Before we address chapter three of Daniel, we will consider some prophetic symbolism that might allow us to more fully understand the chapter. Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah are employed by the Holy Spirit to represent specific prophetic symbols, based upon the context where they are employed. In chapter one, they are represented as four worthies, with no distinction, until the end of the chapter, where Daniel is identified as having the gift of “understanding in all visions and dreams.”
Sa dili pa nato hisgutan ang ikatulong kapitulo sa Daniel, atong pagahunahunaon ang pipila ka simbolismong propetiko nga mahimong motugot kanato sa mas bug-os nga pagsabot sa maong kapitulo. Si Daniel, Hananiah, Mishael ug Azariah gigamit sa Balaang Espiritu sa pagrepresentar sa piho nga mga simbolong propetiko, sumala sa konteksto diin sila gigamit. Sa unang kapitulo, sila gipakita ingon nga upat ka mga takus, nga walay kalainan tali kanila, hangtod sa katapusan sa kapitulo, diin si Daniel giila nga adunay gasa sa “pagsabot sa tanang mga panan-awon ug mga damgo.”
As for these four children, God gave them knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams. Daniel 1:17.
Mahitungod niining upat ka mga batan-on, ang Dios mihatag kanila ug kahibalo ug kahanas sa tanang pagkat-on ug kaalam; ug si Daniel may pagsabot sa tanang mga panan-awon ug mga damgo. Daniel 1:17.
In chapter one, as a symbol of ‘four’ they represent God’s people in the last days throughout the world. ‘Four’ is a symbol that represents worldwide, and all the prophets are speaking of the last days. The four worthies in chapter one represent God’s people of the last days, and in verse seventeen a distinction is first made between Daniel and the three worthies that represents the symbol of a “three-and-one combination.”
Sa unang kapitulo, ingong simbolo sa “upat” sila nagrepresentar sa katawhan sa Dios sa ulahing mga adlaw sa tibuok kalibotan. Ang “upat” maoy simbolo nga nagpasabot sa tibuok kalibotan, ug ang tanang mga manalagna naghisgot mahitungod sa ulahing mga adlaw. Ang upat ka mga takus diha sa unang kapitulo nagrepresentar sa katawhan sa Dios sa ulahing mga adlaw, ug sa bersikulo disi-siyete usa ka pagkalahi ang unang gihimo tali kang Daniel ug sa tulo ka mga takus nga nagrepresentar sa simbolo sa “kombinasyon sa tulo ug usa.”
The symbol of a “three-and-one combination” is found repeatedly within the inspired word. It represents several truths, depending upon the context. It represents the history of the three angels’ messages that began at the “time of the end” in 1798, and that end at the close of probation. All three messages were represented in the movement of the first angel, and that movement is followed by the fourth angel of Revelation eighteen, thus a three-and-one combination.
Ang simbolo sa usa ka “kombinasyon nga tulo-ug-usa” makita sa makadaghang higayon sulod sa dinasig nga pulong. Kini nagrepresentar sa pipila ka mga kamatuoran, sumala sa konteksto. Kini nagrepresentar sa kasaysayan sa mga mensahe sa tulo ka mga manolunda nga nagsugod sa “panahon sa katapusan” niadtong 1798, ug nga matapos sa panapos sa panahon sa pagsulay. Ang tulo ka mga mensahe girepresentahan na sa kalihokan sa unang manolunda, ug kana nga kalihokan gisundan sa ikaupat nga manolunda sa Pinadayag napulog-walo, busa usa kini ka kombinasyon nga tulo-ug-usa.
In certain contexts, it can represent the movement of the first angel’s message of Millerite history with the number one, in combination with the movement of the third angel’s message with the number three. Thus, the “three-and-one combination” may also be represented as the “one-and-three combination”. The symbolic “three-one combination” works as a symbol by either the one—preceding the three, or the three—preceding the one. In Nebuchadnezzar’s furnace, in chapter three of Daniel, we first see the three worthies, and then a fourth like unto the Son of God.
Sa pipila ka mga konteksto, kini mahimong magrepresentar sa kalihokan sa mensahe sa unang manulonda sa kasaysayan sa mga Millerite pinaagi sa numero uno, inubanan sa kalihokan sa mensahe sa ikatulong manulonda pinaagi sa numero tres. Busa, ang “kombinasyon nga tulo ug usa” mahimo usab irepresentar ingon nga “kombinasyon nga usa ug tulo”. Ang simbolikong “kombinasyon nga tulo-usa” molihok ingon nga usa ka simbolo pinaagi sa usa—nga nag-una sa tulo, o sa tulo—nga nag-una sa usa. Sa hudno ni Nabucodonosor, sa kapitulo tulo sa Daniel, una natong makita ang tulo ka mga tawong takus, ug dayon ang ikaupat nga sama sa Anak sa Dios.
And these three men, Shadrach, Meshach, and Abednego, fell down bound into the midst of the burning fiery furnace. Then Nebuchadnezzar the king was astonied, and rose up in haste, and spake, and said unto his counsellors, Did not we cast three men bound into the midst of the fire? They answered and said unto the king, True, O king. He answered and said, Lo, I see four men loose, walking in the midst of the fire, and they have no hurt; and the form of the fourth is like the Son of God. Daniel 3:23–25.
Ug kining tulo ka mga lalaki, si Shadrach, Meshach, ug Abednego, nangahulog nga binugkos ngadto sa taliwala sa hudno nga nagdilaab sa kalayo. Unya si Nabucodonosor nga hari nahibulong pag-ayo, ug mitindog sa pagdali, ug misulti, ug miingon sa iyang mga magtatambag, Wala ba kita maghulog ug tulo ka mga lalaki nga binugkos ngadto sa taliwala sa kalayo? Mitubag sila ug miingon sa hari, Tinuod, O hari. Mitubag siya ug miingon, Tan-awa, makita ko ang upat ka mga lalaki nga wala nay mga gapos, nagalakaw sa taliwala sa kalayo, ug sila walay kadaot; ug ang dagway sa ikaupat sama sa Anak sa Dios. Daniel 3:23–25.
There is no doubt a perfectly divine reason, and an accurate historical fact, that would inform us why Daniel was not represented in the golden image worship service of chapter three, but one prophetic reason is that if Daniel would have been in attendance, he would have destroyed the prophetic symbolism of the three-and-one combination in the fiery furnace. With Gideon, it was Gideon and his three bands of one hundred men. Christ was often with three disciples.
Walay pagduhaduha nga adunay hingpit nga balaan nga hinungdan, ug tukmang kamatuorang pangkasaysayan, nga makapahibalo kanato nganong si Daniel wala mahisakop sa seremonya sa pagsimba sa bulawang larawan diha sa ikatulong kapitulo; apan ang usa ka hinungdan nga mapanagnaon mao nga kon si Daniel mitambong unta, gubaon unta niya ang mapanagnaong simbolismo sa kombinasyon nga tulo ug usa diha sa hudno nga nagdilaab sa kalayo. Kang Gideon, si Gideon ug ang iyang tulo ka pundok nga tagsa ka usa ka gatus ka mga tawo. Si Cristo sa makadaghang higayon kauban sa tulo ka mga tinun-an.
And after six days Jesus taketh Peter, James, and John his brother, and bringeth them up into an high mountain apart, And was transfigured before them: and his face did shine as the sun, and his raiment was white as the light. Matthew 17:1, 2.
Ug unom ka adlaw ang milabay, gidala ni Jesus si Pedro, si Santiago, ug si Juan nga igsoon niya, ug iyang gitungas sila sa hataas nga bukid nga silahan ra; ug siya nausab sa dagway sa ilang atubangan: ug ang iyang nawong misidlak sama sa adlaw, ug ang iyang mga bisti miputi sama sa kahayag. Mateo 17:1, 2.
One-and-three, or three-and-one; it is the same symbol, for they are all representing some prophetic element of the last days, and the last days are the days of judgment. The days of judgment began in 1798, with the pronouncement that the investigative judgment would commence on October 22, 1844 And the days of judgment continue until human probation begins to close at the soon-coming Sunday law, as God’s executive judgments begin and progressively escalate until probation completely closes and the seven last plagues take place. With Nebuchadnezzar’s furnace, the three worthies, that were afterwards joined by Christ, represent the ensign. At the dedication of the golden image all of the nations that made up Nebuchadnezzar’s empire were in attendance.
Usa ug tulo, o tulo ug usa; mao ra kini nga simbolo, kay silang tanan nagrepresentar sa usa ka profetikong elemento sa katapusang mga adlaw, ug ang katapusang mga adlaw mao ang mga adlaw sa paghukom. Ang mga adlaw sa paghukom nagsugod niadtong 1798, uban sa pagpahibalo nga ang investigatibong paghukom magsugod sa Oktubre 22, 1844. Ug ang mga adlaw sa paghukom nagapadayon hangtod nga ang panahon sa pagsulay sa tawo magsugod sa pagsira sa haduol nang moabot nga balaod sa Domingo, samtang ang ehekutibong mga paghukom sa Dios magsugod ug sa hinay-hinay modako ang kabangis hangtod nga ang panahon sa pagsulay hingpit nang masira ug mahitabo ang pito ka ulahing mga hampak. Sa hudno ni Nabucodonosor, ang tulo ka takus, nga sa ulahi giuban ni Cristo, nagrepresentar sa bandila. Sa paghalad sa bulawang larawan, ang tanang mga nasod nga naghimo sa emperyo ni Nabucodonosor nanambong.
And he will lift up an ensign to the nations from far, and will hiss unto them from the end of the earth: and, behold, they shall come with speed swiftly. Isaiah 5:26.
Ug siya mopatindog ug usa ka timaan alang sa mga nasud gikan sa halayo, ug mositsit ngadto kanila gikan sa kinatumyang dapit sa yuta; ug, ania karon, sila moanhi uban ang kakusog nga matulin. Isaias 5:26.
The seventy years of Daniel’s captivity is another essential symbol to recognize and it is found repeatedly in the inspired word. Jehoiakim to Cyrus represents the actual seventy years of Daniel’s captivity. In second Chronicles the seventy years represent the period that the land would rest and enjoy its sabbaths. In Isaiah twenty-three the seventy years represent the history of the United States from 1798, until the Sunday law, and in doing so, they also represent the parallel histories of the horn of Republicanism and the horn of true Protestantism. Sister White aligns the seventy years with the twelve-hundred-and-sixty years of the papal Dark Ages.
Ang kapitoan ka tuig sa pagkabinihag ni Daniel maoy laing mahinungdanong simbolo nga angay ilhon, ug kini makita sa makadaghan sa dinasig nga Pulong. Si Jehoiakim hangtod kang Ciro nagrepresentar sa tinuod nga kapitoan ka tuig sa pagkabinihag ni Daniel. Sa ikaduhang Cronicas, ang kapitoan ka tuig nagrepresentar sa yugto nga ang yuta mopahulay ug magakalipay sa iyang mga adlaw nga igpapahulay. Sa Isaias 23, ang kapitoan ka tuig nagrepresentar sa kasaysayan sa Tinipong Bansa gikan sa 1798 hangtod sa balaod sa Domingo, ug sa pagbuhat niana, nagrepresentar usab kini sa magkatakdo nga mga kasaysayan sa sungay sa Republicanism ug sa sungay sa matuod nga Protestantismo. Gipasibo ni Sister White ang kapitoan ka tuig sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka tuig sa papal nga Mangitngit nga mga Kapanahonan.
“Today the church of God is free to carry forward to completion the divine plan for the salvation of a lost race. For many centuries God’s people suffered a restriction of their liberties. The preaching of the gospel in its purity was prohibited, and the severest of penalties were visited upon those who dared disobey the mandates of men. As a consequence, the Lord’s great moral vineyard was almost wholly unoccupied. The people were deprived of the light of God’s word. The darkness of error and superstition threatened to blot out a knowledge of true religion. God’s church on earth was as verily in captivity during this long period of relentless persecution as were the children of Israel held captive in Babylon during the period of the exile.” Prophets and Kings, 714.
“Karon ang iglesia sa Dios gawasnon sa pagpadayon hangtod sa katumanan sa balaan nga laraw alang sa kaluwasan sa usa ka nangawala nga kaliwatan. Sulod sa daghang mga siglo ang katawhan sa Dios nag-antos sa pagpugong sa ilang mga kagawasan. Ang pagwali sa ebanghelyo diha sa kaputli niini gidili, ug ang labing mabug-at nga mga silot gipahamtang ibabaw niadtong nangahas sa pagsupak sa mga mando sa mga tawo. Tungod niini, ang daku nga moral nga parasan sa Ginoo hapit gayud sa hingpit nga walay nagaatiman. Ang katawhan gihikawan sa kahayag sa pulong sa Dios. Ang kangitngit sa kasaypanan ug patuotuo naghulga sa pagpapas sa kahibalo sa matuod nga relihiyon. Ang iglesia sa Dios dinhi sa yuta sa pagkatinuod anaa sa pagkabinihag niining hataas nga yugto sa walay hunong nga paglutos, maingon usab sa mga anak sa Israel nga gibihag sa Babilonia sa panahon sa pagkabihag.” Prophets and Kings, 714.
Once it is understood that as a symbol the seventy years also represent the twelve-hundred-and-sixty years of the Dark Ages, then the illustration of the “three and a half years”, or “forty-two months”, or “times, times and dividing of time” that symbolically represent the Dark Ages, expand the meaning and application of the symbolic seventy years.
Sa higayon nga masabtan nga isip usa ka simbolo ang kapitoan ka tuig nagrepresentar usab sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka tuig sa Mangitngit nga Kapanahonan, nan ang hulagway sa “tulo ug tunga ka tuig,” o “kap-atan ug duha ka bulan,” o “panahon, mga panahon ug tunga sa panahon” nga sa simbolikong paagi nagrepresentar sa Mangitngit nga Kapanahonan, mopalapad sa kahulogan ug aplikasyon sa simbolikong kapitoan ka tuig.
In the book of Daniel, the seventy years are identified as the period from the empowerment of the first message until the judgment. That period exists in every sacred reform movement, and in so doing, the seventy years represent other lines of truth that are not emphasizing the element of time, but address the purpose of the period. For example, the period of seventy years is represented by Malachi as the period when the messenger of the covenant purifies the sons of Levi. Sister White associated Malachi’s cleansing of the Levites with Christ’s two temple cleansings. That same period is the period of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. It is also the period when the latter rain is progressively poured out. The same period is also the testing time of the image of the beast, which leads to the mark of the beast. The period is also the prophetic “day of preparation”, that leads to the Sunday law, which is also the “day of the Sabbath”. The period contains scattering times, and gathering times, which are both elements of the “seven times.”
Diha sa basahon ni Daniel, ang kapitoan ka tuig giila ingon nga yugto gikan sa paghatag ug gahum sa nahaunang mensahe hangtod sa paghukom. Kana nga yugto naglungtad sa matag balaang kalihokan sa reporma, ug sa ingon, ang kapitoan ka tuig nagrepresentar sa ubang mga linya sa kamatuoran nga dili naghatag ug pagpatin-aw sa elemento sa panahon, kondili naghisgot sa katuyoan sa maong yugto. Pananglitan, ang yugto sa kapitoan ka tuig gihulagway ni Malakias ingon nga yugto sa dihang ang mensahero sa tugon naghinlo sa mga anak ni Levi. Gidugtong ni Sister White ang paghinlo ni Malakias sa mga Levihanon ngadto sa duha ka pagpanghinlo ni Cristo sa templo. Kana nga mao gihapong yugto mao ang yugto sa panahon sa pagsilyo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Kini usab mao ang yugto sa dihang ang ulahing ulan hinayhinay nga ginabubo. Ang mao rang yugto mao usab ang panahon sa pagsulay sa larawan sa mananap, nga nagdala ngadto sa marka sa mananap. Ang yugto mao usab ang matagnaong “adlaw sa pagpangandam,” nga nagadala ngadto sa balaod sa Dominggo, nga mao usab ang “adlaw sa Igpapahulay.” Ang maong yugto naglangkob sa mga panahon sa pagpatibulaag ug sa mga panahon sa pagtigom, nga silang duha mga elemento sa “pito ka panahon.”
In the book of Daniel, Jehoiakim is a symbol of the empowerment of the first message. In relation to the two kings which follow him, he is simply the first of three angels that lead to, and end, at judgment. Cyrus is a symbol of not only the Sunday law, but he is also a “sign” of deliverance. Daniel is an element of the three-and-one combination, and also part of the fourfold worldwide representation of God’s people. Daniel is also a symbol of the Elijah messenger and he also typifies John in the book of Revelation. He is also a symbol of those that receive the seal of God. The name “Daniel” means “the judge of God”, or “the God of judgment”, so he is therefore a symbol of judgment, and also of Laodicea, for Laodicea means “a people judged” or “a people under judgment”. The judgment of Laodicea is ultimately premised upon their rejection of the knowledge that is unsealed in the book of Daniel.
Sa basahon ni Daniel, si Jehoiakim usa ka simbolo sa paghatag og gahum sa nahaunang mensahe. May kalabutan sa duha ka hari nga misunod kaniya, siya yano lamang nga nahauna sa tulo ka mga manulonda nga nagdala ngadto sa, ug matapos sa, paghukom. Si Ciro usa ka simbolo dili lamang sa balaod sa Dominggo, kondili siya usab usa ka “timaan” sa kaluwasan. Si Daniel usa ka bahin sa kombinasyong tulo-ug-usa, ug usab kabahin sa upat-ka-pilo nga tibuok-kalibotang representasyon sa katawhan sa Dios. Si Daniel usab usa ka simbolo sa mensaherong Elias ug siya usab naghulagway kang Juan sa basahon sa Pinadayag. Simbolo usab siya sa mga nakadawat sa timri sa Dios. Ang ngalan nga “Daniel” nagkahulogan og “ang maghuhukom sa Dios”, o “ang Dios sa paghukom”, busa siya mao, tungod niini, usa ka simbolo sa paghukom, ug usab sa Laodicea, kay ang Laodicea nagkahulogan og “usa ka katawhan nga gihukman” o “usa ka katawhan nga ilalom sa paghukom”. Ang paghukom sa Laodicea sa katapusan nagasukad sa ilang pagsalikway sa kahibalo nga giablihan sa basahon ni Daniel.
Nebuchadnezzar is a symbol of both the Republican and true Protestant horn of the United States, and he is also a symbol of the United States from its beginning to its end. When we arrive at Daniel chapters four and five, we will find that Nebuchadnezzar represents “the time of the end” in 1798, and Belshazzar represents the Sunday law. Nebuchadnezzar became, at the end of “seven times” of punishment, a converted lamb-like ruler, but his son ends up speaking as a dragon, just before his destruction.
Si Nabucodonosor usa ka simbolo sa republikano ug sa tinuod nga Protestante nga sungay sa Tinipong Bansa sa Amerika, ug simbolo usab siya sa Tinipong Bansa sa Amerika gikan sa sinugdanan niini hangtod sa katapusan niini. Sa dihang moabot kita sa Daniel kapitulo upat ug lima, atong makita nga si Nabucodonosor nagarepresentar sa “panahon sa katapusan” niadtong 1798, ug si Belsasar nagarepresentar sa balaod sa Domingo. Si Nabucodonosor nahimong, sa katapusan sa “pito ka panahon” sa silot, usa ka kinabig nga magmamando nga sama sa nating karnero, apan ang iyang anak miabot sa pagsulti ingon nga usa ka dragon, sa wala pa ang iyang pagkalaglag.
“To the last ruler of Babylon, as in type to its first, had come the sentence of the divine Watcher: ‘O king, . . . to thee it is spoken; The kingdom is departed from thee.’ Daniel 4:31.” Prophets and Kings, 533.
“Ngadto sa kataposang magmamando sa Babilonia, maingon sa hulagway ngadto sa nahaunang magmamando niini, miabot ang hukom sa langitnong Magbalantay: ‘O hari, ... kanimo kini gisulti; Ang gingharian gikuha na gikan kanimo.’ Daniel 4:31.” Prophets and Kings, 533.
Daniel chapter one represents the history of the Millerite movement from August 11, 1840 through to October, 22, 1844. It also represents September 11, 2001 through to the Sunday law. It also represents the first of the three angels’ messages that also represent a second prophetic symbol of the history of the United States from 1798 through to the Sunday law.
Ang unang kapitulo sa Daniel nagrepresentar sa kasaysayan sa kalihokang Millerite sukad sa Agosto 11, 1840 hangtod sa Oktubre 22, 1844. Nagrepresentar usab kini sa Septiyembre 11, 2001 hangtod sa balaod sa Domingo. Nagrepresentar usab kini sa nahaunang mensahe sa tulo ka mga anghel, nga nagrepresentar usab sa ikaduhang propetikong simbolo sa kasaysayan sa Tinipong Bansa gikan sa 1798 hangtod sa balaod sa Domingo.
Perhaps the most important representation of Daniel chapter one, is that it is the first thing mentioned in the prophetic book that is made up of the book of Daniel and the book of Revelation together. It is the first of three prophetic tests for a student of prophecy to master. It is what must be “eaten” in order to pass the following tests.
Tingali ang labing mahinungdanong representasyon sa Daniel kapitulo uno mao nga kini ang unang butang nga gihisgotan sa manalagnong basahon nga naporma sa basahon ni Daniel ug sa basahon sa Pinadayag nga magkauban. Kini ang una sa tulo ka manalagnong pagsulay nga kinahanglan hingpitong maangkon sa usa ka estudyante sa tagna. Mao kini ang kinahanglan “kan-on” aron mapasar ang mosunod nga mga pagsulay.
In Early Writings, as already cited more than once in these articles, Sister White identifies the three-step testing process of Christ’s history in a paragraph, and then in the next paragraph she identifies the three-step testing process of Millerite history. She identifies that those in the time of Christ who rejected the message of John, could not be benefitted by the teachings of Jesus. The next paragraph allows one who wishes to see, that the first test for the Millerites was William Miller, who Sister White identifies was typified by both John the Baptist and Elijah. Those two witnesses of the first test establish that Daniel chapter one is the Elijah message. If chapter one is rejected, there cannot be any benefit from chapters two and three.
Sa sayong sinulat nga Early Writings, ingon sa nahisgotan na labaw sa makausa niining mga artikulo, gipaila ni Sister White ang tulo-ka-ang-ang nga proseso sa pagsulay diha sa kasaysayan ni Cristo sulod sa usa ka parapo, ug unya sa sunod nga parapo iyang gipaila ang tulo-ka-angang nga proseso sa pagsulay diha sa kasaysayan sa mga Millerite. Iyang gipaila nga kadtong anaa sa panahon ni Cristo nga misalikway sa mensahe ni Juan, dili makapahimulos sa mga pagtulon-an ni Jesus. Ang sunod nga parapo nagtugot sa usa ka tawo nga buot makakita, nga ang unang pagsulay alang sa mga Millerite mao si William Miller, nga giila ni Sister White nga gihulagway nang daan pinaagi nilang duha ni Juan Bautista ug Elias. Kining duha ka mga saksi sa unang pagsulay nagapahimutang nga ang Daniel kapitulo uno mao ang mensahe ni Elias. Kon ang kapitulo uno isalikway, walay mahimong kaayohan gikan sa mga kapitulo dos ug tres.
Jesus and the second angel followed John the Baptist and the first angel in their respective histories. After Jesus was the judgment of the cross, and the third angel arrived when the investigative judgment commenced. The disappointment of the disciples at the cross typifies the great disappointment of October 22, 1844. Daniel chapter one is Elijah, as represented by John the Baptist and William Miller, but it cannot be separated from chapters two and three. Together those chapters are the everlasting gospel, which is always a three-step prophetic testing message that produces and then separates two classes of worshipers. Therefore, if those three chapters were to be separated it would be another gospel.
Si Jesus ug ang ikaduhang manulunda misunod kang Juan Bautista ug sa unang manulunda sa ilang tagsatagsa ka kasaysayan. Human kang Jesus mao ang paghukom sa krus, ug ang ikatulong manulunda miabot sa dihang nagsugod ang imbestigatibong paghukom. Ang kapakyasan sa mga tinun-an didto sa krus nagasimbolo sa dakong kapakyasan sa Oktubre 22, 1844. Ang Daniel kapitulo uno mao si Elias, ingon sa girepresentahan ni Juan Bautista ug ni William Miller, apan dili kini mabulag gikan sa mga kapitulo dos ug tres. Sa tingub, kadtong mga kapitulo mao ang walay-katapusan nga maayong balita, nga sa kanunay usa ka tulo-ka-lakang mensahe sa mapanagnaong pagsulay nga nagamugna ug unya nagapabulag sa duha ka hut-ong sa mga magsisimba. Busa, kon kadtong tulo ka kapitulo pagabulagon, mamahimo kana nga laing maayong balita.
But though we, or an angel from heaven, preach any other gospel unto you than that which we have preached unto you, let him be accursed. As we said before, so say I now again, If any man preach any other gospel unto you than that ye have received, let him be accursed. Galatians 1:8, 9.
Apan bisan kami, o usa ka manulonda gikan sa langit, magwali kaninyo ug laing ebanghelyo gawas niadtong among giwali kaninyo, ipatunglo siya. Sumala sa among giingon kaniadto, mao usab kini ang akong isulti karon pag-usab: Kon may bisan kinsa nga magwali kaninyo ug laing ebanghelyo gawas niadtong inyong nadawat, ipatunglo siya. Galacia 1:8, 9.
Daniel chapter one prepares the way for the messenger of the covenant to suddenly come to his temple, and it also represents the voice that is crying in the wilderness. The wilderness is represented as a period of scattering, where the sanctuary and the host are being trodden under foot. In Daniel chapter one, Daniel is in the wilderness, scattered and enslaved. The message of chapter one, prepares the way for the message of chapter two, where Christ purifies and enters into covenant with the sons of Levi. The sons of Levi are identified as the symbol of God’s chosen people, for they stood faithfully with Moses in the crisis of Aaron’s golden image, and chapter three of Daniel is also the crisis of the golden image.
Ang unang kapitulo sa Daniel nagaandam sa dalan alang sa mensahero sa tugon aron sa kalit moanhi sa iyang templo, ug kini usab nagrepresentar sa tingog nga nagasinggit sa kamingawan. Ang kamingawan ginarepresentar ingon nga usa ka yugto sa pagkapatlaag, diin ang balaang puloy-anan ug ang panon ginatamakan ilalom sa tiil. Sa Daniel kapitulo uno, si Daniel anaa sa kamingawan, nagkatibulaag ug naulipon. Ang mensahe sa kapitulo uno nagaandam sa dalan alang sa mensahe sa kapitulo dos, diin si Cristo nagaputli ug nagasulod sa tugon uban sa mga anak ni Levi. Ang mga anak ni Levi giila ingon nga simbolo sa pinili nga katawohan sa Dios, kay sila nagtindog nga matinumanon uban kang Moises sa krisis sa bulawanong larawan ni Aaron, ug ang kapitulo tres sa Daniel mao usab ang krisis sa bulawanong larawan.
Shadrach, Meshach and Abednego are like the Levites that have been purified in advance of the “image of the beast” test of the golden idol. At the ceremony Nebuchadnezzar provides the orchestra, the whore of Tyre sings the songs, and apostate spiritual Israel bows down and then dances naked to the music around the golden idol.
Si Shadrach, Meshach, ug Abednego sama sa mga Levihanon nga naputli nang daan sa dili pa ang pagsulay sa “hulagway sa mapintas nga mananap” pinaagi sa bulawang larawan. Sa seremonya si Nabucodonosor maoy naghatag sa orkestra, ang bigaon nga Tiro maoy nagaawit sa mga awit, ug ang apostatang espirituwal nga Israel moyukbo ug unya mosayaw nga hubo subay sa musika libot sa bulawang larawan.
The books of Daniel and Revelation are the same book, and Christ as the Alpha and Omega is now unsealing the book that represents the Revelation of Jesus Christ. The very first truth that He places in that book is the three angels’ messages. The first three chapters of Daniel, are the three angels’ messages. The truths connected to those three angels’ messages in Revelation chapter fourteen, are brought to perfection when it is recognized that they were first mentioned in the first three chapters of Daniel. In Revelation fourteen they are identified as the everlasting gospel, and they are flying in the heavens, thus identifying the message that is presented to the entire world in the last days. In Daniel’s first three chapters, the experience of the men and women that carry that message to the world is illustrated. Revelation fourteen is the external line of truth, representing with symbols, the message of the three angels. The everlasting gospel, and the message of each of the three angels, is brought to perfection by the internal line of truth represented in Daniel’s first three chapters.
Ang mga basahon sa Daniel ug Pinadayag mao ang usa ug mao gihapong basahon, ug si Cristo ingon nga ang Alpha ug Omega karon nagbukhad na sa basahon nga nagrepresentar sa Pinadayag ni Jesu-Cristo. Ang labing unang kamatuoran nga Iyang gibutang niana nga basahon mao ang mga mensahe sa tulo ka mga manulunda. Ang unang tulo ka mga kapitulo sa Daniel mao ang mga mensahe sa tulo ka mga manulunda. Ang mga kamatuoran nga nahisumpay niadtong tulo ka mga mensahe sa mga manulunda diha sa Pinadayag kapitulo katorse, madala ngadto sa kahingpitan sa dihang maila nga una silang gihisgotan sa unang tulo ka mga kapitulo sa Daniel. Sa Pinadayag katorse sila giila ingon nga ang walay-kataposang ebanghelyo, ug sila naglupad sa kalangitan, sa ingon nagaila sa mensahe nga ipresentar ngadto sa tibook kalibotan sa kataposang mga adlaw. Sa unang tulo ka mga kapitulo sa Daniel, gihulagway ang kasinatian sa mga lalaki ug mga babaye nga nagadala niana nga mensahe ngadto sa kalibotan. Ang Pinadayag katorse mao ang panggawas nga linya sa kamatuoran, nga nagrepresentar pinaagi sa mga simbolo sa mensahe sa tulo ka mga manulunda. Ang walay-kataposang ebanghelyo, ug ang mensahe sa matag usa sa tulo ka mga manulunda, madala ngadto sa kahingpitan pinaagi sa sulod nga linya sa kamatuoran nga girepresentahan sa unang tulo ka mga kapitulo sa Daniel.
The first three chapters represent many wonderful truths, and one of those truths is that the three messages are a three-step testing process consisting of a dietary test, followed by a visual test, that is followed by a litmus test. There are, no doubt, other ways to label those three tests, but those labels can easily be seen in chapter one, and they can again be seen in chapters one through three. The three chapters must be recognized together as one symbol.
Ang unang tulo ka mga kapitulo nagrepresentar ug daghang kahibulongang mga kamatuoran, ug usa sa mga kamatuoran mao nga ang tulo ka mga mensahe usa ka tulo-ka-hagdan nga proseso sa pagsulay nga naglangkob sa usa ka pagsulay sa pagkaon, nga gisundan sa usa ka pagsulay sa panan-aw, nga gisundan usab sa usa ka litmus nga pagsulay. Sa walay pagduhaduha, aduna pay ubang mga paagi sa pagngalan niadtong tulo ka mga pagsulay, apan kadtong mga ngalan sayon nga makita sa unang kapitulo, ug makita kini pag-usab sa mga kapitulo uno hangtod tres. Ang tulo ka mga kapitulo kinahanglang ilhon nga magkauban isip usa ka simbolo.
“The first and second messages were given in 1843 and 1844, and we are now under the proclamation of the third; but all three of the messages are still to be proclaimed. It is just as essential now as ever before that they shall be repeated to those who are seeking for the truth. By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 104, 105.
“Ang nahauna ug ikaduhang mga mensahe gihatag sa 1843 ug 1844, ug kita karon anaa ilalom sa pagpahibalo sa ikatulong; apan ang tanang tulo ka mga mensahe kinahanglan pa sa gihapon nga iwali. Sama ka mahinungdanon karon ingon kaniadto nga kini sila usbon ngadto sa mga nangita sa kamatuoran. Pinaagi sa pluma ug sa tingog kinahanglan natong ipatingog ang pagpahibalo, nga nagapakita sa ilang kahapsay, ug sa pagpadapat sa mga tagna nga nagdala kanato ngadto sa mensahe sa ikatulong manulonda. Dili mahimo ang ikatulo kon walay nahauna ug ikaduha. Kining mga mensahe kinahanglan natong ihatag ngadto sa kalibutan pinaagi sa mga publikasyon, sa mga pakigpulong, nga nagapakita diha sa linya sa kasaysayan sa tagna sa mga butang nga nangahitabo na ug sa mga butang nga mahitabo pa.” Selected Messages, libro 2, 104, 105.
It does not matter if there was only one day, or one week, or twenty years between the actual history of chapters two and three, they are symbolically illustrating the progressive testing of three tests. Nebuchadnezzar was dazzled and amazed that God, through the prophet Daniel could know his dream, and provide such a sound interpretation of the dream that it could only be understood as truth. Yet in chapter three, Nebuchadnezzar failed the second test of chapter two, for he determined to place his own prideful human desire above the wonderful manifestation of the power of God, which identified the divine meaning of the secret dream.
Dili mahinungdanon kon usa lamang ka adlaw, o usa ka semana, o baynte ka tuig ang milabay tali sa tinuod nga kasaysayan sa ikaduhang kapitulo ug sa ikatulong kapitulo; sa simbolikong paagi, kini naghulagway sa nagpadayon nga pagsulay sa tulo ka pagsulay. Si Nabucodonosor nadani ug nahibulong nga ang Dios, pinaagi sa propeta nga si Daniel, makahibalo sa iyang damgo, ug makahatag sa ingon ka lig-on nga paghubad sa damgo nga kini masabtan lamang ingon nga kamatuoran. Apan sa ikatulong kapitulo, si Nabucodonosor napakyas sa ikaduhang pagsulay sa ikaduhang kapitulo, kay iyang gituyo nga ipahimutang ang iyang kaugalingong mapahitas-on nga tawhanong tinguha ibabaw sa kahibulongang pagpadayag sa gahum sa Dios, nga nagpaila sa balaang kahulogan sa tinagong damgo.
In erecting the golden image in chapter three, he failed the third—litmus test. Shadrach, Meshach and Abednego passed the litmus test. Nebuchadnezzar received the mark of the beast and the three worthies received the seal of God. The first three chapters of Daniel, must be understood in the context of the three angels of Revelation fourteen. As simple as the three chapters are, for they are so clear that they are commonly used as stories for Christian children, they actually represent, perhaps, the most profound three chapters in God’s Word.
Sa pagpatindog sa bulawang larawan sa ikatulong kapitulo, napakyas siya sa ikatulong—litmus test. Si Shadrach, Meshach ug Abednego nakapasar sa litmus test. Si Nabucodonosor midawat sa marka sa mananap ug ang tulo ka takus midawat sa selyo sa Dios. Ang unang tulo ka kapitulo sa Daniel kinahanglan sabton sulod sa konteksto sa tulo ka mga manulunda sa Pinadayag 14. Bisan unsa kasayon ang maong tulo ka kapitulo, kay tin-aw kaayo kini nga kasagarang gamiton sila ingon nga mga sugilanon alang sa Cristohanong mga bata, sa pagkatinuod nagrepresentar sila, tingali, sa labing halalum nga tulo ka kapitulo sa Pulong sa Dios.
We will continue with Daniel chapter three in the next article.
Magpadayon kita sa Daniel kapitulo tres sa sunod nga artikulo.
“The vainglory and oppression seen in the course pursued by the heathen king, Nebuchadnezzar, is being and will continue to be manifested in our day. History will repeat itself. In this age the test will be on the point of Sabbath observance. The heavenly universe behold men trampling upon the law of Jehovah, making the memorial of God, the sign between him and his commandment-keeping people, a thing of naught, something to be despised, while a rival sabbath is exalted as was the great golden image in the plain of Dura. Men claiming to be Christians will call upon the world to observe this spurious sabbath that they have made. All who refuse will be placed under oppressive laws. This is the mystery of iniquity, the devising of satanic agencies, carried into effect by the man of sin.” The Youth’s Instructor, July 12, 1904.
“Ang pagpasigarbo nga kawang ug ang pagpanglupig nga nakita sa pamaagi nga gisunod sa hari nga pagano, si Nabucodonosor, gipadayag karon ug magapadayon nga ikapadayag sa atong kapanahonan. Ang kasaysayan mosubli sa iyang kaugalingon. Niining panahona ang pagsulay mahatungod sa pagtuman sa Adlaw nga Igpapahulay. Ang langitnong uniberso nagatan-aw sa mga tawo nga nagatamay sa balaod ni Jehova, nga naghimo sa handumanan sa Dios, ang timaan tali kaniya ug sa iyang katawhan nga nagabantay sa iyang mga sugo, nga usa ka butang nga walay pulos, usa ka butang nga angay tamayon, samtang ang usa ka kaatbang nga adlaw nga igpapahulay ginabayaw sama sa dakong larawan nga bulawan didto sa kapatagan sa Dura. Ang mga tawo nga nagaangkon nga mga Kristohanon magapanawag sa kalibotan sa pagsaulog niining mini nga adlaw nga igpapahulay nga ilang gibuhat. Ang tanan nga mosalikway pagabutangon ilalom sa mga balaod nga malupigon. Kini mao ang tinago sa kasal-anan, ang laraw sa mga galamiton ni Satanas, nga ginapahigayon pinaagi sa tawo sa sala.” The Youth’s Instructor, Hulyo 12, 1904.