Si Juan Bautista maoy usa ka propeta nga nagdugtong nga kawing.

“Ang propeta nga si Juan mao ang nagdugtong nga sumpay tali sa duruha ka mga dispensasyon. Ingon nga representante sa Dios, mitindog siya aron ipakita ang kalabutan sa balaod ug sa mga propeta ngadto sa Cristohanong dispensasyon. Siya mao ang labi pang gamay nga kahayag, nga pagasundan sa usa ka labi pang daku. Ang hunahuna ni Juan gidan-agan sa Espiritu Santo, aron siya makahatag ug kahayag ngadto sa iyang katawhan; apan walay lain nga kahayag nga misidlak kaniadto o mosidlak pa unya nga ingon ka tin-aw ibabaw sa nahulog nga tawo sama niana nga nagagikan sa pagtulon-an ug ehemplo ni Jesus. Si Cristo ug ang Iyang buluhaton nasabtan lamang sa malaw-ay nga paagi sumala sa pagkatipiko niini diha sa mga aninohong mga halad. Bisan si Juan wala gayud hingpit makasabut sa umalabot, walay-kamatayon nga kinabuhi pinaagi sa Manluluwas.” The Desire of Ages, 220.

Si Jesus usab usa ka manalagna nga nag-alagad ingon nga sumpay nga kawing.

“Si Cristo maoy nangulo sa dalan gikan sa yuta ngadto sa langit. Siya nagahimong sumpay nga nagdugtong sa duruha ka kalibotan. Iyang gidala ang gugma ug pagpaubos sa Dios ngadto sa tawo, ug iyang ginabayaw ang tawo pinaagi sa Iyang mga merito aron sa pagtagbo sa pagpasig-uli sa Dios. Si Cristo mao ang dalan, ang kamatuoran, ug ang kinabuhi. Lisod nga buluhaton ang pagsunod, lakang sa matag lakang, sa kasakit ug sa hinay-hinay, padayon ug pataas, diha sa dalan sa kaputli ug pagkabalaan. Apan si Cristo naghatag ug igo ug halapad nga tagana aron sa paghatag ug bag-ong kusog ug langitnong kalig-on sa matag lakang sa pag-uswag diha sa diosnong kinabuhi. Kini mao ang kahibalo ug kasinatian nga gikinahanglan pag-ayo sa tanang mga kamot sa opisina, ug kinahanglan gayod nila kini maangkon, kay kon dili, sila sa matag adlaw nagadala ug kaulawan ibabaw sa buluhaton ni Cristo.” Testimonies, volume 3, 193.

Ang buluhaton nga manalagnaon ni Juan Bautista naglakip sa pagdugtong sa dispensasyon sa yutan-on ngadto sa langitnong santuwaryo. Ang unang mga pulong nga gisulti ni Juan sa dihang una niyang nakita si Jesus mao kini:

Sa pagkasunod nga adlaw nakita ni Juan si Jesus nga nagpaingon kaniya, ug miingon, Tan-awa, ang Cordero sa Dios, nga nagakuha sa sala sa kalibotan. Juan 1:29.

Apan bisan pa nga si Juan maoy magtimaan sa pagbalhin gikan sa karaang Israel ngadto sa espirituwal nga Israel, ang iyang pagsabot mahitungod nianang pagbalhina may mga utlanan.

“Miingon si Cristo, sa pagpanalipod kang Juan, ‘Apan unsa man ang inyong giadtoan aron tan-awon? Usa ba ka manalagna? Oo, magaingon Ako kaninyo, ug labaw pa sa usa ka manalagna.’ Si Juan dili lamang manalagna aron motagna sa mga hitabo sa umaabot, kondili usa siya ka anak sa saad, napuno sa Balaang Espiritu sukad pa sa iyang pagkatawo, ug gitugyanan sa Dios sa pagbuhat sa usa ka piho nga buluhaton ingon nga usa ka repormador, sa pag-andam sa usa ka katawhan alang sa pagdawat kang Cristo. Ang manalagnang si Juan mao ang nagdugtong nga sumpay tali sa duha ka mga dispensasyon.

“Ang relihiyon sa mga Judio, tungod sa ilang pagbiya gikan sa Dios, naglangkob sa kinadak-ang bahin sa mga seremonya. Si Juan mao ang gamayng kahayag, nga pagasundan sa usa ka labing dako nga kahayag. Siya pagayabyab sa pagsalig sa katawohan sa ilang mga tradisyon, ug magpahinumdom kanila sa ilang mga sala, ug magdala kanila ngadto sa paghinulsol; aron maandam sila sa pagtagad sa buluhaton ni Cristo. Ang Dios nagpahibalo kang Juan pinaagi sa inspirasyon, nga nagahayag sa propeta aron iyang mapapas ang patuotuo ug kangitngit gikan sa mga hunahuna sa matinud-anong mga Judio, nga pinaagi sa bakak nga mga pagtulon-an sulod sa daghang mga kaliwatan, nagkatigum ibabaw kanila.”

“Ang labing ubos nga disipulo nga misunod kang Jesus, nga nakasaksi sa iyang mga milagro, ug namati sa iyang balaang mga leksyon sa pagtulon-an, ug nakadungog sa mga pulong sa paglipay nga migula gikan sa iyang mga ngabil, labaw pa ka pribilihiyado kay kang Juan Bautista, kay siya may labi pang matin-aw nga kahayag. Walay laing kahayag nga misidlak, o mosidlak pa gayud, ibabaw sa salabutan sa makasasala, nahulog nga tawo, gawas lamang niadtong gipaambit kaniadto ug gipaambit karon pinaagi Kaniya nga mao ang kahayag sa kalibotan. Si Cristo ug ang iyang buluhaton daw maluya lamang nga nasabtan pinaagi sa mga halad nga anino. Bisan gani si Juan naghunahuna nga ang paghari ni Cristo atua sa Jerusalem, ug nga iyang patukoron ang usa ka yutan-ong gingharian, nga ang mga sakop niini mahimong balaan.” Review and Herald, Abril 8, 1873.

Ang apostol nga si Pablo usa usab ka nagdugtong nga propeta nga gituyo aron sa pag-ila sa mga profetikong aplikasyon sa literal nga pagbalhin ngadto sa espirituwal. Nasabtan niya nga ang literal nga Jerusalem dili na mao ang Jerusalem sa tagna, kay niadto nahimo na kining pagbalhin ngadto sa langitnong Jerusalem.

Kay kini si Agar mao ang bukid sa Sinai sa Arabia, ug nagkatumbas sa Jerusalem nga anaa karon, ug ulipon uban sa iyang mga anak. Apan ang Jerusalem nga anaa sa kahitas-an gawasnon, nga mao ang inahan natong tanan. Galacia 4:25, 26.

Sa ikaduhang kapitulo sa 2 Tesalonica, nga atong gihunahuna, gipaila ni Pablo nga ang literal nga paganong Roma mao ang gahum nga nagpugong sa espirituhanong papadong Roma gikan sa pagsaka ngadto sa trono hangtod sa tuig 538. Diha sa maong kapitulo iyang gipaila nga ang “tawo sa sala” nga nagalingkod sa templo sa Dios mao ra ang mao nga “hari” nga gipaila ni Daniel sa kapitulo onse, bersikulo traynta y sais. Ang pamatuod nga ang “hari sa amihanan” sa kataposang unom ka bersikulo sa Daniel onse mao ang kapapahan nahimong yawe sa pagtukod sa balangkas sa kamatuoran nga gigamit sa Future for America gikan sa pagdugang sa kahibalo niadtong 1989.

Sa mao gihapong kapitulo, giila ni Pablo ang buluhaton sa paganong Roma sa pagpugong sa pagsaka sa kapapahan, hangtod sa panahon nga ang paganong Roma pagakuhaon na; ug sa ingon giila niya nga “ang adlaw-adlaw” diha sa basahon ni Daniel mao ang paganong Roma. Kana nga kamatuoran nahimong maong yawi gayud sa pagpatukod sa balangkas sa kamatuoran nga maoy nagpatungha sa pagdugang sa kahibalo niadtong 1798.

Sa kasaysayan ni William Miller ang mensahe gipamantala sa dihang mahitabo ang usa ka pagbalhin gikan sa kalihukang Philadelphian ngadto sa kalihukang Laodicean. Sa kasaysayan sa Future for America, ang pagbalhin gikan sa usa ka kalihukang Laodicean ngadto sa kalihukang Philadelphian nagakahitabo karon.

Ang kamatuoran nga gipadayag ni Pablo diha sa 2 Thessalonians, nga nag-ilhan sa pagbalhin gikan sa literal nga paganong Roma ngadto sa espirituwal nga papal nga Roma, nahimong balangkas sa profetikong pagsabot ni Miller. Si Juan Bautista ug si Pablo parehong gipatindog aron sa pagpasabot sa pagbalhin gikan sa literal ngadto sa espirituwal. Si William Miller gihulagway pinaagi kang Juan Bautista, ug sa iyang buluhaton mahinungdanon gayod nga iyang mailhan ang kalabutan ug ang pagbalhin sa paganong ug papal nga Roma, ang maong pagbalhin nga si Juan gipatindog aron sa pag-ila niini.

Adunay lima ka mga paghisgot sa “ang adlaw-adlaw” sa basahon ni Daniel, ug kini sa kanunay nag-una sa usa ka simbolo sa gahum sa pagka-papa. Sulod sa konteksto sa profetikong pagbalhin nga atong ginahisgutan, kining tanang lima ka mga paghisgot naglakip sa pagbalhin gikan sa literal nga Roma ngadto sa espirituwal nga Roma. Ang “ang adlaw-adlaw” sa basahon ni Daniel usa sa mga kamatuoran nga girepresentahan diha sa duha ka mga lamesa ni Habakkuk, ug busa usa kini ka pundasyonal nga kamatuoran nga kinahanglan panalipdan; usa ka kamatuoran nga sa ulahi matabonan sa mini ug peke nga mga mutya ug mga sensilyo. Dili aksidente nga ang matag kamatuoran nga girepresentahan diha sa duha ka sagradong mga tsart adunay direkta nga dinasig nga pag-aprobar sulod sa mga sinulat ni Ellen White. Ang pagsalikway sa bisan hain sa mga pundasyonal nga kamatuoran (lakip ang “ang adlaw-adlaw”), mao ang dungan nga pagsalikway sa awtoridad sa Espiritu sa Propesiya.

“Unya nakita ko may kalabutan sa ‘Daily,’ nga ang pulong nga ‘sacrifice’ gidugang pinaagi sa kaalam sa tawo, ug dili iya sa teksto; ug nga ang Ginoo mihatag sa husto nga pagsabot niini ngadto kanila nga nagpahayag sa pagtu-aw sa takna sa paghukom. Sa diha nga may panaghiusa pa, sa wala pa ang 1844, hapit silang tanan nagkahiusa sa husto nga pagsabot sa ‘Daily;’ apan sukad sa 1844, diha sa kalibog, gidawat ang ubang mga pagsabot, ug misunod ang kangitngit ug kalibog.” Review and Herald, November 1, 1850.

Kadtong “nga mihatag sa singgit sa takna sa paghukom,” nakasabut nga ang “ang adlaw-adlaw” maoy usa ka simbolo sa paganismo, ug/o sa paganong Roma. Ang ilang pagsabot naglakip sa kamatuoran nga ilang nasabtan nga ang pulong nga “halad” wala mahisakop sa maong tudling sa Daniel, diin kini gidugang sa mga maghuhubad (pinaagi sa tawhanong kaalam) sa King James Bible. Ang pagsabot sa mga payunir naglakip usab nga ang “ang adlaw-adlaw” sa kanunay gipadayag nga may kalabutan sa usa sa duha ka mga simbolo sa gahum sa pagkapapa, ug nga ang paganismo (“ang adlaw-adlaw”), sa kanunay nag-una sa simbolo sa pagkapapa. Sa kanunay sila giila diha sa han-ay nga diin sila miabot sa profetikong kasaysayan. Ang mga basahon sa Daniel ug Pinadayag wala gayud mosimang gikan sa historikal nga han-ay nga ang paganismo nag-una sa papalismo, ug sa dihang ang basahon sa Pinadayag nagpaila sa ikatulong makaguba nga gahum sa mini nga propeta, kana nga han-ay sa kanunay ginabantayan.

Kung wala ang pahimangno ni Pablo nga ang literal nga mga butang sa propesiya mibalhin ngadto sa espirituwal sulod sa yugto sa panahon sa krus, mamugna ang usa ka kalisdanan maylabot sa tagna ni Cristo bahin sa pagkalaglag sa Jerusalem nga makita sa tanang mga ebanghelyo gawas kang Juan. Ang duha ka simbolo sa kapapahan nga nalangkit sa “ang adlaw-adlaw” diha sa basahon ni Daniel mao ang dulumtanan sa pagkabiniyaan ug ang kalapasan sa pagkabiniyaan. Kining duha ka simbolo nagrepresentar sa marka sa mapintas nga mananap (ang dulumtanan) ug sa larawan sa mapintas nga mananap (ang kalapasan).

Ang kalapasan nga nagtugot sa kapapahan sa pagpatay niadtong ilang giila nga mga erehe mao ang paghiusa sa iglesya ug estado, diin ang iglesya maoy nagagahum sa maong relasyon. Busa, girepresentar ni Daniel ang paghiusa sa iglesya ug estado, nga mao ang larawan sa mananap nga papal, ingon nga kalapasan sa paglaglag. Giila sa Biblia ang pagsimba sa mga diosdios ingon nga usa ka dulumtanan, ug ang tanang pagsimba sa mga diosdios sa gahum nga papal girepresentahan pinaagi sa iyang diosdiosong igpapahulay nga adlaw nga Sabado, nga gitawag ni Juan nga marka sa mananap, ug gitawag ni Daniel nga dulumtanan nga makapahimong biniyaan.

Ug gikan sa usa kanila migula ang usa ka gamayng sungay, nga mitubo nga hilabihan pagkadaku, paingon sa habagatan, ug paingon sa sidlakan, ug paingon sa matahum nga yuta. Ug midaku kini, bisan ngadto sa panon sa langit; ug gipukan niini ngadto sa yuta ang uban sa panon ug sa mga bitoon, ug gitumban sila. Oo, gipasidunggan niya ang iyang kaugalingon bisan ngadto sa principe sa panon, ug pinaagi kaniya gikuha ang adlaw-adlaw nga halad, ug ang dapit sa iyang balaang puloy-anan gilumpag. Ug usa ka panon gihatag kaniya batok sa adlaw-adlaw nga halad tungod sa kalapasan, ug gipukan niini ang kamatuoran ngadto sa yuta; ug kini naglihok, ug nagmalampuson. Daniel 8:9–12.

Atong hisgutan kini nga mga bersikulo sa mas dakong detalye sa laing artikulo, apan sa bersikulo onse, ang gahum nga nagpadaku sa iyang kaugalingon batok kang Cristo mao ang pagano nga Roma, sa dihang misulay sila sa pagpatay Kaniya sa Iyang pagkatawo ug sa katapusan gibuhat gayud kana sa krus. Ang bersikulo nagaingon nga “pinaagi kaniya” (pagano nga Roma), “ang adlaw-adlaw gikuha.” Ang Hebreohanong pulong nga gihubad nga “gikuha” mao ang “rum,” ug nagkahulogan kini og “ipataas ug himayaon”. Ang pagano nga Roma magpataas ug magahimaya sa relihiyon sa paganoismo, ug gibuhat nila gayud kana sa kasaysayan. Mao kini ang hinungdan ngano nga gitawag sila nga “pagano” nga Roma.

Ang sunod nga bersikulo nagpakilala nga ang papal nga Roma gihatagan ug usa ka “panon” (gahom-militar), nga batok, o maoy modaug sa “adlaw-adlaw” (pagano). Kini usab usa ka kamatuoran sa kasaysayan, kay gigamit sa papasiya ang kusog-militar (bisan pa nga siya wala gayoy kaugalingong kasundalohan), aron mabuntog ang pagpugong nga gibutang batok sa iyang pagsaka ngadto sa gahom. Kana nga gahom nagagikan sa pagano nga Roma. Ang gahom-militar nga iyang gigamit gihatag kaniya pinaagi sa “paglapas,” kay ang paglapas nga nagtugot kaniya sa pagpugong sa mga kasundalohan sa mga hari nga naglingkod kaniya sa trono sa tuig 538, mao ang paglapas sa panaghiusa sa iglesia ug estado. Una, ang pagano nga Roma maoy hisgutan diha sa bersikulo onse, nga nagpahibalo sa estudyante nga ang pagano nga Roma motindog batok kang Cristo, ug nga kini magabayaw sa relihiyon sa pagano.

Ang sunod nga bersikulo naghulagway sa kalapasan sa panaghiusa sa iglesia ug estado nga nagtugot sa kapapahan sa pagbuntog ug pagwagtang sa pagpugong nga gigamit sa paganong Roma batok kaniya. Ang kasaysayan nagpalig-on sa paggamit sa maong duha ka mga bersikulo. “Ang adlaw-adlaw” nagrepresentar sa paganong Roma, ang gahum nga mibarog batok kang Cristo, o sa relihiyon sa paganismo nga gipataas sa paganong Roma. Ang simbolo sa “ang adlaw-adlaw” dayon gisundan sa kapapahan, ingon nga kini nagtimaan sa kalapasan sa iglesia ug estado nga mao ang naghatag gahum sa kapapahan uban sa usa ka kasundalohan aron buhaton ang mahugaw niyang buluhaton. Ang ikatulong paggamit ni Daniel sa “ang adlaw-adlaw,” mao ang pangutana nga nagpatungha sa tubag nga mao ang sentrong haligi sa Adventismo.

Unya nadungog ko ang usa ka balaan nga nagsulti, ug may lain pang balaan nga miingon niadtong maong balaan nga nagsulti, Hangtud anus-a ba ang panan-awon mahitungod sa adlaw-adlaw nga halad-nga-sinunog, ug sa kalapasan sa pagkabiniyaan, sa pagtugyan sa balaang puloy-anan ug sa panon aron pagayatakan? Daniel 8:13.

Niining bersikuloha, gipangutana kon hangtod kanus-a ang panan-awon, sa ingon nagapangayo ug tubag nga nagrepresentar sa gidugayon, ug dili usa ka punto sa panahon. Ang pangutana dili mahitungod sa unsang petsa matuman ang panan-awon, kondili unsa ang gidugayon sa panan-awon. Ang bersikulo wala mangutana, “Kanus-a?” nangutana kini, “Unsa kadugay?” Ang panan-awon mahitungod sa mga gahum nga nagapahimong biniyaan sa pagano, nga girepresentahan ingong “ang adlaw-adlaw,” ug sa papalismo ingon nga girepresentahan sa kalapasan sa kapapahan nga natuman sa dihang siya nakighilawas sa mga hari sa yuta. Kining duha ka mga gahum nga nagapahimong biniyaan—ang pagano nga gisundan sa papalismo—maoy magayatak sa balaang puloy-anan ug sa panon sulod sa usa ka yugto sa “pito ka mga panahon.”

Importante nga ilhon nga ang pagyatak sa literal nga santuwaryo nga nagsugod sa panahon sa Babilonia, ug nagpadayon hangtod sa pagkalaglag sa Jerusalem pinaagi sa pagano nga Roma niadtong 70 AD, gihimo sa mga pagano nga gahum sukad sa sinugdanan sa kasaysayan hangtod sa katapusan. Busa, ang literal nga paganismo sa plural maoy nagyatak sa literal nga santuwaryo ug sa literal nga panon (ang katawhan sa Dios). Apan ang espirituwal nga Roma maoy nagyatak sa espirituwal nga Jerusalem ug sa espirituwal nga Israel.

Apan ang sawang nga anaa sa gawas sa templo, biya-i lamang, ug ayaw kana sukda; kay gihatag kana ngadto sa mga Gentil: ug ang balaang siyudad pagatamakan nila sulod sa kap-atan ug duha ka bulan. Ug hatagan Ko sa gahum ang Akong duruha ka mga saksi, ug sila managna sulod sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka adlaw, nga nanagsul-ob ug sako. Pinadayag 11:2, 3.

Si Juan Bautista usa ka propeta nga nagsilbing sumpay nga nagtimaan sa kausaban sa dispensasyon gikan sa yutan-ong santuwaryo ngadto sa langitnong santuwaryo, bisan wala niya mahibaloi ang kabug-osan sa iyang buluhaton. Si Pablo usa ka propeta nga nagsilbing sumpay nga nagtimaan sa kausaban sa dispensasyon gikan sa literal nga Israel (ang panon) ngadto sa espirituhanong Israel. Ang Jerusalem nga gitamakan sulod sa kap-atan ug duha ka bulan mao ang espirituhanong Jerusalem.

“Ang mga yugto nga gihisgotan dinhi—kap-atan ug duha ka bulan,” ug ‘usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka adlaw’—mao ra, nga parehong naghulagway sa panahon diin ang iglesia ni Cristo magaantus sa pagdaugdaug gikan sa Roma. Ang 1260 ka tuig sa pagkalabaw sa kapadohan nagsugod niadtong A.D. 538, ug busa matapos sa 1798. Niadtong panahona usa ka kasundalohan sa Pransiya misulod sa Roma ug gihimong binilanggo ang papa, ug namatay siya didto sa pagkabihag. Bisan pa nga usa ka bag-ong papa napili sa wala madugay pagkahuman niana, ang herarkiya sa kapadohan wala na sukad makahimo sa paggamit sa gahum nga kaniadto anaa niini.” The Great Controversy, 266.

Giila ni Pablo nga sa kausaban nga nahitabo diha sa kasaysayan sa krus, ang espirituwal nga Jerusalem nga “anaa sa ibabaw,” nahimong siyudad nga gipili sa Dios aron ibutang ang iyang ngalan, ug ang literal nga Jerusalem mihunong na sa pagkaangkon nga mao ang Jerusalem sa tagna sa Biblia.

Kay kining si Agar mao ang bukid sa Sinai sa Arabia, ug nagakahisama sa Jerusalem nga anaa karon, ug ulipon uban sa iyang mga anak. Apan ang Jerusalem nga anaa sa itaas gawasnon, nga mao ang inahan natong tanan. Galacia 4:25, 26.

Kining kamatuoran mahinungdanon nga husto nga masabtan, ug ang bakak nga paggamit sa literal nga Jerusalem ingon nga simbolo sa panagna sa Biblia kabahin sa limbong nga gimugna sa mga Heswita aron gub-on ang kamatuoran nga ang papa sa Roma mao ang antikristo. Kining bakak nga pagtulon-an nagmugna ug pagtoo sulod sa apostatang Protestantismo nga nagtugot kanila sa sayop nga pagtan-aw sa modernong Judiong nasod sa Israel ingon nga simbolo sa panagna. Ang literal nga Jerusalem mihunong sa pagkahimong Jerusalem sa Dios sa panahon sa krus.

“Ang siyudad sa Jerusalem dili na usa ka balaang dapit. Ang tunglo sa Dios anaa sa ibabaw niini tungod sa pagsalikway ug paglansang sa krus kang Cristo. Usa ka mangitngit nga buling sa sala nagpabilin sa ibabaw niini, ug dili na gayud kini mahimong usa ka balaang dapit hangtod nga kini mahinloan pinaagi sa nagaputli nga mga kalayo sa langit. Sa panahon nga kining yutaa nga tinunglo tungod sa sala pagahinloan gikan sa tanang mansa sa sala, si Cristo motindog pag-usab ibabaw sa Bukid sa mga Olibo. Sa dihang ang Iyang mga tiil mopahulay ibabaw niini, kini mabahin sa duha, ug mahimong usa ka dakong kapatagan, nga giandam alang sa siyudad sa Dios.” Review and Herald, July 30, 1901.

Ang kalabutan sa kalainan tali sa literal nga Jerusalem ug sa espirituwal nga Jerusalem pagahisgutan samtang atong palandungon ang tagna ni Cristo mahitungod sa katapusan sa kalibotan. Ang ikaupat nga higayon nga giila ni Daniel ang “ang adlaw-adlaw,” anaa sa kapitulo onse.

Ug ang mga bukton motindog sa iyang dapig, ug pagahugawan nila ang balaang puloy-anan sa kalig-on, ug kuhaon nila ang adlaw-adlaw nga halad, ug ilang ibutang ang dulumtanan nga makapahimong biniyaan. Daniel 11:31.

Kining bersikulo nagaila sa buhat sa pagano nga Roma sa pagpahimutang sa kapapahan sa trono sa yuta sa tuig 538. Ang “mga bukton” nagrepresentar sa kusog-militar sa pagano nga Roma nga mitindog pabor sa kapapahan sugod kang Clovis, hari sa mga Franko, sa tuig 496. Nagkalain-laing mga hari sa Uropa ang nagbuhat alang sa pagpahimutang sa kapapahan human kang Clovis, apan kining bersikulo nagaila sa upat ka butang nga gibuhat sa mga hari sa Uropa (mga bukton) alang sa kapapahan, sa dihang nakalapas sila pinaagi sa paghimo ug panag-alyansa sa iglesia ug estado uban sa bigaon sa Tiro.

Sa dihang mitindog sila alang sa kapapahan, ilang “gihugawan” o gilaglag ang siyudad sa Roma, nga mao ang simbolo sa kusog sa paganong Roma ug sa papal nga Roma. Ang paghugaw nga gihisgotan sa bersikulo gihimo sa makadaghang higayon sulod sa mga katuigan, ingon nga ang siyudad sa Roma gidala ilalom sa padayon nga mga pag-atakeng militar. Kadtong mga hari sa Uropa (ang mga bukton) mao usab ang “magakuha sa adlaw-adlaw.” Ang Hebreohanong pulong nga gihubad nga “kuhaan” niini nga bersikulo dili “rum,” sama sa nahitabo sa ikawalong kapitulo. Niini nga bersikulo, ang pulong nga gihubad nga “kuhaan” mao ang “sur,” ug kini nagpasabot sa pagkuha o pagtangtang. Ang mga bukton sa mga hari sa Uropa magtangtang sa paganong pagsukol batok sa pagsaka sa kapapahan sa tuig 508. Unya sa tuig 538, kadtong mga bukton magbutang sa kapapahan ibabaw sa trono sa kalibotan. Unya sa Konseho sa Orleans, niadtong maong tuig, ang kapapahan mipatuman ug balaod sa Dominggo.

Ang Domingo ingon nga adlaw sa pagsimba mao ang gitawag ni Sister White nga “diosdios” nga igpapahulay, ug ang pagsimba sa mga diosdios mao ang hingpit nga biblikanhong kahulogan sa pulong nga “kangil-ad.” Sa tuig 538, ang mga bukton sa paganong Roma mipahiluna sa kangil-ad nga nagapadala ug pagkalaglag.

“Ang tanang magasakgaw ug magasimba sa idolong Adlawng Igpapahulay, usa ka adlaw nga wala panalangini sa Dios, nagatabang sa yawa ug sa iyang mga manulonda pinaagi sa bug-os nga gahum sa ilang abilidad nga gihatag sa Dios, nga ilang gituis ngadto sa sayop nga paggamit. Gidasig sa laing espiritu, nga nagbuta sa ilang pag-ila, dili nila makita nga ang pagpasidungog sa Domingo sa tibuok gayud maoy institusyon sa Simbahang Katolika.” Selected Messages, libro 3, 423.

Ang tagna ug kasaysayan nagpalig-on sa aplikasyon nga atong bag-o lang giila alang sa bersikulo traynta ug usa. Sa dihang moingon kita nga ang tagna nagpalig-on niining aplikasyon, ang atong gipasabot mao ang kamatuoran nga adunay uban pang mga tagna nga naghisgot niining maong mga kamatuoran, bisan wala pa nato kini dad-a sa panaghisgot niining higayona. Ang ikalima ug katapusang higayon nga gigamit ni Daniel ang “adlaw-adlaw,” makita diha sa kapitulo dose.

Ug sukad sa panahon nga ang adlaw-adlaw nga halad pagakuhaon, ug ang makaluod nga butang nga nagapahimong biniyaan pagatukoron, may usa ka libo duha ka gatus ug kasiyaman ka adlaw. Bulahan ang nagapaabot, ug makaabot sa usa ka libo tulo ka gatus ug katloan ug lima ka adlaw. Daniel 12:11, 12.

Ang tagna ug kasaysayan nagapamatuod nga sa tuig 508, ang pagsukol batok sa pagbangon sa kapapahan sa tinuod nahunong, sa dihang ang kataposan sa tulo ka heograpikal nga mga babag (ang mga Goth), gilukat, sumala sa gipaila sa Daniel kapitulo 7.

Gitan-aw ko ang mga sungay, ug, ania karon, mitungha sa taliwala nila ang laing gamayng sungay, sa atubangan niini tulo sa unang mga sungay ang nangaluka uban sa mga gamot: ug, ania karon, niining sungaya may mga mata nga sama sa mga mata sa tawo, ug usa ka baba nga namulong ug dagkung mga butang. Daniel 7:8.

Ang tulo ka mga sungay nga gikuha gihulagway diha sa duha ka balaang papan, ug sa dihang ang ikatulo niadtong tulo ka heyograpikong mga babag gipapahawa gikan sa siyudad sa Roma, sa tuig 508, ang pagsukol batok sa pagtungha sa gahum sa pagka-papa gikuha. Ang pagpatindog nga gihisgutan sa bersikulo onse naghulagway sa katloan ka tuig tali sa 508 ug 538. Kini nagtimaan sa katloan ka tuig diin natuman ang pagpangandam alang sa pagpasadig sa tawo sa sala sulod sa templo sa Dios.

Ang pulong gihubad nga “gikuha” mao usab ang “sur,” nga nagkahulogan og pagpapahawa o pagwagtang, ug sa 508, ang pagsukol batok sa pagsaka sa kapapahan gikuha (gitangtang). Gikan nianang petsaha, ang usa ka libo duha ka gatus ug kasiyaman ka tuig modala kanimo ngadto sa 1798, ug sa makamatay nga samad sa kapapahan. Ang usa ka libo tulo ka gatus ug katloan ug lima ka mga adlaw modala kanimo ngadto sa unang kapakyasan, ug sa sinugdanan sa panahon sa paglangan sa tumoy gayud sa tuig 1843. Ang bersikulo nagsaad og panalangin alang kanila nga “moabut” sa 1843. Ang pulong nga “moabut” nagkahulogan og makahikap. Ang unang adlaw sa 1844 nagtimaan sa unang kapakyasan, apan ang katapusang adlaw sa 1843 makahikap sa unang gutlo sa 1844. Ang katapusang adlaw sa usa ka tuig makahikap sa unang adlaw sa mosunod nga tuig. Ang panalangin nga nalambigit nianang petsaha ginapalig-on sa kasaysayan ug sa tagna.

Padayon natong hisgotan ang kahulogan sa “ang adlaw-adlaw” ingon nga usa ka pundasyonal nga kamatuoran sa sunod nga artikulo.

“Ang tanang mga mensahe nga gihatag gikan sa 1840–1844 kinahanglan himuong mabaskog karon, kay daghan ang mga tawo nga nawad-an sa ilang giya. Ang mga mensahe kinahanglan madangat sa tanang mga iglesia.

“Miingon si Cristo, ‘Bulahan ang inyong mga mata, kay sila makakita; ug ang inyong mga dalunggan, kay sila makadungog. Kay sa pagkatinuod magaingon Ako kaninyo, Nga daghang mga manalagna ug mga matarung nga tawo nangandoy sa pagtan-aw niadtong mga butanga nga inyong nakita, ug wala nila kini makita; ug sa pagdungog niadtong mga butanga nga inyong nadungog, ug wala nila kini madunggi’ [Matthew 13:16, 17]. Bulahan ang mga mata nga nakakita sa mga butang nga nakita niadtong 1843 ug 1844.

“Ang mensahe gihatag na. Ug kinahanglan nga walay paglangan sa pagsubli sa mensahe, kay ang mga ilhanan sa kapanahonan nagakatuman na; ang panapos nga buluhaton kinahanglan nga mahuman. Usa ka dakung buluhaton pagabuhaton sa mubo nga panahon. Usa ka mensahe sa dili madugay igahatag pinaagi sa pagtudlo sa Dios nga motubo ngadto sa usa ka makusog nga singgit. Unya si Daniel motindog sa iyang bahin, aron sa paghatag sa iyang pagpamatuod.” Manuscript Releases, bolyum 21, 437.