All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.
Kamong tanan nga mga pumoluyo sa kalibotan, ug mga nagpuyo sa yuta, tan-awa ninyo, sa diha nga siya mopatindog ug usa ka bandila sa ibabaw sa kabukiran; ug sa diha nga siya mohuyop sa trompeta, pamati kamo. Isaias 18:3.
The messenger represented as Elijah proclaiming the message represented by Moses is slain in the streets by a beast that ascends from the bottomless pit. After being trampled down for a period represented by the “curse” of Moses which is the “scattering” of Leviticus twenty-six the Holy Spirit enters into their dead bodies through God’s Word. They then stand up and thereafter ascend up into heaven. A message that is represented as in heaven is the everlasting gospel of the three angels.
Ang mensahero nga girepresentar ingon nga si Elias nga nagamantala sa mensahe nga girepresentar ni Moises gipatay sa kadalanan sa usa ka mapintas nga mananap nga mitungas gikan sa bung-aw nga walay kinatumyan. Human sila matumban sulod sa usa ka yugto nga girepresentar sa “tinunglo” ni Moises nga mao ang “pagkatibulaag” sa Levitico 26, ang Balaang Espiritu misulod sa ilang mga minatay nga lawas pinaagi sa Pulong sa Dios. Unya mitindog sila, ug pagkahuman niana mitungas ngadto sa langit. Ang mensahe nga girepresentar ingon nga anaa sa langit mao ang walay-katapusang maayong balita sa tulo ka manulonda.
And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people. Revelation 14:6.
Ug nakita ko ang laing manulonda nga naglupad sa taliwala sa langit, nga may walay-kataposang ebanghelyo aron iwali ngadto kanila nga nanagpuyo sa yuta, ug sa tanang nasod, ug kabanayan, ug pinulongan, ug katawhan. Pinadayag 14:6.
Before Elijah and Moses ascend into heaven they first would stand upon their feet.
Sa dili pa mosaka si Elias ug si Moises ngadto sa langit, sila una nga motindog ibabaw sa ilang mga tiil.
And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. Revelation 11:11, 12.
Ug human sa tulo ug tunga ka adlaw ang Espiritu sa kinabuhi nga gikan sa Dios misulod kanila, ug sila mitindog sa ilang mga tiil; ug daku nga kahadlok miabut ibabaw niadtong nakakita kanila. Ug sila nakadungog ug usa ka dakung tingog gikan sa langit nga nagaingon kanila, Saka kamo dinhi. Ug sila mikayab ngadto sa langit diha sa usa ka panganod; ug ang ilang mga kaaway nakakita kanila. Pinadayag 11:11, 12.
Every prophet agrees with the other prophets and they all come together in the book of Revelation. The book of Ezekiel teaches that when the Spirit enters into men they stand upon their feet.
Ang matag propeta nagkauyon sa ubang mga propeta, ug silang tanan nagkatigom diha sa basahon sa Pinadayag. Ang basahon ni Ezekiel nagatudlo nga sa dihang ang Espiritu mosulod ngadto sa mga tawo, sila motindog ibabaw sa ilang mga tiil.
And he said unto me, Son of man, stand upon thy feet, and I will speak unto thee. And the spirit entered into me when he spake unto me, and set me upon my feet, that I heard him that spake unto me. Ezekiel 2:1, 2.
Ug miingon siya kanako, Anak sa tawo, tumindog ka sa ibabaw sa imong mga tiil, ug ako mosulti kanimo. Ug ang espiritu misulod kanako sa diha nga siya misulti kanako, ug gipatindog ako niya sa ibabaw sa akong mga tiil, aron madungog ko siya nga nagsulti kanako. Ezekiel 2:1, 2.
Ezekiel represents God’s people in the “last days” who are dead, yet they hear God speak, and the reception of God’s Word brings the presence of the Holy Spirit and they then stand upon their feet. Those in Revelation who have been slain and left in the street to be trampled down for twelve hundred and sixty symbolic days also hear God’s Word, which conveys the Holy Spirit into their hearts and minds and they stand upon their feet. Ezekiel informs us what the Word of God is that they hear, which in turn brings the entire movement represented by Moses and Elijah that has been dead in the streets back to life, and causes them to stand.
Si Ezekiel nagarepresentar sa katawohan sa Dios sa “kataposang mga adlaw” nga patay, apan nakadungog sila sa pagsulti sa Dios, ug ang pagdawat sa Pulong sa Dios nagdala sa presensya sa Balaang Espiritu ug unya mitindog sila sa ilang mga tiil. Kadtong anaa sa Pinadayag nga gipamatay ug gibiyaan sa dalan aron pagatamakan sulod sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka simbolikong mga adlaw nakadungog usab sa Pulong sa Dios, nga nagdala sa Balaang Espiritu ngadto sa ilang mga kasingkasing ug mga hunahuna ug mitindog sila sa ilang mga tiil. Gipahibalo kanato ni Ezekiel kon unsa ang Pulong sa Dios nga ilang nadungog, nga maoy nagdala pag-usab sa kinabuhi sa tibuok kalihokan nga girepresentahan ni Moises ug Elias nga namatay sa kadalanan, ug maoy nakapapahindog kanila.
The hand of the Lord was upon me, and carried me out in the spirit of the Lord, and set me down in the midst of the valley which was full of bones, And caused me to pass by them round about: and, behold, there were very many in the open valley; and, lo, they were very dry. And he said unto me, Son of man, can these bones live? And I answered, O Lord God, thou knowest. Again he said unto me, Prophesy upon these bones, and say unto them, O ye dry bones, hear the word of the Lord. Thus saith the Lord God unto these bones; Behold, I will cause breath to enter into you, and ye shall live: And I will lay sinews upon you, and will bring up flesh upon you, and cover you with skin, and put breath in you, and ye shall live; and ye shall know that I am the Lord. So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Then said he unto me, Prophesy unto the wind, prophesy, son of man, and say to the wind, Thus saith the Lord God; Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live. So I prophesied as he commanded me, and the breath came into them, and they lived, and stood up upon their feet, an exceeding great army. Then he said unto me, Son of man, these bones are the whole house of Israel: behold, they say, Our bones are dried, and our hope is lost: we are cut off for our parts. Therefore prophesy and say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, O my people, I will open your graves, and cause you to come up out of your graves, and bring you into the land of Israel. And ye shall know that I am the Lord, when I have opened your graves, O my people, and brought you up out of your graves, And shall put my spirit in you, and ye shall live, and I shall place you in your own land: then shall ye know that I the Lord have spoken it, and performed it, saith the Lord. Ezekiel 37:1–14.
Ang kamot sa Ginoo diha kanako, ug gidala niya ako sa Espiritu sa Ginoo, ug gipahimutang ako sa taliwala sa walog nga napuno sa mga bukog, Ug gipaagi niya ako libot kanila sa tanang dapit: ug, ania karon, daghan kaayo sila sa walog nga hawan; ug, tan-awa, uga na kaayo sila. Ug siya miingon kanako, Anak sa tawo, mabuhi pa ba kining mga bukog? Ug mitubag ako, O Ginoong Dios, ikaw ang nahibalo. Miingon na usab siya kanako, Panagna batok niining mga bukog, ug ingna sila, O kamong mga uga nga bukog, pamatia ang pulong sa Ginoo. Mao kini ang giingon sa Ginoong Dios niining mga bukog; Ania karon, pasudlon ko kamo ug gininhawa, ug mabuhi kamo: Ug butangan ko kamo ug mga ugat, ug patuboon ko ang unod diha kaninyo, ug tabonan ko kamo ug panit, ug ibutang ko ang gininhawa diha kaninyo, ug mabuhi kamo; ug mahibalo kamo nga ako mao ang Ginoo. Busa nanagna ako sumala sa gisugo kanako: ug samtang nanagna ako, may usa ka kaguliyang, ug, ania karon, may usa ka pag-uyog, ug ang mga bukog nanagkatigum, bukog ngadto sa iyang bukog. Ug sa akong pagtan-aw, ania karon, ang mga ugat ug ang unod mitubo diha kanila, ug ang panit mitabon kanila sa ibabaw: apan walay gininhawa diha kanila. Unya miingon siya kanako, Panagna ngadto sa hangin, panagna, anak sa tawo, ug ingna ang hangin, Mao kini ang giingon sa Ginoong Dios; Umari ka gikan sa upat ka hangin, O gininhawa, ug huypi kining mga pinatay, aron sila mabuhi. Busa nanagna ako sumala sa iyang gisugo kanako, ug ang gininhawa misulod kanila, ug sila nabuhi, ug mitindog sa ilang mga tiil, usa ka kasundalohan nga hilabihan kadaku. Unya miingon siya kanako, Anak sa tawo, kining mga bukog mao ang tibook balay sa Israel: ania karon, nagaingon sila, Ang among mga bukog nauga na, ug ang among paglaum nawala na: kami giputol na sa among mga bahin. Busa panagna ug ingna sila, Mao kini ang giingon sa Ginoong Dios; Ania karon, O akong katawohan, ablihan ko ang inyong mga lubnganan, ug paalsahon ko kamo gikan sa inyong mga lubnganan, ug dad-on ko kamo ngadto sa yuta sa Israel. Ug mahibalo kamo nga ako mao ang Ginoo, sa diha nga maablihan ko ang inyong mga lubnganan, O akong katawohan, ug mapaalsahon ko kamo gikan sa inyong mga lubnganan, Ug ibutang ko ang akong Espiritu diha kaninyo, ug mabuhi kamo, ug pahimutangon ko kamo sa inyong kaugalingong yuta: unya mahibalo kamo nga ako, ang Ginoo, maoy namulong niini, ug nagtuman niini, nagaingon ang Ginoo. Ezekiel 37:1–14.
Daniel and John represent God’s one hundred and forty-four thousand in the “last days” who have been symbolically killed and resurrected. John in the boiling oil, Daniel in the lion’s den. The movement that was an offspring of its Laodicean mother is symbolically slain and thereafter resurrected, thus becoming the eighth that is of the seven. It is the resurrection of the sixth church, which was Philadelphia that becomes the eighth, though it is not a church but a movement. At the end of a period where they remain unburied, that they might be trampled down by those that are celebrating their deaths, they stand upon their feet as a mighty army. They stand up because they hear a message from God’s Word. Any corpse that has been in the street for over three years has rotted away to the point that all that would remain would be bones.
Si Daniel ug si Juan nagarepresentar sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo sa Dios sa “kataposang mga adlaw” nga sa simbolikong paagi gipatay ug gibanhaw. Si Juan didto sa nagbukal nga lana, si Daniel didto sa langub sa mga leon. Ang kalihokan nga usa ka anak sa iyang inahan nga Laodicea, sa simbolikong paagi gipatay ug human niana gibanhaw, sa ingon nahimong ikawalo nga gikan sa pito. Kini mao ang pagkabanhaw sa ikaunom nga iglesia, nga mao ang Philadelphia, nga nahimong ikawalo, bisan tuod dili kini iglesia kondili usa ka kalihokan. Sa katapusan sa usa ka yugto diin sila nagpabiling walay lubong, aron pagatumban-tumbanon niadtong nagsaulog sa ilang mga kamatayon, sila mibarog sa ilang mga tiil ingon nga usa ka gamhanang kasundalohan. Mibarog sila tungod kay nadungog nila ang usa ka mensahe gikan sa Pulong sa Dios. Ang bisan unsang patayng lawas nga anaa na sa dalan sulod sa kapin sa tulo ka tuig nabulok na ngadto sa kahimtang nga ang nahibilin na lamang mao ang mga bukog.
“The dry bones need to be breathed upon by the Holy Spirit of God, that they may come into action, as by a resurrection from the dead.” Bible Training School, December 1, 1903.
“Ang uga nga mga bukog kinahanglan pagahuyopan sa Balaang Espiritu sa Dios, aron sila mabuhi ngadto sa lihok, ingon sa pinaagi sa pagkabanhaw gikan sa mga patay.” Bible Training School, December 1, 1903.
We are required to participate in the work of resurrecting ourselves. We do this by reading, hearing and keeping the things which are written.
Gikinahanglan nga moapil kita sa buluhaton sa pagpabuhi pag-usab sa atong kaugalingon. Ginabuhat nato kini pinaagi sa pagbasa, pagpaminaw, ug pagtuman sa mga butang nga nahisulat.
“A revival of true godliness among us is the greatest and most urgent of all our needs. To seek this should be our first work.” Selected Messages, book 1, 121.
“Ang usa ka pagpabuhi pag-usab sa tinuod nga pagkadiosnon sa atong taliwala mao ang labing dako ug labing dinalian sa tanan natong mga panginahanglan. Ang pagpangita niini kinahanglan mao ang atong nahaunang buluhaton.” Selected Messages, libro 1, 121.
The prophetic “Word” that produces this resurrection from a Laodicean experience unto the experience of Philadelphia comes from a message found in the books of Daniel and Revelation.
Ang manalagnang “Pulong” nga nagmugna niining pagkabanhaw gikan sa kasinatian sa Laodicea ngadto sa kasinatian sa Filadelfia nagagikan sa usa ka mensahe nga makita sa mga libro sa Daniel ug Pinadayag.
“When the books of Daniel and Revelation are better understood, believers will have an entirely different religious experience.” Testimonies to Ministers, 112–114.
“Sa dihang ang mga basahon ni Daniel ug sa Pinadayag masabtan pag-ayo, ang mga magtotoo makabaton ug hingpit nga lahi nga kasinatian sa relihiyon.” Testimonies to Ministers, 112–114.
The experience of the legal religion of Laodicea is changed by a life-giving message. The message of the Revelation of Jesus Christ is the message of His creative power, which most certainly is the power of God unto salvation for everyone that believes.
Ang kasinatian sa legalistiko nga relihiyon sa Laodicea mausab pinaagi sa usa ka mensaheng nagahatag ug kinabuhi. Ang mensahe sa Pinadayag ni Jesu-Cristo mao ang mensahe sa Iyang gahum sa paglalang, nga sa pagkatinuod mao ang gahum sa Dios ngadto sa kaluwasan alang sa matag usa nga nagatoo.
“What power must we have from God that icy hearts, having only a legal religion, should see the better things provided for them—Christ and His righteousness! A life-giving message was needed to give life to the dry bones.” Manuscript Releases, volume 12, 205.
“Unsa nga gahum ang angay nga maangkon nato gikan sa Dios aron ang mga kasingkasing nga daw yelo ang kabugnaw, nga adunay usa lamang ka legal nga relihiyon, makakita sa labi pang maayong mga butang nga giandam alang kanila—si Cristo ug ang Iyang pagkamatarung! Gikinahanglan ang usa ka mensaheng nagahatag ug kinabuhi aron mohatag ug kinabuhi sa mga uga nga bukog.” Manuscript Releases, volyum 12, 205.
The legal religion is a backslidden religion as represented by Adventism’s departure from the foundations in 1863 and onward.
Ang legal nga relihiyon usa ka relihiyong mibiya na sa pagtoo, ingon sa girepresentar sa pagbiya sa Adventismo gikan sa mga patukoranan niini niadtong 1863 ug padayon.
“I lay down my pen and lift up my soul in prayer, that the Lord would breathe upon his backslidden people, which are as dry bones, that they may live.” General Conference Bulletin, February 4, 1893.
“Ibutang ko ang akong pluma ug ipataas ko ang akong kalag sa pag-ampo, nga ang Ginoo mohuyop sa Iyang mga katawhan nga nahisalaag, nga sama sa mga uga nga bukog, aron sila mabuhi.” General Conference Bulletin, Pebrero 4, 1893.
Jesus is “the faithful witness” in the Revelation.
Si Jesus mao ang “ang matinumanong saksi” diha sa Pinadayag.
And unto the angel of the church of the Laodiceans write; These things saith the Amen, the faithful and true witness, the beginning of the creation of God. Revelation 3:14.
Ug alang sa manolunda sa iglesia sa mga taga-Laodicea isulat; Kini nga mga butang nagaingon ang Amen, ang matinumanon ug tinuod nga saksi, ang sinugdanan sa kabuhatan sa Dios. Pinadayag 3:14.
Sister White informs us that it is Jesus who is the “faithful witness” that presents a “straight testimony” to the Laodiceans who are dead in trespasses and sin, and that just as with the message to the valley of dead dry bones, the message causes a shaking.
Si Sister White nagpahibalo kanato nga si Jesus mao ang “matinumanong saksi” nga nagahatag ug “tul-id nga pagpamatuod” ngadto sa mga taga-Laodicea nga patay sa mga kalapasan ug sala, ug nga sama sa mensahe ngadto sa walog sa mga uga ug patay nga mga bukog, ang maong mensahe maoy hinungdan sa usa ka pagkurog.
“I asked the meaning of the shaking I had seen and was shown that it would be caused by the straight testimony called forth by the counsel of the True Witness to the Laodiceans. This will have its effect upon the heart of the receiver, and will lead him to exalt the standard and pour forth the straight truth. Some will not bear this straight testimony. They will rise up against it, and this is what will cause a shaking among God’s people.
“Nangutana ako sa kahulogan sa pag-uyog nga akong nakita ug gipakita kanako nga kini pagapahinaboan sa matarong nga pagpamatuod nga gipukaw sa tambag sa Matinoodong Saksi ngadto sa mga Laodiceanhon. Kini adunay epekto sa kasingkasing sa modawat niini, ug magatultol kaniya sa pagpataas sa sumbanan ug sa pagpadayag sa matarong nga kamatuoran. Ang uban dili makaantus niining matarong nga pagpamatuod. Mosukol sila batok niini, ug mao kini ang magapahinabo sa usa ka pag-uyog taliwala sa katawhan sa Dios.
“I saw that the testimony of the True Witness has not been half heeded. The solemn testimony upon which the destiny of the church hangs has been lightly esteemed, if not entirely disregarded. This testimony must work deep repentance; all who truly receive it will obey it and be purified.
“Nakita ko nga nga ang pagpamatuod sa Matuod nga Saksi wala tunga sa pagtagad. Ang solemneng pagpamatuod nga maoy ginabitayan sa kapalaran sa iglesia gihatagan lamang ug mabuag nga pagtan-aw, kon dili man hingpit nga gipabay-an. Kini nga pagpamatuod kinahanglan magbuhat ug halalum nga paghinulsol; ang tanan nga sa pagkamatuod midawat niini motuman niini ug pagaputlion.”
“Said the angel, ‘List ye!’ Soon I heard a voice like many musical instruments all sounding in perfect strains, sweet and harmonious. It surpassed any music I had ever heard, seeming to be full of mercy, compassion, and elevating, holy joy. It thrilled through my whole being. Said the angel, ‘Look ye!’ My attention was then turned to the company I had seen, who were mightily shaken. I was shown those whom I had before seen weeping and praying in agony of spirit. The company of guardian angels around them had been doubled, and they were clothed with an armor from their head to their feet. They moved in exact order, like a company of soldiers. Their countenances expressed the severe conflict which they had endured, the agonizing struggle they had passed through. Yet their features, marked with severe internal anguish, now shone with the light and glory of heaven. They had obtained the victory, and it called forth from them the deepest gratitude and holy, sacred joy.
“Miingon ang manulonda, ‘Paminaw kamo!’ Sa wala madugay nadungog ko ang usa ka tingog nga sama sa daghang kasangkapan sa musika nga nagtingog sa hingpit nga kahusay, matam-is ug maharmonya. Kini milabaw sa bisan unsang musika nga akong nadungog kaniadto, nga daw puno sa kalooy, kaluoy sa kasingkasing, ug mapataasong, balaang kalipay. Kini mipalanog sa tibuok ko nga pagkatawo. Miingon ang manulonda, ‘Tan-awa ninyo!’ Unya ang akong pagtagad gitumong ngadto sa pundok nga akong nakita, nga gikusog pag-ayo ang pag-uyog. Gipakita kanako kadtong akong nakita kaniadto nga naghilak ug nagaampo diha sa kasakit sa espiritu. Ang pundok sa mga manulondang magbalantay sa ilang palibot gidoble, ug sila gibistihan ug hinagiban gikan sa ilang ulo hangtod sa ilang mga tiil. Sila milihok sa tukmang kahusay, sama sa usa ka panon sa mga sundalo. Ang ilang mga dagway nagpadayag sa mapintas nga pakigbisog nga ilang giantos, sa masakiton nga pakigbisog nga ilang naagian. Apan ang ilang mga nawong, nga timaan sa mabug-at nga kaguol sa sulod, karon misidlak sa kahayag ug himaya sa langit. Nadawat nila ang kadaugan, ug kini nakapabugso gikan kanila sa labing halalum nga pagpasalamat ug balaan, sagrado nga kalipay.
“The numbers of this company had lessened. Some had been shaken out and left by the way. The careless and indifferent, who did not join with those who prized victory and salvation enough to perseveringly plead and agonize for it, did not obtain it, and they were left behind in darkness, and their places were immediately filled by others taking hold of the truth and coming into the ranks. Evil angels still pressed around them, but could have no power over them.
“Ang gidaghanon niining pundoka mikunhod. Ang pipila natandog ug nabulag, ug gibiyaan sa daplin sa dalan. Ang mga walay pagtagad ug walay kasibot, nga wala mouban niadtong mga naghatag ug dakong bili sa kadaugan ug kaluwasan nga igo aron sa mapinadayonong paghangyo ug pag-antos alang niini, wala makabaton niini, ug sila nahibilin sa kangitngit, ug ang ilang mga dapit gilayon gipulihan sa uban nga nanggunit sa kamatuoran ug miapil sa mga laray. Ang mga daotang manulonda nagpadayon sa pagduso libot kanila, apan walay gahum ibabaw kanila.”
“I heard those clothed with the armor speak forth the truth with great power. It had effect. Many had been bound; some wives by their husbands, and some children by their parents. The honest who had been prevented from hearing the truth now eagerly laid hold upon it. All fear of their relatives was gone, and the truth alone was exalted to them. They had been hungering and thirsting for truth; it was dearer and more precious than life. I asked what had made this great change. An angel answered, ‘It is the latter rain, the refreshing from the presence of the Lord, the loud cry of the third angel.’” Early Writings, 270, 271.
“Nadungog ko kadtong mga sinul-oban sa hinagiban nga namulong sa kamatuoran uban sa dakong gahum. Kini may dakong epekto. Daghan ang nangabugkos; ang pipila ka mga asawa pinaagi sa ilang mga bana, ug ang pipila ka mga anak pinaagi sa ilang mga ginikanan. Ang mga matinud-anon nga napugngan sa pagkadungog sa kamatuoran karon malagsikon nga migunit niini. Ang tanang kahadlok nila sa ilang mga paryente nawala na, ug ang kamatuoran lamang ang gibayaw alang kanila. Gigutom ug giuhaw sila sa kamatuoran; kini mas bililhon ug mas hamili pa kay sa kinabuhi. Nangutana ako unsa ang hinungdan niining dakong kausaban. Mitubag ang usa ka manulonda, ‘Kini mao ang ulahing ulan, ang kahayahay nga gikan sa presensya sa Ginoo, ang makusog nga singgit sa ikatulong manulonda.’” Early Writings, 270, 271.
The straight testimony to Laodicea that raises up an army after a severe shaking is the message to the valley of dead dry bones, and those bones represent the message of Moses and the messenger Elijah that were slain in the street on July 18, 2020 by a beast from the bottomless pit.
Ang matarung nga pagpamatuod ngadto sa Laodicea nga nagpatindog ug usa ka kasundalohan human sa usa ka grabe nga pag-uyog mao ang mensahe ngadto sa walog sa patay nga uga nga mga bukog, ug kadtong mga bukog nagrepresentar sa mensahe ni Moises ug sa mensahero nga si Elias nga gipatay sa dalan niadtong Hulyo 18, 2020 pinaagi sa usa ka mapintas nga mananap gikan sa bung-aw nga walay kinutuban.
“A straight testimony must be borne to our churches and institutions, to arouse the sleeping ones.’
“Ang usa ka tul-id nga pagpamatuod kinahanglan ipas-an ngadto sa atong mga iglesia ug mga institusyon, aron pukawon ang mga nangatulog.”
“When the word of the Lord is believed and obeyed, steady advancement will be made. Let us now see our great need. The Lord cannot use us until he breathes life into the dry bones. I heard the words spoken: ‘Without the deep moving of the Spirit of God upon the heart, without its life-giving influence, truth becomes a dead letter.’” Review and Herald, November 18, 1902.
“Sa diha nga ang pulong sa Ginoo toohan ug tumanon, adunay makanunayon nga pag-uswag. Atong makita karon ang atong dakong panginahanglan. Ang Ginoo dili makagamit kanato hangtod nga Iyang hupngan ug kinabuhi ang mga uga nga bukog. Nadungog ko ang mga pulong nga gisulti: ‘Kon walay lalom nga lihok sa Espiritu sa Dios ibabaw sa kasingkasing, kon walay impluwensiya niini nga nagahatag-kinabuhi, ang kamatuoran mahimong usa ka patay nga sulat.’” Review and Herald, Nobyembre 18, 1902.
We have shown that the four waymarks that represent the history of the seven thunders are represented in every reform line. In connection with that is the fact that in each reform line each of the four waymarks represent the same prophetic theme. With Moses the theme at each of the four waymarks typifying the seven thunders was the covenant with a chosen people. With David it was the ark of God. With Christ it was death and resurrection. With the Millerites it was the day for a year principle.
Gipakita nato nga ang upat ka mga timaan sa dalan nga nagrepresentar sa kasaysayan sa pito ka mga dalugdog girepresentahan diha sa matag linya sa reporma. Kauban niana mao ang kamatuoran nga sa matag linya sa reporma, ang matag usa sa upat ka mga timaan sa dalan nagrepresentar sa mao rang temang matagnaon. Kang Moises, ang tema sa matag usa sa upat ka mga timaan sa dalan nga naghulagway sa pito ka mga dalugdog mao ang pakigsaad uban sa piniling katawhan. Kang David, kini mao ang arka sa Dios. Kang Cristo, kini mao ang kamatayon ug pagkabanhaw. Sa mga Millerita, kini mao ang prinsipyo sa usa ka adlaw alang sa usa ka tuig.
With Future for America, it is Islam. Islam on September 11, 2001. It was again Islam on July 18, 2020 with the failed prediction, the first disappointment and the beginning of a tarrying time. The third waymark that produces a mighty army that stands up is the message of the four winds, which represents Islam, the “angry horse” of Bible prophecy.
Alang sa Future for America, kini mao ang Islam. Islam niadtong Septiyembre 11, 2001. Kini nausab mao ang Islam niadtong Hulyo 18, 2020 uban sa napakyas nga tagna, ang unang kapakyasan, ug ang sinugdanan sa panahon sa paglangan. Ang ikatulong timailhan nga nagpatungha ug usa ka gamhanang kasundalohan nga motindog mao ang mensahe sa upat ka mga hangin, nga nagrepresentar sa Islam, ang “masuk-anong kabayo” sa tagna sa Biblia.
“Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.
“Ang mga manulonda maoy nagkupot sa upat ka hangin, nga gihulagway ingon sa usa ka masuk-anong kabayo nga naninguha sa pagbuak sa iyang pagkagapos ug sa pagdasmag sa tibuok nawong sa kalibotan, nga nagdala ug kalaglagan ug kamatayon diha sa agiánan niini.
“Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 216, 217.
“Matulog ba kita diha mismo sa tumoy sa walay kataposang kalibotan? Mahimo ba kitang tapulan ug bugnaw ug daw patay? Oh, hinaut unta nga anaa sa atong mga iglesia ang Espiritu ug gininhawa sa Dios nga gininhawa ngadto sa Iyang katawhan, aron sila motindog sa ilang mga tiil ug mabuhi. Kinahanglan natong makita nga ang dalan masigpit, ug ang ganghaan hiktin. Apan sa dihang moagi kita latas sa hiktin nga ganghaan, ang kalapad niini walay utlanan.” Manuscript Releases, volume 20, 216, 217.
Immediately after Elijah and Moses stand up, they are lifted up to heaven as an ensign.
Diha-diha dayon human sa pagtindog ni Elias ug ni Moises, gibayaw sila ngadto sa langit ingon nga usa ka bandila.
And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. Revelation 11:12.
Ug ilang nadungog ang usa ka dakung tingog gikan sa langit nga nagaingon kanila: Saka kamo dinhi. Ug nangasaka sila ngadto sa langit diha sa usa ka panganod; ug nakita sila sa ilang mga kaaway. Pinadayag 11:12.
We will address the ensign represented by Moses and Elijah in the next article.
Atong hisgutan sa sunod nga artikulo ang bandila nga girepresentahan ni Moises ug Elias.