Belshazzar’s fear of the mysterious handwriting addresses not only his death and the end of the sixth kingdom of Bible prophecy, but also the point in prophetic history when fear takes hold of the kings of the earth. Their fear is produced by the “east wind” of Islam. Their fear is as a woman in travail, thus identifying a progressively increasing pain, which comes with more and more rapidity. The fear begins at the “hour” of Belshazzar’s feast, though it initially arrived on September 11, 2001. From then onward the winds begin to slip through the hands of the four angels who are holding them during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The lamentation for Tyrus that Ezekiel identifies, defines Tyrus by asking the prophetic question, “What city is like Tyrus, like the destroyed in the midst of the sea?”

Ang kahadlok ni Belshazzar sa misteryosong sinulat dili lamang naghisgot sa iyang kamatayon ug sa katapusan sa ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia, kondili usab sa punto sa tagnaong kasaysayan diin ang kahadlok mokupot sa mga hari sa yuta. Ang ilang kahadlok gipahinabo sa “hangin sa sidlakan” sa Islam. Ang ilang kahadlok sama sa usa ka babaye nga nagbati sa kasakit sa pagpanganak, sa ingon nag-ila sa usa ka kasakit nga nagkadugang sa pagtaas, nga moabot uban sa labi pang pagkapaspas. Ang kahadlok nagsugod sa “takna” sa kombira ni Belshazzar, bisan pa man nga kini unang miabot niadtong Septiyembre 11, 2001. Sukad niadto ang mga hangin nagsugod sa pag-ikyas gikan sa mga kamot sa upat ka mga manulonda nga nagkupot kanila sa panahon sa pagsilyo sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo. Ang pagminatay alang sa Tyrus nga giila ni Ezekiel naghubit sa Tyrus pinaagi sa pagpangutana sa tagnaong pangutana, “What city is like Tyrus, like the destroyed in the midst of the sea?”

The ships of Tarshish did sing of thee in thy market: and thou wast replenished, and made very glorious in the midst of the seas. Thy rowers have brought thee into great waters: the east wind hath broken thee in the midst of the seas. Thy riches, and thy fairs, thy merchandise, thy mariners, and thy pilots, thy calkers, and the occupiers of thy merchandise, and all thy men of war, that are in thee, and in all thy company which is in the midst of thee, shall fall into the midst of the seas in the day of thy ruin. The suburbs shall shake at the sound of the cry of thy pilots. And all that handle the oar, the mariners, and all the pilots of the sea, shall come down from their ships, they shall stand upon the land; And shall cause their voice to be heard against thee, and shall cry bitterly, and shall cast up dust upon their heads, they shall wallow themselves in the ashes: And they shall make themselves utterly bald for thee, and gird them with sackcloth, and they shall weep for thee with bitterness of heart and bitter wailing. And in their wailing they shall take up a lamentation for thee, and lament over thee, saying, What city is like Tyrus, like the destroyed in the midst of the sea? When thy wares went forth out of the seas, thou filledst many people; thou didst enrich the kings of the earth with the multitude of thy riches and of thy merchandise. In the time when thou shalt be broken by the seas in the depths of the waters thy merchandise and all thy company in the midst of thee shall fall. All the inhabitants of the isles shall be astonished at thee, and their kings shall be sore afraid, they shall be troubled in their countenance. The merchants among the people shall hiss at thee; thou shalt be a terror, and never shalt be any more. Ezekiel 27:25–36.

Ang mga sakayan sa Tarshish nanag-awit mahitungod kanimo sa imong patigayon; ug napuno ka, ug gihimong hilabihan ka mahimayaon sa taliwala sa mga dagat. Ang imong mga mananabok nagdala kanimo ngadto sa dagkung katubigan; gilumpag ka sa hangin sa sidlakan sa taliwala sa mga dagat. Ang imong mga bahandi, ug ang imong mga patigayon, ang imong mga baligya, ang imong mga marinero, ug ang imong mga piloto, ang imong mga magkukulob, ug ang mga nagpatigayon sa imong mga baligya, ug ang tanan mong mga tawong manggugubat nga anaa sa sulod mo, ug ang tibuok mong panon nga anaa sa taliwala mo, mangapukan ngadto sa taliwala sa mga dagat sa adlaw sa imong pagkalaglag. Mangurog ang mga kasilinganan tungod sa tingog sa pagtu-aw sa imong mga piloto. Ug ang tanan nga nagakupot sa bugsay, ang mga marinero, ug ang tanang mga piloto sa dagat, manaug gikan sa ilang mga sakayan; manindog sila sa yuta; Ug ipabati nila ang ilang tingog batok kanimo, ug mohilak sila sa mapait gayod; ug magsabwag sila ug abog sa ilang mga ulo, ug magligid sila sa ilang kaugalingon diha sa mga abo. Ug himoon nila ang ilang kaugalingon nga hingpit nga upawon tungod kanimo, ug magbakus sila ug sako nga panapton, ug maghilak sila alang kanimo uban ang kapait sa kasingkasing ug mapait nga pagminatay. Ug sa ilang pagminatay magawiton nila ang usa ka awit sa pagbangotan alang kanimo, ug magbangotan sila tungod kanimo, nga nagaingon: Unsang siyudara ang sama sa Tiro, sama niadtong gilaglag sa taliwala sa dagat? Sa diha nga ang imong mga baligya migula gikan sa mga dagat, imong gipuno ang daghang mga katawohan; imong gipadato ang mga hari sa yuta pinaagi sa kadaghan sa imong mga bahandi ug sa imong mga patigayon. Sa panahon nga ikaw pagabungkagon sa mga dagat sa kailadman sa mga tubig, ang imong mga baligya ug ang tibuok mong panon sa taliwala mo mangapukan. Ang tanang pumoluyo sa mga pulo matingala tungod kanimo, ug ang ilang mga hari mahadlok pag-ayo, sila mabalisa sa ilang mga dagway. Ang mga magpapatigayon taliwala sa mga katawohan managhudyaka batok kanimo; ikaw mahimong kalisang, ug dili na gayod mahitabo pa. Ezekiel 27:25–36.

Tyrus is the city, or kingdom that the merchants of the earth cry bitterly over, and then ask, “what city is like Tyrus?” They do so in the “time,” when the city is broken in the sea. In Revelation chapter eighteen, the whore of Tyre, who is the whore of Rome, who has committed fornication with the kings of the earth and is identified as that great city whose judgment comes in one hour, and in one day. She is the city that raises the prophetic question from the wailing kings and merchants.

Ang Tyrus mao ang siyudad, o gingharian nga tungod niini ang mga magpapatigayon sa yuta nagahilak sa mapait gayod, ug unya mangutana, “unsa bang siyudara ang sama sa Tyrus?” Gibuhat nila kini sa “panahon,” sa diha nga ang siyudad nabungkag sa dagat. Diha sa Pinadayag kapitulo diez y ocho, ang bigaon sa Tyre, nga mao ang bigaon sa Roma, nga nakighilawas sa mga hari sa yuta ug giila ingon nianang dakong siyudad kansang paghukom moabot sulod sa usa ka takna, ug sulod sa usa ka adlaw. Siya mao ang siyudad nga nagpatungha sa mahimatikodong pangutana gikan sa mga hari ug mga magpapatigayon nga nagabakho.

Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. And the merchants of the earth shall weep and mourn over her; for no man buyeth their merchandise any more: The merchandise of gold, and silver, and precious stones, and of pearls, and fine linen, and purple, and silk, and scarlet, and all thyine wood, and all manner vessels of ivory, and all manner vessels of most precious wood, and of brass, and iron, and marble, And cinnamon, and odours, and ointments, and frankincense, and wine, and oil, and fine flour, and wheat, and beasts, and sheep, and horses, and chariots, and slaves, and souls of men. And the fruits that thy soul lusted after are departed from thee, and all things which were dainty and goodly are departed from thee, and thou shalt find them no more at all. The merchants of these things, which were made rich by her, shall stand afar off for the fear of her torment, weeping and wailing, And saying, Alas, alas, that great city, that was clothed in fine linen, and purple, and scarlet, and decked with gold, and precious stones, and pearls! For in one hour so great riches is come to nought. And every shipmaster, and all the company in ships, and sailors, and as many as trade by sea, stood afar off, And cried when they saw the smoke of her burning, saying, What city is like unto this great city! And they cast dust on their heads, and cried, weeping and wailing, saying, Alas, alas, that great city, wherein were made rich all that had ships in the sea by reason of her costliness! for in one hour is she made desolate. Revelation 18:8–19.

Busa ang iyang mga hampak moabot sa usa ka adlaw, kamatayon, ug pagbangotan, ug gutom; ug siya pagasunogon gayud sa kalayo; kay gamhanan ang Ginoong Dios nga nagahukom kaniya. Ug ang mga hari sa yuta, nga nakighilawas ug nagkinabuhi sa kaluho uban kaniya, managminatay tungod kaniya, ug managbakho alang kaniya, sa diha nga ilang makita ang aso sa iyang pagkasunog, Nga magatindog sa halayo tungod sa kahadlok sa iyang pagsakit, nga magaingon, Alaot, alaot, kadtong dakung siyudad nga Babilonia, kadtong gamhanang siyudad! kay sa usa ka takna miabut ang imong hukom. Ug ang mga magpapatigayon sa yuta managhilak ug managminatay tungod kaniya; kay wala nay tawo nga mopalit sa ilang mga baligya: Ang mga baligya nga bulawan, ug salapi, ug mahal nga mga bato, ug mga mutya, ug manipis nga lino, ug purpura, ug seda, ug eskarlata, ug tanang kahoy nga thyine, ug tanang matang sa mga sudlanan nga garing, ug tanang matang sa mga sudlanan nga labing mahal nga kahoy, ug tumbaga, ug puthaw, ug marmol, Ug kanela, ug mga pahumot, ug mga unksyon, ug incienso, ug vino, ug lana, ug fino nga harina, ug trigo, ug mga mananap, ug mga carnero, ug mga kabayo, ug mga karo, ug mga ulipon, ug mga kalag sa mga tawo. Ug ang mga bunga nga gipangibgan sa imong kalag mipahawa na gikan kanimo, ug ang tanang mga butang nga mahalon ug maanindot nangawala na gikan kanimo, ug dili mo na gayud sila hikaplagi. Ang mga magpapatigayon niining mga butanga, nga nangadato pinaagi kaniya, magatindog sa halayo tungod sa kahadlok sa iyang pagsakit, nga nanaghilak ug nanagminatay, Ug magaingon, Alaot, alaot, kadtong dakung siyudad, nga ginasul-oban ug manipis nga lino, ug purpura, ug eskarlata, ug ginadayandayanan sa bulawan, ug mahal nga mga bato, ug mga mutya! Kay sa usa ka takna ang ingon kadaku nga mga bahandi nangahanaw ngadto sa wala. Ug ang tagsatagsa ka agalon sa sakayan, ug ang tanang pundok nga anaa sa mga sakayan, ug ang mga marinero, ug ang tanan nga nagapatigayon sa dagat, nanagtindog sa halayo, Ug nanagtu-aw sa diha nga ilang nakita ang aso sa iyang pagkasunog, nga nagaingon, Unsang siyudara ang sama niining dakung siyudad! Ug ilang gilabayan ug abog ang ilang mga ulo, ug nanagtu-aw, nga nanaghilak ug nanagminatay, nga nagaingon, Alaot, alaot, kadtong dakung siyudad, diin nangadato ang tanang may mga sakayan sa dagat tungod sa iyang kamahalon! kay sa usa ka takna nahimong binayaan siya. Pinadayag 18:8–19.

The unsealing of the Revelation of Jesus Christ includes the message of the Midnight Cry. That message is the second prophecy of Ezekiel thirty-seven that brings the dead dry bones that have laid in the streets for three and a half days to life as a mighty army. That message is the message that includes the truth that it is Islam that the Lord employs to bring executive judgment upon the United States for Sunday enforcement. That judgment arrives in the “hour” of the great earthquake, which is also the “hour” that the handwriting came upon Belshazzar’s wall. The handwriting produced the fear, that is represented as taking hold of all the kings and merchants when the economic structure of planet earth is taken down by the “east wind” of Islam, who have secretly slipped into Belshazzar’s kingdom, through the neglected lower “wall” to the south.

Ang pagbungkag sa patik sa Pinadayag ni Jesu-Cristo naglakip sa mensahe sa Singgit sa Tunga-tungang Gabi-i. Kana nga mensahe mao ang ikaduhang tagna sa Ezekiel 37 nga nagdala sa mga uga nga bukog nga patay, nga nanghigda sa kadalanan sulod sa tulo ug tunga ka adlaw, ngadto sa kinabuhi ingon nga usa ka gamhanang kasundalohan. Kana nga mensahe mao ang mensahe nga naglakip sa kamatuoran nga ang Islam mao ang gigamit sa Ginoo aron ipahamtang ang ehekutibong paghukom ibabaw sa Tinipong Bansa sa Amerika tungod sa pagpatuman sa Domingo. Kana nga paghukom moabot sa “takna” sa dakong linog, nga mao usab ang “takna” nga ang sinulat sa kamot mipakita sa bungbong ni Belshazzar. Ang sinulat sa kamot maoy nakapamugna sa kahadlok, nga gihulagway nga mikupot sa tanang mga hari ug mga magpapatigayon sa dihang ang estrukturang pang-ekonomiya sa planetang yuta pagalaglagon pinaagi sa “hangin sa sidlakan” sa Islam, nga sa tago nanghisulod sa gingharian ni Belshazzar, agi sa gipasagdan nga ubos nga “bungbong” sa habagatan.

The “city” or kingdom that the kings and merchants lament of and ask, “what city is like unto this great city” is the kingdom of the whore of Tyre, who is then singing her songs and committing fornication with those very kings. All the prophets speak of the end of the world and they agree with one another, so Ezekiel’s merchants are the same merchants in Revelation chapter eighteen. Three times in Revelation chapter eighteen they lament “alas, alas,” as the great city and the financial structure of planet earth is taken down. The Greek word translated as “alas,” in the passage, is the very same word that is translated three times in Revelation chapter eight, and verse thirteen, which is there translated with a different English word.

Ang “siyudad” o gingharian nga ginapanghilakgutan sa mga hari ug mga magpapatigayon ug ilang ginapangutana, “unsa bang siyudara ang sama niining dakung siyudad,” mao ang gingharian sa bigaon nga Tiro, nga sa maong takna nagaawit sa iyang mga awit ug nakighilawas uban niadtong maong mga hari. Ang tanang mga manalagna nagasulti mahitungod sa katapusan sa kalibutan ug nagkauyon sila sa usa’g usa, busa ang mga magpapatigayon ni Ezekiel mao ra usab ang mao nga mga magpapatigayon diha sa Pinadayag kapitulo napulo ug walo. Tulo ka higayon diha sa Pinadayag kapitulo napulo ug walo sila nagapanaghoy, “alaas, alaas,” samtang ang dakung siyudad ug ang pinansyal nga balangkas sa kalibotan ginapukan. Ang Griegong pulong nga gihubad nga “alaas” diha sa maong teksto mao gayud ang mao nga pulong nga gihubad usab sa makatulo diha sa Pinadayag kapitulo walo, ug bersikulo napulo ug tulo, nga didto gihubad pinaagi sa lahi nga pulong Iningles.

And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.

Ug nakita ko, ug nadungog ko ang usa ka manulonda nga naglupad sa taliwala sa langit, nga nagaingon sa makusog nga tingog, Alaot, alaot, alaot ang mga nagpuyo sa yuta tungod sa uban pang mga tingog sa trumpeta sa tulo ka mga manulonda, nga mangahuyop pa! Pinadayag 8:13.

The kings and merchants are lamenting the destruction of the world’s economy with the words, “alas, alas,” meaning “woe, woe,” and the “Woe” is a symbol of Islam. The fear that takes hold of Belshazzar and his lords when the handwriting appears on the wall, is the fear produced when the economic structure of planet earth is destroyed by ongoing attacks from Islam, which God employs as His providential tool to bring about His executive judgment upon those who drink the wine of Babylon, that is Sunday enforcement. This truth is the theme of the Isaiah twenty-three “burden” of the whore of “Tyre.”

Ang mga hari ug mga magpapatigayon nagabalata tungod sa pagkalaglag sa ekonomiya sa kalibotan pinaagi sa mga pulong, “alaas, alaas,” nga nagakahulogan og “kaalaotan, kaalaotan,” ug ang “Kaalaotan” usa ka simbolo sa Islam. Ang kahadlok nga misantop kang Belshazzar ug sa iyang mga ginoo sa dihang mipakita ang sinulat sa bungbong, mao ang kahadlok nga mapahinabo sa dihang ang estruktura sa ekonomiya sa planeta nga yuta pagalaglagon pinaagi sa nagapadayon nga mga pag-atake gikan sa Islam, nga gigamit sa Dios ingon nga Iyang galamhanong himan aron ipatuman ang Iyang hudisyal nga paghukom ibabaw kanila nga nagainom sa bino sa Babilonia, nga mao ang pagpatuman sa Domingo. Kining kamatuoran mao ang tema sa “palas-anon” sa Isaias 23 mahitungod sa bigaon sa “Tiro.”

The burden of Tyre. Howl, ye ships of Tarshish; for it is laid waste, so that there is no house, no entering in: from the land of Chittim it is revealed to them. Be still, ye inhabitants of the isle; thou whom the merchants of Zidon, that pass over the sea, have replenished. And by great waters the seed of Sihor, the harvest of the river, is her revenue; and she is a mart of nations. Be thou ashamed, O Zidon: for the sea hath spoken, even the strength of the sea, saying, I travail not, nor bring forth children, neither do I nourish up young men, nor bring up virgins. As at the report concerning Egypt, so shall they be sorely pained at the report of Tyre. Pass ye over to Tarshish; howl, ye inhabitants of the isle. Is this your joyous city, whose antiquity is of ancient days? her own feet shall carry her afar off to sojourn. Who hath taken this counsel against Tyre, the crowning city, whose merchants are princes, whose traffickers are the honourable of the earth? The Lord of hosts hath purposed it, to stain the pride of all glory, and to bring into contempt all the honourable of the earth. Pass through thy land as a river, O daughter of Tarshish: there is no more strength. He stretched out his hand over the sea, he shook the kingdoms: the Lord hath given a commandment against the merchant city, to destroy the strong holds thereof. And he said, Thou shalt no more rejoice, O thou oppressed virgin, daughter of Zidon: arise, pass over to Chittim; there also shalt thou have no rest. Behold the land of the Chaldeans; this people was not, till the Assyrian founded it for them that dwell in the wilderness: they set up the towers thereof, they raised up the palaces thereof; and he brought it to ruin. Howl, ye ships of Tarshish: for your strength is laid waste. And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. And her merchandise and her hire shall be holiness to the Lord: it shall not be treasured nor laid up; for her merchandise shall be for them that dwell before the Lord, to eat sufficiently, and for durable clothing. Isaiah 23:1–18.

Ang palas-anon mahitungod sa Tiro. Panaghagulhol kamo, mga sakayan sa Tarshish; kay kini gilaglag na, aron wala nay balay, wala nay kasudlan: gikan sa yuta sa Chittim kini gipadayag kanila. Paghilum, kamo nga mga pumoluyo sa pulo; ikaw nga gipadato sa mga magpapatigayon sa Sidon, nga motabok sa dagat. Ug pinaagi sa dagkung katubigan ang binhi sa Sihor, ang ani sa suba, maoy iyang kita; ug siya maoy baligyaanan sa mga nasud. Kaulaw, O Sidon: kay ang dagat namulong, bisan ang kusog sa dagat, nga nagaingon, Wala ako magsakit sa pagpanganak, ni manganak ug mga anak, ni magpadaku ug mga batan-ong lalaki, ni magmatuto ug mga ulay. Ingon sa balita mahitungod sa Egipto, sa ingon usab sila pagasakiton gayud sa balita mahitungod sa Tiro. Tumabok kamo ngadto sa Tarshish; panaghagulhol, kamo nga mga pumoluyo sa pulo. Mao ba kini ang inyong malipayon nga siyudad, kansang kagikanan sukad pa sa karaang mga adlaw? Ang iyang kaugalingong mga tiil magadala kaniya sa halayo aron magpuyo didto ingon nga dumuloong. Kinsa ba ang nagtuyo niini batok sa Tiro, ang siyudad nga nagakorona, kansang mga magpapatigayon mga principe, kansang mga mamumuo sa patigayon mao ang mga dungganon sa yuta? Ang Ginoo sa mga panon maoy nagtuyo niini, aron bulingon ang garbo sa tanang himaya, ug aron pakaulawan ang tanang dungganon sa yuta. Labay sa imong yuta sama sa suba, O anak nga babaye sa Tarshish: wala na ang kusog. Iyang gituy-od ang iyang kamot ibabaw sa dagat, iyang giuyog ang mga gingharian: ang Ginoo naghatag ug sugo batok sa siyudad sa magpapatigayon, aron laglagon ang iyang mga salipdanan. Ug siya miingon, Dili ka na maglipay pa, O ikaw nga gidaugdaug nga ulay, anak nga babaye sa Sidon: bumangon, tumabok ngadto sa Chittim; didto usab wala kay kapahulayan. Ania karon ang yuta sa mga Caldeahanon; kining katawhan wala kaniadto, hangtud nga gitukod kini sa Asirianhon alang kanila nga nagpuyo sa kamingawan: ilang gitukod ang mga torre niini, ilang gipatindog ang mga palasyo niini; ug iyang gihimo kini nga kagun-oban. Panaghagulhol, kamo nga mga sakayan sa Tarshish: kay ang inyong kusog gilaglag na. Ug mahitabo niadtong adlawa, nga ang Tiro hikalimtan sulod sa kapitoan ka tuig, sumala sa mga adlaw sa usa ka hari: human sa katapusan sa kapitoan ka tuig ang Tiro magaawit sama sa usa ka bigaon. Kuhaa ang alpa, libota ang siyudad, ikaw nga bigaon nga hinalimtan; patam-is ug maayo ang alawiton, awiti ug daghang mga awit, aron ikaw mahinumdoman. Ug mahitabo human sa katapusan sa kapitoan ka tuig, nga ang Ginoo moduaw sa Tiro, ug siya mobalik sa iyang suhol, ug makighilawas sa tanang mga gingharian sa kalibutan sa nawong sa yuta. Ug ang iyang patigayon ug ang iyang suhol mamahimong kabalaan alang sa Ginoo: kini dili tigumon ni tipigan; kay ang iyang patigayon mamahimong alang kanila nga nagapuyo sa atubangan sa Ginoo, aron makakaon nga igo, ug alang sa malungtarong bisti. Isaias 23:1–18.

The seventy years, which is as “the days of one king”, is represented by the kingdom of Babylon, for a king is a kingdom, and literal Babylon reigned for seventy years. The seventy years of literal Babylon ended in the “hour” the handwriting appeared upon the walls of Belshazzar’s banquet hall. That very night he was slain, by the power that came through the “wall” unnoticed, for he was having a party drinking the wine of Babylon, while Nebuchadnezzar’s orchestra was playing the music, and the whore of Tyre sang the sweet melody, and apostate Israel danced and bowed.

Ang kapitoan ka tuig, nga mao ang “mga adlaw sa usa ka hari,” girepresentahan sa gingharian sa Babilonia, kay ang usa ka hari mao ang usa ka gingharian, ug ang literal nga Babilonia naghari sulod sa kapitoan ka tuig. Ang kapitoan ka tuig sa literal nga Babilonia natapos sa “takna” nga ang sinulat sa kamot mipakita sa mga bungbong sa hawanan sa bangkete ni Belshazzar. Nianang maong gabhiona siya gipatay, pinaagi sa gahum nga miabot agi sa “bungbong” nga walay nakamatikod, kay nagkombira siya samtang nag-inom sa bino sa Babilonia, samtang ang orkestra ni Nebukadnezar nagtugtog sa musika, ug ang bigaon sa Tiro nagaawit sa matam-is nga melodiya, ug ang apostatang Israel nagsayaw ug miyukbo.

Then fear took hold of all involved, for God had “taken counsel against Tyre” and had “purposed” “to stain the pride of all glory, and to bring into contempt all the honourable of the earth.” God therefore “shook the kingdoms” with the “great earthquake” of that “hour,” for God had “given a commandment against the merchant” kingdom, “to destroy the strong holds thereof.” In the “hour” of fear for Belshazzar, the kings and the merchants began a search to understand the meaning of the fiery words on the wall. The death of Belshazzar is about to happen, but at that point, he is still alive. He therefore sought to understand the mysterious words and offered rewards to the wise men, if they could interpret the writing, but it could not be done, for the wise men of Babylon employ the methodology of biblical study that was a counterfeit of truth. The mysterious words are as the vision of a book that is sealed.

Unya ang kahadlok miabut sa tanang nalambigit, kay ang Dios “nagtambag batok sa Tiro” ug “nagtinguha” “sa paghugaw sa garbo sa tanang himaya, ug sa pagdala ngadto sa pagtamay sa tanang dungganon sa yuta.” Busa ang Dios “miuyog sa mga gingharian” pinaagi sa “dakong linog” nianang “taknaa,” kay ang Dios “naghatag ug sugo batok sa” gingharian nga “magpapatigayon,” “aron laglagon ang mga malig-on nga salipdanan niini.” Sa “takna” sa kahadlok alang kang Belshazzar, ang mga hari ug ang mga magpapatigayon misugod ug pagpangita aron masabtan ang kahulogan sa mga nagdilaab nga pulong diha sa bungbong. Ang kamatayon ni Belshazzar hapit na mahitabo, apan nianang tungora, buhi pa siya. Busa siya naninguha sa pagsabot sa misteryosong mga pulong ug mitanyag ug mga ganti ngadto sa mga manggialamon, kon makahubad sila sa sinulat, apan kini dili mahimo, kay ang mga manggialamon sa Babilonia naggamit sa pamaagi sa pagtuon sa Biblia nga peke sa kamatuoran. Ang misteryosong mga pulong sama sa panan-awon sa usa ka basahon nga pinatikan.

Then came in all the king’s wise men: but they could not read the writing, nor make known to the king the interpretation thereof. Then was king Belshazzar greatly troubled, and his countenance was changed in him, and his lords were astonied. Now the queen by reason of the words of the king and his lords came into the banquet house: and the queen spake and said, O king, live forever: let not thy thoughts trouble thee, nor let thy countenance be changed: There is a man in thy kingdom, in whom is the spirit of the holy gods; and in the days of thy father light and understanding and wisdom, like the wisdom of the gods, was found in him; whom the king Nebuchadnezzar thy father, the king, I say, thy father, made master of the magicians, astrologers, Chaldeans, and soothsayers; Forasmuch as an excellent spirit, and knowledge, and understanding, interpreting of dreams, and showing of hard sentences, and dissolving of doubts, were found in the same Daniel, whom the king named Belteshazzar: now let Daniel be called, and he will show the interpretation. Then was Daniel brought in before the king. And the king spake and said unto Daniel, Art thou that Daniel, which art of the children of the captivity of Judah, whom the king my father brought out of Jewry? I have even heard of thee, that the spirit of the gods is in thee, and that light and understanding and excellent wisdom is found in thee. And now the wise men, the astrologers, have been brought in before me, that they should read this writing, and make known unto me the interpretation thereof: but they could not show the interpretation of the thing: And I have heard of thee, that thou canst make interpretations, and dissolve doubts: now if thou canst read the writing, and make known to me the interpretation thereof, thou shalt be clothed with scarlet, and have a chain of gold about thy neck, and shalt be the third ruler in the kingdom. Daniel 5:8–16.

Unya misulod ang tanang mga manggialamon sa hari; apan dili nila mabasa ang sinulat, ni mahibaloan sa hari ang kahulogan niini. Unya si Haring Belshazzar nahasol pag-ayo, ug nausab ang dagway sa iyang panagway, ug nangahibulong ang iyang mga ginoo. Karon ang rayna, tungod sa mga pulong sa hari ug sa iyang mga ginoo, misulod sa balay sa kombira; ug ang rayna misulti ug miingon: O hari, mabuhi ka sa walay katapusan; ayaw itugot nga ang imong mga hunahuna magsamok kanimo, ni pausba ang imong panagway: Adunay usa ka tawo sa imong gingharian, nga kaniya anaa ang espiritu sa mga balaang dios; ug sa mga adlaw sa imong amahan ang kahayag ug salabutan ug kaalam, sama sa kaalam sa mga dios, hingkaplagan diha kaniya; nga si Haring Nabucodonosor nga imong amahan, ang hari, ako moingon, nga imong amahan, naghimo kaniya nga pangulo sa mga salamangkero, mga astroloho, mga Caldehanon, ug mga mananagna; Tungod kay usa ka halangdong espiritu, ug kahibalo, ug salabutan, paghubad sa mga damgo, ug pagpahayag sa malisod nga mga pulong, ug pagsulbad sa mga pagduhaduha, hingkaplagan niining maong Daniel, nga ginganlan sa hari nga Belteshazzar: busa ipatawag karon si Daniel, ug iyang ipadayag ang kahulogan. Unya si Daniel gidala sa atubangan sa hari. Ug ang hari misulti ug miingon kang Daniel, Ikaw ba kadtong Daniel, nga usa sa mga anak sa pagkabinihag sa Juda, nga gipagula sa hari nga akong amahan gikan sa Judea? Ako nakadungog gayud mahitungod kanimo, nga ang espiritu sa mga dios anaa kanimo, ug nga ang kahayag ug salabutan ug halangdong kaalam hingkaplagan diha kanimo. Ug karon ang mga manggialamon, ang mga astroloho, gidala sa akong atubangan, aron ilang mabasa kining sinulat, ug mahibaloan kanako ang kahulogan niini: apan dili nila ikapadayag ang kahulogan sa maong butang: Ug nakadungog ako mahitungod kanimo, nga ikaw makahimo sa paghubad, ug sa pagsulbad sa mga pagduhaduha: busa karon, kon mabasa mo ang sinulat, ug mahibaloan mo kanako ang kahulogan niini, sul-oban ka ug mapula, ug butangan ka ug kadena nga bulawan sa imong liog, ug mahimo kang ikatulong magmamando sa gingharian. Daniel 5:8–16.

The queen in the palace was not Belshazzar’s wife, but the queen of his grandfather, and she knew who could read the writing on the wall. There was a church (for a woman is a church prophetically), in the kingdom that knew who could understand the secrets of God.

Ang rayna sa palasyo dili asawa ni Belshazzar, kondili ang rayna sa iyang apohan, ug siya nahibalo kon kinsa ang makahubad sa sinulat diha sa bungbong. Adunay usa ka iglesia (kay ang usa ka babaye, sa pinadayagng kahulogan, usa ka iglesia), sa gingharian nga nahibalo kon kinsa ang makasabut sa mga tinago sa Dios.

“There was in the palace a woman who was wiser than them all,—the queen of Belshazzar’s grandfather. In this emergency she addressed the king in language that sent a ray of light into the darkness. ‘O king, live forever,’ she said, ‘let not thy thoughts trouble thee, nor let thy countenance be changed. There is a man in thy kingdom in whom is the spirit of the holy gods; and in the days of thy father light and understanding and wisdom, like the wisdom of the gods, was found in him; whom the king Nebuchadnezzar, thy father, the king, I say, thy father, made master of the magicians, astrologers, Chaldeans, and soothsayers; …now let Daniel be called, and he will show the interpretation.’

“Didto sa palasyo may usa ka babaye nga mas maalamon kay kanilang tanan,—ang rayna sa apohan ni Belshazzar. Niining maong kahimtang sa kagul-anan iyang gisultihan ang hari pinaagi sa mga pulong nga nagpadala ug usa ka sidlak sa kahayag ngadto sa kangitngit. ‘O hari, mabuhi ka sa walay katapusan,’ miingon siya, ‘ayaw ipasamok ang imong mga hunahuna, ni ayaw usba ang dagway sa imong nawong. Adunay usa ka tawo sa imong gingharian nga kaniya anaa ang espiritu sa balaang mga dios; ug sa mga adlaw sa imong amahan ang kahayag ug pagsabot ug kaalam, sama sa kaalam sa mga dios, hingkaplagan diha kaniya; ug siya gihimo ni Haring Nabucodonosor, imong amahan, ang hari, matud ko, imong amahan, nga pangulo sa mga salamangkero, mga manlalamat sa bituon, mga Caldehanon, ug mga mananagna; …busa ipatawag si Daniel karon, ug iyang ipadayag ang hubad.’”

“‘Then was Daniel brought in before the king.’ Making an effort to brace himself and to show his authority, Belshazzar said, ‘Art thou that Daniel which art of the children of the captivity of Judah, which the king, my father, brought out of Jewry? I have even heard of thee, that the spirit of the gods is in thee, and that light and understanding and excellent wisdom is found in thee…. Now if thou canst read the writing, and make known to me the interpretation thereof, thou shalt be clothed with scarlet, and have a chain of gold about thy neck, and shalt be the third ruler in the kingdom.’

“‘Unya si Daniel gidala ngadto sa atubangan sa hari.’ Naningkamot sa paglig-on sa iyang kaugalingon ug sa pagpakita sa iyang kagahum, si Belshazar miingon, ‘Ikaw ba kana si Daniel nga usa sa mga anak sa pagkabinihag sa Juda, nga gidala sa hari, nga akong amahan, gikan sa Judea? Nakadungog pa gani ako mahitungod kanimo, nga ang espiritu sa mga dios anaa kanimo, ug nga ang kahayag ug salabutan ug labing maayong kaalam hikaplagan diha kanimo…. Karon kon ikaw makahimo sa pagbasa sa sinulat, ug sa pagpahibalo kanako sa paghubad niana, ikaw sul-oban ug mapula, ug butangan ug kolintas nga bulawan sa imong liog, ug mamahimong ikatulong magmamando sa gingharian.’”

“Daniel was not awed by the king’s appearance, nor confused or intimidated by his words. ‘Let thy gifts be to thyself,’ he answered, ‘and give thy rewards to another; yet I will read the writing unto the king, and make known to him the interpretation. O thou king, the most high God gave Nebuchadnezzar thy father a kingdom, and majesty, and glory, and honour…. But when his heart was lifted up, and his mind hardened in pride, he was deposed from his kingly throne, and they took his glory from him…. And thou his son, O Belshazzar, hast not humbled thine heart, though thou knewest all this, but hast lifted up thyself against the God of heaven; and they have brought the vessels of His house before thee, and thou, and thy lords, thy wives, and thy concubines, have drunk in them, and thou hast praised the gods of silver and gold, of brass, iron, wood, and stone, which see not, nor hear, nor know; and the God in whose hand thy breath is, and whose all thy ways, hast thou not glorified.’

“Si Daniel wala matingala sa dagway sa hari, ni malibog o mahadlok sa iyang mga pulong. ‘Ang imong mga gasa maanha kanimo,’ siya mitubag, ‘ug ihatag ang imong mga ganti sa lain; apan basahon ko ang sinulat ngadto sa hari, ug ipahibalo ko kaniya ang kahulogan niini. O ikaw nga hari, ang Labing Hataas nga Dios mihatag kang Nabucodonosor nga imong amahan ug gingharian, ug pagkahalangdon, ug himaya, ug kadungganan…. Apan sa dihang ang iyang kasingkasing gibayaw, ug ang iyang hunahuna gipatig-a tungod sa pagkamapahitas-on, siya gikuha gikan sa iyang harianong trono, ug gikuha nila ang iyang himaya gikan kaniya…. Ug ikaw nga iyang anak, O Belshasar, wala magpaubos sa imong kasingkasing, bisan nasayod ka niining tanan, kondili gibayaw mo ang imong kaugalingon batok sa Dios sa langit; ug ilang gidala ang mga sudlanan sa Iyang balay sa imong atubangan, ug ikaw, ug ang imong mga punoan, ang imong mga asawa, ug ang imong mga puyopuyo, nag-inom diha niini, ug nagdayeg ka sa mga dios nga salapi ug bulawan, tumbaga, puthaw, kahoy, ug bato, nga dili makakita, ni makadungog, ni makaila; ug ang Dios nga anaa sa Iyang kamot ang imong gininhawa, ug iya ang tanan mong mga dalan, wala mo himayaa.’”

“‘This is the writing that was written, Mene, Mene, Tekel, Upharsin. This is the interpretation of the thing: Mene: God hath numbered thy kingdom and finished it. Tekel: Thou art weighed in the balances, and art found wanting. Peres: Thy kingdom is divided and given to the Medes and Persians.’

“‘Mao kini ang sinulat nga nahisulat: Mene, Mene, Tekel, Upharsin. Mao kini ang hubad sa butang: Mene: Giihap sa Dios ang imong gingharian ug gitapus na kini. Tekel: Gitimbang ikaw diha sa timbangan, ug hingkaplagan nga kulang. Peres: Ang imong gingharian nabahin ug gihatag sa mga Medes ug mga Persiano.’”

“Daniel did not swerve from his duty. He held the king’s sin before him, showing him the lessons he might have learned but did not. Belshazzar had not heeded the events so significant to him. He had not read his grandfather’s history correctly. The responsibility of knowing truth had been laid upon him, but the practical lesson he might have learned and acted upon had not been taken to heart; and his course of action brought the sure result.

“Si Daniel wala mosimang gikan sa iyang katungdanan. Iyang gibutang sa atubangan sa hari ang iyang sala, nga gipakita kaniya ang mga leksiyon nga unta iyang nakat-onan apan wala. Si Belshazzar wala magtagad sa mga hitabo nga mahinungdanon kaayo alang kaniya. Wala niya mahubad sa husto ang kasaysayan sa iyang apohan. Ang tulubagon sa pag-ila sa kamatuoran gipahamtang diha kaniya, apan ang praktikal nga leksiyon nga unta iyang nakat-onan ug gipatuman wala niya isulod sa iyang kasingkasing; ug ang iyang pamaagi sa paglihok nagdala sa sigurado nga sangpotanan.”

“This was the last feast of boasting held by the Chaldean king; for He who bears long with man’s perversity had passed the irrevocable sentence. Belshazzar had greatly dishonoured the One who had exalted him as king, and his probation was taken from him. While the king and his nobles were at the height of their revelry, the Persians turned the Euphrates out of its channel, and marched into the unguarded city. As Belshazzar and his lords were drinking from the sacred vessels of Jehovah, and praising their gods of silver and gold, Cyrus and his soldiers stood under the walls of the palace. ‘In that night,’ the record says, ‘was Belshazzar the king of the Chaldeans slain. And Darius the Median took the kingdom.’” Bible Echo, May 2, 1898.

“Kini mao ang katapusang pista sa pagpanghambog nga gipahigayon sa hari sa mga Caldeanhon; kay Siya nga mapas-anon sa pag-antos sa pagkamasukihon sa tawo naghatag na sa dili na mabawi nga hukom. Si Belshazzar nakapasipala pag-ayo Kaniya nga nagpataas kaniya ingon nga hari, ug gikuha gikan kaniya ang iyang panahon sa pagsulay. Samtang ang hari ug ang iyang mga halangdong tawo atua sa kinatumyan sa ilang pagsadya, ang mga Persiahanon mipaling sa Eufrates gikan sa iyang agianan, ug misulod sa siyudad nga walay bantay. Samtang si Belshazzar ug ang iyang mga ginoo nag-inom gikan sa balaang mga sudlanan ni Jehova, ug nagdayeg sa ilang mga dios nga salapi ug bulawan, si Ciro ug ang iyang mga sundalo nagtindog sa ilalom sa mga kuta sa palasyo. ‘Nianang gabhiona,’ nagaingon ang talaan, ‘gipatay si Belshazzar nga hari sa mga Caldeanhon. Ug si Dario nga Medianhon midawat sa gingharian.’” Bible Echo, May 2, 1898.

In the midst of the crisis, the queen (a church), identified that there is a source that can identify the “Future for America”. Daniel once again stands in his lot to fulfill his purpose at the end of the days. The witness of the ensign given in the fiery furnace by Shadrach, Meshach and Abednego is now given by Daniel, as he adds to the line of truth that in the “hour” of the Sunday law crisis, those who represent the ensign will be brought before the state authorities to testify of the truth.

Sa kinataliwad-an sa krisis, ang rayna (usa ka iglesia), miila nga adunay usa ka tinubdan nga makahimo sa pag-ila sa “Kaugmaon alang sa Amerika”. Si Daniel sa makausa pa mitindog sa iyang bahin aron tumanon ang iyang katuyoan sa katapusan sa mga adlaw. Ang pagpamatuod sa bandera nga gihatag didto sa hudno nga nagdilaab pinaagi nila Shadrach, Meshach ug Abednego gihatag karon pinaagi kang Daniel, samtang iyang gidugang sa linya sa kamatuoran nga sa “takna” sa krisis sa balaod sa Domingo, kadtong nagrepresentar sa bandera pagadad-on sa atubangan sa mga awtoridad sa estado aron magpamatuod mahitungod sa kamatuoran.

“‘They will deliver you up to councils, … yea and before governors and kings shall ye be brought for My sake, for a testimony to them and to the Gentiles.’ Matthew 10:17, 18, R. V. Persecution will spread the light. The servants of Christ will be brought before the great men of the world, who, but for this, might never hear the gospel. The truth has been misrepresented to these men. They have listened to false charges concerning the faith of Christ’s disciples. Often their only means of learning its real character is the testimony of those who are brought to trial for their faith. Under examination these are required to answer, and their judges to listen to the testimony borne. God’s grace will be dispensed to His servants to meet the emergency. ‘It shall be given you,’ says Jesus, ‘in that same hour what ye shall speak. For it is not ye that speak, but the Spirit of your Father which speaketh in you.’ As the Spirit of God illuminates the minds of His servants, the truth will be presented in its divine power and preciousness. Those who reject the truth will stand to accuse and oppress the disciples. But under loss and suffering, even unto death, the Lord’s children are to reveal the meekness of their divine Example. Thus will be seen the contrast between Satan’s agents and the representatives of Christ. The Saviour will be lifted up before the rulers and the people.” The Desire of Ages, 354.

“‘Itugyan nila kamo ngadto sa mga konseho, … oo ug sa atubangan sa mga gobernador ug mga hari pagadad-on kamo tungod Kanako, alang sa usa ka pagpamatuod ngadto kanila ug ngadto sa mga Gentil.’ Mateo 10:17, 18, R. V. Ang paglutos mokatap sa kahayag. Ang mga alagad ni Cristo pagadad-on sa atubangan sa dagkung mga tawo sa kalibutan, nga, kon dili tungod niini, tingali dili gayud makadungog sa maayong balita. Ang kamatuoran gisayop ug gipasipala sa pagrepresentar ngadto niining mga tawhana. Namati sila sa bakak nga mga sumbong mahitungod sa pagtuo sa mga tinun-an ni Cristo. Sa kasagaran ang ilang bugtong paagi sa pagkat-on sa tinuod nga kinaiya niini mao ang pagpamatuod niadtong gidala ngadto sa paghukom tungod sa ilang pagtuo. Ilalom sa pagsusi gikinahanglan silang motubag, ug ang ilang mga maghuhukom maminaw sa pagpamatuod nga ilang ihatag. Ang grasya sa Dios ipanghatag ngadto sa Iyang mga alagad aron moatubang sa maong kahimtang nga malisod ug kalit. ‘Ihatag kini kaninyo,’ nagaingon si Jesus, ‘nianang maong taknaa unsay inyong igasulti. Kay dili kamo mao ang magasulti, kondili ang Espiritu sa inyong Amahan nga nagasulti diha kaninyo.’ Samtang ang Espiritu sa Dios magahayag sa mga hunahuna sa Iyang mga alagad, ang kamatuoran igaatubang diha sa iyang langitnong gahum ug bililhon nga kahalangdon. Kadtong mosalikway sa kamatuoran motindog aron magsumbong ug magdaugdaug sa mga tinun-an. Apan ilalom sa kawad-on ug pag-antus, bisan pa ngadto sa kamatayon, ang mga anak sa Ginoo magapadayag sa kaaghop sa ilang langitnong Sulondan. Sa ingon niini makita ang kalainan tali sa mga ahente ni Satanas ug sa mga representante ni Cristo. Ang Manluluwas pagabayawon sa atubangan sa mga magmamando ug sa katawhan.” The Desire of Ages, 354.

As with the three worthies, Daniel was not interested in any gifts, nor did he need to rehearse what he was going to say. He very simply presented the interpretation of the “seven times,” represented upon the wall.

Sama sa tulo ka inila, si Daniel wala maikag sa bisan unsang mga gasa, ni wala usab siya magkinahanglan sa pag-andam daan sa iyang igasulti. Sa yano kaayo iyang gipadayag ang paghubad sa “pito ka mga panahon,” nga gilarawan sa bungbong.

We will continue the story of Belshazzar in the next article.

Padayonon nato ang sugilanon ni Belshazzar sa sunod nga artikulo.

“Those who are unfaithful to the work of God are lacking in principle; their motives are not of a character to lead them to choose the right under all circumstances. The servants of God are to feel at all times that they are under the eye of their employer. He who watched the sacrilegious feast of Belshazzar is present in all our institutions, in the counting-room of the merchant, in the private workshop; and the bloodless hand is as surely recording your neglect as it recorded the awful judgment of the blasphemous king. Belshazzar’s condemnation was written in words of fire, ‘Thou art weighed in the balances, and art found wanting’; and if you fail to fulfill your God-given obligations your condemnation will be the same.” Messages to Young People, 229.

“Ang mga dili matinumanon sa buluhaton sa Dios kulang sa prinsipyo; ang ilang mga motibo dili maingon nianang matang nga magatultol kanila sa pagpili sa husto ilalom sa tanang kahimtang. Ang mga ulipon sa Dios kinahanglan mobati sa tanang panahon nga anaa sila ilalom sa pagtan-aw sa ilang agalon. Siya nga nagbantay sa mapasipad-anong kombira ni Belshazzar anaa sa tanang atong mga institusyon, sa lawak sa pag-ihap sa magpapatigayon, sa pribadong pagawaan; ug ang kamot nga walay dugo sa ingon gayud kasiguro nga nagarekord sa inyong pagpabaya maingon sa pagrekord niini sa makalilisang nga paghukom sa mapasipalahong hari. Ang paghukom batok kang Belshazzar gisulat pinaagi sa mga pulong nga nagadilaab, ‘Gitimbang ikaw sa timbangan, ug hingkaplagan ka nga nakulangan’; ug kon mapakyas kamo sa pagtuman sa inyong mga katungdanan nga gihatag sa Dios, ang inyong paghukom mao ra usab.” Messages to Young People, 229.