Sa dihang ang gamayng sungay sa Roma gihulagway diha sa mga bersikulo siyam hangtod dose sa Daniel kapitulo otso, kini usa ka dinaut nga simbolo kay kini simbolo sa transvestitismo, usa ka nagsul-ob sa sapot sa laing sekso nga nag-uyog-uyog tali sa lalaki ug babaye. Kini nagkauyon sa pagsabot sa mga Millerite nga ang Roma girepresentahan pinaagi sa duha ka mga yugto, ang unang yugto mao ang Romanong pagdumala sa estado ug ang ikaduhang yugto mao ang Romanong pagdumala sa iglesia, apan sa pag-uyog-uyog sa mga sekso diha sa mga bersikulo, ang gamayng sungay nahigawas sa makasaysayanon ug propetikong han-ay (dinaut). Apan ang matag usa sa upat ka bersikulo nagrepresentar sa kasaysayan nga tuwirang may kalabutan sa Romanong pagdumala sa estado o sa Romanong pagdumala sa iglesia. Ang paganong Roma naglutos sa tanan nga misukol sa iyang imperyal nga awtoridad, apan ang paglutos sa papal nga Roma (babaye) diha sa bersikulo napulo, piho nga gitumong batok sa langit.

Sa pagsabot sa mga Millerite nga ang Roma mao ang ikaupat ug kataposang gingharian, ang pagbalhin-balhin gikan sa estado ngadto sa iglesia ug gikan sa iglesia balik ngadto sa estado dili unta maoy ilang gikabalak-an. Nakita nila ang pagsagol sa puthaw ug kolonon diha sa mga tiil sa Daniel kapitulo dos, ug yano lamang nila kining gisabtan ingon nga duha ka yugto sa Roma, nga walay kabalaka sa pagtino sa usa ka piho nga historikal nga han-ay sa ikaupat ug ikalimang gingharian. Mao usab kini ang ilang pagsabot sa kapitulo pito, diin ang sungay nga namulong ug dagkung mga butang batok sa Labing Hataas, may tulo ka mga sungay nga nalukat gikan sa orihinal nga napulo ka mga sungay sa mananap sa Roma. Bisan pa kon giila man ni Miller ang pagbalhin-balhin sa porma sa pulong sa bersikulo nuebe hangtod dose, kini dili mahinungdanon alang sa iyang pagsabot nga ang ikaupat nga gingharian mao ang Roma. Sa pagsabot sa mga Millerite, ang ikaupat nga gingharian natapos niadtong 1798, ug ang misunod nga hitabo sa tagna mao ang Ikaduhang Pag-anhi ni Cristo.

Ang sungay nga pambabayé nagpaila sa babaye nga nakighilawas sa espirituhanong pagkamahilawason uban sa sungay nga panlalaki, ug girepresentahan sa bersikulo napulo ug dose.

Ug midaku kini pag-ayo, bisan hangtod sa panon sa langit; ug gipukan niini ngadto sa yuta ang pipila sa maong panon ug sa mga bituon, ug gitamakan sila. Daniel 8:10.

Ang paglutos sa gahom sa pagka-papa gipunting batok sa Kristiyanidad (ang panon sa langit), ug sa bersikulo dose ang papal nga Roma (babaye) nakadawat sa gahom sa pagtuman sa iyang mamumunoong buluhaton pinaagi sa kalapasan sa pagpakighilawas sa mga hari sa Uropa.

Ug usa ka panon gihatag kaniya batok sa adlaw-adlaw nga halad tungod sa paglapas, ug gilabay niini ang kamatuoran ngadto sa yuta; ug kini naglihok, ug milampos. Daniel 8:12.

Ang “panon” sa maong bersikulo nagrepresentar sa gahum militar nga gihatag sa kapadohan “batok sa adlaw-adlaw.” Ang pulong nga “batok” nagpasabot ug “gikan sa.” Gikan sa mga paganong hari sa Uropa (paganong Roma), nga girepresentahan sa “adlaw-adlaw,” ang suporta militar (usa ka panon) gihatag ngadto sa kapadohan “tungod sa kalapasan.” Ang panaghiusa sa iglesia ug estado, diin ang iglesia mao ang nagdumala sa maong relasyon, mao ang “kalapasan.” Ang bino nianang kalapasan mao ang dugo sa mga Kristohanon. Sa dihang ang kapadohan nakaangkon na sa pagpugong sa mga kasundalohan sa paganong Roma, ang papadong Roma (“kini”) “nagpukan sa kamatuoran ngadto sa yuta; ug kini nagbuhat, ug milambo.”

Sa Daniel kapitulo onse, bersikulo traynta ug usa, ang paghatag sa mga kasundalohan ngadto sa papal nga Roma gihulagway usab:

Ug ang mga bukton motindog sa iyang bahin, ug ilang hugawan ang balaang puloy-anan sa kusog, ug ilang wagtangon ang adlaw-adlaw nga halad, ug ilang ibutang ang dulumtanan nga nagapahimong biniyaan. Daniel 11:31.

Ang bersikulo nagaila sa historikal nga pagbalhin gikan sa paganong Roma ngadto sa papal nga Roma. Diha sa bersikulo, ang “mga bukton” mao ang mga hari sa Uropa nga misugod sa pagpanindog alang sa kapapahan sugod kang Clovis, hari sa mga Franko (Pransiya), sa tuig 496. Ang “mga bukton” usab nagpasipala sa “balaang puloy-anan sa kusog” (ang siyudad sa Roma), pinaagi sa walay hunong nga pakiggubat gikan sa ikaupat nga siglo padayon ngadto sa tuig 538. Ang “mga bukton” usab nagwagtang sa paganong pagsukol batok sa pagsaka sa kapapahan, ug sa tuig 508, ang paganong pagsukol nahuman na.

Ang pulong nga gihubad nga “take away” mao ang Hebreohanong pulong nga “sur” ug nagakahulogan og “to remove.” Ang “arms” mao ang nagbutang sa “abomination that maketh desolate” (ang papasiya) ibabaw sa trono sa yuta sa tuig 538. Sa dihang ang Daniel kapitulo otso, bersikulo dose nagaila nga “an host” gihatag ngadto sa pambabaeng gamay nga sungay, nagkauyon kini sa pamatuod sa bersikulo traynta’y uno sa kapitulo onse. Ang basahon sa Pinadayag nagahatag usab og pamatuod sa mao rang kamatuoran diha sa kapitulo trese.

Ug ang mapintas nga mananap nga akong nakita sama sa usa ka leopardo, ug ang iyang mga tiil sama sa mga tiil sa usa ka oso, ug ang iyang baba sama sa baba sa usa ka leon; ug gihatag kaniya sa dragon ang iyang gahum, ug ang iyang trono, ug dakong pagbulot-an. Pinadayag 13:2.

Direktang giila ni Sister White ang mapintas nga mananap sa bersikulo dos ingon nga ang kapapahan, ug nga ang dragon sa maong bersikulo mao ang pagano nga Roma. Gihatag sa pagano nga Roma ngadto sa kapapahan ang tulo ka butang: “ang iyang gahum, ug ang iyang lingkoranan, ug dakong kagamhanan.”

Ang gahom militar gihatag sa paganong Roma sugod kang Clovis sa tuig 496. Ang “lingkoranan” nga pagaharianan gikan niini gihatag sa kapapahan sa tuig 330, sa dihang gibalhin ni emperador Constantino ang iyang kaulohang siyudad ngadto sa Constantinople, nga gibiyaan ang iyang kanhing kaulohang siyudad sa Roma ilalom sa pagdumala sa simbahan sa kapapahan. Sa tuig 533, gimando ni emperador Justinian nga ang papa mao ang pangulo sa simbahan ug ang magtutul-id sa mga erehe, nga gitugyan ang iyang “dakong kagamhanan” ngadto sa papa sa Roma. Ang bersikulo dose sa Daniel kapitulo otso nag-ila sa panahon sa dihang gihatag ang usa ka “panon,” ug kana nga kamatuoran nga matagnaon gipamatud-an pinaagi sa daghang mga saksi. Gikan niadtong panahona (nagsugod sa tuig 496), ang kapapahan “milambo.”

Magpadayon kini sa “pagbuhat” ug “paglambo” hangtod nga ang katapusan sa kapungot batok sa amihanang gingharian sa Israel moabot niadtong 1798, ug ang kapapahan makadawat sa iyang samad nga makamatay.

Ug ang hari magabuhat sumala sa iyang kabubut-on; ug siya magapahitas-on sa iyang kaugalingon, ug magapadaku sa iyang kaugalingon labaw sa tanang dios, ug magasulti sa mga kahibulongang butang batok sa Dios sa mga dios, ug siya mouswag hangtod matuman ang kapungot: kay kadtong gitino pagabuhaton. Daniel 11:36.

Ang ikasiyam nga bersikulo sa kapitulo otso naghulagway sa maskulinong Roma (pagano nga Roma), ug nagrepresentar sa tulo-ka-lakang nga proseso sa pagpanakop nga natuman sa pagano nga Roma, ug nga nahimong tipo sa tulo ka heyograpikal nga mga dapit nga pagadaugon aron ang papal nga Roma mapahimutang diha sa trono sa yuta, sumala sa girepresentahan sa tulo ka sungay nga giibot sa kapitulo siyete. Kining duha ka tulo-ka-lakang nga mga pagpanakop sa pagano ug papal nga Roma nagrepresentar sa tulo ka heyograpikal nga mga babag sa modernong Roma, diha sa mga bersikulo kuwarenta hangtod kuwarenta ug tulo sa Daniel onse. Unya sa kapitulo otso, bersikulo onse, ang maskulinong gamayng sungay (pagano nga Roma) girepresentar na usab. Diha sa maong bersikulo, ang gibalaan nga lohika hilabihan ka matin-aw, mao nga ang mga tampalasanong tawo nga nagmando sa Jerusalem napugos sa pagpaila sa daghang teolohikal nga mga bakak aron mapatindog ang ilang peke nga patukoranan.

Oo, nagpadaku siya sa iyang kaugalingon bisan pa ngadto sa principe sa panon, ug pinaagi kaniya gikuha ang halad nga in-adlaw, ug ang dapit sa iyang santuwaryo gilumpag. Daniel 8:11.

Samtang nagsugod kita sa pagsusi sa mga peke nga mga sensilyo ug mga mutya nga gipasulod sa Adventismo sukad sa 1863, kinahanglan nga mamatikdan nga aduna’y duha ka nag-unang natad sa giingong teolohikal nga kahusayan nga ikapanghambog sa Adventismo, ingon nga ilang patukoranan sa pagsuporta sa mga doktrina sa apostatang Protestantismo ug Katolisismo. Ang pangangkon nga gihimo sa modernong mga teologo sa Adventismo mao nga sila mga eksperto sa kasaysayan sa Biblia, o mga eksperto sa mga pinulongan sa Biblia. Ang ilang pagpadapat sa bersikulo nagapadayag nga ang pulong sa tagna nahimo na kanila nga ingon sa usa ka tinimbrehan nga basahon, ug nagapadayag usab nga ang ilang pangangkon nga sila mga eksperto sa mga pinulongan sa Biblia yano lamang nga modernong pagpakita sa Pariseoismo.

Ang nahauna mao ang pagpasagad sa pagbaylobaylo sa gramatikal nga kasarian alang sa gamayng sungay diha sa bersikulo nuebe hangtod dose. Kon sila tinuod gayod nga mga eksperto sa pinulongang Hebreo, dili unta nila ilimod, o pahumokon, ang kamatuoran nga si Daniel tinuyoang migamit sa pagbaylobaylo sa kasarian diha sa maong mga bersikulo. Ang gamayng sungay gihulagway diha sa duha ka kasarian, ug ang maong mga kasarian nagbalik-balik sa tibuok mga bersikulo. Ang mga teologo naningkamot sa pagtabon niining kamatuorana pinaagi sa mga walay-pulos nga butang ug peke nga mga sensilyo, kay kini sa tin-aw nagpakaila nga ang bersikulo onse nagaila sa pagano, dili sa papal, nga Roma. Sila siyempre miinsistir nga ang gamayng sungay sa bersikulo onse mao ang papa, apan sa pagkatinuod kini mao ang paganong Roma.

Sa dihang maila nga ang duha sa upat ka bersikulo bahin sa gamayng sungay kay panglalaki ug ang duha kay pangbabaye, nan sayon na ang paglakip sa kamatuoran sa Biblia nga ang usa ka babaye sa tagna sa Biblia nagrepresentar sa usa ka iglesia, ug ang usa ka lalaki nagrepresentar sa usa ka estado. Ang pagkahibalo niini nagtugot sa tanan nga gustong makakita nga ang gamayng sungay sa bersikulo onse maoy panglalaking Roma (paganong Roma), dili pangbabaying Roma (papadong Roma).

Busa ang bersikulo masabtan ingon nga nagtudlo nga ang pagano nga Roma (siya) nagpadaku sa iyang kaugalingon ngadto sa prinsipe sa panon, sama sa gibuhat sa pagano nga Roma sa dihang gibutang niini ang prinsipe sa panon sa krus sa Kalbaryo. Dili lamang nga ang pagano nga Roma nagpadaku sa iyang kaugalingon batok kang Cristo didto sa krus, ang bersikulo nagpadayon sa pag-ingon nga pinaagi kaniya (ang pagano nga Roma) “ang adlaw-adlaw nga halad gikuha.”

Sa basahon ni Daniel adunay duha ka Hebreohanon nga mga pulong nga parehong gihubad nga “kuhaon.” Ang mga pulong mao ang “sur” ug “rum”. Kining duha ka mga pulong gigamit sa buluhaton sa santuwaryo. Ang sur nagkahulogan og pagkuha o pagtangtang, ug sa dihang ang mga abo gikan sa halaran sa santuwaryo gikuha, ang pulong nga gigamit sa paghulagway sa pagkuha sa mga abo mao ang “sur”. Ang pulong nga “rum” nagkahulogan og pagpataas ug paghimaya, ug sa dihang ang pari sa santuwaryo kinahanglan nga mopataas sa usa ka ihalad nga tinabyog, siya kinahanglan nga “rum” (mopataas) sa halad. Sa bersikulo onse, ang pagano nga Roma (“ang adlaw-adlaw”) “rum” (mikuha) sa paganismo pinaagi sa pagpataas ug paghimaya sa relihiyon sa paganismo.

Ang Paganong Roma mopataas ug mohari sa relihiyon sa paganismo. Ang mga teologong Adventista nga nagaangkon ug kahibalo sa mga pinulongang biblikal mipili sa paghubad sa matag paggamit sa “take away” diha sa basahon ni Daniel ingon nga “remove”. Napakyas sila sa pag-ila sa lahi ug tukmang pagsulat ni Daniel, ug sa ingon gibutang nila ang ilang kaugalingon ibabaw sa propeta nga si Daniel.

Ang mga teologo nga nagaangkon nga nakasabot sa mga pinulongan sa Biblia naghatag ug mga pangatarongan aron pagamatarungon nganong gituyo ni Daniel nga ipasabot ang maong butang, sa dihang migamit siya ug duha ka nagkalainlaing mga pulong. Naghimo sila ug tag-as ug makapuyan nga mga pagtuon sa pulong aron pagsuporta sa ilang bakak nga mga pangangkon. Ang mga teologo nga nagaangkon nga nakasabot sa kasaysayan sa Biblia nangatarongan nga ang sayop nga pag-aplikar nakabase sa pag-ila nga sa nagkalainlaing mga yugto sa kasaysayan ang mao rang pulonga mahimong magpasabot ug lahi nga butang, ug busa sa dihang migamit si Daniel ug duha ka nagkalainlaing mga pulong, usa lamang ka eksperto sa kasaysayan ang makahimo sa pag-ila kon unsay tinuod nga gipasabot ni Daniel. Importante ang pag-ila niining duha ka bakak nga mga pamaagi kay kini kanunayng gamiton sa mga teologo nga nangita ug paagi sa pagtago gikan sa pamaagi sa “linya ibabaw sa linya.”

Oo, nagpadaku siya sa iyang kaugalingon bisan hangtod sa principe sa panon; ug pinaagi kaniya gikuha ang adlaw-adlaw nga halad, ug ang dapit sa iyang balaang puloy-anan gilumpag. Daniel 8:11.

Ang pulong gihubad nga “gikuha” diha sa bersikulo nagpasabot og “ipataas ug himayaon.” Dili kini nagpasabot og tangtangon. Kining kamatuoran nagmugna og kalibog ug panagsumpaki alang sa mga Adventistang teologo, kay ang ilang mga pasikaran dili makabarog ilalom sa yano nga pagsusi sa bersikulo, sa dihang ang tinuod nga kahulogan sa pulong nga gigamit ni Daniel iaplikar sa bersikulo. Ilang gipangatarongan nga ang gamayng sungay sa bersikulo mao ang papal nga Roma, ug busa ang bersikulo mabasa nga “pinaagi kaniya” (papal nga Roma) “ang adlaw-adlaw gipataas ug gihimaya.”

Siyempre wala silay problema sa pag-apil sa dugang nga pulong nga giingon mismo ni Sister White nga gidugang pinaagi sa kaalam sa tawo ug dili magamit sa teksto.

“Unya nakita ko maylabot sa ‘adlaw-adlaw’ (Daniel 8:12) nga ang pulong nga ‘halad’ gidugang pinaagi sa kaalam sa tawo, ug dili kini kabahin sa teksto, ug nga gihatag sa Ginoo ang husto nga panglantaw mahitungod niini ngadto kanila nga mipasangyaw sa singgit sa takna sa paghukom.” Early Writings, 74.

Giapil nila ang “adlaw-adlaw” ingon nga ministeryo ni Cristo sa santuwaryo, busa ang “adlaw-adlaw nga halad” nagpalig-on sa konsepto nga ang “adlaw-adlaw” mao ang haladnong buluhaton ni Cristo sa langitnong santuwaryo. Apan ang inspirasyon nagpaila nga ang pulong nga “halad” “dili kabahin sa teksto”.

Sa dihang ang mga hubog sa Ephraim nag-ila sa “ang adlaw-adlaw” ingon nga buluhaton ni Cristo sa santuwaryo, ang bersikulo unya mabasa, “pinaagi kaniya” (ang papal nga Roma) “gikuha ang adlaw-adlaw,” o kini mabasa, “pinaagi sa papal nga gahum, gikuha ang ministeryo ni Cristo sa santuwaryo.” Sa pagkatinuod ilang ginatudlo kining kabakakan. Ilang giinsistir nga pinaagi sa kangitngit sa papal nga pagmando ang tinuod nga pagsabot sa ministeryo ni Cristo sa santuwaryo gikuha gikan sa mga hunahuna sa mga tawo.

Apan ang pulong nga gihubad nga “take away,” wala magkahulogan og pagkuha o pagtangtang; nagkahulogan kini og pagpataas ug paghimaya. Kon ang mga nag-angkon nga mga eksperto sa mga pinulongan sa Biblia mohupot sa hustong kahulogan sa Hebreohanon nga pulong nga “rum” diha sa maong teksto, ang ilang hubad kinahanglan moingon, “pinaagi sa gahum sa kapapahan, ang ministeryo ni Cristo sa santuwaryo gipataas ug gihimaya.” Kanus-a man gayud gipataas ug gihinungdan sa kapapahan si Cristo?

Naninguha sila sa pagpugos sa depinisyon sa Hebreohanon nga pulong “sur” ngadto sa Hebreohanon nga pulong “rum.” Gigamit ni Daniel ang pulong “sur,” nga nagpasabot sa pagkuha o pagtangtang, may kalabotan sa “ang adlaw-adlaw” diha sa laing duha ka mga bersikulo, apan sa bersikulo onse, gipili ni Daniel ang pulong “rum” nga nagpasabot sa pagpataas ug paghimaya. Dili lamang nga ang salapiang sugilanon mahitungod niining bersikuloa binuang tungod sa pagtuis sa kahulogan sa pulong nga gihubad nga “kuhaon,” kondili wala gayud panahon nga ang ministeryo ni Cristo sa santuwaryo sa bisan unsang paagi natangtang gikan sa mga tawo.

Apan kining Tawoha, tungod kay siya nagapabilin sa walay kataposan, adunay pagkapari nga dili mausab. Busa, arang usab siya sa pagluwas sa hingpit niadtong mga moduol ngadto sa Dios pinaagi kaniya, sanglit siya nagapuyo sa kanunay aron sa pagpangamuyo alang kanila. Hebreohanon 7:24, 25.

Ang pag-angkon, sumala sa gibuhat sa mga teologong Adventista, sa pagsulay sa pagsuporta sa ilang sayop nga paggamit niining bersikulo, nga may usa ka yugto sa panahon diin ang kapapahan naggamit ug usa ka matang sa gahum aron tangtangon ang pagpataliwala ni Cristo sa santuwaryo, binuang!

Apan ang mga teologo wala magtudlo nga ang bersikulo nagpakita nga ang kapapahan mao ang nagpataas ug naghimaya sa ministeryo ni Cristo didto sa Iyang santuwaryo. Ilang gilikayan ang kahulogan sa mga pulong ni Daniel, ug ang giinspirar nga tambag ni Ellen White, aron itudlo ang ilang pilion nga itudlo bisan pa sa pagpamatuod sa mga pulong ni Daniel.

Oo, nagpadaku siya sa iyang kaugalingon bisan ngadto sa principe sa panon, ug pinaagi kaniya gikuha ang halad nga inantuson sa matag-adlaw, ug ang dapit sa iyang balaang puloy-anan gilumpag. Daniel 8:11.

Ang mga teologo nagatudlo nga ang bersikulo nagpasabot, “pinaagi sa gahum sa kapapahan, ang ministeryo ni Cristo sa santuwaryo gikuha,” ug ang pagkuha sa ministeryo ni Cristo sa santuwaryo gikan sa mga hunahuna sa mga tawo gisuportahan sa kamatuoran nga, inubanan sa maong pagkuha, ang dapit sa “iyang santuwaryo gitumpag.” Walay bisan usa ka bersikulo sa Pulong sa Dios nga nagaila nga ang langitnong santuwaryo, diin ginabuhat ni Cristo ang iyang pagpangamuyo, sukad ba nga gitumpag. Ni adunay bisan unsang sipi sa Biblia nga nagaila nga ang langit mismo, nga mao ang “dapit sa iyang santuwaryo,” sukad ba nga gitumpag. Sa makausa pa, ang mga teologo nagapahimutang sa ilang kaugalingon labaw sa manalagna nga si Daniel, kay sila nagapamilit nga ang “dapit sa iyang santuwaryo” diha sa bersikulo nagtumong sa santuwaryo sa Dios, bisan pa sa kamatuoran nga si Daniel nagatudlo sa direkta nga kaatbang niana nga panghunahuna.

Ang mga nagapahayag nga mga eksperto sa pinulongang Hebreo nagpugos nga sa maong bersikulo ang Hebreong pulong nga “rum” kinahanglan sabton uban sa kahulogan sa Hebreong pulong nga “sur.” Nagpugos usab sila nga ang Hebreong pulong nga “miqdash” kinahanglan sabton ingon nga Hebreong pulong nga “qodesh.” Ang “Miqdash” ug “qodash” silang duha gihubad lamang nga “santuwaryo” diha sa basahon ni Daniel, apan nagkalahi sila ug kahulogan. Ang “Miqdash” nagrepresentar sa bisan unsang santuwaryo, bisan kini mao ang santuwaryo sa Dios o usa ka pagano nga santuwaryo. Kini mao ang kinatibuk-ang pulong alang sa santuwaryo, apan ang “qodesh” gigamit lamang sa Biblia sa pagrepresentar sa santuwaryo sa Dios.

Nasayod ni Daniel ang kalainan tali sa usa ka paganong santuwaryo ug sa santuwaryo sa Dios. Kon si Daniel mag-ila ug usa ka paganong santuwaryo, gamiton niya ang pulong nga “miqdash.” Makapahibulong alang kanako nga ang giingong mga eksperto sa pinulongang Hebreo wala gayud maghisgot sa kamatuoran nga sa upat ka sunodsunod nga mga bersikulo, gigamit ni Daniel ang duha ka mga pulong sa tulo ka higayon. Ang paggamit ni Daniel sa duha ka Hebreohanong mga pulong, nga parehong gihubad nga “santuwaryo,” maoy naghubit sa kahulogan nga tuyo ni Daniel nga masabtan.

Oo, gipadak-an pa gayud niya ang iyang kaugalingon hangtod sa prinsipe sa panon, ug pinaagi kaniya gikuha ang adlaw-adlaw nga halad, ug ang dapit sa iyang balaang puloy-anan gilumpag. Ug usa ka panon gihatag kaniya batok sa adlaw-adlaw nga halad tungod sa kalapasan, ug gilabay niini ang kamatuoran ngadto sa yuta; ug kini milihok, ug milampos. Unya nadungog ko ang usa ka balaan nga nagsulti, ug ang laing balaan miingon niadtong usa ka balaan nga nagsulti, Hangtod kanus-a ba ang panan-awon mahitungod sa adlaw-adlaw nga halad, ug sa kalapasan sa pagkabiniyaan, aron itugyan ang balaang puloy-anan ug ang panon nga pagatamakan? Ug siya miingon kanako, Ngadto sa duha ka libo ug tulo ka gatus ka adlaw; unya pagahinloan ang balaang puloy-anan. Daniel 8:11–14.

Sa mismong teksto nga naglangkob sa patukoranan sa Adventismo, si Daniel naggamit ug duha ka lainlaing Hebreohanong pulong nga kapuwa gihubad nga “santuwaryo.” Sa mga bersikulo trese ug katorse, gipili ni Daniel ang paggamit sa Hebreohanong pulong alang sa “santuwaryo,” nga sa Biblia gigamit lamang sa pag-ilhan sa santuwaryo sa Dios; apan sa bersikulo onse, gigamit ni Daniel ang kinatibuk-an o heneral nga Hebreohanong pulong nga mahimong magpasabot sa santuwaryo sa Dios, o mahimo usab kini nga usa ka paganong santuwaryo.

Kon si Daniel gusto pa nga maila ang “santuwaryo” diha sa bersikulo onse ingong santuwaryo sa Dios, gamiton unta niya ang maong pulong nga Hebreohanon nga iyang gigamit sa makaduha sulod sa mosunod nga tulo ka mga bersikulo. Hingpit gayod nga tin-aw nga si Daniel naghimog kalainan tali sa usa ka pagano nga santuwaryo diha sa bersikulo onse, ug sa santuwaryo sa Dios diha sa mga bersikulo trese ug katorse! Apan ang mga palahubog sa Ephraim nangatarongan nga ang “dapit sa iyang santuwaryo” nga “gilumpag,” diha sa bersikulo onse, mao ang dapit sa santuwaryo sa Dios, bisan pa man nga ilang likayan ang pulong nga “dapit.”

Nagtudlo sila nga gikuha sa papasiya ang ministeryo ni Cristo sa pagpangamuyo ug gipaubos ang kamatuoran sa langitnong santuwaryo. Apan dayag si Daniel nga ang “santuwaryo” sa bersikulo onse dili ang santuwaryo sa Dios, kondili usa ka pagano nga santuwaryo. Sama ka dayag si Daniel nga dili ang “santuwaryo” ang gipaubos, kondili “ang dapit” sa iyang santuwaryo.

Sa pagdumili sa pag-ila sa tinuyo nga pag-uyog-uyog sa gender sa mga bersikulo siyam hangtod dose, gisagop sa modernong mga teologo ang kahulogan sa “ang adlaw-adlaw” nga mitumaw sulod sa apostatang Protestantismo, ug misugod sa pagtukod ug patukoranan ibabaw sa balas sa tawhanong pagtag-an, tradisyon, ug naandan. Sa pag-abot nila sa bersikulo onse, ila pang isalikway ang giinspirar nga tambag ni Sister White nga nagpaila nga husto ang pagsabot ni Miller sa “ang adlaw-adlaw” ingon nga paganismo, ug misugod sa paggamit sa arte sa pagpalingiw ug pagtag-an aron depensahan ang ilang gugma sa Katolikong ug Protestanteng teolohiya.

Giusab nila ang paganong Roma ngadto sa papal nga Roma diha sa bersikulo, ug ilang gipugos ang kahulogan nga “pagkuha” sa pulong nga nagpasabot ug “pagbayaw ug pagpasidungog.” Gihubad nila ang satanikong simbolo sa “ang adlaw-adlaw” ingon nga diosnon nga simbolo, ug unya ilang giinsistir nga ang paganong templo mao ang templo sa Dios, samtang ilang gilikanan ang tuwirang paghisgot sa “ang dapit” sa balaang puloy-anan. Ug ang “mga walay kahibalo” (sumala sa pag-ila kanila ni Isaias), nga makasabut lamang kon ang “mga kinaadman” moingon kanila nga mao kana, midawat sa pinggan sa mga sugilanong bakak ngadto sa ilang kaugalingong pagkalaglag.

Padayonon nato sa sunod nga artikulo ang atong paghisgot sa pagdugang sa kahibalo nga gihulagway ingon nga mga mutya diha sa damgo ni Miller.

“Ang apostol nga si Pablo nagpasidaan kanato nga ‘ang uban mobiya gikan sa pagtoo, managpatalinghug sa mga espiritu nga makapahisalaag, ug sa mga pagtulon-an sa mga yawa.’ Mao kini ang atong angay paaboton. Ang atong labing dagkong mga pagsulay moabot tungod nianang hut-ong sa mga tawo nga kaniadto nanindog alang sa kamatuoran, apan motalikod gikan niini ngadto sa kalibotan, ug sa pagdumot ug pagtamay magatamak niini ilalom sa ilang mga tiil. Ang Dios may buluhaton alang sa Iyang mga matinumanong alagad nga pagabuhaton. Ang mga pag-atake sa kaaway kinahanglan atubangon pinaagi sa kamatuoran sa Iyang pulong. Ang kabakakan kinahanglan nga mabuksan ang tinuod nga dagway niini, kinahanglan ikapadayag ang iyang tinuod nga kinaiya, ug ang kahayag sa balaod ni Jehova kinahanglan mosidlak ngadto sa moral nga kangitngit sa kalibotan. Kinahanglan atong ipakita ang mga gikinahanglan sa Iyang pulong. Dili kita pagaisipon nga walay sala kon pasagdan nato kining solemneng katungdanan. Apan samtang kita nagatindog sa pagpanalipod sa kamatuoran, ayaw kita pagtindog sa pagpanalipod sa kaugalingon, ug maghimo ug dakong kasamok tungod kay kita gitawag sa pagdala sa kaulawan ug sa sayop nga paghulagway. Ayaw kita malooy sa atong kaugalingon, kondili magmaabtik kita sa pagpanalipod sa balaod sa Labing Hataas.”

“Miingon ang apostol, ‘Kay moabot ang panahon nga dili na nila antuson ang luwas nga pagtulon-an; kondili sumala sa ilang kaugalingong mga kailibgon magtapok sila alang sa ilang kaugalingon ug mga magtutudlo, nga may nagkatol nga mga dalunggan; ug ilikay nila ang ilang mga dalunggan gikan sa kamatuoran, ug ipatungo ngadto sa mga sugilanon.’ Sa tanang dapit atong makita ang mga tawo nga sayon kaayong madala nga bihag sa malimbongong mga paghanduraw niadtong nagapapas sa pulong sa Dios; apan sa diha nga ang kamatuoran ikapahimutang sa ilang atubangan, mapuno sila sa pagkadili-mapailubon ug kapungot. Apan ang pagdasig sa apostol ngadto sa ulipon sa Dios mao kini, ‘Magbantay ka sa tanang mga butang, antusa ang mga kalisdanan, buhata ang buluhaton sa usa ka ebanghelista, himoa nga hingpit ang pamatuod sa imong ministerio.’ Sa iyang kapanahonan may pipila nga mibiya sa buluhaton sa Ginoo. Siya nagsulat, ‘Si Demas mibiya kanako, kay nahigugma siya niining karon nga kalibotan;’ ug usab, siya nagaingon, ‘Si Alejandro nga panday sa tumbaga nakabuhat kanako ug daghang kadautan: ang Ginoo magabalos kaniya sumala sa iyang mga buhat: batoni usab siya sa pagbantay; kay daku kaayo ang iyang pagsukol sa among mga pulong.’”

“Ang mga propeta ug mga apostoles nakasinati ug susamang mga pagsulay sa pagsupak ug pagbiaybiay, ug bisan ang walay buling nga Cordero sa Dios gitintal sa tanang mga butang sama kanato. Gipas-an niya ang pagsupak sa mga makasasala batok sa iyang kaugalingon.

“Ang matag pahimangno alang niining panahona kinahanglan nga sa pagkamatinumanon ikahatag; apan ‘ang ulipon sa Ginoo kinahanglan dili makiglalis; kondili malumo ngadto sa tanang tawo, maabtik sa pagpanudlo, mapailubon; sa kaaghop magapahimangno niadtong nagasukol sa ilang kaugalingon.’ Kinahanglan nga atong bantayang mainampingon ang mga pulong sa atong Dios aron dili kita mahugawan sa malimbongong mga buhat niadtong mibiya sa pagtoo. Kinahanglan nga atong supakon ang ilang espiritu ug impluwensya pinaagi sa samang hinagiban nga gigamit sa atong Agalon sa dihang gisulong Siya sa prinsipe sa kangitngit,—‘Nahisulat na.’ Kinahanglan nga makakat-on kita sa paggamit sa pulong sa Dios sa maalamong paagi. Ang pagdasig mao kini, ‘Paninguhaa nga ikapakita ang imong kaugalingon nga inuyonan sa Dios, usa ka mamumuo nga dili angay maulawan, nga matarong nagabahinbahin sa pulong sa kamatuoran.’ Kinahanglan may makugihong buhat ug mainiton nga pag-ampo ug pagtoo aron atubangon ang maliko nga kasaypanan sa mini nga mga magtutudlo ug mga manlilimbong; kay ‘sa kaulahian nga mga adlaw moabot ang malisod nga mga panahon. Kay ang mga tawo mahigugmaon sa ilang kaugalingon, mga hakog, mapahitas-on, palabilabihon, mapanalipdan, masinupakon sa mga ginikanan, walay pagpasalamat, dili balaan, walay kinaiyanhong paghigugma, mga malapason sa pakigsaad, mini nga mga magsusumbong, walay pagpugong sa kaugalingon, mapintas, mga magatamay niadtong maayo, mga mabudhion, mga padalusdalus, mapahitas-on sa hunahuna, mahigugmaon sa mga kalipayan labi pa kay sa mahigugmaon sa Dios; nga may dagway sa pagka-diosnon, apan nagapanghimakak sa gahum niini: gikan sa mga ingon niini papahilayo ka.’ Kini nga mga pulong nagalarawan sa kinaiya sa mga tawo nga pagaatubangon sa mga ulipon sa Dios. Ang ‘mga mini nga magsusumbong,’ ‘mga magatamay niadtong maayo,’ moatake sa mga matinumanon sa ilang Dios niining mahugaw nga kapanahonan. Apan ang embahador sa Langit kinahanglan magpakita sa espiritu nga gipadayag sa Agalon. Sa pagpaubos ug gugma kinahanglan siyang magbuhat alang sa kaluwasan sa mga tawo.

“Si Pablo nagpadayon sa pagsulti mahitungod niadtong mosupak sa buhat sa Dios, nga iyang gitandi kanila sa mga tawo nga nakiggubat batok sa mga matinumanon sa kapanahonan sa karaang Israel. Siya nagaingon: ‘Karon maingon nga si Jannes ug si Jambres misukol kang Moises, maingon man usab kining mga tawhana misukol sa kamatuoran; mga tawo nga dunot ang hunahuna, sinupakon mahitungod sa pagtoo. Apan dili na sila makauswag pa; kay ang ilang kabuang ikapadayag ngadto sa tanang mga tawo, maingon usab sa ila kaniadto.’ Nahibalo kita nga moabot ang panahon nga ikapadayag ang kabuang sa pagpakiggubat batok sa Dios. Makahulat kita diha sa malinawon nga pagpailub ug pagsalig, bisan unsa pa ka daghan ang pagdaot ug pagtamay nga atong madawat; kay ‘walay tinago nga dili ikapadayag,’ ug kadtong nagapasidungog sa Dios pagapasidunggan usab niya sa atubangan sa mga tawo ug sa mga manulonda. Kita gipaambit sa mga pag-antus sa mga repormador. Nahisulat kini, ‘Ang mga pagyubit nila nga nagyubit kanimo nangahulog kanako.’ Si Cristo nakasabut sa atong kasubo. Walay usa kanato nga gitawag sa pagpas-an sa krus nga nag-inusara. Ang Tawo sa mga pag-antus sa Calvario natandog sa pagbati sa atong mga kasakit, ug tungod kay siya nag-antus sa dihang gitintal, makahimo usab siya sa pagtabang kanila nga anaa sa kasubo ug pagsulay tungod kaniya. ‘Oo, ug ang tanan nga buot magkinabuhi nga diosnon diha kang Cristo Jesus magaantus ug paglutos. Apan ang mga tawo nga daotan ug mga maglimbong magakalala pa gayod, nga naglimbong ug nalimbongan. Apan magpadayon ikaw sa mga butang nga imong nakat-onan.’” Review and Herald, Enero 10, 1888.