In verse sixteen of Daniel eleven, the conquering of Judah and Jerusalem by Pompey in 63 BC is set forth. It represents the soon coming Sunday law in the United States in fulfillment of verse forty-one of the same chapter. The history associated with the verse identifies a civil war that is taking place when the city is captured, thus identifying the repetition of the US Civil War that is now taking place in the United States. Whether shots have been fired or not, two classes are now in a struggle for the control of the United States. When Pompey conquered Jerusalem, it identified that Jerusalem would remain under Roman authority until it was destroyed in the year 70 AD. Thus, it typified the soon coming Sunday law which marks the end of the sixth kingdom of Bible prophecy.

Sa bersikulo sais sa Daniel onse, gipadayag ang pagsakop sa Juda ug Jerusalem ni Pompeyo niadtong 63 BC. Kini nagrepresentar sa hapit na umabot nga balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa sa Estados Unidos sa katumanan sa bersikulo kap-atan ug usa sa mao gihapong kapitulo. Ang kasaysayan nga nalangkit sa maong bersikulo nagtimaan sa usa ka gubat sibil nga nagakahitabo sa dihang ang siyudad nakuha, sa ingon nagpaila sa pagsubli sa Gubat Sibil sa Estados Unidos nga karon nagakahitabo sa Tinipong Bansa sa Estados Unidos. Bisan pa kon adunay mga buto nga napabuto o wala, aduna karon duha ka hut-ong nga anaa sa panagsangka alang sa pagkontrolar sa Tinipong Bansa sa Estados Unidos. Sa dihang gisakop ni Pompeyo ang Jerusalem, kini nagpaila nga ang Jerusalem magapabilin ubos sa awtoridad sa Roma hangtod nga kini gilaglag sa tuig 70 AD. Busa, kini naghulagway sa hapit na umabot nga balaod sa Domingo nga nagtimaan sa katapusan sa ikaunom nga gingharian sa panagna sa Biblia.

Pompey is the first of four Roman powers that are identified in the passage. Marc Antony, who was a Roman, is also identified, but of the four powers that are represented as Roman leaders, Antony represents Roman leadership that has rebelled and formed an alliance with Egypt against Rome. Pompey, Julius Caesar, Augustus Caesar and Tiberius Caesar are the four Romans that are prophetically employed to represent the four generations of the earth beast’s Republican horn.

Si Pompey mao ang nahauna sa upat ka gahom sa Roma nga giila diha sa maong pahayag. Si Marc Antony, nga usa usab ka Romano, giila usab, apan sa upat ka gahom nga gihulagway ingon nga mga pangulo sa Roma, si Antony nagrepresentar sa pagpangulo sa Roma nga mialsa ug naghimo og pakig-alyansa sa Ehipto batok sa Roma. Si Pompey, Julius Caesar, Augustus Caesar ug Tiberius Caesar mao ang upat ka Romano nga gigamit sa tinagna aron magrepresentar sa upat ka mga kaliwatan sa Republikano nga sungay sa mananap sa yuta.

Pompey, representing the rebellion of the US Civil War in the generation of 1863, also illustrates the last generation and the current “civil war” that is now under way. Julius Caesar represents the second generation, when the United States was firmly established as the premier nation among nations, but was assassinated in 1913, when the sovereignty of the financial system was given unto the globalist banking system, and the work for a one world government began. Caesar Augustus represents the glory years of the first two world wars, when in spite of the bloodshed, the United States became the envy of the world. Then in the last generation Tiberius Caesar, known for his drunkenness and the crucifixion of Christ, represents the period that essentially began with the election of John F. Kennedy, the first Catholic president, thus identifying the generation that would bow to Rome.

Si Pompey, nga nagarepresentar sa rebelyon sa Gubat Sibil sa US sa henerasyon sa 1863, naghulagway usab sa ulahing henerasyon ug sa karon nga “gubat sibil” nga nagapadayon na karon. Si Julius Caesar nagarepresentar sa ikaduhang henerasyon, sa dihang ang Estados Unidos lig-on nang natukod ingon nga nag-unang nasod taliwala sa mga nasod, apan gipatay niadtong 1913, sa dihang ang pagkasoberano sa sistemang pinansyal gihatag ngadto sa globalistang sistemang bangko, ug ang buluhaton alang sa usa ka kalibotang kagamhanan misugod. Si Caesar Augustus nagarepresentar sa mga tuig sa himaya sa nahaunang duha ka mga gubat sa kalibotan, sa dihang bisan pa sa pag-ula sa dugo, ang Estados Unidos nahimong kasina sa kalibotan. Unya sa ulahing henerasyon, si Tiberius Caesar, nga nailhan tungod sa iyang pagkamahuboganon ug sa paglansang kang Cristo sa krus, nagarepresentar sa yugto nga sa pagkatinuod nagsugod sa pagkapili ni John F. Kennedy, ang unang Katolikong presidente, sa ingon nagaila sa henerasyon nga moyukbo sa Roma.

These prophetic issues connected with Pompey are important, but we are currently focusing on the prophetic history that precedes Pompey and verse sixteen, a history that begins in the first two verses of the chapter identifying 1989, as the time of the end, and then pointing out the rich sixth President since Reagan, who stirs up the globalists, as Trump has most certainly accomplished.

Kining mga profetikong isyu nga nalangkit kang Pompey mahinungdanon, apan sa pagkakaron nagapunting kita sa profetikong kasaysayan nga nag-una kang Pompey ug sa bersikulo disisais, usa ka kasaysayan nga nagsugod sa unang duha ka bersikulo sa kapitulo nga nagaila sa 1989 ingon nga panahon sa katapusan, ug dayon nagtimaan sa adunahang ikaunom nga Presidente sukad kang Reagan, nga nagpalihok sa mga globalista, ingon nga si Trump sa walay pagduhaduha gayud nakatuman.

Trump is typified by the fourth ruler following Cyrus, named Xerxes, the rich Persian king, who is also known as Ahasuerus in the story of Esther. In the verses, the next king to follow Xerxes is Alexander the Great in verse three. Historically there were eight rulers between Xerxes and Alexander the Great. From Trump, to the one world government represented by Alexander the Great, ten kings are represented; Trump being the first and Alexander being the last.

Si Trump gihulagway pinaagi sa ikaupat nga magmamando nga misunod kang Ciro, nga ginganlan og Xerxes, ang adunahang hari sa Persia, nga nailhan usab ingong Ahasuerus sa sugilanon ni Ester. Sa mga bersikulo, ang sunod nga hari nga misunod kang Xerxes mao si Alexander the Great sa bersikulo tres. Sa kasaysayan, may walo ka mga magmamando taliwala ni Xerxes ug ni Alexander the Great. Gikan kang Trump ngadto sa usa ka kalibotanong panggobyerno nga girepresentahan ni Alexander the Great, napulo ka mga hari ang girepresentahan; si Trump mao ang nahauna ug si Alexander mao ang naulahi.

The prophetic lines identify that all the kings of the earth will commit fornication with the papacy at the end of the world, and those kings are represented as “ten kings”. Ahab, who was the head of a tenfold kingdom, and who was married to Jezebel represents the fact that even though all ten kings commit fornication with the papacy, there is one primary king that is the first to do so. The first time the papacy was given the throne of the earth the primary king was Clovis, king of the Franks (France) in 496 AD. This agrees with the papacy giving France the title of firstborn of the Catholic church, and eldest daughter of the Catholic church.

Ang mga linya sa tagna nagpaila nga ang tanang mga hari sa yuta makighilawas uban sa kapapahan sa katapusan sa kalibotan, ug kadtong mga hari gilarawan ingong “napulo ka mga hari”. Si Ahab, nga mao ang ulo sa usa ka napulopilo nga gingharian, ug nga naminyo kang Jezebel, nagrepresentar sa kamatuoran nga bisan tuod ang tanang napulo ka mga hari makighilawas uban sa kapapahan, adunay usa ka pangunang hari nga mao ang nahauna sa pagbuhat niana. Sa unang higayon nga ang kapapahan gihatagan sa trono sa yuta, ang pangunang hari mao si Clovis, hari sa mga Franks (France) niadtong 496 AD. Kini nagkauyon sa paghatag sa kapapahan sa France sa titulo nga kamagulangan sa Simbahang Katoliko, ug kamagulangang anak nga babaye sa Simbahang Katoliko.

The prophetic work accomplished by France in placing Rome on the throne of the civilized world, typifies the prophetic work of the United States. The Sunday law of Bible prophecy begins in the United States, and then every nation on earth follows that example. Line after prophetic line, identify that the premier king of the ten kings, that first and foremost commits fornication with the man of sin in the last days, is the United States. Though no kings are represented between Xerxes the first rich king and Alexander the Great the last king in verses two and three, history identifies ten kings. The number ten represents a test, and it also represents a confederacy.

Ang buluhaton sa tagna nga natuman sa Pransiya pinaagi sa pagbutang sa Roma diha sa trono sa sibilisadong kalibotan, nagtimaan sa buluhaton sa tagna sa Estados Unidos. Ang balaod sa Dominggo sa tagna sa Biblia nagsugod sa Estados Unidos, ug unya ang matag nasod sa yuta mosunod nianang panig-ingnan. Linya sunod sa linyang tagna, nagaila nga ang pangulong hari sa napulo ka mga hari, kadtong nahauna ug labing panguna nga nakighilawas uban sa tawo sa sala sa kaulahiang mga adlaw, mao ang Estados Unidos. Bisan walay mga hari nga gilarawan tali ni Xerxes, ang unang bahandianon nga hari, ug ni Alexander the Great, ang katapusang hari, diha sa mga bersikulo dos ug tres, ang kasaysayan nagaila ug napulo ka mga hari. Ang gidaghanon nga napulo naghulagway sa usa ka pagsulay, ug naghulagway usab kini sa usa ka konfederasyon.

The test that the world is confronted with is the setting up of a worldwide system, represented as the image of the beast. That test begins in the United States at the soon coming Sunday law and ends when every nation on the globe follows that example. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning, so even though no kings are listed between the rich king and Alexander in verses two and three, history identifies a testing process which begins with the richest president, who was rich from his business endeavors not because he produced wealth by participating in a corrupted political system.

Ang pagsulay nga giatubang sa kalibotan mao ang pagpatindog sa usa ka tibuok-kalibotang sistema, nga gihulagway ingon nga larawan sa mananap. Kana nga pagsulay nagsugod sa Estados Unidos pinaagi sa haduol na kaayo nga balaod sa Domingo ug matapos sa dihang ang matag nasud sa kalibotan mosunod niana nga ehemplo. Si Jesus sa kanunay naghulagway sa katapusan sa usa ka butang pinaagi sa sinugdanan, busa bisan pa walay mga hari nga gilista tali sa datong hari ug kang Alexander sa bersikulo dos ug tres, ang kasaysayan nag-ila sa usa ka proseso sa pagsulay nga nagsugod sa labing datong presidente, nga dato tungod sa iyang mga kalihokan sa negosyo ug dili tungod kay nagmugna siya ug bahandi pinaagi sa pag-apil sa usa ka dunot nga sistema sa politika.

The name America is derived from the Latin version of the name “Amerigo,” which comes from the Italian explorer Amerigo Vespucci, who was an explorer and navigator who made several voyages to the New World in the late 15th and early 16th centuries. Overall, Vespucci’s explorations were made possible through the financial backing, capital investments, of sponsors and patrons who saw potential opportunities for profit, expansion, and prestige in the exploration of the New World. The name “America” is a symbol of the endeavor to produce profits.

Ang ngalang America hinalin gikan sa Latin nga porma sa ngalang “Amerigo,” nga naggikan kang Amerigo Vespucci nga Italyanong eksplorador, usa ka magsususi ug nabigador nga naghimo ug pipila ka mga paglayag ngadto sa Bag-ong Kalibotan sa ulahing bahin sa ika-15 ug sayong bahin sa ika-16 nga mga siglo. Sa kinatibuk-an, ang mga pagsusi ni Vespucci nahimong posible pinaagi sa pinansiyal nga suporta, mga pamuhunan sa kapital, sa mga tigpasiugda ug mga patron nga nakakita ug posibleng mga kahigayonan alang sa ganansiya, pagpalapad, ug kadungganan diha sa pagsusi sa Bag-ong Kalibotan. Ang ngalang “America” usa ka simbolo sa paningkamot sa paghimo ug mga ganansiya.

Jesus always illustrates the end of a thing, with the beginning, and the beginning of the ten kings that represent the bridge from the two-horned kingdom of Medo-Persia to the one world government represented by Alexander the Great, begins with the rich king, who is president of the kingdom typified by France and Ahab, who will also become the head represented by Alexander the Great, when the entire world is confronted with the economics associated with the power of the United States, as it forces the entire world to bow to the Catholic church, if they wish to be able to buy and sell.

Kanunay nga ginailustrar ni Jesus ang katapusan sa usa ka butang pinaagi sa sinugdanan, ug ang sinugdanan sa napulo ka mga hari nga nagrepresentar sa taytayan gikan sa gingharian nga may duha ka sungay sa Medo-Persia ngadto sa usa ka kalibotanong kagamhanan nga girepresentahan ni Alejandro nga Bantugan, nagsugod sa adunahang hari, nga mao ang presidente sa gingharian nga gitipoan sa Francia ug ni Ahab, nga mahimo usab nga ulo nga girepresentahan ni Alejandro nga Bantugan, sa dihang ang tibuok kalibotan moatubang sa ekonomiya nga nalangkit sa gahum sa Tinipong Bansa sa Amerika, samtang gipugos niini ang tibuok kalibotan sa pagyukbo ngadto sa Simbahang Katolika, kon buot sila nga makahimo sa pagpalit ug pagbaligya.

The seventh kingdom in Revelation chapter seventeen, is the ten kings, and one of the ten king’s prophetic characteristics, is that they only continue a “short space,” before they agree to give their seventh kingdom unto the whore of Babylon, that only holds together for “one hour”. The prophetic reason they accept that agreement is because they are drunk with the wine of Babylon. Historically Alexander the Great only ruled for a short space, for his life ended as quickly as his kingdom was established, for he drank himself to death, thus symbolizing the short space and drunkenness of the ten kings of the United Nations. As soon as Alexander the Great stood up he was broken, and his kingdom was given to the four winds, identifying the following struggle to re-establish his former kingdom.

Ang ikapitong gingharian diha sa Pinadayag kapitulo disiyesiete mao ang napulo ka mga hari, ug usa sa mga profetikong kinaiya sa usa sa napulo ka hari mao nga sila mopadayon lamang sa “mubo nga panahon,” sa dili pa sila mouyon sa paghatag sa ilang ikapitong gingharian ngadto sa bigaon sa Babilonia, nga magapabilin lamang nga nagkahiusa sulod sa “usa ka oras”. Ang profetikong hinungdan nga ilang gidawat kana nga kasabotan tungod kay sila nahubog sa bino sa Babilonia. Sa kasaysayan, si Alejandro nga Bantogan naghari lamang sulod sa mubo nga panahon, kay ang iyang kinabuhi natapos sa labing madali nga paagi maingon nga natukod ang iyang gingharian, kay iyang giinom ang iyang kaugalingon ngadto sa kamatayon, sa ingon naghulagway sa mubo nga panahon ug kahubog sa napulo ka mga hari sa United Nations. Sa diha nga si Alejandro nga Bantogan mitindog, siya nabalian, ug ang iyang gingharian gihatag ngadto sa upat ka mga hangin, nga nagaila sa misunod nga pakigbisog sa pagtukod pag-usab sa iyang kanhing gingharian.

Also I in the first year of Darius the Mede, even I, stood to confirm and to strengthen him. And now will I show thee the truth. Behold, there shall stand up yet three kings in Persia; and the fourth shall be far richer than they all: and by his strength through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia. And a mighty king shall stand up, that shall rule with great dominion, and do according to his will. And when he shall stand up, his kingdom shall be broken, and shall be divided toward the four winds of heaven; and not to his posterity, nor according to his dominion which he ruled: for his kingdom shall be plucked up, even for others beside those. Daniel 11:1–4.

Usab ako, sa nahaunang tuig ni Dario nga Medo, mitindog aron sa paglig-on ug pagpalig-on kaniya. Ug karon ipakita ko kanimo ang kamatuoran. Ania karon, adunay motindog pa nga tulo ka mga hari sa Persia; ug ang ikaupat mahimong labi pang dato kay kanilang tanan: ug pinaagi sa iyang kusog tungod sa iyang mga bahandi iyang pagapukawon ang tanan batok sa gingharian sa Grecia. Ug motindog ang usa ka gamhanang hari, nga magahari uban sa dakung kagamhanan, ug magabuhat sumala sa iyang kabubut-on. Ug sa diha nga siya makatindog na, ang iyang gingharian pagabuakon, ug pagabahinon ngadto sa upat ka mga hangin sa langit; ug dili ngadto sa iyang kaliwat, ni sumala sa iyang kagamhanan nga iyang gigamhan: kay ang iyang gingharian pagalukahon, alang bisan sa uban gawas niadtong mga takna. Daniel 11:1–4.

Alexander’s kingdom fell apart as quickly as it came together, for it represents the last days, in which prophecy is identified as happening rapidly.

Ang gingharian ni Alexander nabungkag sa labing madali sa dihang kini natukod, kay kini nagrepresentar sa ulahing mga adlaw, diin ang propesiya giila nga mahitabo sa madali.

“The agencies of evil are combining their forces and consolidating. They are strengthening for the last great crisis. Great changes are soon to take place in our world, and the final movements will be rapid ones.” Testimonies, volume 9, 11.

“Ang mga ahensiya sa dautan naghiusa sa ilang mga pwersa ug nagkonsolida. Nagpalig-on sila alang sa kataposang dakong krisis. Dagkong mga kausaban sa dili madugay mahitabo sa atong kalibotan, ug ang kataposang mga lihok mahimong mapaspason.” Testimonies, tomo 9, 11.

The third woe of Islam is established upon the prophetic characteristics of the first and second woes. In the first woe there was a period which began with the arrival of Mohammed and continued until the next period, which is identified as “five months” or one hundred and fifty years, in which Islam would “hurt” the armies of Rome. The end of the one-hundred and fifty year time prophecy simultaneously marks the beginning of the three hundred and ninety-one year and fifteen-day prophecy, in which Islam of the second Woe, would then “kill” the armies of Rome.

Ang ikatulong kaalautan sa Islam natukod ibabaw sa mga mapanagnong kinaiya sa nahaunang ug ikaduhang mga kaalautan. Diha sa unang kaalautan may usa ka yugto sa panahon nga nagsugod sa pag-abot ni Mohammed ug mipadayon hangtod sa sunod nga yugto, nga giila ingon nga “lima ka bulan” o usa ka gatus ug kalim-an ka tuig, diin ang Islam “makapasakit” sa mga kasundalohan sa Roma. Ang katapusan sa maong usa ka gatus ug kalim-an ka tuig nga tagna sa panahon maoy dungan usab nga timaan sa sinugdanan sa tagna sa tulo ka gatus ug kasiyaman ug usa ka tuig ug napulo ug lima ka adlaw, diin ang Islam sa ikaduhang Kaalautan, unya “mopatay” sa mga kasundalohan sa Roma.

September 11, 2001 marked the arrival of the period represented by Mohammed of the first woe, which includes October 7, 2023 as marking the beginning of the period when Islam would “hurt” the “armies of Rome” in the ancient literal “Glorious Land” which is a proxy for the United States, and since October 7, 2023 the attacks by Islam against the army of Rome, is approaching two hundred at the writing of this article on February 17, 2024.

Ang Septiyembre 11, 2001 nagtimaan sa pag-abot sa yugto nga girepresentahan ni Mohammed sa unang kaalaotan, nga naglakip sa Oktubre 7, 2023 ingon nga nagtimaan sa sinugdanan sa yugto sa dihang ang Islam “makapasakit” sa “mga kasundalohan sa Roma” diha sa karaang literal nga “Mahimayaong Yuta” nga usa ka puli alang sa Tinipong Bansa, ug sukad sa Oktubre 7, 2023 ang mga pag-atake sa Islam batok sa kasundalohan sa Roma, nagkaduol na sa duha ka gatus sa pagsulat niining artikuloha niadtong Pebrero 17, 2024.

At the soon-coming Sunday law the United States is “killed” as the sixth kingdom of Bible prophecy, which parallels the three hundred and ninety-one years and fifteen days of Islamic attacks that killed the former armies of Rome, as the warfare of their third great jihad intensifies. When Michael stands up, human probation closes, and the four winds are fully released during the seven last plagues.

Sa hapit na moabot nga balaod sa Domingo, ang Tinipong Bansa sa Amerika “mapatay” isip ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia, nga nagkatakdo sa tulo ka gatus ug kasiyaman ug usa ka tuig ug napulog lima ka adlaw nga mga pag-atake sa Islam nga mipatay sa kanhing mga kasundalohan sa Roma, samtang ang pakiggubat sa ilang ikatulong dakong jihad mosamot ug kakusog. Sa diha nga si Miguel motindog, ang panahon sa pagsulay sa tawo matapos, ug ang upat ka hangin pagabuhi-an sa hingpit sulod sa pito ka ulahing mga hampak.

“I saw that the anger of the nations, the wrath of God, and the time to judge the dead were separate and distinct, one following the other, also that Michael had not stood up, and that the time of trouble, such as never was, had not yet commenced. The nations are now getting angry, but when our High Priest has finished His work in the sanctuary, He will stand up, put on the garments of vengeance, and then the seven last plagues will be poured out.

“Nakita ko nga ang kapungot sa mga nasod, ang kaligutgut sa Dios, ug ang panahon sa paghukom sa mga patay lahi ug linain, nga ang usa nagasunod sa usa; nakita ko usab nga si Miguel wala pa motindog, ug nga ang panahon sa kasamok nga wala pa gayud mahitabo sukad kaniadto wala pa magsugod. Ang mga nasod karon nangasuko na, apan sa diha nga ang atong Labing Halangdong Pari makatapos na sa Iyang buluhaton didto sa santuwaryo, motindog Siya, magasul-ob sa mga sapot sa panimalos, ug unya igaula ang pito ka ulahing mga hampak.

“I saw that the four angels would hold the four winds until Jesus’ work was done in the sanctuary, and then will come the seven last plagues.” Early Writings, 36.

“Nakita ko nga ang upat ka mga anghel magapugong sa upat ka hangin hangtod mahuman ang buhat ni Jesus didto sa balaang puloy-anan, ug unya moabot ang pito ka ulahing mga hampak.” Early Writings, 36.

The “four winds” are represented as “an angry horse, seeking to break loose and bring death and destruction in its path,” by Sister White and they are fully released when probation closes. They were portrayed as being released in the second woe as “four angels”, not four winds.

Ang “upat ka hangin” gihulagway ni Sister White ingon nga “usa ka masuko nga kabayo, nga nagtinguha sa pagbugto ug sa pagdala ug kamatayon ug kalaglagan diha sa iyang agianan,” ug sila bug-os nga buhian sa dihang mosira ang panahon sa pagsulay. Gihulagway sila nga gibuhian sa ikaduhang kaalaut ingon nga “upat ka mga manulonda,” dili upat ka hangin.

Saying to the sixth angel which had the trumpet, Loose the four angels which are bound in the great river Euphrates. And the four angels were loosed, which were prepared for an hour, and a day, and a month, and a year, for to slay the third part of men. Revelation 9:14, 15.

Nga nag-ingon ngadto sa ikaunom nga manolunda nga may trumpeta, Buhii ang upat ka mga manolunda nga gigapos sa dakong suba sa Eufrates. Ug ang upat ka mga manolunda gibuhian, nga giandam alang sa usa ka takna, ug usa ka adlaw, ug usa ka bulan, ug usa ka tuig, aron sa pagpatay sa ikatulo ka bahin sa mga tawo. Pinadayag 9:14, 15.

The “four winds”, or the “four angels”, are both symbols of Islam as determined by the context where the symbol is employed. When Alexander the Great stood up, his kingdom, which represents the seventh kingdom, that is one third of the threefold kingdom of the dragon, the beast and the false prophet; “when he shall stand up, his kingdom shall be broken, and shall be divided toward the four winds of heaven.” When human probation closes the four winds, or the four angels are released, and they break his kingdom, for his kingdom “shall be broken.” Those ten kings and their partners, the globalist merchants, will then stand afar off and lament and cry.

Ang “upat ka hangin,” o ang “upat ka manulonda,” pulos mga simbolo sa Islam sumala sa gitino sa konteksto diin gigamit ang simbolo. Sa dihang mitindog si Alexander the Great, ang iyang gingharian, nga nagrepresentar sa ikapitong gingharian, nga mao ang usa ka ikatulo sa tulo-ka-bahin nga gingharian sa dragon, sa mananap, ug sa mini nga propeta; “when he shall stand up, his kingdom shall be broken, and shall be divided toward the four winds of heaven.” Sa dihang matapos na ang panahon sa tawhanong pagsulay, buhian ang upat ka hangin, o ang upat ka manulonda, ug ilang gub-on ang iyang gingharian, kay ang iyang gingharian “shall be broken.” Unya kadtong napulo ka mga hari ug ang ilang mga kauban, ang mga globalistang magpapatigayon, motindog sa halayo ug managminatay ug managtu-aw.

For, lo, the kings were assembled, they passed by together. They saw it, and so they marvelled; they were troubled, and hasted away. Fear took hold upon them there, and pain, as of a woman in travail. Thou breakest the ships of Tarshish with an east wind. Psalms 48:4–7.

Kay ania karon, ang mga hari nanagtigum; nanag-agi sila nga nagkahiusa. Nakakita sila niini, ug busa nanghibulong sila; nangalisang sila, ug midali sa pagpalayo. Didto gikaptan sila sa kahadlok, ug sa kasakit, ingon sa usa ka babaye nga nagbati. Gibuak mo ang mga sakayan sa Tarsis pinaagi sa hangin sa sidlakan. Salmo 48:4–7.

The economic structure of the ten kings is broken by the “east wind” of Islam.

Ang estrukturang pang-ekonomiya sa napulo ka mga hari pagabuakon sa “hangin sa sidlakan” sa Islam.

Thy rowers have brought thee into great waters: the east wind hath broken thee in the midst of the seas. Thy riches, and thy fairs, thy merchandise, thy mariners, and thy pilots, thy calkers, and the occupiers of thy merchandise, and all thy men of war, that are in thee, and in all thy company which is in the midst of thee, shall fall into the midst of the seas in the day of thy ruin. Ezekiel 27: 26, 27.

Ang imong mga magdadayong nagsulod kanimo ngadto sa dagkong katubigan; ang hangin sa sidlakan nagbungkag kanimo sa taliwala sa mga dagat. Ang imong mga bahandi, ug ang imong mga baligyaan, ang imong patigayon, ang imong mga marinero, ug ang imong mga piloto, ang imong mga magkakalal, ug ang mga nagpatigayon sa imong mga baligya, ug ang tanan mong mga tawo sa gubat nga anaa kanimo, ug sa tibook mong panon nga anaa sa taliwala mo, mangahulog sa taliwala sa mga dagat sa adlaw sa imong pagkalaglag. Ezekiel 27:26, 27.

The “east wind” of Islam breaks the ten kings’ kingdom in “the day of their ruin,” as represented by Alexander the Great’s kingdom being “broken” and given to the four winds. Much of the history that has taken place in the eleventh of Daniel will be repeated as chapter eleven reaches its final fulfillment. Determining where to rightly divide those histories is the prophetic work of those who are called to be students of prophecy. The last six verses of Daniel eleven conclude at the close of human probation, when Michael stands up. When Alexander the Great’s kingdom is divided to the four winds, it represents the close of probation, and identifies that the following prophetic history from verse five onward is to be considered as a new prophetic line.

Ang “hangin sa sidlakan” sa Islam nagbuak sa gingharian sa napulo ka mga hari “sa adlaw sa ilang kalaglagan,” ingon nga girepresentahan sa gingharian ni Alexander the Great nga “nabuak” ug gihatag ngadto sa upat ka mga hangin. Kadaghanan sa kasaysayan nga nahitabo sa Daniel onse sublion samtang ang kapitulo onse moabot sa kataposang katumanan niini. Ang pagtino kon asa hustong pagabahinon ang maong mga kasaysayan mao ang profetikong buluhaton niadtong gitawag nga mahimong mga tinun-an sa propesiya. Ang kataposang unom ka bersikulo sa Daniel onse matapus sa pagsira sa tawhanong probation, sa dihang motindog si Michael. Sa dihang ang gingharian ni Alexander the Great mabahin ngadto sa upat ka mga hangin, kini nagrepresentar sa pagsira sa probation, ug nagtimaan nga ang mosunod nga profetikong kasaysayan gikan sa bersikulo singko padayon pagaisipon ingon nga usa ka bag-ong profetikong linya.

Verse five unto verse sixteen identifies the history of 538 unto the soon coming Sunday law. Verses five through nine, represent the history of the twelve hundred and sixty years of papal rule that began in the year 538 and concluded at the time of the end in 1798. Verse ten identifies the history that typifies verse forty, when the papacy swept away the Soviet Union at the time of the end in 1989. Verses eleven and twelve identify the current proxy war in the Ukraine, which Putin and Russia are going to win, but the aftermath of Putin’s victory will parallel “the battle of Nineveh,” and “the fall of Chosroes,” which was the “key that opened the bottomless pit” which released Islam in the history of the first woe.

Ang bersikulo singko hangtod sa bersikulo disisais nagaila sa kasaysayan sukad sa 538 hangtod sa hapit na moabot nga balaod sa Domingo. Ang mga bersikulo singko hangtod nuebe nagrepresentar sa kasaysayan sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka tuig nga pagmando sa pagkapapa nga nagsugod sa tuig 538 ug mitapos sa panahon sa katapusan niadtong 1798. Ang bersikulo diyes nagaila sa kasaysayan nga nagahulagway sa bersikulo kwarenta, sa dihang gilabay sa pagkapapa ang Soviet Union sa panahon sa katapusan niadtong 1989. Ang mga bersikulo onse ug dose nagaila sa kasamtangang proxy war sa Ukraine, nga pagadaugon ni Putin ug sa Russia, apan ang sangputanan sa kadaugan ni Putin motakdo sa “gubat sa Nineveh,” ug sa “pagkapukan ni Chosroes,” nga mao ang “yawi nga miabli sa walay kinutob nga gahong” nga nagpagawas sa Islam sa kasaysayan sa unang kaalaotan.

In the aftermath of Putin’s short-lived triumph, the United States, in verses thirteen to fifteen, will win the proxy war, that is the conclusion of the proxy war that had been engaged in from World War Two. The passage identifies three battles, the first battle concluded in 1989, in fulfillment of verses ten and forty, the second being the current war in the Ukraine, represents verses eleven and twelve, and the third proxy war, representing the final victory of the United States, is represented in verse thirteen through fifteen.

Sa ulahing bahin sa mubo rang pagdaug ni Putin, ang Tinipong Bansa sa Amerika, diha sa mga bersikulo trese hangtod kinse, modaug sa gubat nga puli-puli lamang, kana mao ang kataposan sa maong gubat nga puli-puli nga gipadayon sukad pa sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan. Ang tudling nagsaila ug tulo ka mga gubat: ang unang gubat natapos niadtong 1989, sa katumanan sa mga bersikulo 10 ug 40; ang ikaduhang gubat, nga mao ang karon nga gubat sa Ukraine, nagrepresentar sa mga bersikulo onse ug dose; ug ang ikatulong gubat nga puli-puli, nga nagrepresentar sa kataposang pagdaug sa Tinipong Bansa sa Amerika, ginarepresentahan sa mga bersikulo trese hangtod kinse.

What needs to be recognized with these four periods represented from verse five to verse fifteen, is that the last two periods, which represent the current war in the Ukraine, and then the retaliation of the United States, occur in the time of the sealing. Verse sixteen identifies the soon coming Sunday law in the United States. Verses five through ten represent the history of 538 through to both the time of the end in 1798, and then on to the time of the end in 1989. The two battles of the final proxy war, represented in verses eleven to fifteen, are therefore fulfilled in the period where Ezekiel chapter twelve identifies that the effect of every vision is fulfilled.

Ang angay maila niining upat ka mga yugto nga girepresentar gikan sa bersikulo singko hangtod sa bersikulo kinse mao nga ang kataposang duha ka mga yugto, nga nagrepresentar sa kasamtangang gubat sa Ukraine, ug dayon sa pagbalus sa Tinipong Bansa sa Amerika, mahitabo sa panahon sa pagtimri. Ang bersikulo disi-sais nagpaila sa haduol nang umalabot nga balaod sa Dominggo sa Tinipong Bansa sa Amerika. Ang mga bersikulo singko hangtod disi nagrepresentar sa kasaysayan gikan sa 538 hangtod sa panahon sa katapusan niadtong 1798, ug dayon padayon ngadto sa panahon sa katapusan niadtong 1989. Busa, ang duha ka mga gubat sa kataposang proxy war, nga girepresentar diha sa mga bersikulo onse hangtod kinse, natuman sulod sa yugto diin ang Ezekiel kapitulo dose nagpaila nga ang epekto sa matag panan-awon matuman.

Those visions were represented to Ezekiel as “wheels within wheels”, which Sister White identifies as the “complicated interplay of human events.” The history of the war in the Ukraine, Putin’s victory, and then his demise, followed by the victory of the United States, is one of the most complex revelations of line upon line in God’s Word.

Kadtong mga panan-awon girepresentar ngadto kang Ezekiel ingon nga “mga ligid sa sulod sa mga ligid,” nga giila ni Sister White ingon nga ang “masalimuot nga panagdugtongdugtong sa mga kalihokan sa tawo.” Ang kasaysayan sa gubat sa Ukraine, ang kadaugan ni Putin, ug unya ang iyang pagkapukan, nga gisundan sa kadaugan sa Estados Unidos, mao ang usa sa labing masalimuot nga mga pagpadayag sa linya ibabaw sa linya diha sa Pulong sa Dios.

Commenting upon Ezekiel’s “wheels within wheels,” Sister White says that when Ezekiel first saw those wheels it appeared as confusion, but Ezekiel ultimately recognized perfect order in the wheels, which are the “complicated interplay of human events”. In order to rightly divide the history represented in verses eleven to fifteen, the relationship between the Catholic church and Nazi Germany must be understood, for the Nazi leaders in the Ukraine are the proxies for that relationship.

Sa pagkomento bahin sa “mga ligid sulod sa mga ligid” ni Ezekiel, si Sister White nagaingon nga sa dihang unang nakita ni Ezekiel kadtong mga ligid, kini daw kalibog, apan sa kataposan si Ezekiel nakaila sa hingpit nga kahapsay sa mga ligid, nga mao ang “masalimuot nga panag-abag sa mga panghitabo sa tawo.” Aron sa husto nga pagbahinbahin sa kasaysayan nga girepresentahan diha sa bersikulo onse ngadto sa kinse, kinahanglan masabtan ang relasyon tali sa Simbahang Katolika ug sa Nazi Germany, kay ang mga lider Nazi sa Ukraine mao ang mga kinatawan nianang maong relasyon.

It is also necessary to understand the role of the apparition of the so-called virgin Mary at Fatima, Portugal in 1918, including the three secrets that the so-called virgin Mary left with the three children from that history. The premise of those three messages, which describe a struggle between the Catholic church and atheistic Russia, and the Second World War, is part of the Fatima message that is represented in the war in the Ukraine.

Gikinahanglan usab nga masabtan ang papel sa pagpakita sa gitawag nga birhen Maria sa Fatima, Portugal niadtong 1918, lakip ang tulo ka sekreto nga gibiyaan sa gitawag nga birhen Maria ngadto sa tulo ka mga bata sa maong kasaysayan. Ang pasiuna sa maong tulo ka mga mensahe, nga naghulagway sa usa ka pakigbisog tali sa Simbahang Katolika ug sa ateyistang Russia, ug sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan, kabahin sa mensahe sa Fatima nga girepresentar sa gubat sa Ukraine.

The French Revolution, and its prophetic relationship to the Catholic church, and ultimately Napoleon Bonaparte, who represents Putin, is also one of the “wheels” that are represented in the war in the Ukraine. The French Revolution’s prophetic relationship to the United States is also represented in the history, for just as Putin is represented by Napoleon as France was going down, the former actor Ronald Reagan, as the head of the armies of Catholicism in the battle of 1989, typifies the former actor Zelenskyy as Ukraine is going down. In the wheels that intersect and connect in these verses, the final straw for the Democrat politicians in the United States, that have been and are promoting Zelenskyy, will be exposed by Putin when he prevails.

Ang Rebolusyong Pranses, ug ang profetikanhong relasyon niini ngadto sa iglesiang Katolika, ug sa katapusan ngadto kang Napoleon Bonaparte, nga nagrepresentar kang Putin, usa usab sa mga “ligid” nga girepresentahan diha sa gubat sa Ukraine. Ang profetikanhong relasyon sa Rebolusyong Pranses ngadto sa Tinipong Bansa sa Amerika girepresentahan usab sa kasaysayan, kay maingon nga si Putin girepresentahan ni Napoleon sa dihang ang Pransiya nagkahanaw na, ang kanhing artista nga si Ronald Reagan, ingon nga pangulo sa mga kasundalohan sa Katolisismo sa gubat sa 1989, nagatipo sa kanhing artista nga si Zelenskyy samtang ang Ukraine nagkahanaw na. Diha sa mga ligid nga nagtagbo ug nagkadugtong niining mga bersikuloha, ang kataposang dagami alang sa mga politiko sa Demokratikong Partido sa Tinipong Bansa sa Amerika, nga kaniadto ug hangtod karon nagapalambo kang Zelenskyy, igapadayag ni Putin sa dihang siya modaog.

We will continue this study in the next article.

Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.

“Upon the banks of the river Chebar, Ezekiel beheld a whirlwind seeming to come from the north, ‘a great cloud, and a fire infolding itself, and a brightness was about it, and out of the midst thereof as the color of amber.’ A number of wheels, intersecting one another, were moved by four living beings. High above all these ‘was the likeness of a throne, as the appearance of a sapphire stone: and upon the likeness of the throne was the likeness as the appearance of a man above upon it.’ ‘And there appeared in the cherubims the form of a man’s hand under their wings.’ Ezekiel 1:4, 26; 10:8. The wheels were so complicated in arrangement that at first sight they appeared to be in confusion; but they moved in perfect harmony. Heavenly beings, sustained and guided by the hand beneath the wings of the cherubim, were impelling these wheels; above them, upon the sapphire throne, was the Eternal One; and round about the throne a rainbow, the emblem of divine mercy.

“Didto sa daplin sa suba sa Chebar, nakita ni Ezekiel ang usa ka alimpulos nga daw gikan sa amihanan, ‘usa ka dakung panganod, ug usa ka kalayo nga nagputos sa iyang kaugalingon, ug may kasidlak sa palibot niini, ug gikan sa taliwala niini daw ang kolor sa amber.’ Uban sa mga ligid nga nagsalab-otan sa usag usa, nga gipalihok sa upat ka buhing nilalang. Halayo sa ibabaw nilang tanan ‘diha ang dagway sa usa ka trono, nga daw makita ang usa ka batong zafiro: ug ibabaw sa dagway sa trono diha ang dagway nga daw porma sa usa ka tawo sa ibabaw niini.’ ‘Ug didto mipakita diha sa mga kerubin ang porma sa kamot sa tawo ilalom sa ilang mga pako.’ Ezekiel 1:4, 26; 10:8. Ang mga ligid hilabihan ka masalimuot sa pagkakahimutang nga sa unang tan-aw daw anaa sa kalibog; apan sila nanglihok diha sa hingpit nga panag-uyon. Ang langitnong mga binuhat, nga gisuportahan ug gigiyahan sa kamot ilalom sa mga pako sa mga kerubin, maoy nagpalihok niining mga ligira; sa ibabaw nila, sa ibabaw sa trono nga zafiro, diha ang Walay Kataposan; ug naglibot sa trono ang usa ka balangaw, ang timaan sa langitnong kalooy.”

“As the wheel like complications were under the guidance of the hand beneath the wings of the cherubim, so the complicated play of human events is under divine control. Amidst the strife and tumult of nations, He that sitteth above the cherubim still guides the affairs of the earth.

“Maingon nga ang mga paglibog nga sama sa ligid nailalom sa paggiya sa kamot nga diha sa ilalom sa mga pako sa mga querubin, mao man usab ang masalimuot nga dagan sa mga panghitabo sa tawo nailalom sa balaanong pagpugong. Taliwala sa panagbangi ug kaguliyang sa mga nasod, Siya nga nagalingkod sa ibabaw sa mga querubin nagpadayon sa paggiya sa mga kalihokan sa yuta.

“The history of nations that one after another have occupied their allotted time and place, unconsciously witnessing to the truth of which they themselves knew not the meaning, speaks to us. To every nation and to every individual of today God has assigned a place in His great plan. Today men and nations are being measured by the plummet in the hand of Him who makes no mistake. All are by their own choice deciding their destiny, and God is overruling all for the accomplishment of His purposes.

“Ang kasaysayan sa mga nasod nga sunod-sunod nga nag-okupar sa ilang gitakdang panahon ug dapit, nga sa walay pagpanimuot nagpanghimatuod sa kamatuoran nga ang kahulogan niini wala nila masabti, nagsulti kanato. Sa matag nasod ug sa matag indibiduwal karon gihatagan sa Dios ug dapit diha sa Iyang dakong laraw. Karon ang mga tawo ug ang mga nasod ginatimbang pinaagi sa hulbotan nga anaa sa kamot Niya nga dili gayud masayop. Ang tanan, pinaagi sa ilang kaugalingong pagpili, nagbuot sa ilang kapalaran, ug ang Dios nagamando sa tanan aron matuman ang Iyang mga tuyo.”

“The history which the great I AM has marked out in His word, uniting link after link in the prophetic chain, from eternity in the past to eternity in the future, tells us where we are today in the procession of the ages, and what may be expected in the time to come. All that prophecy has foretold as coming to pass, until the present time, has been traced on the pages of history, and we may be assured that all which is yet to come will be fulfilled in its order.” Education, 178.

“Ang kasaysayan nga gimarkahan sa daku nga AKO MAO ANG AKO sa Iyang pulong, nga nagdugtong sa usa ka sumpay ngadto sa laing sumpay sa profetikong kadena, sukad sa walay kataposan sa nangagi ngadto sa walay kataposan sa umalabot, nagasugilon kanato kon hain kita karon diha sa pagpadayon sa mga kapanahonan, ug unsay mapaabot sa panahon nga moabot. Ang tanan nga gitagna sa propesiya nga mahitabo, hangtod sa karon nga panahon, natala na sa mga panid sa kasaysayan, ug makasalig kita nga ang tanan nga anaa pa sa umalabot matuman sa iyang han-ay.” Education, 178.