Daniel was touched three times in chapter ten, the first and last time by Gabriel and the middle touch was by Christ. It was the middle touch where Daniel most keenly felt his corruption, for the middle waymark of truth represents rebellion. It was Michael who touched Daniel the second time, for He had descended at the end of twenty-one days.
Si Daniel gihikap sa tulo ka higayon diha sa kapitulo napulo, ang una ug ang ulahi nga higayon pinaagi kang Gabriel, ug ang tunga-tungang paghikap pinaagi kang Cristo. Kini mao ang tunga-tungang paghikap diin si Daniel labing matngon nga mibati sa iyang pagkadunot, kay ang tunga-tungang timaan sa dalan sa kamatuoran nagrepresentar sa pagsukol. Si Michael mao ang mihikap kang Daniel sa ikaduhang higayon, kay Siya mikunsad sa katapusan sa kaluhaan ug usa ka adlaw.
At the end of three and a half symbolic days, in which the two witnesses of Revelation chapter eleven lie dead in the street, a voice resurrects the two witnesses. It is the voice of the archangel that resurrects. The descent of Michael in Daniel chapter ten, at the twenty-second day aligns with the resurrection of the two witnesses in 2023. While the two witnesses were dead in the street, Ezekiel was shown their scattered bones and asked if he thought those dead dry bones in the valley could be resurrected, and all Ezekiel would answer is, “Lord thou knowest.”
Sa katapusan sa tulo ug tunga ka simbolikong mga adlaw, diin ang duha ka mga saksi sa Pinadayag kapitulo onse nagahigda nga patay diha sa dalan, usa ka tingog ang nagbanhaw sa duha ka mga saksi. Mao kini ang tingog sa arkanghel nga nagbanhaw. Ang pagkanaog ni Michael diha sa Daniel kapitulo napulo, sa ikakaluhaan ug ikaduhang adlaw, nagakatakdo sa pagkabanhaw sa duha ka mga saksi niadtong 2023. Samtang ang duha ka mga saksi patay diha sa dalan, si Ezekiel gipakitaan sa ilang nagkatag nga mga bukog ug gipangutana kon naghunahuna ba siya nga kadtong mga uga nga mga bukog sa walog mahimong banhawon, ug ang tubag lamang ni Ezekiel mao, “Ginoo, Ikaw nasayod.”
Ezekiel was then told to prophesy to the bones, which he did, and when he did, they were formed together, but were still not alive. Ezekiel’s first prophecy was gathering the bones together, but it would require a second prophecy to resurrect the bones as an army. The second prophecy of Ezekiel was the prophecy of the third woe, as represented by the four winds that brought the bones to life. The first Adam was created perfect, but afterwards sinned and passed death on to all his posterity. The resurrection of Ezekiel’s dead bones parallels the creation of Adam in his perfection, for Adam was first formed, and then the Lord breathed into him the breath of life.
Unya gisugoan si Ezekiel sa pagpanagna ngadto sa mga bukog, ug iyang gibuhat kana; ug sa dihang iyang gibuhat kana, kini natigom ug naporma pagtinapok, apan wala pa gihapon mabuhi. Ang nahaunang panagna ni Ezekiel mao ang pagtigom sa mga bukog, apan gikinahanglan ang ikaduhang panagna aron banhawon ang mga bukog ingon nga usa ka panon. Ang ikaduhang panagna ni Ezekiel mao ang panagna sa ikatulong kaalaotan, ingon sa gihulagway sa upat ka hangin nga maoy nagdala sa kinabuhi ngadto sa mga bukog. Ang unang Adan gibuhat nga hingpit, apan sa ulahi nakasala ug nagpasa sa kamatayon ngadto sa tanan niyang kaliwat. Ang pagkabanhaw sa mga patayng bukog ni Ezekiel nagkatakdo sa paglalang kang Adan diha sa iyang kahingpitan, kay si Adan unang naporma, ug unya giginhawaan siya sa Ginoo sa gininhawa sa kinabuhi.
This is not to say that the two witnesses receive glorified bodies when they are brought back to life, for that doesn’t occur until the second coming, but their resurrection parallel’s Daniel’s vision of the causative “marah” vision, when they are changed into the image they then behold. Line upon line, the process of the sealing is very carefully laid out by the prophetic testimony.
Dili kini pag-ingon nga ang duha ka mga saksi makadawat ug mga mahimayaong lawas sa dihang sila pagabanhawon pag-usab, kay kana dili mahitabo hangtod sa ikaduhang pag-anhi; apan ang ilang pagkabanhaw nagkatakdo sa panan-awon ni Daniel mahitungod sa makapahinungdanong “marah” nga panan-awon, sa dihang sila pagailisan ngadto sa dagway nga ilang unya makita. Linya ibabaw sa linya, ang proseso sa pagtimri maampingong kaayo nga gipadayag pinaagi sa profetikanhong pagpamatuod.
In Revelation chapter eleven, “after three days and an half the Spirit of life from God entered” into the two witnesses, “and they” then “stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them,” and there was then “a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them.”
Diha sa kapitulo onse sa Pinadayag, “human sa tulo ka adlaw ug tunga ang Espiritu sa kinabuhi nga gikan sa Dios misulod” ngadto sa duha ka mga saksi, “ug sila” unya “mitindog sa ilang mga tiil; ug daku nga kahadlok miabot sa mga nakakita kanila,” ug dihay unya “usa ka dakung tingog gikan sa langit nga nagaingon kanila, Saka kamo dinhi. Ug sila mikayab ngadto sa langit sulod sa usa ka panganod; ug ang ilang mga kaaway nakakita kanila.”
First, the Spirit entered into them, then they stood upon their feet, and when they stood, fear fell upon their enemies who had previously rejoiced over their deaths. Then a voice calls them up, and their enemies witness the event. With Ezekiel, they are first identified as scattered and dead in the valley, then a prophecy is proclaimed that gathers them together, then the second prophecy causes them to stand up as a mighty army. With Daniel, he first sees the great vision that produces a separation of two classes, and he is then touched three times.
Una, ang Espiritu misulod kanila, unya mitindog sila sa ilang mga tiil, ug sa dihang mitindog sila, ang kahadlok miabut sa ilang mga kaaway nga kaniadto nangalipay tungod sa ilang kamatayon. Unya usa ka tingog nagtawag kanila sa pagsaka, ug ang ilang mga kaaway nakasaksi sa hitabo. Kang Ezekiel, una silang giila nga nagkatag ug patay sa walog, unya gipahibalo ang usa ka tagna nga nagtapok kanila, unya ang ikaduhang tagna maoy hinungdan nga mitindog sila ingon nga usa ka gamhanang kasundalohan. Kang Daniel, una niyang nakita ang daku nga panan-awon nga nagmugna ug pagkabulag sa duha ka mga hut-ong, ug unya gihikap siya sa makatulo.
The first time he was touched he had no strength, he was in a deep sleep, and his face was towards the ground. Sleep represents death. Yet he heard the words spoken.
Sa unang higayon nga siya hikapon, wala siyay kusog, nahulog siya sa halalum nga pagkatulog, ug ang iyang nawong nakatungo ngadto sa yuta. Ang pagkatulog nagrepresentar sa kamatayon. Apan nadungog niya ang mga pulong nga gisulti.
Marvel not at this: for the hour is coming, in the which all that are in the graves shall hear his voice. John 5:28.
Ayaw ikatingala kini: kay moabot ang takna, diin ang tanan nga anaa sa mga lubnganan makadungog sa iyang tingog. Juan 5:28.
Gabriel then brought Daniel to his hands and knees, and then commanded him to stand, which he did, though he was trembling. He then heard the words of Gabriel, but he was left dumb. Ezekiel had also seen the vision of Christ and it produced a similar sequence of events.
Unya gidala ni Gabriel si Daniel nga mapayuko sa iyang mga kamot ug mga tuhod, ug dayon gimandoan siya nga motindog, nga iyang gibuhat, bisan pa nga siya nagkurog. Unya iyang nadungog ang mga pulong ni Gabriel, apan siya nahibiling amang. Si Ezequiel usab nakakita sa panan-awon ni Cristo ug kini nagpatungha usab ug susamang sunod-sunod nga mga hitabo.
And above the firmament that was over their heads was the likeness of a throne, as the appearance of a sapphire stone: and upon the likeness of the throne was the likeness as the appearance of a man above upon it. And I saw as the colour of amber, as the appearance of fire round about within it, from the appearance of his loins even upward, and from the appearance of his loins even downward, I saw as it were the appearance of fire, and it had brightness round about. As the appearance of the bow that is in the cloud in the day of rain, so was the appearance of the brightness round about. This was the appearance of the likeness of the glory of the Lord. And when I saw it, I fell upon my face, and I heard a voice of one that spake. And he said unto me, Son of man, stand upon thy feet, and I will speak unto thee. And the spirit entered into me when he spake unto me, and set me upon my feet, that I heard him that spake unto me. Ezekiel 1:26–2:2.
Ug sa ibabaw sa hawan nga diha sa ibabaw sa ilang mga ulo may usa ka dagway nga sama sa usa ka trono, ingon sa panagway sa batong sapiro; ug sa ibabaw sa dagway sa trono may usa ka dagway, nga sa panagway sama sa usa ka tawo sa ibabaw niini. Ug nakita ko ang ingon sa kolor sa ambar, ingon sa panagway sa kalayo nga naglibut sulod niini, gikan sa panagway sa iyang hawak paingon sa itaas; ug gikan sa panagway sa iyang hawak paingon sa ubos, nakita ko nga daw ingon sa panagway sa kalayo, ug may kahayag kini nga naglibut sa palibot. Sama sa panagway sa balangaw nga anaa sa panganod sa adlaw sa ulan, mao man ang panagway sa kahayag nga naglibut sa palibot. Kini mao ang panagway sa dagway sa himaya sa Ginoo. Ug sa pagkakita ko niini, mihapa ako nga nagtama sa akong nawong, ug nadungog ko ang tingog sa usa nga nagsulti. Ug siya miingon kanako, Anak sa tawo, tindog sa imong mga tiil, ug mosulti ako kanimo. Ug ang espiritu misulod kanako sa dihang siya misulti kanako, ug gipatindog ako niya sa akong mga tiil, aron madungog ko siya nga nagsulti kanako. Ezekiel 1:26–2:2.
The vision caused both Ezekiel and Daniel to be humbled into dust, where they were prostrated upon the ground. In that condition they both still heard the word of the Lord, and they were both brought to a standing condition to hear the words that were spoken to them, and when they heard the words “the Spirit entered into” them. The combination of divinity is accomplished by the reception of the Word of God that is conveyed by the Holy Spirit. The “Word” is what transmits divinity into humanity. This truth must be recognized in order to understand the seriousness and significance of the prophetic history which Gabriel provides Daniel with in chapter eleven. The prophetic history represented in chapter eleven, is the conduit by which holy oil is conveyed to the wise virgins.
Ang panan-awon nakapaubos kang Ezekiel ug kang Daniel ngadto sa abog, diin sila mihapa sa yuta. Nianang kahimtanga, silang duha sa gihapon nakadungog sa pulong sa Ginoo, ug silang duha gidala ngadto sa kahimtang sa pagbarog aron makadungog sa mga pulong nga giingon kanila, ug sa dihang nadungog nila ang mga pulong nga “ang Espiritu misulod ngadto sa” kanila. Ang panaghiusa sa pagka-Dios matuman pinaagi sa pagdawat sa Pulong sa Dios nga gidala sa Balaang Espiritu. Ang “Pulong” mao ang nagapasa sa pagka-Dios ngadto sa katawhan. Kini nga kamatuoran kinahanglan ilhon aron masabtan ang kaseryoso ug kahulogan sa propetikong kasaysayan nga gihatag ni Gabriel kang Daniel diha sa kapitulo onse. Ang propetikong kasaysayan nga girepresentar diha sa kapitulo onse mao ang agianan diin ang balaang lana gidala ngadto sa mga maalamong ulay.
With Ezekiel, he is immediately instructed that he is to present a message to Laodicean Adventism, though Ezekiel is informed from the outset that Laodicean Adventism will not hear his words, for they are a rebellious house. Ezekiel’s experience is Isaiah’s experience in chapter six, and therefore upon two witnesses when God awakens Daniel from sleep, which is a symbol of death, Daniel is given a message for the rebellious house of Laodicean Adventism, but they will not hear.
Diha kang Ezekiel, siya gilayon gitudloan nga kinahanglan niyang ipasundayag ang usa ka mensahe ngadto sa Laodicean Adventism, bisan pa nga si Ezekiel gipahibalo gikan sa sinugdanan nga ang Laodicean Adventism dili mamati sa iyang mga pulong, kay sila usa ka mapinasukihong balay. Ang kasinatian ni Ezekiel mao ang kasinatian ni Isaias sa ikaunom nga kapitulo, ug busa, pinaagi sa duha ka mga saksi, sa dihang pukawon sa Dios si Daniel gikan sa pagkatulog, nga usa ka simbolo sa kamatayon, si Daniel hatagan ug usa ka mensahe alang sa mapinasukihong balay sa Laodicean Adventism, apan sila dili mamati.
Daniel is then touched a second time, by Christ Himself, who touches Daniel’s lips, just as he had touched Isaiah’s lips with a coal from the altar. Then Daniel could speak, but he was still without strength, and still had no breath. According to Ezekiel the breath comes with the message of the “four winds”, which was Ezekiel’s second prophecy. Ezekiel’s prophecy of the four winds aligns with Daniel’s third touch, for it is then that breath comes into the bones and they stand as a mighty army. It is in Daniel’s third touch that he is strengthened.
Unya si Daniel hikapon sa ikaduhang higayon, pinaagi kang Cristo Mismo, nga mihikap sa mga ngabil ni Daniel, maingon nga Iyang gihikap ang mga ngabil ni Isaias pinaagi sa baga gikan sa halaran. Unya si Daniel nakasulti na, apan wala pa gihapon siyay kusog, ug wala pa gihapon siyay gininhawa. Sumala kang Ezekiel, ang gininhawa moabot uban sa mensahe sa “upat ka hangin,” nga mao ang ikaduhang tagna ni Ezekiel. Ang tagna ni Ezekiel mahitungod sa upat ka hangin nagkatakdo sa ikatulong paghikap kang Daniel, kay niana nga higayona ang gininhawa miabot sa mga bukog ug sila mitindog ingon nga usa ka gamhanang kasundalohan. Diha sa ikatulong paghikap kang Daniel nga siya gipalig-on.
On July 18, 2020, God’s last-day people were scattered and entered into the tarrying time of the parable. The history of the sealing was illustrated in the history of October 22, 1844, unto the rebellion of 1863. The line of history there represented overlays with September 11, 2001, unto the Sunday law, but it also overlays with the history of July 18, 2020, unto the Sunday law. This prophetic phenomenon is based upon the fact that symbols have more than one meaning, and the meaning is to be determined by the context where they are applied.
Niadtong Hulyo 18, 2020, ang katawohan sa Dios sa katapusang mga adlaw nangpatlaag ug misulod ngadto sa panahon sa paglangan sa sambingay. Ang kasaysayan sa pagpatik gipakita diha sa kasaysayan gikan sa Oktubre 22, 1844, hangtod sa rebelyon sa 1863. Ang linya sa kasaysayan nga girepresentahan didto nagpatong uban sa Septyembre 11, 2001, hangtod sa balaod sa Dominggo, apan nagpatong usab kini uban sa kasaysayan gikan sa Hulyo 18, 2020, hangtod sa balaod sa Dominggo. Kining propetikanhong panghitabo nagasukad sa kamatuoran nga ang mga simbolo adunay labaw pa sa usa ka kahulogan, ug ang kahulogan pagatumbokon pinaagi sa konteksto diin kini gigamit.
When we consider the arrival and work of any of the three angels they are governed by the same sequence of events. They arrive at the point when the prediction associated with them is unsealed. That prediction is structured upon three steps. Its arrival, its empowerment and the closed door at its end. There are other waymarks within the history, but the three testing waymarks of the arrival of any of the three angels is the first waymark where a prophecy is unsealed. The message that is unsealed is empowered through a confirmation, and that confirmation and empowerment then tests the men and women of that history. The conclusion of the history produces a litmus test which demonstrates whether those standing at the third test are wise or foolish.
Sa diha nga atong hunahunaon ang pag-abot ug buluhaton ni bisan kinsa sa tulo ka mga manulonda, sila gidumala sa mao rang han-ay sa mga panghitabo. Sila moabot sa punto nga ang tagna nga may kalabutan kanila mabuksan na. Kana nga tagna gilaraw ibabaw sa tulo ka mga lakang: ang pag-abot niini, ang paghatag niini og gahum, ug ang siradong pultahan sa katapusan niini. Aduna pay ubang mga timaan sa dalan sulod sa maong kasaysayan, apan ang tulo ka mga timaan sa dalan sa pagsulay nga may kalabutan sa pag-abot ni bisan kinsa sa tulo ka mga manulonda mao ang nahaunang timaan sa dalan diin ang usa ka tagna mabuksan. Ang mensahe nga mabuksan gihatagan og gahum pinaagi sa usa ka pagpamatuod, ug kana nga pagpamatuod ug paghatag og gahum mao dayon ang mosulay sa mga lalaki ug mga babaye nianang maong kasaysayan. Ang kataposan sa maong kasaysayan mopagula og usa ka pagsulay nga sama sa litmus nga magapakita kon kadtong mga nagbarog sa ikatulong pagsulay mga manggialamon ba o mga buang.
Within the history of September 11, 2001 unto the Sunday law you can identify three angels. The first arrived on September 11, 2001, the second arrived on July 18, 2020, and the third arrives at the soon coming Sunday law (the litmus test). October 22, 1844 aligns with September 11, 2001, and 1856 aligns with July 18, 2020, and 1863 aligns with the Sunday law. That being said, October 22, 1844 to 1863 also aligns with July 18, 2020, unto the Sunday law, for July 18 was the arrival of the second angel of the history of the sealing. The following history is still correctly identified as simply the waymarks of any angel.
Sulod sa kasaysayan gikan sa Septiyembre 11, 2001 ngadto sa balaod sa Dominggo, mahimo nimo mailhan ang tulo ka mga anghel. Ang nahauna miabot niadtong Septiyembre 11, 2001, ang ikaduha miabot niadtong Hulyo 18, 2020, ug ang ikatulo moabot sa haduol na nga balaod sa Dominggo (ang litmus test). Ang Oktubre 22, 1844 motakdo sa Septiyembre 11, 2001, ug ang 1856 motakdo sa Hulyo 18, 2020, ug ang 1863 motakdo sa balaod sa Dominggo. Bisan pa niana, ang Oktubre 22, 1844 hangtod sa 1863 motakdo usab sa Hulyo 18, 2020, ngadto sa balaod sa Dominggo, kay ang Hulyo 18 mao ang pag-abot sa ikaduhang anghel sa kasaysayan sa pagpatik. Ang mosunod nga kasaysayan husto gihapon nga mailhan nga yano lamang nga mga muhon sa dalan sa bisan unsang anghel.
On July 18, 2020, there was a truth unsealed that was to test that generation. The second step in that history is when the two witnesses are resurrected. They are then tested as to whether they will accept the light then revealed, which is going on now. Then at the Sunday law (the litmus test), it will be revealed who is and who isn’t a wise virgin. When we consider the history as simply the structure of a singular angel and then lay October 22, 1844, through to the rebellion of 1863, over the history of July 18, 2020 unto the Sunday law, we find that in 1849, Sister White identified that the Lord had stretched forth His hand again to gather the remnant of His people.
Niadtong Hulyo 18, 2020, dihay usa ka kamatuoran nga gibuksan sa paghubad aron sulayan ang maong kaliwatan. Ang ikaduhang lakang nianang kasaysayan mao ang dihang ang duha ka mga saksi pagabanhawon. Unya pagasulayan sila kon dawaton ba nila ang kahayag nga gipadayag niadto nga panahon, nga nagapadayon karon. Unya sa balaod sa Domingo (ang litmus test), ipadayag kon kinsa ang maalamong ulay ug kinsa ang dili. Sa dihang atong hisgotan ang kasaysayan ingon lamang sa estruktura sa usa ka nag-inusarang manulonda ug dayon ipatong ang Oktubre 22, 1844, hangtod sa rebelyon sa 1863, ibabaw sa kasaysayan gikan sa Hulyo 18, 2020 ngadto sa balaod sa Domingo, atong makita nga niadtong 1849, giila ni Sister White nga ang Ginoo mituy-od pag-usab sa Iyang kamot aron tigumon ang salin sa Iyang katawhan.
From October 22, 1844 to 1849, God’s people had been scattered. In 1850 they produced the second of the two tables of Habakkuk. In January of 1851 they were advertising the new chart in the Review. God’s people were scattered, and the third angel arrived with light. Then God began to gather them again, and He then provided a visual representation of the message they were to proclaim, as He had done in 1842. The light that arrived on October 22, 1844 was an increase of knowledge and it continued, under His direction to develop, and in 1856 the capstone of that light was introduced. That light was upon the “seven times,” which was the first light recognized by William Miller, and which was represented as one of the prophecies that was fulfilled on October 22, 1844.
Gikan sa Oktubre 22, 1844 hangtod sa 1849, ang katawohan sa Dios nangahisabwag. Sa 1850 ilang gihimo ang ikaduha sa duha ka mga lamesa ni Habakkuk. Niadtong Enero sa 1851 ilang gipahibalo ang bag-ong tsart diha sa Review. Ang katawohan sa Dios nangahisabwag, ug ang ikatulong manulonda miabut uban ang kahayag. Unya gisugdan sa Dios ang pagtigom kanila pag-usab, ug dayon mihatag Siya ug usa ka makita nga hulagway sa mensahe nga ilang igamantala, maingon sa Iyang gibuhat kaniadtong 1842. Ang kahayag nga miabut niadtong Oktubre 22, 1844 maoy usa ka pagdugang sa kahibalo ug kini nagpadayon, ubos sa Iyang paggiya, sa paglambo, ug sa 1856 gipaila ang kinatumyan nga bato nianang kahayaga. Kana nga kahayag may kalabotan sa “seven times,” nga mao ang unang kahayag nga giila ni William Miller, ug nga gihulagway ingon nga usa sa mga tagna nga natuman niadtong Oktubre 22, 1844.
The light of the “seven times,” in 1856, was both the ending of the increase of knowledge given to Miller, the messenger of the first angel, but it was also the ending light of the third angel that was given on October 22, 1844. The rejection of the light in 1856, was both a rejection of the increase of knowledge that was unsealed in 1798, but also the increase of knowledge that was unsealed on October 22, 1844, and it was rejected by those who then and there transitioned from the experience of Philadelphia unto the experience of Laodicea. The rebellion of 1863, was the third, and litmus test, which was demonstrated by a counterfeit chart that removed the light of the “seven times.”
Ang kahayag sa “pito ka panahon,” niadtong 1856, mao ang katapusan sa pagdugang sa kahibalo nga gihatag kang Miller, ang mensahero sa unang manulonda, apan mao usab kini ang katapusang kahayag sa ikatulong manulonda nga gihatag niadtong Oktubre 22, 1844. Ang pagsalikway sa kahayag niadtong 1856, mao ang pagsalikway sa pagdugang sa kahibalo nga giablihan niadtong 1798, apan usab sa pagdugang sa kahibalo nga giablihan niadtong Oktubre 22, 1844, ug kini gisalikway niadtong mga nanagbalhin dihadiha ug didto gikan sa kasinatian sa Philadelphia ngadto sa kasinatian sa Laodicea. Ang pagsukol niadtong 1863, mao ang ikatulo, ug litmus nga pagsulay, nga gipakita pinaagi sa usa ka peke nga tsart nga mikuha sa kahayag sa “pito ka panahon.”
The first disappointment of April 19, 1844, was brought upon the Philadelphian movement of the first angel by God holding His hand over a mistake in some of the figures on the 1843 pioneer chart. The first disappointment of July 18, 2020, was brought upon the Laodicean movement of the third angel by men disregarding that on October 22, 1844, Christ had lifted up His hand to heaven and swore that time should be no longer. On July 18, 2020, a message was unsealed that was to test this generation of virgins. As in 1850, the Lord in 2023, stretched out His hand a second time to gather together Ezekiel’s dead bones that had been dead in the street since July 18, 2020. By 1851, there was a new visual representation of the message that was a fulfillment of the prophecy of Habakkuk chapter two, thus identifying that after 2023, the Lord will have a new living ensign to lift up that is typified by Habakkuk’s two tables.
Ang unang kapakyasan niadtong Abril 19, 1844, gidala sa Diyos ibabaw sa kalihokan sa unang manulonda nga Philadelphian pinaagi sa pagpugong sa Iyang kamot ibabaw sa usa ka sayop sa pipila sa mga numero sa tsart sa mga payunir sa 1843. Ang unang kapakyasan niadtong Hulyo 18, 2020, gidala ibabaw sa kalihokan sa ikatulong manulonda nga Laodicean pinaagi sa mga tawo nga wala magtagad nga niadtong Oktubre 22, 1844, si Cristo mipataas sa Iyang kamot ngadto sa langit ug nanumpa nga ang panahon dili na mamahimong dugangan. Niadtong Hulyo 18, 2020, usa ka mensahe ang gibuksan nga pagasulay sa niini nga kaliwatan sa mga ulay. Maingon sa 1850, ang Ginoo niadtong 2023 mipalapad sa Iyang kamot sa ikaduhang higayon aron tigumon pag-usab ang mga patayng bukog ni Ezequiel nga nanghigda nga patay sa dalan sukad niadtong Hulyo 18, 2020. Pag-abot sa 1851, dihay usa ka bag-ong hulagway nga representasyon sa mensahe nga maoy katumanan sa tagna sa Habacuc kapitulo dos, sa ingon nagpaila nga human sa 2023, ang Ginoo adunay usa ka bag-ong buhing bandila nga Iyang ipataas nga gitipoan sa duha ka papan ni Habacuc.
Habakkuk’s two tables were typified by the two tables of the Ten Commandments and also by the two wave loaves in the feast of Pentecost. The one hundred and forty-four thousand are identified as a first-fruit offering, and they are those in Malachi that represent the offering as “in days of old, as in former years.” They are lifted up as a wave offering that all the world will see.
Ang duha ka papan ni Habakkuk gipasimbolo sa duha ka papan sa Napulo ka Sugo ug usab sa duha ka tinapay nga iwinayway sa pangilin sa Pentecostes. Ang usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo giila ingon nga halad sa unang mga bunga, ug sila mao kadtong anaa sa Malakias nga nagrepresentar sa halad nga “sama sa mga adlaw kaniadto, sama sa nangaging mga katuigan.” Sila ginabayaw ingon nga halad-nga-iwinayway nga makita sa tibuok kalibotan.
The awakening of the one hundred and forty-four thousand begins with the gathering together, and that gathering is accomplished by the Word of God, for Ezekiel’s dead bones are gathered by hearing the Word of God, while they are still dead. Ezekiel represents the human instrument that proclaims the message that gathers the bones, when the Lord stretches forth His hand a second time to gather His remnant. Isaiah, Jeremiah, Daniel, John and Ezekiel all identify the human element that conveys the divine message to the dead dry bones.
Ang pagpukaw sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nagsugod sa pagkatigum, ug kana nga pagkatigum mahitabo pinaagi sa Pulong sa Dios, kay ang mga patay nga bukog ni Ezekiel gitigum pinaagi sa pagpatalinghug sa Pulong sa Dios, samtang patay pa sila. Si Ezekiel nagrepresentar sa tawhanong galamiton nga nagmantala sa mensahe nga nagatigum sa mga bukog, sa dihang gituy-od sa Ginoo ang Iyang kamot sa ikaduhang higayon aron tigumon ang Iyang salin. Si Isaias, Jeremias, Daniel, Juan ug Ezekiel tanan nagaila sa tawhanong bahin nga nagdala sa balaang mensahe ngadto sa mga patay nga uga nga mga bukog.
Once the bones are gathered the Lord reveals the increase of knowledge that is unsealed just before probation closes, and that knowledge is represented by “that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days.” In Ezekiel’s second prophecy, the light that is unsealed is the third woe, which is the message of the east wind that breathes life into the bones and causatively causes them to stand as a mighty army. The light that is revealed to Daniel is the light represented by the king of the north in chapter eleven. Together Ezekiel and Daniel represent “that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days,” which is the tidings of the (east) wind and king of the (north).
Sa higayon nga matigom na ang mga bukog, ang Ginoo mopadayag sa pagdugang sa kahibalo nga maablihan diha-diha sa dili pa matapos ang panahon sa pagsulay, ug kana nga kahibalo ginarepresentahan sa “kana nga bahin sa tagna ni Daniel nga may kalabutan sa katapusang mga adlaw.” Sa ikaduhang tagna ni Ezekiel, ang kahayag nga maablihan mao ang ikatulong kaalautan, nga mao ang mensahe sa hangin sa sidlakan nga nagginhawa ug kinabuhi ngadto sa mga bukog ug maoy hinungdan nga sila motindog ingon nga usa ka gamhanang kasundalohan. Ang kahayag nga gipadayag kang Daniel mao ang kahayag nga ginarepresentahan sa hari sa amihanan diha sa kapitulo onse. Sa tingub, si Ezekiel ug si Daniel nagarepresentar sa “kana nga bahin sa tagna ni Daniel nga may kalabutan sa katapusang mga adlaw,” nga mao ang mga balita sa (sidlakan) nga hangin ug sa hari sa (amihanan).
But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. Daniel 11:44.
Apan ang mga balita gikan sa sidlakan ug gikan sa amihanan makasamok kaniya; busa mogula siya nga may dakong kapungot sa paglaglag ug sa hingpit nga pagwagtang sa daghan. Daniel 11:44.
In 1856, the Lord purposed to finish His work of sealing his people, but they rebelled. The message He intended to employ to bring them out of their Laodicean condition was the “seven times” of Leviticus twenty-six. When the Lord began to gather His people in July, 2023, He presented them once again with the message of the “seven times,” and among other things, identified that on the antitypical Day of Atonement the Jubilee trumpet was to sound, which is also when the seventh trumpet was also to sound. The Jubilee trumpet is a symbol of the “seven times,” and the seventh trumpet is the third woe. When Michael descended in Daniel chapter ten. Daniel represented those who obtain the experience of those who pray the prayer of Leviticus twenty-six, and those who seek to understand the prophetic secret of Daniel chapter two.
Niadtong 1856, gituyo sa Ginoo nga tapuson ang Iyang buluhaton sa pagtimri sa Iyang katawhan, apan sila misukol. Ang mensahe nga Iyang gituyo nga gamiton aron pagulaon sila gikan sa ilang kahimtang nga Laodiceano mao ang “pito ka mga panahon” sa Levitico 26. Sa dihang ang Ginoo nagsugod sa pagtigum sa Iyang katawhan niadtong Hulyo, 2023, Iyang gipresentar kanila sa makausa pa ang mensahe sa “pito ka mga panahon,” ug lakip sa ubang mga butang, gipaila nga sa antitipikal nga Adlaw sa Pagtabon-sa-sala ang trumpeta sa Jubileo kinahanglan nga motingog, nga mao usab ang panahon nga ang ikapitong trumpeta kinahanglan usab motingog. Ang trumpeta sa Jubileo usa ka simbolo sa “pito ka mga panahon,” ug ang ikapitong trumpeta mao ang ikatulong alaut. Sa dihang mikunsad si Miguel diha sa Daniel kapitulo 10, si Daniel nagrepresentar niadtong makadawat sa kasinatian niadtong nagaampo sa pag-ampo sa Levitico 26, ug niadtong nagapangita sa pagsabut sa tinagong butang sa tagna sa Daniel kapitulo 2.
Daniel represents those who have been gathered by the voice of God, and then stand upon their feet strengthened to proclaim the message of the east and the north. They proclaim that message until the soon coming Sunday law. The process of raising up that army is a very detailed subject of prophecy, and the point when Divinity begins to be combined with humanity in fulfillment with the sealing of the one hundred and forty-four thousand began in the history that is represented in verse eleven of Daniel eleven. The history represented from verse one of Daniel eleven until verse sixteen fills up the hidden history of verse forty, that is “that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days.”
Si Daniel nagrepresentar niadtong mga gitigom pinaagi sa tingog sa Dios, ug unya mitindog sa ilang mga tiil nga gipalig-on aron sa pagmantala sa mensahe sa silangan ug sa amihan. Ilang gimantala kana nga mensahe hangtod sa haduol na nga balaod sa Domingo. Ang proseso sa pagpatindog nianang kasundalohan maoy usa ka hilabihan ka detalyadong hilisgutan sa tagna, ug ang punto diin ang Pagka-Dios nagsugod sa pagkahiusa uban sa pagkatawo diha sa katumanan nga may kalabotan sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nagsugod sa kasaysayan nga girepresentahan diha sa bersikulo onse sa Daniel onse. Ang kasaysayan nga girepresentahan gikan sa bersikulo uno sa Daniel onse hangtod sa bersikulo disisais nagpuno sa tinago nga kasaysayan sa bersikulo kwarenta, nga mao “kana nga bahin sa tagna ni Daniel nga may kalabotan sa ulahing mga adlaw.”
As we begin to consider verses thirteen to fifteen of Daniel eleven, that was first fulfilled at the Battle of Panium in 200 BC, it is essential to understand the significance of these verses. Panium is the third of three proxy wars. The first battle concluded with victory for the papacy and its proxy army the United States in 1989. The next battle, represented by verses eleven and twelve, which was fulfilled by the Battle of Raphia, the king of the south (Russia), will defeat the king of the north and its proxy army in the Ukraine. The third battle will be as the first with the papacy (the king of the north) prevailing over Communism (the United Nations), with its proxy army (the United States). But the third proxy war which is the Battle of Panium, will also initiate World War III.
Sa atong pagsugod sa pagtagad sa bersikulo trese hangtod kinse sa Daniel onse, nga unang natuman sa Gubat sa Panium niadtong 200 BC, mahinungdanon gayod ang pagsabot sa kahulogan niini nga mga bersikulo. Ang Panium mao ang ikatulo sa tulo ka mga proxy nga gubat. Ang unang gubat natapos pinaagi sa kadaugan sa kapapahan ug sa iyang proxy nga kasundalohan, ang Estados Unidos, niadtong 1989. Ang sunod nga gubat, nga girepresentahan sa bersikulo onse ug dose, nga natuman pinaagi sa Gubat sa Raphia, ang hari sa habagatan (Russia), mopildi sa hari sa amihanan ug sa iyang proxy nga kasundalohan didto sa Ukraine. Ang ikatulong gubat mahisama sa nahauna, uban sa kapapahan (ang hari sa amihanan) nga modaug batok sa Komunismo (ang United Nations), pinaagi sa iyang proxy nga kasundalohan (ang Estados Unidos). Apan ang ikatulong proxy nga gubat, nga mao ang Gubat sa Panium, mao usab ang magsugod sa Ikatulong Gubat sa Kalibutan.
We will continue this study in the next article.
Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.
“As the wheel like complications were under the guidance of the hand beneath the wings of the cherubim, so the complicated play of human events is under divine control. Amidst the strife and tumult of nations, He that sitteth above the cherubim still guides the affairs of the earth.
“Maingon nga ang mga komplikasyon nga sama sa ligid diha sa pagpanggiya sa kamot ilalom sa mga pako sa mga querubin, mao usab ang komplikadong dagan sa mga panghitabo sa tawo anaa sa ilalom sa langitnong pagpugong. Taliwala sa panag-away ug kasamok sa mga nasod, Siya nga nagalingkod ibabaw sa mga querubin nagpadayon sa paggiyà sa mga kalihokan sa yuta.
“The history of nations that one after another have occupied their allotted time and place, unconsciously witnessing to the truth of which they themselves knew not the meaning, speaks to us. To every nation and to every individual of today God has assigned a place in His great plan. Today men and nations are being measured by the plummet in the hand of Him who makes no mistake. All are by their own choice deciding their destiny, and God is overruling all for the accomplishment of His purposes.
“Ang kasaysayan sa mga nasod nga sunod-sunod nga nakapuli sa pag-okupar sa panahon ug dapit nga gitagana alang kanila, sa wala nila hibaloi nagapanghimatuod sa kamatuoran nga sila mismo wala makasabut sa kahulogan, nagasulti kanato. Alang sa matag nasod ug sa matag indibiduwal karon, ang Dios nagtakda ug dapit diha sa Iyang dakong laraw. Karon ang mga tawo ug ang mga nasod ginatimbang pinaagi sa pisi nga may tingga diha sa kamot Niya nga dili masayop. Ang tanan, pinaagi sa ilang kaugalingong pagpili, nagbuot sa ilang kaugmaon, ug ang Dios nagagahom sa ibabaw sa tanan alang sa pagtuman sa Iyang mga tuyo.”
“The history which the great I AM has marked out in His word, uniting link after link in the prophetic chain, from eternity in the past to eternity in the future, tells us where we are today in the procession of the ages, and what may be expected in the time to come. All that prophecy has foretold as coming to pass, until the present time, has been traced on the pages of history, and we may be assured that all which is yet to come will be fulfilled in its order.
“Ang kasaysayan nga gimarkahan sa dakong AKO MAO ang AKO diha sa Iyang pulong, nga nagdugtong ug sumpay human sa sumpay sa profetikong kadena, gikan sa walay-kataposang kagahapon ngadto sa walay-kataposang umalabot, nagasulti kanato kon hain kita karon diha sa padayon nga dagan sa mga kapanahonan, ug unsa ang mahimong paabuton sa panahon nga umalabot. Ang tanan nga gitagna sa propesiya nga mahitabo, hangtod niining karon nga panahon, nasubay na sa mga panid sa kasaysayan, ug kita makasalig nga ang tanan nga anaa pa sa umalabot pagatumanon sumala sa iyang han-ay.
“The final overthrow of all earthly dominions is plainly foretold in the word of truth. In the prophecy uttered when sentence from God was pronounced upon the last king of Israel is given the message:
“Ang katapusang pagkapukan sa tanang yutan-ong mga gingharian tin-aw nga gitagna sa pulong sa kamatuoran. Diha sa tagna nga gipamulong sa dihang ang hukom gikan sa Dios gipahibalo batok sa katapusang hari sa Israel gihatag kining mensahe:
“‘Thus saith the Lord God; Remove the diadem, and take off the crown: … exalt him that is low, and abase him that is high. I will overturn, overturn, overturn, it: and it shall be no more, until He come whose right it is; and I will give it Him.’ Ezekiel 21:26, 27.
“‘Mao kini ang giingon sa Ginoong Dios; Kuhaa ang purongpurong, ug tangtanga ang korona: … bayawa ang ubos, ug paubsa ang hataas. Laglagon Ko kini, laglagon, laglagon kini: ug dili na kini maanaa pa, hangtud nga moanhi Siya kansang katungod kini; ug ihatag Ko kini Kaniya.’ Ezekiel 21:26, 27.
“The crown removed from Israel passed successively to the kingdoms of Babylon, Medo-Persia, Greece, and Rome. God says, ‘It shall be no more, until He come whose right it is; and I will give it Him.’
“Ang purongpurong nga gikuha gikan sa Israel miagi sa sunod-sunod ngadto sa mga gingharian sa Babilonia, Medo-Persia, Gresya, ug Roma. Ang Dios nagaingon, ‘Kini dili na mamahimo, hangtod nga moanhi Siya nga aduna gayud niini sa matarung Niyang katungod; ug ihatag ko kini Kaniya.’”
“That time is at hand. Today the signs of the times declare that we are standing on the threshold of great and solemn events. Everything in our world is in agitation. Before our eyes is fulfilling the Saviour’s prophecy of the events to precede His coming: ‘Ye shall hear of wars and rumors of wars…. Nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom: and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes, in divers places.’ Matthew 24:6, 7.
“Hadùol na kana ananaa. Karon ang mga ilhanan sa kapanahonan nagpamatuod nga kita nagbarog na sa ganghaan sa dagko ug makasolémne nga mga hitabo. Ang tanang butang sa atong kalibotan anaa sa pagkabalaka. Sa atong mga mata nagakatuman ang tagna sa Manluluwas mahitungod sa mga hitabo nga magauna sa Iyang pag-anhi: ‘Makadungog kamo ug mga gubat ug mga dungogdungog sa mga gubat…. Ang nasud mobangon batok sa nasud, ug ang gingharian batok sa gingharian: ug moabut ang mga gutom, ug mga kamatay, ug mga linog, sa nagkalainlaing mga dapit.’ Mateo 24:6, 7.”
“The present is a time of overwhelming interest to all living. Rulers and statesmen, men who occupy positions of trust and authority, thinking men and women of all classes, have their attention fixed upon the events taking place about us. They are watching the strained, restless relations that exist among the nations. They observe the intensity that is taking possession of every earthly element, and they recognize that something great and decisive is about to take place—that the world is on the verge of a stupendous crisis.
“Ang karon maoy panahon sa hilabihang kadakong interes alang sa tanang buhi. Ang mga magmamando ug mga estadista, mga tawo nga nag-okupar sa mga katungdanan sa pagsalig ug awtoridad, mga lalake ug mga babaye nga mapinalandongan sa tanang hut-ong, nagtutok sa ilang pagtagad sa mga hitabo nga nagakahitabo sa atong palibot. Ilang ginatan-aw ang mabinug-at, walay kalinaw nga mga relasyon nga anaa sa taliwala sa mga nasud. Ilang namatikdan ang kainit sa kahimtang nga nagakahawid sa matag yutan-ong bahin, ug ilang ila nga may usa ka butang nga dako ug mahukmanon nga hapit na mahitabo—nga ang kalibotan anaa na sa daplin sa usa ka hilabihang dakong krisis.
“Angels are now restraining the winds of strife, that they may not blow until the world shall be warned of its coming doom; but a storm is gathering, ready to burst upon the earth; and when God shall bid His angels loose the winds, there will be such a scene of strife as no pen can picture.
“Ang mga manulonda karon nagpugong sa mga hangin sa panagbingkil, aron dili kini mohuros hangtod nga mapahimangnoan ang kalibotan mahitungod sa umaabot nga kalaglagan niini; apan adunay usa ka unos nga nagatigum, andam na nga mobuto ibabaw sa yuta; ug sa dihang sugoon sa Dios ang Iyang mga manulonda sa pagbuhi sa mga hangin, mahitabo ang usa ka talan-awon sa panagbingkil nga walay pluma nga arang makalarawan.”
“The Bible, and the Bible only, gives a correct view of these things. Here are revealed the great final scenes in the history of our world, events that already are casting their shadows before, the sound of their approach causing the earth to tremble and men’s hearts to fail them for fear.
“Ang Biblia, ug ang Biblia lamang, maoy nagahatag sa husto nga pagtan-aw niining mga butanga. Dinhi gipadayag ang dagkong katapusang mga talan-awon sa kasaysayan sa atong kalibotan, mga hitabo nga bisan karon nagasalibay na sa ilang mga anino sa unahan, ug ang tingog sa ilang pag-abot maoy nakapapakurog sa yuta ug nakapaluya sa mga kasingkasing sa mga tawo tungod sa kahadlok.
“‘“Behold, the Lord maketh the earth empty, and maketh it waste, and turneth it upside down, and scattereth abroad the inhabitants thereof…. They have transgressed the laws, changed the ordinance, broken the everlasting covenant. Therefore hath the curse devoured the earth, and they that dwell therein are desolate…. The mirth of tabrets ceaseth, the noise of them that rejoice endeth, the joy of the harp ceaseth.’ Isaiah 24:1–18.
“‘“Ania karon, ang Ginoo magahimong mingaw sa yuta, ug magahimo niini nga biniyaan, ug balihon kini, ug pakaylapon ngadto sa halayo ang mga pumoluyo niini…. Gilapas nila ang mga balaod, giusab ang kasugoan, gibungkag ang walay-kataposang tugon. Busa ang tunglo milamoy sa yuta, ug ang mga nanagpuyo niini nahimong biniyaan…. Mihunong ang kasadya sa mga tamburin, natapos ang kasaba niadtong nangalipay, mihunong ang kalipay sa alpa.’ Isaias 24:1–18.
“‘“Alas for the day! for the day of the Lord is at hand, and as a destruction from the Almighty shall it come…. The seed is rotten under their clods, the garners are laid desolate, the barns are broken down; for the corn is withered. How do the beasts groan! the herds of cattle are perplexed, because they have no pasture; yea, the flocks of sheep are made desolate.’ ‘The vine is dried up, and the fig tree languisheth; the pomegranate tree, the palm tree also, and the apple tree, even all the trees of the field, are withered: because joy is withered away from the sons of men.’ Joel 1:15–18, 12.
“‘“Alaut ang maong adlawa! kay ang adlaw ni Jehova haduol na, ug moabut kini ingon nga pagkalaglag gikan sa Makagagahum…. Ang liso nangadunot ilalom sa ilang mga bugal sa yuta, ang mga tipiganan gibilin nga biniyaan, ang mga kamalig nangagun-ob; kay ang lugas nalaya. Naunsa ang pag-agulo sa mga mananap! ang mga panon sa baka nangalibog, tungod kay sila walay sibsibanan; oo, ang mga panon sa karnero gihimong biniyaan.’ ‘Ang parras nalaya na, ug ang kahoyng igos nangaluya; ang kahoyng granada, ang palma usab, ug ang kahoyng mansanas, bisan ang tanang mga kahoy sa kapatagan, nangalaya: kay ang kalipay nalaya gikan sa mga anak sa mga tawo.’ Joel 1:15–18, 12.
“‘I am pained at my very heart; … I cannot hold my peace, because thou hast heard, O my soul, the sound of the trumpet, the alarm of war. Destruction upon destruction is cried; for the whole land is spoiled.’
“‘Nagool ako sa kinailadman sa akong kasingkasing; … dili ako makapugong sa akong paghilom, kay ikaw nakadungog, O akong kalag, sa tingog sa trumpeta, sa pasidaan sa gubat. Kalaglagan ibabaw sa kalaglagan ang gipahibalo; kay ang tibook nga yuta gilaglag.’”
“‘I beheld the earth, and, lo, it was without form, and void; and the heavens, and they had no light. I beheld the mountains, and, lo, they trembled, and all the hills moved lightly. I beheld, and, lo, there was no man, and all the birds of the heavens were fled. I beheld, and, lo, the fruitful place was a wilderness, and all the cities thereof were broken down.’ Jeremiah 4:19, 20, 23–26.
“‘Gitan-aw ko ang yuta, ug, ania karon, walay porma ug walay sulod; ug ang mga langit, ug sila walay kahayag. Gitan-aw ko ang kabukiran, ug, ania karon, nangurog sila, ug ang tanang kabungtoran naglihok nga magaan. Gitan-aw ko, ug, ania karon, walay tawo, ug ang tanang mga langgam sa kalangitan nangalagiw. Gitan-aw ko, ug, ania karon, ang mabungahong dapit nahimong kamingawan, ug ang tanan nga mga siyudad niini nangaguba.’ Jeremias 4:19, 20, 23–26.
“‘Alas! for that day is great, so that none is like it: it is even the time of Jacob’s trouble; but he shall be saved out of it.’ Jeremiah 30:7.” Education, 178–181.
“‘Alaut! kay daku kana nga adlaw, nga walay sama niini: mao kana ang panahon sa kasamok ni Jacob; apan siya maluwas gikan niini.’ Jeremias 30:7.” Education, 178–181.