At the end of July, 2023, the voice in the wilderness began to cry unto the dead dry bones, as represented by Daniel going to Arioch and informing him that he understood the “secret.” Daniel in relation to Hananiah, Mishael and Azariah represent the Elijah messenger, and the Elijah message identifies that whether God’s people understand or accept it or not, they are already under a curse.
Sa katapusan sa Hulyo, 2023, ang tingog diha sa kamingawan misugod sa pagsinggit ngadto sa mga patayng uga nga mga bukog, sumala sa girepresentar ni Daniel sa iyang pag-adto kang Arioch ug pagpahibalo kaniya nga iyang nasabtan ang “tinago.” Si Daniel, diha sa iyang relasyon kang Hananiah, Mishael, ug Azariah, nagarepresentar sa mensaherong Elias, ug ang mensahe ni Elias nagpaila nga bisan masabtan man kini o dawaton sa katawhan sa Dios o dili, sila anaa na daan ilalom sa usa ka tunglo.
And now, O ye priests, this commandment is for you. If ye will not hear, and if ye will not lay it to heart, to give glory unto my name, saith the Lord of hosts, I will even send a curse upon you, and I will curse your blessings: yea, I have cursed them already, because ye do not lay it to heart. Malachi 2:1, 2.
Ug karon, O kamo nga mga sacerdote, kining sugoa alang kaninyo. Kon kamo dili mamati, ug kon dili ninyo ibutang kini sa inyong kasingkasing, sa paghatag himaya sa akong ngalan, nagaingon ang Ginoo sa mga panon, ipadala ko gayod ang usa ka tunglo ibabaw kaninyo, ug tunglohon ko ang inyong mga panalangin; oo, gitunglo ko na sila daan, tungod kay wala ninyo kini ibutang sa kasingkasing. Malakias 2:1, 2.
The “priests” of the last days, according to Peter, are the covenant people of God who were formerly not the covenant people of God. They are those who ate of the “hidden book” when the mighty angel of Revelation eighteen descended on September 11, 2001. Yet according to Malachi, they are cursed.
Ang “mga saserdote” sa kaulahiang mga adlaw, sumala kang Pedro, mao ang katawhan sa Dios sa tugon nga kaniadto dili pa mao ang katawhan sa Dios sa tugon. Sila mao kadtong mikaon sa “tinagong basahon” sa dihang ang gamhanang manulonda sa Pinadayag disiotso mikunsad niadtong Septiyembre 11, 2001. Apan sumala kang Malakias, sila ginatukob.
If so be ye have tasted that the Lord is gracious. To whom coming, as unto a living stone, disallowed indeed of men, but chosen of God, and precious, Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. Wherefore also it is contained in the scripture, Behold, I lay in Sion a chief corner stone, elect, precious: and he that believeth on him shall not be confounded. Unto you therefore which believe he is precious: but unto them which be disobedient, the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner, And a stone of stumbling, and a rock of offence, even to them which stumble at the word, being disobedient: whereunto also they were appointed. But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should shew forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:3–10.
Kon tinuod man gani nga nakatilaw kamo nga ang Ginoo puno sa kalolot. Kaniya kamo nagaduol, ingon sa usa ka buhi nga bato, sa pagkatinuod gisalikway sa mga tawo, apan pinili sa Dios ug bililhon, kamo usab, ingon nga mga buhi nga bato, gitukod ingon nga usa ka espirituhanong balay, usa ka balaan nga pagkasaserdote, aron sa paghalad ug mga espirituhanong halad, nga dawaton sa Dios pinaagi kang Jesu-Cristo. Busa usab anaa sa Kasulatan ang giingon, Tan-awa, ginabutang ko sa Sion ang pangulong bato sa pamag-ang, pinili, bililhon: ug ang mosalig kaniya dili gayod mapakaulawan. Busa alang kaninyo nga nagatoo siya bililhon; apan alang kanila nga mga masupilon, Ang bato nga gisalikway sa mga magtutukod, mao kini nahimong pangulo sa pamag-ang, Ug usa ka bato nga ikapandol, ug usa ka pangpang nga kapangdolan, bisan ngadto kanila nga nangapandol sa pulong, tungod kay sila masupilon: nga ngadto niini usab sila gitagana. Apan kamo mao ang usa ka piniling kaliwatan, usa ka harianong pagkasaserdote, usa ka balaang nasod, usa ka katawohang iya gayod sa Dios; aron inyong ikapadayag ang mga pagdayeg kaniya nga nagtawag kaninyo gikan sa kangitngit ngadto sa iyang kahibulongang kahayag: Kamo nga kaniadto dili usa ka katawhan, apan karon mao na ang katawhan sa Dios: kamo nga wala makadawat ug kalooy kaniadto, apan karon nakadawat na ug kalooy. 1 Pedro 2:3–10.
The “priests” of the last days are those who “have tasted that the Lord is good.” “In times past” they “were not a people, but now are the people of God.” They are those who have found the “living stone,” that was “disallowed indeed of men, but chosen of God, and precious.” That stone is the “seven times” of Leviticus twenty-six, that the “builders” of the Millerite movement “disallowed” in 1863. The Millerite “builders” constructed a temple in the forty-six years from 1798 unto 1844, but they thereafter chose to reject the “increase of knowledge” upon the “seven times” that arrived in 1856.
Ang mga “pari” sa kataposang mga adlaw mao kadtong “nakatilaw nga ang Ginoo maayo.” “Sa nangaging mga panahon” sila “dili usa ka katawhan, apan karon mao na ang katawhan sa Dios.” Sila mao ang mga nakakaplag sa “buhi nga bato,” nga “gisalikway gayud sa mga tawo, apan pinili sa Dios, ug bililhon.” Kana nga bato mao ang “pito ka mga panahon” sa Levitico 26, nga gisalikway sa mga “magtutukod” sa kalihokang Millerite niadtong 1863. Ang mga “magtutukod” nga Millerite nagtukod ug templo sulod sa kap-atan ug unom ka tuig gikan sa 1798 hangtod sa 1844, apan human niana ilang gipili ang pagsalikway sa “pagdugang sa kahibalo” mahitungod sa “pito ka mga panahon” nga miabot niadtong 1856.
My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. As they were increased, so they sinned against me: therefore will I change their glory into shame. Hosea 4:6, 7.
Ang Akong katawhan nangalaglag tungod sa kakulang sa kahibalo; kay imong gisalikway ang kahibalo, ikaw usab igasalikway Ko, aron dili ka na mahimong pari alang Kanako; kay imong hingkalimtan ang Kasugoan sa imong Dios, hikalimtan Ko usab ang imong mga anak. Sumala sa ilang pagdaghan, mao usab ang ilang pagpakasala batok Kanako; busa ilisan Ko ang ilang himaya ug kaulawan. Oseas 4:6, 7.
The “priests” of the last days accepted the message of “seven times” when they were led back to the old paths of Adventism post-September 11, 2001. They tasted the message of the hidden book, and it was “precious.” Yet Malachi says the priests of the last days are “cursed”, and of course the “seven times” is a curse. They are under the curse of “seven times,” for they have repeated the sins of their fathers. Malachi says the priests profaned God’s name, by offering a “polluted offering”. That offering was the prediction of July 18, 2020.
Ang mga “pari” sa katapusang mga adlaw midawat sa mensahe sa “pito ka mga panahon” sa dihang sila gidala pagbalik ngadto sa karaang mga agianan sa Adventismo human sa Septiyembre 11, 2001. Ilang natilawan ang mensahe sa tinagong basahon, ug kini “bililhon.” Apan si Malakias nagaingon nga ang mga pari sa katapusang mga adlaw “tinunglo”, ug siyempre ang “pito ka mga panahon” usa ka tunglo. Sila anaa ilalom sa tunglo sa “pito ka mga panahon,” kay gisubli nila ang mga sala sa ilang mga amahan. Si Malakias nagaingon nga ang mga pari nagpasipala sa ngalan sa Dios pinaagi sa paghalad ug “mahugaw nga halad”. Kana nga halad mao ang tagna bahin sa Hulyo 18, 2020.
For from the rising of the sun even unto the going down of the same my name shall be great among the Gentiles; and in every place incense shall be offered unto my name, and a pure offering: for my name shall be great among the heathen, saith the Lord of hosts. But ye have profaned it, in that ye say, The table of the Lord is polluted; and the fruit thereof, even his meat, is contemptible. Ye said also, Behold, what a weariness is it! and ye have snuffed at it, saith the Lord of hosts; and ye brought that which was torn, and the lame, and the sick; thus ye brought an offering: should I accept this of your hand? saith the Lord. But cursed be the deceiver, which hath in his flock a male, and voweth, and sacrificeth unto the Lord a corrupt thing: for I am a great King, saith the Lord of hosts, and my name is dreadful among the heathen. And now, O ye priests, this commandment is for you. If ye will not hear, and if ye will not lay it to heart, to give glory unto my name, saith the Lord of hosts, I will even send a curse upon you, and I will curse your blessings: yea, I have cursed them already, because ye do not lay it to heart. Behold, I will corrupt your seed, and spread dung upon your faces, even the dung of your solemn feasts; and one shall take you away with it. And ye shall know that I have sent this commandment unto you, that my covenant might be with Levi, saith the Lord of hosts. Malachi 1:11–2:4.
Kay sukad sa pagsubang sa adlaw hangtod sa pagkatunod niini daku ang akong ngalan taliwala sa mga Gentil; ug sa matag dapit igahalad ang incienso sa akong ngalan, ug usa ka putli nga halad: kay daku ang akong ngalan taliwala sa mga nasod, nagaingon si Jehova sa mga panon. Apan gipasipalahan ninyo kini, sa inyong pag-ingon, Ang lamesa ni Jehova nahugawan; ug ang bunga niana, bisan ang iyang kalan-on, tinamay. Miingon usab kamo, Ania karon, pagkakapoy gayud niini! ug gisinghagan ninyo kini, nagaingon si Jehova sa mga panon; ug gidala ninyo ang ginisi, ug ang piang, ug ang masakiton; sa ingon niini gidala ninyo ang halad: dawaton ba nako kini gikan sa inyong kamot? nagaingon si Jehova. Apan tinunglo ang malimbongon, nga adunay laking mananap sa iyang panon, ug nagsaad, ug naghalad ngadto sa Ginoo ug usa ka dunot nga butang: kay ako usa ka dakung Hari, nagaingon si Jehova sa mga panon, ug ang akong ngalan makahahadlok taliwala sa mga nasod. Ug karon, Oh kamong mga sacerdote, kini nga sugo alang kaninyo. Kon dili kamo mamati, ug kon dili ninyo ibutang sa kasingkasing ang paghatag himaya sa akong ngalan, nagaingon si Jehova sa mga panon, ipadala ko ang usa ka tunglo ibabaw kaninyo, ug tunglohon ko ang inyong mga panalangin: oo, gitunglo ko na sila, tungod kay wala ninyo kini ibutang sa kasingkasing. Ania karon, dauton ko ang inyong kaliwat, ug ipakatag ko ang kinalibang sa inyong mga nawong, bisan ang kinalibang sa inyong mga balaang fiesta; ug pagadad-on kamo uban niini. Ug masayran ninyo nga gipadala ko kining sugoa kaninyo, aron ang akong tugon magapabilin uban kang Levi, nagaingon si Jehova sa mga panon. Malakias 1:11–2:4.
The covenant with Levi is the symbol of the Levites’ faithfulness in the image of the beast test in the rebellion of Aaron’s golden calf. The Levites in the book of Malachi, who are cleansed by the messenger of the covenant, are cleansed in order to offer “an offering” in righteousness. The offering is the message of Christ’s name, which is His character.
Ang tugon uban kang Levi mao ang simbolo sa pagkamatinumanon sa mga Levihanon diha sa pagsulay sa larawan sa mananap sa pagrebelde sa bulawang nating baka ni Aaron. Ang mga Levihanon diha sa basahon ni Malakias, nga ginahinloan pinaagi sa sinugo sa tugon, ginahinloan aron sa paghalad ug “usa ka halad” diha sa pagkamatarung. Ang halad mao ang mensahe sa ngalan ni Cristo, nga mao ang Iyang kinaiya.
“It is the darkness of misapprehension of God that is enshrouding the world. Men are losing their knowledge of His character. It has been misunderstood and misinterpreted. At this time a message from God is to be proclaimed, a message illuminating in its influence and saving in its power. His character is to be made known. Into the darkness of the world is to be shed the light of His glory, the light of His goodness, mercy, and truth.
“Ang kalibotan ginatabonan sa kangitngit sa sayop nga pagsabot mahitungod sa Dios. Ang mga tawo nagakawad-an sa ilang kahibalo sa Iyang kinaiya. Kini nasayran sa sayop ug nahubad sa sayop. Niining panahona usa ka mensahe gikan sa Dios ang kinahanglan nga imantala, usa ka mensahe nga nagadan-ag pinaagi sa iyang impluwensya ug nagaluwas pinaagi sa iyang gahum. Ang Iyang kinaiya kinahanglan nga ipaila. Ngadto sa kangitngit sa kalibotan kinahanglan igabubo ang kahayag sa Iyang himaya, ang kahayag sa Iyang pagkamaayo, kalooy, ug kamatuoran.
“This is the work outlined by the prophet Isaiah in the words, ‘O Jerusalem, that bringest good tidings, lift up thy voice with strength; lift it up, be not afraid; say unto the cities of Judah, Behold your God! Behold, the Lord God will come with strong hand, and His arm shall rule for Him; behold, His reward is with Him, and His work before Him.’ Isaiah 40:9, 10.
“Mao kini ang buluhaton nga gilatid sa propeta nga si Isaias sa mga pulong, ‘O Jerusalem, ikaw nga nagadala ug maayong balita, ipataas ang imong tingog uban sa kalig-on; ipataas kini, ayaw kahadlok; ingna ang mga siyudad sa Juda, Ania ang inyong Dios! Ania, ang Ginoong Dios moanhi uban sa kusganong kamot, ug ang Iyang bukton magagahum alang Kaniya; ania, ang Iyang balos uban Kaniya, ug ang Iyang buhat anaa sa Iyang atubangan.’ Isaias 40:9, 10.
“Those who wait for the Bridegroom’s coming are to say to the people, ‘Behold your God.’ The last rays of merciful light, the last message of mercy to be given to the world, is a revelation of His character of love. The children of God are to manifest His glory. In their own life and character they are to reveal what the grace of God has done for them.” Christ’s Object Lessons, 415.
“Ang mga nagpaabot sa pag-abot sa Pamanhonon kinahanglan moingon sa katawhan, ‘Tan-awa ang inyong Dios.’ Ang kataposang mga silaw sa maloloy-ong kahayag, ang kataposang mensahe sa kalooy nga igahatag ngadto sa kalibotan, maoy usa ka pagpadayag sa Iyang kinaiya sa gugma. Ang mga anak sa Dios kinahanglan magpakita sa Iyang himaya. Sa ilang kaugalingong kinabuhi ug kinaiya kinahanglan nilang ipadayag kon unsa ang nahimo sa grasya sa Dios alang kanila.” Christ’s Object Lessons, 415.
Malachi’s priests offered an offering that corrupted God’s name. The offering represents a message, and the message of Nashville on July 18, 2020, was a corrupted offering. It was corrupted by the rebellion of disregarding the prophetic command that “there should be time no longer”, that was given by Christ himself in Revelation ten.
Ang mga pari ni Malakias naghalad ug halad nga naghugaw sa ngalan sa Dios. Ang halad nagakahulogan ug usa ka mensahe, ug ang mensahe sa Nashville niadtong Hulyo 18, 2020, maoy usa ka halad nga nadunot. Nadunot kini pinaagi sa pagsukol sa pagsalikway sa profetikong sugo nga “there should be time no longer,” nga gihatag ni Cristo mismo diha sa Pinadayag napulo.
And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer. Revelation 10:5, 6.
Ug ang manulonda nga akong nakita nga nagtindog ibabaw sa dagat ug ibabaw sa yuta mipataas sa iyang kamot paingon sa langit, Ug nanumpa pinaagi kaniya nga buhi sa walay kataposan ug walay kinutuban, nga maoy nagbuhat sa langit, ug sa mga butang nga anaa niini, ug sa yuta, ug sa mga butang nga anaa niini, ug sa dagat, ug sa mga butang nga anaa niini, nga wala nay panahon. Pinadayag 10:5, 6.
The “offering of righteousness” that is represented by the Levites in Malachi chapter three, is as an offering in the days of old, and it represents a message. The “former years” represent the purity of the message which produced the first disappointment in the Millerite history. The corrupted offering represents the corrupted message of July 18, 2020, yet it is still a parallel event.
Ang “halad sa pagkamatarong” nga girepresentahan sa mga Levihanon diha sa Malakias kapitulo tres, maoy usa ka halad sama sa mga adlaw sa karaan, ug kini nagarepresentar ug usa ka mensahe. Ang “unang mga tuig” nagarepresentar sa kaputli sa mensahe nga maoy nagpatungha sa unang kapakyasan sa kasaysayan sa mga Millerita. Ang nadaot nga halad nagarepresentar sa nadaot nga mensahe sa Hulyo 18, 2020, apan kini usa gihapon ka magkaparehong panghitabo.
And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:3, 4.
Ug siya molingkod ingon nga magpapaulay ug magpaputli sa salapi; ug iyang pagaputlion ang mga anak ni Levi, ug pagahingpiton sila maingon sa bulawan ug salapi, aron sila makahalad ngadto sa Ginoo ug halad diha sa pagkamatarung. Unya ang halad sa Juda ug Jerusalem mahimong kahimut-an ngadto sa Ginoo, sama sa mga adlaw kaniadto, ug sama sa nangaging mga katuigan. Malakias 3:3, 4.
The “curse” that is identified in Malachi identifies a test of an acknowledgement of what Elijah represents. Those of us that are now awakening must understand that the reality of the curse of “seven times” has been fulfilled upon us in the rebellion we manifested in making the sinful prediction of July 18, 2020. We must also once again decide what prophetic methodology we choose to eat. Two witnesses to this fact, and there are others, can be found in Malachi’s presentation of the Elijah to come, and also from Elijah’s own history. Elijah clearly identified that there would only be one correct message and methodology.
Ang “tunglo” nga giila diha sa Malakias nagtimaan sa usa ka pagsulay sa pag-ila kon unsa ang girepresentar ni Elias. Kitang anaa karon sa pagmata kinahanglan makasabut nga ang kamatuoran sa “pito ka pilo” nga tunglo natuman na diha kanato pinaagi sa pagrebelde nga atong gipadayag sa paghimo sa makasasala nga tagna sa Hulyo 18, 2020. Kinahanglan usab nga sa makausa pa magbuot kita kon unsang pamaaging propetiko ang atong pilion nga kaonon. Duha ka mga saksi niini nga kamatuoran, ug adunay uban pa, makita diha sa pagpresentar ni Malakias sa umalabot nga Elias, ug usab gikan sa kaugalingong kasaysayan ni Elias. Si Elias sa tin-aw nag-ila nga adunay usa lamang ka husto nga mensahe ug pamaagi.
And Elijah the Tishbite, who was of the inhabitants of Gilead, said unto Ahab, As the Lord God of Israel liveth, before whom I stand, there shall not be dew nor rain these years, but according to my word. 1 Kings 17:1.
Ug si Elias nga Tishbite, nga usa sa mga lumolupyo sa Gilead, miingon kang Ahab, Ingon nga buhi ang Ginoong Dios sa Israel, sa atubangan kinsang presensya ako nagtindog, dili moabut ang tun-og ni ulan niining mga tuiga, gawas sumala sa akong pulong. 1 Mga Hari 17:1.
Malachi identified a “curse” that God’s priests are under in the period when the final Elijah appears in connection with a curse associated with God’s tithe. The “curse” of the tithe in Malachi, represents a decision on the part of the people of God, for in order to remove the curse they are already under they must decide where and what is the “storehouse”.
Giila ni Malakias ang usa ka “tunglo” nga anaa sa ilalom niini ang mga pari sa Dios sa panahon nga ang kataposang Elias mopakita, nga may kalabutan sa usa ka tunglo nga nahisumpay sa ikapulo sa Dios. Ang “tunglo” sa ikapulo diha sa Malakias naghulagway sa usa ka pagbuot sa bahin sa katawhan sa Dios, kay aron mawagtang ang tunglo nga anaa na kanila, kinahanglan silang mohukom kon hain ug unsa ang “tipiganan”.
Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. And I will come near to you to judgment; and I will be a swift witness against the sorcerers, and against the adulterers, and against false swearers, and against those that oppress the hireling in his wages, the widow, and the fatherless, and that turn aside the stranger from his right, and fear not me, saith the Lord of hosts. For I am the Lord, I change not; therefore ye sons of Jacob are not consumed. Even from the days of your fathers ye are gone away from mine ordinances, and have not kept them. Return unto me, and I will return unto you, saith the Lord of hosts. But ye said, Wherein shall we return? Will a man rob God? Yet ye have robbed me. But ye say, Wherein have we robbed thee? In tithes and offerings. Ye are cursed with a curse: for ye have robbed me, even this whole nation. Bring ye all the tithes into the storehouse, that there may be meat in mine house, and prove me now herewith, saith the Lord of hosts, if I will not open you the windows of heaven, and pour you out a blessing, that there shall not be room enough to receive it. And I will rebuke the devourer for your sakes, and he shall not destroy the fruits of your ground; neither shall your vine cast her fruit before the time in the field, saith the Lord of hosts. Malachi 3:1–11.
Tan-awa, ipadala ko ang akong sinugo, ug siya magaandam sa dalan sa akong atubangan; ug ang Ginoo, nga inyong gipangita, sa kalit moanhi sa iyang templo, bisan ang sinugo sa tugon, nga inyong gikalipayan: tan-awa, siya moanhi, nagaingon si Jehova sa mga panon. Apan kinsa man ang makalahutay sa adlaw sa iyang pag-anhi? ug kinsa man ang makatindog sa diha nga siya magapakita? kay siya sama sa kalayo sa magtutunaw, ug sama sa sabon sa mga magpaputi: Ug siya molingkod ingon nga magtutunaw ug mag-uulay sa salapi: ug iyang hinloan ang mga anak ni Levi, ug ulayon sila sama sa bulawan ug salapi, aron sila makahalad kang Jehova ug halad sa pagkamatarung. Unya ang halad sa Juda ug Jerusalem mahimong makapahimuot kang Jehova, ingon sa mga adlaw kaniadto, ug ingon sa nangaging mga tuig. Ug moduol ako kaninyo alang sa paghukom; ug ako mahimong matulin nga saksi batok sa mga salamangkero, ug batok sa mga mananapaw, ug batok sa mga bakakon nga manumpa, ug batok niadtong nagalupig sa mamumuo sa iyang suhol, sa balo, ug sa ilo, ug nga nagatipas sa lumalangyaw gikan sa iyang katungod, ug wala mahadlok kanako, nagaingon si Jehova sa mga panon. Kay ako mao si Jehova, ako dili mausab; busa kamo, mga anak ni Jacob, wala mangalaglag. Bisan sukad sa mga adlaw sa inyong mga amahan kamo mitalikod gikan sa akong kabalaoran, ug wala ninyo kini bantayi. Bumalik kamo kanako, ug ako mobalik kaninyo, nagaingon si Jehova sa mga panon. Apan miingon kamo, Sa unsa man kami mobalik? Makapangawat ba ang tawo sa Dios? Apan gikawatan ninyo ako. Apan nagaingon kamo, Sa unsa man namo ikaw gikawatan? Sa mga ikapulo ug sa mga halad. Gipanumpa kamo sa usa ka tunglo: kay gikawatan ninyo ako, bisan kining tibuok nga nasod. Dad-a ninyo ang tanang mga ikapulo ngadto sa tipiganan, aron adunay kalan-on sa akong balay, ug sulayi ako karon niini, nagaingon si Jehova sa mga panon, kon dili ba ablihan ko alang kaninyo ang mga tamboanan sa langit, ug ibubo ko alang kaninyo ang panalangin, nga wala nay igong luna nga kasudlan niini. Ug badlongon ko ang maglalaglag alang sa inyong kaayohan, ug siya dili na maglaglag sa mga bunga sa inyong yuta; ni ang inyong parrasan maghulog sa iyang bunga sa dili pa ang panahon sa kapatagan, nagaingon si Jehova sa mga panon. Malakias 3:1–11.
The Lord does not change, nor does he change methodology. Whatever the “curse” may or may not be, that is represented by Malachi’s curse of “tithe”, the tithe is to be brought into the storehouse, for the purpose of having “meat” in God’s house. That fact demands that a decision be made as to what the “storehouse” is, and what was the food represented by William Miller in the movement of the first angel, which typified the food to be eaten in the movement of the third angel? One of the symbols of that food is “rain” and “dew”.
Ang Ginoo dili mausab, ni mag-usab man usab Siya sa pamaagi. Bisan unsa pa ang mahimong gipasabot o dili gipasabot sa “tunglo,” nga girepresentahan sa tunglo ni Malakias mahitungod sa “ikapulo,” ang ikapulo kinahanglan dad-on ngadto sa tipiganan, aron adunay “pagkaon” sa balay sa Dios. Kining kamatuoran nagkinahanglan nga pagahimoon ang usa ka paghukom kon unsa ang “tipiganan,” ug unsa ang pagkaon nga girepresentahan ni William Miller diha sa kalihokan sa nahaunang manulonda, nga maoy nagtimaan daan sa pagkaon nga pagakan-on diha sa kalihokan sa ikatulong manulonda? Usa sa mga simbolo nianang pagkaona mao ang “ulan” ug “tun-og”.
Give ear, O ye heavens, and I will speak; and hear, O earth, the words of my mouth. My doctrine shall drop as the rain, my speech shall distil as the dew, as the small rain upon the tender herb, and as the showers upon the grass: Because I will publish the name of the Lord: ascribe ye greatness unto our God. He is the Rock, his work is perfect: for all his ways are judgment: a God of truth and without iniquity, just and right is he. Deuteronomy 32:1–4.
Patalinghuga, Oh kamong mga langit, ug ako mosulti; ug pamation sa yuta ang mga pulong sa akong baba. Ang akong pagtulon-an mokatagak sama sa ulan, ang akong sinultihan motulo sama sa yamog, sama sa mahinay nga ulan ibabaw sa malomo nga mga tanom, ug sama sa mga taligsik ibabaw sa balili: Tungod kay imantala ko ang ngalan sa Ginoo: ihatag ninyo ang pagkadaku ngadto sa atong Dios. Siya mao ang Bato, hingpit ang iyang buhat: kay ang tanan niyang mga dalan maoy paghukom: usa ka Dios sa kamatuoran ug walay kasal-anan, matarong ug husto siya. Deuteronomio 32:1–4.
Did Elijah truly mean what he said to Ahab? Did he actually mean that in the last days, when the perfect fulfillment of the Elijah movement and message occurs, that “there shall not be dew nor rain these years, but according to my word?” Does the “rain” that Elijah speaks of being withheld, except at his word, align with the “rain” that Malachi promises as a blessing?
Tinuod ba gayod ang gipasabot ni Elias sa iyang giingon kang Ahab? Tinuod ba niyang gipasabot nga sa kataposang mga adlaw, sa diha nga mahitabo ang hingpit nga katumanan sa kalihokan ug mensahe ni Elias, nga “walay yamog ni ulan niining mga tuiga, gawas sumala sa akong pulong”? Ang “ulan” ba nga giingon ni Elias nga pagapugngan, gawas sa iyang pulong, nahiuyon ba sa “ulan” nga gisaad ni Malakias ingon nga panalangin?
Bring ye all the tithes into the storehouse, that there may be meat in mine house, and prove me now herewith, saith the Lord of hosts, if I will not open you the windows of heaven, and pour you out a blessing, that there shall not be room enough to receive it. Malachi 3:10.
Dad-a ninyo ang tanang ikapulo ngadto sa tipiganan, aron may kalan-on sa akong balay, ug sulayi ako karon niini, nagaingon ang Ginoo sa mga panon, kon dili ba buksan ko alang kaninyo ang mga tamboanan sa langit, ug ibubo ko kaninyo ang panalangin, nga walay igong luna sa pagdawat niini. Malakias 3:10.
And does the “curse” of the unsanctified “offering” of the “priests”, and the misuse of “tithe” that has already been brought about, also represent the “curse” of the “seven times”?
Ug nagrepresentar usab ba ang “tunglo” sa wala mabalaang “halad” sa mga “saserdote”, ug ang sayop nga paggamit sa “ikapulo” nga nahitabo na, sa “tunglo” usab sa “pito ka higayon”?
At the end of July, 2023, we began to publish articles that are essentially a repetition of the message found in the series of studies called Habakkuk’s Tables. The difference in the current presentation is that after July 18, 2020, the Lord began to place some of the old teachings in a new light.
Sa katapusan sa Hulyo, 2023, nagsugod kami sa pagmantala ug mga artikulo nga sa kinatibuk-an maoy pag-usab sa mensahe nga makita sa serye sa mga pagtuon nga gitawag ug Habakkuk’s Tables. Ang kalainan sa kasamtangang presentasyon mao nga human sa Hulyo 18, 2020, ang Ginoo nagsugod sa pagbutang sa pipila sa mga daang pagpanudlo diha sa usa ka bag-ong kahayag.
He began to open things up that appeared to me to be profound, but I was personally out of touch and unwilling to be in touch with the work I had previously been given to accomplish. From July 19, 2020, I understood that the prediction of the previous day was wrong, and that I was personally more responsible for that sinful prediction and its horrible aftermath than any other person.
Misugod siya sa pag-abli sa mga butang nga sa akong pagtan-aw hilabihan ka lalom, apan ako sa akong kaugalingon nahimulag ug dili andam nga mahisulod pag-usab sa buhat nga gihatag kaniadto kanako aron tumanon. Sukad sa Hulyo 19, 2020, nasabtan ko nga ang panagna sa miaging adlaw sayop, ug nga ako sa akong kaugalingon mas may dakong tulubagon nianang makasasala nga panagna ug sa makalilisang nga mga sangputanan niini kay sa bisan kinsa nga laing tawo.
Then in July of 2023, I was overwhelmed with a conviction, that in spite of my complete failure as a leader of God’s movement of the third angel, I should at least begin to write out what I had come to understand since July of 2020. I determined to put into writing what had been opened up to me since the sin of July 18, 2020, and then place it into the public record, before I was laid to rest.
Unya niadtong Hulyo sa 2023, gilukop ako sa usa ka malig-ong kombiksiyon nga, bisan pa sa akong hingpit nga kapakyasan isip usa ka pangulo sa kalihokan sa Dios sa ikatulong manulonda, kinahanglan man lamang nga magsugod ako sa pagsulat sa akong nasabtan sukad pa sa Hulyo sa 2020. Naghukom ako nga isulat ang nahayag kanako sukad sa sala niadtong Hulyo 18, 2020, ug unya ibutang kini sa publikong rekord, sa dili pa ako ipahulay.
In the three months since July, there are over seventy countries around the world that are now following these articles. Yes, some are no doubt following for unholy purposes and intent, but not all. We are on the verge of turning on a program that will place these articles into all the major languages of planet earth, for at this point, those seventy-plus countries are forced to consider these truths in only the English language.
Sulod sa tulo ka bulan sukad sa Hulyo, kapin sa kapitoan ka mga nasod sa tibuok kalibotan ang karon nagsunod niining mga artikulo. Oo, ang uban sa walay duhaduha nagsunod tungod sa dili balaan nga mga katuyoan ug mga tinguha, apan dili ang tanan. Ania na kita sa ngilit sa pagpaandar sa usa ka programa nga magbutang niining mga artikulo ngadto sa tanang dagkong mga pinulongan sa planetang Yuta, kay niining bahina, kadtong kapin sa kapitoan ka mga nasod napugos sa pagkonsiderar niining mga kamatuoran pinaagi lamang sa pinulongang English.
We are already working to help some around the globe, that do not have the ways and means to do much with these truths, and I wonder if Malachi’s “storehouse”, that has a defined purpose of providing “food” in God’s house, may not be referring to the work of spreading the truth that has been proceeding from these articles since July of 2023?
Nagapaningkamot na kami karon sa pagtabang sa pipila sa tibuok kalibotan, nga walay mga paagi ug kahinguhaan sa paghimo ug dako mahitungod niining mga kamatuoran, ug naghunahuna ako kon ang “tipiganan” ni Malakias, nga adunay piho nga katuyoan sa paghatag ug “pagkaon” sa balay sa Dios, dili ba kaha nagpasabot sa buhat sa pagpakaylap sa kamatuoran nga nagpadayon gikan niining mga artikulo sukad pa sa Hulyo 2023?
We will begin our consideration of Daniel chapter three in the next article.
Atong sugdan ang atong paghisgot sa ikatulong kapitulo sa Daniel sa sunod nga artikulo.
“We are living in a special period of this earth’s history. A great work must be done in a very short time, and every Christian is to act a part in sustaining this work. God is calling for men who will consecrate themselves to the work of soulsaving. When we begin to comprehend what a sacrifice Christ made in order to save a perishing world, there will be seen a mighty wrestling to save souls. Oh, that all our churches might see and realize the infinite sacrifice of Christ!
“Nagkinabuhi kita sa usa ka pinasahi nga panahon sa kasaysayan niining yutaa. Usa ka dakung buluhaton kinahanglan pagabuhaton sulod sa hamubo kaayong panahon, ug ang matag Cristohanon kinahanglan motuman sa iyang bahin sa pagsuporta niining buluhatona. Ang Dios nagtawag ug mga tawo nga magahalad sa ilang kaugalingon alang sa buluhaton sa pagluwas sa mga kalag. Sa diha nga magsugod kita sa pagsabut kon unsa kadaku nga halad ang gihimo ni Cristo aron maluwas ang usa ka kalibutang nagakahanaw, makita ang usa ka gamhanang pakigbisog aron sa pagluwas sa mga kalag. Oh, hinaut nga ang tanan natong mga iglesia makakita ug makaamgo sa walay kinutuban nga halad ni Cristo!”
“In visions of the night, representations passed before me of a great reformatory movement among God’s people. Many were praising God. The sick were healed, and other miracles were wrought. A spirit of intercession was seen, even as was manifested before the great Day of Pentecost. Hundreds and thousands were seen visiting families and opening before them the word of God. Hearts were convicted by the power of the Holy Spirit, and a spirit of genuine conversion was manifest. On every side doors were thrown open to the proclamation of the truth. The world seemed to be lightened with the heavenly influence. Great blessings were received by the true and humble people of God. I heard voices of thanksgiving and praise, and there seemed to be a reformation such as we witnessed in 1844.
“Sa mga panan-awon sa kagabhion, ang mga hulagway milabay sa akong atubangan mahitungod sa usa ka dakong kalihokang repormatibo taliwala sa katawohan sa Dios. Daghan ang nagdayeg sa Dios. Ang mga masakiton naayo, ug ang ubang mga milagro gibuhat. Nakita ang usa ka espiritu sa pagpangamuyo sa pagpataliwala, maingon sa gipakita sa wala pa ang dakong Adlaw sa Pentecostes. Gatusan ug linibo ang nakita nga nangadto sa mga panimalay ug nag-abli sa ilang atubangan sa pulong sa Dios. Ang mga kasingkasing nakombikto pinaagi sa gahum sa Espiritu Santo, ug ang usa ka espiritu sa tinuod nga pagkakabig dayag nga nakita. Sa tanang dapit ang mga pultahan giablihan alang sa pagmantala sa kamatuoran. Ang kalibotan daw nalamdagan sa langitnong impluwensiya. Dagkong mga panalangin nadawat sa tinuod ug mapainubsanon nga katawohan sa Dios. Nadungog ko ang mga tingog sa pagpasalamat ug pagdayeg, ug daw may usa ka repormasyon nga sama niadtong among nasaksihan niadtong 1844.
“Yet some refused to be converted. They were not willing to walk in God’s way, and when, in order that the work of God might be advanced, calls were made for freewill offerings, some clung selfishly to their earthly possessions. These covetous ones became separated from the company of believers.
“Apan ang uban midumili sa pagkakabig. Dili sila andam sa paglakat diha sa dalan sa Dios, ug sa dihang, aron mapauswag ang buhat sa Dios, gihimo ang mga panawagan alang sa mga kinabubot-ong halad, ang pipila mapinasulob-on nga mipilit sa ilang yutan-ong mga kabtangan. Kining mga hakog nangabulag gikan sa katilingban sa mga magtutuo.
“The judgments of God are in the earth, and, under the influence of the Holy Spirit, we must give the message of warning that He has entrusted to us. We must give this message quickly, line upon line, precept upon precept. Men will soon be forced to great decisions, and it is our duty to see that they are given an opportunity to understand the truth, that they may take their stand intelligently on the right side. The Lord calls upon His people to labor—labor earnestly and wisely—while probation lingers.” Testimonies, volume 9, 126.
“Ang mga paghukom sa Dios anaa sa kalibotan, ug, ubos sa impluwensiya sa Balaang Espiritu, kinahanglan atong ihatag ang mensahe sa pasidaan nga Iyang gitugyan kanato. Kinahanglan natong ihatag kini nga mensahe sa madali, linya ibabaw sa linya, lagda ibabaw sa lagda. Ang mga tawo sa dili madugay mapugos ngadto sa dagkong mga pagbuot, ug atong katungdanan ang pagsiguro nga hatagan sila og higayon sa pagsabut sa kamatuoran, aron sila makahimo sa pagbarug nga may salabutan sa husto nga dapig. Ang Ginoo nagtawag sa Iyang katawhan sa pagtrabaho—pagtrabaho sa kinasingkasing ug sa kaalam—samtang nagapabilin pa ang panahon sa pagsulay.” Testimonies, tomo 9, 126.