Inspiration is clear that chapter three of Daniel, represents the Sunday law in the United States. In Isaiah chapter twenty-three, the whore of Tyre, who commits fornication with the kings of the earth, is the whore of Revelation that commits fornication with the kings of the earth. In Revelation seventeen, that whore has Babylon the Great written on her forehead.
Ang inspirasyon matin-aw nga ang ikatulong kapitulo sa Daniel naghulagway sa balaod sa Domingo sa Estados Unidos. Sa Isaias kapitulo baynte-tres, ang bigaon nga babaye sa Tiro, nga nagapakighilawas sa mga hari sa yuta, mao ang bigaon nga babaye sa Pinadayag nga nagapakighilawas sa mga hari sa yuta. Sa Pinadayag disi-siyete, kana nga bigaon nga babaye adunay nasulat sa iyang agtang: Babilonia nga Bantogan.
And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. Revelation 17:4, 5.
Ug ang babaye nagsul-ob ug purpura ug mapula nga kolor, ug ginadayandayanan sa bulawan ug mga mahalong bato ug mga mutya, nga may kupa nga bulawan sa iyang kamot nga puno sa mga dulumtanan ug sa kahugawan sa iyang pakighilawas: Ug diha sa iyang agtang may usa ka ngalan nga nahisulat, TINAGO, ANG DAKONG BABILONIA, ANG INAHAN SA MGA BIGAON UG SA MGA DULUMTANAN SA YUTA. Pinadayag 17:4, 5.
Before 1950, English dictionaries correctly identified the woman represented in these two verses, as the Roman Catholic church. The whole world knew after the Dark Ages of Catholic persecutions that were accomplished from 538 through 1798; that the Roman church was the whore who commits fornication with the kings of the earth. The Declaration of Independence was designed as a rejection of the rule of Catholicism and also the rule of the earthly kings that had formed unholy relationships with the whore. Isaiah chapter twenty-three, identifies that the whore would be forgotten. You would never find the definition of the whore of Revelation seventeen as the Catholic church in any modern search engines, for God’s Word never fails, and God’s Word states that she would be forgotten.
Sa wala pa ang 1950, husto nga giila sa mga diksyonaryo sa Ingles ang babaye nga girepresentahan niining duha ka bersikulo ingon nga ang Simbahang Romano Katoliko. Ang tibuok kalibotan nahibalo, human sa Mangitngit nga Kapanahonan sa mga paglutos sa Katoliko nga nahitabo gikan sa 538 hangtod sa 1798, nga ang Simbahang Romano mao ang bigaon nga nakighilawas uban sa mga hari sa yuta. Ang Deklarasyon sa Kagawasan gihimo aron isalikway ang pagmando sa Katolisismo ug usab ang pagmando sa mga haring yutan-on nga nakaporma ug mga dili balaan nga relasyon uban sa maong bigaon. Ang Isaias kapitulo baynte-tres nagaila nga ang maong bigaon hikalimtan. Dili gayud nimo makita ang depinisyon sa bigaon sa Pinadayag disisiyete ingon nga ang Simbahang Katoliko sa bisan unsang modernong search engine, kay ang Pulong sa Dios dili gayud mapakyas, ug ang Pulong sa Dios nagaingon nga siya hikalimtan.
And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. And her merchandise and her hire shall be holiness to the Lord: it shall not be treasured nor laid up; for her merchandise shall be for them that dwell before the Lord, to eat sufficiently, and for durable clothing. Isaiah 23:15–18.
Ug mahitabo niadtong adlawa, nga ang Tiro hikalimtan sulod sa kapitoan ka tuig, sumala sa mga adlaw sa usa ka hari: sa katapusan sa kapitoan ka tuig ang Tiro moawit ingon sa usa ka bigaon. Pagkuha ug alpa, libota ang siyudad, ikaw nga bigaon nga hinalimtan; paghimo ug matam-is nga melodiya, pag-awit ug daghang mga awit, aron ikaw mahinumduman. Ug mahitabo, human sa katapusan sa kapitoan ka tuig, nga ang Ginoo moduaw sa Tiro, ug kini mobalik sa iyang suhol, ug makighilawas sa tanang gingharian sa kalibotan sa ibabaw sa nawong sa yuta. Ug ang iyang patigayon ug ang iyang suhol mamahimong pagkabalaan alang sa Ginoo: kini dili tigumon ni hipuson; kay ang iyang patigayon mamaalang sa mga nagapuyo sa atubangan sa Ginoo, aron mokaon nga igo, ug alang sa malungtarong bisti. Isaias 23:15–18.
God’s Word never fails, and since 1798, the whore has been forgotten, but in the last days she will be remembered. She is remembered when God’s seventh-day Sabbath is attacked, and it is the one commandment of the Ten Commandments, that was always to be remembered. She is remembered when she takes her harp, travels around the city and makes sweet melodies and many songs. She sings her songs at the end of seventy years, that are the days of one king. A king, according to Daniel chapter two, is a kingdom.
Ang Pulong sa Dios dili gayod mapakyas, ug sukad sa 1798, ang bigaon hingkalimtan na, apan sa ulahing mga adlaw siya pagahinumduman. Siya mahinumduman sa diha nga ang Igpapahulay sa ikapitong adlaw sa Dios paga-atakehon, ug kini mao ang usa ka sugo sa Napulo ka Sugo nga sa kanunay pagahinumduman. Siya mahinumduman sa diha nga kuhaon niya ang iyang alpa, molibot sa siyudad, ug mohimo ug mga matam-is nga melodiya ug daghang mga awit. Awiton niya ang iyang mga awit sa katapusan sa kapitoan ka tuig, nga mao ang mga adlaw sa usa ka hari. Ang usa ka hari, sumala sa Daniel kapitulo dos, usa ka gingharian.
And wheresoever the children of men dwell, the beasts of the field and the fowls of the heaven hath he given into thine hand, and hath made thee ruler over them all. Thou art this head of gold. Daniel 2:38.
Ug bisan asa magapuyo ang mga anak sa mga tawo, ang mga mananap sa kapatagan ug ang mga langgam sa langit gihatag niya ngadto sa imong kamot, ug gihimo ka niyang magmamando ibabaw kanilang tanan. Ikaw mao kining ulo nga bulawan. Daniel 2:38.
A “head,” or a “king” are both symbols of a kingdom. The kingdom that is represented by the “days of one king,” is the United States. The United States began its prophetic rule as the earth beast when the deadly wound was delivered to the whore of Babylon in 1798. It continues as the sixth kingdom of Bible prophecy until the Sunday law. The literal kingdom of Bible prophecy that actually ruled for seventy years was Babylon.
Ang “ulo,” o ang “hari,” maoy mga simbolo sa usa ka gingharian. Ang gingharian nga girepresentahan sa “mga adlaw sa usa ka hari” mao ang Tinipong Bansa sa Amerika. Ang Tinipong Bansa sa Amerika nagsugod sa iyang profetikanhong pagmando isip mananap sa yuta sa dihang ang makamatayng samad gihatud ngadto sa bigaon sa Babilonia niadtong 1798. Nagapadayon kini isip ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia hangtod sa balaod sa Dominggo. Ang literal nga gingharian sa tagna sa Biblia nga sa pagkatinuod nagmando sulod sa kapitoan ka tuig mao ang Babilonia.
Behold, I will send and take all the families of the north, saith the Lord, and Nebuchadnezzar the king of Babylon, my servant, and will bring them against this land, and against the inhabitants thereof, and against all these nations round about, and will utterly destroy them, and make them an astonishment, and an hissing, and perpetual desolations. Moreover I will take from them the voice of mirth, and the voice of gladness, the voice of the bridegroom, and the voice of the bride, the sound of the millstones, and the light of the candle. And this whole land shall be a desolation, and an astonishment; and these nations shall serve the king of Babylon seventy years. And it shall come to pass, when seventy years are accomplished, that I will punish the king of Babylon, and that nation, saith the Lord, for their iniquity, and the land of the Chaldeans, and will make it perpetual desolations. Jeremiah 25:9–12.
Ania karon, akong ipadala ug kuhaon ang tanang mga kabanayan sa amihanan, nagaingon ang Ginoo, ug si Nabucodonosor nga hari sa Babilonia, akong alagad, ug dad-on ko sila batok niining yutaa, ug batok sa mga pumoluyo niini, ug batok niining tanang mga nasod nga naglibot; ug laglagon ko gayod sila sa hingpit, ug himoon ko silang usa ka kahibulongan, ug usa ka sinitsitan, ug mga walay-katapusang kamingawan. Labut pa, kuhaon ko gikan kanila ang tingog sa kasadya, ug ang tingog sa kalipay, ang tingog sa pamanhonon, ug ang tingog sa pangasaw-onon, ang tingog sa mga galingan, ug ang kahayag sa kandila. Ug kining tibuok yutaa mahimong usa ka kamingawan ug usa ka kahibulongan; ug kining mga nasora mag-alagad sa hari sa Babilonia sulod sa kapitoan ka tuig. Ug mahitabo, sa diha nga matuman na ang kapitoan ka tuig, nga silotan ko ang hari sa Babilonia, ug kanang nasora, nagaingon ang Ginoo, tungod sa ilang kasal-anan, ug ang yuta sa mga Caldeahanon, ug himoon ko kini nga walay-katapusang mga kamingawan. Jeremias 25:9–12.
Literal Babylon ruled for seventy years, typifying the kingdom in the last days which will reign for seventy symbolic years. Nebuchadnezzar, the king of Babylon, attacked Judah three times. The first attack was against Jehoiakim, and the seventy years of Jeremiah’s prophecy then began. It ended with the death of Belshazzar, when God punished “the king of Babylon,” as he had punished king Jehoiakim in the beginning of the seventy years. The prophetic kingdom that is represented as “days of one king” (one kingdom) as “seventy years” was Babylon, and the kingdom of Bible prophecy that rules for the seventy symbolic years during the time when the whore of Tyre is forgotten, is the earth beast of Revelation thirteen. The transition from the fifth to sixth kingdom of Bible prophecy in 1798, is part of the truth that John is illustrating in Revelation chapter thirteen.
Ang literal nga Babilonya nagmando sulod sa kapitoan ka tuig, nga naghulagway sa gingharian sa kaulahian nga mga adlaw nga magahari sulod sa kapitoan ka simbolikong tuig. Si Nabucodonosor, ang hari sa Babilonya, misulong sa Juda sa tulo ka higayon. Ang unang pagsulong batok kang Jehoiakim, ug didto nagsugod ang kapitoan ka tuig sa propesiya ni Jeremias. Kini natapos sa pagkamatay ni Belsasar, sa dihang gisilotan sa Dios “ang hari sa Babilonya,” maingon nga Iyang gisilotan si hari Jehoiakim sa sinugdanan sa kapitoan ka tuig. Ang propetikong gingharian nga gihulagway ingon nga “mga adlaw sa usa ka hari” (usa ka gingharian) nga “kapitoan ka tuig” mao ang Babilonya, ug ang gingharian sa propesiya sa Biblia nga nagmando sulod sa kapitoan ka simbolikong tuig sa panahon nga ang bigaon sa Tiro hingkalimtan, mao ang mananap sa yuta sa Pinadayag trese. Ang pagbalhin gikan sa ikalima ngadto sa ikaunom nga gingharian sa propesiya sa Biblia niadtong 1798, kabahin sa kamatuoran nga gihulagway ni Juan sa Pinadayag kapitulo trese.
And I stood upon the sand of the sea, and saw a beast rise up out of the sea, having seven heads and ten horns, and upon his horns ten crowns, and upon his heads the name of blasphemy. . . . And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. Revelation 13:1, 11.
Ug mitindog ako ibabaw sa balas sa dagat, ug nakita ko ang usa ka mapintas nga mananap nga mitungas gikan sa dagat, nga may pito ka ulo ug napulo ka sungay, ug sa iyang mga sungay may napulo ka purongpurong, ug sa iyang mga ulo ang ngalan sa pagpasipala.... Ug nakita ko ang laing mapintas nga mananap nga mitungas gikan sa yuta; ug siya may duha ka sungay nga sama sa nating karnero, ug siya misulti ingon sa usa ka dragon. Pinadayag 13:1, 11.
The seashore which John stood upon in Revelation chapter thirteen, represents 1798.
Ang baybayon sa dagat nga gibarugan ni Juan sa Pinadayag kapitulo trese nagrepresentar sa 1798.
“At the time when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, is represented by a beast with lamblike horns. The beasts preceding it had risen from the sea; but this came up out of the earth, representing the peaceful rise of the nation which it symbolized—the United States.” Signs of the Times, February 8, 1910.
“Sa panahon nga ang Kapapahan, nga gihikawan sa iyang kusog, napugos sa paghunong sa paglutos, nakita ni Juan ang usa ka bag-ong gahum nga mitungha aron mosubli sa tingog sa dragon, ug mopadayon sa mao rang mabangis ug mapasipalahong buhat. Kining gahuma, ang katapusan nga makiggubat batok sa iglesia ug sa balaod sa Dios, gihulagway pinaagi sa usa ka mananap nga may mga sungay nga sama sa karnero. Ang mga mananap nga nag-una niini mitungha gikan sa dagat; apan kini mitungha gikan sa yuta, nga nagrepresentar sa malinawon nga pagtungha sa nasod nga iyang gisimbolohan—ang Tinipong Bansa sa Amerika.” Signs of the Times, Pebrero 8, 1910.
The beast from the sea was divided by the sand of the sea from the beast of the earth. The fifth kingdom of Bible prophecy in 1798 (the seashore), represented past history, and the sixth kingdom was future history. The Millerites did not see this truth. William Miller was given insight into the dragon power of paganism and its relationship with the following kingdom represented as the beast of Catholicism. Revelation thirteen, opens up the story of the false prophet, that is the third of the three powers which lead the world to Armageddon. The story begins on the seashore of 1798.
Ang mapintas nga mananap nga gikan sa dagat gibulag sa baybayon sa dagat gikan sa mapintas nga mananap sa yuta. Ang ikalimang gingharian sa tagna sa Biblia niadtong 1798 (ang baybayon) nagrepresentar sa nanglabay nga kasaysayan, ug ang ikaunom nga gingharian mao ang umaabot nga kasaysayan. Ang mga Millerite wala makakita niining kamatuoran. Si William Miller gihatagan ug pagsabot bahin sa gahum sa dragon sa paganismo ug sa iyang kalambigitan sa misunod nga gingharian nga girepresentar ingon nga mapintas nga mananap sa Katolisismo. Ang Pinadayag trese nagpadayag sa sugilanon sa mini nga manalagna, nga mao ang ikatulo sa tulo ka mga gahum nga nangulo sa kalibotan ngadto sa Armagedon. Ang sugilanon nagsugod sa baybayon niadtong 1798.
The United States begins its history with the symbolism of the lamb, but ends its history speaking as a dragon. The history of the symbolic seventy years of the reign of the earth beast is represented in one verse, in chapter thirteen of Revelation, for the verse identifies both the beginning and ending of the earth beast in the same sentence.
Ang Estados Unidos nagsugod sa iyang kasaysayan uban sa simbolismo sa nating karnero, apan nagtapos sa iyang kasaysayan nga nagsulti ingon sa usa ka dragon. Ang kasaysayan sa simbolikong kapitoan ka tuig sa paghari sa mananap sa yuta girepresentar diha sa usa ka bersikulo, sa kapitulo trese sa Pinadayag, kay ang maong bersikulo nagaila sa sinugdanan ug sa katapusan sa mananap sa yuta diha sa mao gihapong tudling-pulong.
And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. Revelation 13:11.
Ug nakita ko ang laing mananap nga misaka gikan sa yuta; ug siya may duha ka sungay nga sama sa usa ka nating karnero, ug siya misulti ingon sa usa ka dragon. Pinadayag 13:11.
When the United States speaks as a dragon, it passes the Sunday law. Before it accomplishes the enforcement of Sunday worship the apostate churches of Protestantism will come together and take political control of the apostate government, as they form the image of the beast. When inspiration identifies (and it does so repeatedly), that Nebuchadnezzar’s dedication service of the golden image represents the Sunday law, it is marking the end of the seventy symbolic years of the earth beast. Daniel chapters one through three, represent the three angels’ messages of Revelation chapter fourteen. The third angel becomes a living truth at the Sunday law.
Sa diha nga ang Tinipong Bansa sa Amerika mosulti ingon sa usa ka dragon, magpatuman kini sa balaod sa Domingo. Sa dili pa niini matuman ang pagpatuman sa pagsimba sa Domingo, ang mga apostatang iglesia sa Protestante magkatigum ug mokuha sa politikal nga pagkontrolar sa apostatang kagamhanan, samtang ilang maporma ang larawan sa mananap. Sa diha nga ang inspirasyon nag-ila (ug gibuhat kini sa makadaghan), nga ang seremonyas sa pagpahinungod ni Nabucodonosor sa bulawang larawan nagrepresentar sa balaod sa Domingo, kini nagtimaan sa katapusan sa kapitoan ka simbolikong mga tuig sa mananap sa yuta. Ang mga kapitulo uno hangtod tulo sa Daniel nagrepresentar sa mga mensahe sa tulo ka mga manulunda sa Pinadayag kapitulo katorse. Ang ikatulong manulunda mahimong buhi nga kamatuoran sa balaod sa Domingo.
Prophetically, chapters one through three in the book of Daniel, represent the seventy symbolic years of the earth beast of Revelation thirteen. The dietary test represented in chapter one, and the symbolism of Jehoiakim, identify that chapter one, prophetically begins at the empowerment of the first angel, either on August 11, 1840, or on September 11, 2001, in the history of the third angel.
Sa paagi sa tagna, ang mga kapitulo usa hangtod tulo sa basahon ni Daniel nagrepresentar sa kapitoan ka simbolikong mga tuig sa mananap sa yuta sa Pinadayag trese. Ang pagsulay bahin sa pagkaon nga girepresentahan sa kapitulo usa, ug ang simbolismo ni Jehoiakim, nagpaila nga ang kapitulo usa, sa paagi sa tagna, nagsugod sa paghatag ug gahum sa unang manolunda, bisan sa Agosto 11, 1840, o sa Setyembre 11, 2001, sulod sa kasaysayan sa ikatulong manolunda.
Babylon is the nation that ruled for seventy years, and those years, represents the history of the United States. Babylon’s seventy years did not conclude until well after Nebuchadnezzar’s dedication of the golden image, but prophetically the seventy symbolic years that Isaiah employs in chapter twenty-three, ends in chapter three of Daniel. When Nebuchadnezzar’s orchestra plays the music for the dedication ceremony, the mark of the beast is enforced, and at that time the whore of Tyre and of Babylon begins to sing her songs to the kings of the earth, while apostate Israel bows and dances.
Ang Babilonia mao ang nasod nga nagmando sulod sa kapitoan ka tuig, ug kadtong mga tuiga nagrepresentar sa kasaysayan sa Tinipong Bansa sa Amerika. Ang kapitoan ka tuig sa Babilonia wala matapos hangtod sa hilabihang ulahi na human sa pagpahinungod ni Nabucodonosor sa bulawang larawan, apan sa paagi sa tagna ang simbolikong kapitoan ka tuig nga gigamit ni Isaias diha sa kapitulo baynte-tres natapos diha sa kapitulo tres sa Daniel. Sa dihang ang orkestra ni Nabucodonosor motugtog sa musika alang sa seremonya sa pagpahinungod, ang marka sa mapintas nga mananap ipatuman, ug niadtong panahona ang bigaon sa Tiro ug sa Babilonia magsugod sa pag-awit sa iyang mga awit ngadto sa mga hari sa yuta, samtang ang apostatang Israel moyukbo ug mosayaw.
Nebuchadnezzar the king made an image of gold, whose height was threescore cubits, and the breadth thereof six cubits: he set it up in the plain of Dura, in the province of Babylon. Then Nebuchadnezzar the king sent to gather together the princes, the governors, and the captains, the judges, the treasurers, the counsellors, the sheriffs, and all the rulers of the provinces, to come to the dedication of the image which Nebuchadnezzar the king had set up. Then the princes, the governors, and captains, the judges, the treasurers, the counsellors, the sheriffs, and all the rulers of the provinces, were gathered together unto the dedication of the image that Nebuchadnezzar the king had set up; and they stood before the image that Nebuchadnezzar had set up. Then an herald cried aloud, To you it is commanded, O people, nations, and languages, That at what time ye hear the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, dulcimer, and all kinds of musick, ye fall down and worship the golden image that Nebuchadnezzar the king hath set up: And whoso falleth not down and worshippeth shall the same hour be cast into the midst of a burning fiery furnace. Therefore at that time, when all the people heard the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, and all kinds of musick, all the people, the nations, and the languages, fell down and worshipped the golden image that Nebuchadnezzar the king had set up. Daniel 3:1–7.
Si Nabucodonosor nga hari naghimo ug usa ka larawan nga bulawan, nga ang kahabogon niini kan-uman ka maniko, ug ang gilapdon niini unom ka maniko; ug iyang gipahamutang kini sa kapatagan sa Dura, sa lalawigan sa Babilonia. Unya si Nabucodonosor nga hari nagsugo sa pagpundok sa mga principe, sa mga gobernador, ug sa mga kapitan, sa mga maghuhukom, sa mga ingat-yaman, sa mga magtatambag, sa mga punoan sa kahusay, ug sa tanang mga magmamando sa mga lalawigan, aron motambong sa paghalad sa larawan nga gipahamutang ni Nabucodonosor nga hari. Busa ang mga principe, ang mga gobernador, ug ang mga kapitan, ang mga maghuhukom, ang mga ingat-yaman, ang mga magtatambag, ang mga punoan sa kahusay, ug ang tanang mga magmamando sa mga lalawigan, nanagtigum alang sa paghalad sa larawan nga gipahamutang ni Nabucodonosor nga hari; ug sila mitindog sa atubangan sa larawan nga gipahamutang ni Nabucodonosor. Unya ang usa ka magsasangyaw misinggit sa kusog, Kaninyo gisugo kini, Oh mga katawhan, mga nasod, ug mga pinulongan, Nga sa diha nga madungog ninyo ang tingog sa trompeta, sa plawta, sa alpa, sa sakbuto, sa salterio, sa dulcimer, ug sa tanang matang sa musika, managyukbo kamo ug mosimba sa bulawang larawan nga gipahamutang ni Nabucodonosor nga hari; Ug bisan kinsa nga dili moyukbo ug mosimba igasalibay sa maong takna ngadto sa taliwala sa hudno nga kalayo nga nagadilaab. Busa niadtong panahona, sa diha nga nadungog sa tanang katawhan ang tingog sa trompeta, plawta, alpa, sakbuto, salterio, ug sa tanang matang sa musika, ang tanang mga katawhan, ang mga nasod, ug ang mga pinulongan, nanagyukbo ug misimba sa bulawang larawan nga gipahamutang ni Nabucodonosor nga hari. Daniel 3:1–7.
At that “time,” or in that same “hour,” which is the Sunday law in the United States, anyone who refuses to worship the golden image will “be cast into the midst of a burning fiery furnace.” The only book in the Old Testament that contains the word translated as “hour,” is the book of Daniel. The word “hour” in chapter three, represents the arrival of the mark of the beast. The word “hour” also represents the message of the first angel in chapter four, for it there symbolizes the warning to Nebuchadnezzar of the coming “hour” of God’s judgment.
Niadtong “panahona,” o niadtong maong “takna,” nga mao ang balaod sa Domingo sa Estados Unidos, ang bisan kinsa nga modumili sa pagsimba sa bulawang larawan “ihulog sa taliwala sa hudno nga nagdilaab sa kalayo.” Ang bugtong basahon sa Daang Tugon nga naglangkob sa pulong nga gihubad nga “takna,” mao ang basahon ni Daniel. Ang pulong nga “takna” sa ikatulong kapitulo nagrepresentar sa pag-abot sa marka sa mananap. Ang pulong nga “takna” nagrepresentar usab sa mensahe sa unang manulonda sa ikaupat nga kapitulo, kay didto kini nagsimbolo sa pasidaan kang Nabucodonosor mahitungod sa umaabot nga “takna” sa paghukom sa Dios.
Then Daniel, whose name was Belteshazzar, was astonied for one hour, and his thoughts troubled him. The king spake, and said, Belteshazzar, let not the dream, or the interpretation thereof, trouble thee. Belteshazzar answered and said, My lord, the dream be to them that hate thee, and the interpretation thereof to thine enemies. Daniel 4:19.
Unya si Daniel, nga ginganlan ug Belteshazzar, nahibulong sulod sa usa ka takna, ug ang iyang mga hunahuna nakasamok kaniya. Ang hari misulti ug miingon, “Belteshazzar, ayaw tugoti nga ang damgo, ni ang paghubad niini, makasamok kanimo.” Si Belteshazzar mitubag ug miingon, “Akong ginoo, hinaut nga ang damgo maadto kanila nga nagadumot kanimo, ug ang paghubad niini sa imong mga kaaway.” Daniel 4:19.
Daniel presented the warning to Nebuchadnezzar of his coming hour of God’s judgment, that Nebuchadnezzar later rejected. The “hour” in chapter four, when used again in the chapter, then represents the “hour” that the judgment arrived. In Millerite history the first “hour” in chapter four, would represent the arrival of the first angel in 1798. That message was fulfilled when the investigative judgment began on October 22, 1844. The “hour” in chapter four, is first a symbol of a message of coming judgment and then it is employed as the symbol that the judgment has arrived. The first use of the word “hour” represents 1798, and the arrival of the first angel, and the second use represents October 22, 1844, and the arrival of the third angel.
Gipresentar ni Daniel kang Nabucodonosor ang pasidaan mahitungod sa umaabot niyang takna sa paghukom sa Dios, nga sa ulahi gisalikway ni Nabucodonosor. Ang “takna” sa kapitulo kwatro, sa dihang gigamit pag-usab sulod sa maong kapitulo, nan nagrepresentar sa “takna” nga miabut ang paghukom. Sa kasaysayan sa Millerite, ang unang “takna” sa kapitulo kwatro magrepresentar sa pag-abot sa unang manulonda niadtong 1798. Kadto nga mensahe natuman sa dihang nagsugod ang mapangusisang paghukom niadtong Oktubre 22, 1844. Ang “takna” sa kapitulo kwatro, una usa ka simbolo sa usa ka mensahe sa umaabot nga paghukom ug unya gigamit kini ingon nga simbolo nga ang paghukom miabut na. Ang unang paggamit sa pulong nga “takna” nagrepresentar sa 1798, ug sa pag-abot sa unang manulonda, ug ang ikaduhang paggamit nagrepresentar sa Oktubre 22, 1844, ug sa pag-abot sa ikatulong manulonda.
The same hour was the thing fulfilled upon Nebuchadnezzar: and he was driven from men, and did eat grass as oxen, and his body was wet with the dew of heaven, till his hairs were grown like eagles’ feathers, and his nails like birds’ claws. Daniel 4:33.
Nianang taknaa gayud natuman kana kang Nabucodonosor; ug siya giabog gikan sa mga tawo, ug mikaon siya ug balili sama sa mga baka, ug ang iyang lawas nabasa sa tun-og sa langit, hangtod nga ang iyang buhok mitubo nga sama sa mga balhibo sa agila, ug ang iyang mga kuko sama sa mga kuko sa mga langgam. Daniel 4:33.
The “hour” in chapter four is therefore a symbol of both 1798 and 1844, which are the ending points for the two curses of “seven times,” against the northern (beginning in 723 BC) and southern (beginning in 677 BC) kingdoms of Israel. Those two curses, representing twenty-five hundred and twenty years of scattering and slavery, represent the execution of God’s first and last indignation against His apostate people. They both started with God’s judgment, and their respective endings represent the warning message of God’s approaching investigative judgment, or the arrival of the investigative judgment. Both of the judgments represented by the ending of the two judgments of “seven times” are represented by the word “hour,” in Daniel chapter four.
Busa ang “takna” diha sa ikaupat nga kapitulo usa ka simbolo sa 1798 ug 1844, nga mao ang mga kataposang punto sa duha ka tunglo sa “pito ka panahon,” batok sa amihanang gingharian sa Israel (nagsugod sa 723 BC) ug sa habagatang gingharian sa Israel (nagsugod sa 677 BC). Kining duha ka mga tunglo, nga nagrepresentar sa duha ka libo lima ka gatus ug kaluhaan ka tuig sa pagkakatibulaag ug pagkaulipon, nagrepresentar sa pagpatuman sa nahauna ug katapusang kapungot sa Dios batok sa Iyang mga apostatang katawhan. Ang duha nagsugod pinaagi sa paghukom sa Dios, ug ang ilang tagsa-tagsang mga katapusan nagrepresentar sa mensahe sa pasidaan mahitungod sa nagasingabot nga pangsusi nga paghukom sa Dios, o sa pag-abot sa pangsusi nga paghukom. Ang duha ka mga paghukom nga girepresentar sa katapusan sa duha ka mga paghukom sa “pito ka panahon” girepresentar sa pulong nga “takna,” diha sa Daniel kapitulo upat.
In Millerite history the “hour” represents the beginning of the movement at the time of the end in 1798, when the first angel arrived, and the second “hour” in chapter four represents the end of the movement, when the third angel arrived on October 22, 1844. The Millerite movement of the first angel is repeated in the movement of the third angel, so the two usages of “hour” in chapter four, also mark the time of the end in 1989, and also the soon-coming Sunday law. The Millerite movement of the first angel announced the opening of the investigative judgment, and the movement of the third angel announces the opening of God’s executive judgment, which is progressive, beginning at the Sunday law, and continuing and escalating until the Second Coming of Christ.
Sa kasaysayan sa mga Millerita, ang “takna” nagrepresentar sa sinugdanan sa kalihokan sa panahon sa katapusan niadtong 1798, sa dihang miabot ang unang manulonda; ug ang ikaduhang “takna” sa kapitulo upat nagrepresentar sa katapusan sa kalihokan, sa dihang miabot ang ikatulong manulonda niadtong Oktubre 22, 1844. Ang kalihokan sa unang manulonda sa mga Millerita gisubli diha sa kalihokan sa ikatulong manulonda, busa ang duha ka paggamit sa “takna” sa kapitulo upat nagtimaan usab sa panahon sa katapusan niadtong 1989, ug usab sa hapit nang moabot nga balaod sa Domingo. Ang kalihokan sa unang manulonda sa mga Millerita nagpahibalo sa pag-abli sa hukom nga imbestigatibo, ug ang kalihokan sa ikatulong manulonda nagpahibalo sa pag-abli sa ehekutibong hukom sa Dios, nga progresibo, nagsugod sa balaod sa Domingo, ug nagapadayon ug nagakakusog hangtod sa Ikaduhang Pag-anhi ni Cristo.
We will continue our study of Daniel chapter three, and conclude our consideration of the word “hour” in the next article.
Padayonon nato ang atong pagtuon sa ikatulong kapitulo sa Daniel, ug tapuson ang atong pagsusi sa pulong nga “oras” sa sunod nga artikulo.
Behold, I send you forth as sheep in the midst of wolves: be ye therefore wise as serpents, and harmless as doves. But beware of men: for they will deliver you up to the councils, and they will scourge you in their synagogues; And ye shall be brought before governors and kings for my sake, for a testimony against them and the Gentiles. But when they deliver you up, take no thought how or what ye shall speak: for it shall be given you in that same hour what ye shall speak. For it is not ye that speak, but the Spirit of your Father which speaketh in you. And the brother shall deliver up the brother to death, and the father the child: and the children shall rise up against their parents, and cause them to be put to death. And ye shall be hated of all men for my name’s sake: but he that endureth to the end shall be saved. But when they persecute you in this city, flee ye into another: for verily I say unto you, Ye shall not have gone over the cities of Israel, till the Son of man be come. The disciple is not above his master, nor the servant above his lord. It is enough for the disciple that he be as his master, and the servant as his lord. If they have called the master of the house Beelzebub, how much more shall they call them of his household? Fear them not therefore: for there is nothing covered, that shall not be revealed; and hid, that shall not be known. What I tell you in darkness, that speak ye in light: and what ye hear in the ear, that preach ye upon the housetops. And fear not them which kill the body, but are not able to kill the soul: but rather fear him which is able to destroy both soul and body in hell. Matthew 10:16–28.
Tan-awa, gipaadto ko kamo ingon nga mga karnero sa taliwala sa mga lobo; busa magmaalamon kamo sama sa mga halas, ug walay kadaot sama sa mga salampati. Apan pagbantay kamo sa mga tawo; kay itugyan nila kamo ngadto sa mga hukmanan, ug latigohon nila kamo diha sa ilang mga sinagoga; Ug dad-on kamo sa atubangan sa mga gobernador ug mga hari tungod kanako, aron mahimong usa ka pagpamatuod batok kanila ug sa mga Gentil. Apan sa diha nga itugyan nila kamo, ayaw kabalaka kon unsaon o unsay inyong igasulti; kay igahatag kaninyo nianang maong taknaa ang inyong igasulti. Kay dili kamo maoy magasulti, kondili ang Espiritu sa inyong Amahan nga nagasulti diha kaninyo. Ug ang igsoon magatugyan sa iyang igsoon ngadto sa kamatayon, ug ang amahan sa iyang anak; ug ang mga anak motindog batok sa ilang mga ginikanan, ug ipapatay sila. Ug pagadumtan kamo sa tanang tawo tungod sa akong ngalan; apan kadtong molahutay hangtod sa katapusan mamaluwas. Apan sa diha nga lutoson nila kamo niining lungsora, pakalagiw kamo ngadto sa lain; kay sa pagkatinuod magaingon ako kaninyo, dili pa kamo makalibot sa mga lungsod sa Israel hangtod moabot ang Anak sa tawo. Ang tinun-an dili labaw sa iyang magtutudlo, ni ang ulipon labaw sa iyang agalon. Igo na alang sa tinun-an nga siya mahisama sa iyang magtutudlo, ug ang ulipon sa iyang agalon. Kon gitawag nila ang agalon sa panimalay nga Beelzebub, unsa pa kaha ka labaw nga pagatawgon nila ang mga sakop sa iyang panimalay? Busa ayaw kamo kahadlok kanila; kay walay tinabonan nga dili mapadayag, ug walay tinago nga dili mahibaloan. Ang akong isulti kaninyo diha sa kangitngit, isulti ninyo diha sa kahayag; ug ang inyong madungog nga isulti sa dalunggan, iwali ninyo ibabaw sa mga atop sa balay. Ug ayaw kahadlok kanila nga mopatay sa lawas apan dili makahimo sa pagpatay sa kalag; kondili kahadloki hinoon siya nga makahimo sa paglaglag sa kalag ug lawas didto sa impiyerno. Mateo 10:16–28.