The Battle of Panium was essentially spiritual warfare. Just before the Sunday law the eighth president, who is the sixth since Ronald Reagan at the time of the end in 1989, who is also the last Republican president, and who is the richest president, and who also stirs up all the realm of globalism, will lead apostate Protestantism in defeating the Greek religion of Pan, which is the “woke-ism” of globalism. In verses eleven and twelve, the history that begins at the Ukraine War in 2014 concludes at the Sunday law in verse sixteen. Verse fifteen is the Battle of Panium, and the Battle of Panium leads to the battle of Actium, which is the third World War.
Ang Gubat sa Panium sa pagkatinuod espirituwal nga pakiggubat. Sa dili pa ang balaod sa Domingo, ang ikawalong presidente, nga mao ang ikaunom sukad kang Ronald Reagan sa panahon sa katapusan niadtong 1989, nga mao usab ang ulahing Republikano nga presidente, ug nga mao ang labing adunahang presidente, ug nga usab magapukaw sa tibuok gingharian sa globalismo, maoy mangulo sa apostatang Protestantismo sa pagpildi sa Gregohanong relihiyon ni Pan, nga mao ang “woke-ism” sa globalismo. Sa mga bersikulo onse ug dose, ang kasaysayan nga nagsugod sa Gubat sa Ukraine niadtong 2014 matapos sa balaod sa Domingo diha sa bersikulo disisais. Ang bersikulo kinse mao ang Gubat sa Panium, ug ang Gubat sa Panium nagdala ngadto sa gubat sa Actium, nga mao ang ikatulong Gubat sa Kalibotan.
At the hour of “the great earthquake”, which is the Sunday law of verse sixteen, Islam of the third woe attacks the United States, angering the nations, and producing national ruin. It is the Battle of Panium that precedes that attack. At the Sunday law the threefold union of the dragon, the beast and false prophet is established.
Sa takna sa “dakong linog”, nga mao ang balaod sa Domingo sa bersikulo sais, ang Islam sa ikatulong kaalautan mosulong batok sa Estados Unidos, nga makapasuko sa mga nasod, ug magahatag ug nasodnong kapildihan. Mao kini ang Gubat sa Panium nga nagauna nianang pagsulong. Sa balaod sa Domingo, matukod ang tulo-ka-bahin nga panaghiusa sa dragon, sa mapintas nga mananap, ug sa mini nga manalagna.
“By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.
“Pinaagi sa balaodnon nga nagpatuman sa pagpatukod sa Kapapanan sa paglapas sa balaod sa Dios, ang atong nasod hingpit nga mobulag sa pagkamatarong. Sa diha nga ang Protestante motuy-od sa iyang kamot tabok sa bung-aw aron hikapon ang kamot sa gahom sa Roma, sa diha nga motabok siya ibabaw sa kahiladman aron maghinawiray sa Espirituwalismo, sa diha nga, ilalom sa impluwensiya niining tulo ka pilo nga panaghiusa, ang atong nasod mosalikway sa matag prinsipyo sa iyang Konstitusyon ingon nga usa ka Protestante ug republikano nga pangagamhanan, ug maghimo ug mga kahikayan alang sa pagpakaylap sa mga kabakakan ug mga limbong sa kapapanan, nan mahibaloan nato nga miabot na ang panahon alang sa kahibulongang paglihok ni Satanas ug nga haduol na ang katapusan.” Testimonies, tomo 5, 451.
At that point, the papacy’s deadly wound is fully healed, and she rules supremely until she finally comes to her end with none to help. It is when Rome conquers the third obstacle that she rules, as represented by pagan Rome in Daniel chapter eight, verse nine, and in chapter eleven, verses sixteen through nineteen. When papal Rome removed the three horns, she ruled supremely for twelve hundred and sixty years, as did pagan Rome rule supremely for three hundred and sixty years once it conquered Egypt, the third obstacle at the Battle of Actium in 31 BC.
Niadtong tungora, ang makamatay nga samad sa kapapahan hingpit nang naayo, ug siya nagmando nga labing labaw hangtod nga sa katapusan moabut siya sa iyang katapusan nga walay bisan kinsa nga motabang kaniya. Sa dihang mabuntog sa Roma ang ikatulong babag, didto siya nagmando, sumala sa gihulagway pinaagi sa paganong Roma sa Daniel kapitulo walo, bersikulo siyam, ug sa kapitulo onse, bersikulo desisais hangtod sa disinuwebe. Sa dihang gikuha sa papal nga Roma ang tulo ka mga sungay, siya nagmando nga labing labaw sulod sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka tuig, maingon man nga ang paganong Roma nagmando nga labing labaw sulod sa tulo ka gatus ug kan-uman ka tuig sa higayon nga nabuntog niini ang Ehipto, ang ikatulong babag, sa Gubat sa Actium niadtong 31 BC.
In grammar, the suffix “ium” is added to the end of a word to form a noun that denotes a place, a state, or a collection of something. It is commonly used in the formation of technical and scientific terms, particularly in chemistry and biology. For example: “stadium” refers to a place for athletic competitions or other events, “aquarium” refers to a place where aquatic organisms or plants are kept for display and “gymnasium” refers to a place for physical exercise or training. In scientific terminology, “ium” is often used to indicate a chemical element or compound, particularly when the element or compound has been isolated or discovered. For example: “sodium” refers to a chemical element with the symbol Na, “calcium” refers to a chemical element with the symbol Ca.
Sa gramatika, ang hulaping “ium” idugang sa katapusan sa usa ka pulong aron maporma ang usa ka nombre nga nagpasabot ug usa ka dapit, usa ka kahimtang, o usa ka koleksiyon sa usa ka butang. Kasagarang gigamit kini sa pagporma sa teknikal ug siyentipikong mga termino, ilabina sa kimika ug biyolohiya. Pananglitan: ang “stadium” nagtumong sa usa ka dapit alang sa mga kompetisyong atletiko o uban pang mga panghitabo, ang “aquarium” nagtumong sa usa ka dapit diin ang mga organismong akwatiko o mga tanom gitipigan alang sa pagpasundayag, ug ang “gymnasium” nagtumong sa usa ka dapit alang sa pisikal nga ehersisyo o pagbansay. Sa siyentipikong terminolohiya, ang “ium” sagad gigamit aron ipakita ang usa ka kemikal nga elemento o compound, ilabina kon ang elemento o compound nahimulag o nadiskobrehan na. Pananglitan: ang “sodium” nagtumong sa usa ka kemikal nga elemento nga may simbolo nga Na, ang “calcium” nagtumong sa usa ka kemikal nga elemento nga may simbolo nga Ca.
The beginning of pagan Rome ruling supremely was accomplished at the Battle of Actium, and the Battle of Panium opened the door to the war represented by Actium, for “line upon line” Actium represents the Sunday law when the papacy again rules the world supremely.
Ang sinugdanan sa paganong Roma sa paghari nga labing labaw natuman sa Gubat sa Actium, ug ang Gubat sa Panium maoy miabli sa pultahan ngadto sa gubat nga girepresentahan sa Actium, kay “linya ibabaw sa linya” ang Actium nagarepresentar sa balaod sa Dominggo sa dihang ang pagkapapa mopanaghari pag-usab sa kalibotan nga labing labaw.
Actium was a sea battle, and Panium was a ground battle, thus the connection of the two battles represents a battle that is worldwide encompassing land and sea. Actium, the most famous sea battle of ancient history, also represents a worldwide war, for the “waters which thou sawest, where the whore sitteth, are peoples, and multitudes, and nations, and tongues.” Panium represents a spiritual war that is combined with a political war at the soon coming Sunday law.
Ang Actium maoy usa ka gubat sa dagat, ug ang Panium maoy usa ka gubat sa yuta; busa ang pagdugtong sa maong duha ka gubat nagrepresentar ug usa ka gubat nga pangkalibotan, nga naglangkob sa yuta ug sa dagat. Ang Actium, ang labing bantog nga gubat sa dagat sa karaang kasaysayan, nagrepresentar usab ug usa ka pangkalibotang gubat, kay ang “mga tubig nga imong nakita, diin nagalingkod ang bigaon, mao ang mga katawohan, ug mga panon, ug mga nasod, ug mga pinulongan.” Ang Panium nagrepresentar ug usa ka espirituwal nga gubat nga inubanan sa usa ka politikal nga gubat sa haduol nang pag-abot sa balaod sa Dominggo.
The word “pan” as a noun, has multiple meanings depending on the context, but in Greek mythology, Pan is the god of shepherds, flocks, rustic music, and wilderness. He is often depicted as a half-man, half-goat figure, known for his love of music and nature.
Ang pulong “pan” isip usa ka ngalan adunay daghang kahulogan depende sa konteksto, apan sa mitolohiyang Griyego, si Pan mao ang dios sa mga magbalantay ug karnero, sa mga panon, sa musikang bukidnon, ug sa kamingawan. Kanunay siyang gihulagway ingon nga usa ka binuhat nga tunga-tawo ug tunga-kanding, ilado tungod sa iyang gugma sa musika ug sa kinaiyahan.
“As the crowning act in the great drama of deception, Satan himself will personate Christ. The church has long professed to look to the Saviour’s advent as the consummation of her hopes. Now the great deceiver will make it appear that Christ has come. In different parts of the earth, Satan will manifest himself among men as a majestic being of dazzling brightness, resembling the description of the Son of God given by John in the Revelation. Revelation 1:13–15.” The Great Controversy, 624.
“Ingon katapusang nagpurong nga buhat sa dakong drama sa paglimbong, si Satanas mismo magpaila nga siya si Cristo. Ang iglesia dugay nang nagaangkon nga nagapaabot sa pag-anhi sa Manluluwas ingon nga katumanan sa iyang mga paglaom. Karon ang dakong malimbongon magapakita nga daw si Cristo mianhi na. Sa nagkalainlaing mga bahin sa yuta, si Satanas magapadayag sa iyang kaugalingon taliwala sa mga tawo ingon nga usa ka halangdon nga persona nga may makasilaw nga kahayag, nga nagakahisama sa hulagway sa Anak sa Dios nga gihatag ni Juan sa Pinadayag. Pinadayag 1:13–15.” The Great Controversy, 624.
Pan is the shepherd-god, and will personate the true Shepherd. Satan’s impersonation of Christ begins at the Sunday law for at “the decree” “we may” then “know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near”.
Si Pan mao ang dios nga magbalantay sa mga karnero, ug magpakaaron-ingnon nga mao ang tinuod nga Magbalantay. Ang pagpangilad ni Satanas nga siya mao si Cristo magsugod sa balaod sa Domingo, kay sa “ang sugo” “mahimo natong” unya “maila nga miabut na ang panahon sa kahibulongang paglihok ni Satanas ug nga ang katapusan haduol na.”
The word “pan” can also refer to a shallow, wide-rimmed cooking vessel used for frying, baking, or cooking food. The final war is centered upon spiritual Jerusalem, the holy mountain that is lifted up as an ensign, and the mountain that God’s other flock that are still in Babylon flee unto. At that time all nations will come against spiritual Jerusalem, which is identified as a “cup” (pan).
Ang pulong nga “pan” mahimo usab nga magtumong sa usa ka mabaw, halapad-og-ngilit nga sudlanan sa pagluto nga gigamit sa pagpiritu, pagluto sa hudno, o pagluto sa pagkaon. Ang kataposang gubat nakaumol diha sa espirituhanong Jerusalem, ang balaang bukid nga ginapataas ingon nga usa ka bandila, ug ang bukid nga padulngan sa pagkalagiw sa laing panon sa Dios nga anaa pa sa Babilonia. Niadtong panahona ang tanang nasod moanhi batok sa espirituhanong Jerusalem, nga giila ingon nga usa ka “kopa” (pan).
The burden of the word of the Lord for Israel, saith the Lord, which stretcheth forth the heavens, and layeth the foundation of the earth, and formeth the spirit of man within him. Behold, I will make Jerusalem a cup of trembling unto all the people round about, when they shall be in the siege both against Judah and against Jerusalem. And in that day will I make Jerusalem a burdensome stone for all people: all that burden themselves with it shall be cut in pieces, though all the people of the earth be gathered together against it. Zechariah 12:1-3.
Ang palas-anon sa pulong ni Jehova alang sa Israel, nagaingon si Jehova, nga nagabuklad sa kalangitan, ug nagapahimutang sa patukoranan sa yuta, ug nagaporma sa espiritu sa tawo sa sulod niya. Ania karon, himoon ko ang Jerusalem nga usa ka kopa sa pagkurog alang sa tanang mga katawohan nga nagalibot kaniya, sa diha nga sila anha sa paglibot sa gubat batok sa Juda ug batok sa Jerusalem. Ug nianang adlawa himoon ko ang Jerusalem nga usa ka batong mabug-at alang sa tanang mga katawohan: ang tanang magpas-an niini pagaputlon ngadto sa mga tipik, bisan pa man kon ang tanang mga katawohan sa yuta pagatigumon sa tingub batok kaniya. Zacarias 12:1-3.
Jerusalem is also the caldron, for it is the pan where the drama is carried out. A “caldron” is a cooking pan.
Ang Jerusalem mao usab ang kawa, kay kini mao ang kolon diin ginahimo ang maong talan-awon. Ang “kawa” usa ka lutuanang kolon.
Then said he unto me, Son of man, these are the men that devise mischief, and give wicked counsel in this city: Which say, It is not near; let us build houses: this city is the caldron, and we be the flesh. Therefore prophesy against them, prophesy, O son of man. And the Spirit of the Lord fell upon me, and said unto me, Speak; Thus saith the Lord; Thus have ye said, O house of Israel: for I know the things that come into your mind, every one of them. Ye have multiplied your slain in this city, and ye have filled the streets thereof with the slain. Therefore thus saith the Lord God; Your slain whom ye have laid in the midst of it, they are the flesh, and this city is the caldron: but I will bring you forth out of the midst of it. Ye have feared the sword; and I will bring a sword upon you, saith the Lord God. And I will bring you out of the midst thereof, and deliver you into the hands of strangers, and will execute judgments among you. Ye shall fall by the sword; I will judge you in the border of Israel; and ye shall know that I am the Lord. This city shall not be your caldron, neither shall ye be the flesh in the midst thereof; but I will judge you in the border of Israel: And ye shall know that I am the Lord: for ye have not walked in my statutes, neither executed my judgments, but have done after the manners of the heathen that are round about you. Ezekiel 11:2–12.
Unya miingon siya kanako, Anak sa tawo, kini sila mao ang mga tawo nga nagalalang ug dautan, ug nagahatag ug dautang tambag niining siyudara: Nga nagaingon, Dili pa haduol; magtukod kita ug mga balay: kining siyudara mao ang kawa, ug kita mao ang unod. Busa managna batok kanila, managna, O anak sa tawo. Ug ang Espiritu sa Ginoo mikunsad kanako, ug miingon kanako, Isulti; Mao kini ang giingon sa Ginoo; Ingon niini kamo nagsulti, O balay sa Israel: kay nahibalo Ako sa mga butang nga mosulod sa inyong hunahuna, ang matag usa kanila. Gipadaghan ninyo ang inyong mga pinatay niining siyudara, ug gipuno ninyo ang mga dalan niini sa mga pinatay. Busa mao kini ang giingon sa Ginoong Dios; Ang inyong mga pinatay nga inyong gibutang sa taliwala niini, sila mao ang unod, ug kining siyudara mao ang kawa: apan kuhaon Ko kamo gikan sa taliwala niini. Nahadlok kamo sa espada; ug dad-on Ko ang espada ibabaw kaninyo, nagaingon ang Ginoong Dios. Ug kuhaon Ko kamo gikan sa taliwala niini, ug itugyan ko kamo ngadto sa mga kamot sa mga dumuloong, ug ipahamtang Ko ang mga paghukom sa taliwala ninyo. Mangapukan kamo pinaagi sa espada; hukman Ko kamo sa utlanan sa Israel; ug kamo makaila nga Ako mao ang Ginoo. Kining siyudara dili mahimong inyong kawa, ni kamo mahimong unod sa taliwala niini; apan hukman Ko kamo sa utlanan sa Israel: Ug kamo makaila nga Ako mao ang Ginoo: kay wala kamo maglakaw sa Akong kabalaoran, ni nagpatuman sa Akong mga paghukom, kondili nagbuhat sumala sa mga pamatasan sa mga pagano nga naglibot kaninyo. Ezekiel 11:2–12.
In English, “pan” as a prefix means “universal,” “all” or “across”. For example, “panorama” refers to a wide or comprehensive view of an area, “pantheism” refers to the belief that the universe is divine, and “Pan-American” refers to something involving all the countries of the Americas. Thus “pan” identifies a worldwide war.
Sa Iningles, ang “pan” isip usa ka unlapi nagpasabot og “unibersal,” “tanan” o “tabok sa”. Pananglitan, ang “panorama” nagtumong sa usa ka halapad o komprehensibong panan-aw sa usa ka dapit, ang “pantheism” nagtumong sa pagtuo nga ang uniberso balaan, ug ang “Pan-American” nagtumong sa usa ka butang nga naglangkob sa tanang mga nasod sa mga Amerika. Busa, ang “pan” nagtimaan sa usa ka gubat nga pangkalibotan.
“Satan is diverting minds with unimportant questions, in order that they shall not with clear and distinct vision see matters of vast importance. The enemy is planning to ensnare the world.
“Ginalingiw ni Satanas ang mga hunahuna pinaagi sa mga pangutana nga walay mahinungdanon, aron nga dili nila uban sa tin-aw ug malig-on nga pagtan-aw makita ang mga butang nga may dako kaayong kamahinungdanon. Ang kaaway nagaplano sa paglit-ag sa kalibotan.”
“The so-called Christian world is to be the theater of great and decisive actions. Men in authority will enact laws controlling the conscience, after the example of the Papacy. Babylon will make all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. Every nation will be involved.” Selected Messages, book 3, 392.
“Ang gitawag nga kalibutang Kristohanon mao ang mahimong entablado sa dagku ug mahukmanong mga panghitabo. Ang mga tawo nga anaa sa kagamhanan maghimo ug mga balaod nga mopugong sa konsensiya, sumala sa panig-ingnan sa Papasiya. Ang Babilonya magpainom sa tanang kanasoran sa bino sa kapungot sa iyang pagpakighilawas. Ang matag nasod maapil.” Selected Messages, libro 3, 392.
The word “act” as a noun means “a formal written decision or statute enacted by a legislative body.”
Ang pulong “act” ingon nga usa ka ngalan nagpasabot og “usa ka pormal nga sinulat nga desisyon o balaod nga gipatuman sa usa ka lawas nga magbabalaod.”
“When our nation shall so abjure the principles of its government as to enact a Sunday law, Protestantism will in this act join hands with popery.” Testimonies, volume 5, 712.
“Sa diha nga ang atong nasod mosalikway sa mga prinsipyo sa iyang pangagamhanan pinaagi sa pagpahigayon ug balaod sa Domingo, ang Protestantismo, pinaagi niini nga buhat, makig-ambit ug kamot sa kapapahan.” Testimonies, volume 5, 712.
The so-called Christian world is a theater of great actions, or acts, and every nation (pan) will be involved. The word “act” can also refer to a division or segment of a play, movie, or other performance, typically characterized by a particular set of events or actions. The word “act” as a verb, means to perform a specific action or behave in a certain way. It can also refer to pretending or playing a role, as in acting in a play or film.
Ang gitawag nga Kristohanong kalibotan usa ka entablado sa dagkong mga lihok, o mga buhat, ug ang matag nasod (pan) maapil. Ang pulong nga “act” mahimo usab magtumong sa usa ka dibisyon o bahin sa usa ka dula, pelikula, o lain pang pasundayag, nga kasagarang mailhan pinaagi sa usa ka piho nga hugpong sa mga panghitabo o mga lihok. Ang pulong nga “act” isip usa ka berbo nagpasabot sa pagbuhat sa usa ka piho nga lihok o paggawi sa usa ka paagi. Mahimo usab kini magtumong sa pagpakaaron-ingnon o pagdula ug papel, sama sa pag-arte sa usa ka dula o pelikula.
“The world is a theater. The actors, its inhabitants, are preparing to act their part in the last great drama. God is lost sight of. With the great masses of mankind there is no unity, except as men confederate to accomplish their selfish purposes. God is looking on. His purposes in regard to his rebellious subjects will be fulfilled. The world has not been given into the hands of men, though God is permitting the elements of confusion and disorder to bear sway for a season. A power from beneath is working to bring about the last great scenes in the drama,—Satan coming as Christ, and working with all deceivableness of unrighteousness in those who are binding themselves together in secret societies. Those who are yielding to the passion for confederation are working out the plans of the enemy. The cause will be followed by the effect.
“Ang kalibotan usa ka teatro. Ang mga aktor, nga mao ang mga pumoluyo niini, nangandam sa pagdula sa ilang bahin sa katapusang dakung drama. Ang Dios wala na tagda. Sa dagkung panon sa katawhan walay panaghiusa, gawas lamang sa diha nga ang mga tawo magtinambayayong aron tumanon ang ilang hakog nga mga katuyoan. Ang Dios nagatan-aw. Ang Iyang mga tuyo bahin sa Iyang masinupakon nga mga sakop matuman gayud. Ang kalibotan wala itugyan ngadto sa mga kamot sa mga tawo, bisan pa nga gitugotan sa Dios ang mga elemento sa kalibog ug kalisang sa pagdumala sulod sa usa ka panahon. Usa ka gahum gikan sa ilalom nagalihok aron ipahigayon ang katapusang dagkung mga talan-awon sa drama,—si Satanas nga moanhi ingon nga si Cristo, ug magabuhat uban sa tanang malimbongong pagkamalapason diha kanila nga nagahigot sa ilang kaugalingon ngadto sa tinagong mga katilingban. Kadtong nagapasakop sa kaikag sa pagtinambagay nagapatuman sa mga laraw sa kaaway. Ang hinungdan pagasundan sa sangpotanan.”
“Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.” Review and Herald, September 10, 1903.
“Ang kalapasan hapit na maabot ang iyang kinatumyang utlanan. Ang kalibog nagapuno sa kalibotan, ug ang usa ka dakong kalisang sa dili madugay moabot ibabaw sa katawhan. Ang katapusan haduol na kaayo. Kita nga nakaila sa kamatuoran angay mangandam alang sa moabut sa dili madugay ibabaw sa kalibotan ingon nga usa ka makabug-at nga katingala.” Review and Herald, September 10, 1903.
Panium and Actium represent the third World War. In that war there will be supernatural manifestations as represented by the Greek goat-god Pan. The war will be associated with the enforcement of the Sunday law as an “act.” And the war is identified as “the last scenes in the great drama”, for it is not only the legal act of enforcing Sunday legislation, it is also the climax of the gospel drama in the closing hours of human probation. In advance of the battle where Panium and Actium prophetically join, in verse sixteen of Daniel chapter eleven, God’s last-day army will already be raised up, and their banner, which is an ensign, will then be lifted up. The primary meaning of “ensign” is the banner of an army.
Ang Panium ug Actium nagrepresentar sa ikatulong Gubat sa Kalibotan. Niadtong gubata adunay mga labaw sa kinaiyahan nga mga pagpadayag, sumala sa girepresentahan sa Griyegong kanding-diyos nga si Pan. Ang gubat pagaisipon nga may kalabutan sa pagpatuman sa balaod sa Domingo ingon nga usa ka “buhat.” Ug ang maong gubat giila ingon nga “ang kataposang mga talan-awon sa dakong drama,” kay dili lamang kini ang legal nga buhat sa pagpatuman sa lehislasyon mahitungod sa Domingo, kondili kini usab mao ang kinatumyan sa drama sa ebanghelyo sa kataposang mga takna sa panahon sa pagsulay sa katawhan. Sa dili pa ang gubat diin ang Panium ug Actium sa matagnaong paagi maghiusa, sa bersikulo sais sa Daniel kapitulo onse, ang kasundalohan sa Dios sa kataposang mga adlaw mapatindog na daan, ug ang ilang bandila, nga usa ka timaan, ipataas na unya. Ang pangunang kahulogan sa “timaan” mao ang bandila sa usa ka kasundalohan.
Act and Pan are Actium and Panium, and the Wonderful Linguist controlled the geography, the names, and the history of both battles, for it is the history immediately before the soon coming Sunday law. The Battle of Panium took place in 200 BC, and verse sixteen identifies Rome conquering Jerusalem in 63 BC.
Ang Act ug Pan mao ang Actium ug Panium, ug ang Katingalahang Lingguwista nagdumala sa heograpiya, sa mga ngalan, ug sa kasaysayan sa duruha ka gubat, kay mao kini ang kasaysayan nga diha-diha sa wala pa ang haduol nang pag-abot nga balaod sa Domingo. Ang Gubat sa Panium nahitabo niadtong 200 BC, ug ang bersikulo sais nagaila sa Roma nga nagdaug sa Jerusalem niadtong 63 BC.
Between the history in the last days that is represented by the period from 200 BC to 63 BC, the formation of the image of the beast in the United States will be accomplished, as represented by the history of 161 BC to 158 BC. Before the period where the final movements of erecting an image of the beast in the United States, there will be an event represented by the revolt of Modein in 167 BC. The revolt is typified by the revolt against the forced religion of Greece, and the revolt will lead to a waymark represented by the rededication of the temple in 164 BC.
Taliwala sa kasaysayan sa kataposang mga adlaw nga girepresentahan sa yugto gikan sa 200 BC hangtod sa 63 BC, ang pagporma sa larawan sa mananap sa Tinipong Bansa pagatumanon, ingon sa girepresentahan sa kasaysayan sa 161 BC hangtod sa 158 BC. Sa dili pa ang yugto diin mahitabo ang kataposang mga lihok sa pagtukod sa larawan sa mananap sa Tinipong Bansa, adunay usa ka hitabo nga girepresentahan sa pag-alsa sa Modein niadtong 167 BC. Ang maong pag-alsa gihulagway pinaagi sa pagbatok batok sa pinugos nga relihiyon sa Gresya, ug ang pag-alsa magaagak ngadto sa usa ka timailhan nga girepresentahan sa pag-usab pagpahinungod sa templo niadtong 164 BC.
164 BC is commemorated by Judaism because of the miracle of a day’s worth of holy oil lasting for eight days. Thus 164 BC, which precedes 161 BC, identifies a satanic miracle that was accomplished for the apostate people of God. The miracle is represented as one day producing eight days, and that first day’s oil was what supplied the entire eight days. The miracle was brought upon the one part that was of the seven, and this waymark is set within the very history where the enigma of the eighth that is of the seven is being accomplished upon both the apostate Republican horn and the apostate Protestant horn.
Ang tuig 164 BC gisaulog sa Judaismo tungod sa milagro nga ang balaang lana nga igo lamang unta sa usa ka adlaw milungtad sulod sa walo ka adlaw. Busa ang 164 BC, nga nag-una sa 161 BC, nagpaila sa usa ka satanikong milagro nga natuman alang sa apostatang katawohan sa Dios. Ang milagro gihulagway ingon nga ang usa ka adlaw nagpatungha ug walo ka adlaw, ug ang lana niadtong unang adlaw mao ang naghatag alang sa tibuok walo ka adlaw. Ang milagro gidala ibabaw sa usa ka bahin nga gikan sa pito, ug kining waymark gibutang sulod gayud sa kasaysayan diin ang talinghaga sa ikawalo nga gikan sa pito ginatuman ibabaw sa apostatang Republikanhong sungay ug sa apostatang Protestantehong sungay.
The manifestation of satanic miracles before the soon coming Sunday law is associated with the Greek god Pan. When the Battle of Panium is waged and won by Trump and apostate Protestantism, “Pandora’s box” will have been opened, and there will be no way to solve the problems that are then released upon mankind for, “a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.”
Ang pagpakita sa satanikong mga milagro sa atubangan sa haduol nang moabot nga balaod sa Domingo gilangkuban sa Griyegong dios nga si Pan. Sa diha nga ang Gubat sa Panium pagapakig-awayon ug madaog ni Trump ug sa apostatang Protestante, ang “kahon ni Pandora” maabrihan na, ug wala nay paagi sa pagsulbad sa mga problema nga unya mabuhian ibabaw sa katawhan kay, “ang usa ka dakong kalisang sa dili madugay moabot ibabaw sa mga tawo. Ang katapusan haduol na kaayo. Kita nga nasayod sa kamatuoran kinahanglan mangandam alang niana nga sa dili madugay moabut sa kalibotan ingon nga usa ka makapabug-at nga kalit nga kahibulongan.”
The one hundred and forty-four thousand are those that have been sealed by the sanctifying power of God’s Word which was provided through the unsealing of the Revelation of Jesus Christ. That Revelation includes several specific lines of truth, and it provides sanctified instruction of who Jesus is. As the Word of God, He is the Wonderful Linguist who has controlled all human language, since through His power He brought about the various languages when He rained down confusion at the tower of Babel. He is the Wonderful Numberer that has hidden secrets with the numbers set forth in His Word, and within His entire creation. He is the controller of history, for history is “His”-story. He created the earth and He controlled the geographical form of planet earth after the Flood, and therefore the various prophetic geographies that make up the “truths” found in His Word. The one hundred and forty-four thousand represent among other things, those who manifest faith that He created all things.
Ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo mao kadtong mga tinimrihan pinaagi sa nagabalaan nga gahum sa Pulong sa Dios nga gihatag pinaagi sa pag-abli sa Pinadayag ni Jesu-Cristo. Kana nga Pinadayag naglakip sa daghang piho nga mga linya sa kamatuoran, ug kini nagahatag ug balaang pagtulon-an mahitungod sa kon kinsa si Jesus. Ingon nga Pulong sa Dios, Siya mao ang Kahibulongang Magwawali sa Pinulongan nga nagmando sa tanang pinulongan sa tawo, sanglit pinaagi sa Iyang gahum Iyang gipahinabo ang nagkalain-laing mga pinulongan sa dihang Iyang gipaanhi ang kalibog didto sa torre sa Babel. Siya mao ang Kahibulongang Mag-iihap nga nagtago ug mga tinago pinaagi sa mga numero nga gipadayag sa Iyang Pulong, ug sulod sa tibook Niyang kabuhatan. Siya mao ang magmamando sa kasaysayan, kay ang kasaysayan mao ang “Iyang”-estorya. Iyang gibuhat ang yuta ug Iyang gimandoan ang porma sa heograpiya sa planetang yuta human sa Lunop, ug busa usab ang nagkalain-laing mapanagnonong mga heograpiya nga naglangkob sa mga “kamatuoran” nga makita sa Iyang Pulong. Ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nagrepresentar, lakip sa ubang mga butang, niadtong mga nagapadayag ug pagtuo nga Siya mao ang nagbuhat sa tanang mga butang.
In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. The same was in the beginning with God. All things were made by him; and without him was not any thing made that was made. John 1:1–3.
Sa sinugdan mao na ang Pulong, ug ang Pulong uban sa Dios, ug ang Pulong Dios. Kini siya didto na sa sinugdan uban sa Dios. Ang tanang mga butang gibuhat pinaagi kaniya; ug gawas kaniya walay bisan unsang butanga nga nahimo nga nahimo. Juan 1:1–3.
The story of Pandora’s box is a myth from ancient Greek mythology. It is primarily recounted in “Works and Days” by the Greek poet Hesiod and in various other classical sources. It is obviously a paraphrase of the experience of Eve in the Garden of Eden. The name “Pandora” comes from ancient Greek mythology. It is derived from the Greek words’ “pan” meaning “all,” “dora’ meaning “gifts.” Pandora means “all-gifted.” Eve is the symbol of the church, and all gifts are found within God’s church.
Ang sugilanon sa kahon ni Pandora usa ka mito gikan sa karaang mitolohiyang Griyego. Kini sa panguna gisaysay diha sa “Works and Days” sa magbabalak nga Griyego nga si Hesiod ug sa nagkalainlaing ubang klasikal nga tinubdan. Tin-aw nga kini usa ka pagpasundayag pag-usab sa kasinatian ni Eva didto sa Tanaman sa Eden. Ang ngalang “Pandora” nagagikan sa karaang mitolohiyang Griyego. Kini hinalin sa mga pulong nga Griyego nga “pan” nga nagkahulugang “tanan,” ug “dora” nga nagkahulugang “mga gasa.” Ang Pandora nagkahulugang “tinugahan sa tanang gasa.” Si Eva mao ang simbolo sa iglesia, ug ang tanang mga gasa anaa sulod sa iglesia sa Dios.
In Greek mythology, Pandora was the first mortal woman created by the gods. According to the myth, she was crafted by Hephaestus at the command of Zeus, the king of the gods, as part of a plan to punish humanity. Each of the gods contributed gifts to Pandora, including beauty, grace, intelligence, and charm. Zeus gave her a jar (in later retellings, it became a box) and instructed her never to open it under any circumstances. Eve was told she could eat of every tree except of “the tree in the midst of the Garden.”
Sa mitolohiyang Grego, si Pandora mao ang unang mortal nga babaye nga gibuhat sa mga dios. Sumala sa mito, gimolda siya ni Hephaestus sa sugo ni Zeus, ang hari sa mga dios, isip kabahin sa usa ka laraw sa pagsilot sa katawhan. Ang matag usa sa mga dios naghatag ug mga gasa kang Pandora, lakip ang katahom, kaanyag, kaalam, ug pagdani. Gihatagan siya ni Zeus ug usa ka banga (sa ulahing mga pagsaysay, nahimo kini nga kahon) ug gisugo siya nga dili gayod kini ablihan sa bisan unsang kahimtang. Si Eva gisultihan nga makakaon siya sa tanang kahoy gawas sa “ang kahoy nga anaa sa taliwala sa Hardin.”
Pandora, overcome by curiosity, eventually succumbed to temptation and opened the jar. Upon doing so, all the evils, pains, and diseases that had previously been kept inside were released into the world, spreading suffering and misery among humanity. However, one thing remained in the jar: hope. In some versions of the myth, Pandora quickly closed the jar, preventing hope from escaping, while in others, hope also emerged, providing humanity with a glimmer of optimism and resilience in the face of adversity.
Si Pandora, nga napildi sa iyang kaikag, sa ulahi mitugyan sa tintasyon ug giablihan ang banga. Sa dihang iyang gibuhat kini, ang tanang mga kadautan, kasakit, ug mga sakit nga kaniadto gitago sa sulod gipagawas ngadto sa kalibotan, nga nagpakaylap ug pag-antos ug kaalautan taliwala sa katawhan. Apan, usa ka butang ang nagpabilin sa banga: ang paglaum. Sa pipila ka mga bersiyon sa sugilanon, si Pandora sa gilayon nagsira pag-usab sa banga, nga nakapugong sa paglaum sa pag-ikyas, samtang sa uban, ang paglaum usab migula, nga naghatag sa katawhan ug usa ka gamayng sidlak sa pagkamalaumon ug kalig-on atubangan sa kalisdanan.
The Battle of Panium joins the Battle of Actium at the soon coming Sunday law, and the soon coming Sunday law was typified by the test in the Garden of Eden. In the garden the test was simply for Adam and Eve, but in the last days the test needed to confront all mankind around the entire world. The first test of believing or disbelieving God’s Word in the garden typifies the last test of the Sunday law. Eve failed that first test and opened the floodgates of woe upon mankind, as represented in the myth of Pandora.
Ang Gubat sa Panium miduyog sa Gubat sa Actium diha sa hapit nang moabut nga balaod sa Domingo, ug ang hapit nang moabut nga balaod sa Domingo gilarawan pinaagi sa pagsulay didto sa Tanaman sa Eden. Sa tanaman ang pagsulay alang lamang kang Adan ug Eva, apan sa kaulahiang mga adlaw ang pagsulay kinahanglan moatubang sa tibuok kaliwatan sa tawo sa tibuok kalibotan. Ang nahaunang pagsulay sa pagtuo o sa dili pagtuo sa Pulong sa Dios didto sa tanaman naglarawan sa katapusang pagsulay sa balaod sa Domingo. Si Eva napakyas nianang nahaunang pagsulay ug nag-abli sa mga ganghaan sa kaalautan ibabaw sa katawhan, ingon sa girepresentahan sa mito ni Pandora.
When the Battle of Panium joins the Battle of Actium, the test represented in the Garden of Eden will open upon all mankind. The hope that is then provided for the world is the ensign that is lifted up for all the world (panorama) to see.
Sa dihang ang Gubat sa Panium mahiusa sa Gubat sa Actium, ang pagsulay nga gilarawan sa Tanaman sa Eden maablihan ibabaw sa tibuok katawhan. Ang paglaum nga igahatag unya alang sa kalibotan mao ang bandila nga ipatindog alang sa tibuok kalibotan (panorama) aron makita sa tanan.
All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.
Kamong tanan nga mga pumoluyo sa kalibotan, ug mga nanagpuyo sa yuta, tan-awa ninyo, sa diha nga siya mopataas ug usa ka bandila ibabaw sa kabukiran; ug sa diha nga siya mohuyop ug trompeta, pamatia ninyo. Isaias 18:3.
We will continue this study in the next article.
Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.
“The world is a theater; the actors, its inhabitants, are preparing to act their part in the last great drama. With the great masses of mankind, there is no unity, except as men confederate to accomplish their selfish purposes. God is looking on. His purposes in regard to His rebellious subjects will be fulfilled. The world has not been given into the hands of men, though God is permitting the elements of confusion and disorder to bear sway for a season. A power from beneath is working to bring about the last great scenes in the drama,—Satan coming as Christ, and working with all deceivableness of unrighteousness in those who are binding themselves together in secret societies. Those who are yielding to the passion for confederation are working out the plans of the enemy. The cause will be followed by the effect.
“Ang kalibotan maoy usa ka teatro; ang mga aktor, nga mao ang mga pumoluyo niini, nangandam sa pagtuman sa ilang bahin sa ulahing dakong drama. Sa dagkong panon sa katawhan, walay panaghiusa, gawas lamang sa dihang ang mga tawo magpakighiusa aron matuman ang ilang hakog nga mga katuyoan. Ang Dios nagatan-aw. Ang Iyang mga tuyo mahitungod sa Iyang masukihong mga sakop pagatumanon. Ang kalibotan wala itugyan ngadto sa mga kamot sa mga tawo, bisan pa nga gitugotan sa Dios ang mga puwersa sa kalibog ug kagubot sa paggahum sa makadiyot. Usa ka gahum gikan sa ilalom maoy nagalihok aron mapahinabo ang ulahing dagkong mga talan-awon sa drama,—si Satanas nga nagaabut ingon nga si Cristo, ug nagabuhat uban sa tanang malimbongong pagkadili-matarong diha sa mga nagahugpong sa ilang kaugalingon diha sa tinago nga mga katilingban. Kadtong mga nagatugyan sa hilig sa pagpanghiusa nagatuman sa mga laraw sa kaaway. Ang hinungdan pagasundan sa sangputanan.”
“Never did this message apply with greater force than it applies today. More and more the world is setting at naught the claims of God. Men have become bold in transgression. The wickedness of the inhabitants of the world has almost filled up the measure of their iniquity. This earth has almost reached the place where God will permit the destroyer to work his will upon it. The substitution of the laws of men for the law of God, the exaltation, by merely human authority, of Sunday in place of the Bible Sabbath, is the last act in the drama. When this substitution becomes universal, God will reveal Himself. He will arise in His majesty to shake terribly the earth. He will come out of His place to punish the inhabitants of the world for their iniquity, and the earth shall disclose her blood, and shall no more cover her slain.
“Wala gayud sukad nga kini nga mensahe miangkon ug labaw pang gahum sa pag-aplikar kay sa pag-aplikar niini karon. Sa nagkadaghanan, ang kalibutan nagapasipala sa mga pag-angkon sa Dios. Ang mga tawo nahimong maisugon sa paglapas. Ang pagkadautan sa mga pumoluyo sa kalibutan hapit na makapuno sa sukod sa ilang kasal-anan. Kining yutaa hapit na moabot sa kahimtang diin tugotan sa Dios ang maglalaglag sa pagbuhat sa iyang kabubut-on ibabaw niini. Ang pagpuli sa mga balaod sa mga tawo puli sa balaod sa Dios, ang pagpataas, pinaagi lamang sa tawhanong awtoridad, sa Domingo puli sa Igpapahulay sa Biblia, mao ang katapusang buhat sa maong drama. Sa diha nga kining pagpuliha mahimong kinatibuk-an, ang Dios magapadayag sa Iyang kaugalingon. Motindog Siya diha sa Iyang pagkahalangdon aron sa makalilisang nga pag-uyog sa yuta. Mogula Siya gikan sa Iyang dapit aron sa pagsilot sa mga pumoluyo sa kalibutan tungod sa ilang kasal-anan, ug ang yuta mopadayag sa iyang dugo, ug dili na gayud motabon sa iyang mga pinatay.”
“We are standing on the threshold of the crisis of the ages. In quick succession the judgments of God will follow one another,—fire, and flood, and earthquake, with war and bloodshed. We are not to be surprised at this time by events both great and decisive; for the angel of mercy cannot remain much longer to shelter the impenitent.
“Ania kita nagatindog sa atubangan sa krisis sa tanang kapanahonan. Sa paspas nga pagsunod-sunod, ang mga paghukom sa Dios magasinunoday sa usag usa,—kalayo, ug lunop, ug linog, uban ang gubat ug pagpaagas ug dugo. Dili kita angay matingala niining panahona tungod sa mga hitabo nga dako ug mapanghimatuud; kay ang manulonda sa kalooy dili na makapabiling dugay aron manalipod sa mga dili mahinulsolon.
“The crisis is stealing gradually upon us. The sun shines in the heavens, passing over its usual round, and the heavens still declare the glory of God. Men are still eating and drinking, planting and building, marrying and giving in marriage. Merchants are still buying and selling. Men are jostling one against another, contending for the highest place. Pleasure lovers are still crowding to theaters, horse races, gambling hells. The highest excitement prevails, yet probation’s hour is fast closing, and every case is about to be eternally decided. Satan sees that his time is short. He has set all his agencies at work that men may be deceived, deluded, occupied, and entranced until the day of probation shall be ended, and the door of mercy forever shut.
“Ang krisis mahinay-hinay nga nagkaduol kanato. Ang adlaw nagasidlak sa kalangitan, nagapadayon sa iyang naandan nga agianan, ug ang mga langit sa gihapon nagapadayag sa himaya sa Dios. Ang mga tawo nagapadayon sa pagkaon ug pag-inom, sa pagpananom ug sa pagtukod, sa pagpangasawa ug sa pagpamana. Ang mga magpapatigayon nagapadayon sa pagpamalit ug pagpamaligya. Ang mga tawo nagtinukmoday ang usa batok sa usa, nanag-indigay alang sa labing hataas nga dapit. Ang mga mahigugmaon sa kalipayan nagapadayon sa paghuot ngadto sa mga teatro, mga lumba sa kabayo, mga balay sa sugal. Ang labing hataas nga kahinam nagahari, apan ang takna sa pagsulay nagadali sa pagtakop, ug ang matag kahimtang hapit na pagahukman sa dayon nga walay katapusan. Nakita ni Satanas nga hamubo na ang iyang panahon. Gibutang niya sa paglihok ang tanan niyang mga galamiton aron ang mga tawo malimbongan, mapahisalaag, mapadayon nga inookupar, ug mabihag, hangtod nga ang adlaw sa pagsulay mahuman na, ug ang pultahan sa kalooy pagasirhan sa walay katapusan.”
“Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.
“Ang kalapasan hapit na makaabot sa iyang kinatumyan. Ang kalibog nagapuno sa kalibutan, ug usa ka dakong kalisang sa dili madugay moabut ibabaw sa mga tawo. Ang katapusan haduol na kaayo. Kita nga nakaila sa kamatuoran kinahanglan mag-andam alang sa mahitabo sa dili madugay sa kalibutan ingon nga usa ka makabug-at nga kalit nga kahibulongan.
“In this time of prevailing iniquity we may know that the last great crisis is at hand. When the defiance of God’s law is almost universal, when His people are oppressed and afflicted by their fellow men, the Lord will interpose.
“Nianang panahona sa nagmadaogon nga kasal-anan atong mahibaloan nga ang kataposang dakong krisis haduol na. Sa diha nga ang pagsupak sa balaod sa Dios hapit na mahimong tibuok-kalibotang kahimtang, sa diha nga ang Iyang katawhan gidaugdaug ug gisakit sa ilang isigkatawo, ang Ginoo motunga.”
“We are standing upon the threshold of great and solemn events. Prophecies are fulfilling. Strange, eventful history is being recorded in the books of heaven. Everything in our world is in agitation. There are wars, and rumors of wars. The nations are angry, and the time of the dead has come, that they should be judged. Events are changing to bring about the day of God which hasteth greatly. Only a moment of time, as it were, yet remains. But while already nation is rising against nation, and kingdom against kingdom, there is not now a general engagement. As yet the four winds are held until the servants of God shall be sealed in their foreheads. Then the powers of earth will marshal their forces for the last great battle.” Christian Service, 50, 51.
“Nagatindog kita sa pultahan sa dagkung ug solemning mga hitabo. Ang mga tagna nagakatuman. Katingad-an, mabaskug kasaysayan ang ginasulat diha sa mga basahon sa langit. Ang tanan sa atong kalibotan anaa sa kagubot. Adunay mga gubat, ug mga dungogdungog sa mga gubat. Ang mga nasud nasuko, ug miabut na ang panahon sa mga patay, aron sila pagahukman. Ang mga hitabo nagausab aron mapadali ang adlaw sa Dios nga nagauswag sa hilabihan. Usa na lamang ka gutlo sa panahon, daw ingon niana, ang nahibilin. Apan samtang bisan karon ang nasud nagatindog batok sa nasud, ug gingharian batok sa gingharian, wala pa karon ang kinatibuk-ang panagsangka. Sa gihapon ang upat ka hangin gipugngan hangtud nga ang mga alagad sa Dios matimrihan sa ilang mga agtang. Unya ang mga gahum sa yuta magtapok sa ilang mga kusog alang sa katapusang dakung gubat.” Christian Service, 50, 51.