“Diha sa Pinadayag nagtagbo ug nagtapos ang tanang mga basahon sa Biblia. Ania dinhi ang katimbang sa basahon ni Daniel.” Mga Buhat sa mga Apostoles, 585.
Ang kamatuoran nga giila ni Juan ingon nga “ang Pinadayag ni Jesu-Cristo,” nga gibuksan sa Leon sa banay ni Juda alang sa iyang katawhan sukad pa sa Hulyo, 2023, gidala ngadto sa kahingpitan sa dihang ang basahon ni Daniel gihiusa uban sa basahon sa Pinadayag. Ang ikaduhang kapitulo sa Daniel nagrepresentar sa mensahe sa ikaduhang manulonda sulod sa konteksto sa pagsulay mahitungod sa larawan sa mapintas nga mananap sa kataposang mga adlaw. Kini nagaila sa usa ka pamaagi sa pagsulay ug sa usa ka piho nga yugto sa pagsulay.
Ang yugto ug proseso sa Daniel kapitulo dos, nga gihulagway sa kapitoan ka tuig sa pagkabinihag ni Daniel, maoy tipo sa yugto sa pagsulay sa mga Protestante diha sa kasaysayan sa mga Millerite. Napakyas ang mga Protestante sa ilang proseso sa pagsulay ug nahimong mga anak nga babaye sa Roma. Sa pagtagna, ang usa ka anak nga babaye nagatipo sa iyang inahan; ug ang Roma mao ang usa ka mananap nga pagtagna. Ang ilang kapakyasan ug ang misunod nga pagbalhin ngadto sa pagka mga anak nga babaye sa Roma, nagatipo sa pagsulay sa larawan sa mananap diha sa atong kasamtangang kasaysayan, kay sila mibalhin ngadto sa usa ka larawan sa mananap. Busa, ang atong kasamtangang proseso sa pagsulay gihulagway sa kapitoan ka tuig sa pagkabinihag ni Daniel, ug usab sa kasaysayan sa mensahe sa ikaduhang manulunda panahon sa kalihokan sa mga Millerite.
Sa kasaysayan sa mensahe sa ikaduhang manulonda nga nagsugod niadtong Septyembre 11, 2001, adunay usa ka piho nga yugto ug proseso sa pagsulay nga sa simbolikong paagi gilarawan ingon nga hulagway-damgo ni Nabucodonosor mahitungod sa mga mapintas nga mananap; kay ang usa ka gingharian sa tagna sa Biblia usa usab ka mapintas nga mananap. Si Nabucodonosor ug ang relihiyosong elit sa mga Caldeo nagrepresentar niadtong mapakyas sa pagsulay, ug si Daniel ug ang tulo ka takus nga mga lalaki nagrepresentar niadtong makapasar sa pagsulay. Mahimong mopakita kini nga lahi, apan ang kapakyasan ni Nabucodonosor gipamatud-an sa ikatulong kapitulo sa Daniel.
Sa proseso sa pagsulay, nga ginarepresentahan diha sa Daniel kapitulo uno ug dos, adunay piho nga mga profetikong ilhanan sa dalan nga nagkatakdo sa mga kamatuoran nga bag-ong gipadayag diha sa basahon sa Pinadayag. Sa kapitulo uno, ang “napulo ka adlaw” nagrepresentar sa panahon sa pagsulay nga mitultol kang Daniel sa pagpakita sa usa ka dagway nga mas maanyag ug mas matambok tungod sa iyang pagkaon sa langitnong kalan-on, samtang ang laing hut-ong sa mga bating nga lalake nagpakita sa dagway niadtong mikaon sa pagkaon sa hari. Ang usa ka hari, sa profetikanhong kahulugan, usa ka gingharian; ug sa profetikanhong paagi, ang usa ka hari o gingharian usa usab ka mananap. Kadtong mga nawong kinsang dagway nagpakita sa mga sangpotanan sa pagkaon sa pagkaon sa hari, nagpakita sa dagway sa mananap.
Sa Daniel kapitulo dos, si Daniel nag-ampo aron masabtan ang tinagong “tinago” sa damgo-mahongtandog ni Nabucodonosor. Gikinahanglan niyang mahibaloan kon unsa ang damgo, ug usab kon unsay kahulogan niini. Siya nagrepresentar niadtong mga anaa sa katapusang mga adlaw nga nangita sa pagsabut sa mga tinago nga nalangkit sa pagbukas sa Pinadayag ni Jesu-Cristo, kay ang pagbukas sa Pinadayag ni Jesu-Cristo mao ang katapusang propetikong “tinago” nga mabuksan sa dili pa matapos ang panahon sa pagsulay. Ang tanang mga propeta, lakip si Daniel, nagtimaan sa katapusang mga adlaw. Ang paningkamot ni Daniel sa pagsabut sa “tinago” maoy usa ka paningkamot nga kinabuhi-o-kamatayon, maingon man ang pagsulay sa larawan sa mapintas nga mananap alang sa katawhan sa Dios sa katapusang mga adlaw.
“Gipakita sa Ginoo kanako sa tin-aw nga paagi nga ang larawan sa mananap maporma sa dili pa matapos ang panahon sa pagsulay; kay kini mao ang mahimong dakong pagsulay alang sa katawhan sa Dios, diin pagahukman ang ilang walay kataposang kapalaran.” Manuscript Releases, volume 15, 15.
Ang pag-ampo ni Daniel, samtang nangita siya sa pagsabot sa “tinago,” nagrepresentar sa usa ka piho nga ilhanan sa dalan diha sa kasaysayan sa katawohan sa Dios sa katapusang mga adlaw. Ang basahon ni Daniel naghatag ug duha ka mga saksi nga nagapahimutang sa ilhanan sa dalan nga “pag-ampo” sa katapusang mga adlaw. Kana nga ilhanan sa dalan nahimutang sa yugto sa panahon nga ginarepresentahan sa ikaduhang mensahe sa matag linya sa reporma.
Ang propetikong kahimtang sa duha ka pag-ampo mao ang kapitoan ka tuig sa pagkabinihag, nga isip usa ka simbolo nagrepresentar sa “pito ka mga panahon” sa Levitico 26. Sa Daniel 2, sa unang bersikulo, ang ngalan nga “Nabucodonosor” gidoble, ug ang pagdoble sa usa ka pulong diha sa Kasulatan usa ka simbolo sa mensahe sa ikaduhang manulonda.
Adunay daghang mga reperensiya sa mga sinulat ni Sister White nga nag-ila sa Daniel kapitulo tres ingon nga simbolo sa balaod sa Domingo. Ang Daniel kapitulo uno nagbaton sa tanang kinaiya sa mensahe sa unang manulonda, ug gipahibalo kita nga dili mahimo nga adunay ikatulong mensahe (Daniel kapitulo tres) nga walay nahaunang ug ikaduhang mensahe.
Ang pagsulay sa larawan sa mapintas nga mananap gihubit ni Ellen White ingon nga mao ang pagsulay nga kinahanglan natong malampasan sa dili pa matapos ang panahon sa pagsulay, ug sa dili pa kita mabutang sa patik. Sa dihang ang musika gipatugtog sa Daniel kapitulo tres, ang panahon sa pagsulay sa simbolikong paagi natapos, kay ang kapitulo tres nagrepresentar sa balaod sa Dominggo. Ang musika ni Nabucodonosor nagrepresentar sa melodiya nga ang bigaon sa Tiro unya nagsugod sa pag-awit ngadto sa mga hari sa yuta sa katapusan sa simbolikong kapitoan ka tuig nga siya nahikalimtan.
Ug mahitabo niadtong adlawa, nga ang Tiro hikalimtan sulod sa kapitoan ka tuig, sumala sa mga adlaw sa usa ka hari: human sa kataposan sa kapitoan ka tuig ang Tiro moawit sama sa usa ka bigaon. Kuhaa ang alpa, libota ang siyudad, ikaw nga bigaon nga nahikalimtan; himoa nga matam-is ang imong melodiya, pag-awit ug daghang mga alawiton, aron ikaw mahinumduman. Ug mahitabo, human sa kataposan sa kapitoan ka tuig, nga ang Ginoo moduaw sa Tiro, ug siya mobalik ngadto sa iyang suhol, ug makighilawas siya uban sa tanang mga gingharian sa kalibotan ibabaw sa nawong sa yuta. Isaias 23:15–17.
Giila ni Sister White ang mga mensahe sa tulo ka manulonda ingong tulo ka mga pagsulay.
“Daghan ang miadto sa pagtagbo sa Pamanhonon ilalom sa mga mensahe sa nahaunang ug ikaduhang mga manulonda, apan misalikway sa ikatulo, ang kataposang mensahe sa pagsulay nga igahatag ngadto sa kalibotan, ug usa ka susamang baruganan pagakuhaon sa dihang ipahibalo na ang kataposang tawag.” Review and Herald, Oktubre 31, 1899.
Sa ibabaw sa daghang mga saksi, ang Daniel kapitulo dos mao ang mensahe sa ikaduhang manulonda. Ang kasaysayan sa paghatag og gahum sa unang manulonda hangtod sa paghukom, mao ang kasaysayan nga girepresentahan sa kapitoan ka tuig sa pagkabinihag ni Daniel. Ang kahimtang sa pag-ampo ni Daniel diha sa kapitulo dos, nahitabo sulod sa kapitoan ka tuig, nga usa ka simbolo sa “pito ka panahon”.
Ang pag-ampo sa ikasiyam nga kapitulo nagsugod pinaagi sa usa ka tuwirang paghisgot sa kapitoan ka tuig. Ang propetikong kahimtang sa maong duha ka mga pag-ampo managsama. Kini nagrepresentar sa nagkalainlaing mga aspeto sa mao rang usa ka pag-ampo, apan silang duha gibutang sulod sa mao rang kahimtang sa “pito ka panahon,” ug silang duha nahiuyon sa timailhan nga “pag-ampo” nga nahimutang sa kasaysayan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo sa katapusang mga adlaw.
Sa dihang nagaampo si Daniel sa ikasiyam nga kapitulo, atua siya sa usa ka propetikanhong “panahon sa transisyon” gikan sa gingharian sa Babilonia ngadto sa gingharian sa mga Medo ug sa mga Persiahanon. Kana nga punto sa transisyon usa usab ka timaan sa dalan, ug nahiuyon usab kini sa maong sama nga punto sa transisyon sa kalihokan sa ikatulong manulonda, sa dihang ang katawhan sa Dios mamatay diha sa dalan ingon nga mga “Laodiceano”, ug manggula gikan sa lubnganan ingon nga mga “Filadelfianhon”. Ang punto sa transisyon alang sa kalihokan sa unang manulonda nahiuyon sa punto sa transisyon ni Daniel, ug sa kalihokan sa ikatulong manulonda, ug kining tulo tuwirang nalambigit sa “pito ka panahon” sa Levitico bente-sais. Ang transisyon gikan sa Filadelfia ngadto sa Laodicea sa kalihokang Millerita nahitabo sa pag-abot sa “bag-ong kahayag” bahin sa “pito ka panahon” niadtong 1856, ug sa misunod nga pagsalikway sa “pito ka panahon” sa kinatibuk-an niadtong 1863. Si Daniel sa ikasiyam nga kapitulo, ang kalihokan sa unang manulonda sa panahon sa Millerita, ug ang kalihokan sa ikatulong manulonda sa atong panahon, silang tanan adunay usa ka punto sa transisyon nga nahiuyon sa usag usa, ug ang tanan nilang tulo ka punto sa transisyon gibutang sulod sa konteksto sa “pito ka panahon”.
Sa kasaysayan sa proseso sa pagsulay, si Daniel nagrepresentar sa mensahero nga gihatagan sa kahayag nga una niyang ipaambit sa iyang tulo ka mga kauban, sa ingon naghulagway sa propetikong tahas ni “Elias”, nga mao ang “tingog sa usa nga nagasinggit sa kamingawan”.
Ang “tinago” sa Daniel kapitulo dos nagtimaan nga ang ikawalong gingharian sa tagna sa Biblia “gikan sa pito” ka mga gingharian. Ingon nga mao kini ang unang representasyon sa mga gingharian sa tagna sa Biblia, busa nagdugtong kini sa katapusang representasyon sa mga gingharian sa tagna sa Biblia nga makita sa Pinadayag kapitulo disi-siyete. Ang ikawalong gingharian, ingon nga “gikan sa pito” ka nag-unang mga gingharian, naghisgot sa punto sa pagbalhin nga nagatukod sa modernong Babilonia ingon nga tulo-ka-pilo nga panaghiusa sa dragon, sa mapintas nga mananap, ug sa mini nga propeta. Ang damgo sa hulagway ni Nabucodonosor sa katapusan nagaila sa ikawalong yutan-ong gingharian sa kasaysayan sa tagna.
Ang usa ka gingharian mao ang usa ka mapintas nga mananap diha sa tagna sa Biblia, busa ang kamatuoran nga girepresentahan sa damgo-mahong larawan ni Nabucodonosor mao ang unang reperensiya ngadto sa kataposang mapintas nga mananap, ingon man usab nga giila sa Pinadayag kapitulo disi-siyete. Busa, ang damgo ni Nabucodonosor sa kataposan mao ang damgo sa larawan sa ikawalo ug kataposang mapintas nga mananap. Kini mao ang damgo sa “larawan sa mapintas nga mananap”.
Kana pa sa iyang kaugalingon mao ang pagpamatuod sa kahinungdanon sa pag-ila sa punto sa transisyon nga mahitabo sulod sa lihok sa ikatulong manulonda, apan ang “tinago” mao usab ang yawe nga naghiusa ug nagpalig-on sa daghan sa mga butang nga gipaila sa nangaging mga artikulo mahitungod sa kasaysayan nga misunod sa Hulyo 18, 2020. Niadtong mga artikulo, gipakita nga ang upat ka mga waymark sa matag usa sa mga balaang kalihokang repormista, nga girepresentahan sa kapitoan ka tuig nga pagkabinihag ni Daniel, sa kanunay nagbaton sa mao rang tema.
Kadtong upat ka mga timaan sa dalan sa panahon ni Cristo gitukod sulod sa konteksto sa “kamatayon ug pagkabanhaw.” Ang nahaunang timaan sa dalan, nga nagrepresentar sa paghatag og gahum sa nahaunang mensahe, mao ang bautismo ni Cristo, ang simbolo sa kamatayon ug pagkabanhaw. Ang ikaduhang timaan sa dalan, nga nagrepresentar sa nahaunang kapakyasan nianang kasaysayan, mao ang kamatayon ug pagkabanhaw ni Lazaro. Ang ikatulong timaan sa dalan mao ang malampusong pagsulod sa Jerusalem, nga nagrepresentar sa Singgit sa Tunga-tungang Gabiing Kapatngon. Si Cristo nagpadulong ngadto sa Iyang kamatayon ug pagkabanhaw, ug si Lazaro, ang buhing representante sa kamatayon ug pagkabanhaw, maoy nangulo sa prosesyon. Gipakita usab ni Lazaro nga sa panahon sa pagpahibalo sa Singgit sa Tunga-tungang Gabiing Kapatngon, ang katawhan sa Dios “tinimrihan.”
“Kining kinatumyan nga milagro, ang pagbanhaw kang Lazaro, maoy magbutang sa patik sa Dios ibabaw sa Iyang buhat ug sa Iyang pag-angkon sa pagka-Dios.” The Desire of Ages, 529.
Ang ikaupat nga timailhan sa paghukom mao ang krus, nga usa usab ka kamatayon ug pagkabanhaw. Ang yugto niadtong upat ka mga timailhan ginarepresentahan sa kapitoan ka tuig nga pagkabinihag ni Daniel.
Sa kasaysayan sa mga Millerite, ang tema mao ang “prinsipyo sa usa ka adlaw alang sa usa ka tuig,” ug ang Agosto 11, 1840 mao ang pagpamatuod niana nga prinsipyo. Ang unang kapakyasan sa pagpaabot maoy resulta sa sayop nga paggamit sa prinsipyo sa usa ka adlaw alang sa usa ka tuig. Ang Midnight Cry mao ang pagkahingpit sa prinsipyo sa usa ka adlaw alang sa usa ka tuig diha sa kalabotan sa duha ka libo ug tulo ka gatos ka tuig nga tagna ug sa duha ka libo ug lima ka gatos ug kaluhaan ka tuig nga tagna, ug unya ang Hukom nga Pagsusi nagsugod sa dihang natuman kadtong mga tagna sa usa ka adlaw alang sa usa ka tuig niadtong Oktubre 22, 1844. Ang tema sa tanang upat ka mga waymark sa kasaysayan sa mga Millerite mao ang “prinsipyo sa usa ka adlaw alang sa usa ka tuig.” Ang yugto niadtong upat ka mga waymark girepresentahan sa kapitoan ka tuig sa pagkabinihag ni Daniel.
Sa mga adlaw ni Haring David, ang tema mao ang “ang arka sa Dios.” Sa dihang si David gihatagan ug gahum, unya iyang gituyo nga dad-on ang arka ngadto sa siyudad ni David.
Ug si David mipadayon, ug nahimong bantugan pag-ayo, ug ang Ginoong Dios sa mga panon uban kaniya. 2 Samuel 5:10.
Ang unang kapakyasan mao sa dihang si Uzzah nakasala pinaagi sa paghikap sa arka. Ang ikatulong timaan sa dalan mao sa dihang nasabtan ni David nga gipanalanginan sa Ginoo ang panimalay ni Obededom nga taga-Gat, diin gitipigan ang arka sukad sa pagsukol ni Uzzah. Unya miadto si David ug gikuha pag-usab ang arka alang sa iyang madaugong pagsulod ngadto sa Jerusalem (apan ang iyang asawa nagpadayag hinuon ug dili angay nga kasuko ug “kapakyasan” tungod sa pagsulod ni David). Ang matag usa niadtong upat ka mga timaan sa dalan gilarawan pinaagi sa arka. Ang yugto niadtong upat ka mga timaan sa dalan gilarawan pinaagi sa kapitoan ka tuig nga pagkabihag ni Daniel.
Niadtong Septiyembre 11, 2001, ang Islam sa “ikatulong Kaalaotan” gibuhian, ug unya gipugngan. Ang Hulyo 18, 2020, maoy napakyas nga tagna mahitungod sa papel sa Islam. Ang mensahe nga naghatag ug kinabuhi sa mga patay ug mamala nga mga bukog nagagikan sa “upat ka hangin”, nga simbolo sa Islam ug nagrepresentar sa mensahe sa Tungang Gabiing Singgit. Ang nasodnong kalaglagan nga mosunod sa nasodnong apostasya sa balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa sa Amerika pagadad-on sa Islam sa “ikatulong Kaalaotan”. Ang panahon niadtong upat ka mga timailhan girepresentahan sa kapitoan ka tuig nga pagkabinihag ni Daniel.
Ang lihok sa nahaunang manulonda nagrepresentar sa lihok sa ikatulong manulonda, ug ang mensahe sa Tungang Gabii nga Singgit sa kasaysayan sa mga Millerite maoy usa ka pagtul-id sa napakyas nga tagna nga maoy nakahatag sa unang kapakyasan.
“Ang mga nasagmuyo nakakita gikan sa Kasulatan nga sila diha sa panahon sa paglangan, ug nga kinahanglan silang mapailubon nga maghulat sa katumanan sa panan-awon. Ang mao rang mga pamatuod nga nagdala kanila sa pagpaabut sa ilang Ginoo niadtong 1843, mao usab ang nagdala kanila sa paglaum Kaniya niadtong 1844.” Early Writings, 247.
Ang mao rang mga ebidensiya sa usa ka Islamikong pag-atake batok sa Nashville mao ang ebidensiya sa usa ka pag-atake batok sa Nashville nga mahitabo isip tubag sa pagpatuman sa pagsimba sa Domingo. Ang mga sinulat sa Spirit of Prophecy dili gayud mapakyas. Ang tagna sa usa ka pag-atake batok sa Nashville gipadayag diha sa mga sinulat sa Spirit of Prophecy. Ang tagna maylabot sa Nashville matuman, apan ang tagna sa pag-atake batok sa Nashville pagabasehan sa usa ka pagtul-id sa kaniadto napakyas nga tagna, maingon sa nahitabo sa kasaysayan sa mga Millerite. Kini matuman sa ikaupat nga waymark, nga mao ang waymark nga nagrepresentar sa “paghukom”.
Kanunayng gilarawan ni Jesus ang katapusan pinaagi sa sinugdanan, ug ang unang timaan sa dalan sa Septiyembre 11, 2001, maoy usa ka pag-atake sa Islam; busa sa paghukom sa balaod sa Domingo, adunay usa ka Islamikong pag-atake batok sa Nashville. Mahimong maapil gayod niini ang ubang mga puntirya, apan ang mensahe sa Singgit sa Tunga-tungang Gabii mao ang mensahe nga usa ka pagtul-id sa mensahe nga maoy nagpahinabo sa unang kapakyasan. Ang unang kapakyasan gipahinabo sa sala sa pagpadapat sa elemento sa panahon ngadto sa tagna, dili sa mga pulong ni Ellen White.
Importante nga maila nga ang upat ka mga timailhan nga magsugod sa “pagpalig-on” sa nahaunang mensahe (nga sa Daniel mahitabo sa sinugdanan sa simbolikong kapitoan ka tuig), sa kanunay ginamandoan sa mao rang tema. Kon gidawat mo ang Septyembre 11, 2001, ingon nga katumanan sa tagna, sa pagkatagnaon nakaon mo ang “natagong basahon”. Diyutay kaayo ang tinuod nga mikaon nianang kamatuoran, apan adunay pipila, ingon sa girepresentahan ni Daniel, nga nagtinguha sa ilang mga kasingkasing nga dili mahugawan sa pagkaon sa Babilonia. Apan adunay mga nag-angkon nga motuo nga ang Septyembre 11, 2001 usa ka katumanan sa tagna, apan nangatarongan nga dili ang Islam, kondili ang pamilyang Bush, o ang mga globalista, o ang mga Heswita, o ang CIA, o ang usa ka kombinasyon sa naandang mga sakop nga sagad gamiton sa modernong mga teorista sa panagkunsabo. Ingon nga Alpha ug Omega, gihulagway ni Jesus ang katapusan pinaagi sa sinugdanan, busa kon nasayop kita mahitungod sa girepresentahan sa pagkatagnaon niadtong Septyembre 11, 2001, ginaguba nato ang atong abilidad sa hustong pagbahinbahin sa pagkatagnaong Pulong sa “kamatuoran”.
Ang “paghatag og gahum” sa nahaunang mensahe diha sa kasaysayan sa mga Millerita mao ang Islam sa ikaduhang Kaalaotan, ug kana nga paghatag og gahum usa ka hulagway nga nagtimaan sa paghatag og gahum niadtong Septiyembre 11, 2001, nga gipahinabo sa Islam sa ikatulong Kaalaotan.
Ang Islam sa unang timaan sa dalan nag-ila sa Islam sa ulahing timaan sa dalan. Ang ulahing timaan sa dalan nagrepresentar sa paghukom, ug ang Tinipong Bansa sa Amerika pagahukman sa balaod sa Domingo. Kini mao ang ikaduhang mensahe ni Ezekiel sa kapitulo traynta’y-siyete, nga nagdala sa mga patay ngadto sa kinabuhi, ug kana nga mensahe mao ang mensahe sa ikatulong timaan sa dalan, nga mao ang Tunga sa Gabii nga Singgit. Kini mao ang mensahe sa pagpatik, ingon nga gisimbolohan sa madaugong pagsulod ni Cristo nga nagsakay sa usa ka “asno”, usa ka simbolo sa Islam. Ang mensahe sa pagpatik sa Tunga sa Gabii nga Singgit gidala sa Islam.
Ingna ninyo ang anak nga babaye sa Sion, Ania karon, ang imong Hari nagaanhi kanimo, maaghop, ug nagalingkod sa ibabaw sa usa ka asno, ug sa nati nga asno, ang nati sa usa ka asno. Mateo 21:5.
Ang ikaduhang tagna ni Ezekiel nagagikan sa “upat ka hangin,” nga usa usab ka simbolo sa Islam. Hingpit nga gikinahanglan nga mahimong hayag kita mahitungod niining kamatuoran, kay ang mensahe nga mao ang Pagsinggit sa Tunga sa Gabii mao ang mensahe nga nag-ila sa Islam sa ikatulong Kaalaotan ingon nga gahum nga nagadala sa paghukom ibabaw sa Tinipong Bansa sa panahon sa balaod sa Domingo, ug nagamugna sa nasudnong kalaglagan nga mosunod sa maong sugo.
Ang Pito ka mga Trumpeta sa Pinadayag mao ang mga paghukom sa Dios batok sa pagpamugos sa pagsimba sa Dominggo pinaagi sa paganong Roma ug sa papal nga Roma.
-
Ang unang upat ka Trumpeta gidala batok sa pagano nga Roma human ni Constantine ipatuman ang unang balaod sa Domingo sa tuig 321.
-
Ang ikalima ug ikaunom nga mga Trumpeta (nga mao usab ang una ug ikaduhang mga Pag-antus sa Islam), mao ang mga paghukom sa Dios batok sa papal nga Roma tungod sa papal nga balaod sa Domingo nga gipatuman sa Konseho sa Orleans, sa tuig 538.
-
Ang ikapitong Trumpeta (nga mao ang ikatulong Alaot sa Islam), mao ang hukom nga igapahamtang sa Tinipong Bansa sa Amerika sa diha nga ipatuman niini ang pagsimba sa Domingo sa haduol nga umaabot.
Ang Islam sa ikatulong Kaalaotan nagrepresentar sa unang ilham sa Septiyembre 11, 2001. Ang napakyas nga panagna sa pag-atake sa Islam sa Nashville niadtong Hulyo 18, 2020 nagrepresentar sa unang kapakyasan, ang ikaduhang ilham. Ang mensahe sa “upat ka hangin” sa Islam, sumala sa girepresentahan sa ikaduhang tagna ni Ezekiel sa kapitulo traynta y siete, nagrepresentar sa Tunga sa Gabii nga Singgit, ang ikatulong ilham, ug dayon ang ikaupat nga ilham sa katumanan sa napakyas nga panagna sa Hulyo 18, 2020 sa balaod sa Dominggo. Mao kana ang upat ka manalagnong ilham nga mahitabo sa manalagnong kasaysayan sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo sumala sa girepresentahan sa kapitoan ka tuig nga pagkabinihag ni Daniel.
Ang pag-ila sa mensahe sa Tunga‑tungang Panaghilak maoy usa ka nag-unang bahin sa “tinago” nga gipadayag sa hulagway kang Daniel, sa dihang nag-ampo siya aron masabtan ang damgo sa larawan ni Nabucodonosor. Ang iyang pag-ampo maoy usa ka timaan sa dalan nga nahimutang sa katapusan sa tulo ug tunga ka adlaw sa kamatayon sa duha ka mga saksi sa Pinadayag onse. Ang pag-ampo ni Daniel sa Levitico beinte-sais, sumala sa natala sa kapitulo nuebe, nahitabo sa nahaunang tuig ni Dario. Kini nagapahimutang sa iyang mga pag-ampo sa mga punto sa pagbalhin.
Ang mahinungdanong punto sa pagbalhin diha sa kasaysayan sa mga Millerita mao ang 1856 sa dihang ang kalihukang Millerita mibalhin gikan sa Philadelphia ngadto sa Laodicea sumala kang James ug Ellen White. Nianang maong tuiga, ang “bag-ong kahayag” bahin sa “pito ka mga panahon” miabot diha sa mga artikulo ni Hiram Edson sa Review and Herald, apan sa 1863 (“pito ka mga panahon” sa ulahi), ang “pito ka mga panahon” hingpit nga gisalikway. Si Daniel nag-ampo sa “pag-ampo” nga giila ingon nga “ang tambal” alang sa “pagkatibulaag” sa “pito ka mga panahon” sa maong punto sa pagbalhin tali sa nahaunang ug ikaduhang mga gingharian sa tagna sa Biblia.
Ang tulo ug tunga maoy usa ka simbolo alang sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka tuig, nga sa laing bahin usa usab ka simbolo sa “pito ka mga panahon.” Niadtong Hulyo 18, 2020, ang kalihokan sa Laodicea sa Future for America nagpakita ug pagrebelde batok sa sugo sa Dios nga dili na gayud usbon ang pagbitay sa usa ka mensahe nga manalagna ibabaw sa panahon. Unya ang kalihokan “gipatay” ug “gipatibulaag” sa dalan sa Pinadayag onse, nga moagi sa walog ni Ezekiel sa mga patay nga uga nga mga bukog. Sa katapusan nianang panahon sa “pagkatibulaag,” nga mao usab ang “panahon sa paglangan” sa sambingay sa napulo ka mga ulay, sila karon gitawag pagawas gikan sa ilang mga lubnganan pinaagi sa “usa ka tingog nga nagasinggit” gikan sa sulod sa “kamingawan” sa “tulo ug tunga” ka mga adlaw.
Maingon nga sa kaulahian nailhan sa mga Millerite nga didto na sila sa “panahon sa paghulat” sa Mateo kapitulo baynte singko, ug Habakuk kapitulo dos, sa ingon usab gikinahanglan nga mailhan sa “duha ka patayng mga saksi” kon hain sila atua, sa dihang mosinggit ang “tingog sa kamingawan.” Kinahanglan nilang mailhan nga sila “nagkatibulaag.” Kana nga pag-ila maoy usa ka tawag ngadto sa “pag-ampo,” apan dili lamang yano nga pag-ampo, kondili usa kini ka tawag ngadto sa pag-ampo ni Daniel sa Levitico baynte sais. Kon wala kana nga piho nga pag-ampo, walay rebaybal. Ang rebaybal maoy nagtimaan sa punto sa pagbalhin gikan sa Laodicea ngadto sa Philadelphia, ug nagapatungha sa manalagnong hitabo sa ikawalo nga gikan sa pito, sumala sa gipamatud-an sa larawan ni Nabucodonosor diha sa Daniel kapitulo dos.
Sa dihang matuman na kana nga pag-ampo sa paghinulsol ug pagsugid, ang saad mao nga ang Dios unya mahinumdum sa Iyang pakigsaad ug tigumon ang Iyang nagkatibulaag nga katawhan. Ang unang tagna ni Ezekiel nagtapok sa mga bukog, ug unya ang iyang tagna mahitungod sa “upat ka hangin” nag-usab sa bag-ong natawo nga mga “Filadelfianhon” ngadto sa usa ka gamhanang kasundalohan…usa ka gamhanang kasundalohan nga, sumala sa Pinadayag onse, unya “gipasaka ngadto sa langit” uban sa usa ka “panganod sa mga manulonda”. Sila mao unya ang “bandila” sa Ginoo.
Ang “tinago” sa Daniel dos, sumala sa karon gipadayag sa Leon sa banay ni Juda, nagpamatuod sa panghitabo sa “ikawalo nga gikan sa pito”… ug ang matag uban pang manalagnaong elemento sa Daniel dos nahiuyon sa manalagnaong han-ay sa duha ka mga saksi sa Pinadayag onse. Ang duha ka mga saksi sa Pinadayag kapitulo onse, “ginabayaw ingon nga usa ka bandila” sa mao rang “takna” nga mahitabo ang balaod sa Domingo, kay sila ginabayaw sa “dakong linog” sa Pinadayag kapitulo onse. Ang “dakong linog” nagalaglag sa ikanapulong bahin sa siyudad, ug ang Tinipong Bansa sa Amerika mao ang nag-unang hari sa “napulo ka mga hari”, maingon nga mao usab ang Pransiya, sa dihang ang “linog” sa Rebolusyong Pranses mipapas sa Pransiya sa katumanan sa Pinadayag kapitulo onse.
Ang hingpit nga katumanan nianang linog matuman ibabaw sa mananap sa “yuta,” ug ang balaod sa Domingo sa gingharian sa mananap sa yuta nagapahinabo ug usa ka pag-uyog. Ang hingpit nga katumanan sa “linog” sa Pinadayag onse mao ang balaod sa Domingo sa dihang ang mananap sa “yuta” “uyogon” ug ang nasudnong apostasya pagasundan sa nasudnong kalaglagan. Niadtong taknaa, ang duha ka mga saksi “igapataas ingon nga usa ka bandila”. Sila “mosaka ngadto sa langit diha sa mga panganod”, maingon nga si Cristo misaka ngadto sa langit sa katapusang higayon. Ang Iyang katapusang mga pulong ngadto sa mga tinun-an, nga nagalarawan sa katawohan sa Dios sa kaulahian nga mga adlaw, nga pagapataason usab ngadto sa langit ingon nga usa ka bandila, natala sa basahon sa Mga Buhat.
Ug miingon siya kanila, Dili alang kaninyo ang paghibalo sa mga panahon o sa mga kahigayonan, nga gibutang sa Amahan sa iyang kaugalingong kagamhanan. Apan makadawat kamo ug gahum sa diha nga ang Espiritu Santo mokunsad kaninyo; ug mahimo kamong akong mga saksi sa Jerusalem, ug sa tibuok Judea, ug sa Samaria, ug hangtod sa kinatumyang dapit sa yuta. Ug sa nakasulti na siya niining mga butanga, samtang sila nagtan-aw, gikuha siya pataas; ug gitabon siya sa usa ka panganod gikan sa ilang panan-aw. Mga Buhat 1:7–9.
Ang mga mamahimong “bandera” kinahanglan mosalikway sa pag-aplikar sa “mga panahon ug mga kapanahonan”, kon gusto nilang madawat ang gahum sa Balaang Espiritu aron matuman ang buluhaton sa “bandera”.
Ang “tinago” nga gipadayag kang Daniel diha sa ikaduhang kapitulo mao ang tinago sa Pinadayag ni Jesucristo nga ginabuksan sa wala pa lamang magsira ang panahon sa pagsulay. Kining “tinago” nagalakip sa “tinagong kasaysayan” sa “Pito ka mga Dalugdog.” Kana nga kasaysayan gitukod ibabaw sa Hebreohanong pulong nga nabuhat pinaagi sa paghiusa sa nahauna, ikapulog-tulo, ug kinaulahian nga letra sa alpabetong Hebreo. Sa dihang gihiusa kadtong mga letra, kini naghimo sa Hebreohanong pulong nga “kamatuoran.” Si Jesus mao ang “kamatuoran,” nga mao usab ang Nahauna ug ang Kinaulahian. Kining tulo ka mga letra nagrepresentar sa estruktura sa matag dakong kalihokan sa reporma, kay kini nagrepresentar sa nahauna, ikaduha, ug ikatulong mga manulonda. Kini nagrepresentar sa tulo-ka-lakang nga proseso sa paghinlo nga girepresentar ni Daniel diha sa ikanapulog-duha nga kapitulo, ingon nga “hinloan, gipaputi ug gisulayan.” Kana nga tulo-ka-lakang nga proseso sa pagsulay ug paghinlo gipresentar sulod sa kapin sa duha ka dekada sa Future for America, apan karon giila na kini nga nagrepresentar sa usa ka “tinagong kasaysayan” sulod sa balaang mga linya sa reporma. Kana nga “tinagong kasaysayan” mao ang hingpit nga katumanan sa “Pito ka mga Dalugdog” nga gitimrihan hangtod karon, sa wala pa lamang ang pagsira sa panahon sa pagsulay.
Dugay nang nasabtan nga ang Pito ka mga Dalugdog nagrepresentar sa usa ka “paglatid sa mga hitabo nga nahitabo ilalom sa mga mensahe sa nahaunang ug ikaduhang mga manulonda,” ug nga kini usab nagrepresentar sa “umalabot nga mga hitabo nga igapadayag sa ilang han-ay.” Karon gipadayag na pinaagi sa Kapadayagan sa “kamatuoran,” nga ang katapusang tulo ka mga ilhanan sa dalan sa usa ka linya sa reporma mao ang “tinagong kasaysayan” sa Pito ka mga Dalugdog. Kining mga ilhanan sa dalan nagsugod sa “nahaunang” kapakyasan ug matapos sa “ulahing” kapakyasan. Ang tunga-tungang ilhanan sa dalan mao ang Singgit sa Tunga sa Gabii. Ang nahaunang kapakyasan nagtimaan sa sinugdanan sa “panahon sa paglangan”, nga matapos sa Singgit sa Tunga sa Gabii. Ang mensahe sa Singgit sa Tunga sa Gabii matapos sa “paghukom” diin ang ulahing kapakyasan gitimaan.
Ang unang kapakyasan sa Daniel kapitulo dos mao ang pag-ila ni Daniel nga siya gibutang ilalom sa usa ka “hukom sa kamatayon.” Unya siya nangayo og “panahon,” sa ingon nagtimaan sa sinugdanan sa “panahon sa paglangan.” Kana mitultol sa iyang pagsabot sa “tinago,” nga mao ang mensahe sa Tunga-tungang Panagsinggit, nga unya gipresentar ngadto kang Nabucodonosor aron iyang “hukman” ang mensahe ni Daniel.
Ang “paghukom” ni Nabucodonosor sa damgo ug sa hubad nga gipresentar ni Daniel nagtimaan sa ikatulo sa tulo ka mga timailhan nga nagrepresentar sa “tinagong kasaysayan” sa Pito ka mga Dalogdog. Kana nga paghukom gihisgutan usab sa Daniel kapitulo tres, nga nagrepresentar sa prinsipyo nga lig-ong gigamit sa mga basahon sa Daniel ug Pinadayag, ug kana nga prinsipyo mao ang “balika ug palapda”.
Hisgutan nato ang kapitulo tres sa sunod nga artikulo, apan angayng ilhon dinhi nga ang paghukom sa ikatulong timailhan sa kapitulo tres nagpaila sa ulahing kapakyasan, nga gihulagway daan sa unang kapakyasan. Ang “tinagong kasaysayan” sa pito ka mga dalugdog nagpaila sa tulo ka mga timailhan, nga nagsugod ug natapos sa usa ka kapakyasan. Sa Daniel kapitulo dos ang unang kapakyasan nalangkit sa usa ka “hukom sa kamatayon” ni Nabucodonosor, ug sa kapitulo tres ang ulahing kapakyasan nalangkit sa laing “hukom sa kamatayon” ni Nabucodonosor.
Ang “tinagong kasaysayan” sa “duha ka mga saksi,” nga nagrepresentar sa kalihokan sa Future for America, nagrepresentar sa kapakyasan niadtong Hulyo 18, 2020. Unya misugod ang “panahon sa paghulat” ingon sa girepresentahan sa “tulo ug tunga ka adlaw” diha sa Pinadayag kapitulo onse. Ang pagpukaw ug pagkabanhaw niadtong mga “gipamatay sa kadalanan” sa mapintas nga mananap nga mitungha gikan sa “kahiladman nga walay kinutoban” espesipikong gihulagway diha sa matagnaong Pulong sa Dios; apan sa yano nga lebel, sa dihang mamata ang duha ka mga saksi, ilang masabtan ang “tinago” nga girepresentahan diha sa Daniel kapitulo dos.
Kana nga “tinago” mao ang mensahe sa Singgit sa Tunga sa Gabii, nga ilang gipahibalo hangtod sa Daniel kapitulo tulo, sa dihang moabot ang umaabot na sa dili madugay nga balaod sa Domingo, ug mahitabo ang katapusang kasagmuyo. Ang unang kasagmuyo nasinati niadtong girepresentahan isip “Daniel” niadtong Hulyo 18, 2020. Ang katapusang kasagmuyo masinati sa pangulo sa “napulo ka mga hari” nga mao ang Tinipong Bansa sa Amerika, samtang ang nasudnong apostasya magdala sa nasudnong pagkalaglag gikan sa Islam.
Tapuson nato ang kinasumhan ug ang konklusyon sa ikaduhang kapitulo sa Daniel sa sunod nga artikulo.
“Gibihag ni Satanas ang kalibotan. Gipaila niya ang usa ka idolong igpapahulayng adlaw, nga sa dayag naghatag niini ug dakong kamahinungdanon. Gikawat niya ang pagdayeg sa Kristohanong kalibotan gikan sa Adlaw nga Igpapahulay sa Ginoo ngadto niining idolong igpapahulayng adlaw. Ang kalibotan moyukbo ngadto sa usa ka tradisyon, usa ka sugo nga hinimo sa tawo. Maingon nga gitukod ni Nabucodonosor ang iyang bulawang larawan didto sa kapatagan sa Dura, ug sa ingon gipabayaw ang iyang kaugalingon, mao man si Satanas nagapabayaw sa iyang kaugalingon niining mini nga adlaw nga igpapahulay, nga alang niini gikawat niya ang ilhanan sa langit.” Review and Herald, Marso 8, 1898.