The hidden history of verse forty contains the line of six presidents from the time of the end in 1989, unto 2020, when Biden, the seventh president, stole the presidency. 2020 marks the beginning of a hidden history, from that point unto “Alexander the Great”, representing when the seventh kingdom of Bible prophecy is set up at the soon coming Sunday law. Those ten kings immediately agree to give their seventh kingdom to the eighth kingdom, that is of the seven—the papal power. That hidden history begins with the seventh president and ends with the seventh kingdom.

Ang tinagong kasaysayan sa bersikulo kwarenta naglangkob sa linya sa unom ka mga presidente gikan sa panahon sa katapusan niadtong 1989, hangtod sa 2020, sa dihang si Biden, ang ikapitong presidente, nangawat sa pagkapresidente. Ang 2020 nagtimaan sa sinugdanan sa usa ka tinagong kasaysayan, gikan niana nga punto hangtod kang “Alexander the Great”, nga nagrepresentar sa panahon sa pagkatukod sa ikapitong gingharian sa tagna sa Biblia diha sa haduol nang umabot nga balaod sa Domingo. Kadtong napulo ka mga hari diha-diha mouyon sa paghatag sa ilang ikapitong gingharian ngadto sa ikawalong gingharian, nga usa gikan sa pito—ang gahum sa kapapahan. Kining tinagong kasaysayan nagsugod sa ikapitong presidente ug matapos sa ikapitong gingharian.

When history identifies that between Xerxes, representing the rich king who stirs up Grecia, unto Alexander the Great, that there were eight Persian kings, we find that the hidden history between the end of verse two and verse three represents the image of the beast testing time by the number eight. The image of the beast in the United States is fully in place when the Sunday law is enforced, and at that point the seventh and then eighth kingdoms arrive. The eight Persian kings end at Alexander the Great, so the number eight marks the image of the beast testing time that concludes at the Sunday law.

Sa dihang ang kasaysayan nag-ila nga tali sa Xerxes, nga nagrepresentar sa adunahang hari nga nagdasig batok sa Grecia, ug kang Alexander the Great, may walo ka mga hari sa Persia, atong makita nga ang tinagong kasaysayan tali sa kataposan sa bersikulo dos ug sa bersikulo tres nagrepresentar sa larawan sa mananap nga panahon sa pagsulay pinaagi sa numero nga walo. Ang larawan sa mananap sa Estados Unidos hingpit nang natukod sa dihang ipatuman ang balaod sa Domingo, ug niadtong puntoha moabot ang ikapitong ug dayon ang ikawalong mga gingharian. Ang walo ka mga hari sa Persia matapos kang Alexander the Great, busa ang numero nga walo nagtimaan sa larawan sa mananap nga panahon sa pagsulay nga matapos sa balaod sa Domingo.

Verses ten through fifteen inform us that the image of the beast testing time was the third of three waymarks represented by the history of the Maccabees, and that the third waymark was a period of time beginning in 161 BC and ending in 158 BC. That period followed the first waymark of 167 BC, which identified the beginning of the Maccabean Revolt at Modein, a town whose name means “to protest.” 164 BC followed that protest at Modein, and identified the second dedication of the second temple. 164 BC identifies the second inauguration of Donald Trump as the eighth president since Reagan in 1989, who is of the seven. His inauguration on January 20, 2025 was represented by 164 BC, and the rededication ceremony, which produced the satanic miracle that includes two references to the eight being of the seven.

Ang mga bersikulo napulo hangtod kinse nagpahibalo kanato nga ang hulagway sa mananap nga panahon sa pagsulay mao ang ikatulo sa tulo ka mga timaan sa dalan nga girepresentahan sa kasaysayan sa mga Macabeo, ug nga ang ikatulong timaan sa dalan usa ka yugto sa panahon nga nagsugod sa 161 BC ug natapos sa 158 BC. Kana nga yugto misunod sa unang timaan sa dalan sa 167 BC, nga nagpaila sa sinugdanan sa Pag-alsa sa mga Macabeo sa Modein, usa ka lungsod kansang ngalan nagpasabot ug “pagprotesta.” Ang 164 BC misunod nianang protesta sa Modein, ug nagpaila sa ikaduhang pagdedikar sa ikaduhang templo. Ang 164 BC nagpaila sa ikaduhang inagurasyon ni Donald Trump isip ikawalong presidente sukad kang Reagan niadtong 1989, nga gikan sa pito. Ang iyang inagurasyon niadtong Enero 20, 2025 girepresentahan sa 164 BC, ug sa seremonya sa pagdedikar pag-usab, nga mipahinabo sa satanikong milagro nga naglakip sa duha ka mga pakisayran sa ikawalo nga gikan sa pito.

Therefore, the eight Persian kings represent the history of the league of the Jews with Rome from 161 BC unto 158 BC, and in so doing provide a second witness to the image of the beast testing time that follows the inauguration of Trump in 2025. Verse two proceeds to the stolen election in 2020, where it ends until the historical witness of the eight Persian kings is applied, and they find their application after Trump’s second inauguration. Once the eight Persian kings are laid upon the history between verse two and three, there is still a hidden period from Biden’s inauguration unto Trump’s second inauguration.

Busa, ang walo ka mga hari sa Persia nagrepresentar sa kasaysayan sa pakig-alyansa sa mga Judio uban sa Roma gikan sa 161 BC hangtod sa 158 BC, ug sa pagbuhat niini naghatag ug ikaduhang saksi ngadto sa hulagway sa panahon sa pagsulay sa mananap nga mosunod sa paglingkod ni Trump sa katungdanan sa 2025. Ang bersikulo dos mopadayon ngadto sa gikawat nga eleksiyon sa 2020, diin kini matapos hangtod nga ang kasaysayanong saksi sa walo ka mga hari sa Persia iaplikar, ug makita nila ang ilang aplikasyon human sa ikaduhang paglingkod ni Trump sa katungdanan. Sa higayon nga ang walo ka mga hari sa Persia ipatong sa kasaysayan tali sa bersikulo dos ug tres, aduna gihapoy usa ka tinagong yugto gikan sa paglingkod ni Biden sa katungdanan hangtod sa ikaduhang paglingkod ni Trump sa katungdanan.

That hidden history is identified in Revelation chapter eleven, where the beast of atheism slays the two witnesses in 2020. Then after three and a half symbolic days, Michael descends to resurrect the two witnesses. A “resurrected” Trump began his third campaign for president November 15, 2022, and a resurrected “voice in the wilderness” began to call the one hundred and forty-four thousand at the end of July, 2023.

Kining tinagong kasaysayan giila diha sa Pinadayag kapitulo onse, diin ang mapintas nga mananap sa pagka-ateyista mopatay sa duha ka mga saksi sa 2020. Unya human sa tulo ug tunga ka simbolikong mga adlaw, si Miguel mokanaug aron banhawon ang duha ka mga saksi. Ang usa ka “nabanhaw” nga Trump nagsugod sa iyang ikatulong kampanya alang sa pagkapresidente niadtong Nobyembre 15, 2022, ug ang usa ka nabanhaw nga “tingog sa kamingawan” nagsugod sa pagtawag sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo sa katapusan sa Hulyo, 2023.

Verses ten, eleven, and twelve of Daniel chapter eleven identify the Ukrainian War which began in 2014, and will end with a Russian victory, followed by the collapse of the current Russian confederacy, as typified by the collapse of the Soviet Union in 1989.

Ang mga bersikulo 10, 11, ug 12 sa Daniel kapitulo 11 nagaila sa Gubat sa Ukraine nga nagsugod niadtong 2014, ug matapos pinaagi sa kadaugan sa Russia, nga pagasundan sa pagkahugno sa kasamtangang kompederasyon sa Russia, sumala sa gipaila pinaagi sa pagkahugno sa Unyong Sobyet niadtong 1989.

Verses thirteen through fifteen identify three lines of prophecy. The line of the healing of the papacy that begins when the whore of Tyre comes out of hiding is typified by verse fourteen, and its historical fulfillment is 200 BC, when pagan Rome came into prophetic history as the robbers of thy people, who exalt themselves, but fall.

Ang mga bersikulo trese hangtod kinse nag-ila sa tulo ka linya sa tagna. Ang linya sa pagkaayo sa papasiya nga nagsugod sa dihang ang bigaon sa Tiro migula gikan sa pagtago gitipohan sa bersikulo katorse, ug ang historikal nga katumanan niini mao ang 200 BC, sa dihang ang paganong Roma misulod sa profetikong kasaysayan ingon nga mga tulisan sa imong katawohan, nga nagapahitas-on sa ilang kaugalingon, apan nangapukan.

In the three verses the prophetic line of apostate Republicanism is represented by the history of Antiochus III, who typifies the role of Trump as the eighth president, that is of the seven. The verses also identify the prophetic line of apostate Protestantism as represented by the history of the Maccabees.

Sa tulo ka bersikulo, ang profetikong linya sa apostatang Republikano gihulagway pinaagi sa kasaysayan ni Antiochus III, nga nagtimaan sa papel ni Trump isip ikawalong presidente, nga mao ang usa sa pito. Ang mga bersikulo nag-ila usab sa profetikong linya sa apostatang Protestantismo ingon nga girepresentahan sa kasaysayan sa mga Maccabees.

The prophetic line of the true protestant horn that began as the Philadelphian movement of the Millerites, and that ends as the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand, is also to be laid over the hidden history of verse forty. The seven thunders of Revelation chapter ten is a symbol of both the Philadelphian movement of the Millerites and the one hundred and forty-four thousand. The sealing up of prophecy, and the unsealing of prophecy is accomplished by Christ, and when He does so, He portrays Himself as the Lion of the tribe of Judah. In chapter ten, the angel that Sister White says is “no less a personage than Jesus Christ” “cried with a loud voice, as when a lion roareth: and when he had cried, seven thunders uttered their voices.”

Ang propetikong linya sa tinuod nga Protestante nga sungay nga nagsugod ingon sa kalihukang Filadelfian sa mga Millerite, ug nga nagtapos ingon sa kalihukang Filadelfian sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo, kinahanglan usab ipatong ibabaw sa tinagong kasaysayan sa bersikulo kwarenta. Ang pito ka dalugdog sa Pinadayag kapitulo napulo usa ka simbolo sa duha ka butang: sa kalihukang Filadelfian sa mga Millerite ug sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo. Ang pagselyo sa tagna, ug ang pagbukas sa selyo sa tagna, ginatuman pinaagi ni Cristo, ug sa dihang buhaton Niya kini, Iyang gipakita ang Iyang kaugalingon ingon nga Leon sa banay ni Juda. Sa kapitulo napulo, ang manulonda nga giingon ni Sister White nga “dili ubos nga personahe kay kang Jesu-Cristo” “misinggit sa makusog nga tingog, maingon sa leon nga nagangulob: ug sa diha nga siya nakasinggit na, ang pito ka dalugdog mipagula sa ilang mga tingog.”

Christ, as the Lion of the tribe of Judah, placed the seven thunders into prophetic history around the year 100, and He immediately sealed it up, for “when the seven thunders had uttered their voices,” John “was about to write: and” he “heard a voice from heaven saying,” “seal up those things which the seven thunders uttered, and write them not.”

Si Cristo, ingon nga Leon sa banay ni Juda, nagbutang sa pito ka mga dalugdog ngadto sa kasaysayang matagnaon sa mga tuig nga duol sa 100, ug gilayon Niya kini gitimbrehan, kay “sa dihang ang pito ka mga dalugdog nakapamulong na sa ilang mga tingog,” si Juan “hapit na mosulat: ug” siya “nakadungog ug usa ka tingog gikan sa langit nga nagaingon,” “Timbrehi ang mga butang nga gipamulong sa pito ka mga dalugdog, ug ayaw kini isulat.”

The hidden history of verse forty is now being unsealed by the Lion of the tribe of Judah, and in that history the line of the true protestant horn is represented by the seven thunders. When the voice in the wilderness began to cry out in July 2023, the Lion of the tribe of Judah unsealed another revelation of what the “Seven Thunders” represent.

Ang tinagong kasaysayan sa bersikulo kwarenta karon ginabuksan na sa León sa banay ni Juda, ug niadtong kasaysayana ang linya sa tinuod nga protestanteng sungay gihulagway pinaagi sa pito ka mga dalugdog. Sa dihang ang tingog sa kamingawan misugod sa pagsinggit niadtong Hulyo 2023, ang León sa banay ni Juda mibukas ug laing pagpadayag sa gipasabot sa “Pito ka mga Dalugdog.”

The seven thunders represent the history from July 18, 2020, when the movement of the one hundred and forty-four thousand was slain in the streets, unto the soon coming Sunday law. The line of the seven thunders identifies “events,” that occur in that history. The first disappointment, is followed by the message of the Midnight Cry, and followed by the Sunday law. When Sister White identified the seven thunders, either as the history of the first and second angels, or as future events, in both representations she identified that they represent “events”.

Ang pito ka dalugdog nagrepresentar sa kasaysayan sukad sa Hulyo 18, 2020, sa dihang ang kalihokan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo gipatay diha sa kadalanan, ngadto sa haduol nang umalabot nga balaod sa Domingo. Ang linya sa pito ka dalugdog nagtimaan sa “mga hitabo,” nga mahitabo sulod nianang kasaysayan. Ang nahaunang kapakyasan gisundan sa mensahe sa Tunga-tunga sa Kagabhion nga Singgit, ug gisundan sa balaod sa Domingo. Sa dihang giila ni Sister White ang pito ka dalugdog, bisan ingon nga kasaysayan sa nahauna ug ikaduhang mga manulonda, o ingon nga umaabot nga mga hitabo, sa duruha ka representasyon iyang giila nga kini nagrepresentar sa “mga hitabo”.

The Midnight Cry message may sound like something that is not an “event”, but in Millerite history the Exeter camp meeting from August 12 to 17, 1844 was an “event”, with several associated details connected with the event. Yet the arrival of the Midnight Cry message at the camp meeting was also a fulfillment of the parable of the ten virgins of Matthew twenty-five. The “event” of the Exeter camp meeting was a fulfillment of the seven thunders, but the parable of the ten virgins does not address those events, it addresses the “experience” of the virgins,

Ang mensahe sa Tunga-tungang Paghilak mahimong mopatim-aw nga daw usa ka butang nga dili usa ka “panghitabo,” apan sa kasaysayan sa mga Millerite, ang camp meeting sa Exeter gikan sa Agosto 12 ngadto sa 17, 1844 usa ka “panghitabo,” uban sa daghang mga detalye nga nalambigit niana nga panghitabo. Apan ang pag-abot sa mensahe sa Tunga-tungang Paghilak ngadto sa camp meeting usa usab ka katumanan sa sambingay sa napulo ka mga ulay diha sa Mateo 25. Ang “panghitabo” sa camp meeting sa Exeter usa ka katumanan sa pito ka mga dalugdog, apan ang sambingay sa napulo ka mga ulay wala maghisgot nianang mga panghitabo; naghisgot kini sa “kasinatian” sa mga ulay,

“The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

“Ang sambingay bahin sa napulo ka ulay diha sa Mateo 25 naghulagway usab sa kasinatian sa katawhang Adventista.” The Great Controversy, 393.

Just as the seven thunders identify the parallel history of the movement of the first and third angels, so too the parable of the ten virgins also identifies the two parallel histories.

Sama nga ang pito ka mga dalugdog nagaila sa magkaparis nga kasaysayan sa kalihokan sa nahauna ug ikatulong mga manulonda, mao usab nga ang sambingay bahin sa napulo ka mga ulay nagaila usab sa duha ka magkaparis nga mga kasaysayan.

“I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

“Ako sa kanunay gipasumbingay ngadto sa sambingay sa napulo ka ulay, nga lima kanila maalamon, ug lima mga buang. Kini nga sambingay natuman na ug pagatumanon pa gayud sumala sa matag pulong niini, kay kini adunay pinasahi nga pag-aplikar alang niining panahona, ug, sama sa mensahe sa ikatulong manulonda, natuman na ug magapadayon nga mahimong kamatuoran alang niining panahona hangtod sa katapusan sa panahon.” Review and Herald, Agosto 19, 1890.

The symbol of the seven thunders represents the “events” of the parallel histories, and the ten virgins represent the “experience” of the wise and foolish virgins in those two parallel histories. The Millerite experience, up until 1856, was the experience of Philadelphia, and the experience of the movement of the one hundred and forty-four thousand was the experience of Laodicea, up until shortly after July, 2023. In both histories wise and foolish virgins will be manifested at the arrival of the Midnight Cry message, for it is then that it will be seen who had the oil of preparation.

Ang simbolo sa pito ka mga dalogdog nagrepresentar sa mga “hitabo” sa managsama nga mga kasaysayan, ug ang napulo ka mga ulay nagrepresentar sa “kasinatian” sa maalamon ug buangbuang nga mga ulay sulod niadtong duha ka managsama nga mga kasaysayan. Ang kasinatian sa mga Millerita, hangtod sa 1856, mao ang kasinatian sa Philadelphia, ug ang kasinatian sa kalihokan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo mao ang kasinatian sa Laodicea, hangtod sa mubo nga panahon human sa Hulyo, 2023. Sa duha ka mga kasaysayan, ang maalamon ug buangbuang nga mga ulay igapadayag sa pag-abot sa mensahe sa Tungang Gabii nga Singgit, kay didto makita kon kinsa ang may lana sa pagpangandam.

“The state of the Church represented by the foolish virgins, is also spoken of as the Laodicean state.” Review and Herald, August 19, 1890.

“Ang kahimtang sa Iglesia nga girepresentahan sa mga buangbuang nga mga ulay, gihisgotan usab ingon nga kahimtang sa Laodicea.” Review and Herald, Agosto 19, 1890.

Those who refuse to eat the message that is in the hand of Michael the archangel who descended at the end of July, 2023 will remain in the condition of Laodicea, and those who take the little book and eat it will transition into the condition of Philadelphia. The condition of Laodicea represents a people, or person who Christ is outside of, yet seeking entrance, and the condition of Philadelphia is represented as the combination of Divinity with humanity. The seven thunders identify the “events” of the line of the true protestant horn that is placed into the hidden history of verse forty, beginning on July 18, 2020 and ending at the Sunday law.

Kadtong modumili sa pagkaon sa mensahe nga anaa sa kamot ni Miguel nga arkanghel nga mikunsad sa katapusan sa Hulyo, 2023 magapabilin sa kahimtang sa Laodicea, ug kadtong modawat sa gamayng basahon ug mokaon niini molalin ngadto sa kahimtang sa Philadelphia. Ang kahimtang sa Laodicea naghulagway sa usa ka katawhan, o usa ka tawo, nga anaa si Cristo sa gawas niini, apan nangita sa pagsulod, ug ang kahimtang sa Philadelphia girepresentar ingon nga paghiusa sa Pagka-Dios uban sa katawhan. Ang pito ka mga dalogdog nagaila sa mga “panghitabo” sa linya sa tinuod nga protestanteng sungay nga gibutang sa tinagong kasaysayan sa bersikulo kap-atan, nga nagsugod niadtong Hulyo 18, 2020 ug natapos sa balaod sa Domingo.

The parable of the ten virgins identifies the “experience” of those called to be among the one hundred and forty-four thousand during that very same period. The “events” that identify the history of the one hundred and forty-four thousand from July 18, 2020 unto the Sunday law, and the “experience” of the two classes during that history is accompanied by the identification of the work that was and is assigned in those two parallel histories. The work is represented by the angels of Revelation fourteen, and the work of the Millerites was represented by the first and second angels, and the work of the one hundred and forty-four thousand is represented by the third angel.

Ang sambingay sa napulo ka mga ulay nagaila sa “kasinatian” niadtong mga gitawag aron maapil sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo sulod nianang mao rang panahona. Ang “mga hitabo” nga nagaila sa kasaysayan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo sukad sa Hulyo 18, 2020 hangtod sa balaod sa Domingo, ug ang “kasinatian” sa duha ka mga hut-ong sulod nianang kasaysayan, giubanan sa pag-ila sa buhat nga gitugyan kaniadto ug gitugyan karon nianang duha ka magkaparehong kasaysayan. Ang maong buhat girepresentahan sa mga manulonda sa Pinadayag katorse, ug ang buhat sa mga Millerita girepresentahan sa nahaunang ug ikaduhang manulonda, ug ang buhat sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo girepresentahan sa ikatulong manulonda.

“I have had precious opportunities to obtain an experience. I have had an experience in the first, second, and third angels’ messages. The angels are represented as flying in the midst of heaven, proclaiming to the world a message of warning, and having a direct bearing upon the people living in the last days of this earth’s history. No one hears the voice of these angels, for they are a symbol to represent the people of God who are working in harmony with the universe of heaven. Men and women, enlightened by the Spirit of God, and sanctified through the truth, proclaim the three messages in their order.” Life Sketches, 429.

“Nakahatag ako ug bililhong mga kahigayonan sa pag-angkon ug usa ka kasinatian. Nakabaton ako ug kasinatian diha sa mga mensahe sa nahaunang, ikaduhang, ug ikatulong manulonda. Ang mga manulonda gihulagway nga nagalupad sa taliwala sa langit, nga nagamantala ngadto sa kalibutan ug usa ka mensahe sa pasidaan, ug nga may tuwirang kalabutan sa mga katawhan nga nangabuhi sa kataposang mga adlaw sa kasaysayan niining yutaa. Walay bisan kinsa nga makadungog sa tingog niining mga manulondaa, kay sila usa ka simbolo nga nagarepresentar sa katawhan sa Dios nga nagabuhat sa panag-uyon uban sa uniberso sa langit. Ang kalalakin-an ug kababayen-an, nga nalamdagan sa Espiritu sa Dios, ug gibalaan pinaagi sa kamatuoran, nagamantala sa tulo ka mga mensahe sumala sa ilang pagkasunodsunod.” Life Sketches, 429.

The work given to God’s last-day people on September 11, 2001, at the beginning of the sealing time, is again given to God’s last-day people at the end of the sealing time, when Michael descended in July of 2023.

Ang buluhaton nga gihatag sa katawohan sa Dios sa kataposang mga adlaw niadtong Septyembre 11, 2001, sa sinugdanan sa panahon sa pagpatik, igahatag pag-usab ngadto sa katawohan sa Dios sa kataposang mga adlaw sa katapusan sa panahon sa pagpatik, sa dihang si Michael mikunsad niadtong Hulyo sa 2023.

“John saw ‘Another angel come down from heaven, having great power; and the whole earth was lightened with his glory.’ Revelation 18:1. That work is the voice of the people of God proclaiming a message of warning to the world.” The 1888 Materials, 926.

“Nakita ni Juan ang ‘laing manulonda nga mikunsad gikan sa langit, nga may dakong gahum; ug ang tibook yuta nalamdagan sa iyang himaya.’ Pinadayag 18:1. Kana nga buluhaton mao ang tingog sa katawohan sa Dios nga nagamantala ug mensahe sa pasidaan ngadto sa kalibotan.” The 1888 Materials, 926.

As with the “events” represented by the seven thunders, and the “experience” represented by the ten virgins, the work of the three angels represents two parallel histories.

Sama sa mga “panghitabo” nga gilarawan sa pito ka mga dalugdog, ug sa “kasinatian” nga gilarawan sa napulo ka mga ulay, ang buhat sa tulo ka mga manulunda naglarawan sa duha ka managkaabay nga mga kasaysayan.

“God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows. The third angel proclaims his warning with a loud voice. ‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The 1888 Materials, 804.

“Gihatag sa Dios sa mga mensahe sa Pinadayag 14 ang ilang dapit sa linya sa tagna, ug ang ilang buhat dili mohunong hangtod sa pagkatapos sa kasaysayan niining yutaa. Ang mga mensahe sa nahaunang ug ikaduhang manulonda kamatuoran gihapon alang niining panahona, ug magpadayon nga magkahan-ay sa linya uban niining mosunod. Ang ikatulong manulonda nagmantala sa iyang pasidaan uban sa makusog nga tingog. ‘Human niining mga butanga,’ miingon si Juan, ‘nakakita ako ug laing manulonda nga mikunsad gikan sa langit, nga may dakong gahum, ug ang yuta napasanag pinaagi sa iyang himaya.’ Niini nga pagdan-ag, ang kahayag sa tanang tulo ka mga mensahe gihiusa.” The 1888 Materials, 804.

In verses thirteen through fifteen of Daniel eleven the prophetic work of the line of apostate protestantism (the Maccabees), apostate republicanism (Antiochus III) and the whore of Tyre (the robbers of thy people) is identified. In that very same history, the prophetic lines of the true protestant horn of the one hundred and forty-four thousand identifies their work, “experience”, and the “events” that occur among God’s last-day people. The line of the true protestant horn is represented as the seven thunders, which is the only prophecy in the book of Revelation that is identified as being sealed up. Just before probation closes the command comes from the Lion of the tribe of Judah, the One who sealed up the prophecy of the seven thunders, to unseal the prophecies of this book.

Sa mga bersikulo trese hangtod kinse sa Daniel onse, giila ang buhat nga mapanagnaon sa linya sa apostatang Protestante (ang mga Maccabees), apostatang republikanismo (Antiochus III), ug ang bigaon sa Tiro (ang mga tulisan sa imong katawhan). Nianang maong kasaysayan usab, ang mga linya nga mapanagnaon sa tinuod nga protestanteng sungay sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo nag-ila sa ilang buhat, “kasinatian,” ug sa mga “panghitabo” nga mahitabo taliwala sa katawhan sa Dios sa katapusang mga adlaw. Ang linya sa tinuod nga protestanteng sungay gihulagway ingon nga mao ang pito ka mga dalugdog, nga mao lamang ang panagna sa basahon sa Pinadayag nga giila nga gitimbrehan. Sa dili pa matapos ang panahon sa pagsulay, moabot ang sugo gikan sa Leon sa banay ni Juda, ang Usa nga nagtimbre sa panagna sa pito ka mga dalugdog, nga buksan ang mga panagna niini nga basahon.

The unsealing of the seven thunders at the end of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, that was prefigured by the unsealing of the seven thunders at the beginning of the sealing time, is to be applied (line upon line) to that portion of the book of Daniel that relates to the last days, and that portion is the hidden history of verse forty. When that unsealing is fully accomplished, as represented by the opening of the seventh seal, God will pour out the fire of His Holy Spirit upon the one hundred and forty-four thousand, as He did with the disciples at Pentecost. Pentecost aligns with the soon coming Sunday law.

Ang paghubad sa pito ka mga dalugdog sa katapusan sa panahon sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, nga gipaila nang daan pinaagi sa paghubad sa pito ka mga dalugdog sa sinugdanan sa panahon sa pagtimri, ipahaum (linya ibabaw sa linya) ngadto nianang bahin sa basahon ni Daniel nga may kalabutan sa kataposang mga adlaw, ug kana nga bahin mao ang tinagong kasaysayan sa bersikulo kwarenta. Sa dihang kana nga paghubad hingpit nang matuman, sumala sa girepresentahan sa pag-abli sa ikapitong selyo, igabubo sa Dios ang kalayo sa Iyang Balaang Espiritu ibabaw sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, maingon sa Iyang gibuhat sa mga tinun-an didto sa Pentecostes. Ang Pentecostes nahiuyon sa haduol nang moabot nga balaod sa Domingo.

“It is with an earnest longing that I look forward to the time when the events of the day of Pentecost shall be repeated with even greater power than on that occasion. John says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory.’ Then, as at the Pentecostal season, the people will hear the truth spoken to them, every man in his own tongue.

“Uban sa mainiton nga pagpaabut ako nagapaabot sa panahon nga ang mga hitabo sa adlaw sa Pentecostes pagausabon uban sa labi pang daku nga gahum kay sa niadtong higayona. Si Juan nagaingon, ‘Nakita ko ang laing manulonda nga mikunsad gikan sa langit, nga may dakung gahum; ug ang yuta nalamdagan sa iyang himaya.’ Unya, maingon sa panahon sa Pentecostes, ang mga tawo makadungog sa kamatuoran nga isulti ngadto kanila, ang matag tawo sa iyang kaugalingong pinulongan.

“God can breathe new life into every soul that sincerely desires to serve Him, and can touch the lips with a live coal from off the altar, and cause them to become eloquent with His praise. Thousands of voices will be imbued with the power to speak forth the wonderful truths of God’s Word. The stammering tongue will be unloosed, and the timid will be made strong to bear courageous testimony to the truth. May the Lord help His people to cleanse the soul temple from every defilement, and to maintain such a close connection with Him that they may be partakers of the latter rain when it shall be poured out.” Review and Herald, July 20, 1886.

“Ang Dios makahimo sa pagginhawa ug bag-ong kinabuhi ngadto sa matag kalag nga sa kinasingkasing nagtinguha sa pag-alagad Kaniya, ug makahikap sa mga ngabil pinaagi sa baga nga baga nga gikan sa halaran, ug mopahimo kanila nga madanihon sa pagpamulong sa Iyang pagdayeg. Minilyon ka mga tingog pagapun-on sa gahum sa pagsugilon sa kahibulongang mga kamatuoran sa Pulong sa Dios. Ang dila nga nag-aalangan pagabadbaron, ug ang mga maulawon pagahimoon nga malig-on aron sa pagdala ug maisugong pagpanghimatuod ngadto sa kamatuoran. Hinaut nga ang Ginoo motabang sa Iyang katawhan sa paghinlo sa templo sa kalag gikan sa tanang kahugawan, ug sa pagmintinar sa ingon ka suod nga pagdugtong diha Kaniya nga sila mahimong mga umalambit sa ulahing ulan sa diha nga kini igaula na.” Review and Herald, Hulyo 20, 1886.

The beginning of the sealing time illustrates the end of the sealing time. In the beginning the latter rain was poured out in measure, and at the end it is poured out without measure. The angel that came down on September 11, 2001 is the same angel that descended at the end of July, 2023. The history of Pentecost began at the resurrection of Christ, and the ending of the perfect fulfillment of Pentecost is at the resurrection of the one hundred and forty-four thousand.

Ang sinugdanan sa panahon sa pagselyo naghulagway sa katapusan sa panahon sa pagselyo. Sa sinugdanan, ang ulahing ulan gibubo sa tinagurha nga sukod, ug sa katapusan kini gibubo nga walay sukod. Ang manulonda nga mikanaog niadtong Septiyembre 11, 2001 mao usab ang mao rang manulonda nga mikunsad sa katapusan sa Hulyo, 2023. Ang kasaysayan sa Pentecostes nagsugod sa pagkabanhaw ni Cristo, ug ang katapusan sa hingpit nga katumanan sa Pentecostes anaa sa pagkabanhaw sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.

“The act of Christ in breathing upon his disciples the Holy Ghost, and in imparting his peace to them, was as a few drops before the plentiful shower to be given on the day of Pentecost.” Spirit of Prophecy, volume 3, 243.

“Ang buhat ni Cristo sa pagginhawa ibabaw sa iyang mga tinun-an sa Espiritu Santo, ug sa pagpahat sa iyang kalinaw ngadto kanila, sama lamang sa pipila ka tulo sa wala pa ang madagayaong ulan nga igahatag sa adlaw sa Pentecostes.” Spirit of Prophecy, volume 3, 243.

Christ breathed upon His disciples after He was resurrected, just after He had ascended to His father. When He descended from meeting His father, He appeared to the disciples and breathed upon them a “few drops” that preceded the “plentiful showers of Pentecost.” The few drops represent the beginning of the sealing time, and the plentiful showers represent the ending. The beginning of the sealing time is repeated at the end, and just as Christ breathed upon His disciples at the beginning of the Pentecostal period, He breathed upon His last-day people at the ending of that period.

Ang Cristo mihuyop sa Iyang mga tinun-an human Siya nabanhaw, sa diha-diha lamang human Siya mikayab ngadto sa Iyang Amahan. Sa dihang Siya mikunsad gikan sa pagpakigtagbo sa Iyang Amahan, Siya mipakita sa mga tinun-an ug mihuyop kanila sa pipila ka “tinulo” nga nag-una sa “madagayaong mga ulan sa Pentecostes.” Ang pipila ka tinulo nagrepresentar sa sinugdanan sa panahon sa pagsilyo, ug ang madagayaong mga ulan nagrepresentar sa katapusan. Ang sinugdanan sa panahon sa pagsilyo gisubli sa katapusan, ug maingon nga si Cristo mihuyop sa Iyang mga tinun-an sa sinugdanan sa panahon sa Pentecostes, mao man usab nga Siya mihuyop sa Iyang katawhan sa ulahing mga adlaw sa pagtapos nianang panahona.

“The dry bones need to be breathed upon by the Holy Spirit of God, that they may come into action, as by a resurrection from the dead.” Bible Training School, December 1, 1903.

“Ang mga uga nga bukog kinahanglan huyopan sa Balaang Espiritu sa Dios, aron sila mahimong buhi ug molihok, daw pinaagi sa usa ka pagkabanhaw gikan sa mga patay.” Bible Training School, December 1, 1903.

The death of the two witnesses includes the fact that those who proclaimed the false message of Nashville and July 18, 2020, did so as Laodiceans. The resurrection of the dead dry bones represents a transition from the condition of Laodicea, which is a condition of death, unto the condition of Philadelphia, which is life. The breath that produces the resurrection and transition is a prophetic message.

Ang kamatayon sa duha ka mga saksi naglakip sa kamatuoran nga kadtong nagpahibalo sa bakak nga mensahe sa Nashville ug Hulyo 18, 2020, naghimo niana ingon nga mga Laodicean. Ang pagkabanhaw sa patay ug uga nga mga bukog nagrepresentar sa usa ka pagbalhin gikan sa kahimtang sa Laodicea, nga usa ka kahimtang sa kamatayon, ngadto sa kahimtang sa Philadelphia, nga mao ang kinabuhi. Ang gininhawa nga nagpatungha sa pagkabanhaw ug sa maong pagbalhin mao ang usa ka mensaheng matagnaon.

“What power must we have from God that icy hearts, having only a legal religion, should see the better things provided for them—Christ and His righteousness! A life-giving message was needed to give life to the dry bones.” Manuscript Releases, volume 12, 205.

“Unsa nga gahum ang kinahanglan natong mabatonan gikan sa Dios aron ang mga kasingkasing nga bugnaw, nga may relihiyon lamang nga legalista, makakita sa labi pang maayong mga butang nga gitagana alang kanila—si Cristo ug ang Iyang pagkamatarung! Gikinahanglan ang usa ka mensaheng nagahatag ug kinabuhi aron pagahatagan ug kinabuhi ang mga uga nga mga bukog.” Manuscript Releases, volume 12, 205.

The period between Christ’s resurrection was broken into two periods, the first being forty days, when He then ascended, followed by ten days in advance of Pentecost. Forty is a symbol of the wilderness, as is three and a half days or twelve hundred and sixty years or days.

Ang yugto tali sa pagkabanhaw ni Cristo gibahin ngadto sa duha ka mga yugto: ang nahauna mao ang kap-atan ka adlaw, diin Siya mikayab dayon; gisundan kini sa napulo ka adlaw sa wala pa ang Pentecostes. Ang kap-atan maoy simbolo sa kamingawan, maingon man ang tulo ka adlaw ug tunga, o ang usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka tuig o mga adlaw.

When Michael descended in July of 2023, the three and a half days of death in the streets ended as Christ began the work of combining His Divinity with humanity among the one hundred and forty-four thousand. That work was represented by the ten days in advance of Pentecost, where sin was put away and unity among the brethren was established. Ten represents a testing process, and the testing process ended at Pentecost, which represents the Sunday law.

Sa dihang mikunsad si Michael niadtong Hulyo sa 2023, ang tulo ug tunga ka adlaw sa kamatayon sa kadalanan natapos samtang si Cristo nagsugod sa buhat sa paghiusa sa Iyang pagka-Dios uban sa pagkatawo taliwala sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Kana nga buhat gilarawan pinaagi sa napulo ka adlaw sa wala pa ang Pentecostes, diin ang sala gipapahawa ug ang panaghiusa taliwala sa mga igsoon gitukod. Ang napulo nagrepresentar sa usa ka proseso sa pagsulay, ug ang proseso sa pagsulay natapos sa Pentecostes, nga nagrepresentar sa balaod sa Dominggo.

At the very same history in verse forty where eight Persian kings and the history of the league between the Jews and Rome represents the testing process of the image of the beast, the testing process of the virgins is illustrated in the ten days leading to Pentecost. The apostate horns of protestantism and republicanism join together in that history to form the image of the beast, while the true protestant horn joins their humanity with Christ’s Divinity, thus forming the image of Christ in a process that separates two classes of worshippers.

Sa mao ra nga yugto sa kasaysayan diha sa bersikulo kwarenta diin ang walo ka haring Persiano ug ang kasaysayan sa pakigsaad tali sa mga Judio ug sa Roma naghulagway sa proseso sa pagsulay sa larawan sa mananap, ang proseso sa pagsulay sa mga ulay gihulagway diha sa napulo ka adlaw nga nag-una sa Pentecostes. Ang mga apostatang sungay sa Protestantismo ug Republikano nga pagdumala naghiusa nianang kasaysayana aron maporma ang larawan sa mananap, samtang ang tinuod nga protestanteng sungay naghiusa sa ilang pagkatawo uban sa Pagka-Dios ni Cristo, sa ingon nagaporma sa larawan ni Cristo diha sa usa ka proseso nga nagapabulag sa duha ka matang sa mga magsisimba.

The historical events represented as seven thunders are unsealed in the history represented by verses thirteen to fifteen of Daniel eleven, and together they are aligned with the hidden history of verse forty which concludes at the soon coming Sunday law, where probation for Sabbath-keepers closes.

Ang makasaysayang mga panghitabo nga gihulagway ingon nga pito ka mga dalugdog ginabuksan sa kasaysayan nga gihulagway sa mga bersikulo 13 ngadto sa 15 sa Daniel 11, ug sa tingub sila ginapahanay sa tinagong kasaysayan sa bersikulo 40 nga matapos sa hapit na moabot nga balaod sa Domingo, diin ang panahon sa pagsulay alang sa mga magbabantay sa Igpapahulay mosira.

“Again, these parables teach that there is to be no probation after the judgment. When the work of the gospel is completed, there immediately follows the separation between the good and the evil, and the destiny of each class is forever fixed.” Christ’s Object Lessons, 123.

“Pag-usab, kining mga sambingay nagtudlo nga wala nay panahon sa pagsulay human sa paghukom. Sa diha nga mahuman na ang buluhaton sa ebanghelyo, mosunod dayon ang pagbulag tali sa mga maayo ug sa mga dautan, ug ang dangatan sa matag hut-ong maoy mapalig-on sa walay kataposan.” Christ’s Object Lessons, 123.

The separation of the wise and foolish, the Laodiceans and Philadelphians or the wheat and the tares is accomplished by the angels.

Ang pagbulag sa manggialamon ug sa buang, sa mga Laodiceano ug sa mga Filadelfianhon, o sa trigo ug sa mga sagbot, pagahimoon pinaagi sa mga manulonda.

“Let both tares and wheat grow together until the harvest. Then it is the angels that do the work of separation.” Selected Messages, book 2, 69.

“Pasagdi ang mga bunglayon ug ang trigo motubo nga magkauban hangtod sa pag-ani. Unya ang mga manulonda mao ang mohimo sa buluhaton sa pagpabulag.” Selected Messages, libro 2, 69.

The message that is unsealed just before probation closes identifies the work of the people of God, as represented by the angels. The message contained in these articles is now being published around the planet in over sixty languages (tongues). This is now being accomplished just before probation closes, and it is the work of God’s last day people to present this message. The message identifies the events represented as seven thunders, and the work of understanding and presenting the message produces the experience of the wise virgins.

Ang mensahe nga maablihan sa dili pa matapos ang panahon sa grasya nagaila sa buluhaton sa katawhan sa Dios, ingon sa gihulagway pinaagi sa mga manolonda. Ang mensahe nga anaa niini nga mga artikulo karon ginamantala na sa tibuok kalibotan sa kapin sa kan-uman ka mga pinulongan (mga dila). Kini karon ginatuman sa dili pa matapos ang panahon sa grasya, ug mao kini ang buluhaton sa katawhan sa Dios sa kaulahiang mga adlaw nga ipresentar kining mensaheha. Ang mensahe nagaila sa mga hitabo nga gihulagway ingon nga pito ka mga dalogdog, ug ang buluhaton sa pagsabot ug sa pagpresentar sa mensahe nagamugna sa kasinatian sa mga maalamong ulay.

We will continue this study in the next article.

Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.

“In the visions of the night a very impressive scene passed before me. I saw an immense ball of fire fall among some beautiful mansions, causing their instant destruction. I heard someone say: ‘We knew that the judgments of God were coming upon the earth, but we did not know that they would come so soon.’ Others, with agonized voices, said: ‘You knew! Why then did you not tell us? We did not know.’ On every side I heard similar words of reproach spoken.

“Sa mga panan-awon sa gabii usa ka hilabihan ka makapahinganghang talan-awon ang miagi sa akong atubangan. Nakakita ako og usa ka dako kaayong bola sa kalayo nga nahulog sa taliwala sa pipila ka maanindot nga mga mansyon, ug kini maoy hinungdan sa ilang diha-diha nga pagkalaglag. Nadungog ko ang usa ka tawo nga miingon: ‘Nahibalo kami nga ang mga paghukom sa Dios moabut na ibabaw sa yuta, apan wala kami masayod nga moabut kini sa ingon ka madali.’ Ang uban, uban sa mga tingog nga puno sa kasakit, miingon: ‘Nahibalo ka! Nganong wala man diay nimo kami sultihi? Wala kami masayod.’ Sa tanang dapit nakadungog ako sa susamang mga pulong sa pagbadlong nga gipamulong.”

“In great distress I awoke. I went to sleep again, and I seemed to be in a large gathering. One of authority was addressing the company, before whom was spread out a map of the world. He said that the map pictured God’s vineyard, which must be cultivated. As light from heaven shone upon anyone, that one was to reflect the light to others. Lights were to be kindled in many places, and from these lights still other lights were to be kindled.

“Sa dakong kalisdanan ako nahigmata. Mikatulog ako pag-usab, ug daw anaa ako sa usa ka dakong panagtigom. Usa ka may awtoridad ang nagsulti sa katilingban, sa atubangan nila gibuklad ang usa ka mapa sa kalibotan. Siya miingon nga ang mapa naghulagway sa parrasan sa Dios, nga kinahanglan tukuron ug atimanon. Samtang ang kahayag gikan sa langit misidlak ibabaw kang bisan kinsa, kana siya kinahanglan mopasidlak sa maong kahayag ngadto sa uban. Ang mga suga pagasindihan sa daghang mga dapit, ug gikan niining mga sugaha pagasindihan pa ang ubang mga suga.”

“The words were repeated: ‘Ye are the salt of the earth: but if the salt have lost his savor, wherewith shall it be salted? it is thenceforth good for nothing, but to be cast out, and to be trodden underfoot of men. Ye are the light of the world. A city that is set on an hill cannot be hid. Neither do men light a candle, and put it under a bushel, but on a candlestick; and it giveth light unto all that are in the house. Let your light so shine before men, that they may see your good works, and glorify your Father which is in heaven.’ Matthew 5:13–16.

Gisubli ang mga pulong: “Kamo mao ang asin sa yuta: apan kon ang asin mawad-an sa iyang lami, unsaon pa man kini pagpaasín? sukad niana, wala na kiniy kapuslanan gawas sa isalikway ug tunobtunoban sa mga tawo. Kamo mao ang kahayag sa kalibotan. Ang usa ka siyudad nga nahimutang sa ibabaw sa usa ka bungtod dili matago. Wala usab magsiga ang mga tawo ug suga unya ibutang kini sa ilalum sa taksanan, kondili sa tungtunganan sa suga; ug nagahatag kini ug kahayag sa tanan nga anaa sa sulod sa balay. Pasidlaka sa ingon niana ang inyong kahayag sa atubangan sa mga tawo, aron makita nila ang inyong maayong mga buhat, ug himayaon ang inyong Amahan nga anaa sa langit.” Mateo 5:13–16.

“I saw jets of light shining from cities and villages, and from the high places and the low places of the earth. God’s word was obeyed, and as a result there were memorials for Him in every city and village. His truth was proclaimed throughout the world.

“Nakita ko ang mga silakbo sa kahayag nga nagdan-ag gikan sa mga siyudad ug mga baryo, ug gikan sa kahitas-an ug sa mga kapatagan sa yuta. Gituman ang pulong sa Dios, ug tungod niini may mga handumanan alang Kaniya sa matag siyudad ug baryo. Ang Iyang kamatuoran gimantala sa tibuok kalibotan.

“Then this map was removed and another put in its place. On it light was shining from a few places only. The rest of the world was in darkness, with only a glimmer of light here and there. Our Instructor said: ‘This darkness is the result of men’s following their own course. They have cherished hereditary and cultivated tendencies to evil. They have made questioning and faultfinding and accusing the chief business of their lives. Their hearts are not right with God. They have hidden their light under a bushel.’

“Unya kini nga mapa gikuha ug laing usa gipuli sa iyang dapit. Diha niini ang kahayag nagasidlak lamang gikan sa pipila ka mga dapit. Ang nahibiling kalibotan diha sa kangitngit, nga adunay lamang mahuyangng pagsidlak sa kahayag dinhi ug didto. Ang among Magtutudlo miingon: ‘Kini nga kangitngit mao ang sangpotanan sa pagsunod sa mga tawo sa ilang kaugalingong dalan. Gihupot nila ang namana ug naugmad nga mga kiling ngadto sa daotan. Gihimo nila nga pangulong buluhaton sa ilang kinabuhi ang pagpangutana, pagpangita ug sayop, ug pagpasangil. Ang ilang mga kasingkasing dili matarong sa atubangan sa Dios. Gitago nila ang ilang kahayag ilalom sa gantangan.’”

“If every soldier of Christ had done his duty, if every watchman on the walls of Zion had given the trumpet a certain sound, the world might ere this have heard the message of warning. But the work is years behind. While men have slept, Satan has stolen a march upon us.” Testimonies, volume 9, 28, 29.

“Kon ang matag sundalo ni Cristo nagtuman sa iyang katungdanan, kon ang matag bantay sa mga paril sa Sion nagpatunog sa trumpeta sa matin-awng tingog, tingali unta nadungog na sa kalibotan niini nga panahona ang mensahe sa pasidaan. Apan ang buluhaton nahabilin sa daghang katuigan. Samtang ang mga tawo nangatulog, si Satanas nakalamang kanato.” Testimonies, volume 9, 28, 29.