The first six chapters of the book of Daniel represent the history of the earth beast of Revelation thirteen. The United States (the earth beast), began as the sixth kingdom of Bible prophecy in 1798, when the papacy (the sea beast of Revelation thirteen) received a prophetic deadly wound, and ended its reign as the fifth kingdom of Bible prophecy.

Ang unang unom ka kapitulo sa basahon ni Daniel nagrepresentar sa kasaysayan sa mananap sa yuta sa Pinadayag 13. Ang Estados Unidos (ang mananap sa yuta) nagsugod isip ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia niadtong 1798, sa dihang ang kapapahan (ang mananap sa dagat sa Pinadayag 13) nakadawat sa usa ka mapropetikong makamatay nga samad, ug gitapos ang iyang paghari isip ikalima nga gingharian sa tagna sa Biblia.

The history of the earth beast is the history of the warning of the approach of God’s judgments. In the beginning of the history of the earth beast, God’s investigative judgment began, and at the ending of the earth beast God’s executive judgment begins. The warning of the approach of God’s investigative judgment, at the beginning, was represented by the first angel’s message of Revelation chapter fourteen, which arrived at the “time of the end” in 1798. The warning of the approach of God’s executive judgment, at the ending is represented as the three angels’ messages of Revelation chapter fourteen, which arrived at the “time of the end” in 1989.

Ang kasaysayan sa mananap sa yuta mao ang kasaysayan sa pasidaan mahitungod sa pagduol sa mga paghukom sa Dios. Sa sinugdanan sa kasaysayan sa mananap sa yuta, nagsugod ang imbestigatibong paghukom sa Dios, ug sa katapusan sa mananap sa yuta nagsugod ang ehekutibong paghukom sa Dios. Ang pasidaan mahitungod sa pagduol sa imbestigatibong paghukom sa Dios, sa sinugdanan, girepresentahan sa mensahe sa unang manulonda sa Pinadayag kapitulo katorse, nga miabut sa “panahon sa katapusan” niadtong 1798. Ang pasidaan mahitungod sa pagduol sa ehekutibong paghukom sa Dios, sa katapusan, girepresentahan ingon nga mga mensahe sa tulo ka mga manulonda sa Pinadayag kapitulo katorse, nga miabut sa “panahon sa katapusan” niadtong 1989.

At every “time of the end” a part of the book of Daniel is unsealed. In the beginning history of the earth beast, in 1798, chapters seven, eight and nine of Daniel were unsealed. Those chapters are represented as the vision of the Ulai River. At the ending history of the earth beast, in 1989, chapters ten, eleven and twelve of Daniel were unsealed. Those chapters are represented as the vision of the Hiddekel River. Whenever the book of Daniel is unsealed, there is a three-step testing process brought upon the generation that is then living.

Sa matag “panahon sa katapusan” usa ka bahin sa basahon ni Daniel mabukhad. Sa sinugdanang kasaysayan sa mapintas nga mananap sa yuta, niadtong 1798, ang mga kapitulo pito, walo, ug siyam sa Daniel gibukhad. Kining mga kapitulo gilarawan ingon nga panan-awon sa Suba sa Ulai. Sa nagtapos nga kasaysayan sa mapintas nga mananap sa yuta, niadtong 1989, ang mga kapitulo napulo, onse, ug dose sa Daniel gibukhad. Kining mga kapitulo gilarawan ingon nga panan-awon sa Suba sa Hiddekel. Sa matag higayon nga ang basahon ni Daniel mabukhad, adunay tulo-ka-lakang nga proseso sa pagsulay nga ipahamtang sa kaliwatan nga buhi niadtong panahona.

And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

Ug siya miingon, Lakaw sa imong dalan, Daniel; kay ang mga pulong gitakpan ug gitimrihan hangtod sa panahon sa katapusan. Daghan ang maputli, ug mapaputi, ug pagasulayan; apan ang mga daotan magpadayon sa pagbuhat ug kadaotan: ug walay bisan kinsa sa mga daotan ang makasabut; apan ang mga manggialamon makasabut. Daniel 12:9, 10.

The three-step testing process is based upon the structure of the Hebrew word that is translated as “truth,” which was created by combining the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet. The Hebrew word represents and possesses God’s creative power. All prophetic truth is structured upon that word, as is the three-step testing process in Daniel chapter twelve. The word represents not only God’s creative power, but also Jesus Christ, who is the Truth, and who is also the First and Last, as represented by the first and last letters of the Hebrew alphabet.

Ang tulo-ka-hakbang nga proseso sa pagsulay gibase sa estruktura sa Hebreohanong pulong nga gihubad nga “kamatuoran,” nga naporma pinaagi sa paghiusa sa nahaunang, ikanapulog-tulo, ug katapusang mga letra sa Hebreohanong alpabeto. Ang Hebreohanong pulong nagrepresentar ug nagbaton sa mamugnaong gahum sa Dios. Ang tanang matagnaong kamatuoran gitukod ibabaw niana nga pulong, maingon usab ang tulo-ka-hakbang nga proseso sa pagsulay diha sa Daniel kapitulo dose. Ang maong pulong nagrepresentar dili lamang sa mamugnaong gahum sa Dios, kondili usab kang Jesu-Cristo, nga mao ang Kamatuoran, ug nga mao usab ang Una ug ang Katapusan, sumala sa girepresentahan sa nahauna ug sa katapusang mga letra sa Hebreohanong alpabeto.

The beginning history of the earth beast, when the warning of the approach of the investigative judgment arrived at the time of the end in 1798, is represented by the first angel of Revelation fourteen. The first angel’s message of Revelation chapter fourteen possesses each of the three steps, which are the truth, and that represent the three-step testing process which confronted the generation when the first angel arrived in 1798.

Ang sinugdanang kasaysayan sa mananap sa yuta, sa dihang ang pasidaan bahin sa pag-abot sa masusi nga paghukom miabut sa panahon sa katapusan niadtong 1798, girepresentahan sa unang manulonda sa Pinadayag kapitulo katorse. Ang mensahe sa unang manulonda sa Pinadayag kapitulo katorse naglangkob sa tagsatagsa sa tulo ka mga lakang, nga mao ang kamatuoran, ug nga nagrepresentar sa tulo-ka-lakang nga proseso sa pagsulay nga miatubang sa maong kaliwatan sa dihang miabut ang unang manulonda niadtong 1798.

And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, Saying with a loud voice, Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come: and worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters. Revelation 14:6, 7.

Ug nakita ko ang laing manulonda nga naglupad sa taliwala sa langit, nga may walay-kataposang maayong balita aron iwali ngadto kanila nga nagapuyo sa yuta, ug sa matag nasud, ug kaliwatan, ug pinulongan, ug katawhan, Nga nagaingon sa makusog nga tingog, Kahadloki ninyo ang Dios, ug ihatag kaniya ang himaya; kay miabut na ang takna sa iyang paghukom: ug simbahon ninyo siya nga nagbuhat sa langit, ug sa yuta, ug sa dagat, ug sa mga tuboran sa mga tubig. Pinadayag 14:6, 7.

The ending history of the earth beast, when the warning of the approach of the executive judgment arrived at the time of the end in 1989 is represented by the three angels of Revelation chapter fourteen. The three angels of Revelation fourteen represent the three steps, that are the truth, and the three angels represent the three-step testing process which confronted the generation living when the third angel arrived in 1989.

Ang katapusang kasaysayan sa mananap sa yuta, sa dihang ang pasidaan sa pag-abot sa ehekutibong paghukom miabot sa panahon sa katapusan niadtong 1989, girepresentar sa tulo ka mga manulonda sa Pinadayag kapitulo katorse. Ang tulo ka mga manulonda sa Pinadayag 14 nagarepresentar sa tulo ka mga lakang, nga mao ang kamatuoran, ug ang tulo ka mga manulonda nagarepresentar sa tulo-ka-lakang nga proseso sa pagsulay nga mitubang sa kaliwatan nga nagpuyo sa dihang ang ikatulong manulonda miabot niadtong 1989.

And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, Saying with a loud voice, Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come: and worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters. And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus. Revelation 14:6–12.

Ug nakita ko ang laing manulonda nga nagalupad sa taliwala sa langit, nga may walay kataposang maayong balita aron iwali ngadto sa mga nagapuyo sa ibabaw sa yuta, ug ngadto sa matag nasod, ug kaliwatan, ug pinulongan, ug katawhan, nga nagaingon sa makusog nga tingog, Kahadloki ninyo ang Dios, ug ihatag kaniya ang himaya; kay miabot na ang takna sa iyang paghukom: ug simbaha ninyo siya nga naghimo sa langit, ug sa yuta, ug sa dagat, ug sa mga tuboran sa mga tubig. Ug misunod ang laing manulonda, nga nagaingon, Napukan na ang Babilonia, napukan na, ang dakong siyudad, kay gipainom niya ang tanang mga nasod sa bino sa kapungot sa iyang pagpakighilawas. Ug ang ikatulong manulonda misunod kanila, nga nagaingon sa makusog nga tingog, Kon adunay bisan kinsa nga mosimba sa mapintas nga mananap ug sa iyang larawan, ug modawat sa iyang timaan sa iyang agtang, o sa iyang kamot, siya usab moinom sa bino sa kapungot sa Dios, nga gibubo nga walay sinagol ngadto sa kopa sa iyang kasuko; ug siya pagasakiton pinaagi sa kalayo ug asupre atubangan sa mga balaang manulonda, ug atubangan sa Cordero: Ug ang aso sa ilang kasakit motungas ngadto sa kahangturan sa mga kahangturan: ug sila walay kapahulayan sa adlaw ni sa gabii, sila nga mosimba sa mapintas nga mananap ug sa iyang larawan, ug bisan kinsa nga modawat sa timaan sa iyang ngalan. Ania dinhi ang pagkamainantuson sa mga balaan: ania dinhi sila nga nagabantay sa mga sugo sa Dios, ug sa pagtuo ni Jesus. Pinadayag 14:6–12.

The book of Daniel is structured upon the three angels’ messages. That structure is both the three steps of the Hebrew word for “truth”, and the corresponding three-step testing process, but the testing process unfolds upon the historical line of the earth beast of Revelation chapter thirteen (the United States), and also the historical line of the earth beast’s two horns (Republicanism and Protestantism). The history of the United States, beginning in 1798 and continuing until the soon-coming Sunday law, is the same period of history in which the Seventh-day Adventist church exists. The book of Daniel therefore also includes the structure that portrays the history of Adventism, beginning in 1798 and continuing until the soon-coming Sunday law. In doing so, the book of Daniel identifies the same prophetic histories represented in the book of Revelation, and in so doing it provides the first witness that brings to perfection the message of the second witness. The perfection of the two books is accomplished with the same prophetic phenomenon that existed in the relationship of the Old Testament and the New Testament.

Ang basahon ni Daniel gitukod ibabaw sa mga mensahe sa tulo ka mga manulonda. Kana nga estruktura mao kapuwa ang tulo ka mga lakang sa Hebreohanong pulong alang sa “kamatuoran”, ug ang katugbang nga tulo-ka-lakang nga proseso sa pagsulay; apan ang proseso sa pagsulay nagpadayon ibabaw sa makasaysayanong linya sa mapintas nga mananap sa yuta sa Pinadayag kapitulo trese (ang Estados Unidos), ug usab sa makasaysayanong linya sa duha ka sungay sa mapintas nga mananap sa yuta (Republikanismo ug Protestanismo). Ang kasaysayan sa Estados Unidos, sugod niadtong 1798 ug nagapadayon hangtod sa haduol na nga balaod sa Domingo, mao ang mao gihapon nga yugto sa kasaysayan diin anaa ang iglesia sa Seventh-day Adventist. Busa, ang basahon ni Daniel naglakip usab sa estruktura nga naghulagway sa kasaysayan sa Adventismo, sugod niadtong 1798 ug nagapadayon hangtod sa haduol na nga balaod sa Domingo. Sa pagbuhat niini, ang basahon ni Daniel nagaila sa mao rang mga profetikanhong kasaysayan nga girepresentahan diha sa basahon sa Pinadayag, ug sa pagbuhat niini nagahatag kini sa nahaunang saksi nga nagadala ngadto sa kahingpitan sa mensahe sa ikaduhang saksi. Ang kahingpitan sa duha ka mga basahon natuman pinaagi sa mao rang profetikanhong panghitabo nga diha sa relasyon sa Daang Tugon ug sa Bag-ong Tugon.

“The history of the life, death, and resurrection of Jesus, as that of the Son of God, cannot be fully demonstrated without the evidence contained in the Old Testament. Christ is revealed in the Old Testament as clearly as in the New. The one testifies of a Saviour to come, while the other testifies of a Saviour that has come in the manner predicted by the prophets. In order to appreciate the plan of redemption, the Scripture of the Old Testament must be thoroughly understood. It is the glorified light from the prophetic past that brings out the life of Christ and the teachings of the New Testament with clearness and beauty. The miracles of Jesus are a proof of his divinity; but the strongest proofs that he is the world’s Redeemer are found in the prophecies of the Old Testament compared with the history of the New. Jesus said to the Jews ‘Search the Scriptures; for in them ye think ye have eternal life, and they are they which testify of me.’ At that time there was no other scripture in existence save that of the Old Testament; so the injunction of the Saviour is plain.” Spirit of Prophecy, volume 3, 211.

“Ang kasaysayan sa kinabuhi, kamatayon, ug pagkabanhaw ni Jesus, ingon nga sa Anak sa Dios, dili hingpit mapamatud-an gawas pinaagi sa mga pagpamatuod nga anaa sa Daang Tugon. Si Cristo gipadayag diha sa Daang Tugon sa sama ka tin-aw ingon sa Bag-ong Tugon. Ang usa nagpanghimatuod mahitungod sa usa ka Manluluwas nga umalabot, samtang ang usa nagpanghimatuod mahitungod sa usa ka Manluluwas nga mianhi sumala sa paagi nga gitagna sa mga propeta. Aron mapasalamatan ang laraw sa pagtubos, ang Kasulatan sa Daang Tugon kinahanglan masabtan sa hingpit. Mao ang mahimayaong kahayag gikan sa mapanagnaong kagahapon nga nagapadayag sa kinabuhi ni Cristo ug sa mga pagtulon-an sa Bag-ong Tugon uban sa katin-aw ug katahum. Ang mga milagro ni Jesus maoy pamatuod sa iyang pagka-Dios; apan ang labing lig-on nga mga pamatuod nga siya mao ang Manunubos sa kalibotan makita diha sa mga tagna sa Daang Tugon nga gitandi sa kasaysayan sa Bag-ong Tugon. Miingon si Jesus sa mga Judio, ‘Susihi ang mga Kasulatan; kay diha kanila nagahunahuna kamo nga kamo adunay kinabuhing dayon, ug sila mao ang nagpanghimatuod mahitungod kanako.’ Niadtong panahona walay laing kasulatan nga anaa gawas sa Daang Tugon; busa ang sugo sa Manluluwas tin-aw.” Spirit of Prophecy, bolyum 3, 211.

The “history of the life, death, and resurrection of Jesus,” summarizes Christ’s work for mankind, and witnesses unto the three steps, and those three steps are the “truth.” The Hebrew word “truth,” represents Jesus, who is the first and last, the beginning and ending and the Alpha and Omega, and the word itself consist of the first and last letters representing the same thing, for as Alpha and Omega, Jesus illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing. Christ’s life, death and resurrection are truth, for among other things they are represented by three steps, and the first and last step are both “life,” for “life” and “resurrection” are both “life.” The middle letter in the Hebrew word is the thirteenth letter of the alphabet, and thirteen is a symbol of rebellion, and Christ’s death was brought about by the rebellion of Satan and the sons of Adam, who joined in his rebellion.

Ang “kasaysayan sa kinabuhi, kamatayon, ug pagkabanhaw ni Jesus” nagasumaryo sa buhat ni Cristo alang sa katawhan, ug nagapanghimatuod ngadto sa tulo ka lakang, ug kadtong tulo ka lakang mao ang “kamatuoran.” Ang Hebreohanon nga pulong nga “kamatuoran” nagarepresentar kang Jesus, nga mao ang nahauna ug naulahi, ang sinugdanan ug katapusan ug ang Alpha ug Omega, ug ang pulong mismo naglangkob sa nahauna ug naulahi nga mga letra nga nagarepresentar sa mao gihapon nga butang; kay ingon nga Alpha ug Omega, si Jesus nagapakita sa katapusan sa usa ka butang, uban sa sinugdanan sa usa ka butang. Ang kinabuhi, kamatayon, ug pagkabanhaw ni Cristo mao ang kamatuoran, kay lakip sa ubang mga butang kini girepresentahan sa tulo ka lakang, ug ang nahauna ug naulahi nga lakang mao ang “kinabuhi,” kay ang “kinabuhi” ug ang “pagkabanhaw” pareho mang “kinabuhi.” Ang taliwala nga letra sa Hebreohanon nga pulong mao ang ikanapulog tulo nga letra sa alpabeto, ug ang napulog tulo usa ka simbolo sa pagsukol, ug ang kamatayon ni Cristo nahitabo tungod sa pagsukol ni Satanas ug sa mga anak ni Adan, nga miduyog sa iyang pagsukol.

The understanding of the Revelation of Jesus Christ in the book of Revelation is unsealed just before the close of human probation, and a primary element of the truth unsealed at that time is that Christ is the “truth,” the Alpha and Omega, who places his signature as the Alpha and Omega upon the truths that He has ordained to exist in His Word. When Sister White wrote, “The history of the life, death, and resurrection of Jesus, as that of the Son of God, cannot be fully demonstrated without the evidence contained in the Old Testament. Christ is revealed in the Old Testament as clearly as in the New,” she is confirming, for those who will see, that the message of the three angels in Revelation chapter fourteen (which are also structured upon the same three steps, as “life, death and resurrection”), “cannot be fully demonstrated without the evidence contained” in the book of Daniel.

Ang pagsabot sa Kapadayagan ni Jesu-Cristo diha sa basahon sa Kapadayagan pagabuksan sa dili pa ang pagsira sa panahon sa pagsulay sa tawo, ug ang usa ka pangunang bahin sa kamatuoran nga pagabuksan nianang panahona mao nga si Cristo mao ang “kamatuoran,” ang Alpha ug Omega, nga nagabutang sa Iyang pirma ingon nga Alpha ug Omega ibabaw sa mga kamatuoran nga Iyang gitakda nga anaa diha sa Iyang Pulong. Sa dihang misulat si Sister White, “The history of the life, death, and resurrection of Jesus, as that of the Son of God, cannot be fully demonstrated without the evidence contained in the Old Testament. Christ is revealed in the Old Testament as clearly as in the New,” iyang ginapamatud-an, alang niadtong makakita, nga ang mensahe sa tulo ka mga manulonda diha sa Kapadayagan kapitulo katorse (nga gihan-ay usab ibabaw sa mao rang tulo ka mga lakang, ingon nga “kinabuhi, kamatayon ug pagkabanhaw”), “cannot be fully demonstrated without the evidence contained” diha sa basahon ni Daniel.

She is also identifying that the book of Daniel testifies of a Babylon “to come”, while the book of Revelation testifies of a Babylon that “has come” in the manner predicted by the book of Daniel. Further, the application identifies that “in order to appreciate” the book of Revelation, the book of Daniel “must be thoroughly understood”, for “it is the glorified light” from the book of Daniel “that brings out the life of Christ and the teachings” of the book of Revelation “with clearness and beauty.”

Iyang usab nagpaila nga ang basahon ni Daniel nagpamatuod mahitungod sa usa ka Babilonia nga “umaabot,” samtang ang basahon sa Pinadayag nagpamatuod mahitungod sa usa ka Babilonia nga “miabut na” sumala sa paagi nga gitagna sa basahon ni Daniel. Dugang pa, ang maong pag-aplikar nagpaila nga “aron mapasalamatan” ang basahon sa Pinadayag, ang basahon ni Daniel “kinahanglan nga masabtan sa hingpit,” kay “mao ang mahimayaong kahayag” gikan sa basahon ni Daniel “nga nagapadayag sa kinabuhi ni Cristo ug sa mga pagtulon-an” sa basahon sa Pinadayag “uban ang katin-aw ug katahum.”

Her words can also be understood to identify that “the miracles of Jesus” represented in the book of Revelation are “a proof of his divinity; but the strongest proofs that he is the world’s Redeemer are found” when the prophecies of the book of Daniel are “compared with the history” of the book of Revelation. Further it can be recognized that when “Jesus said to the Jews ‘Search the Scriptures; for in them ye think ye have eternal life, and they are they which testify of me,’” that for spiritual Jews today, the book of Daniel is what testifies of the Revelation of Jesus Christ, and that revelation which is unsealed just before the close of probation is where eternal life is found.

Ang iyang mga pulong mahimo usab nga sabton nga nagapaila nga “ang mga milagro ni Jesus” nga girepresentar diha sa basahon sa Pinadayag mao ang “usa ka pamatuod sa iyang pagka-Dios; apan ang labing kusgan nga mga pamatuod nga siya mao ang Manunubos sa kalibutan makita” sa dihang ang mga tagna sa basahon ni Daniel “itandi sa kasaysayan” sa basahon sa Pinadayag. Dugang pa, mahimo kining maila nga sa dihang “si Jesus miingon sa mga Judio, ‘Susiha ninyo ang mga Kasulatan; kay diha kanila nagahunahuna kamo nga kamo may kinabuhing dayon, ug sila mao ang nagapanghimatuod mahitungod kanako,’” nga alang sa espirituwal nga mga Judio karon, ang basahon ni Daniel mao ang nagapanghimatuod sa Pinadayag ni Jesu-Cristo, ug kana nga pinadayag nga ginabuksan sa wala pa ang pagsira sa panahon sa pagpasulay mao ang dapit diin makita ang kinabuhing dayon.

The book of Daniel sets forth the prophetic truths that are brought to perfection in the book of Revelation. It is structured upon the three steps that are represented by the Hebrew word for “truth”, and therefore the book itself represents a test for the generation when these facts are unsealed and revealed. Jesus Himself, as the Alpha and Omega, is directly emphasized in the very first words and chapter of the book of Revelation. These articles have also shown that Daniel chapter one possesses the same prophetic structure and characteristics of the first angel’s message of Revelation chapter fourteen.

Ang basahon ni Daniel nagapadayag sa mga matuod nga propetikanhong kamatuoran nga gidala ngadto sa kahingpitan diha sa basahon sa Pinadayag. Kini natukod ibabaw sa tulo ka mga lakang nga girepresentahan sa Hebreohanong pulong alang sa “kamatuoran,” ug busa ang basahon mismo nagarepresentar sa usa ka pagsulay alang sa kaliwatan sa panahon nga kini nga mga kamatuoran pagabuksan ug igapadayag. Si Jesus mismo, ingon nga ang Alpha ug Omega, tuwiran nga gipasiugda diha sa pinakaunang mga pulong ug kapitulo sa basahon sa Pinadayag. Kini nga mga artikulo nagpakita usab nga ang Daniel kapitulo uno adunay mao gihapong propetikanhong estruktura ug mga kinaiya sa mensahe sa unang manulonda sa Pinadayag kapitulo katorse.

The first angel’s message and Daniel chapter one, both identify the three-step testing process that is the signature of Alpha and Omega. The chapter begins with literal Babylon conquering literal Judah, and the book leads to the last battle between Babylon and Judah represented in the last six verses of Daniel chapter eleven. In those verses spiritual Babylon is conquered by spiritual Judah, just as Michael stands up and human probation closes. Those verses represent the end of the prophetic history of the war between Babylon and Judah. In those verses, the healing of the deadly wound is illustrated.

Ang mensahe sa unang manulonda ug ang Daniel kapitulo uno, silang duha nag-ila sa tulo-ka-ang-ang nga proseso sa pagsulay nga mao ang timailhan sa Alpha ug Omega. Ang kapitulo nagsugod sa literal nga Babilonia nga nagdaog sa literal nga Juda, ug ang basahon nagdala ngadto sa katapusang gubat tali sa Babilonia ug Juda nga gilarawan sa katapusang unom ka mga bersikulo sa Daniel kapitulo onse. Niadtong mga bersikulo ang espirituwal nga Babilonia pagadaugon sa espirituwal nga Juda, maingon nga si Miguel motindog ug ang tawhanong panahon sa pagsulay pagasirhan. Kadtong mga bersikulo nagrepresentar sa katapusan sa matagnaong kasaysayan sa gubat tali sa Babilonia ug Juda. Niadtong mga bersikulo, ang pagkaayo sa makamatay nga samad gihulagway.

The verses that describe the healing of the deadly wound begins with verse forty of Daniel eleven, which begins with the words, “And at the time of the end.” The “time of the end” in the verse represents 1798, when the papacy was delivered its deadly wound. The verses then tell the story of how the deadly wound is healed, as the papacy conquers, first its enemy, the king of the south (the Soviet Union), second its ally, the glorious land (the United States), and third its victim, Egypt (the United Nations). In verse forty-five the papacy (the king of the north), comes to its end, with none to help. The story of the healing of the deadly wound of the papacy in the verses begins with the fall of the papacy in 1798, and it ends with the final rise and fall of the papacy. The verses between the opening of the passage and the closing of the passage identify the rebellion in the middle.

Ang mga bersikulo nga naghulagway sa pagkaayo sa makamatay nga samad nagsugod sa bersikulo kuwarenta sa Daniel onse, nga nagsugod sa mga pulong, “Ug sa panahon sa katapusan.” Ang “panahon sa katapusan” diha sa maong bersikulo nagarepresentar sa 1798, sa dihang ang kapapahan gidapatan sa iyang makamatay nga samad. Dayon ang mga bersikulo nagsugilon kon sa unsang paagi ang makamatay nga samad naayo, samtang ang kapapahan modaug, una sa iyang kaaway, ang hari sa habagatan (ang Soviet Union), ikaduha sa iyang kaalyado, ang mahimayaong yuta (ang Tinipong Bansa sa Amerika), ug ikatulo sa iyang biktima, ang Ehipto (ang United Nations). Sa bersikulo kuwarenta ug lima ang kapapahan (ang hari sa amihanan) moabot sa iyang katapusan, nga walay bisan kinsa nga motabang kaniya. Ang sugilanon sa pagkaayo sa makamatay nga samad sa kapapahan diha sa mga bersikulo nagsugod sa pagkapukan sa kapapahan niadtong 1798, ug kini matapos sa katapusang pagsaka ug pagkapukan sa kapapahan. Ang mga bersikulo tali sa pag-abli sa maong pahayag ug sa pagtapos sa maong pahayag nagpaila sa pagrebelde sa taliwala.

The Hebrew word for “truth” was created by the first letter, the thirteenth letter and the last letter of the Hebrew alphabet being combined. Thirteen is a number that symbolizes rebellion, and the history between the first and the last. In the final passage of prophecy in the book of Daniel, the same warfare that is represented in the very first verses of the book is represented. Those verses introduce chapter one, where we find the three-step testing process that is the truth. Then in the final passage we find the same three steps as it begins with the first fall of the papacy and ends with the last fall of the papacy, and couched in the middle is the rebellion of the last days.

Ang Hebreohanong pulong alang sa “kamatuoran” naporma pinaagi sa paghiusa sa unang letra, sa ikanapulog-tulo nga letra, ug sa kataposang letra sa Hebreohanong alpabeto. Ang napulog-tulo maoy usa ka numero nga nagsimbolo sa pagsukol, ug sa kasaysayan tali sa nahaunang bahin ug sa kataposan. Sa kataposang pahayag sa tagna diha sa basahon ni Daniel, ang mao rang pakiggubat nga gilarawan sa pinakaunang mga bersikulo sa basahon mao usab ang gilarawan. Kining mga bersikulohá nagpasundayag sa unang kapitulo, diin atong makita ang tulo-ka-lakang nga proseso sa pagsulay nga mao ang kamatuoran. Unya sa kataposang pahayag atong makita ang mao gihapong tulo ka mga lakang sanglit kini nagsugod sa unang pagkapukan sa kapapahan ug natapos sa ulahing pagkapukan sa kapapahan, ug nga nahimutang sa taliwala mao ang pagsukol sa kataposang mga adlaw.

Within those final six verses of Daniel chapter eleven, is a second witness to the truth, for the first geographical power the papacy needed to overthrow (the king of the south) is a symbol of the dragon power, as is the last of the three geographical powers (Egypt). The three-step conquering that is necessary for the deadly wound to be healed, begins with the king of the south that is a symbol of the dragon power of atheism, and the last of the three powers, represented by Egypt, is the primary biblical symbol of the atheism associated with the dragon. In fact, the word translated as “south” in verse forty of the passage is “negeb,” which is sometimes translated as Egypt. The three obstacles have the signature of truth, for the first obstacle is the last obstacle. The power in the middle is the glorious land (the United States). The United States is where the rebellion of the Sunday law is brought about, and the symbol of the United States when it began was thirteen colonies.

Sulod niadtong kataposang unom ka bersikulo sa Daniel kapitulo onse, anaa ang ikaduhang saksi sa kamatuoran, kay ang unang gahum nga pangheograpiya nga gikinahanglan sa kapapahan nga pukanon (ang hari sa habagatan) maoy simbolo sa gahum sa dragon, maingon man ang ulahi sa tulo ka gahum nga pangheograpiya (Ehipto). Ang tulo-ka-ang-ang nga pagpangdaug nga gikinahanglan aron mamaayo ang makamatayng samad, nagsugod sa hari sa habagatan nga usa ka simbolo sa gahum sa dragon nga ateyismo, ug ang ulahi sa tulo ka gahum, nga gilarawan pinaagi sa Ehipto, mao ang pangunang biblikanhong simbolo sa ateyismo nga nalangkit sa dragon. Sa pagkatinuod, ang pulong nga gihubad nga “habagatan” sa bersikulo kwarenta sa maong teksto mao ang “negeb,” nga usahay gihubad ingon nga Ehipto. Ang tulo ka mga babag adunay timaan sa kamatuoran, kay ang unang babag mao ang kataposang babag. Ang gahum nga anaa sa taliwala mao ang mahimayaong yuta (ang Tinipong Bansa sa Amerika). Ang Tinipong Bansa sa Amerika mao ang dapit diin ipahinabo ang pagrebelde sa balaod sa Domingo, ug ang simbolo sa Tinipong Bansa sa Amerika sa pagsugod niini mao ang napulo ug tulo ka mga kolonya.

The signature of Alpha and Omega pervades the book of Daniel, and provides the witness that, when brought together with the book of Revelation, establishes the divinity of Jesus Christ. In terms of Daniel chapter twelve, and the three-step testing process that occurs in the generation when the book is unsealed; to reject the revelation of the structure of the book of Daniel, is to be among those that are identified as the wicked. In terms of Revelation chapter fourteen, to reject the revelation of the structure of the book of Daniel, is to be among those that are identified as worshipping the beast and his image.

Ang pirma ni Alpha ug Omega milukop sa tibuok basahon ni Daniel, ug nagahatag sa pagpamatuod nga, sa dihang iuban kini sa basahon sa Pinadayag, nagapalig-on sa pagka-Dios ni Jesu-Cristo. Sumala sa Daniel kapitulo dose, ug sa tulo ka lakang nga proseso sa pagsulay nga mahitabo sa kaliwatan sa dihang mabuksan ang basahon; ang pagsalikway sa pinadayag sa estruktura sa basahon ni Daniel, mao ang pag-uban sa mga giila nga mga dautan. Sumala sa Pinadayag kapitulo katorse, ang pagsalikway sa pinadayag sa estruktura sa basahon ni Daniel, mao ang pag-uban sa mga giila nga nagsimba sa mapintas nga mananap ug sa iyang larawan.

The book of Revelation identifies that just before probation closes the Revelation of Jesus Christ is unsealed, and the Revelation of Jesus Christ includes the unsealing of the structure of the book of Daniel.

Ang basahon sa Pinadayag nagpaila nga sa dili pa matapos ang panahon sa pagsulay, ang Pinadayag ni Jesucristo pagabuksan, ug ang Pinadayag ni Jesucristo nagalakip sa pag-abli sa estruktura sa basahon ni Daniel.

“Honored by men with the responsibilities of state and with the secrets of kingdoms bearing universal sway, Daniel was honored by God as His ambassador, and was given many revelations of the mysteries of ages to come. His wonderful prophecies, as recorded by him in chapters 7 to 12 of the book bearing his name, were not fully understood even by the prophet himself; but before his life labors closed, he was given the blessed assurance that ‘at the end of the days’—in the closing period of this world’s history—he would again be permitted to stand in his lot and place. It was not given him to understand all that God had revealed of the divine purpose. ‘Shut up the words, and seal the book,’ he was directed concerning his prophetic writings; these were to be sealed ‘even to the time of the end.’ ‘Go thy way, Daniel,’ the angel once more directed the faithful messenger of Jehovah; ‘for the words are closed up and sealed till the time of the end…. Go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days.’ Daniel 12:4, 9, 13.

“Gipasidunggan sa mga tawo pinaagi sa mga katungdanan sa estado ug sa mga tinago sa mga gingharian nga nagagahum sa tibuok kalibotan, si Daniel gipasidunggan sa Dios ingon nga Iyang embahador, ug gihatagan ug daghang mga pagpadayag bahin sa mga tinago sa mga kapanahonan nga moabot. Ang iyang kahibulongang mga panagna, ingon sa gisulat niya diha sa mga kapitulo 7 hangtod 12 sa basahon nga nagdala sa iyang ngalan, wala hingpit masabti bisan sa propeta mismo; apan sa dili pa matapos ang mga buhat sa iyang kinabuhi, gihatagan siya sa bulahan nga kasigurohan nga ‘sa katapusan sa mga adlaw’—sa panapos nga panahon sa kasaysayan niining kalibotana—tugotan siya pag-usab sa pagbarug sa iyang bahin ug dapit. Wala ihatag kaniya ang pagsabut sa tanan nga gipadayag sa Dios mahitungod sa balaang katuyoan. ‘Sirhan ninyo ang mga pulong, ug timri ang basahon,’ mao ang gimando kaniya mahitungod sa iyang mga sinulat nga matagnaon; kini pagatimrihan ‘hangtod sa panahon sa katapusan.’ ‘Lumakaw ka sa imong dalan, Daniel,’ giya pa kaniya sa manulonda ang matinumanong sinugo ni Jehova; ‘kay ang mga pulong gitak-opan ug tinimrihan hangtod sa panahon sa katapusan…. Apan ikaw, lumakaw ka sa imong dalan hangtod sa katapusan; kay mopahulay ka, ug motindog sa imong bahin sa katapusan sa mga adlaw.’ Daniel 12:4, 9, 13.

“As we near the close of this world’s history, the prophecies recorded by Daniel demand our special attention, as they relate to the very time in which we are living. With them should be linked the teachings of the last book of the New Testament Scriptures. Satan has led many to believe that the prophetic portions of the writings of Daniel and of John the revelator cannot be understood. But the promise is plain that special blessing will accompany the study of these prophecies. ‘The wise shall understand’ (verse 10), was spoken of the visions of Daniel that were to be unsealed in the latter days; and of the revelation that Christ gave to His servant John for the guidance of God’s people all through the centuries, the promise is, ‘Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein.’ Revelation 1:3.” Prophets and Kings, 547.

“Samtang nagkaduol kita sa pagtapos sa kasaysayan niining kalibutana, ang mga tagna nga natala ni Daniel nangayo sa atong pinasahi nga pagtagad, tungod kay kini may kalabutan sa mismong panahon diin kita nagakinabuhi. Uban niini kinahanglan ikadugtong ang mga pagtulon-an sa katapusang basahon sa mga Kasulatan sa Bag-ong Tugon. Gipadani ni Satanas ang daghan sa pagtuo nga ang mga bahin nga matagnaon sa mga sinulat ni Daniel ug ni Juan nga manunugna dili masabtan. Apan ang saad tin-aw nga ang pinasahi nga panalangin magauban sa pagtoon niining mga tagnaa. ‘Ang mga manggialamon makasabut’ (bersikulo 10), gisulti kini mahitungod sa mga panan-awon ni Daniel nga pagaablihan sa ulahing mga adlaw; ug mahitungod sa pinadayag nga gihatag ni Cristo sa Iyang alagad nga si Juan alang sa paggiya sa katawohan sa Dios sa tibuok nga mga siglo, ang saad mao kini, ‘Bulahan ang nagabasa, ug ang mga nagapatalinghug sa mga pulong niining tagnaa, ug nagabantay sa mga butang nga nahisulat dinhi.’ Pinadayag 1:3.” Prophets and Kings, 547.

Speaking in the future tense to her day and age, Sister White stated, “as we near the close of this world’s history”, “‘the wise will understand,” that “the prophecies recorded by Daniel demand our special attention, as they relate to the very time in which we are living.” The “many revelations of the mysteries of ages to come. His wonderful prophecies, as recorded by him in chapters seven to twelve of the book bearing his name,” are “to be unsealed in the latter days.”

Sa pagsulti diha sa pang-umaabot nga panahon mahitungod sa iyang panahon ug henerasyon, si Sister White miingon, “samtang nagkaduol kita sa katapusan sa kasaysayan niining kalibutana”, “‘ang mga maalamon makasabut,” nga “ang mga tagna nga natala ni Daniel nagkinahanglan sa atong pinasahi nga pagtagad, tungod kay kini may kalabutan gayud sa mismong panahon nga atong gipuy-an.” Ang “daghang mga pagpadayag sa mga tinago sa mga kapanahonan nga moabot. Ang iyang kahibulongang mga tagna, ingon sa iyang pagkasulat niini diha sa mga kapitulo pito hangtod napulo ug duha sa basahon nga nagdala sa iyang ngalan,” “pagabuksan sa ulahing mga adlaw.”

When the book of Daniel is unsealed, it produces a three-step purification process, that tests the generation that is living when the Lion of the tribe of Judah gives the book of Daniel to His people. In Revelation ten, Sister White informs us the angel that descended was “no less a personage than Jesus Christ.” In Revelation ten, the angel had a little book open in His hand, that John was commanded to take and eat. That book was unsealed by the Lion of the tribe of Judah, who is no less a personage than Jesus Christ, so the book John was commanded to eat was the little book of Daniel.

Sa dihang ang basahon ni Daniel mabuksan, kini nagmugna og tulo-ka-lakang proseso sa pagputli, nga mosulay sa kaliwatan nga buhi sa panahon nga ang Leon sa banay ni Juda mohatag sa basahon ni Daniel ngadto sa Iyang katawhan. Diha sa Pinadayag 10, si Sister White nagpahibalo kanato nga ang manulunda nga mikunsad “dili ubos nga personahe kay kang Jesu-Cristo.” Diha sa Pinadayag 10, ang manulunda may gamayng basahon nga binuksan diha sa Iyang kamot, nga si Juan gisugo sa pagkuha ug pagkaon niini. Kana nga basahon gibuksan sa Leon sa banay ni Juda, nga dili ubos nga personahe kay kang Jesu-Cristo, busa ang basahon nga gisugo si Juan sa pagkaon mao ang gamayng basahon ni Daniel.

“It was the Lion of the tribe of Judah who unsealed the book and gave to John the revelation of what should be in these last days.

“Ang Leon sa banay ni Juda mao ang nag-abli sa libro ug naghatag kang Juan sa pagpadayag sa mahitabo niining kaulahiang mga adlaw.

“Daniel stood in his lot to bear his testimony which was sealed until the time of the end, when the first angel’s message should be proclaimed to our world. These matters are of infinite importance in these last days; but while ‘many shall be purified, and made white, and tried,’ ‘the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand.’ How true this is! Sin is the transgression of the law of God; and those who will not accept the light in regard to the law of God will not understand the proclamation of the first, second, and third angel’s messages. The book of Daniel is unsealed in the revelation to John, and carries us forward to the last scenes of this earth’s history.

“Si Daniel mibarog sa iyang bahin aron pagas-an ang iyang pagpamatuod nga pinatikan hangtod sa panahon sa katapusan, sa diha nga ang mensahe sa unang manulonda igamantala na sa atong kalibotan. Kining mga butanga adunay walay kinutoban nga kamahinungdanon niining ulahing mga adlaw; apan samtang ‘daghan ang pagahinloan, ug pagaputi-on, ug pagasulayan,’ ‘ang mga daotan magapadayon sa pagkadaotan: ug walay usa sa mga daotan nga makasabut.’ Pagkatinuod gayud niini! Ang sala mao ang paglapas sa balaod sa Dios; ug kadtong dili modawat sa kahayag mahitungod sa balaod sa Dios dili makasabut sa pagmantala sa mga mensahe sa una, ikaduha, ug ikatulong manulonda. Ang basahon ni Daniel nabuksan sa pinadayag kang Juan, ug gidala kita ngadto sa ulahing mga talan-awon sa kasaysayan niining yutaa.

“Will our brethren bear in mind that we are living amid the perils of the last days? Read Revelation in connection with Daniel. Teach these things.” Testimonies to Ministers, 115.

“Hinumdumi ba sa atong mga igsoon nga kita nagkinabuhi taliwala sa mga katalagman sa ulahing mga adlaw? Basaha ang Pinadayag sa kalambigitan sa Daniel. Itudlo kining mga butanga.” Testimonies to Ministers, 115.

To reject the revelation of the structure of the book of Daniel, that is now being unsealed, is to be among those that are identified as the wicked. The first six chapters of Daniel establish the prophetic structure that represents the prophetic history of Adventism, the earth beast, the seventy symbolic years of Isaiah chapter twenty-three, the two horns of Protestantism and Republicanism, the prophetic history of the first and second angels’ messages, and the history of the three angels’ messages. The last six chapters of Daniel identify the prophetic messages that are unsealed in the beginning and ending of all these previously mentioned histories.

Ang pagsalikway sa kapadayagan sa estruktura sa basahon ni Daniel, nga karon ginabuksan na, mao ang pag-apil taliwala niadtong giila ingon nga mga dautan. Ang unang unom ka mga kapitulo sa Daniel nagtukod sa propetikong estruktura nga nagrepresentar sa propetikong kasaysayan sa Adventismo, sa mananap sa yuta, sa kapitoan ka simbolikong mga tuig sa Isaias kapitulo baynte-tres, sa duha ka sungay sa Protestantismo ug Republikanoismo, sa propetikong kasaysayan sa mga mensahe sa una ug ikaduhang mga manulonda, ug sa kasaysayan sa mga mensahe sa tulo ka mga manulonda. Ang katapusang unom ka mga kapitulo sa Daniel nag-ila sa mga propetikong mensahe nga ginabuksan sa sinugdanan ug sa katapusan sa tanan niining mga kasaysayan nga nahisgotan na kaniadto.

Chapter one of Daniel is the history of the movement of the first angel, in the beginning of the history of the earth beast. Chapters one through three is the history of the movement of the third angel, at the ending of the history of the earth beast. Chapter four is to be aligned with chapter one, as the beginning, and chapters five and six, are to be aligned with chapters one through three, as the ending. The increase of knowledge that is represented in chapters seven, eight and nine is to be aligned with chapter one as the beginning history. The increase of knowledge that is represented in chapters ten, eleven and twelve is to be aligned with chapters one through three as the ending history.

Ang unang kapitulo sa Daniel mao ang kasaysayan sa paglihok sa unang manulonda, sa sinugdanan sa kasaysayan sa mananap sa yuta. Ang mga kapitulo uno hangtod tres mao ang kasaysayan sa paglihok sa ikatulong manulonda, sa pagtapos sa kasaysayan sa mananap sa yuta. Ang kapitulo cuatro kinahanglan ipahaum sa kapitulo uno, ingon nga sinugdanan, ug ang mga kapitulo cinco ug sais kinahanglan ipahaum sa mga kapitulo uno hangtod tres, ingon nga katapusan. Ang pagdugang sa kahibalo nga girepresentahan sa mga kapitulo siete, ocho, ug nuebe kinahanglan ipahaum sa kapitulo uno ingon nga kasaysayan sa sinugdanan. Ang pagdugang sa kahibalo nga girepresentahan sa mga kapitulo diez, onse, ug dose kinahanglan ipahaum sa mga kapitulo uno hangtod tres ingon nga kasaysayan sa katapusan.

Line upon line, this application identifies the beginning history of the earth beast as chapters one, four, seven, eight and nine. The application also identifies the ending history of the earth beast as chapters one through three, chapters five, six and ten through twelve. Thus, the book of Daniel is set forth as both the beginning and the ending of the earth beast.

Ang linya ibabaw sa linya, kini nga aplikasyon nag-ila sa sinugdanang kasaysayan sa mananap sa yuta ingon nga mga kapitulo uno, upat, pito, walo, ug siyam. Ang aplikasyon nag-ila usab sa katapusang kasaysayan sa mananap sa yuta ingon nga mga kapitulo uno hangtod tulo, mga kapitulo lima, unom, ug napulo hangtod napulog-duha. Busa, ang basahon ni Daniel gipahimutang ingon nga mao ang sinugdan ug ang katapusan sa mananap sa yuta.

The beginning of the earth beast can then be identified as Daniel chapter one, for chapter four, is to go over the top of chapter one (line upon line). Chapters seven, eight and nine are also to go over the top of chapter one. Therefore, the beginning of the history of the earth beast is represented by Daniel chapter one.

Ang sinugdanan sa mapintas nga mananap sa yuta mahimong mailhan, nan, diha sa Daniel kapitulo uno, kay ang kapitulo upat kinahanglan nga ibutang ibabaw sa kapitulo uno (linya ibabaw sa linya). Ang mga kapitulo pito, walo, ug siyam kinahanglan usab nga ibutang ibabaw sa kapitulo uno. Busa, ang sinugdanan sa kasaysayan sa mapintas nga mananap sa yuta girepresentahan sa Daniel kapitulo uno.

So too, with the ending of the earth beast. The ending of the history of the earth beast is represented by chapters one through three, and chapters five, six, ten, eleven and twelve are to go over the top of the first three chapters (line upon line), thus the ending of the history of the earth beast is represented by the first three chapters of Daniel.

Sa ingon usab, mahitungod sa katapusan sa mananap sa yuta. Ang katapusan sa kasaysayan sa mananap sa yuta gihulagway pinaagi sa kapitulo uno hangtod tres, ug ang kapitulo singko, sais, napulo, onse, ug dose nagpatong ibabaw sa unang tulo ka mga kapitulo (linya ibabaw sa linya); busa, ang katapusan sa kasaysayan sa mananap sa yuta gihulagway sa unang tulo ka mga kapitulo sa Daniel.

Chapter one represents the beginning and then chapters one through three represent the ending, and the structure of one and then three, identifies that the prophetic structure of the book of Daniel, is identical to the prophetic structure of the three angels of Revelation fourteen. There as in Daniel, the first angel represents a separate history, but is also one third of the history of the three angels. Simultaneously, as this recognition identifies and emphasizes the three and one combination, it is also the structure of the Hebrew word truth, which represents not only Christ, and the creative power of God, but also a three-step testing and purification process, that is represented in both Daniel chapter one, and then again in Daniel chapters one through three.

Ang unang kapitulo nagrepresentar sa sinugdanan ug unya ang mga kapitulo uno hangtod tulo nagrepresentar sa katapusan, ug ang estruktura sa usa ug unya tulo nag-ila nga ang propetikong estruktura sa basahon ni Daniel, managsama sa propetikong estruktura sa tulo ka mga manulonda sa Pinadayag katorse. Didto, maingon sa Daniel, ang unang manulonda nagrepresentar sa usa ka bulag nga kasaysayan, apan usa usab kini ka ikatulo nga bahin sa kasaysayan sa tulo ka mga manulonda. Sa samang higayon, samtang kining pag-ila nagtimaan ug naghatag og gibug-aton sa kombinasyon sa tulo ug usa, kini usab mao ang estruktura sa Hebreohanon nga pulong kamatuoran, nga nagrepresentar dili lamang kang Cristo ug sa mamugnaong gahum sa Dios, kondili usab sa usa ka tulo-ka-lakang nga proseso sa pagsulay ug paghinlo, nga girepresentahan sa Daniel kapitulo uno, ug unya pag-usab sa Daniel mga kapitulo uno hangtod tulo.

Jesus, who is the truth, is also the First and the Last, and in that regard the history of the movement of the first angel is repeated to the very letter in the history of the three angels, so it is prophetically acceptable to place the first three chapters of Daniel over the top of Daniel chapter one, for the beginning always illustrates the ending. The book of Daniel then becomes the “little book” that is in the angel’s hand, for the “little book” of Daniel can be fully represented in Daniel chapter one.

Si Jesus, nga mao ang kamatuoran, mao usab ang Una ug ang Katapusan, ug niadtong bahina ang kasaysayan sa kalihokan sa nahaunang manulunda gisubli gayod sa matag letra diha sa kasaysayan sa tulo ka mga manulunda; busa, sa pagtagna, madawat nga ibutang ang nahaunang tulo ka mga kapitulo sa Daniel ibabaw sa Daniel kapitulo uno, kay ang sinugdanan kanunayng naghulagway sa katapusan. Ang basahon sa Daniel nan mahimong “gamayng basahon” nga anaa sa kamot sa manulunda, kay ang “gamayng basahon” sa Daniel mahimong hingpit nga marepresentar diha sa Daniel kapitulo uno.

We will continue our study of the book of Daniel in the next article.

Padayonon nato ang atong pagtuon sa basahon ni Daniel sa sunod nga artikulo.

“Among those sought for by the officers who were preparing to fulfill the provisions of the royal decree, were Daniel and his friends. When told that according to the decree they also must die, ‘with counsel and wisdom’ Daniel inquired of Arioch, the captain of the king’s guard, ‘Why is the decree so hasty from the king?’ Arioch told him the story of the king’s perplexity over his remarkable dream, and of his failure to secure help from those in whom he had hitherto placed fullest confidence. Upon hearing this, Daniel, taking his life in his hands, ventured into the king’s presence and begged that time be granted, that he might petition his God to reveal to him the dream and its interpretation.

“Apil sa mga gipangita sa mga opisyal nga nangandam sa pagtuman sa mga probisyon sa harianong sugo mao si Daniel ug ang iyang mga higala. Sa dihang gisuginlan sila nga sumala sa sugo sila usab kinahanglan mamatay, ‘uban sa tambag ug kaalam’ nangutana si Daniel kang Arioch, ang kapitan sa mga guwardiya sa hari, ‘Ngano nga ang sugo gikan sa hari hilabihan man kadinalian?’ Gisugilon kaniya ni Arioch ang kahimtang sa kalibog sa hari tungod sa iyang talagsaong damgo, ug sa iyang kapakyasan sa pagpangita ug tabang gikan niadtong mga tawo nga kaniadto iyang gisaligan sa labing bug-os. Sa pagkadungog niini, si Daniel, nga nagbutang sa iyang kinabuhi sa katalagman, misulod sa atubangan sa hari ug mihangyo nga hatagan siyag panahon, aron siya makapangamuyo sa iyang Dios nga ipadayag kaniya ang damgo ug ang hubad niini.

“To this request the monarch acceded. ‘Then Daniel went to his house, and made the thing known to Hananiah, Mishael, and Azariah, his companions.’ Together they sought for wisdom from the Source of light and knowledge. Their faith was strong in the consciousness that God had placed them where they were, that they were doing His work and meeting the demands of duty. In times of perplexity and danger they had always turned to Him for guidance and protection, and He had proved an ever-present help. Now with contrition of heart they submitted themselves anew to the Judge of the earth, pleading that He would grant them deliverance in this their time of special need. And they did not plead in vain. The God whom they had honored, now honored them. The Spirit of the Lord rested upon them, and to Daniel, ‘in a night vision,’ was revealed the king’s dream and its meaning.

Niining hangyo ang hari mitugot. “Unya si Daniel miadto sa iyang balay, ug gipahibalo ang maong butang kang Hananiah, Mishael, ug Azariah, nga iyang mga kauban.” Dungan silang nangita ug kaalam gikan sa Tinubdan sa kahayag ug kahibalo. Ang ilang pagtoo malig-on diha sa pagkaamgo nga gibutang sila sa Dios didto sa ilang nahimutangan, nga ilang ginabuhat ang Iyang buluhaton ug ginatubag ang mga gikinahanglan sa katungdanan. Sa mga panahon sa kalibog ug kapeligrohan sila sa kanunay midangop Kaniya alang sa paggiya ug panalipod, ug Siya napamatud-an nga kanunayng tabang nga anaa sa duol. Karon, uban sa paghinulsol sa kasingkasing, sila nagsumiter pag-usab sa ilang kaugalingon ngadto sa Maghuhukom sa yuta, nga nagpakilooy nga Siya mohatag kanila ug kaluwasan niining ilang panahon sa pinasahi nga panginahanglan. Ug sila wala magpakilooy nga kawang lamang. Ang Dios nga ilang gipasidunggan, maoy karon nagpasidungog kanila. Ang Espiritu sa Ginoo mipahiluna ibabaw kanila, ug kang Daniel, “sa usa ka panan-awon sa kagabhion,” gipadayag ang damgo sa hari ug ang kahulogan niini.

“Daniel’s first act was to thank God for the revelation given him. ‘Blessed be the name of God forever and ever,’ he exclaimed; ‘for wisdom and might are His: and He changeth the times and the seasons: He removeth kings, and setteth up kings: He giveth wisdom unto the wise, and knowledge to them that know understanding: He revealeth the deep and secret things: He knoweth what is in the darkness, and the light dwelleth with Him. I thank Thee, and praise Thee, O Thou God of my fathers, who hast given me wisdom and might, and hast made known unto me now what we desired of Thee: for Thou hast now made known unto us the king’s matter.’” Prophets and Kings, 493, 494.

“Ang unang buhat ni Daniel mao ang pagpasalamat sa Dios tungod sa kapadayagan nga gihatag kaniya. ‘Dalaygon ang ngalan sa Dios sa walay katapusan ug hangtod sa kahangturan,’ siya misinggit; ‘kay Iya ang kaalam ug ang gahum: ug Siya nagausab sa mga panahon ug sa mga tingpanahon: Siya nagapapha sa mga hari, ug nagapatindog sa mga hari: Siya nagahatag ug kaalam sa mga manggialamon, ug kahibalo kanila nga may salabutan: Siya nagapadayag sa halalum ug tinago nga mga butang: Siya nasayod sa anaa sa kangitngit, ug ang kahayag nagapuyo uban Kaniya. Nagapasalamat ako Kanimo, ug nagadayeg ako Kanimo, Oh Ikaw nga Dios sa akong mga amahan, nga naghatag kanako ug kaalam ug gahum, ug karon gipahibalo Mo kanako ang among gipangayo Kanimo: kay karon gipahibalo Mo na kanamo ang butang sa hari.’” Prophets and Kings, 493, 494.