In the history of the movement of both the first and third angel, the message can be summarized by the second angel’s message.
Sa kasaysayan sa kalihokan sa nahauna ug sa ikatulong manulonda, ang mensahe mahimong isummarize pinaagi sa mensahe sa ikaduhang manulonda.
And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. Revelation 14:8.
Ug may misunod pa gayud nga laing manulonda, nga nagaingon, Napukan na ang Babilonia, napukan na, ang dakung siyudad, kay gipainom niya ang tanang mga nasod sa bino sa kapungot sa iyang pagkamakihilawason. Pinadayag 14:8.
The second angel identifies the triple application of prophecy, for those who wish to see. The second angel is presenting a prophetic message, and the message is that Babylon has twice fallen. It identifies Babylon as that “great city” which is identified in chapters seventeen and eighteen as Modern Babylon. Modern Babylon has twice fallen, and her fall was produced because she made all nations “drink of the wrath of her fornication.” Her fornication was accomplished with the kings of the earth. That relationship allowed her to employ the strength of the kings she committed fornication with to carry out her “wrath,” which is the persecution she brings upon God’s faithful people.
Ang ikaduhang manulonda nagaila sa tulo ka pagpadapat sa tagna, alang niadtong buot makakita. Ang ikaduhang manulonda nagapaila sa usa ka mensaheng matagnaon, ug ang mensahe mao nga ang Babilonia napukan na sa makaduha. Ginganlan niini ang Babilonia ingon nianang “dakong siyudad” nga giila sa kapitulo disi-siyete ug disi-otso ingon nga Modernong Babilonia. Ang Modernong Babilonia napukan na sa makaduha, ug ang iyang pagkapukan nahitabo tungod kay gipainom niya ang tanang kanasoran “sa kapungot sa iyang pagpakighilawas.” Ang iyang pagpakighilawas gituman uban sa mga hari sa yuta. Kadtong maong relasyon nagtugot kaniya sa paggamit sa kusog sa mga hari nga iyang gikauban sa pagpakighilawas aron mapatuman ang iyang “kapungot,” nga mao ang paglutos nga iyang gidala batok sa matinumanong katawhan sa Dios.
Wine is a doctrine, and the doctrine that she leads all nations to drink of, is the false doctrine that claims that worshipping the sun will produce peace. All nations accept the “mark” of her authority, which is the worship of the sun, as represented by Sunday worship. The acceptance of all nations of that “mark,” is brought about by the power of the United States, but it is done so in the time of the escalating warfare being brought upon planet earth by the third Woe of Islam. The nations accept the “wine” of her wrath, based upon a promise of “peace and safety.”
Ang bino maoy usa ka doktrina, ug ang doktrina nga iyang gipainom sa tanang kanasuran mao ang bakak nga doktrina nga nagaangkon nga ang pagsimba sa adlaw magahatag ug kalinaw. Ang tanang kanasuran modawat sa “timaan” sa iyang awtoridad, nga mao ang pagsimba sa adlaw, ingon sa girepresentahan sa pagsimba sa Domingo. Ang pagdawat sa tanang kanasuran nianang “timaan” ipahinabo pinaagi sa gahum sa Estados Unidos, apan kini pagabuhaton sa panahon sa nagkakusog nga pakiggubat nga ipadangat ibabaw sa planetang Yuta pinaagi sa ikatulong Kaalaotan sa Islam. Ang mga kanasuran modawat sa “bino” sa iyang kapungot, pinasikad sa saad sa “kalinaw ug kasigurohan.”
“Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.
“Karon miabot ba ang pulong nga akong gipahayag nga ang New York pagasilhigan sa usa ka higanteng balod? Kini wala ko gayud isulti. Ako miingon, sa akong pagtan-aw sa dagkung mga building nga gitukod didto, andana ibabaw sa andana, ‘Pagkakilil-ad gayud sa mga talan-awon nga mahitabo sa diha nga ang Ginoo motindog aron sa makalilisang nga pag-uyog sa yuta! Unya matuman ang mga pulong sa Revelation 18:1–3.’ Ang tibuok ikanapulog-walo nga kapitulo sa Revelation usa ka pasidaan mahitungod sa moabot sa yuta. Apan wala akoy piho nga kahayag bahin sa moabot sa New York, gawas lamang nga nahibalo ako nga moabot ang usa ka adlaw nga ang dagkung mga building didto mapukan pinaagi sa pagtuyok ug pagpukan sa gahum sa Dios. Gikan sa kahayag nga gihatag kanako, nahibalo ako nga anaa ang kalaglagan sa kalibotan. Usa ka pulong gikan sa Ginoo, usa ka paghikap sa Iyang gamhanang gahum, ug kining dagkung mga tinukod mangapukan. Mahitabo ang mga talan-awon nga ang pagkahalangdon sa ilang kahadlok dili nato mahanduraw.” Review and Herald, Hulyo 5, 1906.
The second angels’ message was repeated on September 11, 2001, when the great buildings of New York City were thrown down by a touch of God’s hand.
Ang mensahe sa ikaduhang manulonda gisubli niadtong Septyembre 11, 2001, sa dihang ang dagkong mga bilding sa Siyudad sa New York gipanglaglag pinaagi sa usa ka paghikap sa kamot sa Dios.
“The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).
“Ang propeta nagaingon, ‘Nakita ko ang laing manulonda nga mikunsad gikan sa langit, nga may dakong gahum; ug ang yuta naanagan sa iyang himaya. Ug siya misinggit sa makusog nga tingog, nga nagaingon, Ang dakung Babilonia nahulog na, nahulog na, ug nahimong puloy-anan sa mga yawa’ (Pinadayag 18:1, 2). Mao kini ang mao rang mensahe nga gihatag sa ikaduhang manulonda. Nahulog na ang Babilonia, ‘kay iyang gipainom ang tanang mga nasod sa bino sa kapungot sa iyang pakighilawas’ (Pinadayag 14:8). Unsá man kana nga bino?—Ang iyang bakak nga mga doktrina. Iyang gihatag sa kalibotan ang usa ka bakak nga adlaw nga igpapahulay puli sa Igpapahulay sa ikaupat nga sugo, ug gisubli niya ang bakak nga unang gisulti ni Satanas kang Eva didto sa Eden—ang kinaiyanhong pagka-imortal sa kalag. Daghang kaparyenteng mga sayop iyang gipakaylap sa halayo ug sa layo, ‘nga nagatudlo ingon nga mga doktrina sa mga sugo sa mga tawo’ (Mateo 15:9).
“When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.
“Sa dihang gisugdan ni Jesus ang Iyang pangmadlang ministeryo, Iyang gihinloan ang Templo gikan sa mapasilongong pagpasipala niini. Lakip sa kataposang mga buhat sa Iyang ministeryo mao ang ikaduhang paghinlo sa Templo. Busa sa kataposang buluhaton alang sa pagpasidaan sa kalibotan, duha ka lahi nga mga tawag ang gihimo ngadto sa mga iglesya. Ang mensahe sa ikaduhang manulonda mao kini, ‘Napukan na, napukan na, ang Babilonia, ang dakong siyudad, kay gipaimnom niya ang tanang kanasoran sa bino sa kapungot sa iyang pagpakighilawas’ (Pinadayag 14:8). Ug sa makusog nga singgit sa mensahe sa ikatulong manulonda usa ka tingog ang nadungog gikan sa langit nga nagaingon, ‘Gumula kamo gikan kaniya, akong katawhan, aron dili kamo makaambit sa iyang mga sala, ug aron dili kamo makadawat sa iyang mga hampak. Kay ang iyang mga sala miabut na ngadto sa langit, ug nahinumduman sa Dios ang iyang mga kasal-anan’ (Pinadayag 18:4, 5).” Selected Messages, libro 2, 118.
Between September 11, 2001, and the soon-coming Sunday law in the United States, the first three verses of Revelation eighteen are fulfilled, for it is at the Sunday law, that the call out of Babylon begins.
Tali sa Septiyembre 11, 2001, ug sa hapit nang moabot nga balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa sa Amerika, ang unang tulo ka mga bersikulo sa Pinadayag 18 natuman, kay didto sa balaod sa Domingo magsugod ang tawag sa paggawas gikan sa Babilonia.
“Revelation 18 points to the time when, as the result of rejecting the threefold warning of Revelation 14:6–12, the church will have fully reached the condition foretold by the second angel, and the people of God still in Babylon will be called upon to separate from her communion. This message is the last that will ever be given to the world; and it will accomplish its work. When those that ‘believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness’ (2 Thessalonians 2:12), shall be left to receive strong delusion and to believe a lie, then the light of truth will shine upon all whose hearts are open to receive it, and all the children of the Lord that remain in Babylon will heed the call: ‘Come out of her, My people’ (Revelation 18:4).” The Great Controversy, 389, 390.
“Ang Pinadayag 18 nagtudlo ngadto sa panahon nga, tungod sa pagsalikway sa tulo-ka-bahin nga pasidaan sa Pinadayag 14:6–12, ang iglesia makaabot na gayud sa hingpit nga kahimtang nga gitagna sa ikaduhang manulonda, ug ang katawohan sa Dios nga anaa pa sa Babilonia pagatawgon sa pagbulag gikan sa iyang pakig-ambit. Kini nga mensahe mao ang kataposang igahatag gayud ngadto sa kalibotan; ug kini magatuman sa iyang buluhaton. Sa diha nga kadtong mga ‘wala motoo sa kamatuoran, kondili nahimuot sa pagkadili-matarong’ (2 Tesalonica 2:12), pasagdan na aron modawat sa lig-on nga paglimbong ug motoo sa bakak, nan ang kahayag sa kamatuoran modan-ag ibabaw sa tanan kansang mga kasingkasing abli sa pagdawat niini, ug ang tanang mga anak sa Ginoo nga nahibilin sa Babilonia magpatalinghug sa tawag: ‘Gumula kamo gikan kaniya, Akong katawohan’ (Pinadayag 18:4).” The Great Controversy, 389, 390.
At the soon-coming Sunday law the former covenant people will receive strong delusion. From September 11, 2001, until the strong delusion is poured out at the Sunday law the second angel’s message is repeated, and the rejection represents the rejection of “the threefold warning of Revelation fourteen, verses six through twelve.” In this sense, the three angels are represented by the message of the second angel. The second angel’s message is Babylon is fallen, is fallen, and the second angel’s message is placed between the first and third message.
Sa haduol na umalabot nga balaod sa Domingo ang kanhing mga katawohan sa tugon makadawat ug kusgan nga limbong. Gikan sa Septiyembre 11, 2001, hangtod nga ang kusgan nga limbong igabubo sa balaod sa Domingo ang mensahe sa ikaduhang manulonda pagausbon, ug ang pagsalikway nagrepresentar sa pagsalikway sa “tulo-ka-pilo nga pasidaan sa Pinadayag katorse, bersikulo sais hangtod dose.” Niini nga kahulogan, ang tulo ka mga manulonda girepresentahan pinaagi sa mensahe sa ikaduhang manulonda. Ang mensahe sa ikaduhang manulonda mao ang Babilonia nahulog na, nahulog na, ug ang mensahe sa ikaduhang manulonda gibutang tali sa nahaunang mensahe ug sa ikatulong mensahe.
The pronouncement of the first voice in Revelation chapter eighteen, is a repetition of the second angel’s message, but it represents a rejection of all three angels of Revelation fourteen. The second angel’s message represents all three messages, and it possesses the signature of Alpha and Omega, for it was proclaimed in the history of the movement of the first angel, and then will be again in the movement of the third angel. The message identifies that Babylon has twice fallen, and in this prophetic sense it is identifying a “triple application of prophecy.”
Ang pahayag sa unang tingog diha sa Pinadayag kapitulo 18, usa ka pagsubli sa mensahe sa ikaduhang manulonda, apan kini naghulagway sa pagsalikway sa tanang tulo ka mga manulonda sa Pinadayag 14. Ang mensahe sa ikaduhang manulonda nagrepresentar sa tanang tulo ka mga mensahe, ug kini nagbaton sa timaan sa Alpha ug Omega, kay kini gimantala sa kasaysayan sa kalihokan sa unang manulonda, ug unya igamantala pag-usab diha sa kalihokan sa ikatulong manulonda. Ang mensahe nagpaila nga ang Babilonia napukan sa makaduha, ug niining profetikanhong diwa kini nagpaila sa usa ka “triple application of prophecy.”
The first two times Babylon fell, as represented by Babel and Babylon, represent the final fall of modern Babylon. The twofold pronouncement of Babylon’s fall is bookended by the first and last message of the three angels. The structure of the three angels possesses the signature of Alpha and Omega, for the first message is identified as the “everlasting gospel,” which by definition means it is the eternal gospel, or the same gospel message for all time. The message of the third angel is the gospel message that warns against receiving the mark of the beast, so the first message and the third message, which are the first and the last messages, are the same messages, for both are the gospel.
Ang unang duha ka higayon nga nahulog ang Babilonia, ingon sa gilarawan sa Babel ug Babilonia, nagrepresentar sa kataposang pagkapukan sa moderno nga Babilonia. Ang pinilo ka pagpahayag sa pagkapukan sa Babilonia giulohan sa sinugdanan ug sa katapusan pinaagi sa una ug sa ulahing mensahe sa tulo ka mga manulonda. Ang balangkas sa tulo ka mga manulonda nagabaton sa timaan sa Alpha ug Omega, kay ang unang mensahe giila ingon nga ang “walay-kataposang maayong balita,” nga sa iyang kahulugan nagpasabot nga kini mao ang walay-kataposang ebanghelyo, o ang mao ra nga mensahe sa ebanghelyo alang sa tanang panahon. Ang mensahe sa ikatulong manulonda mao ang mensahe sa ebanghelyo nga nagpasidaan batok sa pagdawat sa marka sa mapintas nga mananap, busa ang unang mensahe ug ang ikatulong mensahe, nga mao ang nahauna ug ang naulahing mga mensahe, mao ra nga mga mensahe, kay silang duha mao ang ebanghelyo.
Alpha and Omega placed His signature of “Truth” upon the three messages, for the Hebrew word translated as “truth,” was created by the Wonderful Linguist by combining the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet. “Thirteen” as a symbol represents rebellion, and it is in the second message that the rebellion of Babylon, as represented by her false doctrines and fornication, is identified. As already noted, the second message also contains the signature of Alpha and Omega, for the message that was proclaimed in Millerite history to announce the opening of the judgment is repeated in the movement of the third angel to identify the close of judgment.
Gibutang sa Alpha ug Omega ang Iyang pirma sa “Kamatuoran” ibabaw sa tulo ka mga mensahe, kay ang Hebreohanong pulong nga gihubad nga “kamatuoran” gilalang sa Kahibulongang Lingguwista pinaagi sa paghiusa sa nahaunang, ikanapulog tulo, ug katapusang mga letra sa Hebreohanong alpabeto. Ang “ikanapulog tulo” isip usa ka simbolo nagrepresentar sa pagsukol, ug diha sa ikaduhang mensahe maila ang pagsukol sa Babilonia, ingon nga girepresentahan sa iyang mini nga mga doktrina ug pakighilawas. Sumala sa namatikdan na, ang ikaduhang mensahe usab naglangkob sa pirma sa Alpha ug Omega, kay ang mensahe nga gimantala sa kasaysayan sa mga Millerita aron ipahibalo ang pag-abli sa paghukom gisubli sa kalihokan sa ikatulong manulonda aron maila ang pagtapos sa paghukom.
The fall of Babel in Genesis chapter eleven, is the first reference of the fall of Babylon, and the witness of Nimrod’s highhanded rebellion contains the signature of the first angel’s message. As demonstrated in previous articles all three messages of the three angels are also located within the first angel. In the message of the first angel the expression, “fear God,” represents the first message, and the expression, “give Him glory,” represents the second angel’s message. The third message is found in the first, when it announces that “the hour of His judgment is come.”
Ang pagkapukan sa Babel diha sa Genesis kapitulo onse mao ang unang paghisgot sa pagkapukan sa Babilonia, ug ang pagpamatuod sa mapintas nga pagsukol ni Nimrod naglangkob sa timaan sa mensahe sa unang manulonda. Sumala sa gipakita sa nangaging mga artikulo, ang tulo ka mga mensahe sa tulo ka mga manulonda anaa usab sulod sa unang manulonda. Diha sa mensahe sa unang manulonda, ang pahayag nga, “kahadloki ang Dios,” nagrepresentar sa unang mensahe, ug ang pahayag nga, “ihatag Kaniya ang himaya,” nagrepresentar sa mensahe sa ikaduhang manulonda. Ang ikatulong mensahe makita diha sa nahauna, sa dihang kini nagpahibalo nga “miabut na ang takna sa Iyang paghukom.”
In Nimrod’s fall, which is the first fall of Babylon, the three steps of the three angels is also identified. It is represented by the expression “go to.”
Sa pagkapukan ni Nimrod, nga mao ang nahaunang pagkapukan sa Babilonia, ang tulo ka mga lakang sa tulo ka mga manulonda gikaila usab. Girepresentahan kini pinaagi sa hugpong sa mga pulong nga “go to.”
And the whole earth was of one language, and of one speech. And it came to pass, as they journeyed from the east, that they found a plain in the land of Shinar; and they dwelt there. And they said one to another, Go to, let us make brick, and burn them throughly. And they had brick for stone, and slime had they for morter. And they said, Go to, let us build us a city and a tower, whose top may reach unto heaven; and let us make us a name, lest we be scattered abroad upon the face of the whole earth. And the Lord came down to see the city and the tower, which the children of men builded. And the Lord said, Behold, the people is one, and they have all one language; and this they begin to do: and now nothing will be restrained from them, which they have imagined to do. Go to, let us go down, and there confound their language, that they may not understand one another’s speech. So the Lord scattered them abroad from thence upon the face of all the earth: and they left off to build the city. Therefore is the name of it called Babel; because the Lord did there confound the language of all the earth: and from thence did the Lord scatter them abroad upon the face of all the earth. Genesis 11:1–9.
Ug ang tibuok nga yuta usa ra ang pinulongan, ug usa ra ang sinultihan. Ug nahitabo, sa ilang pagpanaw gikan sa silangan, nga ilang nakaplagan ang usa ka kapatagan didto sa yuta sa Shinar; ug sila mipuyo didto. Ug sila nagsinultihanay ang usa ug usa, Umari kamo, maghimo kita ug mga tisa, ug sunogon kini pag-ayo. Ug sila may tisa puli sa bato, ug alkitran maoy ilang puli sa apog. Ug sila miingon, Umari kamo, magtukod kita alang kanato ug usa ka siyudad ug usa ka torre, nga ang tumoy niini makaabot ngadto sa langit; ug magbuhat kita ug usa ka ngalan alang kanato, aron dili kita magkatibulaag sa ibabaw sa nawong sa tibuok nga yuta. Ug ang Ginoo mikunsad aron sa pagtan-aw sa siyudad ug sa torre, nga gitukod sa mga anak sa mga tawo. Ug ang Ginoo miingon, Tan-awa, ang katawhan usa ra, ug silang tanan adunay usa ra ka pinulongan; ug kini mao ang ilang gisugdan sa pagbuhat: ug karon walay bisan unsa nga mapugngan gikan kanila, nga ilang gihunahuna nga buhaton. Umari kamo, manaug kita, ug didto samokon nato ang ilang pinulongan, aron sila dili makasabut sa sinultihan sa usag usa. Busa ang Ginoo nagpatibulaag kanila gikan didto sa ibabaw sa nawong sa tibuok nga yuta: ug ilang gibiyaan ang pagtukod sa siyudad. Busa ang ngalan niini gitawag ug Babel; tungod kay didto gisamok sa Ginoo ang pinulongan sa tibuok nga yuta: ug gikan didto gipatibulaag sa Ginoo sila sa ibabaw sa nawong sa tibuok nga yuta. Genesis 11:1–9.
The first fall of Babylon, represented as Babel, is expressed in “go to,” three times. The three angels are all represented in the first angel. Daniel chapter one also represents the first angel’s message, and as previously identified in these articles, the three-step testing process of the everlasting gospel is found in step one, when Daniel refused to eat the Babylonian diet, and chose instead to give glory to God. His first test was the test of the first angel who descended in Millerite history on August 11, 1840 with a little book, which John was commanded to eat.
Ang nahaunang pagkapukan sa Babilonya, nga gihulagway ingong Babel, gipadayag sa “go to,” sa tulo ka higayon. Ang tulo ka mga manulonda tanan gihulagway diha sa nahaunang manulonda. Ang Daniel kapitulo uno naghulagway usab sa mensahe sa nahaunang manulonda, ug sumala sa nahisgutan na kaniadto niini nga mga artikulo, ang tulo-ka-lakang nga proseso sa pagsulay sa walay-kataposang ebanghelyo makita diha sa unang lakang, sa dihang si Daniel midumili sa pagkaon sa pagkaon sa Babilonya, ug mipili hinoon sa paghatag ug himaya sa Dios. Ang iyang unang pagsulay mao ang pagsulay sa nahaunang manulonda nga mikunsad sa kasaysayan sa mga Millerita niadtong Agosto 11, 1840 uban ang gamayng basahon, nga gisugo si Juan sa pagkaon niini.
He was then given a visual test of ten days, which demonstrated a distinction between those who ate the Babylonian diet, and those who, like Daniel, chose to eat pulse. The second test produced two classes, just as did the arrival of the second angel in 1844. That second test was followed by the test at the end of three years, where Nebuchadnezzar manifested his judgment, as represented by the arrival of the third angel on October 22, 1844.
Unya gihatagan dayon ug usa ka makitaong pagsulay sulod sa napulo ka adlaw, nga nagpakita ug kalainan tali niadtong mikaon sa pagkaon sa Babilonia, ug niadtong, sama kang Daniel, mipili sa pagkaon ug mga liso. Ang ikaduhang pagsulay mipamunga ug duha ka mga hut-ong, maingon usab sa gibuhat sa pag-abot sa ikaduhang manulonda niadtong 1844. Human sa maong ikaduhang pagsulay misunod ang pagsulay sa katapusan sa tulo ka tuig, diin gipadayag ni Nabucodonosor ang iyang hukom, ingon sa gilarawan sa pag-abot sa ikatulong manulonda niadtong Oktubre 22, 1844.
After the flood Noah was instructed to build altars and when doing so he was never to cut or trim the rocks he used, nor was he to use mortar for his altar. The rebel Nimrod used bricks and mortar, counterfeiting the altar of the covenant relationship that had been directed to be employed by those who repopulated the earth. The first “go to” in Nimrod’s testimony represents a “covenant of death” that was formed in rebellion to the first message. The second “go to” represents the construction of a tower (a Church) and a city (a State). The second “go to” in Nimrod’s testimony was the combination of Church and State, which is the fornication of the second angel’s message. The third “go to” represented the judgment of scattering the people and confounding the language.
Human sa lunop, si Noe gisugoan sa pagtukod ug mga halaran, ug sa pagbuhat niini dili gayud niya putlon o lihion ang mga bato nga iyang gamiton, ni maggamit siya ug semento alang sa iyang halaran. Ang masupilon nga si Nimrod migamit ug mga tisa ug semento, nga maoy pagpanglimbong sa halaran sa pakigsaad nga relasyon nga gimando nga gamiton niadtong magpuno pag-usab sa yuta. Ang nahaunang “umari kamo” sa pagpamatuod ni Nimrod nagrepresentar sa usa ka “pakigsaad sa kamatayon” nga naporma diha sa pagsukol batok sa nahaunang mensahe. Ang ikaduhang “umari kamo” nagrepresentar sa pagtukod sa usa ka torre (usa ka Iglesia) ug usa ka siyudad (usa ka Estado). Ang ikaduhang “umari kamo” sa pagpamatuod ni Nimrod mao ang paghiusa sa Iglesia ug Estado, nga mao ang pakighilawas sa mensahe sa ikaduhang manulonda. Ang ikatulong “umari kamo” nagrepresentar sa paghukom sa pagpatibulaag sa katawhan ug sa paglibog sa pinulongan.
The first fall of Babylon typifies the first angel’s message, and the second fall of Babylon in the two manifestations that establish the elements of modern Babylon’s fall, typifies the second angel’s message. It does so for the fall of Babylon as recorded in the book of Daniel represents a beginning and an ending, as does the second angel’s message which is proclaimed in the beginning and ending of Adventism. Sister White specifically identified that the judgment brought upon Belshazzar had been typified by the judgment that was brought upon Nebuchadnezzar.
Ang unang pagkahulog sa Babilonia nagatipolohiya sa mensahe sa unang manulonda, ug ang ikaduhang pagkahulog sa Babilonia, diha sa duha ka pagpakita nga nagatukod sa mga elemento sa pagkahulog sa modernong Babilonia, nagatipolohiya sa mensahe sa ikaduhang manulonda. Ingon niini kini, kay ang pagkahulog sa Babilonia sumala sa nalista diha sa basahon ni Daniel nagarepresentar sa usa ka sinugdanan ug usa ka katapusan, maingon man sa mensahe sa ikaduhang manulonda nga gimantala sa sinugdanan ug sa katapusan sa Adventismo. Si Sister White sa piho gayod nag-ila nga ang paghukom nga gidala batok kang Belshazzar gitipolohiya na daan pinaagi sa paghukom nga gidala batok kang Nebuchadnezzar.
“To the last ruler of Babylon, as in type to its first, had come the sentence of the divine Watcher: ‘O king, . . . to thee it is spoken; The kingdom is departed from thee.’ Daniel 4:31.” Prophets and Kings, 533.
“Ngadto sa katapusang magmamando sa Babilonia, maingon sa hulagway ngadto sa nahaunang magmamando niini, miabut ang hukom sa langitnong Magbalantay: ‘O hari,... kanimo kini giingon; Ang gingharian mibiya na kanimo.’ Daniel 4:31.” Mga Manalagna ug mga Hari, 533.
The second fall of Babylon has the signature of Alpha and Omega, as does the second angel’s message. The signature is represented by the fall of the first and the last kings of Babylon. Nebuchadnezzar’s judgment and fall is represented as “seven times,” which is a reference to the “seven times” of Leviticus twenty-six, and the “scattering” in Nimrod’s judgment and fall is also a reference to the “seven times” of Leviticus twenty-six. Belshazzar’s judgment and fall is represented by the fiery letters that add up to twenty-five hundred and twenty, also identifying a reference to the “seven times,” of Leviticus twenty-six.
Ang ikaduhang pagkapukan sa Babilonya adunay timaan sa Alpha ug Omega, maingon usab ang mensahe sa ikaduhang manulonda. Ang timaan gilarawan pinaagi sa pagkapukan sa nahauna ug sa katapusang mga hari sa Babilonya. Ang paghukom ug pagkapukan ni Nabucodonosor gilarawan ingon nga “pito ka panahon,” nga usa ka reperensiya sa “pito ka panahon” sa Levitico 26, ug ang “pagkatibulaag” sa paghukom ug pagkapukan ni Nimrod usa usab ka reperensiya sa “pito ka panahon” sa Levitico 26. Ang paghukom ug pagkapukan ni Belsasar gilarawan pinaagi sa nagdilaab nga mga titik nga ang ihap moabot sa duha ka libo ug lima ka gatus ug kaluhaan, nga nagaila usab sa usa ka reperensiya sa “pito ka panahon” sa Levitico 26.
A “triple application of prophecy” is established by the first two witnesses that identify and establish the characteristics of the third and final fulfillment. With the three falls of Babylon, the very message that identifies the fall of Babylon, also identifies the rule which the triple application of prophecy is based upon. The first two falls of Babylon identify the prophetic characteristics of the third and final fall.
Ang “tulo ka pilo nga pag-aplikar sa tagna” natukod pinaagi sa unang duha ka mga saksi nga nag-ila ug nagapahimutang sa mga kinaiya sa ikatulo ug katapusang katumanan. Uban sa tulo ka pagkapukan sa Babilonia, ang mismong mensahe nga nag-ila sa pagkapukan sa Babilonia, mao usab ang nag-ila sa lagda nga maoy saligan sa tulo ka pilo nga pag-aplikar sa tagna. Ang unang duha ka pagkapukan sa Babilonia nag-ila sa mga propetikanhong kinaiya sa ikatulo ug katapusang pagkapukan.
The Millerite history is repeated to the very letter in the history of Future for America. In Millerite history a compilation of rules which William Miller became familiar with, and employed to establish the framework of truth he used to present the message of the first angel, was a waymark of that history. A “triple application of prophecy” is one of the rules that has been compiled in these last days to establish the framework of truth in which the message of the third angel is identified.
Ang kasaysayan sa mga Millerite gisubli sa matag pulong mismo diha sa kasaysayan sa Future for America. Sa kasaysayan sa mga Millerite, ang usa ka tinigom nga mga lagda nga napamilyar ni William Miller ug iyang gigamit sa pag-establisar sa balangkas sa kamatuoran nga iyang gigamit sa pagpahibalo sa mensahe sa unang manulonda, maoy usa ka timailhan nianang kasaysayan. Ang usa ka “triple application of prophecy” maoy usa sa mga lagda nga gitigom niining katapusang mga adlaw aron matukod ang balangkas sa kamatuoran diin ang mensahe sa ikatulong manulonda giila.
The three manifestations of Rome, combined with the three manifestations of Babylon’s fall, are closely related, but have distinctions. The whore of Tyre, or Babylon, who commits fornication with the kings of the earth is one flesh with them, but she reigns over those kings as Jezebel reigned over king Ahab. Modern Rome is the beast of Revelation seventeen that the whore of Modern Babylon rides upon and reigns over.
Ang tulo ka mga pagpakita sa Roma, inubanan sa tulo ka mga pagpakita sa pagkapukan sa Babilonia, suod nga may kalabutan sa usag usa, apan adunay mga kalainan. Ang bigaon nga Tiro, o Babilonia, nga nakighilawas sa mga hari sa yuta usa ka unod uban kanila, apan siya nagahari ibabaw niadtong mga hari maingon nga si Jezebel naghari ibabaw ni Haring Ahab. Ang modernong Roma mao ang mapintas nga mananap sa Pinadayag disiete nga ginasakyan ug ginaarian sa bigaon sa Modernong Babilonia.
We will continue this study in the next article.
Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.
“Then my eyes were taken from the glory, and I was pointed to the remnant on the earth. The angel said to them, ‘Will ye shun the seven last plagues? Will ye go to glory and enjoy all that God has prepared for those who love Him and are willing to suffer for His sake? If so, ye must die that ye may live. Get ready, get ready, get ready. Ye must have a greater preparation than ye now have, for the day of the Lord cometh, cruel both with wrath and fierce anger, to lay the land desolate and to destroy the sinners thereof out of it. Sacrifice all to God. Lay all upon His altar—self, property, and all, a living sacrifice. It will take all to enter glory. Lay up for yourselves treasure in heaven, where no thief can approach or rust corrupt. Ye must be partakers of Christ’s sufferings here if ye would be partakers with Him of His glory hereafter.’
“Unya gikuha ang akong mga mata gikan sa himaya, ug gipakita ako ngadto sa salin dinhi sa yuta. Ang manulonda miingon kanila, ‘Mokalagiw ba kamo gikan sa pito ka ulahing mga hampak? Moadto ba kamo sa himaya ug magakalipay sa tanan nga giandam sa Dios alang kanila nga nahigugma Kaniya ug andam nga magaantus tungod sa Iyang ngalan? Kon mao, kinahanglan nga mamatay kamo aron mabuhi. Pangandam, pangandam, pangandam. Kinahanglan nga aduna kamoy labi pang dakong pagpangandam kay sa anaa kaninyo karon, kay ang adlaw sa Ginoo nagasingabot, mabangis sa kapungot ug sa mapintas nga kasuko, aron himoon ang yuta nga biniyaan ug aron laglagon gikan niana ang mga makasasala niini. Ihalad ninyo ang tanan ngadto sa Dios. Ibutang ang tanan ibabaw sa Iyang halaran—ang kaugalingon, kabtangan, ug ang tanan—ingon nga buhing halad. Kinahanglan ang tanan aron makasulod sa himaya. Tigumi alang sa inyong kaugalingon ang bahandi sa langit, diin walay kawatan nga makaduol ni ang taya makadaut. Kinahanglan nga mahimong mga umalambit kamo sa mga pag-antos ni Cristo dinhi kon buot kamo nga mahimong mga umalambit uban Kaniya sa Iyang himaya sa ulahi.’”
“Heaven will be cheap enough, if we obtain it through suffering. We must deny self all along the way, die to self daily, let Jesus alone appear, and keep His glory continually in view. I saw that those who of late have embraced the truth would have to know what it is to suffer for Christ’s sake, that they would have trials to pass through that would be keen and cutting, in order that they may be purified and fitted through suffering to receive the seal of the living God, pass through the time of trouble, see the King in His beauty, and dwell in the presence of God and of pure, holy angels.
“Ang langit igo ra kaayo ang bili, kon maangkon nato kini pinaagi sa pag-antus. Kinahanglan nga ilimod nato ang kaugalingon sa tibuok dalan, mamatay sa kaugalingon sa matag-adlaw, tugotan nga si Jesus lamang ang makita, ug ipadayon sa kanunay nga panan-aw ang Iyang himaya. Akong nakita nga kadtong bag-ohay pa lamang midawat sa kamatuoran kinahanglan makaila kon unsa ang pag-antus tungod kang Cristo; nga sila magaagian ug mga pagsulay nga hait ug masakit gayod, aron sila maputli ug maandam pinaagi sa pag-antus sa pagdawat sa patik sa buhing Dios, makaagi sa panahon sa kagul-anan, makakita sa Hari diha sa Iyang katahum, ug mopuyo sa presensya sa Dios ug sa putli, balaang mga manulonda.
“As I saw what we must be in order to inherit glory, and then saw how much Jesus had suffered to obtain for us so rich an inheritance, I prayed that we might be baptized into Christ’s sufferings, that we might not shrink at trials, but bear them with patience and joy, knowing what Jesus had suffered that we through His poverty and sufferings might be made rich. Said the angel, ‘Deny self; ye must step fast.’ Some of us have had time to get the truth and to advance step by step, and every step we have taken has given us strength to take the next. But now time is almost finished, and what we have been years learning, they will have to learn in a few months. They will also have much to unlearn and much to learn again. Those who would not receive the mark of the beast and his image when the decree goes forth, must have decision now to say, Nay, we will not regard the institution of the beast.” Early Writings, 67.
“Sa dihang nakita ko kon unsa ang angay natong pagkahimoon aron makapanunod sa himaya, ug unya nakita ko kon unsa kadako ang giantos ni Jesus aron mabatonan alang kanato ang ingon nianang kadato nga panulondon, nagaampo ako nga hinaut unta kita bautismohan ngadto sa mga pag-antos ni Cristo, aron dili kita mahadlok sa mga pagsulay, kondili antuson nato kini uban ang pagpailub ug kalipay, nga nasayod kon unsa ang giantos ni Jesus aron kita, pinaagi sa Iyang kakabus ug mga pag-antos, mamahimong adunahan. Miingon ang manulonda, ‘Ilhon nga walay bili ang kaugalingon; kinahanglan magdalidali kamo sa paglakaw.’ Ang uban kanato may panahon sa pagdawat sa kamatuoran ug sa pag-uswag lakang sa lakang, ug ang matag lakang nga atong gihimo naghatag kanato ug kusog sa paghimo sa sunod. Apan karon ang panahon hapit na matapos, ug ang atong nakat-onan sulod sa daghang mga tuig, sila kinahanglan makakat-on niana sulod sa pipila ka mga bulan. Kinahanglan usab nga daghan ang ilang kalimtan ug daghan ang ilang tun-an pag-usab. Kadtong dili modawat sa timaan sa mananap ug sa iyang larawan sa dihang mogula na ang sugo, kinahanglan adunay kalig-on sa paghukom karon aron makaingon, Dili, dili kami motagad sa institusyon sa mananap.” Early Writings, 67.