We are now addressing the second battle of the proxy wars, as illustrated in Daniel chapter eleven, verses eleven and twelve. The second battle in those verses identify the war in the Ukraine, between the atheistic power of Russia, and the nation of Ukraine. In the verses, Putin is victorious, as was Ptolemy IV, but after his victory he will be lifted up in his own heart, and his narcissistic self-exaltation will become the means of his Waterloo. The historical representation of this current history is only beneficial to those who understand what the current history represents spiritually.
Giatubang na nato karon ang ikaduhang gubat sa mga proxy war, ingon sa gihulagway sa Daniel kapitulo onse, bersikulo onse ug dose. Ang ikaduhang gubat diha sa maong mga bersikulo nag-ila sa gubat sa Ukraine, tali sa ateistang gahum sa Rusya ug sa nasod sa Ukraine. Diha sa mga bersikulo, si Putin madaogon, maingon kang Ptolemy IV, apan human sa iyang kadaugan siya pagabayawon diha sa iyang kaugalingong kasingkasing, ug ang iyang narsisistikong pagbayaw sa kaugalingon maoy mahimong paagi sa iyang Waterloo. Ang historikal nga representasyon niining kasamtangang kasaysayan mapuslanon lamang alang kanila nga nakasabut kon unsay ginarepresentar sa kasamtangang kasaysayan sa espirituwal.
In verse one, of chapter ten, Daniel, who represents God’s last day people, is identified as understanding both the “vision” and the “thing”. The vision and the thing are repeatedly represented together, but distinct from one another as one line of truth. They are the Ulai and Hiddekel Rivers. They are the “mareh” and “chazon” visions. They are the prophecy of the twenty-five hundred and twenty years in connection with the prophecy of the twenty-three hundred years. They are the internal and external testimony of God’s people. The Lord does not repeat things that are unimportant. The rule of first mention identifies that because the first thing we are told of Daniel, in his final vision, is that he represents God’s last-day people who understand both the “chazon,” and the “mareh”. Therefore the vision and thing are vital to see, if the prophetic history of verses eleven and twelve are to be correctly understood.
Sa bersikulo uno sa kapitulo diyes, si Daniel, nga nagrepresentar sa katawohan sa Dios sa kataposang mga adlaw, giila nga nakasabut sa “pananaon” ug sa “butang.” Ang panan-awon ug ang butang sa makadaghan gibutyag nga magkauban, apan lahi sa usag usa, ingon nga usa ka linya sa kamatuoran. Mao kini ang mga Suba sa Ulai ug Hiddekel. Mao kini ang mga panan-awon nga “mareh” ug “chazon.” Mao kini ang tagna sa duha ka libo lima ka gatus ug baynte ka tuig nga may kalabutan sa tagna sa duha ka libo tulo ka gatus ka tuig. Mao kini ang sulodnon ug gawasnon nga pagpamatuod sa katawohan sa Dios. Ang Ginoo dili magsubli sa mga butang nga walay kamahinungdanon. Ang lagda sa unang paghisgot nagpaila nga tungod kay ang unang butang nga gisulti kanato mahitungod kang Daniel, diha sa iyang katapusang panan-awon, mao nga siya nagrepresentar sa katawohan sa Dios sa kataposang mga adlaw nga nakasabut sa “chazon” ug sa “mareh.” Busa ang panan-awon ug ang butang mahinungdanon gayod nga makita, kon ang profetikong kasaysayan sa mga bersikulo onse ug dose pagasaboton sa husto.
Daniel represents the one hundred and forty-four thousand in Revelation chapter eleven, who have perfectly repeated the parable of the ten virgins, that was fulfilled in the history of the Millerites. They, as with the Millerites, suffered a first disappointment, that in Revelation chapter eleven is represented as being slain by the atheistic “woke” beast from the bottomless pit, and who then lie dead in the street of the great city of Egypt and Sodom, where also Christ was crucified. Their death produced “rejoicing” for the followers of the dragon, but it produced mourning in Daniel.
Si Daniel nagrepresentar sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo diha sa Pinadayag kapitulo onse, nga hingpit nga nagsubli sa sambingay sa napulo ka mga ulay, nga natuman sa kasaysayan sa mga Millerite. Sila, sama sa mga Millerite, nakaagom ug unang kapakyasan, nga sa Pinadayag kapitulo onse gihulagway ingon nga gipamatay sa ateistang “woke” nga mananap nga gikan sa bung-aw nga walay kinatumyan, ug nga unya nangahigda nga patay sa dalan sa dakong siyudad sa Egipto ug Sodoma, diin usab si Cristo gilansang sa krus. Ang ilang kamatayon nagmugna ug “kalipay” alang sa mga sumusunod sa dragon, apan nagmugna kini ug pagbangotan diha kang Daniel.
The history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand was also represented by the resurrection of Lazarus, whose resurrection was identified as the sealing act of Christ’s work, and who, as a symbol of those whom Christ seals, led the triumphal entry into Jerusalem, which typified the movement of the Midnight Cry in the Millerite history, and also in the history of the one hundred and forty-four thousand. The resurrection of Lazarus occurred while his sisters, Mary and Martha were in mourning, as was Daniel during the twenty-one days in chapter ten. In chapter ten, Daniel’s mourning ends with the descent of Michael, the very personage whose “voice” brought Lazarus and Moses back to life. The resurrection of the two witnesses in Revelation chapter eleven is represented by Daniel being transformed by the causative vision of the “marah.”
Ang kasaysayan sa pagtimri sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo gilarawan usab pinaagi sa pagkabanhaw ni Lazaro, kansang pagkabanhaw giila ingon nga buhat sa pagtimri sa buluhaton ni Cristo, ug kinsa, isip usa ka simbolo niadtong mga gitimrihan ni Cristo, nangulo sa madaugong pagsulod ngadto sa Jerusalem, nga naghulagway sa lihok sa Tungang Gabii nga Singgit sa kasaysayan sa mga Millerite, ug usab sa kasaysayan sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo. Ang pagkabanhaw ni Lazaro nahitabo samtang ang iyang mga igsoong babaye, si Maria ug si Marta, nagbakho, maingon usab kang Daniel sulod sa kaluhaan ug usa ka adlaw sa kapitulo napulo. Sa kapitulo napulo, ang pagbakho ni Daniel matapos pinaagi sa pagkanaog ni Miguel, ang mao gayud nga persona kansang “tingog” maoy nagdala kang Lazaro ug kang Moises pagbalik ngadto sa kinabuhi. Ang pagkabanhaw sa duha ka mga saksi diha sa Pinadayag kapitulo onse gilarawan pinaagi kang Daniel nga nabag-o tungod sa hinungdanong panan-awon sa “marah.”
In chapter ten, Daniel is representing the sealing of the one hundred and forty-four thousand that is also represented in chapter eleven of Revelation. In the chapter, Gabriel plainly states that he had come to Daniel to make Daniel understand what should befall God’s last-day people. The message of what will befall God’s people in the last days, is prophetically set within the context of a message that is confirmed by the methodology of laying prophetic line upon prophetic line. Within that application the rule of first mention demonstrates that the correct understanding will only be seen by those who see both the internal and external truths within the lines that are brought together. They are those who understand the “vision” and the “thing”.
Sa ikanapulo nga kapitulo, si Daniel nagrepresentar sa pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nga girepresentar usab diha sa ikanapulo ug usa nga kapitulo sa Pinadayag. Diha sa maong kapitulo, si Gabriel sa tin-aw nagpahayag nga mianhi siya kang Daniel aron pasabton si Daniel kon unsa ang mahitabo sa katawohan sa Dios sa kataposang mga adlaw. Ang mensahe mahitungod sa mahitabo sa katawohan sa Dios sa kataposang mga adlaw, sa pagka-propetiko, gipahimutang sulod sa konteksto sa usa ka mensahe nga ginapamatud-an pinaagi sa pamaagi sa pagpatong sa propetikong linya ibabaw sa propetikong linya. Sulod niana nga aplikasyon ang lagda sa unang paghisgot nagapakita nga ang husto nga pagsabot makita lamang niadtong makakita sa sulodnon ug gawasnong mga kamatuoran diha sa mga linya nga gidugtong pagtinapok. Sila mao kadtong nakasabot sa “panan-awon” ug sa “butang”.
The one hundred and forty-four thousand will understand the prophetic message, but they will also experience the message, for the message and the experience cannot be separated. It is the message that sanctifies, for the message is God’s Word, and Christ is the Word of God, and the Word of God is Truth. His message is confirmed as the Truth, because it is represented through the principles of prophetic application that are nothing more or less than the principles of who and what He is. He is Palmoni, the Wonderful Numberer, the Numberer of Secrets. He is the Wonderful Linguist, the beginning and the ending, the first and the last, the Alpha and Omega. It is these elements of who He is, that define the prophetic rules which establish the message of prophecy, and produce the experience of prophecy.
Ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo makasabut sa mensaheng matagnaon, apan ila usab nga masinati ang maong mensahe, kay ang mensahe ug ang kasinatian dili mahimong bulagon. Ang mensahe mao ang nagabalaan, kay ang mensahe mao ang Pulong sa Dios, ug si Cristo mao ang Pulong sa Dios, ug ang Pulong sa Dios mao ang Kamatuoran. Ang Iyang mensahe ginapamatuoran ingon nga Kamatuoran, tungod kay kini girepresentar pinaagi sa mga prinsipyo sa matagnaong pag-aplikar nga walay labaw ni kulang kondili ang mga prinsipyo sa kung kinsa Siya ug unsa Siya. Siya mao si Palmoni, ang Katingalahang Tig-ihap, ang Tig-ihap sa mga Tinago. Siya mao ang Katingalahang Lingguwista, ang sinugdanan ug ang katapusan, ang nahauna ug ang naulahi, ang Alpha ug Omega. Kini nga mga elemento sa kung kinsa Siya mao ang naghubit sa matagnaong mga lagda nga nagatukod sa mensahe sa tagna, ug nagmugna sa kasinatian sa tagna.
Before the Ulai and Hiddekel, two great rivers of Shinar, reach the Persian Gulf they form a marshy area near their confluence called the Shatt al-Arab, but they do not merge into a single river. The Shatt al-Arab is a river delta formed by the convergence of the Euphrates and Tigris rivers, as well as several smaller rivers and streams. However, even within the delta region, the Euphrates and Tigris maintain their separate identities and flow into the Persian Gulf as distinct rivers. The internal and external messages of prophecy maintain their distinct relationship, but as they reach their conclusion (in the last days), they produce a delta with several contributing rivers and streams. Jesus illustrates the spiritual with the natural, and in the last days the effect of every vision forms a delta flood land, though the two great rivers maintain their distinct roles.
Sa dili pa moabot ang Ulai ug Hiddekel, ang duha ka dagkong mga suba sa Shinar, sa Gulpo sa Persia, kini nagaporma ug usa ka malapukanon nga dapit duol sa ilang panagtagbo nga gitawag ug Shatt al-Arab, apan wala sila mahiusa ngadto sa usa lamang ka suba. Ang Shatt al-Arab usa ka subang delta nga naporma pinaagi sa panag-abot sa mga suba sa Eufrates ug Tigris, ingon man sa pipila ka gagmayng mga suba ug sapa. Apan, bisan sulod sa rehiyon sa delta, ang Eufrates ug Tigris nagapadayon sa ilang tagsa-tagsa nga pagkaila ug nagapaagay ngadto sa Gulpo sa Persia ingon nga managlahing mga suba. Ang sulodnon ug gawasnong mga mensahe sa tagna nagapadayon sa ilang managlahing relasyon, apan sa pag-abot nila sa ilang katapusan (sa katapusang mga adlaw), sila nagapamunga ug usa ka delta nga adunay pipila ka nakaamot nga mga suba ug mga sapa. Si Jesus nagalarawan sa espirituwal pinaagi sa kinaiyahan, ug sa katapusang mga adlaw ang epekto sa matag panan-awon nagaporma ug usa ka yutang binahaon sa delta, bisan pa nga ang duha ka dagkong mga suba nagapadayon sa ilang managlahing mga tahas.
The period of twenty-one days of mourning aligns with the time the two witnesses are dead in the street, and that period of time begins with the first disappointment, and the tarrying time. That period of time occurs within the larger period of time, where the sealing of the one hundred and forty-four thousand is accomplished. The sealing did not begin at the time of the end in 1989, it began when Christ, as the third angel, descended on September 11, 2001. He brought His people to their second visit at Kadesh, and this time the few who are ready will go into the promised land. The experience of God’s people from the time of the end in 1989 up until September 11, 2001, did not seal them. The sealing began when Christ descended and sounded the first note of the seventh trumpet of the third woe.
Ang kalig-onan sa kawhaan ug usa ka adlaw sa pagbangotan nahiuyon sa panahon nga ang duha ka mga saksi patay diha sa dalan, ug kana nga yugto sa panahon nagsugod uban sa unang kapakyasan sa gipaabot, ug sa panahon sa paglangan. Kining yugtoa sa panahon mahitabo sulod sa mas halapad nga yugto sa panahon, diin ang pagtimri sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo matuman. Ang pagtimri wala magsugod sa panahon sa katapusan niadtong 1989; kini nagsugod sa dihang si Cristo, ingon nga ikatulong manulonda, mikunsad niadtong Septiyembre 11, 2001. Iyang gidala ang Iyang katawhan ngadto sa ilang ikaduhang pagduaw sa Kades, ug niining higayona ang pipila nga andam mosulod sa yutang saad. Ang kasinatian sa katawhan sa Dios sukad sa panahon sa katapusan niadtong 1989 hangtod sa Septiyembre 11, 2001, wala makatimri kanila. Ang pagtimri nagsugod sa dihang mikunsad si Cristo ug gipatingog ang unang nota sa ikapitong trumpeta sa ikatulong kaalaotan.
The sounding of the seventh trumpet is where the mystery of God is finished, and that mystery represents the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which takes place during the sounding of that trumpet. That trumpet hits three notes, for it is Truth. The first note was September 11, 2001, the second note was October 7, 2023, and the third of the three notes is at the soon coming Sunday law. Those three notes, are the three steps that always exist in truth. Daniel’s three touches in chapter ten connected his experience to the period of history that is represented by the three notes of the seventh trumpet.
Ang pagpatingog sa ikapitong trumpeta mao ang dapit diin mahuman ang tinago sa Dios, ug kana nga tinago nagrepresentar sa pagselyo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, nga mahitabo sa panahon sa pagpatingog nianang trumpeta. Kana nga trumpeta mopatingog ug tulo ka nota, kay kini mao ang Kamatuoran. Ang unang nota mao ang Setyembre 11, 2001, ang ikaduhang nota mao ang Oktubre 7, 2023, ug ang ikatulo sa tulo ka nota anaa sa haduol nang umalabot nga balaod sa Dominggo. Kadtong tulo ka nota mao ang tulo ka mga lakang nga kanunay anaa sa kamatuoran. Ang tulo ka paghikap kang Daniel sa kapitulo napulo nagdugtong sa iyang kasinatian ngadto sa yugto sa kasaysayan nga girepresentahan sa tulo ka nota sa ikapitong trumpeta.
The prophetic message that produces the effect of being transformed into the image of Christ, which Daniel illustrates in chapter ten, is the message of what befalls God’s people in the last days, but not the last days in a general sense. It is the message that God’s people understand and experience during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.
Ang mensaheng profetiko nga nagpatungha sa epekto sa pagkabag-o ngadto sa dagway ni Cristo, nga gihulagway ni Daniel sa kapitulo napulo, mao ang mensahe mahitungod sa mahitabo sa katawohan sa Dios sa ulahing mga adlaw, apan dili ang ulahing mga adlaw sa kinatibuk-ang diwa. Kini mao ang mensahe nga masabtan ug masinatian sa katawohan sa Dios sa panahon sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.
As Gabriel begins to present the prophetic history represented in chapter eleven, he presents specific lines of prophecy. The first two verses begin with Cyrus (as Bush the first), at the time of the end in 1989, and go forward until the history of Donald Trump as the forty fifth president (the sixth), and there the prophetic history ceases, until the history of the United Nations (Alexander the Great), as the seventh kingdom is addressed in verses three and four. The message of Donald Trump as the rich sixth president that stirs up the globalists, is therefore a truth that is fulfilled in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. It is therefore, present truth.
Samtang si Gabriel nagsugod sa paglatid sa profetikong kasaysayan nga girepresentar diha sa kapitulo onse, iyang gipresentar ang piho nga mga linya sa tagna. Ang unang duha ka bersikulo nagsugod kang Cyrus (ingon kang Bush ang una), sa panahon sa katapusan niadtong 1989, ug nagpadayon hangtod sa kasaysayan ni Donald Trump ingon nga ikakwarenta ug ikalimang presidente (ang ikaunom), ug didto mihunong ang profetikong kasaysayan, hangtod nga ang kasaysayan sa United Nations (Alexander the Great), ingon nga ikapitong gingharian, hisgutan diha sa bersikulo tres ug kwatro. Busa, ang mensahe mahitungod kang Donald Trump ingon nga adunahang ikaunom nga presidente nga nagpalihok sa mga globalista, maoy kamatuoran nga natuman sa panahon sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Busa, kini maoy presente nga kamatuoran.
In verses five through nine, the history of the papacy being established upon the throne, in 538 through to the deadly wound and the time of the end in 1798, is set forth. It is of course essential and important truth for it upholds and confirms verse forty, but it provides no specific prophetic narrative that occurs in the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Verse ten, like verses five through nine, confirms the validity of verse forty, but does not address the prophetic history that is fulfilled during the sealing time. It does however, mark 1989, and therefore establishes by omission a silent period from 1989, unto the Sunday law in verse forty-one.
Sa mga bersikulo singko hangtod nuebe, ang kasaysayan sa pagkatukod sa papasiya ibabaw sa trono, gikan sa 538 hangtod sa makamatay nga samad ug sa panahon sa katapusan niadtong 1798, gipadayag. Kini, siyempre, maoy hinungdanon ug bililhon nga kamatuoran kay kini mosangkap ug mopamatuod sa bersikulo kwarenta, apan kini wala maghatag ug piho nga asoy nga profetiko nga mahitabo sulod sa panahon sa pagtak-op sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Ang bersikulo diyes, sama sa mga bersikulo singko hangtod nuebe, nagapamatuod sa pagkabalido sa bersikulo kwarenta, apan wala maghisgot sa profetikong kasaysayan nga matuman sa panahon sa pagtak-op. Hinoon, kini nagtimaan sa 1989, ug busa pinaagi sa wala pagsulti niini nagatukod ug usa ka hilum nga yugto gikan sa 1989 hangtod sa balaod sa Domingo diha sa bersikulo kwarenta ug usa.
Verses eleven through fifteen identify history that is fulfilled in the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Those verses fit within the hidden history between verses two and three, and between 1989 in verse forty unto the Sunday law in verse forty-one. Those verses are very much present truth, and must be recognized as such if we are to reap the intended benefits of understanding the verses.
Ang mga bersikulo onse hangtod kinse nag-ila sa kasaysayan nga natuman sulod sa panahon sa pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Kining mga bersikulo nahiuyon sulod sa tinagong kasaysayan tali sa bersikulo dos ug tres, ug tali sa 1989 diha sa bersikulo kwarenta hangtod sa balaod sa Domingo diha sa bersikulo kwarenta ug usa. Kining mga bersikulo mao gayod ang kamatuoran alang niining panahona, ug kinahanglan ilhon ingon niana kon atong pagaanihon ang gituyo nga mga kaayohan sa pagsabot sa mga bersikulo.
The intended benefits are two-fold, for it represents the understanding of the prophetic history represented therein, and also the experience that is produced by the understanding of the truths of that message. The understanding of the message, a final increase of knowledge, which is being fulfilled in the period of the sealing, is what sanctifies those who are to be among the one hundred and forty-four thousand. For this reason, it is important to consider the verses from the perspective of internal and external.
Ang gituyo nga mga kaayohan adunay duha ka bahin, kay kini nagrepresentar sa pagsabot sa propetikanhong kasaysayan nga girepresentahan diha niini, ug usab sa kasinatian nga mapamunga pinaagi sa pagsabot sa mga kamatuoran nianang mensaheha. Ang pagsabot sa mensahe, usa ka kataposang pagdugang sa kahibalo, nga ginatuman sa panahon sa pagpatik, mao ang nagabalaan niadtong mga mahiapil sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Tungod niini nga hinungdan, mahinungdanon ang pagtagad sa mga bersikulo gikan sa panglantaw sa sulod ug sa gawas.
The “seven times” of Leviticus twenty-six is absolutely part of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, for Daniel’s two prayers, represented in chapter two and nine, represent a twofold prayer to understand the prophetic history represented by the image of the beast, and also to receive the experience that is produced by those who fulfill the Leviticus twenty-six prayer of forgiveness of their sins and the sins of their fathers. The external prayer identifies the image of the beast, and the internal prayer produces the image of Christ.
Ang “pito ka mga panahon” sa Levitico 26 sa hingpit kabahin sa panahon sa pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, kay ang duha ka mga pag-ampo ni Daniel, nga girepresentahan sa kapitulo 2 ug 9, nagrepresentar sa usa ka pilo-duha nga pag-ampo aron masabtan ang propetikong kasaysayan nga girepresentahan sa larawan sa mapintas nga mananap, ug usab aron madawat ang kasinatian nga mapamunga niadtong nagtuman sa pag-ampo sa Levitico 26 mahitungod sa kapasayloan sa ilang mga sala ug sa mga sala sa ilang mga amahan. Ang panggawas nga pag-ampo nagaila sa larawan sa mapintas nga mananap, ug ang pangsulod nga pag-ampo nagapamunga sa larawan ni Cristo.
Understanding the history represented in the various passages in Daniel eleven, that specifically address history that is fulfilled within the sealing time, is represented by Daniel’s prayer in chapter two. He and the three worthies sought to understand the secret message of Nebuchadnezzar’s dream of the image of the metals. When the correct understanding of the prophetic history represented in Nebuchadnezzar’s hidden dream is recognized, the understanding identifies to those who understand, that they are without hope, unless they personally accomplish the experience of complete repentance represented by Daniel’s prayer in chapter nine.
Ang pagsabot sa kasaysayan nga girepresentahan sa nagkalainlaing mga pahayag sa Daniel onse, nga espesipikong naghisgot sa kasaysayan nga matuman sulod sa panahon sa pagpatik, girepresentahan sa pag-ampo ni Daniel sa kapitulo dos. Siya ug ang tulo ka takus naningkamot sa pagsabot sa tinagong mensahe sa damgo ni Nabucodonosor mahitungod sa larawan sa mga metal. Sa dihang ang husto nga pagsabot sa matagnaong kasaysayan nga girepresentahan sa tinagong damgo ni Nabucodonosor maila, ang maong pagsabot nagpaila sa mga nakasabut nga sila walay paglaum, gawas kon sila sa ilang kaugalingon magatuman sa kasinatian sa hingpit nga paghinulsol nga girepresentahan sa pag-ampo ni Daniel sa kapitulo nuebe.
To separate the experience represented by Daniel in chapter ten, from the prophetic narrative of end time events in chapter eleven, is to fail as a student of prophecy. In Daniel chapter eleven, verses eleven and twelve, the war of the borderline, the Battle of Raphia and the victory of the southern king, represents the second of the three proxy wars which are marked in God’s prophetic Word. The key that brings this revelation of truth into view is the Wonderful Linguist’s use of the king of the north overflowing and passing over, up to the fortress (the neck), in verse ten. He provided two other verses that address the overflowing and passing over, and in so doing He brings together the prophetic narrative of events and the experience the understanding of those events is to produce.
Ang pagbulag sa kasinatian nga girepresentahan ni Daniel sa kapitulo napulo gikan sa propetikong asoy sa mga hitabo sa katapusang panahon diha sa kapitulo onse, maoy kapakyasan sa usa ka estudyante sa tagna. Diha sa Daniel kapitulo onse, bersikulo onse ug dose, ang gubat sa utlanan, ang Gubat sa Raphia ug ang kadaogan sa hari sa habagatan, nagrepresentar sa ikaduha sa tulo ka mga proxy nga gubat nga gimarkahan diha sa propetikong Pulong sa Dios. Ang yawe nga nagpadayag niining kapadayagan sa kamatuoran mao ang paggamit sa Talagsaong Lingguwista sa hari sa amihanan nga nag-awas ug miagi hangtod sa kuta (ang liog), diha sa bersikulo napulo. Naghatag Siya ug duha pa ka mga bersikulo nga naghisgot sa pag-awas ug pag-agi, ug sa pagbuhat niana Iyang gihiusa ang propetikong asoy sa mga hitabo ug ang kasinatian nga ang pagsabot nianang mga hitabo maoy magpatungha.
But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress. And the king of the south shall be moved with choler, and shall come forth and fight with him, even with the king of the north: and he shall set forth a great multitude; but the multitude shall be given into his hand. And when he hath taken away the multitude, his heart shall be lifted up; and he shall cast down many ten thousands: but he shall not be strengthened by it. Daniel 11:10–12.
Apan ang iyang mga anak mapasuko, ug magatigum ug panon sa dagkong mga kasundalohan; ug ang usa sa pagkatinuod moanhi, ug moawas nga daw baha, ug moagi: unya siya mobalik, ug mapasuko, bisan hangtod sa iyang kuta. Ug ang hari sa habagatan mapukaw sa kapungot, ug mogula ug makiggubat batok kaniya, batok sa hari sa amihanan: ug siya magapahimutang ug dakong panon; apan ang maong panon igatugyan ngadto sa iyang kamot. Ug sa diha nga nakuha na niya ang maong panon, ang iyang kasingkasing mapahitas-on; ug iyang pukanon ang daghang napulo ka libo: apan dili siya mapalig-on tungod niana. Daniel 11:10–12.
In 2014, Putin began a war in the Ukraine, and in order to recognize this truth as represented in verse eleven of chapter eleven, a student of prophecy must first be able to see that verse ten represents a history that illustrates the second part of verse forty of Daniel chapter eleven. When they recognize that, they then see that what verse ten adds to verse forty, is that when the Soviet Union was swept away in 1989, that the king of the north only went up to his fortress (the “neck”). But a student of prophecy would not know what that indicated, until he saw Isaiah chapter eight verse eight. Then he would have the prophetic authority to identify that all three verses are tied together by an expression that is only employed three times in the Bible.
Sa tuig 2014, gisugdan ni Putin ang usa ka gubat sa Ukraine, ug aron maila kining kamatuoran ingon sa girepresentahan sa bersikulo onse sa kapitulo onse, ang usa ka estudyante sa tagna kinahanglan una nga makahimo sa pagtan-aw nga ang bersikulo napulo nagrepresentar sa usa ka kasaysayan nga naghulagway sa ikaduhang bahin sa bersikulo kuwarante sa Daniel kapitulo onse. Sa diha nga ila kining maila, ilang makita dayon nga ang gidugang sa bersikulo napulo ngadto sa bersikulo kuwarante mao nga, sa dihang ang Soviet Union gilagpot sa 1989, ang hari sa amihanan mitungas lamang ngadto sa iyang kuta (ang “liog”). Apan ang usa ka estudyante sa tagna dili makahibalo kon unsay gipasabot niana, hangtod nga makita niya ang Isaias kapitulo otso bersikulo otso. Unya siya adunay profetikanhong awtoridad sa pag-ila nga kining tulo ka mga bersikulo nalambigit sa usag usa pinaagi sa usa ka pahayag nga gigamit lamang sa tulo ka higayon diha sa Biblia.
The student would then need a second witness that the three times the expression “overflow and pass over” occur in the Bible, is a purposeful repetition. The second witness to this fact is established because all three verses (witnesses), identify a king of the north attacking a southern king. Together the three witnesses, that are confirmed as the same symbolic history by two types of internal witnesses, lead the student of prophecy to then lay all three verses upon each other, in a line upon line fashion. That application expands the content of the verses, which portray the battle between a king of the north and the king of the south.
Ang estudyante unya manginahanglan ug ikaduhang saksi nga ang tulo ka higayon nga makita sa Biblia ang pahayag nga “moulbo ug moagi sa pikas” usa ka tinuyo nga pag-usab. Ang ikaduhang saksi niini nga kamatuoran napalig-on tungod kay ang tanang tulo ka bersikulo (mga saksi) nag-ila sa usa ka hari sa amihanan nga nag-atake sa usa ka hari sa habagatan. Sa tingub, ang tulo ka mga saksi, nga napamatud-an nga mao ra nga simbolikong kasaysayan pinaagi sa duha ka matang sa sulodnong mga saksi, nagdala sa estudyante sa tagna ngadto sa pagpatong sa tanang tulo ka bersikulo sa usag usa, sa paaging linya ibabaw sa linya. Kana nga pag-aplikar mopadako sa sulod sa mga bersikulo, nga naghulagway sa gubat tali sa usa ka hari sa amihanan ug sa hari sa habagatan.
Isaiah chapter seven, verses eight and nine, provide the key to solving the riddle of what the “fortress” in verse ten represents, for the Hebrew word for “fortress” is also the “fortress” that the king of the south entered into in verse seven of chapter eleven. “Fortress” is also translated as “strength” in the expression “sanctuary of strength” in verse thirty-one of Daniel eleven. Thus, the two verses (seven and thirty-one), provide two witnesses that the “fortress” is the capital of a kingdom or a king. With that fact established upon two witnesses (both in chapter eleven), then what Isaiah identifies in his cryptic passage in chapter seven, verses eight and nine, when he establishes with two internal witnesses that the fortress is the capital of a kingdom, or the king of the kingdom, establishes that prior to 1989, the Soviet Union, the capital of which was Russia, with its capital city of Moscow, had a head that was Mikal Gorbachev. It is not an accident that the visual characteristic of Gorbachev was his forehead.
Ang kapitulo siyete sa Isaias, mga bersikulo otso ug nuwebe, naghatag sa yawe sa pagsulbad sa tigmo kung unsa ang girepresentahan sa “kuta” diha sa bersikulo diyes, kay ang Hebreohanong pulong alang sa “kuta” mao usab ang “kuta” nga gisudlan sa hari sa habagatan diha sa bersikulo siyete sa kapitulo onse. Ang “kuta” gihubad usab nga “kusog” sa hugpong nga “balaynga puloy-anan sa kusog” diha sa bersikulo traynta’y uno sa Daniel onse. Busa, ang duha ka bersikulo (siyete ug traynta’y uno), naghatag ug duha ka mga saksi nga ang “kuta” mao ang kaulohan sa usa ka gingharian o sa usa ka hari. Sa dihang kining kamatuoran natukod pinaagi sa duha ka mga saksi (parehong diha sa kapitulo onse), nan ang giila ni Isaias diha sa iyang malawom nga pahayag sa kapitulo siyete, mga bersikulo otso ug nuwebe, sa dihang iyang gitukod pinaagi sa duha ka sulodnong mga saksi nga ang kuta mao ang kaulohan sa usa ka gingharian, o ang hari sa gingharian, nagapamatuod nga sa wala pa ang 1989, ang Unyong Sobyet, nga ang kaulohan niini mao ang Rusya, uban sa iyang kaulohan nga siyudad sa Moscow, may pangulo nga si Mikal Gorbachev. Dili aksidente nga ang makita sa panagway nga kinaiya ni Gorbachev mao ang iyang agtang.
Line upon line, the conclusion of this application emphasizes its importance when it states, “If ye will not believe, surely ye shall not be established.” Jesus said, “O fools, and slow of heart to believe all that the prophets have spoken.” [See Luke 24:25] Ezra wrote, “And they rose early in the morning, and went forth into the wilderness of Tekoa: and as they went forth, Jehoshaphat stood and said, Hear me, O Judah, and ye inhabitants of Jerusalem; Believe in the Lord your God, so shall ye be established; believe his prophets, so shall ye prosper.” [See 2 Chronicles 20:20] Seven times in the book of Revelation the command is given to hear. “He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches.”
Linya ibabaw sa linya, ang konklusyon niini nga pagpadapat nagpasiugda sa kahinungdanon niini sa dihang nagaingon kini, “If ye will not believe, surely ye shall not be established.” Miingon si Jesus, “O fools, and slow of heart to believe all that the prophets have spoken.” [Tan-awa ang Lucas 24:25] Nagsulat si Ezra, “And they rose early in the morning, and went forth into the wilderness of Tekoa: and as they went forth, Jehoshaphat stood and said, Hear me, O Judah, and ye inhabitants of Jerusalem; Believe in the Lord your God, so shall ye be established; believe his prophets, so shall ye prosper.” [Tan-awa ang 2 Cronicas 20:20] Makapito sa basahon sa Pinadayag gihatag ang sugo sa pagpatalinghug. “He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches.”
To be established, is to be among the wise virgins, for fools are slow of heart to believe the prophets. The wise believe what God has spoken through His prophets, and they are established and prosper, for they hear what the Spirit saith to the churches. The identification of Russia, and the war it began in 2014 against the Ukraine, is what establishes those who are the wise students of prophecy in the period when Christ unseals that very truth.
Ang mapalig-on, mao ang pagpakig-uban sa mga maalamong ulay, kay ang mga buang mahinay sa kasingkasing sa pagtuo sa mga propeta. Ang mga manggialamon motuo sa gisulti sa Dios pinaagi sa Iyang mga propeta, ug sila mapalig-on ug mouswag, kay ilang madungog ang giingon sa Espiritu ngadto sa mga iglesia. Ang pag-ila sa Rusya, ug sa gubat nga gisugdan niini niadtong 2014 batok sa Ukraine, mao ang nagpalig-on niadtong mga maalamong estudyante sa tagna sa panahon nga si Cristo nagbukas sa maong kamatuoran.
That truth arrived in history in 2014, which is after 2001, and therefore is located within the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The next year, 2015, the richest president, who is the sixth president from the time of the end in 1989, began to stir up the globalists. Verse ten identifies the history of 1989, but it also establishes Russia as the “fortress,” and in the next two verses, Russia would begin the second battle of the proxy wars, and Putin will win that battle. The truth of the verses is unsealed when the history it represents is fulfilled.
Kana nga kamatuoran miabot sa kasaysayan niadtong 2014, nga human sa 2001, ug busa nahimutang sulod sa panahon sa pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Sa misunod nga tuig, 2015, ang labing adunahang presidente, nga mao ang ikaunom nga presidente sukad sa panahon sa katapusan niadtong 1989, misugod sa paghasmag sa mga globalista. Ang bersikulo 10 nag-ila sa kasaysayan sa 1989, apan nagatukod usab kini sa Russia ingon nga “kuta,” ug sa misunod nga duha ka bersikulo, ang Russia magsugod sa ikaduhang gubat sa mga proxy war, ug si Putin modaog nianang gubata. Ang kamatuoran sa mga bersikulo mapadayag sa dihang matuman ang kasaysayan nga ilang ginarepresentar.
“Daniel is standing in his lot and in his place. The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfilment in these last days, they will explain themselves.” The Kress Collection, 105.
“Si Daniel nagatindog diha sa iyang bahin ug sa iyang dapit. Ang mga tagna ni Daniel ug ni Juan kinahanglan sabton. Sila nagahubad sa usag usa. Gihatag nila ngadto sa kalibotan ang mga kamatuoran nga ang matag usa kinahanglan makasabot. Kini nga mga tagna kinahanglan mahimong saksi sa kalibotan. Pinaagi sa ilang katumanan niining kaulahiang mga adlaw, sila sa ilang kaugalingon magapahulagway sa ilang kahulogan.” The Kress Collection, 105.
The prophecy of verses eleven and twelve, are unsealed through their historical fulfillment in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, but “line upon line,” there is another important fact connected with these verses. In order for the student of prophecy to bring the three passages of the “overflowing, and passing over” together, the student must also bring the prophecy of the sixty-five years into the prophetic line. The sixty-five year prophecy marks the beginning of the two twenty-five hundred and twenty year prophecies, and it identifies that they begin forty-six years apart from one another. In identifying the sixty-five years in the beginning, it also identifies that Alpha and Omega would produce sixty-five years at the ending.
Ang tagna sa mga bersikulo onse ug dose nabuksan pinaagi sa ilang kasaysayanong katumanan sa panahon sa pagtimri sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo, apan “linya ibabaw sa linya,” adunay laing mahinungdanong kamatuoran nga nalangkit niining mga bersikuloha. Aron ang estudyante sa tagna makapahiusa sa tulo ka mga tudling mahitungod sa “pag-awas, ug pagtabok,” kinahanglan usab nga iyang dad-on ang tagna sa kan-uman ug lima ka tuig ngadto sa linya sa tagna. Ang tagna sa kan-uman ug lima ka tuig maoy nagtimaan sa sinugdanan sa duha ka duha ka libo lima ka gatos ug baynte ka tuig nga mga tagna, ug kini nagpaila nga nagsugod sila nga may kalainan nga kap-atan ug unom ka tuig gikan sa usag usa. Sa pag-ila sa kan-uman ug lima ka tuig sa sinugdanan, kini nagpaila usab nga ang Alpha ug Omega magmugna ug kan-uman ug lima ka tuig sa katapusan.
The sixty-five years at both the beginning and ending, each possess the signature of three waymarks. The first was 742 BC, then nineteen years later 723 BC, then forty-six years later 677 BC. Those three waymarks are represented at the end with 1798, 1844, and 1863. The period of forty-six years in the beginning (Alpha), represent the trampling down of the temple and host, and the forty-six years at the ending (Omega), represent the restoration of the sanctuary and host, when the Messenger of the Covenant (who is also Alpha and Omega), would suddenly enter into the temple He had raised up in the forty-six years from 1798 to 1844.
Ang kan-uman ug lima ka tuig sa sinugdanan ug sa katapusan, ang matag usa kanila nagbaton sa timaan sa tulo ka mga waymark. Ang una mao ang 742 BC, unya napulog-siyam ka tuig sa ulahi ang 723 BC, ug dayon kap-atan ug unom ka tuig sa ulahi ang 677 BC. Kining tulo ka mga waymark gihulagway sa katapusan pinaagi sa 1798, 1844, ug 1863. Ang yugto sa kap-atan ug unom ka tuig sa sinugdanan (Alpha), nagrepresentar sa pagyatak-ilalom sa templo ug sa panon, ug ang kap-atan ug unom ka tuig sa katapusan (Omega), nagrepresentar sa pagpasig-uli sa balaang puloy-anan ug sa panon, sa dihang ang Mensahero sa Pakigsaad (nga mao usab ang Alpha ug Omega), sa kalit mosulod sa templo nga Iyang gitukod sulod sa kap-atan ug unom ka tuig gikan sa 1798 hangtod sa 1844.
The forty-six years that are preceded by nineteen years in the time when Isaiah set forth the prophecy in the year 742 BC, represent forty-six years at their conclusion, that are then followed by nineteen years in a chiastic pattern. The nineteen years from 1844 to 1863 provide an illustration of Christ’s intentions for the one hundred and forty-four thousand that was left unfulfilled due to the rebellion that occurred in that history. The work that is required of a student of prophecy to rightly divide the word of truth concerning verses ten through twelve of Daniel chapter eleven, not only establishes (if you believe) that Russia would initiate a war in the Ukraine in 2014, but that the war would be initiated in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. As important as the prophetic history represented in the verses is, the history where the truth of that very history is unsealed, is also represented by the history of the nineteen years from 1844 to 1863.
Ang kap-atan ug unom ka tuig nga giunhan sa napulog-siyam ka tuig sa panahon sa dihang gipahayag ni Isaias ang tagna sa tuig 742 BC, nagrepresentar sa kap-atan ug unom ka tuig sa ilang pagkatapus, nga pagasundan dayon sa napulog-siyam ka tuig diha sa usa ka chiastic nga sumbanan. Ang napulog-siyam ka tuig gikan sa 1844 hangtod sa 1863 naghatag ug usa ka ilustrasyon sa mga tuyo ni Cristo alang sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo nga nagpabiling wala matuman tungod sa pagsukol nga nahitabo nianang kasaysayana. Ang buluhaton nga gikinahanglan sa usa ka tinun-an sa tagna aron sa hustong pagbahin sa pulong sa kamatuoran mahitungod sa mga bersikulo napulo hangtod napulog-duha sa Daniel kapitulo onse, dili lamang nagapahimutang (kon ikaw motoo) nga ang Rusya maoy magpasugod sa usa ka gubat sa Ukraine niadtong 2014, kondili usab nga ang gubat pagapasugdán sa panahon sa pagtimri sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo. Ingon kaimportante ang matagnaong kasaysayan nga girepresentahan sa mga bersikulo, ang kasaysayan usab diin ang kamatuoran nianang maong kasaysayan gibuksan gikan sa pagkakatak-om, girepresentahan usab sa kasaysayan sa napulog-siyam ka tuig gikan sa 1844 hangtod sa 1863.
1844 identifies the arrival of the third angel, and it typifies the arrival of the third angel on September 11, 2001. 1863 represents the rebellion symbolized by the rebuilding of Jericho. The waymark of 1863 also typifies the obedience of the one hundred and forty-four thousand who are used to “bring down the walls of Jericho”, at the soon coming Sunday law. In the verses we are considering, verse sixteen represents the Sunday law in the United States. Verse eleven marks from 2014 to Putin’s ultimate victory. The verses identify the beginning of the second proxy war that is followed by the third proxy war, as represented in verses thirteen to fifteen.
Ang 1844 nagtimaan sa pag-abot sa ikatulong manulonda, ug kini nagatipo sa pag-abot sa ikatulong manulonda sa Septyembre 11, 2001. Ang 1863 nagarepresentar sa pagrebelde nga gisimbolohan sa pagtukod pag-usab sa Jerico. Ang waymark sa 1863 nagatipo usab sa pagkamasinugtanon sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo nga gigamit aron “pabagsakon ang mga paril sa Jerico”, sa hapit na moabot nga balaod sa Dominggo. Sa mga bersikulo nga atong ginakonsiderar, ang bersikulo disi-sais nagarepresentar sa balaod sa Dominggo sa Tinipong Bansa sa Amerika. Ang bersikulo onse nagtimaan gikan sa 2014 ngadto sa kinatumyan nga kadaugan ni Putin. Ang mga bersikulo nagaila sa sinugdanan sa ikaduhang proxy war nga sundan sa ikatulong proxy war, sumala sa girepresentahan sa mga bersikulo trese ngadto sa kinse.
Bringing verse two together with verses eleven and twelve, we identify the Ukrainian war beginning in 2014, which was then followed by the US Presidential campaign of 2015, and the subsequent election of the richest president in 2016. Verse twelve is followed by the retaliation of the last president before the Sunday law, in the third proxy war. The second proxy war, which is the battle of the borderline, began just before the election of the sixth and richest president.
Sa pagdugtong sa bersikulo dos uban sa mga bersikulo onse ug dose, atong mailhan ang gubat sa Ukraine nga nagsugod niadtong 2014, nga gisundan dayon sa kampanya sakapresidente sa Estados Unidos niadtong 2015, ug sa misunod nga pagpili sa labing adunahang presidente niadtong 2016. Ang bersikulo dose gisundan sa panimalos sa katapusang presidente sa wala pa ang balaod sa Dominggo, sa ikatulong proxy war. Ang ikaduhang proxy war, nga mao ang gubat sa utlanan, nagsugod sa wala pa ang pagpili sa ikaunom ug labing adunahang presidente.
In the history of 1844 to 1863, the two sticks of Ezekiel were to be joined. Their joining represented the combination of divinity and humanity, which is the work of sealing the one hundred and forty-four thousand. In 1844 the third angel arrived and unsealed the light associated with the heavenly sanctuary, the law of God, the Sabbath, and the third angel. In 1849 the Lord stretched forth His hand a second time to gather the scattered flock that had suffered a scattering at the great disappointment. In 1850 He led His people to prepare Habakkuk’s second chart, to graphically illustrate the message His people were to proclaim as He led them to “bring down the walls of Jericho”. That chart included the “seven times” as did the “old chart”.
Sa kasaysayan gikan sa 1844 ngadto sa 1863, ang duha ka sungkod ni Ezekiel pagahiuson. Ang ilang pagkahiusa naglarawan sa paghiusa sa pagka-Dios ug pagkatawo, nga mao ang buluhaton sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Niadtong 1844 miabut ang ikatulong manulunda ug gibuksan pag-usab ang kahayag nga may kalabutan sa langitnong santuwaryo, sa balaod sa Dios, sa Igpapahulay, ug sa ikatulong manulunda. Niadtong 1849 gituy-od sa Ginoo ang Iyang kamot sa ikaduhang higayon aron tigumon ang nagkatibulaag nga panon nga nakaantus sa pagkakatibulaag sa dakong kapakyasan. Niadtong 1850 Iyang gimandoan ang Iyang katawhan sa pag-andam sa ikaduhang tsart ni Habakkuk, aron sa mahulagwayong paagi maipakita ang mensahe nga angay ilang imantala samtang Iyang gimandoan sila sa “pagpukan sa mga kuta sa Jericho”. Kana nga tsart naglakip sa “pito ka panahon” maingon usab sa “daan nga tsart”.
In 1856, He unsealed the light that was to seal His people in advance of the “Battle of Jericho”. That light was an increase of the first light that Alpha and Omega had revealed to William Miller. It was the light of the “seven times,” as repeatedly represented in the ancient Battle of Jericho. The light that was to seal His people, was also the Laodicean message that was to awaken them, and transition them back again to the experience of Philadelphia. That last light was an increase of the first light, but His people neglected the light and by default chose to wander in the wilderness of Laodicea. 1844, 1849, 1850, 1856 and 1863 represent five waymarks that are represented in the history of September 11, 2001 unto the soon coming Sunday law.
Niadtong 1856, Iyang gibuksan ang kahayag nga maoy magsilyo sa Iyang katawohan sa dili pa ang “Gubat sa Jerico”. Kining kahayag maoy pagdugang sa unang kahayag nga gipadayag sa Alpha ug Omega ngadto kang William Miller. Mao kini ang kahayag sa “pito ka mga panahon,” ingon sa balik-balik nga paghulagway niini diha sa karaang Gubat sa Jerico. Ang kahayag nga maoy magsilyo sa Iyang katawohan mao usab ang mensahe sa Laodicea nga maoy magapukaw kanila, ug magabalhin kanila pag-usab ngadto sa kasinatian sa Philadelphia. Kadtong ulahing kahayag maoy pagdugang sa unang kahayag, apan ang Iyang katawohan nagpasagad sa kahayag ug pinaagi sa ilang kapakyasan sa pagpili misulod sa pagpanglangyaw sa kamingawan sa Laodicea. Ang 1844, 1849, 1850, 1856 ug 1863 nagrepresentar sa lima ka mga timaan sa dalan nga gihulagway diha sa kasaysayan gikan sa Septiyembre 11, 2001 ngadto sa haduol nang umalabot nga balaod sa Domingo.
We will continue this study in the next article.
Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.
Now Jericho was straitly shut up because of the children of Israel: none went out, and none came in. And the Lord said unto Joshua, See, I have given into thine hand Jericho, and the king thereof, and the mighty men of valour. And ye shall compass the city, all ye men of war, and go round about the city once. Thus shalt thou do six days. And seven priests shall bear before the ark seven trumpets of rams’ horns: and the seventh day ye shall compass the city seven times, and the priests shall blow with the trumpets. And it shall come to pass, that when they make a long blast with the ram’s horn, and when ye hear the sound of the trumpet, all the people shall shout with a great shout; and the wall of the city shall fall down flat, and the people shall ascend up every man straight before him. And Joshua the son of Nun called the priests, and said unto them, Take up the ark of the covenant, and let seven priests bear seven trumpets of rams’ horns before the ark of the Lord. And he said unto the people, Pass on, and compass the city, and let him that is armed pass on before the ark of the Lord. And it came to pass, when Joshua had spoken unto the people, that the seven priests bearing the seven trumpets of rams’ horns passed on before the Lord, and blew with the trumpets: and the ark of the covenant of the Lord followed them. And the armed men went before the priests that blew with the trumpets, and the rereward came after the ark, the priests going on, and blowing with the trumpets. And Joshua had commanded the people, saying, Ye shall not shout, nor make any noise with your voice, neither shall any word proceed out of your mouth, until the day I bid you shout; then shall ye shout.
Karon ang Jerico gisirhan ug maayo tungod sa mga anak sa Israel: walay migula, ug walay misulod. Ug ang Ginoo miingon kang Josue, Tan-awa, gitugyan ko na sa imong kamot ang Jerico, ug ang hari niini, ug ang mga gamhanang maisugong lalaki. Ug inyong libuton ang siyudad, kamong tanan nga mga lalaking iggugubat, ug maglibot sa palibot sa siyudad sa makausa. Mao kini ang imong pagabuhaton sulod sa unom ka adlaw. Ug pito ka mga pari ang magadala sa atubangan sa arka ug pito ka mga trumpeta nga sungay sa karnero: ug sa ikapito ka adlaw inyong libuton ang siyudad sa pito ka higayon, ug ang mga pari mohuyop sa mga trumpeta. Ug mahitabo, nga sa diha nga ilang pahabaon ang paghuyop sa sungay sa karnero, ug sa diha nga madungog ninyo ang tingog sa trumpeta, ang tanang katawhan mosinggit sa usa ka dakung singgit; ug ang paril sa siyudad mapukan nga patag, ug ang katawhan motungas, ang tagsatagsa ka tawo diretso sa iyang atubangan. Ug si Josue nga anak ni Nun mitawag sa mga pari, ug miingon kanila, Dad-a ninyo ang arka sa tugon, ug ipapas-an sa pito ka mga pari ang pito ka mga trumpeta nga sungay sa karnero sa atubangan sa arka sa Ginoo. Ug siya miingon sa katawhan, Lumabang kamo, ug liboti ang siyudad, ug paunaha ang nasangkap sa hinagiban sa atubangan sa arka sa Ginoo. Ug nahitabo, sa diha nga nakasulti na si Josue sa katawhan, nga ang pito ka mga pari nga nagadala sa pito ka mga trumpeta nga sungay sa karnero milabay sa atubangan sa Ginoo, ug mihuyop sa mga trumpeta: ug ang arka sa tugon sa Ginoo misunod kanila. Ug ang mga lalaking sinangkap sa hinagiban nanguna sa mga pari nga mihuyop sa mga trumpeta, ug ang talikod nga bantay misunod sa arka, samtang ang mga pari nagpadayon sa paglakaw ug sa paghuyop sa mga trumpeta. Ug si Josue nagsugo sa katawhan, nga nagaingon, Dili kamo mosinggit, ni magpagula ug bisan unsang tingog pinaagi sa inyong tingog, ni mogula ang bisan unsang pulong gikan sa inyong baba, hangtod sa adlaw nga ako moingon kaninyo nga mosinggit kamo; unya maninggit kamo.
So the ark of the Lord compassed the city, going about it once: and they came into the camp, and lodged in the camp. And Joshua rose early in the morning, and the priests took up the ark of the Lord. And seven priests bearing seven trumpets of rams’ horns before the ark of the Lord went on continually, and blew with the trumpets: and the armed men went before them; but the rereward came after the ark of the Lord, the priests going on, and blowing with the trumpets. And the second day they compassed the city once, and returned into the camp: so they did six days. And it came to pass on the seventh day, that they rose early about the dawning of the day, and compassed the city after the same manner seven times: only on that day they compassed the city seven times. And it came to pass at the seventh time, when the priests blew with the trumpets, Joshua said unto the people, Shout; for the Lord hath given you the city.
Busa ang arka ni Jehova milibot sa siyudad, nga miagi sa palibot niini sa makausa; ug sila mipauli ngadto sa campo, ug mipuyo sa campo. Ug si Josue mibangon pagsayo sa kabuntagon, ug ang mga sacerdote mipas-an sa arka ni Jehova. Ug ang pito ka mga sacerdote nga nagdala sa pito ka mga trumpeta nga hinimo sa sungay sa mga lakeng karnero sa atubangan sa arka ni Jehova nagpadayon sa paglakaw, ug nanaghuyop sa mga trumpeta; ug ang mga armadong tawo nag-una kanila; apan ang talikod nga panon misunod sa luyo sa arka ni Jehova, samtang ang mga sacerdote nagpadayon sa paglakaw ug nanaghuyop sa mga trumpeta. Ug sa ikaduhang adlaw ilang gilibot ang siyudad sa makausa, ug mipauli ngadto sa campo: mao kini ang ilang gibuhat sulod sa unom ka adlaw. Ug nahitabo sa ikapitong adlaw, nga sila mibangon pagsayo sa hapit na mosubang ang adlaw, ug ilang gilibot ang siyudad sa mao gihapong paagi sa makapito; kay niadtong adlawa lamang ilang gilibot ang siyudad sa makapito. Ug nahitabo sa ikapitong higayon, sa diha nga ang mga sacerdote nanaghuyop sa mga trumpeta, si Josue miingon sa katawhan, Singgit kamo; kay gihatag na ni Jehova kaninyo ang siyudad.
And the city shall be accursed, even it, and all that are therein, to the Lord: only Rahab the harlot shall live, she and all that are with her in the house, because she hid the messengers that we sent. And ye, in any wise keep yourselves from the accursed thing, lest ye make yourselves accursed, when ye take of the accursed thing, and make the camp of Israel a curse, and trouble it. But all the silver, and gold, and vessels of brass and iron, are consecrated unto the Lord: they shall come into the treasury of the Lord. So the people shouted when the priests blew with the trumpets: and it came to pass, when the people heard the sound of the trumpet, and the people shouted with a great shout, that the wall fell down flat, so that the people went up into the city, every man straight before him, and they took the city.
Ug ang siyudad pagalaglagon ngadto sa Ginoo, kini ug ang tanang anaa sa sulod niini; si Rahab lamang nga bigaon maoy mabuhi, siya ug ang tanan nga uban kaniya sa balay, tungod kay iyang gitago ang mga sinugo nga among gipadala. Ug kamo, sa tanang paagi, bantayi ang inyong kaugalingon gikan sa butang nga linaglag, kay tingali unya mahimong linaglag usab kamo, kon kuhaon ninyo ang butang nga linaglag, ug himoon ninyong tinunglo ang campo sa Israel, ug samokon kini. Apan ang tanang salapi, ug bulawan, ug mga sudlanan nga tumbaga ug puthaw, balaan alang sa Ginoo: dad-on kini ngadto sa tipiganan sa bahandi sa Ginoo. Busa misinggit ang katawohan sa dihang mihuyop ang mga sacerdote sa mga trumpeta; ug nahitabo nga, sa pagkadungog sa katawohan sa tingog sa trumpeta, ug ang katawohan misinggit sa usa ka dakong singgit, ang kuta nahugno nga patag, mao nga ang katawohan misulong ngadto sa siyudad, ang matag usa diretso sa iyang atubangan, ug ilang naagaw ang siyudad.
And they utterly destroyed all that was in the city, both man and woman, young and old, and ox, and sheep, and ass, with the edge of the sword. But Joshua had said unto the two men that had spied out the country, Go into the harlot’s house, and bring out thence the woman, and all that she hath, as ye sware unto her. And the young men that were spies went in, and brought out Rahab, and her father, and her mother, and her brethren, and all that she had; and they brought out all her kindred, and left them without the camp of Israel. And they burnt the city with fire, and all that was therein: only the silver, and the gold, and the vessels of brass and of iron, they put into the treasury of the house of the Lord. And Joshua saved Rahab the harlot alive, and her father’s household, and all that she had; and she dwelleth in Israel even unto this day; because she hid the messengers, which Joshua sent to spy out Jericho. And Joshua adjured them at that time, saying, Cursed be the man before the Lord, that riseth up and buildeth this city Jericho: he shall lay the foundation thereof in his firstborn, and in his youngest son shall he set up the gates of it. So the Lord was with Joshua; and his fame was noised throughout all the country. Joshua 6:1–27.
Ug gilaglag nila sa hingpit ang tanang diha sa ciudad, kapuwa lalaki ug babaye, batan-on ug tigulang, ug baka, ug carnero, ug asno, pinaagi sa sulab sa espada. Apan si Josue miingon ngadto sa duruha ka tawo nga nagsusi sa yuta, Sulod kamo sa balay sa bigaon, ug kuhaa gikan didto ang babaye, ug ang tanan nga iya, sumala sa inyong gipanumpa kaniya. Ug ang mga batan-ong lalaki nga maoy mga maniniid misulod, ug ilang gipagawas si Rahab, ug ang iyang amahan, ug ang iyang inahan, ug ang iyang mga igsoon, ug ang tanan nga iya; ug ilang gipagawas ang tanan niyang kaparyentihan, ug gipapuyo sila sa gawas sa campo sa Israel. Ug ilang gisunog ang ciudad pinaagi sa kalayo, ug ang tanan nga diha niana; gawas lamang sa salapi, ug sa bulawan, ug sa mga sudlanan nga tumbaga ug puthaw, kini ilang gibutang sa tipiganan sa balay ni Jehova. Ug giluwas ni Josue si Rahab nga bigaon nga buhi, ug ang panimalay sa iyang amahan, ug ang tanan nga iya; ug siya nagpuyo sa Israel hangtod niining adlawa; tungod kay iyang gitagoan ang mga sinugo, nga gipadala ni Josue aron sa pagsusi sa Jerico. Ug si Josue nagpapanumpa kanila niadtong panahona, nga nagaingon, Tinunglo ang tawo sa atubangan ni Jehova, nga motindog ug motukod pag-usab niining ciudad sa Jerico: sa iyang kamagulangan ibutang niya ang patukoranan niini, ug sa iyang kamanghuran ibarug niya ang mga ganghaan niini. Busa si Jehova nag-uban kang Josue; ug ang iyang kabantog mikaylap sa tibook yuta. Josue 6:1–27.