Sa miaging artikulo among gipaila nga ang mga Millerite dili makakita sa Roma ingon nga labaw pa sa pagano ug pang-apostal nga Roma, bisan pa nga ilang gihisgutan ang mga kalainan tali niadtong duha ka gahum. Alang sa mga Millerite, ang mga kalainan tali sa pagano ug pang-apostal nga Roma wala magdala kanila sa pag-ila nga ang pang-apostal nga Roma mao ang ikalimang gingharian nga misunod sa ikaupat nga gingharian sa pagano nga Roma. Human sa kapakyasan niadtong 1844, si Sister White mipaila sa tulo ka mga gahum sa Pinadayag dose ug trese ingon nga ang dragon sa kapitulo dose, dayon ang kapapahan, ingon nga ang mananap nga mitungha gikan sa dagat sa kapitulo trese nga gisundan sa Tinipong Bansa sa Amerika ingon nga ang mananap nga migula gikan sa yuta. Human mapahimutang ang patukoranan, gibuksan sa Ginoo ang kahayag bahin sa tulo-ka-pilo nga panaghiusa sa dragon, sa mananap ug sa mini nga manalagna nga sa kapitulo disesais sa Pinadayag nagdala sa kalibotan ngadto sa Armagedon.
“Ang han-ay sa tagna diin makita kining mga simbolo nagsugod sa Pinadayag 12, uban sa dragon nga naninguha sa paglaglag kang Cristo sa Iyang pagkatawo. Giingon nga ang dragon mao si Satanas (Pinadayag 12:9); siya mao ang nagdasig kang Herodes sa pagpatay sa Manluluwas. Apan ang pangulong galamiton ni Satanas sa pagpakiggubat batok kang Cristo ug sa Iyang katawhan sulod sa unang mga siglo sa Panahong Cristohanon mao ang Imperyong Romano, diin ang pagano mao ang nag-una nga relihiyon. Busa, samtang ang dragon, sa panguna, nagrepresentar kang Satanas, kini usab, sa ikaduhang diwa, usa ka simbolo sa paganong Roma.”
“Diha sa kapitulo 13 (mga bersikulo 1–10) gihulagway ang laing mapintas nga mananap, ‘sama sa leopardo,’ nga gihatagan sa dragon sa ‘iyang gahum, ug sa iyang lingkoranan, ug dakong pagbulot-an.’ Kini nga simbolo, sumala sa gituohan sa kadaghanan sa mga Protestante, nagrepresentar sa pagka-papa, nga misunod sa gahum ug sa lingkoranan ug sa pagbulot-an nga kaniadto iya sa karaang imperyo sa Roma. Mahitungod sa mananap nga sama sa leopardo gipahayag kini: ‘Ug gihatagan siya ug baba nga nagasulti ug dagkong mga butang ug mga pagpasipala…. Ug gibuka niya ang iyang baba sa pagpasipala batok sa Dios, sa pagpasipala sa Iyang ngalan, ug sa Iyang tabernakulo, ug kanila nga nagapuyo sa langit. Ug gihatagan siya sa paghimo ug gubat batok sa mga balaan, ug sa pagbuntog kanila: ug gihatagan siya ug pagbulot-an ibabaw sa tanang mga kabanayan, ug mga pinulongan, ug mga nasod.’ Kini nga panagna, nga hapit managsama sa paghulagway sa gamayng sungay sa Daniel 7, sa walay pagduhaduha nagtudlo ngadto sa pagka-papa.”
“‘Ang gahum gihatag kaniya sa pagpadayon sulod sa kap-atan ug duha ka bulan.’ Ug, nagaingon ang propeta, ‘Nakita ko ang usa sa iyang mga ulo nga daw samdan ngadto sa kamatayon.’ Ug usab: ‘Ang nagadala ngadto sa pagkabinihag maadto sa pagkabinihag: ang nagapatay pinaagi sa espada kinahanglan mapatay pinaagi sa espada.’ Ang kap-atan ug duha ka bulan mao ra ang sama sa ‘usa ka panahon ug mga panahon ug tunga sa usa ka panahon,’ tulo ka tuig ug tunga, o 1260 ka adlaw, sa Daniel 7—ang panahon diin ang gahum sa pagkapapa magadaugdaug sa katawhan sa Dios. Kining yugto sa panahon, sumala sa gipahayag sa nag-unang mga kapitulo, nagsugod sa pagkalabaw sa pagkapapa niadtong A.D. 538, ug natapos niadtong 1798. Nianang panahona ang papa gihimong binihag sa kasundalohang Pranses, ang gahum sa pagkapapa nakadawat sa iyang makamatay nga samad, ug natuman ang tagna, ‘Ang nagadala ngadto sa pagkabinihag maadto sa pagkabinihag.’”
“Nianang panahona gipaila ang laing simbolo. Miingon ang propeta: ‘Nakita ko ang laing mapintas nga mananap nga mitungha gikan sa yuta; ug kini may duha ka sungay nga sama sa nating karnero.’ Bersikulo 11. Ang dagway niining mananapa ug ang paagi sa iyang pagtungha nagapakita nga ang nasod nga iyang girepresentahan lahi sa mga gipakita ilalom sa nag-una nga mga simbolo. Ang dagkung gingharian nga naghari sa kalibotan gipresentar ngadto sa propeta nga si Daniel ingon nga mga mapintas nga mananap, nga mitungha sa dihang ‘ang upat ka hangin sa langit nanagbugno ibabaw sa dakung dagat.’ Daniel 7:2. Diha sa Pinadayag 17 usa ka manulonda mipasabut nga ang mga tubig nagarepresentar sa ‘mga katawohan, ug mga panon, ug mga nasod, ug mga pinulongan.’ Pinadayag 17:15. Ang mga hangin simbolo sa panagbingkil. Ang upat ka hangin sa langit nga nanagbugno ibabaw sa dakung dagat nagarepresentar sa makalilisang nga mga talan-awon sa pagpanakop ug rebolusyon nga pinaagi niini ang mga gingharian nakaangkon sa gahum.”
“Apan ang mananap nga may mga sungay nga sama sa sa nating karnero nakita nga ‘mitungha gikan sa yuta.’ Imbis nga pukanon ang ubang mga gahum aron mapahimutang ang iyang kaugalingon, ang nasod nga sa ingon niana gihulagway kinahanglan motungha sa teritoryo nga kaniadto wala pa mapuy-i ug motubo sa hinayhinay ug malinawon nga paagi. Busa, dili kini mahimong motungha taliwala sa naghuot ug nakigbisog nga mga nasyonalidad sa Karaang Kalibotan—nianang masamok nga dagat sa ‘mga katawhan, ug mga panon, ug mga nasod, ug mga pinulongan.’ Kinahanglan kini pangitaon sa Kasadpang Kontinente.
“Unsa nga nasod sa Bag-ong Kalibotan ang sa 1798 nagatubo ngadto sa gahum, nagahatag ug saad sa kusog ug pagkadaku, ug nakadani sa pagtagad sa kalibotan? Ang pag-aplikar sa simbolo wala magbilin ug bisan unsang pagduhaduha. Usa ka nasod, ug usa lamang, ang motuman sa mga kahulogan niini nga panagna; kini walay sayop nga nagtudlo ngadto sa United States of America. Sa makadaghan ug balik-balik, ang hunahuna, hapit ang tukmang mga pulong, sa balaang magsusulat gigamit sa walay pagpangandam sa mananalumpati ug sa historyador sa paghulagway sa pagtungha ug pagtubo niini nga nasod. Ang mapintas nga mananap nakita nga ‘nagatungha gikan sa yuta;’ ug, sumala sa mga maghuhubad, ang pulong dinhi gihubad nga ‘nagatungha’ sa literal nagakahulogan ug ‘motubo o moturok sama sa tanom.’ Ug, sumala sa atong nakita, ang nasod kinahanglan motungha sa teritoryo nga kaniadto wala pa mapuy-i. Usa ka iladong magsusulat, sa paghulagway sa pagtungha sa United States, naghisgot sa ‘misteryo sa iyang pagpakita gikan sa kahaw-ang,’ ug nagaingon: ‘Sama sa usa ka hilom nga liso mitubo kami ngadto sa imperyo.’—G. A. Townsend, The New World Compared With the Old, panid 462. Usa ka peryodikong Uropanhon niadtong 1850 naghisgot sa United States ingon nga usa ka kahibulongang imperyo, nga ‘nagatungha,’ ug ‘taliwala sa kahilom sa yuta sa matag-adlaw nagadugang sa iyang gahum ug garbo.’—The Dublin Nation. Si Edward Everett, sa usa ka pakigpulong mahitungod sa mga Pilgrim nga nagtukod niini nga nasod, miingon: ‘Nangita ba sila ug usa ka hilit nga dapit, dili makasamok tungod sa iyang pagkangitngit, ug luwas tungod sa iyang pagkahilayo, diin ang gamayng iglesia sa Leyden makatagamtam sa kagawasan sa konsensiya? Tan-awa ang halapad nga mga rehiyon diin, pinaagi sa malinawon nga pagdaug, … ilang gidala ang mga bandila sa krus!’—Pakigpulong nga gihatag sa Plymouth, Massachusetts, Dis. 22, 1824, panid 11.”
“‘Ug siya may duha ka sungay nga sama sa nating karnero.’ Ang mga sungay nga sama sa nating karnero nagpakita sa pagkabatan-on, pagka-inosente, ug kaaghop, nga angay kaayo nga nagrepresentar sa kinaiya sa Tinipong Bansa sa Amerika sa dihang kini gipakita sa propeta ingon nga ‘mitungha’ niadtong 1798. Sa mga Cristohanong biniyaan nga unang mikalagiw ngadto sa Amerika ug nangita didto ug dalangpanan gikan sa paglupig sa pagkahari ug sa pagkadili-matugtanon sa kaparian, daghan ang miandam sa pagtukod ug usa ka kagamhanan ibabaw sa halapad nga patukoranan sa sibil ug relihiyosong kagawasan. Ang ilang mga panglantaw nakakaplag ug dapit sa Declaration of Independence, nga nagapadayag sa dakong kamatuoran nga ‘ang tanang tawo gibuhat nga managsama’ ug gihatagan sa dili ikabalhin nga katungod sa ‘kinabuhi, kagawasan, ug pagpangita sa kalipay.’ Ug ang Konstitusyon nagagarantiya sa katawhan sa katungod sa kaugalingong pagdumala, pinaagi sa pagtakda nga ang mga representante nga gipili sa boto sa katawhan maoy maghimo ug magpatuman sa mga balaod. Gihatag usab ang kagawasan sa relihiyosong pagtoo, nga ang matag tawo gitugotan sa pagsimba sa Dios sumala sa mga sugo sa iyang konsensiya. Ang republikanismo ug Protestantismo nahimong mga patukorananong prinsipyo sa nasud. Kining mga prinsipyo mao ang tinago sa iyang gahum ug kauswagan. Ang mga gidaugdaug ug gidagmalan sa tibuok Cristiyanidad midangop niining yutaa uban sa interes ug paglaum. Minilyon ang nangita sa iyang kabaybayonan, ug ang Tinipong Bansa sa Amerika mitubo ngadto sa usa ka kahimtang taliwala sa labing gamhanang mga nasud sa yuta.
“Apan ang mananap nga may mga sungay nga sama sa nati nga karnero ‘misulti ingon sa usa ka dragon. Ug iyang gigamit ang tanang kagamhanan sa unang mananap sa iyang atubangan, ug gipasimba ang yuta ug ang mga nanagpuyo niini sa unang mananap, kansang samad nga makamatay naayo; … nga nagaingon kanila nga nanagpuyo sa yuta, nga sila magbuhat ug larawan sa mananap, nga adunay samad tungod sa espada, ug nabuhi.’ Pinadayag 13:11–14.” The Great Controversy, 438–441.
Ang maong teksto nagpakita nga ang kapitulo dose ug trese nag-ila sa dragon, sa mapintas nga mananap, ug sa mini nga manalagna, ang tulo ka gahom diha sa Pinadayag 16 nga modala sa kalibotan ngadto sa Armagedon. Kining tulo ka gahom ang matag usa adunay kaugalingong pinasahi nga mga kapitulo nga naglangkob sa mao ra nga profetikong kasaysayan. Ang kataposang unom ka bersikulo sa Daniel 11 nagsugod sa mga pulong, “Ug sa panahon sa katapusan,” nga mao ang 1798. Unya kining unom ka bersikulo nag-ila sa kataposang mga lihok sa pagka-papa hangtod nga sa bersikulo 1 sa Daniel 12 si Miguel motindog ug ang panahon sa pagsulay sa tawo matapos ug magpasugod sa pito ka ulahing mga hampak. Sa bersikulo 44 sa kapitulo 11 ang mensahe sa maong takna nga makapasuko sa pagka-papa ug magpasugod sa pagpaagas sa dugo nga mahitabo sa dili pa matapos ang panahon sa pagsulay ginarepresentar ingon nga “mga balita gikan sa sidlakan ug gikan sa amihanan.”
Ang mensahe gikan sa sidlakan ug amihan nagrepresentar sa katapusang mensahe sa pasidaan, kay kini ginamantala sa wala pa motindog si Miguel. Mao kini ang mensahe sa ikatulong manulonda nga ginamantala sa panahon sa pagbubo sa Balaang Espiritu. Girepresentar ni Daniel ang mensahe ingon nga may duha ka bahin. Ang mensahe sa “amihan” nga nakapahupaw sa kapungot sa kapapahan mao ang mensahe nga nagaila sa “hari sa amihan” ingon nga gahum sa kapapahan, ug ang mensahe sa “sidlakan” mao ang mensahe sa mga anak sa sidlakan, nga mao ang Islam. Siyempre, kini adunay uban pang importante nga mga kahulogan usab, apan ang sidlakan usa ka simbolo sa Islam ug ang anticristo mao ang peke nga hulad sa tinuod nga Hari sa Amihan. Ang mensahe sa ikatulong manulonda nga nagpasidaan batok sa pagdawat sa marka sa hari sa amihan (ang marka sa mapintas nga mananap) nagpasidaan usab nga ang Islam mohampak sa punto nga ang copa sa kasal-anan mapuno na alang sa Tinipong Bansa, ug mapuno sa Tinipong Bansa ang iyang copa sa kasal-anan diha sa balaod sa Dominggo.
Ang Pinadayag kapitulo trese sugod sa bersikulo onse ug padayon nagaila sa maong sama nga kasaysayang profesiya, ug kini usab nagsugod sa panahon sa katapusan niadtong 1798.
“Unsa nga nasod sa Bag-ong Kalibotan ang sa 1798 nagasaka ngadto sa kagahum, nagahatag ug saad sa kalig-on ug pagkadaku, ug nagadani sa pagtagad sa kalibotan? Ang pag-aplikar sa simbolo dili tugotan ang bisan unsang pagduhaduha. Usa ka nasod, ug usa lamang, ang nagtuman sa mga kahulogan niini nga tagna; kini walay sayop nga nagtudlo ngadto sa Estados Unidos sa Amerika.” The Great Controversy, 440.
Ang mao rang maong propheticong kasaysayan ang gisakop sa Pinadayag 13:11–18 nga gisakop usab sa Daniel 11:40–45. Sama sa mga bersikulo diha sa Daniel, ang sugilanon bahin sa papel sa Tinipong Bansa sa Amerika matapos sa pagtapos sa panahon sa pagsulay sa dihang pugson sa Tinipong Bansa sa Amerika ang kalibotan sa pagdawat sa marka sa mananap. Unya, maingon usab sa Daniel 11, ang mensahe alang sa maong takna gipahayag diha sa kapitulo 14. Mao kini ang hingpit nga susamang porma sa duha ka mga bahin, gawas nga ang mga bersikulo ni Daniel naghulagway sa mga kalihokan sa pagka-papa ug ang Pinadayag 13 nagailhan sa papel sa Tinipong Bansa sa Amerika. Uban niining duha ka mga linya atong makita nga ang Pinadayag 17 naglangkob sa mao rang kasaysayan, apan naghatag ug gibug-aton sa papel sa dragon, nga girepresentahan ingon nga napulo ka mga hari, nga mao ang United Nations. Ang tulo ka mga kapitulo nga gikonsiderar, linya ibabaw sa linya, nagailhan sa papel sa dragon, sa mananap, ug sa mini nga propeta nga diha sa kapitulo 16 maoy modala sa kalibotan ngadto sa Armagedon; busa mahinungdanon nga si Juan nagpahibalo kanato nga sa dihang magsugod ang kapitulo 17 usa sa mga manulonda nga nagbubo sa pito ka ulahing mga hampak mao ang mianhi aron sa pagsulti kang Juan mahitungod sa paghukom sa bigaon sa Roma.
Ug miabut ang usa sa pito ka manulonda nga may pito ka panaksan, ug nakigsulti kanako, nga nagaingon kanako, Umari ka dinhi; ipakita ko kanimo ang paghukom sa bantugang bigaon nga nagalingkod ibabaw sa daghang katubigan: Nga uban kaniya ang mga hari sa yuta nakighilawas, ug ang mga pumoluyo sa yuta nangahubog sa bino sa iyang pagpakighilawas. Pinadayag 17:1, 2.
Alang sa mga Millerite, kini may kalabotan sa paganong Roma ug sa papal nga Roma, apan sa katapusan kini may kalabotan sa tinulo ka pilo nga panaghiusa. Sama sa iyang pag-ila niadtong tulo ka gahum diha sa kapitulo dose ug trese, tin-aw niyang giila ang babaye sa kapitulo disisiyete nga mao ang kapapahan.
“Ang babaye [Babylon] diha sa Pinadayag 17 gihulagway nga ‘gisul-oban ug purpura ug mapulang-eskarlata nga kolor, ug gidayandayanan sa bulawan ug mga bililhong bato ug mga mutya, nga may bulawang kopa sa iyang kamot nga puno sa mga dulumtanan ug kahugawan: … ug sa iyang agtang may ngalan nga nahisulat, “Tinago, ang Dakong Babilonya, ang inahan sa mga bigaon.”’ Miingon ang propeta: ‘Nakita ko ang babaye nga nahubog sa dugo sa mga balaan, ug sa dugo sa mga martir ni Jesus.’ Ang Babilonya dugang pa nga gipahayag nga mao ang ‘kanang dakong siyudad, nga nagahari ibabaw sa mga hari sa yuta.’ Pinadayag 17:4–6, 18. Ang gahum nga sulod sa daghang mga siglo nagmintinar sa malupigon nga paghari ibabaw sa mga monarka sa Kakristohan mao ang Roma.” The Great Controversy, 382.
Busa, kanus-a man magsugod ang propetikong kasaysayan nga girepresentar sa kapitulo disi-siyete?
Busa gidala niya ako diha sa Espiritu ngadto sa kamingawan: ug nakita ko ang usa ka babaye nga naglingkod ibabaw sa usa ka mapula nga mapulaon nga mananap, nga napuno sa mga ngalan sa pagpasipala, nga may pito ka ulo ug napulo ka sungay. Ug ang babaye gibistihan ug purpura ug mapula nga mapulaon, ug ginadayandayanan sa bulawan ug mga mahalong bato ug mga perlas, nga may bulawang kopa diha sa iyang kamot nga napuno sa mga dulumtanan ug sa kahugaw sa iyang pakighilawas: Ug sa iyang agtang may usa ka ngalan nga nahisulat, TINAGO, ANG DAKONG BABILONIA, ANG INAHAN SA MGA BIGAON UG SA MGA DULUMTANAN SA YUTA. Ug nakita ko ang babaye nga nahubog sa dugo sa mga balaan, ug sa dugo sa mga martir ni Jesus: ug sa pagkakita ko kaniya, nahibulong ako sa dakong katingala. Pinadayag 17:3–6.
Aron makita ni Juan ang babaye, sa paagi nga mahimatikdan sa tagna gidala siya ngadto sa kamingawan, nga si Juan mismo nahisgotan na uban sa duha ka mga saksi ingon nga ang usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka tuig sa pagmando sa kapapahan diha sa kapitulo dose.
Ug ang babaye mikalagiw ngadto sa kamingawan, diin siya adunay usa ka dapit nga giandam sa Dios, aron didto sila mag-atiman kaniya sulod sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka adlaw.... Ug ang babaye gihatagan sa duha ka pako sa usa ka dakung agila, aron siya makalupad ngadto sa kamingawan, ngadto sa iyang dapit, diin siya ginabuhi sulod sa usa ka panahon, ug mga panahon, ug tunga sa usa ka panahon, gikan sa atubangan sa bitin. Pinadayag 12:6, 14.
Si Juan gidala pinaagi sa espirituhanong pagpadayag ngadto sa yugto sa kamingawan, apan ang bersikulo tres ug ang mosunod niini naglatid sa tukmang dapit sulod sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka tuig diin gidala si Juan, kay ang babaye nahubog na pinaagi sa dugo sa paglutos, ug siya nahimo nang “inahan sa mga bigaon.” Gidala si Juan ngadto sa katapusan sa yugto sa kamingawan, kay ang babaye nakainom na sa dugo sa paglutos ug ang mga Protestante nga mga iglesia namalik na ngadto sa iyang pundok ug nangahimong iyang mga anak nga babaye, kay sa maong yugto sa panahon siya giila na ingon nga “inahan sa mga bigaon.” Aduna na siyay mga anak nga babaye. Ang pagpamatuod ni Juan sa kapitulo disyisiete nagsugod niadtong 1798, maingon usab ang mao nga kasaysayan nga profetiko nga nagrepresentar sa mananap sa Daniel onse ug sa mini nga propeta sa Pinadayag trese.
Sama usab sa laing duha ka mga linya, sa dihang matapos ang kapitulo disi-siyete, ang kapitulo disi-otso dayon nag-ila sa mensahe sa maong takna. Tulo ka mga propetikong linya, usa alang sa matag usa sa tulo-ka-bahin nga panaghiusa. Silang tanan gipakita ibabaw sa samang historikal nga estruktura nga nagsugod niadtong 1798 ug nagpadayon hangtod sa pagtapos sa panahon sa gracia, ug ang tanan tulo nagpasiugda sa katapusang mensahe sa pasidaan.
Ang Mga Talaan ni Habakkuk naghisgot sa hilisgotan sa Pinadayag disi-siyete uban sa mas halapad kaayong pagpatin-aw, busa moadto na ako karon sa tigmo nga girepresentahan sa maong kapitulo nga naglatid sa walo ka mga gingharian sa tagna sa Biblia.
Ug ania ang hunahuna nga may kaalam. Ang pito ka ulo mao ang pito ka bukid, diin nagalingkod ang babaye. Ug may pito ka mga hari: lima ang nangapukan, ug ang usa atua karon, ug ang usa wala pa moabot; ug sa diha nga siya moabot na, kinahanglan nga magpadayon siya sa hamubong panahon. Ug ang mapintas nga mananap nga kaniadto didto, ug karon wala na, siya mao ang ikawalo, ug gikan sa pito, ug moadto sa kapildihan. Pinadayag 17:9–11.
Si Daniel miingon kang Nabucodonosor, “Ikaw mao kining ulo nga bulawan.”
Ug bisan asa magapuyo ang mga anak sa mga tawo, ang mga mananap sa kapatagan ug ang mga langgam sa kalangitan iyang gihatag sa imong kamot, ug ikaw iyang gihimo nga magmamando kanilang tanan. Ikaw mao kining ulo nga bulawan. Daniel 2:38.
Si Daniel miingon usab kang Nabucodonosor, “Ikaw, O hari, hari sa mga hari.”
Ikaw, O hari, mao ang hari sa mga hari; kay ang Dios sa langit naghatag kanimo ug gingharian, gahum, kusog, ug himaya. Daniel 2:37.
Si Nebukadnezar mao ang “ulo” ug siya usa ka hari, ug siya usa ka hari sa mga hari tungod kay siya nagrepresentar sa nahaunang mga gingharian nga girepresentar diha sa hulagway. Si Nebukadnezar mao ang hari nga girepresentar sa bulawan, ug ang ubang mga gingharian ug mga hari pagarepresentahan sa ubang mga metal diha sa hulagway, apan si Nebukadnezar mao ang nahauna ug busa siya ang hari sa mga hari. Ang laing lebel nga dili nato hisgutan karon mao nga ang gingharian sa Babilonia nagrepresentar sa gingharian nga nagtinguha sa pagpalsipikar kang Cristo, nga mao ang tinuod nga Hari sa mga hari.
Sa sinugdanan sa pagpamatuod ni Isaias bahin sa mga propesiya sa duha ka libo ug lima ka gatus ug kaluhaan ka tuig (ang pito ka mga panahon sa Levitico 26), giila ni Isaias ang mga hari ingon nga mga ulo.
Kay ang ulo sa Siria mao ang Damasco, ug ang ulo sa Damasco mao si Rezin; ug sulod sa kan-uman ug lima ka tuig pagabungkagon ang Ephraim, aron kini dili na mahimong usa ka katawohan. Ug ang ulo sa Ephraim mao ang Samaria, ug ang ulo sa Samaria mao ang anak ni Remalias. Kon kamo dili motuo, sa pagkatinuod kamo dili mapalig-on. Isaias 7:7, 8.
Si Isaias naglatid lamang sa sinugdanan nga punto alang sa duha ka panahon nga may duha ka libo lima ka gatus ug kaluhaan ka tuig batok sa amihanang gingharian sa Samaria ug sa habagatang gingharian sa Juda, ug sa iyang pagbuhat niini iyang gilakip ang duha ka mga saksi nga ang kapitolyo nga siyudad sa usa ka nasod mao ang ulo niini, ug nga ang hari mao ang ulo sa kapitolyo nga siyudad. Ang “ulo” mao ang usa ka hari ug usa ka gingharian. Sa Pinadayag, ang maong linya sa tagna gisubay pag-usab maingon sa Daniel.
Busa, sa dihang gidala si Juan ngadto sa 1798 ug gipaatubang sa tigmo nga nagpaila nga adunay pito ka “ulo,” iyang gipasabot nga adunay pito ka mga gingharian. Dayon gisultihan siya nga ang lima sa mga ulo o mga gingharian nangapukan na. Sa 1798, ang ikalimang gingharian sa tagna sa Biblia bag-o pa gayud napukan samtang kini nakadawat sa usa ka makamatay nga samad nga sa kaulahian mamaayo ra.
Si Juan, nga nagatindog sulod sa kasaysayan sa panahon sa katapusan sa tuig 1798, gisultihan usab nga ang usa sa mga ulo “anaa.” Ang ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia nagsugod sa 1798, busa sa dihang si Juan gidala sa paaging tagna ngadto sa 1798, ang gingharian nga niadtong higayona anaa mao ang Tinipong Bansa sa Amerika, ug dugang pa gayud siyang gipahibalo nga ang ikapito nga gingharian umaabot pa lamang sa unahan sa 1798, kay wala pa kini moabot. Ang ikapitong gingharian nga sa 1798 umaabot pa lamang, mao ang United Nations nga gilarawan pinaagi sa napulo ka mga hari, ug mao ang hilisgutan sa Pinadayag disi-siyete. Apan adunay usab ikawalo, nga gikan sa pito. Ang Roma sa kanunay motungha nga ikawalo ug gikan sa pito.
Daghan ang ikasulti mahitungod sa mga sulod sa kapitulo disi-siyete, apan ginaila lamang nato ang walo ka gingharian sa tagna sa Biblia nga girepresentar sa kapitulo disi-siyete aron makita kon giunsa pagkatakdo sa pagsabot sa mga Millerite bahin sa upat ka gingharian sa walo ka gingharian sa Pinadayag disi-siyete.
Atong hisgutan kini sa sunod nga artikulo.