The prophetic framework applied by William Miller was the structure of the two desolating powers of pagan Rome followed by papal Rome. The prophetic framework applied by Future for America is the structure of the three desolating powers of pagan Rome followed by papal Rome and then apostate Protestantism. The three manifestations of Rome are those three desolating powers of the dragon, the beast and the false prophet. That framework was recognized in a large part by the resistance brought against the light of the last six verses of Daniel chapter eleven, that was unsealed at the time of the end in 1989.
Ang balangkas sa tagna nga gigamit ni William Miller mao ang estruktura sa duha ka makaguba nga mga gahom sa pagano nga Roma nga gisundan sa papa nga Roma. Ang balangkas sa tagna nga gigamit sa Future for America mao ang estruktura sa tulo ka makaguba nga mga gahom sa pagano nga Roma nga gisundan sa papa nga Roma ug dayon sa apostatang Protestantismo. Ang tulo ka mga pagpakita sa Roma mao kadtong tulo ka makaguba nga mga gahom sa dragon, sa mapintas nga mananap, ug sa mini nga manalagna. Kana nga balangkas naila sa dakong bahin pinaagi sa pagsukol nga gidala batok sa kahayag sa katapusang unom ka mga bersikulo sa Daniel kapitulo onse, nga giablihan sa panahon sa katapusan niadtong 1989.
The first two manifestations of Rome identify the prophetic makeup of modern Rome, the third and last manifestation of Rome. Modern Rome identifies the structure of the final threefold persecuting power of the last days. Closely related, but distinctly different is the three manifestations of Babylon. The first was Nimrod’s Babel. The second was Nebuchadnezzar and Belshazzar’s Babylon. Together those two prophetic witnesses identify the prophetic characteristics of modern Babylon. Though at one level modern Rome and modern Babylon are the same entity, the three manifestations of Babylon are identifying the final fall of Babylon, and the arrogance of the man of sin.
Ang nahaunang duha ka pagpakita sa Roma nag-ila sa propetikong pagkakomposo sa modernong Roma, ang ikatulo ug katapusang pagpakita sa Roma. Ang modernong Roma nag-ila sa estruktura sa katapusang tulo-ka-bahin nga gahum sa paglutos sa kaulahiang mga adlaw. Hapit nga may kalabutan, apan tin-awng nagkalahi, mao ang tulo ka pagpakita sa Babilonia. Ang nahauna mao ang Babel ni Nimrod. Ang ikaduha mao ang Babilonia ni Nebuchadnezzar ug Belshazzar. Sa tingub, kining duha ka propetikong mga saksi nag-ila sa propetikong mga kinaiya sa modernong Babilonia. Bisan pa nga sa usa ka lebel ang modernong Roma ug ang modernong Babilonia mao ang samang entidad, ang tulo ka pagpakita sa Babilonia nag-ila sa katapusang pagkahulog sa Babilonia, ug sa pagkamapahitas-on sa tawo sa sala.
The fall of Babylon is a large and specific subject in Bible prophecy, as is the arrogance of the pope of Rome. In Revelation chapter seventeen, one of the angels who pours out the seven last plagues comes to specifically identify the judgment of Babylon, which is another expression of her fall.
Ang pagkapukan sa Babilonya usa ka halapad ug piho nga hilisgutan sa propesiya sa Biblia, maingon man ang pagkamapahitas-on sa papa sa Roma. Sa Kapitulo disi-siyete sa Pinadayag, usa sa mga manulonda nga nagabubo sa pito ka ulahing mga hampak mianhi aron sa hayag nga pag-ila sa hukom sa Babilonya, nga usa usab ka laing pagpahayag sa iyang pagkapukan.
And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will show unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. Revelation 17:1–3.
Ug miabut ang usa sa pito ka mga manulonda nga may pito ka mga panaksan, ug nakigsulti kanako, nga nagaingon kanako, Umari ka dinhi; ipakita ko kanimo ang paghukom sa bantugang bigaon nga nagalingkod ibabaw sa daghang katubigan: Nga kaniya ang mga hari sa yuta nakighilawas, ug ang mga lumolupyo sa yuta nangahubog tungod sa bino sa iyang pagpakighilawas. Busa gidala niya ako pinaagi sa Espiritu ngadto sa kamingawan: ug nakita ko ang usa ka babaye nga nagalingkod ibabaw sa usa ka mapula nga mapintas nga mananap, nga napuno sa mga ngalan sa pagpasipala, nga may pito ka mga ulo ug napulo ka mga sungay. Pinadayag 17:1–3.
The work of the angel is to show John the judgment of the woman who has “MYSTERY BABYLON” written upon her forehead.
Ang buluhaton sa manulonda mao ang pagpakita kang Juan sa paghukom sa babaye nga adunay “MISTERYO BABILONIA” nga nasulat sa iyang agtang.
And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. And I saw the woman drunken with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus: and when I saw her, I wondered with great admiration. Revelation 17:4–6.
Ug ang babaye gipanaptonan ug purpura ug mapula nga kolor, ug gidayandayanan sa bulawan ug mga bililhong bato ug mga mutya, nga may kupa nga bulawan sa iyang kamot nga napuno sa mga dulomtanan ug sa kahugawan sa iyang pakighilawas: Ug sa iyang agtang may usa ka ngalan nga nahisulat, TINAGO, ANG DAKONG BABILONIA, ANG INAHAN SA MGA BIGAON UG SA MGA DULOMTANAN SA YUTA. Ug nakita ko ang babaye nga nahubog sa dugo sa mga balaan, ug sa dugo sa mga martir ni Jesus: ug sa pagkakita ko kaniya, nahibulong ako sa dakong katingala. Pinadayag 17:4–6.
The geopolitical apparatus which the papacy employs in the last days to persecute those she deems are heretics is represented by “a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns.” The fact that she is riding upon the beast shows that she is in control of the beast, as is a rider upon a horse.
Ang politikal nga kasangkapan sa geopolitika nga gamiton sa kapapahan sa katapusang mga adlaw aron paglutoson kadtong iyang giisip nga mga erehe ginarepresentahan pinaagi sa “usa ka mapula nga mapintas nga mananap, nga napuno sa mga ngalan sa pagpasipala, nga may pito ka ulo ug napulo ka sungay.” Ang kamatuoran nga siya nagakabayo ibabaw sa mapintas nga mananap nagapakita nga siya maoy nagadumala sa maong mananap, maingon sa usa ka magkakabayo ibabaw sa kabayo.
And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:8.
Ug ang babaye nga imong nakita mao ang daku nga siyudad, nga nagahari ibabaw sa mga hari sa yuta. Pinadayag 17:8.
The “scarlet colored beast with seven heads and ten horns” is modern Rome, and represents the geopolitical structure the woman employs as she persecutes God’s faithful in the last days. The woman is modern Babylon, the great city that commits fornication and rules over the kings of the earth. The first two manifestations of Babylon represented by Babel in Genesis chapter eleven, and Babylon in Daniel chapters four and five, describe the arrogance and the fall of modern Babylon in the last days. The woman who is judged in Revelation chapter seventeen, is modern Babylon, and the beast she reigns over is modern Rome. She has committed fornication with the kings, and together they are one flesh.
Ang “mapulang-mapula nga mapintas nga mananap nga may pito ka ulo ug napulo ka sungay” mao ang modernong Roma, ug nagrepresentar sa geopolitikanhong estruktura nga gigamit sa babaye samtang gilutos niya ang mga matinumanon sa Dios sa ulahing mga adlaw. Ang babaye mao ang modernong Babilonya, ang dakong siyudad nga nakighilawas ug naghari ibabaw sa mga hari sa yuta. Ang unang duha ka pagpakita sa Babilonya nga girepresentahan sa Babel sa Genesis kapitulo onse, ug sa Babilonya sa Daniel kapitulo upat ug lima, naghulagway sa pagkamapahitas-on ug sa pagkapukan sa modernong Babilonya sa ulahing mga adlaw. Ang babaye nga gihukman sa Pinadayag kapitulo disi-siyete mao ang modernong Babilonya, ug ang mapintas nga mananap nga iyang giharian mao ang modernong Roma. Nakighilawas siya uban sa mga hari, ug dungan sila nga usa ka unod.
Therefore shall a man leave his father and his mother, and shall cleave unto his wife: and they shall be one flesh. Genesis 2:24.
Busa niana ang usa ka lalaki mobiya sa iyang amahan ug sa iyang inahan, ug modikit sa iyang asawa; ug sila mahimong usa ka unod. Genesis 2:24.
Though they are one, certain prophetic elements of modern Rome and modern Babylon are isolated in God’s Word. The story of modern Babylon, as established by the two witnesses of Babel and Babylon is about her arrogance, and her final fall. In the last six verses of Daniel eleven, the king of the north is used to represent the papacy. The pope of Rome is Satan’s earthly representative.
Bisan pa man nga usa sila, pipila ka mga propetikong elemento sa modernong Roma ug modernong Babilonya gilain sa Pulong sa Dios. Ang sugilanon sa modernong Babilonya, sumala sa gipahimutang sa duha ka mga saksi sa Babel ug Babilonya, mahitungod sa iyang pagkamapahitas-on ug sa iyang kataposang pagkapukan. Sa kataposang unom ka mga bersikulo sa Daniel onse, ang hari sa amihanan gigamit aron magrepresentar sa pagka-papa. Ang papa sa Roma mao ang yutan-ong representante ni Satanas.
“To secure worldly gains and honors, the church was led to seek the favor and support of the great men of earth; and having thus rejected Christ, she was induced to yield allegiance to the representative of Satan—the bishop of Rome.” The Great Controversy, 50.
“Aron masiguro ang kalibotanong ganansya ug kadungganan, ang iglesya gidala sa pagpangita sa pabor ug suporta sa mga dagkung tawo sa yuta; ug tungod sa pagbuhat niini sa pagsalikway kang Cristo, siya nadani sa pagtugyan sa pagkamaunongon ngadto sa representante ni Satanas—ang obispo sa Roma.” The Great Controversy, 50.
Satan wished to be God, and his desire was to take God’s political and religious thrones.
Si Satanas nagtinguha nga mahimong Dios, ug ang iyang tinguha mao ang pagkuha sa mga trono sa politika ug relihiyon sa Dios.
How art thou fallen from heaven, O Lucifer, son of the morning! how art thou cut down to the ground, which didst weaken the nations! For thou hast said in thine heart, I will ascend into heaven, I will exalt my throne above the stars of God: I will sit also upon the mount of the congregation, in the sides of the north: I will ascend above the heights of the clouds; I will be like the most High. Isaiah 14:12–14.
Naunsa na lamang ang imong pagkahulog gikan sa langit, O Lucifer, anak sa kabuntagon! naunsa na lamang ang imong pagkapukan ngadto sa yuta, ikaw nga nagapaluya sa mga nasud! Kay miingon ka sa imong kasingkasing, Mosaka ako ngadto sa langit, igaalsa ko ang akong trono ibabaw sa mga bitoon sa Dios: molingkod usab ako ibabaw sa bukid sa katilingban, sa kinatumyang dapit sa amihanan: mosaka ako ibabaw sa mga gitas-on sa mga panganod; mahisama ako sa Labing Hataas. Isaias 14:12–14.
Satan desired to exalt his throne (which is a symbol of kingly rule), “above the stars of God.” The stars of God are the angels, and represent the machinery of God’s government. Satan desired to “also” be seated “upon the mount of the congregation, in the sides of the north.” The congregation is the Church, and it is located in Jerusalem, which is in the sides of the north. To be seated upon a throne in “sides of the north,” is to be king of the north. Christ is the true King of the North, who also is King over the government of God. Satan desired to “be like the most High.”
Gitinguha ni Satanas ang pagbayaw sa iyang trono (nga maoy simbolo sa harianong pagdumala), “ibabaw sa mga bituon sa Dios.” Ang mga bituon sa Dios mao ang mga manulonda, ug nagrepresentar sa galamiton sa kagamhanan sa Dios. Gitinguha usab ni Satanas nga “molingkod” “sa ibabaw sa bukid sa katilingban, sa kinatumyang dapit sa amihanan.” Ang katilingban mao ang Iglesia, ug kini nahimutang sa Jerusalem, nga anaa sa kinatumyang dapit sa amihanan. Ang paglingkod sa usa ka trono sa “kinatumyang dapit sa amihanan,” mao ang pagka-hari sa amihanan. Si Cristo mao ang tinuod nga Hari sa Amihanan, nga mao usab ang Hari sa kagamhanan sa Dios. Gitinguha ni Satanas nga “mahisama sa Labing Hataas.”
A Song and Psalm for the sons of Korah. Great is the Lord, and greatly to be praised in the city of our God, in the mountain of his holiness. Beautiful for situation, the joy of the whole earth, is mount Zion, on the sides of the north, the city of the great King. God is known in her palaces for a refuge. Psalm 48:1–3.
Usa ka Awit ug Salmo alang sa mga anak nga lalake ni Kora. Daku ang Ginoo, ug takos gayud sa halangdong pagdayeg sa siyudad sa atong Dios, sa bukid sa iyang pagkabalaan. Maanyag sa iyang kahimutangan, ang kalipay sa tibook nga yuta, mao ang bukid sa Sion, sa mga dapit sa amihanan, ang siyudad sa halangdong Hari. Ang Dios nailhan sa iyang mga palasyo ingon nga dangpanan. Salmo 48:1–3.
The earthly representative of Satan is the bishop of Rome (the pope). In the last six verses of Daniel eleven, the final rise and fall of the pope of Rome is portrayed, and the pope is there represented as the king of the north. He is the head of the Catholic church, and the word “catholic” means universal. In order for Satan to counterfeit Christ’s two thrones (political and religious), Satan created the Catholic church for the purpose of having a worldwide religious system when he begins his personation of Christ in the last days.
Ang yutan-ong representante ni Satanas mao ang obispo sa Roma (ang papa). Sa katapusang unom ka bersikulo sa Daniel onse, gihulagway ang katapusang pagsaka ug pagkapukan sa papa sa Roma, ug didto ang papa girepresentar ingon nga hari sa amihanan. Siya mao ang pangulo sa Iglesiang Katolika, ug ang pulong nga “katolika” nagpasabot ug unibersal. Aron mapeke ni Satanas ang duha ka trono ni Cristo (politikal ug relihiyoso), gibuhat ni Satanas ang Iglesiang Katolika alang sa tuyo nga makabaton ug usa ka tibuok-kalibotang sistemang relihiyoso sa dihang sugdan niya ang iyang pagpakatawo kang Cristo sa katapusang mga adlaw.
“This compromise between paganism and Christianity resulted in the development of ‘the man of sin’ foretold in prophecy as opposing and exalting himself above God. That gigantic system of false religion is a masterpiece of Satan’s power—a monument of his efforts to seat himself upon the throne to rule the earth according to his will.” The Great Controversy, 50.
“Kining pagkompromiso tali sa paganismo ug Kristiyanismo miresulta sa paglambo sa ‘tawo sa sala’ nga gitagna sa propesiya ingon nga misupak ug nagbayaw sa iyang kaugalingon labaw sa Dios. Kadtong halangdong sistema sa bakak nga relihiyon maoy usa ka obra maestra sa gahum ni Satanas—usa ka monumento sa iyang mga paningkamot sa pagpahimutang sa iyang kaugalingon ibabaw sa trono aron sa pagmando sa yuta sumala sa iyang kabubut-on.” The Great Controversy, 50.
Satan constructed a worldwide religious system and also a worldwide political structure, for the purpose of counterfeiting the two thrones of authority that the true King of the North is seated upon. The ten kings of Revelation seventeen, with whom the whore commits fornication and rules over in the last days, represents the beast with seven heads and ten horns, that is reigned over by the woman who has BABYLON written on her forehead. In chapter seventeen the ten kings “hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire.” Thus, her judgment is portrayed. The three manifestations of Babylon are identifying the final fall of Babylon. The three manifestations of Rome are identifying the political structure she reigns over.
Gitukod ni Satanas ang usa ka tibuok-kalibotang relihiyosong sistema ug usab ang usa ka tibuok-kalibotang politikal nga estruktura, alang sa katuyoan sa pagpalsipikar sa duruha ka mga trono sa awtoridad nga gilingkoran sa tinuod nga Hari sa Amihanan. Ang napulo ka mga hari sa Pinadayag disi-siyete, nga kanila ang bigaon nagapakighilawas ug nagahari sa kataposang mga adlaw, nagarepresentar sa mapintas nga mananap nga may pito ka ulo ug napulo ka sungay, nga giniyahan sa babaye nga may BABILON nga nasulat sa iyang agtang. Sa kapitulo disi-siyete ang napulo ka mga hari “modumot sa bigaon, ug magahimo kaniya nga biniyaan ug hubo, ug magakaon sa iyang unod, ug magsunog kaniya pinaagi sa kalayo.” Busa, ang iyang paghukom gipakita. Ang tulo ka mga pagpakita sa Babilon nagaila sa katapusang pagkapukan sa Babilon. Ang tulo ka mga pagpakita sa Roma nagaila sa politikal nga estruktura nga iyang ginaharian.
The three angels’ messages of Revelation chapter fourteen address the final fall of modern Babylon, as does Daniel chapter eleven, verses forty-four and forty-five. Her final fall is referenced in chapter seventeen of Revelation, but it is even more specifically detailed in chapter eighteen. Daniel eleven’s portrayal of modern Babylon’s final fall, accompanied with the illustration of chapter fourteen’s three angels, and chapters seventeen and eighteen’s description of the final fall, are to be brought together, line upon line. In Daniel eleven, modern Babylon’s final fall is identified as occurring with her receiving no help.
Ang tulo ka mga mensahe sa mga manulonda sa Pinadayag kapitulo katorse naghisgot sa katapusang pagkapukan sa modernong Babilonia, maingon man ang Daniel kapitulo onse, mga bersikulo kwarenta’y kwatro ug kwarenta’y singko. Ang iyang katapusang pagkapukan gihisgutan sa kapitulo disi-siyete sa Pinadayag, apan mas labi pa kining piho nga gitalan-aw sa kapitulo disi-otso. Ang paghulagway sa Daniel onse bahin sa katapusang pagkapukan sa modernong Babilonia, inubanan sa hulagway sa tulo ka mga manulonda sa kapitulo katorse, ug sa paghubit sa kapitulo disi-siyete ug disi-otso sa katapusang pagkapukan, pagatipunon, linya ibabaw sa linya. Sa Daniel onse, ang katapusang pagkapukan sa modernong Babilonia giila nga mahitabo sa dihang siya dili na madawat ug bisan unsang tabang.
And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:45.
Ug siya magapahaluna sa mga balong-balong sa iyang palasyo sa taliwala sa mga dagat, sa mahimayaong balaang bukid; apan siya moabut ngadto sa iyang katapusan, ug walay bisan kinsa nga motabang kaniya. Daniel 11:45.
In the next verse Michael stands up and human probation closes. The verse begins by stating, “And at that time.” When modern Babylon falls, human probation closes, and she dies alone. The third angel identifies the close of probation because it identifies that the world has been divided into two classes of people, those who have the mark of the beast and those who have the seal of God. At that time, God’s wrath is poured out upon modern Babylon, and those who have accepted the mark of her authority.
Sa sunod nga bersikulo si Miguel motindog ug ang panahon sa pagsulay sa tawo matapos. Ang bersikulo nagsugod sa pag-ingon, “Ug niadtong panahona.” Sa dihang mapukan ang modernong Babilonia, ang panahon sa pagsulay sa tawo matapos, ug mamatay siya nga nag-inusara. Ang ikatulong manulonda nagpaila sa pagtapos sa panahon sa pagsulay tungod kay kini nagpaila nga ang kalibotan nabahin na ngadto sa duha ka hut-ong sa mga tawo, kadtong adunay marka sa mananap ug kadtong adunay patik sa Dios. Niadtong panahona, ang kapungot sa Dios igabubo ibabaw sa modernong Babilonia, ug ibabaw niadtong midawat sa marka sa iyang awtoridad.
And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus. Revelation 14:9–12.
Ug ang ikatulong manulonda misunod kanila, nga nag-ingon sa makusog nga tingog: Kon adunay tawo nga mosimba sa mananap ug sa iyang larawan, ug modawat sa iyang timaan sa iyang agtang, o sa iyang kamot, Ang maong tawo moinom sa bino sa kapungot sa Dios, nga gibubo nga walay sagol ngadto sa kopa sa iyang kasuko; ug siya pagasakiton pinaagi sa kalayo ug asupre sa atubangan sa mga balaang manulonda, ug sa atubangan sa Cordero: Ug ang aso sa ilang pag-antus mosaka hangtod sa mga katuigan sa katuigan; ug wala silay pahulay adlaw ni gabii, sila nga mosimba sa mananap ug sa iyang larawan, ug bisan kinsa nga modawat sa timaan sa iyang ngalan. Ania dinhi ang pagkamapailubon sa mga balaan: ania dinhi sila nga nagatuman sa mga sugo sa Dios, ug sa pagtoo ni Jesus. Pinadayag 14:9–12.
In Revelation chapter eighteen, the judgment of the great whore is represented as a progressive judgment that begins at the soon-coming Sunday law, when the second voice calls God’s other flock out of Babylon. By verse twenty-one, the close of probation is marked, thus identifying a period from the soon-coming Sunday law in the United States until Michael stands up is a period of time that modern Babylon’s judgment is brought about, during a time of great persecution.
Sa Pinadayag kapitulo 18, ang paghukom batok sa dakong bigaon gihulagway ingon nga usa ka nagapadayon nga paghukom nga nagsugod sa haduol nang balaod sa Domingo, sa dihang ang ikaduhang tingog nagtawag sa laing panon sa Dios sa paggawas gikan sa Babilonia. Pag-abot sa bersikulo 21, gimarkahan ang pagsira sa panahon sa kalooy, sa ingon nagaila sa usa ka yugto sa panahon gikan sa haduol nang balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa hangtod sa pagtindog ni Miguel, nga maoy panahon diin ang paghukom sa modernong Babilonia ipadangat, sulod sa usa ka panahon sa dakong paglutos.
And a mighty angel took up a stone like a great millstone, and cast it into the sea, saying, Thus with violence shall that great city Babylon be thrown down, and shall be found no more at all. And the voice of harpers, and musicians, and of pipers, and trumpeters, shall be heard no more at all in thee; and no craftsman, of whatsoever craft he be, shall be found any more in thee; and the sound of a millstone shall be heard no more at all in thee; And the light of a candle shall shine no more at all in thee; and the voice of the bridegroom and of the bride shall be heard no more at all in thee: for thy merchants were the great men of the earth; for by thy sorceries were all nations deceived. And in her was found the blood of prophets, and of saints, and of all that were slain upon the earth. Revelation 18:21–24.
Ug gikuha sa usa ka gamhanang manulonda ang usa ka bato nga sama sa usa ka dakong galingang-bato, ug gilabay kini ngadto sa dagat, nga nagaingon: Sa ingon niana nga kapintas igalabay ang dakong siyudad nga Babilonia, ug dili na gayud kini hikaplagan pa. Ug ang tingog sa mga manugtog ug alpa, ug sa mga musikero, ug sa mga plautista, ug sa mga trompetista, dili na gayud madungog pa diha kanimo; ug walay bisan kinsa nga magbubuhat, sa bisan unsang buluhaton niya, nga hikaplagan pa diha kanimo; ug ang tingog sa galingang-bato dili na gayud madungog pa diha kanimo; Ug ang kahayag sa suga dili na gayud mosidlak pa diha kanimo; ug ang tingog sa pamanhonon ug sa pangasaw-onon dili na gayud madungog pa diha kanimo: kay ang imong mga magpapatigayon mao ang mga dagkung tawo sa yuta; kay pinaagi sa imong pagpanglumay nalimbongan ang tanang kanasuran. Ug diha kaniya hikaplagan ang dugo sa mga manalagna, ug sa mga balaan, ug sa tanan nga gipamatay sa ibabaw sa yuta. Pinadayag 18:21–24.
The casting down of the stone, the silencing of the musicians and workers, the extinguishing of the candle, the silencing of the voices of the bride and bridegroom are all expressions taken from the Old Testament that represent the close of probation.
Ang paghulog sa bato, ang pagpahilom sa mga musikero ug mga mamumuo, ang pagkapalong sa suga, ug ang pagpahilom sa mga tingog sa pangasaw-onon ug sa pamanhonon, tanan kini mga pahayag nga gikuha gikan sa Daang Tugon nga naghulagway sa katapusan sa panahon sa pagsulay.
When Daniel chapter eleven, is prophetically laid upon Revelation chapters thirteen and fourteen, and then those two passages are laid upon chapters seventeen and eighteen of Revelation we find three lines of prophecy that, among other truths, represent the final fall of modern Babylon. Each of the three lines represent one of the threefold powers that lead the world to Armageddon. Daniel chapter eleven is identifying the beast (the papacy). Revelation chapters thirteen and fourteen, present the same history, but from the perspective of the false prophet (the United States). Revelation chapters seventeen and eighteen, identify the same prophetic line, but the history there represented is focused upon the dragon (the United Nations).
Sa dihang ang Daniel kapitulo onse, sa paagi sa tagna, ipahimutang ibabaw sa Pinadayag kapitulo trese ug katorse, ug unya kining duha ka mga teksto ipahimutang ibabaw sa kapitulo disi-siyete ug disi-otso sa Pinadayag, atong makita ang tulo ka mga linya sa tagna nga, taliwala sa ubang mga kamatuoran, nagrepresentar sa kataposang pagkapukan sa modernong Babilonia. Ang matag usa sa tulo ka mga linya nagrepresentar sa usa sa tulo ka pilo nga mga gahum nga nagdala sa kalibutan ngadto sa Armagedon. Ang Daniel kapitulo onse nag-ila sa mapintas nga mananap (ang kapapahan). Ang Pinadayag kapitulo trese ug katorse nagpresentar sa mao gihapong kasaysayan, apan gikan sa panglantaw sa mini nga propeta (ang Tinipong Bansa sa Amerika). Ang Pinadayag kapitulo disi-siyete ug disi-otso nag-ila sa mao gihapong linyang matagnaon, apan ang kasaysayan nga girepresentar didto naka-pokus ibabaw sa dragon (ang United Nations).
Each of the three lines begin at the time of the end in 1798. Verse forty of Daniel chapter eleven begins with the words, “And at the time of the end.” The “time of the end” in the beginning of the verse is 1798, and when the verse was fulfilled in 1989, it was also the “time of the end,” for Jesus illustrates the end with the beginning when He wishes to place His signature upon an important fact. Sister White informs us that chapter thirteen of Revelation also begins in 1798.
Ang tagsa sa tulo ka linya nagsugod sa panahon sa katapusan niadtong 1798. Ang bersikulo kwarenta sa Daniel kapitulo onse nagsugod sa mga pulong, “Ug sa panahon sa katapusan.” Ang “panahon sa katapusan” sa sinugdanan sa maong bersikulo mao ang 1798, ug sa dihang natuman ang maong bersikulo niadtong 1989, mao usab kadto ang “panahon sa katapusan,” kay gihulagway ni Jesus ang katapusan pinaagi sa sinugdanan sa dihang buot Niyang ibutang ang Iyang pirma ibabaw sa usa ka mahinungdanong kamatuoran. Gipahibalo kita ni Sister White nga ang kapitulo trese sa Pinadayag nagsugod usab niadtong 1798.
“And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns.” Signs of the Times, November 1, 1899.
“Ug sa dihang ang Kapapahan, nga gihikawan sa iyang kusog, napugos sa paghunong sa paglutos, nakita ni Juan ang usa ka bag-ong gahum nga mitungha aron mosubli sa tingog sa dragon, ug mopadayon sa mao gihapong mabangis ug mapasipalahong buluhaton. Kining gahuma, ang kataposan nga makiggubat batok sa iglesia ug sa balaod sa Dios, gihulagway pinaagi sa usa ka mapintas nga mananap nga may mga sungay nga sama sa nati sa karnero.” Signs of the Times, Nobyembre 1, 1899.
The line of prophecy that begins in verse forty of Daniel eleven in 1798, continues until human probation closes when Michael stands up. The line of prophecy that begins in 1798, “when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution,” and it ends with God’s wrath being poured upon those who have accepted the “mark” of papal authority. In Revelation chapter seventeen, when the angel comes to John to show him the judgment of the papal whore, John is carried to the very end of the “wilderness,” that represents the history of the year 538 unto 1798. Spiritually placed in 1798, John records the judgment of modern Babylon, that begins with the second voice of Revelation eighteen, which announces that the papacy has filled the cup of her probationary time, and her judgment then continues until probation closes as the millstone is cast into the sea.
Ang linya sa tagna nga nagsugod sa bersikulo kap-atan sa Daniel onse niadtong 1798, nagapadayon hangtod nga mosira ang panahon sa pagsulay sa katawhan sa dihang motindog si Miguel. Ang linya sa tagna nga nagsugod niadtong 1798, “sa dihang ang Kapapahan, gihikawan sa iyang kusog, napugos sa paghunong sa paglutos,” ug kini matapos sa dihang ang kapungot sa Dios igabubo ibabaw niadtong midawat sa “timaan” sa awtoridad sa kapapahan. Sa Pinadayag kapitulo disisiyete, sa dihang ang manulonda miadto kang Juan aron ipakita kaniya ang paghukom sa bigaong papal, gidala si Juan ngadto sa mismong katapusan sa “kamingawan,” nga naghulagway sa kasaysayan sa tuig 538 hangtod sa 1798. Sa espirituhanong pagkabutang sa 1798, gitala ni Juan ang paghukom sa modernong Babilonia, nga nagsugod sa ikaduhang tingog sa Pinadayag disiotso, nga nagpahibalo nga ang kapapahan nakapuno na sa copa sa iyang panahon sa pagsulay, ug ang iyang paghukom unya nagapadayon hangtod nga mosira ang panahon sa pagsulay sa dihang ang galingang-bato igasalibay ngadto sa dagat.
Line upon line, these three lines identify the final fall of modern Babylon, who has committed fornication with the kings of modern Rome. Daniel eleven is a witness of the papacy, represented as the king of the north. Revelation thirteen and fourteen is a witness of the false prophet, and chapters seventeen and eighteen witness to the role of the dragon (the ten kings). The prophetic framework employed by Future for America is based upon the three powers that lead the world to Armageddon.
Sa linya ibabaw sa linya, kining tulo ka mga linya nagpaila sa kataposang pagkapukan sa moderno nga Babilonia, nga nakighilawas sa mga hari sa moderno nga Roma. Ang Daniel onse maoy saksi sa pagkapapa, nga girepresentahan ingon nga hari sa amihanan. Ang Pinadayag trese ug katorse maoy saksi sa mini nga propeta, ug ang kapitulo disisiyete ug disiocho nagsaksi sa papel sa dragon (ang napulo ka mga hari). Ang profetikong balangkas nga gigamit sa Future for America gibase sa tulo ka mga gahum nga nagmando sa kalibotan padulong sa Armagedon.
The two witnesses of Babel and Babylon identify the prophetic characteristics of modern Babylon. Those two witnesses speak of the arrogance of a papal leader, who professes to be Christian and seats himself in the temple of God, and proclaims himself to be God. Those two witnesses also identify his final fall. The pope’s self-exaltation and final fall as represented in the three manifestations of Babylon are what establishes the vision of prophetic history.
Ang duha ka mga saksi sa Babel ug Babilonya nag-ila sa mga kinaiyang propetiko sa makabag-ong Babilonya. Kining duha ka mga saksi nagasulti mahitungod sa pagkamapahitas-on sa usa ka lider papal, nga nagaangkon nga Kristohanon ug nagalingkod sa templo sa Dios, ug nagamantala sa iyang kaugalingon nga siya mao ang Dios. Kining duha ka mga saksi nagaila usab sa iyang katapusang pagkapukan. Ang pagpataas sa kaugalingon sa papa ug ang iyang katapusang pagkapukan, sumala sa gihulagway sa tulo ka mga pagpadayag sa Babilonya, mao ang nagapalig-on sa panan-awon sa kasaysayang propetiko.
And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.
Ug niadtong mga panahona daghan ang manindog batok sa hari sa habagatan; usab ang mga tulisan sa imong katawohan magabayaw sa ilang kaugalingon aron pagtukoron ang panan-awon; apan sila mangapukan. Daniel 11:14.
We will continue our consideration of the three manifestations of Babylon in the next article.
Padayonon nato sa sunod nga artikulo ang atong paghisgot mahitungod sa tulo ka mga pagpadayag sa Babilonia.
And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. How much she hath glorified herself, and lived deliciously, so much torment and sorrow give her: for she saith in her heart, I sit a queen, and am no widow, and shall see no sorrow. Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. Revelation 18:4–8.
Ug nadungog ko ang laing tingog gikan sa langit, nga nagaingon, Gumula kamo gikan kaniya, akong katawhan, aron dili kamo maapil sa iyang mga sala, ug aron dili kamo makadawat sa iyang mga hampak. Kay ang iyang mga sala miabut hangtod sa langit, ug nahinumdoman sa Dios ang iyang mga kasal-anan. Balusi siya sumala sa iyang pagbalus kaninyo, ug dublihi siya sa makaduha sumala sa iyang mga buhat: sa kopa nga iyang gipuno, pun-i siya sa makaduha. Kon unsa kadako ang iyang paghimaya sa iyang kaugalingon, ug ang iyang pagkinabuhi sa kaluho, sa mao usab nga gidak-on ihatag kaniya ang pag-antos ug kaguol: kay nagaingon siya sa iyang kasingkasing, Nagalingkod ako nga usa ka rayna, ug dili balo, ug dili gayud makakita ug kaguol. Busa ang iyang mga hampak moabut sa usa ka adlaw, kamatayon, ug pagbangotan, ug gutom; ug siya pagasunogon gayud sa kalayo: kay gamhanan ang Ginoong Dios nga nagahukom kaniya. Pinadayag 18:4–8.