The books of Daniel and Revelation are the same book, just as assuredly as the Old Testament and the New Testament are the same book. Just before probation closes the Revelation of Jesus Christ is unsealed.
Ang mga basahon sa Daniel ug Pinadayag mao ra nga usa ka basahon, sama kasiguro sa pagkapareho sa Daang Tugon ug sa Bag-ong Tugon nga usa ra ka basahon. Sa dili pa gayod matapos ang panahon sa pagsulay, ang Pinadayag ni Jesu-Cristo pagaablihan.
And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. And, behold, I come quickly; and my reward is with me, to give every man according as his work shall be. I am Alpha and Omega, the beginning and the end, the first and the last. Revelation 22:10–13.
Ug siya miingon kanako, Ayaw timri ang mga pulong sa tagna niining basaha: kay ang panahon haduol na. Ang dili matarung, padayona siya sa pagkadili matarung gihapon: ug ang mahugaw, padayona siya sa pagkahugaw gihapon: ug ang matarung, padayona siya sa pagkamatarung gihapon: ug ang balaan, padayona siya sa pagkabalaan gihapon. Ug, ania karon, moanhi ako sa madali; ug ang akong balos ania uban kanako, sa paghatag sa tagsatagsa sumala sa iyang buhat. Ako mao ang Alpha ug Omega, ang sinugdan ug ang katapusan, ang nahauna ug ang naulahi. Pinadayag 22:10–13.
The biblical “rule of first mention,” which includes the truth that the end of a thing is illustrated by the beginning of a thing, emphasizes the significance of the first three chapters of the book of Daniel, for they are the first truth mentioned in the book that is the books of Daniel and Revelation. Jesus is Alpha and Omega, so the beginning of the book that is the books of Daniel and Revelation, must represent the truth which is unsealed at the end. At one level then, the truth which is unsealed is the everlasting gospel of the angels of Revelation fourteen.
Ang biblikanhong “lagda sa unang paghisgot,” nga nagalakip sa kamatuoran nga ang katapusan sa usa ka butang gihulagway pinaagi sa sinugdanan sa usa ka butang, nagapasiugda sa kahinungdanon sa unang tulo ka mga kapitulo sa basahon ni Daniel, kay kini mao ang unang kamatuoran nga gihisgotan sa basahon nga mao ang mga basahon ni Daniel ug Pinadayag. Si Jesus mao ang Alpha ug Omega, busa ang sinugdanan sa basahon nga mao ang mga basahon ni Daniel ug Pinadayag, kinahanglan magrepresentar sa kamatuoran nga maablihan sa katapusan. Busa, sa usa ka ang-ang, ang kamatuoran nga maablihan mao ang walay-kataposang maayong balita sa mga manulonda sa Pinadayag katorse.
The Revelation of Jesus Christ that is introduced in the first verse of chapter one of Revelation, is the message that is to be conveyed to the churches when the “time is at hand,” and the time that is “at hand” in chapter one of Revelation, must be the same time that is “at hand,” just before probation closes in chapter twenty-two of Revelation.
Ang Pagpadayag ni Jesu-Cristo nga gipaila sa unang bersikulo sa unang kapitulo sa Pinadayag, mao ang mensahe nga ipahat ngadto sa mga iglesia sa dihang ang “panahon haduol na,” ug ang panahon nga “haduol na” diha sa unang kapitulo sa Pinadayag, kinahanglan mao ra ang maong panahon nga “haduol na,” sa dili pa matapos ang panahon sa pagsulay diha sa ikakaluhaan ug duha nga kapitulo sa Pinadayag.
The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1-3.
Ang Pinadayag ni Jesu-Cristo, nga gihatag sa Dios kaniya, aron ipakita sa iyang mga alagad ang mga butang nga kinahanglan mahitabo sa dili madugay; ug iyang gipadala ug gipahibalo kini pinaagi sa iyang manulonda ngadto sa iyang alagad nga si Juan: Nga nagpatotoo sa pulong sa Dios, ug sa pagpamatuod ni Jesu-Cristo, ug sa tanang mga butang nga iyang nakita. Bulahan siya nga nagabasa, ug sila nga nagapatalinghug sa mga pulong niining tagna, ug nagabantay sa mga butang nga nahisulat diha niini: kay ang panahon haduol na. Pinadayag 1:1-3.
The message that is the final message, which is unsealed just before probation closes, when “the time is at hand,” is the latter rain message of the second angel and Midnight Cry. It is the truth connected with the “hidden history” of the Seven Thunders. It is the revelation of “the eighth being of the seven”, and the golden thread that weaves all these precious revelations together into the beautiful garment of Christ’s righteousness is the “precious” “seven times,” of Leviticus twenty-six. Daniel chapter one, and then again, Daniel chapters one through three, is that message. The “secret” of chapter two, is also that message.
Ang mensahe nga mao ang katapusang mensahe, nga hubaron sa panahon sa dili pa matapos ang probation, sa dihang “ang panahon haduol na,” mao ang mensahe sa ulahing ulan sa ikaduhang manulonda ug sa Pagsinggit sa Tungang Gabhii. Kini mao ang kamatuoran nga nalangkit sa “tinago nga kasaysayan” sa Pito ka Dalogdog. Kini mao ang pagpadayag sa “ikawalo nga gikan sa pito”, ug ang bulawang hilo nga naghabol niining tanang bililhong mga pagpadayag ngadto sa matahom nga bisti sa pagkamatarong ni Cristo mao ang “bililhon” nga “pito ka mga panahon,” sa Leviticus 26. Ang Daniel kapitulo 1, ug unya pag-usab, ang Daniel kapitulo 1 hangtod 3, mao kana nga mensahe. Ang “tinago” sa kapitulo 2, mao usab kana nga mensahe.
Chapter one of Daniel represents the first angel’s message, and just as all the prophetic waymarks of all three angels’ messages are represented in the first angel’s message of chapter fourteen of Revelation; all the prophetic waymarks of all three messages are represented in chapter one, of Daniel. Those elements are the three-step testing process, which in Daniel chapter one, represents a dietary test, that is followed by a visual test, which leads to a litmus test. Chapter one, when considered in relation to chapters two and three, represents the dietary test, and chapter two the visual test, and chapter three the litmus test. The three angels’ messages of Revelation fourteen, and Daniel chapters one through three, provide four witnesses to the three-step testing process.
Ang unang kapitulo sa Daniel nagrepresentar sa mensahe sa unang manulonda, ug maingon nga ang tanang mga mahinungdanong timaan sa tagna sa tanang tulo ka mga mensahe sa mga manulonda girepresentar diha sa mensahe sa unang manulonda sa kapitulo katorse sa Pinadayag; ang tanang mga mahinungdanong timaan sa tagna sa tanang tulo ka mga mensahe girepresentar usab sa unang kapitulo sa Daniel. Kana nga mga elemento mao ang tulo-ka-hugna nga proseso sa pagsulay, nga sa Daniel kapitulo uno nagrepresentar sa usa ka pagsulay bahin sa pagkaon, nga gisundan sa usa ka biswal nga pagsulay, nga nagdala ngadto sa usa ka litmus nga pagsulay. Ang unang kapitulo, kon tan-awon diha sa kalabotan niini sa mga kapitulo dos ug tres, nagrepresentar sa pagsulay bahin sa pagkaon, ug ang kapitulo dos sa biswal nga pagsulay, ug ang kapitulo tres sa litmus nga pagsulay. Ang tulo ka mga mensahe sa mga manulonda sa Pinadayag katorse, ug ang Daniel mga kapitulo uno hangtod tres, naghatag ug upat ka mga saksi ngadto sa tulo-ka-hugna nga proseso sa pagsulay.
Chapters four and five of Daniel represent a very profound line of prophetic history. The line produced by those two chapters, contains at least six distinct prophetic lines. One of those prophetic lines, begins in the year 723 BC, and continues through to the Sunday law. Another of the six lines represents the history of 1798, through to the Sunday law, and in that line, three lines of prophecy are simultaneously represented; the line of the earth beast (the United States), then the line of the Protestant horn and also the line of the Republican horn. Together they establish a fifth line in the beginning of the prophetic line of the United States. That line marks the unsealing of chapters seven, eight and nine of Daniel in 1798. At the ending of the prophetic line of the United States, a sixth line is produced, which marks the unsealing of chapters ten, eleven and twelve in 1989.
Ang kapitulo upat ug lima sa Daniel nagrepresentar sa usa ka halalum kaayo nga linya sa mapanagnaong kasaysayan. Ang linya nga namugna pinaagi niadtong duha ka kapitulo naglangkob ug labing menos unom ka managlahi nga mapanagnaong mga linya. Usa niadtong mga mapanagnaong linya nagsugod sa tuig 723 BC, ug nagpadayon hangtod sa balaod sa Dominggo. Ang lain sa unom ka mga linya nagrepresentar sa kasaysayan gikan sa 1798 hangtod sa balaod sa Dominggo, ug niana nga linya, tulo ka mga linya sa tagna ang dungan nga girepresentar: ang linya sa mananap sa yuta (ang Tinipong Bansa), unya ang linya sa Protestanteng sungay ug usab ang linya sa Republikano nga sungay. Sa tingub, sila nagtukod ug ikalimang linya sa sinugdanan sa mapanagnaong linya sa Tinipong Bansa. Kana nga linya nagtimaan sa pagbukas sa mga patik sa kapitulo pito, walo, ug siyam sa Daniel sa 1798. Sa katapusan sa mapanagnaong linya sa Tinipong Bansa, usa ka ikaunom nga linya ang namugna, nga nagtimaan sa pagbukas sa mga patik sa kapitulo napulo, onse, ug dose sa 1989.
The beginning of the prophetic line of the earth beast, as represented by Daniel chapter four, is marked by the symbol of the “seven times,” and the ending of the prophetic line of the earth beast is also marked by the symbol of the “seven times.” The beginning and ending of the period of history that is represented by the unsealing of chapters seven, eight and nine is also marked by the symbol of the “seven times.” The beginning and ending of the period of history that is represented by the unsealing of Daniel chapters ten, eleven and twelve is also marked by the “seven times.”
Ang sinugdanan sa profetikong linya sa mananap sa yuta, sumala sa gihulagway sa Daniel kapitulo 4, gimarkahan pinaagi sa simbolo sa “pito ka panahon,” ug ang katapusan sa profetikong linya sa mananap sa yuta gimarkahan usab pinaagi sa simbolo sa “pito ka panahon.” Ang sinugdanan ug katapusan sa yugto sa kasaysayan nga girepresentahan sa pag-abli sa mga kapitulo 7, 8, ug 9 gimarkahan usab pinaagi sa simbolo sa “pito ka panahon.” Ang sinugdanan ug katapusan sa yugto sa kasaysayan nga girepresentahan sa pag-abli sa Daniel mga kapitulo 10, 11, ug 12 gimarkahan usab pinaagi sa “pito ka panahon.”
The ending of the period of history that began when Daniel chapters seven, eight and nine were unsealed at “the time of the end” in 1798, was 1863. The beginning of the period of history that began when Daniel chapters ten, eleven and twelve was unsealed at “the time of the end” was 1989. From 1863, to 1989 equates to one hundred and twenty-six years. One hundred and twenty-six years is a tenth, or a tithe, of twelve hundred and sixty years. The number one hundred and twenty-six is therefore a symbol of the twelve hundred and sixty years, that represent the “wilderness,” which in turn is a symbol of the twenty-five hundred and twenty years of the “seven times.”
Ang katapusan sa yugto sa kasaysayan nga nagsugod sa dihang ang Daniel kapitulo pito, walo, ug siyam giablihan sa “panahon sa katapusan” niadtong 1798, mao ang 1863. Ang sinugdanan sa yugto sa kasaysayan nga nagsugod sa dihang ang Daniel kapitulo napulo, onse, ug dose giablihan sa “panahon sa katapusan” mao ang 1989. Gikan sa 1863 ngadto sa 1989 katumbas sa usa ka gatus ug kawhaan ug unom ka tuig. Ang usa ka gatus ug kawhaan ug unom ka tuig mao ang usa ka ikanapulo, o usa ka ikapulo, sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka tuig. Busa ang gidaghanon nga usa ka gatus ug kawhaan ug unom maoy usa ka simbolo sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka tuig, nga nagrepresentar sa “kamingawan,” nga sa baylo maoy usa ka simbolo sa duha ka libo lima ka gatus ug baynte ka tuig sa “pito ka panahon.”
This reality identifies that in the history of the earth beast, in the movement of the first angel at the beginning, and then at the movement of the third angel at the ending, are both marked at their beginnings and endings with the “seven times.” And the period of time between those two movements which binds them together is also represented by the “seven times.”
Kini nga kamatuoran nagaila nga sa kasaysayan sa mananap sa yuta, sa kalihokan sa unang manulonda sa sinugdanan, ug unya sa kalihokan sa ikatulong manulonda sa katapusan, silang duha gimarkahan sa ilang mga sinugdanan ug mga katapusan pinaagi sa “pito ka mga panahon.” Ug ang yugto sa panahon taliwala niadtong duha ka mga kalihokan nga nagbugkos kanila sa paghiusa girepresentahan usab sa “pito ka mga panahon.”
Without applying the biblical methodology of “line upon line,” this type of revelation is impossible to see and understand, for without that methodology the sealed book, could be given to one who was educated in the art of theology, and then he could be asked for an explanation of what the book that was sealed meant. His pride of opinion would lead him to point out that the sealed book cannot be understood, for it was sealed. You could then take that sealed book and give it to one of the flock that is controlled and neutered by that enlightened one, and the flock that has become comfortable dining on the theologian’s dishes of fables, would decline from making an application of the sealed book, for they know full well that only those that are members of the theological Sanhedrin have been appointed to decide what truth is.
Kung dili gamiton ang biblikanhong pamaagi sa “linya ibabaw sa linya,” kini nga matang sa pagpadayag imposible nga makita ug masabtan; kay kon walay maong pamaagi, ang sinilyohang basahon mahimong ihatag ngadto sa usa nga edukado sa arte sa teolohiya, ug unya pangutan-on siya alang sa usa ka paghubad sa kahulogan sa basahon nga sinilyohan. Ang iyang garbo sa kaugalingong paghunahuna magdala kaniya sa pagpahinungod nga ang sinilyohang basahon dili masabtan, kay kini sinilyohan man. Unya mahimo nimong kuhaon kadtong sinilyohang basahon ug ihatag kini ngadto sa usa sa panon nga gikontrolar ug gikaponan niadtong nalamdagan kuno, ug ang panon nga naanad na sa pagpangaon sa mga pinggan sa mga sugilanong bakak sa teologo, modumili sa paghimo ug aplikasyon sa sinilyohang basahon, kay nasayod sila pag-ayo nga kadto lamang nga mga sakop sa teolohikanhong Sanhedrin maoy gitudlo sa pagbuot kon unsa ang kamatuoran.
“‘Stay yourselves, and wonder, cry ye out, and cry; they are drunken but not with wine; they stagger; but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes; the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men delivered to one that is learned saying, read this, I pray thee; and he saith, I am not learned.’
“‘Pahunong kamo, ug kahibulong; singgit kamo, ug suminggit; sila nangahubog, apan dili pinaagi sa bino; sila nangatabyog, apan dili pinaagi sa maisog nga ilimnon. Kay ang Ginoo nagbubo sa ibabaw ninyo sa espiritu sa halalum nga pagkatulog, ug gitak-om niya ang inyong mga mata; ang mga manalagna ug ang inyong mga punoan, ang mga magtatan-aw gitabonan niya. Ug ang panan-awon sa tanan nahimong alang kaninyo sama sa mga pulong sa usa ka basahon nga tinimrihan, nga gihatag sa mga tawo ngadto sa usa nga kinaadman, nga nagaingon, Basaha kini, ako nangamuyo kanimo; ug siya nagaingon, Dili ako makabasa.’”
“‘Wherefore the Lord saith, Forasmuch as this people draw near me with their mouths, and with their lips do honor me, but have removed their hearts afar from me, and their fear toward me is taught by the precept of men; therefore, behold, I will proceed to do a marvelous work, and a wonder for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us, and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potters clay; for shall the work say of him that made it, He made me not, or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding?’
“‘Busa miingon ang Ginoo: Tungod kay kining katawhan moduol kanako pinaagi sa ilang baba, ug pinaagi sa ilang mga ngabil magpasidungog kanako, apan ilang gipahilayo ang ilang mga kasingkasing gikan kanako, ug ang ilang pagkahadlok kanako gikatudlo pinaagi sa sugo sa mga tawo; busa, ania karon, magapadayon ako sa pagbuhat ug usa ka kahibulongang buhat, usa ka katingalahan; kay ang kaalam sa ilang mga manggialamon mawala, ug ang salabutan sa ilang mga mabinantayon pagatagoon. Alaut kanila nga mangita ug lawom nga paagi sa pagtago sa ilang tambag gikan sa Ginoo, ug ang ilang mga buhat anaa sa kangitngit, ug sila nagaingon: Kinsa ang makakita kanamo? ug kinsa ang makaila kanamo? Sa pagkamatuod, ang inyong pagbalit-ad sa tanang butang paga-isipon ingon sa kolonon sa magkokolon; kay magaingon ba ang binuhat mahitungod kaniya nga nagbuhat niini: Wala niya ako buhata? o magaingon ba ang butang nga gimugna mahitungod kaniya nga nagmugna niini: Wala siyay salabutan?’”
“Every word of this will be fulfilled. There are those who do not humble their hearts before God, and who will not walk uprightly. They hide their true purposes, and keep in fellowship with the fallen angel, who loveth and maketh a lie. The enemy puts spirit upon the men whom he can use to deceive those who are partially in the dark. Some are becoming imbued with the darkness that prevails, and are setting the truth aside for error. The day pointed out by prophecy is come. Jesus Christ is not understood. Jesus Christ is to them a fable. At this stage of the earth’s history, many act like drunken men. ‘Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry; they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes. The prophets and your rulers, the seers hath he covered.’ A spiritual drunkenness is upon many who suppose they are the people who shall be exalted. Their religious faith is just as is represented in this Scripture. Under its influence, they cannot walk straight. They make crooked paths in their course of action. One and then another, they reel to and fro. They are looked upon by the Lord with great pity. The way of truth they have not known. They are scientific schemers, and those who could and should have helped, because of a clear spiritual eyesight, are themselves deceived, and are sustaining an evil work.
“Ang matag pulong niini pagatumanon. Adunay mga dili magpaubos sa ilang mga kasingkasing sa atubangan sa Dios, ug dili molakaw sa pagkamatarong. Gitago nila ang ilang tinuod nga mga katuyoan, ug nagapadayon sa pakig-ambitay uban sa nahulog nga manulonda, nga nahigugma ug nagabuhat ug kabakakan. Ang kaaway nagabutang ug espiritu ibabaw sa mga tawo nga iyang magamit sa paglimbong niadtong anaa sa bahinang kangitngit. Ang uban nagakahimong natuhop sa kangitngit nga nagalukop, ug ginabutang sa kilid ang kamatuoran alang sa kasaypanan. Ang adlaw nga gitumbok sa tagna nahiabut na. Si Jesu-Cristo wala masabti. Si Jesu-Cristo alang kanila usa lamang ka sugilanon. Niining bahina sa kasaysayan sa yuta, daghan ang nagalihok sama sa mahubogong mga tawo. ‘Paglangan kamo sa inyong kaugalingon, ug kahibulong; suminggit kamo, ug suminggit; sila nangahubog, apan dili sa bino; sila nangatagilid, apan dili sa maisog nga ilimnon. Kay ang Ginoo nagbubo sa ibabaw ninyo sa espiritu sa halalum nga pagkatulog, ug nagpiho sa inyong mga mata. Ang mga manalagna ug ang inyong mga magmamando, ang mga manalagnaon, iyang gitabonan.’ Usa ka espirituhanong pagkamahubog anaa sa ibabaw sa daghan nga nagadahom nga sila mao ang katawohan nga pagabayawon. Ang ilang tinuohan sa relihiyon ingon gayod sa gihulagway niining Kasulatan. Ilalom sa iyang impluwensiya, dili sila makahimo sa paglakaw nga matarong. Naghimo sila ug liko-likong mga dalan sa ilang pamaagi sa paglihok. Ang usa ug unya ang lain, nagasuray-suray sila ngadto-nganhi. Ginalantaw sila sa Ginoo uban sa dakung kalooy. Ang dalan sa kamatuoran wala nila hiilhi. Sila mga siyentipikong manlalalang ug mga laraw, ug kadtong makahimo ug angay unta nga motabang, tungod sa matin-aw nga espirituhanong panan-aw, sila mismo nangahisalaag, ug nagasuporta sa usa ka dautang buluhaton.
“The developments of these last days will soon become decided. When these spiritualistic deceptions are revealed to be what they really are,—the secret workings of evil spirits,—those who have acted a part in them will become as men who have lost their minds.
“Ang mga kalamboan niining katapusang mga adlaw sa dili madugay mahimong tino na. Sa dihang kining espiritistikanhong mga paglimbong mapadayag nga mao gayud ang ilang tinuod nga kahimtang,—ang tinagong mga buhat sa daotang mga espiritu,—kadtong nakigbahin niini mamahimong ingon sa mga tawong nawad-an sa ilang panimuot.
“‘Wherefore the Lord saith, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honor me, but have removed their hearts far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men therefore, behold I will proceed to do a marvelous work among this people, even a marvelous work and a wonder for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, who seeth us, and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay; for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it. He had no understanding?’
“‘Busa nagaingon ang Ginoo, Tungod kay kining katawhan moduol kanako pinaagi sa ilang baba, ug pinaagi sa ilang mga ngabil nagapasidungog kanako, apan gipahilayo nila ang ilang mga kasingkasing gikan kanako, ug ang ilang kahadlok kanako gitudlo pinaagi sa sugo sa mga tawo; busa, ania karon, mopadayon ako sa pagbuhat ug katingalahang buhat taliwala niining katawhan, sa pagkatinuod usa ka katingalahang buhat ug usa ka kahibulongan; kay ang kaalam sa ilang mga manggialamon mawagtang, ug ang salabutan sa ilang mga mabinantayon matago. Alaut kanila nga nagapangita sa halalum aron itago ang ilang tambag gikan sa Ginoo, ug ang ilang mga buhat atua sa kangitngit, ug sila nagaingon, Kinsa ba ang nakakita kanamo? ug Kinsa ba ang nasayod kanamo? Sa pagkatinuod ang inyong pagbalit-ad sa mga butang pagaisipon nga sama sa kolonhonon nga yuta sa magkokolon; kay moingon ba ang binuhat mahitungod kaniya nga naghimo niini, Wala niya ako buhata? o moingon ba ang butang nga gimugna mahitungod kaniya nga nagmugna niini, Wala siya’y salabutan?’”
“It is presented to me that in our experience we have been and are meeting this very condition of things. Men who have had great light and wonderful privileges have taken the word of leaders who think themselves wise, who have been greatly favored and blessed by the Lord, but who have taken themselves out of the hands of God and placed themselves in the ranks of the enemy. The world is to be flooded with specious fallacies. One human mind, accepting these fallacies, will work upon other human minds, who have been turning the precious evidence of God’s truth into a lie. These men will be deceived by fallen angels, when they should have stood as faithful guardians, watching for souls, as they that must give an account. They have laid down the weapons of their warfare, and have given heed to seducing spirits. They make of no effect the counsel of God and set aside his warnings and reproofs, and are positively on Satan’s side, giving heed to seducing spirits and doctrines of devils.
“Gipakita kanako nga sa atong kasinatian kita nakaagi ug nagaatubang niining maong kahimtang sa mga butang. Ang mga tawo nga nakadawat ug dakong kahayag ug kahibulongang mga pribilehiyo midawat sa pulong sa mga pangulo nga naghunahuna sa ilang kaugalingon nga maalamon, nga daku kaayo ang pabor ug panalangin nga nadawat gikan sa Ginoo, apan nga mikuha sa ilang kaugalingon gikan sa mga kamot sa Dios ug gibutang ang ilang kaugalingon diha sa mga laray sa kaaway. Ang kalibotan pagaapawan sa malimbongong mga kasaypanan nga daw matinud-anon. Ang usa ka hunahuna sa tawo, nga modawat niining mga kasaypanan, mopadayon sa pag-impluwensya sa ubang mga hunahuna sa tawo, nga maoy nagpailis sa bililhong pamatuod sa kamatuoran sa Dios ngadto sa bakak. Kining mga tawhana malimbongan sa mga nahulog nga mga manulonda, sa dihang unta sila mibarog ingon nga matinumanong mga magbalantay, nga nagbantay alang sa mga kalag, ingon kanilang mga kinahanglan maghatag ug husay. Ila nang gibutang sa ubos ang mga hinagiban sa ilang pakiggubat, ug naminaw sila sa malimbongong mga espiritu. Gihimo nila nga walay kapuslanan ang tambag sa Dios ug gisalikway ang iyang mga pasidaan ug mga pagbadlong, ug sa pagkatinuod atua sila sa dapig ni Satanas, nga naminaw sa malimbongong mga espiritu ug sa mga doktrina sa mga yawa.”
“Spiritual drunkenness is now upon men who ought not to be staggering as men under the influence of strong drink. Crimes and irregularities, fraud, deceit, and unfair dealing fill the world, in accordance with the teaching of the leader who rebelled in the heavenly courts.
“Ang espirituwal nga pagkahubog anaa na karon sa mga tawo nga dili unta mag-atol-atol sama sa mga tawo nga ilalom sa gahum sa makahubog nga ilimnon. Ang mga krimen ug mga dili matarong nga binuhatan, ang pagpanglimbong, pagpangluko, ug dili matarong nga pagpakiglabot mipuno sa kalibotan, sumala sa pagtulon-an sa pangulo nga misukol sa mga sawang sa langit.
“History is to be repeated. I could specify what will be in the near future, but the time is not yet. The forms of the dead will appear, through the cunning device of Satan, and many will link up with the one who loveth and maketh a lie. I warn our people that right among us some will turn away from the faith, and give heed to seducing spirits and doctrines of devils, and by them the truth will be evil spoken of.” Battle Creek Letters, 123–125.
“Ang kasaysayan pagausbon. Mahimo kong ipasabut kon unsa ang mahitabo sa haduol nga umaabot, apan wala pa moabot ang panahon. Ang mga dagway sa mga patay motungha, pinaagi sa malimbongong paagi ni Satanas, ug daghan ang moipon niadtong nahigugma ug nagabuhat sa bakak. Ginaanihan ko ang atong katawhan nga diha mismo sa atong taliwala adunay pipila nga mobiya sa pagtoo, ug mamati sa mga espiritu nga naglimbong ug sa mga pagtulon-an sa mga yawa, ug pinaagi kanila ang kamatuoran pagasultihang dautan.” Battle Creek Letters, 123–125.
Daniel chapter one, representing the message of the first angel of Revelation fourteen, aligns with the beginning history of the earth beast. Daniel chapters one, two and three representing the messages of all three angels in Revelation fourteen, aligns with the ending of the United States. Nebuchadnezzar represents the history of the first angel, and the first chapter of Daniel. Belshazzar represents the history of the third angel, and the first three chapters of Daniel.
Ang unang kapitulo sa Daniel, nga nagrepresentar sa mensahe sa unang manulonda sa Pinadayag 14, nahiuyon sa sinugdanang kasaysayan sa mananap sa yuta. Ang mga kapitulo uno, dos, ug tres sa Daniel, nga nagrepresentar sa mga mensahe sa tulo ka mga manulonda sa Pinadayag 14, nahiuyon sa kataposan sa Tinipong Bansa sa Amerika. Si Nabucodonosor nagrepresentar sa kasaysayan sa unang manulonda, ug sa unang kapitulo sa Daniel. Si Belsasar nagrepresentar sa kasaysayan sa ikatulong manulonda, ug sa unang tulo ka mga kapitulo sa Daniel.
“To the last ruler of Babylon, as in type to its first, had come the sentence of the divine Watcher: ‘O king, . . . to thee it is spoken; The kingdom is departed from thee.’ Daniel 4:31.” Prophets and Kings, 533.
“Ngadto sa katapusang magmamando sa Babilonia, maingon sa usa ka hulagway ngadto sa nahaunang magmamando niini, miabot ang hukom sa langitnong Magbalantay: ‘O hari, … kanimo kini giingon; Ang gingharian gikuha na gikan kanimo.’ Daniel 4:31.” Prophets and Kings, 533.
We will continue our study of Nebuchadnezzar and Belshazzar in the next article.
Padayonon nato ang atong pagtuon mahitungod kang Nabucodonosor ug kang Belsasar sa sunod nga artikulo.
“Belshazzar, awed by this representation of God’s power, showing that they had a witness, though they knew it not, had had great opportunities of knowing the works of the living God, and His power, and of doing His will. He had been privileged with much light. His grandfather, Nebuchadnezzar, had been warned of his danger in forgetting God and glorifying himself. Belshazzar had a knowledge of his banishment from the society of men, and his association with the beasts of the field; and these facts, which ought to have been a lesson to him, he disregarded, as if they had never occurred; and he went on repeating the sins of his grandfather. He dared to commit the crimes which brought God’s judgments upon Nebuchadnezzar. He was condemned, not alone that he himself was doing wickedly, but that he had not availed himself of opportunities and capabilities, if cultivated, of being right.” Testimonies to Ministers, 436.
“Si Belshazzar, nga nahingangha tungod niining pagpadayag sa gahum sa Dios, nga nagpakita nga sila may usa ka saksi, bisan pa wala nila kini hibaloi, nakabaton ug dagkung mga kahigayonan sa pag-ila sa mga buhat sa buhing Dios, ug sa Iyang gahum, ug sa pagbuhat sa Iyang kabubut-on. Siya gihatagan ug dakung kahayag. Ang iyang apohan, si Nebuchadnezzar, gipasidan-an mahitungod sa iyang kapeligrohan sa pagkalimot sa Dios ug sa paghimaya sa iyang kaugalingon. Si Belshazzar may kahibalo sa iyang paghingilin gikan sa katilingban sa mga tawo, ug sa iyang pakig-uban sa mga mananap sa kapatagan; ug kining mga kamatuoran, nga unta nahimong usa ka leksiyon alang kaniya, iyang gisalikway, daw nga wala gayud kini mahitabo; ug mipadayon siya sa pagsubli sa mga sala sa iyang apohan. Nangahas siya sa pagbuhat sa mga krimen nga nagdala sa mga paghukom sa Dios ibabaw kang Nebuchadnezzar. Siya gihukman sa silot, dili lamang tungod kay siya mismo nagbuhat ug dautan, kondili tungod usab kay wala niya pahimusli ang mga kahigayonan ug mga abilidad, nga kon mapalambo, unta mahimong matarung siya.” Testimonies to Ministers, 436.