Ania kita karon sa balaang yuta, sumala sa basahon ni Daniel, kay miabut na kita sa mga bersikulo nga nagrepresentar sa Pagtuaw sa Tunga‑tungang Gabi-i alang sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Kining mga bersikulo nag-ila usab sa pagpatik sa bandila niadtong mga ginabayaw. Mao kini ang mga bersikulo nga mao ang bahin gikan sa basahon ni Daniel nga may kalabutan sa kaulahiang mga adlaw nga giablihan, ug nagrepresentar sa pagpamulong ni Daniel sa Pinadayag ni Jesu-Cristo nga giablihan sa dihang ang “panahon haduol na,” sa dili pa matapos ang panahon sa pagsulay diha sa bersikulo disisais.
Ang Roma mao ang nagtukod sa panan-awon, sumala sa gihulagway diha sa bersikulo katorse sa kapitulo onse, ug busa importante nga tan-awon pag-ayo ang Roma samtang atong subayon ang mga bersikulo onse hangtod kinse, kay diin walay “panan-awon, ang katawohan mangahanaw,” ug kon dili kamo motuo sa Isaias kapitulo pito, mga bersikulo otso ug nuwebe, “sa pagkatinuod dili kamo mapalig-on.”
Si Uriah Smith naghisgot ug usa ka lagda sa pagtagna sa labing menos upat ka higayon diha sa iyang basahon, Daniel and the Revelation. Kining maong lagda nagpaila nga ang usa ka gahum nga gitagna dili mailhan diha sa pagtagna hangtod nga kini mahimong “nakadugtong” sa katawhan sa Dios. Ang unang higayon nga iyang gihisgutan kini mao ang may kalabutan sa pagpaila sa Babilonia sulod sa testimonya sa pagtagna.
“Usa kini ka dayag nga lagda sa paghubad nga kita mahimong magpaabut nga ang mga nasod hisgutan diha sa tagna sa dihang sila mahimong ingon niana ka nalangkit sa katawhan sa Dios nga ang paghisgot kanila mahimong gikinahanglan aron ang mga kasulatan sa balaang kasaysayan mahimong hingpit.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 46.
Sa labing menos tulo pa ka ubang higayon, gihisgutan ni Smith ang pagmando, ug sa matag usa sa tulo iyang gipunting ang “alyansa” sa mga Judio, apan sa usa ka reperensiya iyang giila nga ang alyansa natuman niadtong 162 BC, samtang ang laing duha ka reperensiya nagkahiuyon sa mga modernong historyador, nga nag-ila nga ang katumanan sa “alyansa” sa mga Judio ug sa Roma mao ang 161 BC.
“Dili na kinahanglan pahinumdoman pa ang magbabasa nga ang mga yutan-ong kagamhanan wala ipaila sa tagna hangtod nga sila, sa usa ka paagi, mahilambigit na sa katawohan sa Dios. Ang Roma nahilambigit sa mga Judio, nga mao ang katawohan sa Dios niadtong panahona, pinaagi sa bantugang Jewish League, BC 161. 1 Maccabees 8; Josephus’s Antiquities, book 12, chapter 10, section 6; Prideaux, Vol. II, page 166. Apan pito ka tuig sa wala pa kini, nga mao ang BC 168, gidaog sa Roma ang Macedonia, ug gihimo kana nga nasod nga kabahin sa iyang imperyo. Busa, ang Roma gipaila sa tagna sa tukmang higayon nga kini, gikan sa nadaog nga sungay sa kanding nga Macedonian, nagpadayon ngadto sa bag-ong mga pagpangdaog sa ubang mga dapit. Busa, kini mitungha sa panan-aw sa manalagna, o mahimong husto nga hisgutan niining tagnaa, ingon nga nagagikan sa usa sa mga sungay sa kanding.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 175.
Apan si Smith usab nag-ingon nga kini mao ang 162 BC.
“Ang mao gihapong gahum kinahanglan usab nga motindog sa Yutang Balaan, ug maglaglag niini. Ang Roma nahimong nalambigit sa katawhan sa Dios, ang mga Judio, pinaagi sa pakigsaad, niadtong 162 BC, sukad sa maong petsa kini nagkupot ug halangdong dapit sa kalendaryong matagnaon. Bisan pa niana, wala kini makabaton ug hurisdiksiyon ibabaw sa Judea pinaagi sa tinuod nga pagpanaug pinaagi sa pagsakop hangtod sa 63 BC; ug unya sa mosunod nga paagi.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 259.
Ug sa ikatulong higayon nga iyang gihisgotan ang maong panghitabo, miingon na usab siya nga 161 BC.
“Human sa paghatod kanato paubos agi sa sekular nga mga hitabo sa imperyo hangtod sa katapusan sa kapitoan ka mga semana, ang manalagna, sa bersikulo 23, mobalik kanato sa panahon nga ang mga Romano nahimong tuwirang nalambigit sa katawhan sa Dios pinaagi sa pakigsaad sa mga Judio, BC 161: gikan niana nga punto gidala dayon kita paubos sa usa ka diretso nga linya sa mga hitabo ngadto sa katapusang kadaugan sa iglesia, ug sa pagpatukod sa walay-kataposang gingharian sa Dios. Ang mga Judio, nga hilabihang gidaugdaug sa mga hari sa Siria, nagpadala ug usa ka embahada ngadto sa Roma, aron sa paghangyo sa tabang sa mga Romano, ug sa paghiusa sa ilang kaugalingon diha sa ‘usa ka pakigsaad sa panaghigalaay ug kompedarasyon uban kanila.’ 1 Maccabees 8; Prideaux, II, 234; Josephus’s Antiquities, book 12, chapter 10, section 6. Ang mga Romano namati sa hangyo sa mga Judio, ug gihatagan sila ug usa ka dekreto, nga gipahayag niining mga pulonga:—”
“‘Ang sugo sa senado mahitungod sa usa ka pakigsaad sa panabang ug panaghigalaay uban sa nasod sa mga Judio. Dili subay sa balaod alang sa bisan kinsa nga sakop sa mga Romano nga makiggubat batok sa nasod sa mga Judio, ni motabang niadtong nagabuhat niana, pinaagi man sa pagpadala kanila ug trigo, o mga sakayan, o salapi; ug kon adunay pag-atake nga himuon batok sa mga Judio, ang mga Romano motabang kanila kutob sa ilang mahimo; ug usab, kon adunay pag-atake nga himuon batok sa mga Romano, ang mga Judio motabang kanila. Ug kon ang mga Judio buot modugang ngadto, o magwagtang gikan, niining pakigsaad sa panabang, kana pagabuhaton uban sa komon nga pag-uyon sa mga Romano. Ug bisan unsang pagdugang nga sa ingon niana mahimoon, kini mamahimong may gahum.’ ‘Kining sugoha,’ matod ni Josephus, ‘gisulat ni Eupolemus, ang anak ni Juan, ug ni Jason, ang anak ni Eleazar, sa dihang si Judas mao ang labawng saserdote sa nasod, ug si Simon, ang iyang igsoon, mao ang heneral sa kasundalohan. Ug kini mao ang unang pakigsaad nga gihimo sa mga Romano uban sa mga Judio, ug gidumala kini sa ingon niini nga paagi.’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 271.
Dili nako katungdanan ang pagpasabot nganong gikutlo ni Smith ang 162 BC, gawas lamang sa akong pagtuo nga kini usa ka sayop sa pagkatipa. Ang akong punto anaa sa paghisgot sa paghatag niya og gibug-aton sa iyang giila nga “usa ka dayag nga lagda sa paghubad nga kita makapaabot nga ang mga nasod pagahisgutan sa tagna sa dihang sila mahimong ingon niana ka nalambigit sa katawhan sa Dios nga ang paghisgot kanila mahimong gikinahanglan aron mapuno ang mga talaan sa balaang kasaysayan.” Sa dihang gipasiugda ni Smith kana nga lagda, iyang giila nga ang Roma nahimong nalambigit sa katawhan sa Dios sa “liga,” sa bersikulo baynte-tres sa 161 BC, apan giila ni Smith nga ang Roma unang gipaila ngadto sa asoy nga matagnaon sa 200 BC, katloan ug siyam ka tuig sa wala pa ang 161 BC.
“Usa ka bag-ong gahum karon ang gipaila,—‘ang mga tulisan sa imong katawhan;’ sa literal, nagaingon si Obispo Newton, ‘ang mga mabungkag sa imong katawhan.’ Halayo sa mga tampi sa Tiber, may usa ka gingharian nga nagpatambok sa iyang kaugalingon pinaagi sa mapangandoyong mga laraw ug mangitngit nga mga plano. Gamay ug mahuyang sa sinugdan, mitubo kini uban sa kahibulongang kapaspas sa kusog ug kabaskog, nga matinagdanong nag-ukab dinhi ug didto aron sulayan ang iyang kagahum, ug tistingan ang kusog sa iyang mapanggubaton nga bukton, hangtod nga, nga nakamatngon sa iyang gahum, maisugon kining mipataas sa iyang ulo taliwala sa mga nasod sa yuta, ug pinaagi sa dili mabuntog nga kamot giilog ang timon sa ilang mga kalihokan. Gikan niining panahona, ang ngalan sa Roma makita sa panid sa kasaysayan, nga gitakda sa hatag-as nga mga kapanahonan sa pagpugong sa mga kalihokan sa kalibotan, ug sa pagpatuman ug daku nga impluwensiya taliwala sa mga nasod bisan hangtod sa katapusan sa panahon.
“Misulti ang Roma; ug ang Siria ug Macedonia sa dili madugay nakamatikod sa usa ka kausaban nga miabot sa dagway sa ilang damgo. Ang mga Romano nanghilabot pabor sa batan-ong hari sa Ehipto, nga determinado nga siya kinahanglan mapanalipdan gikan sa pagkalaglag nga gihimo ni Antiochus ug Felipe. Kini mao ang 200 BK, ug usa kini sa unang mahinungdanong mga pagpanghilabot sa mga Romano sa mga kalihokan sa Siria ug Ehipto.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 256.
Ang Roma unang gipaila sa propetikong asoy sa tuig 200 BC, ug kana nga pagpaila diha sa bersikulo katorse mao ang labing mahinungdanong pakisayran sa Roma sa tibuok basahon ni Daniel, kay mao gayod kana ang bersikulo nga naghubit sa Roma ingon nga simbolo nga nagpatindog sa panan-awon. Ngano nga si Smith nakapasiugda sa maong lagda sa tagna, unya mikutlo sa 161 BC, samtang ila usab nga giila ang tuig 200 BC ingon nga punto diin ang gahum sa Roma “gipaila,” dili maoy suliran nga buot kong sulbaron. Kon aduna akoy pangutana nga angay sulbaron, kini mao ang kon ang lagda sumala sa paghubit ni Smith balido ba o dili. Kon kini balido, nan ako mangatarongan nga ang bersikulo katorse kinahanglan adunay kalabutan sa mga Judio, nga nahitabo sa wala pa ang pakigsaad sa 161 BC.
Nasabtan ko nga ang kasaysayan sa bersikulo trese hangtod kinse nagailhan sa usa ka kasaysayan sa kataposang mga adlaw diin ang papa nga Roma mosulod sa kasaysayang matagnaon, ug gibuhat niya kini diha sa kalambigitan sa Tinipong Bansa sa Amerika, nga mao ang katawhan sa Dios nianang maong kasaysayan. Tungod kay si Jesus sa kanunay nagalarawan sa katapusan pinaagi sa sinugdanan, ang tuig 200 BC, sa dihang ang pagano nga Roma misulod sa kasaysayan, kinahanglan adunay kalambigitan sa katawhan sa Dios nianang maong kasaysayan. Busa, mouyon ako sa lagda ni Smith, bisan pa kon wala siyay nakitang tuwirang kalambigitan tali sa Roma ug sa mga Judio sa tuig 200 BC.
Ang mga bersikulo onse ug dose nag-ila sa kadaugan ug sa sinunod nga mga hitabo sa Gubat sa Raphia, nga nahitabo niadtong 217 BC, tali sa Imperyong Seleucid, nga gipangulohan ni Antiochus III Magnus, o “Ang Bantugan,” ug sa Ptolemaic nga Gingharian sa Ehipto, nga gipangulohan ni Haring Ptolemy IV Philopator. Kini nga gubat nahitabo sulod sa panagbangi alang sa pagpugong sa Coele-Syria (habagatang Siria) ug sa habagatang Palestina, mga teritoryo nga gilalisan sa taliwala sa Ptolemaic ug Seleucid nga mga gingharian. Ang kadaugan ni Ptolemy IV Philopator sa Raphia nagtugot kaniya sa pagpadayon sa pagpugong sa Coele-Syria ug sa habagatang Palestina sulod sa usa ka panahon.
Ang Gubat sa Panium, nga nahitabo napulog pito ka tuig sa ulahi niadtong 200 BC, nga nailhan usab ingong Gubat sa Bukid sa Panium o Gubat sa Paneas, nahitabo tali sa Imperyong Seleucid, nga gipangulohan ni Haring Antiochus III, ug sa Ptolemaic nga Gingharian sa Ehipto, nga gipangulohan ni Haring Ptolemy V.
Katloan ug usa ka tuig sa ulahi, niadtong 167 BC, ang Rebelyong Maccabean, usa ka Hudiyong pag-alsa batok sa mga pagsulay sa Imperyong Seleucid sa pagsumpo sa mga batasan sa relihiyong Judio ug sa pagpahamtang sa kulturang Helenistiko, nagsugod sa lungsod sa Modein, usa ka gamayng lungsod nga nahimutang sa rehiyon sa Judea, sa karon nga modernong Israel.
Ang maong hitabo nalangkit kang Antiochus IV Epiphanes, ang bantugang daotang Griyegong magmamando sa Seleucid, nga nagpahamtang ug higpit nga mga batasan nga Helenistiko sa populasyong Judio, lakip ang pagdili sa Judiohong mga pagsaulog ug tulumanon sa relihiyon ug ang pagpasipala sa Templo sa Jerusalem. Sa paningkamot sa pagpatuman sa iyang mga sugo, si Antiochus nagpadala ug mga representante ngadto sa nagkalainlaing mga lungsod ug baryo aron pugson ang mga lumolupyo nga Judio sa pagtuman sa iyang mga mando.
Sa Modein, miabot ang usa sa mga opisyal sa Seleucid aron ipatuman ang sugo sa hari pinaagi sa pagmando sa mga Judio nga molupyo didto nga moapil sa mga pagano nga ritwal ug maghalad ngadto sa mga dios sa mga Grego. Usa ka tigulang nga Judio nga pari nga ginganlan si Mattathias midumili sa pagtuman sa maong sugo ug gipatay niya ang usa ka Judio nga miuna sa paghalad sa sakripisyo ug usab ang opisyal sa Seleucid. Kining buhata sa pagsukol ni Mattathias ug sa iyang pamilya maoy timaan sa sinugdanan sa Maccabean nga Pag-alsa batok sa paghari sa Seleucid.
Si Mattathias ug ang iyang lima ka anak nga lalaki, lakip si Judas Maccabee, mikalagiw ngadto sa kabungtoran ug misugod ug usa ka gerilyang gubat batok sa mga pwersa sa Seleucid. Sa ulahi ang pag-alsa mitubo sa kusog ug suporta, nga miresulta sa usa ka sunod-sunod nga mga kadaugan sa militar batok sa mga Seleucid.
Ang mga panghitabo sa Modein niadtong 167 BC maoy usa ka mahukmanong gutlo sa kasaysayan sa mga Judio, nga nagtimaan sa sinugdanan sa Maccabean Revolt ug sa pakigbisog alang sa kagawasan sa relihiyon ug sa pagkadili-masalig sa langyawng pagmando. Ang pagpahinungod pag-usab sa ikaduhang templo sa Jerusalem, nga nagtimaan sa pangkasaysayanong hitabo nga gisaulog panahon sa Hanukkah, nahitabo niadtong 164 BC, tulo ka tuig sa wala pa ang “liga” sa bersikulo baynte-tres.
Human sa mabawi ang Jerusalem ug ang Templo, gilimpyohan sa mga Maccabeo ang Templo gikan sa mga paghugaw sa paganismo ug gipahiuli kini sa husto niyang relihiyosong paggamit. Sumala sa tradisyon, ilang nakita ang usa lamang ka sudlanan sa balaang lana, igo ra aron mapasiga ang menorah sulod sa usa lamang ka adlaw. Sa pagkatinuod, walay bisan usa ka kapanahonang historikal nga saksi niana nga hitabo, ug hangtod sa ikaunom nga siglo pa nga ang Judiyong sugilanon makita sa sinulatang panitikan. Gitandi ni Sister White ang mitalikod nga Judiyong iglesia sa Iglesia Catolica, ilabina sa pagpasiugda nga ang duha ka iglesia nagtukod sa relihiyon ibabaw sa tawhanong mga kostumbre ug mga tradisyon. Sama sa daghang nagkalainlaing hinimohimong mga milagro sulod sa kasaysayan sa papadong Iglesia, ang sugilanon sa lana nga igo ra unta sa usa ka adlaw apan milungtad og walo ka adlaw walay historikal nga saksi.
Ang ikanapulong bersikulo sa Daniel kapitulo onse nagtimaan sa nahaunang gubat sa tulo ka gubat sa bersikulo kuwarenta, nga akong gikilala kaniadto ingon nga tulo ka mga gubat sa usa ka cold war, ingon man usab, tulo ka mga proxy war. Usa ka igsoong babaye nangutana sa akong paghubad sa Gubat sa Ukraine, nga mao ang ikaduha niining tulo ka mga gubat, ingon nga mga cold war, kay sama sa iyang husto nga gipunting adunay daghang kamatayon ug kalaglagan. Ang akong gihubit sa nangaging mga artikulo ingon nga tulo ka mga gubat sa “cold war,” gihubit sa maong mga pulong aron ipakita ang kalainan tali niining tulo ka mga gubat ug sa tulo ka mga Gubat sa Kalibutan nga mahitabo sulod sa kasaysayan sa mananap sa yuta sa Pinadayag trese. Kining tulo ka mga gubat mga proxy war ug gihubit usab sa maong paagi.
Gitinguha ko nga ilhon kining tulo ka mga gubat ingon nga “ang tulo ka mga gubat sa bersikulo kwarenta” o mga proxy war, gikan niining puntoha padayon sa maong mga artikulo, aron mawagtang ang dili pagkatakdo sa pag-ila sa usa ka mainit nga gubat ingon nga usa ka bugnaw nga gubat. Sumala sa akong depinisyon, ang tulo ka mga gubat sa bersikulo kwarenta dili maglakip sa gubat sa 1798, nga kabahin sa bersikulo kwarenta, kondili lamang sa tulo ka mga gubat gikan sa panahon sa katapusan sa 1989 hangtod sa balaod sa Domingo sa bersikulo kwarenta-uno. Ang tulo ka mga gubat mas husto nga maila ingon nga mga proxy war, nga ginatuman sulod sa konteksto sa pakiggubat tali sa hari sa amihanan ug sa hari sa habagatan, nga sa kasaysayan sa bersikulo kwarenta nagrepresentar sa pakiggubat tali sa Katolisismo (ang hari sa amihanan) ug Komunismo (ang hari sa habagatan).
Ang nahauna niadtong tulo ka mga gubat nagpaila sa kadaugan sa Katolisismo batok sa Komunismo niadtong 1989, sa dihang ang pagka-papa naghiusa uban sa iyang kasaligan nga kasundalohan, nga girepresentahan sa Tinipong Bansa sa Amerika, sa pagwalis ug pagpanglaglag sa Unyong Sobyet niadtong 1989, bisan pa nga ang Rusya, ang ulo (o “kuta”), nagpabiling nagatindog. Ang kasamtangang Gubat sa Ukraine mao na usab ang usa ka gubat tali sa Katolisismo ug Komunismo, diin gigamit sa pagka-papa ang panggamhanan sa Ukraine ingon nga iyang kasaligan batok sa Rusya, uban sa suporta sa nahauna nang kasaligan nga gahum sa pagka-papa, ang Tinipong Bansa sa Amerika, apil ang nahibiling globalistang kasadpang kalibotan. Kana nga gubat girepresentahan sa bersikulo onse ug dose, ug nagpaila nga ang Komunismo (Rusya) modaug batok sa Katolisismo.
Ang ikatulo niadtong tulo ka gubat nga puli-puli ra ug pwersa gihulagway diha sa bersikulo kinse, ingon nga ang Gubat sa Panium. Ang maong gubat nahitabo tali sa gingharian sa Ptolemaic (ang hari sa habagatan) ug sa gingharian sa Seleucid (ang hari sa amihanan). Niana nga gubat, ang puli-puli nga kasundalohan sa Katolisismo mao na usab ang Tinipong Bansa sa Amerika.
Sa unang gubat niadtong 1989, ang puli nga kasundalohan sa republikano nga sungay sa Tinipong Bansa gigamit sa kapapahan aron paubson ang politikal nga estruktura sa Unyong Sobyet, samtang gibiyaan nga buhi ang ulo niini (Rusya). Sa ikaduhang gubat, nga mao ang gubat sa Ukraina, ang puli nga kasundalohan sa mga Nazi napildi sa Rusya. Sa ikatulong gubat ang Tinipong Bansa, ang puli na usab nga kasundalohan sa kapapahan, mopildi pag-usab sa hari sa habagatan.
Ang tulo ka mga gubat nagdala sa timaan sa “Kamatuoran”, diin ang una ug ang katapusang mga gubat gipatuman sa madaugong proxy nga kasundalohan sa Estados Unidos. Sa unang gubat ang ulo sa hari sa habagatan gibiyaan nga wala madaut, ug sa ikatulong gubat ang proxy nga kasundalohan sa Estados Unidos nahimong ulo sa hari sa habagatan. Ang ikaduhang proxy nga kasundalohan mao usab ang proxy nga kasundalohan sa kapapahan sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan. Sa duha ka kahimtang ang proxy nga kasundalohan sa Nazismo napildi ug mapildi. Ang kapapahan sa hingpit nagpasakop sa tanan niyang mga kaaway sa dili pa ang bersikulo sais mahitabo, sa dihang matuman na ang tulo-ka-pilo nga panaghiusa.
“Si Ptolemy [Putin] walay kahinuklogan sa paggamit sa iyang kadaugan sa maayong paagi. Kon iyang gipadayon ang iyang kalampusan, lagmit unta nga nahimo siyang agalon sa tibuok gingharian ni Antiochus; apan, kay nakontento lamang siya sa paghimo ug pipila ka mga hulga ug pipila ka mga pagpanghadlok, naghimo siyag pakigdait aron ikahatag niya ang iyang kaugalingon ngadto sa walay hunong ug walay pagpugong nga pagpatuyang sa iyang mananapon nga mga kailibgon. Busa, sa nakadaug na siya sa iyang mga kaaway, napildi siya sa iyang mga bisyo, ug, nga nahikalimot sa bantugang ngalan nga mahimo unta niyang mapahamutang, gigugol niya ang iyang panahon diha sa mga kombira ug kahilayan.
“Ang iyang kasingkasing gibayaw tungod sa iyang kalamposan, apan halayo siya sa pagkalig-on pinaagi niini; kay ang walay himaya nga paggamit nga iyang gihimo niini maoy hinungdan nga ang iyang kaugalingong mga sakop misukol batok kaniya.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 254.
Ang ikaduhang saksi nga ang kadaugan ni Putin nagtimaan sa iyang katapusan makita diha sa hari sa habagatang gingharian sa Juda nga si Uzziah, kansang kasingkasing usab napahitas-on tungod sa iyang mga kadaugang militar, ug human niana, sama kang Ptolemy, naninguha sa pagbuhat sa buluhaton sa mga saserdote sulod sa santuwaryo, ug gihampak sa sanla ug dihadiha gitangtang gikan sa gahum. Ang kadaugan ni Putin sa gubat sa Ukraine nagtimaan sa sinugdanan sa iyang katapusan ingon nga hari sa habagatan (ang hari sa ateismo). Ang iyang katapusan gitipoan pinaagi sa sinugdanan sa hari sa habagatan nga pinadayag sa bersikulo kuwarenta (Pransiya), nga nagpaila sa usa ka rebolusyon nga naglaglag sa pagpangulo, sama sa nahitabo kang Ptolemy. Ang katapusan ni Putin girepresentahan usab pinaagi sa katapusan sa Unyong Sobyet, diin ang lider (Gorbachev) mibungkag sa Unyong Sobyet, ug dihadiha midawat ug katungdanan sa United Nations, ang katapusang-panahon nga globalistang simbolo sa ateismo, ang hari sa habagatan. Human sa kadaugan ni Putin sa Ukraine, gitipoan usab siya ni Napoleon sa Waterloo, ug sa pagkabihag nga misunod; ug usab, ni Haring Uzziah, uban sa iyang sanla, ug sa pagkabihag nga misunod, ingon man sa mahubogong katapusan ni Ptolemy ug sa katapusan sa Unyong Sobyet niadtong 1989.
Ang Gubat sa Panium nahitabo niadtong 200 BC, ug nianang maong tuiga gayod ang Roma dayag nga misulod sa kasaysayan. Ang ilang pagsal-ot sa asoy nga propetiko nag-una sa pagbuntog sa Jerusalem nga gihulagway sa bersikulo sais, ug natuman sa 63 BC, sa panahon nga iyang gipahayag nga siya maoy tigpanalipod sa batang hari sa Ehipto. Sa ikatulong gubat sa bersikulo kwarenta, nga naglakip sa mga hari sa amihanan ug habagatan, ang kapapahan mosulod pag-usab sa kasaysayan, nga nagpakaaron-ingnon nga mao ang tigpanalipod sa Rusya. Nianang maong panahona si Seleucus, sa tipo, mipildi kang Ptolemy sa Gubat sa Panium, sa ingon nagtimaan nga ang Tinipong Bansa, ang puli nga kasundalohan sa kapapahan sa nahauna ug ulahing mga gubat sa bersikulo kwarenta, mopildi sa “Ehipto” (ang hari sa habagatan).
Sa tuig 200 BC, atong makita sa simbolikong paagi ang papado, samtang ang bigaon sa Tiro nagsugod sa pag-awit sa iyang mga awit sa pakighilawas nga daan sa dili pa ang tulo-ka-bahin nga panaghiusa sa balaod sa Domingo sa bersikulo dieciséis. Sa maong panahon ang Tinipong Bansa sa Amerika nagmadaugon batok sa United Nations, sa ingon nagpalig-on sa iyang kahimtang ingon nga pangunang hari sa napulo ka mga hari. Ang tanang mga dagan sa tulo-ka-bahin nga panaghiusa nga matuman sa balaod sa Domingo, nahusay na sa dili pa ang bersikulo dieciséis.
Ang politikanhong gambalay sa gahum sa dragon, nga girepresentahan sa United Nations, miuyon, sa bersikulo sais, sa paghatag sa iyang politikanhong gambalay ngadto sa mananap, apan sa dili pa kini buhaton ang kapapahan modaug sa relihiyon sa dragon. Ang paganismo kinahanglan pagakuhaon na usab. Ang Protestanismo gikuha sa mga tuig ni Reagan, sa unang gubat sa bersikulo kwarenta, ug sa panahon sa kataposang Republikano nga presidente ang relihiyon sa dragon ipailalom usab sa relihiyon sa Katolisismo, maingon sa nahitabo sa tuig 508. Ang proseso sa pagtangtang sa bisan unsang relihiyosong pagsukol batok sa kapapahan nga ibutang sa trono nagsugod sa mga tuig ni Reagan, ug natapos kini sa mga tuig ni Trump. Ang pagsukol sa apostatang Protestanismo batok sa Katolisismo gikuha sa unang gubat sa bersikulo kwarenta, ug ang pagsukol sa espiritwalismo pagakuhaon sa kataposang gubat sa bersikulo kwarenta.
Sa mao gihapong masalimuot nga pagtakdoay sa mga panghitabo sa tawo, ang apostatang Protestante kinahanglan magpahimutang sa iyang kaugalingon ingon nga relihiyoso ug politikanhong awtoridad ibabaw sa napulo ka mga hari sa Pinadayag kapitulo disyete. Busa, ang Gubat sa Panium nagaila sa takna nga ang Tinipong Bansa sa Amerika modaug batok sa Nagkahiusang mga Nasod, sa dili pa ang balaod sa Dominggo sa bersikulo sais.
Usa ka malig-on nang natukod nga lagda sa tagna nga ang dragon, ang mananap, ug ang mini nga propeta matag-usa adunay ilang kaugalingong talagsaong mga kinaiyang tagnaanon. Usa niana nga mga kinaiyang tagnaanon mao nga ang mananap (Katolisismo) sa kanunay sa siyudad sa Roma mahimutang sa paagi sa tagna. Ang Mini nga Propeta sa kanunay sa Tinipong Bansa sa Amerika mahimutang sa paagi sa tagna. Apan mahitungod sa dragon, ang kinaiya kon diin ang dragon mahimutang sa paagi sa tagna mao nga kini sa kanunay naglihok. Ang dragon nagsugod sa langit, dayon miadto sa Tanaman sa Eden, ug sa katapusan ang dragon nahimutang sa Ehipto.
Isulti, ug umingon, Mao kini ang giingon sa Ginoong Dios: Ania karon, batok ako kanimo, Faraon nga hari sa Egipto, ang dakong dragon nga naghigda sa taliwala sa iyang mga suba, nga nagaingon, Ang akong suba ako man gayud, ug ako mao ang naghimo niini alang sa akong kaugalingon. Ezekiel 29:3.
Ang mahimatikong nahimutangan sa dragon mobalhin. Sa panahon ni Juan, ang lingkoranan sa dragon, nga nagrepresentar sa iyang trono, giila nga atua sa Pergamos.
Ug sa manulonda sa iglesia sa Pergamo isulat mo: Kini nga mga butang nagaingon siya nga adunay mahait nga espada nga adunay duha ka sulab: Nahibalo ako sa imong mga buhat, ug sa dapit diin ka nagpuyo, bisan diin anaa ang trono ni Satanas; ug gikuptan mo pag-ayo ang akong ngalan, ug wala mo ilimod ang akong pagtoo, bisan niadtong mga adlawa diin si Antipas mao ang akong matinumanong martir, nga gipatay sa taliwala ninyo, diin nagpuyo si Satanas. Pinadayag 2:12, 13.
Ang binuhatan sa pagano nga Roma mao ang pagdala sa tanang pagano nga mga diyos-diyos nga ilang nalambigit pagbalik ngadto sa siyudad sa Roma, ug pagrepresentar kanila diha sa Templo sa Pantheon. Mao kini ang hinungdan nganong girekord ni Daniel nga ang “dapit sa iyang balaang puloy-anan gilumpag.” Ang dapit sa santuwaryo sa pagano nga Roma mao ang siyudad sa Roma, nga gilumpag ni Constantino sa tuig 330, apan ang santuwaryo nga “anaa sa” Roma mao ang Templo sa Pantheon, ang Pan-Theon nagkahulogan, “ang templo sa tanang mga dios.” Gibalhin sa mga Romano ang nahimutangan sa lingkoranan ni Satanas ngadto sa Templo sa Pantheon gikan sa Pergamos. Gipahibalo kanato ni Sister White nga ang pagano nga Roma mao ang dragon.
“Busa samtang ang dragon, una sa tanan, nagrepresentar kang Satanas, kini usab, sa ikaduhang kahulogan, usa ka simbolo sa paganong Roma.” The Great Controversy, 439.
Ang Paganong Roma nabahin ngadto sa napulo ka nasod, ug ang Pransiya nahimong hari sa habagatan sa dihang gipaila niini ang ateyismo sa Ehipto panahon sa Rebolusyong Pranses. Pag-abot sa 1917, ang dragon mibalhin gikan sa Pransiya ngadto sa Rusya. Ang bersikulo 10 naghulagway sa 1989, ug ang mga bersikulo 11 ug 12 naghulagway sa mga gubat sa “utlanan” (Raphia ug Ukraine), ug ang gubat sa Panium naghulagway sa ikatulong lakang nga matuman sa kapapahan samtang iyang ginaseguro ang tulo ka pilo nga panaghiusa diha sa bersikulo 16. Kini naghulagway sa tinagong kasaysayan sa bersikulo 40.
Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.
Sa diha nga si Jesus miabot sa mga utlanan sa Cesarea Filipos [Panium], nangutana siya sa iyang mga tinun-an, nga nagaingon: Kinsa man, sumala sa giingon sa mga tawo, ako nga Anak sa Tawo? Ug sila miingon: Ang uban nagaingon nga ikaw si Juan Bautista; ang uban, si Elias; ug ang uban pa, si Jeremias, o usa sa mga propeta. Siya miingon kanila: Apan kamo, kinsa man ang inyong giingon nga ako? Ug si Simon Pedro mitubag ug miingon: Ikaw mao ang Cristo, ang Anak sa buhing Dios. Ug si Jesus mitubag ug miingon kaniya: Bulahan ikaw, Simon Barjona; kay dili unod ug dugo ang nagpadayag niini kanimo, kondili ang akong Amahan nga anaa sa langit. Ug ako usab nagaingon kanimo, nga ikaw si Pedro, ug ibabaw niining batoa pagatukoron ko ang akong iglesia; ug ang mga ganghaan sa impiyerno dili makadaug batok niini. Ug igahatag ko kanimo ang mga yawi sa gingharian sa langit; ug bisan unsa ang imong gapuson dinhi sa yuta pagagapuson sa langit; ug bisan unsa ang imong buhian dinhi sa yuta pagabuhian sa langit. Unya iyang gisugo ang iyang mga tinun-an nga dili nila isugilon kang bisan kinsa nga siya mao si Jesus nga Cristo. Sukad niadtong panahona nagsugod si Jesus sa pagpaila sa iyang mga tinun-an kon giunsa nga kinahanglan siyang moadto sa Jerusalem, ug magaantus sa daghang mga butang gikan sa mga anciano ug mga pangulong saserdote ug mga escriba, ug pagapatyon, ug pagabanhawon pag-usab sa ikatulong adlaw. Mateo 16:13–21.