Sister White addresses several times that the passage in Isaiah which Jesus read in the synagogue at Nazareth, not only announced His work, but typified our work. The perfect fulfillment of that anointed work is accomplished by those who make up the ensign of the one hundred and forty-four thousand.
Gipahayag ni Sister White sa makadaghang higayon nga ang pahayag sa Isaias nga gibasa ni Jesus didto sa sinagoga sa Nazaret, dili lamang nagpahibalo sa Iyang buluhaton, kondili naglarawan usab sa atong buluhaton. Ang hingpit nga katumanan nianang dinihugan nga buluhaton pagatumanon niadtong naglangkob sa bandila sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.
The spirit of the Lord God is upon me; because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; To proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn; To appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified. And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. And strangers shall stand and feed your flocks, and the sons of the alien shall be your plowmen and your vinedressers. But ye shall be named the Priests of the Lord: men shall call you the Ministers of our God: ye shall eat the riches of the Gentiles, and in their glory shall ye boast yourselves. For your shame ye shall have double; and for confusion they shall rejoice in their portion: therefore in their land they shall possess the double: everlasting joy shall be unto them. Isaiah 61:1–7.
Ang Espiritu sa Ginoong Dios ania sa ibabaw nako; tungod kay gidihogan ako sa Ginoo aron sa pagwali ug maayong mga balita ngadto sa mga maaghop; gipadala niya ako sa pagbugkos sa mga dugmok ug kasingkasing, sa pagpahibalo ug kagawasan ngadto sa mga binihag, ug sa pag-abli sa bilanggoan alang kanila nga ginagapos; Sa pagpahibalo sa kahimut-an nga tuig sa Ginoo, ug sa adlaw sa panimalos sa atong Dios; sa paglipay sa tanan nga nagabalata; Sa pagtudlo alang kanila nga nagabalata sa Sion, sa paghatag kanila ug katahum ilis sa abo, ang lana sa kalipay ilis sa pagbalata, ang bisti sa pagdayeg ilis sa espiritu sa kabug-aton; aron sila pagatawgon nga mga kahoy sa pagkamatarong, ang tinanum sa Ginoo, aron siya pagahimayaon. Ug pagatukoron nila ang karaang mga kagun-oban, ilang patindogon pag-usab ang unang mga kalaglagan, ug ilang ayohon ang mga siyudad nga gilaglag, ang mga pagkamingaw sa daghang kaliwatan. Ug ang mga dumuloong motindog ug mopakaon sa inyong mga panon, ug ang mga anak sa langyaw maoy inyong mga mag-uuma ug inyong mga tig-amping sa kaparrasan. Apan kamo pagahinganlan nga mga Saserdote sa Ginoo: ang mga tawo motawag kaninyo nga mga Ministro sa atong Dios: kamo magakaon sa mga bahandi sa mga Hentil, ug sa ilang himaya manghambog kamo sa inyong kaugalingon. Alang sa inyong kaulawan makabaton kamo ug pilo; ug alang sa kalibog sila malipay sa ilang bahin: busa sa ilang yuta makapanag-iya sila sa pilo: ang walay katapusang kalipay maanaa kanila. Isaias 61:1–7.
In the previous article we began to identify the “hour, month, day and year” that made up the time prophecy of three hundred and ninety-one years and fifteen days. Time is no longer, so the four expressions of time must be applied symbolically in the latter days, when the prophetic characteristics of the first and second woes are repeated in the third woe. The “year” is “the acceptable year of the Lord,” and it is also “the day of vengeance of our God.”
Sa miaging artikulo nagsugod kita sa pag-ila sa “takna, bulan, adlaw ug tuig” nga naglangkob sa propesiya sa panahon nga tulo ka gatus ug kasiyaman ug usa ka tuig ug napulo ug lima ka adlaw. Wala nay panahon, busa ang upat ka pagpamulong sa panahon kinahanglan ipatuman sa simbolikong paagi sa ulahing mga adlaw, sa dihang ang mga propetikong kinaiya sa nahaunang ug ikaduhang kaalaotan pagausabon sa ikatulong kaalaotan. Ang “tuig” mao ang “makapahimuot nga tuig sa Ginoo,” ug kini usab mao ang “adlaw sa panimalos sa atong Dios.”
The “day,” is “the day of calamity,” a day of recompense, and vengeance, as set forth by Moses.
Ang “adlaw” mao ang “adlaw sa kalamidad,” usa ka adlaw sa panimalos ug pagbalus, sumala sa gipadayag ni Moises.
To me belongeth vengeance, and recompense; their foot shall slide in due time: for the day of their calamity is at hand, and the things that shall come upon them make haste. Deuteronomy 32:35.
Akoa ang panimalos, ug ang pagbalus; ang ilang tiil mahadalin-as sa tukmang panahon: kay ang adlaw sa ilang kalamidad haduol na, ug ang mga butang nga moabut ibabaw kanila nagadali. Deuteronomio 32:35.
In Isaiah it is the “acceptable year” and the “day of vengeance,” and the day of vengeance is Moses’ “day of calamity” where Laodicea’s foot slides as they receive recompense and vengeance. The hour of the great earthquake, the day of calamity, the acceptable year and the first month all align with the Sunday law. The word “month” in Joel is an added word, but the added word is correct. The translators added the word “month” in agreement with the truth that the latter rain came in the first month.
Diha sa Isaias kini mao ang “makapahimuot nga tuig” ug ang “adlaw sa panimalos,” ug ang adlaw sa panimalos mao ang “adlaw sa kalamidad” ni Moises diin ang tiil sa Laodicea madalin-as samtang sila modawat sa balos ug panimalos. Ang takna sa dakong linog, ang adlaw sa kalamidad, ang makapahimuot nga tuig, ug ang unang bulan tanan nagkauyon sa balaod sa Domingo. Ang pulong nga “bulan” diha sa Joel usa ka gidugang nga pulong, apan husto ang gidugang nga pulong. Gidugang sa mga maghuhubad ang pulong nga “bulan” nga nahiuyon sa kamatuoran nga ang ulahing ulan miabot sa unang bulan.
Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for he hath given you the former rain moderately, and he will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain in the first month. Joel 2:23.
Busa, nan, kamo nga mga anak sa Zion, ug pagmaya kamo diha sa Ginoo nga inyong Dios; kay gihatag niya kaninyo ang unang ulan sa hustong sukod, ug paulanon niya alang kaninyo ang ulan, ang unang ulan, ug ang ulahing ulan sa unang bulan. Joel 2:23.
The word “month” is an interpretation, not part of the original inspired text. The Hebrew simply says the rains will come “in the first” or “as at the first”—meaning God will restore the rains in their proper season, just like in former times. Sister White repeatedly aligns the Millerite movement of 1840 to 1844 with Pentecost to describe the latter rain in the latter days. The latter rain comes “as at the first,” which was Pentecost, which Sister White repeatedly aligns with the Sunday law.
Ang pulong “bulan” usa ka hubad, dili kabahin sa orihinal nga dinasig nga teksto. Ang Hebreohanon yano lamang nagaingon nga ang mga ulan moabot “sa nahaunang panahon” o “sama sa nahaunang panahon”—nga nagpasabot nga ibalik sa Dios ang mga ulan sa ilang husto nga panahon, sama sa nangagi. Si Sister White sa makadaghang higayon nag-uyon sa kalihokan nga Millerite gikan sa 1840 hangtod 1844 ngadto sa Pentecostes aron ihulagway ang ulahing ulan sa ulahing mga adlaw. Ang ulahing ulan moabot “sama sa nahaunang panahon,” nga mao ang Pentecostes, nga si Sister White sa makadaghang higayon nag-uyon ngadto sa balaod sa Domingo.
“The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.
“Ang manulonda nga mahiusa sa pagmantala sa mensahe sa ikatulong manulonda mao ang magadan-ag sa tibuok yuta pinaagi sa iyang himaya. Dinhi gitagna ang usa ka buluhaton nga pangkalibotan ang kasangkaran ug dili kasagaran ang gahum. Ang kalihokan sa pag-abot ni Cristo sa 1840–44 maoy usa ka mahimayaong pagpadayag sa gahum sa Dios; ang mensahe sa unang manulonda gidala ngadto sa matag estasyon sa misyon sa kalibotan, ug sa pipila ka mga nasod didto ang labing daku nga relihiyosong pagtagad nga nasaksihan sa bisan unsang yuta sukad pa sa Repormasyon sa ikanapulog-unom nga siglo; apan kini malabwan sa gamhanang kalihokan ilalom sa katapusang pasidaan sa ikatulong manulonda.”
“The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.
“Ang buluhaton mahimong susama nianang sa Adlaw sa Pentecostes. Maingon nga ang ‘unang ulan’ gihatag, diha sa pagpaagay sa Espiritu Santo sa sinugdanan sa ebanghelyo, aron mapaturok ang mahalon nga binhi, mao man usab ang ‘ulahing ulan’ igahatag sa pagtapos niini alang sa pagpahinog sa anihon. ‘Unya makaila kita, kon magpadayon kita sa pag-ila kang Jehova: ang Iyang paggula andam na sama sa kabuntagon; ug Siya moanhi nganhi kanato sama sa ulan, sama sa ulahing ulan ug sa unang ulan sa yuta.’ Oseas 6:3. ‘Busa pagmaya kamo, mga anak sa Sion, ug pagkalipay kamo diha kang Jehova nga inyong Dios: kay Iyang gihatag kaninyo ang unang ulan sa husto nga sukod, ug Iyang ipaulan alang kaninyo ang ulan, ang unang ulan, ug ang ulahing ulan.’ Joel 2:23. ‘Sa kaulahian nga mga adlaw, nagaingon ang Dios, ibubo Ko ang Akong Espiritu ibabaw sa tanang unod.’ ‘Ug mahitabo, nga bisan kinsa nga motawag sa ngalan sa Ginoo maluwas.’ Mga Buhat 2:17, 21.”
“The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.
“Ang dakong buluhaton sa maayong balita dili magatapus nga may kulang nga pagpadayag sa gahum sa Dios kay sa nagtimaan sa pagsugod niini. Ang mga tagna nga natuman sa pagbubo sa nahaunang ulan sa pagsugod sa maayong balita pagatumanon pag-usab diha sa ulahi nga ulan sa pagtapus niini. Mao kini ang ‘mga panahon sa pagpahayahay’ nga gipaabot sa apostol nga si Pedro sa dihang siya miingon: ‘Busa paghinulsol kamo, ug mangakabig, aron ang inyong mga sala mapapas, sa diha nga moabot ang mga panahon sa pagpahayahay gikan sa presensya sa Ginoo; ug Iyang ipadala si Jesus.’ Mga Buhat 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.
Pentecost was the "opening" or the "beginning" of the gospel work and the latter rain at the "close" is the "ending." The first represents the last. The first month is identifying the outpouring of the Holy Spirit at the Sunday law.
Ang Pentecostes mao ang “pag-abli” o ang “pagsugod” sa buhat sa ebanghelyo, ug ang ulahing ulan diha sa “panapos” mao ang “katapusan.” Ang nahauna nagrepresentar sa naulahi. Ang unang bulan nag-ilhanan sa pagbubo sa Balaang Espiritu sa panahon sa balaod sa Domingo.
“Not one of us will ever receive the seal of God while our characters have one spot or stain upon them. It is left with us to remedy the defects in our characters, to cleanse the soul temple of every defilement. Then the latter rain will fall upon us as the early rain fell upon the disciples on the Day of Pentecost. …
“Walay bisan usa kanato ang makadawat sa timri sa Dios samtang ang atong mga kinaiya adunay bisan usa ka lama o mantsa diha kanila. Gibilin kini kanato nga ayohon ang mga kakulangan sa atong mga kinaiya, nga hinloan ang templo sa kalag gikan sa matag kahugawan. Unya ang ulahing ulan mokunsad ibabaw kanato maingon nga ang nahaunang ulan mikunsad ibabaw sa mga tinun-an sa Adlaw sa Pentecostes. …”
“What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.” Testimonies, volume 5, 214, 216.
“Unsa ang inyong ginabuhat, mga igsoon, sa dakong buluhaton sa pagpangandam? Kadtong nagpakighiusa sa kalibotan nagadawat sa pormang kalibotanon ug nangandam alang sa marka sa mapintas nga mananap. Kadtong walay pagsalig sa kaugalingon, nga nagapaubos sa ilang kaugalingon sa atubangan sa Dios ug nagaputli sa ilang mga kalag pinaagi sa pagtuman sa kamatuoran—sila nagadawat sa langitnong porma ug nangandam alang sa patik sa Dios diha sa ilang mga agtang. Sa diha nga mogula na ang sugo ug maimprinta na ang timaan, ang ilang kinaiya magapabiling putli ug walay buling sa walay katapusan.” Testimonies, volume 5, 214, 216.
The first “month” is the Sunday law, the “hour” of the great earthquake is the Sunday law, the “day” of calamity, recompense and vengeance is the Sunday law and the acceptable “year” is the Sunday law. The one hundred and fifty years of the prophecy of the first woe concludes at the Sunday law, where the three hundred and ninety-one years and fifteen days begins.
Ang unang “bulan” mao ang balaod sa Dominggo, ang “takna” sa dakong linog mao ang balaod sa Dominggo, ang “adlaw” sa kalamidad, balus, ug panimalos mao ang balaod sa Dominggo, ug ang madawat nga “tuig” mao ang balaod sa Dominggo. Ang usa ka gatus ug kalim-an ka tuig sa tagna sa unang alaut matapos sa balaod sa Dominggo, diin nagsugod ang tulo ka gatus ug kasiyaman ug usa ka tuig ug napulog-lima ka adlaw.
Saying to the sixth angel which had the trumpet, Loose the four angels which are bound in the great river Euphrates. And the four angels were loosed, which were prepared for an hour, and a day, and a month, and a year, for to slay the third part of men. Revelation 9:14, 15.
Nga nag-ingon sa ikaunom nga manulonda nga may trumpeta: Badhara ang upat ka manulonda nga ginagapos didto sa dako nga suba sa Euphrates. Ug gibad-an ang upat ka manulonda, nga giandam alang sa usa ka takna, ug usa ka adlaw, ug usa ka bulan, ug usa ka tuig, aron sa pagpatay sa ikatulong bahin sa mga tawo. Pinadayag 9:14, 15.
The “four angels” that were “bound in the great river Euphrates” are “loosed” at the hour of the Sunday law. They have been prophetically “prepared” for the hour, day, month and year of the second woe to slay the third part of men. The United States is slain as the sixth kingdom of Bible prophecy at the Sunday law, and the United States is one third of the three fold union that is established at the Sunday law. The second woe is repeated in the third woe, just as the second angel is repeated in the third angel.
Ang “upat ka manulonda” nga “gigapos sa dakong suba sa Euphrates” “pagabuhian” sa takna sa balaod sa Domingo. Sila sa profetikanhong paagi “giandam” alang sa takna, adlaw, bulan ug tuig sa ikaduhang kaalautan aron sa pagpatay sa ikatulong bahin sa mga tawo. Ang Tinipong Bansa sa Amerika pagapatyon ingon nga ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia sa balaod sa Domingo, ug ang Tinipong Bansa sa Amerika maoy usa ka ikatulong bahin sa tulo ka pilo nga panaghiusa nga pagatukoron sa balaod sa Domingo. Ang ikaduhang kaalautan gisubli sa ikatulong kaalautan, maingon nga ang ikaduhang manulonda gisubli sa ikatulong manulonda.
Those four winds were released at 9/11, marking the beginning of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and immediately thereafter restrained. When those represented in Isaiah sixty-one who mourn are comforted, they are comforted with the full out pouring of the Comforter at the Sunday law, which is also the “hour” of the great earthquake. Those who mourn in the acceptable year, are the very same who are mourning in Ezekiel nine who receive the seal of God. Jesus began His ministry by citing Isaiah sixty-one, and Sister White aligns His pronouncement with our work.
Kadtong upat ka mga hangin gibuhian niadtong 9/11, nga nagtimaan sa sinugdanan sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, ug dihadiha pagkahuman niana gipugngan pag-usab. Sa dihang kadtong gihulagway diha sa Isaias sesenta ug usa nga nanagbalata pagaliahon, sila pagaliahon pinaagi sa bug-os nga pag-ula sa Maglilipay sa balaod sa Domingo, nga mao usab ang “takna” sa dakong linog. Kadtong nanagbalata sa tuig nga kahimut-an, mao gayod ang mao rang nanagbalata diha sa Ezekiel nuebe nga nakadawat sa patik sa Dios. Gisugdan ni Jesus ang Iyang ministeryo pinaagi sa pagsitar sa Isaias sesenta ug usa, ug gipahiuyon ni Sister White ang Iyang pamahayag sa atong buluhaton.
“Christ announced his mission to the world when, in the synagogue at Nazareth, he read from the prophecy of Isaiah: ‘The Spirit of the Lord is upon me, because he hath anointed me to preach the Gospel to the poor; he hath sent me to heal the broken-hearted, to preach deliverance to the captives, and recovering of sight to the blind, to set at liberty them that are bruised, to preach the acceptable year of the Lord.’ What a work was before him!—To preach the acceptable year of the Lord. This period embraces age after age, extends from century to century, while probation shall last. God is waiting to hear the asking and knocking; watching to see humanity draw nigh unto him, who alone can help us. He longs to forgive their sins, to receive them as his own. He will receive every contrite soul who comes to him; for it was to do this work that God anointed his only-begotten Son.
“Gipahibalo ni Cristo ang iyang buluhaton ngadto sa kalibotan sa dihang, didto sa sinagoga sa Nazaret, mibasa siya gikan sa tagna ni Isaias: ‘Ang Espiritu sa Ginoo ania kanako, kay gidihogan niya ako aron iwali ang Maayong Balita ngadto sa mga kabos; gipadala niya ako aron ayohon ang mga nagmasulob-on ug nabugno ang kasingkasing, aron imantala ang kagawasan ngadto sa mga binihag, ug ang paghibalik sa panan-aw ngadto sa mga buta, aron buhian ang mga dinaugdaug, aron iwali ang kahimut-an nga tuig sa Ginoo.’ Pagkadako nga buluhaton ang anaa sa iyang atubangan!—Aron iwali ang kahimut-an nga tuig sa Ginoo. Kini nga panahon naglangkob ug kaliwatan human sa kaliwatan, nagapadayon gikan sa usa ka siglo ngadto sa laing siglo, samtang nagapabilin pa ang panahon sa pagsulay. Naghulat ang Dios sa pagpamati sa ilang pagpangayo ug pagtuktok; nagabantay siya sa pagtan-aw kon ang katawhan moduol ba kaniya, siya lamang nga makakatabang kanato. Nangandoy siya sa pagpasaylo sa ilang mga sala, sa pagdawat kanila ingon nga iya. Dawaton niya ang matag mahinulsolon nga kalag nga moduol kaniya; kay alang sa pagbuhat niining buluhatona gidihogan sa Dios ang iyang bugtong Anak.”
“But why did not Christ finish the statement recorded in Isaiah? Why did he omit the clause, ‘and the day of vengeance of our God’? The latter portion of this sentence was just as much truth as the first part; and Christ did not deny the truth by his silence, by withholding a portion of his own words given to his chosen prophet. But this last clause was that upon which his hearers delighted to dwell, and which they were inclined to practice, pronouncing judgment upon all who were not of their religious faith. Instead of giving to the people words of truth and righteousness and forgiveness, they had taught them that God hated all the heathen world. The paternal character of God had been misrepresented, and buried beneath human traditions. Signs of the Times, January 14, 1897.
“Apan nganong wala man tapusa ni Cristo ang pahayag nga natala diha sa Isaias? Nganong iyang wala apila ang hugpong sa pulong, ‘ug ang adlaw sa panimalos sa atong Dios’? Ang ulahing bahin niini nga tudling-pulong ingon man ka tinuod sa nahaunang bahin; ug wala ilimod ni Cristo ang kamatuoran pinaagi sa iyang kahilom, pinaagi sa pagpugong sa usa ka bahin sa iyang kaugalingong mga pulong nga gihatag ngadto sa iyang pinili nga manalagna. Apan kining ulahing hugpong mao ang bahin nga gikahimut-an pag-ayo sa iyang mga tigpaminaw sa pagpabilin, ug nga ilang nahiligan sa pagbuhat, nga nagapahibalo og paghukom batok sa tanang wala sa ilang relihiyosong pagtoo. Inay nga ihatag ngadto sa katawhan ang mga pulong sa kamatuoran ug pagkamatarong ug kapasayloan, ilang gitudloan sila nga ang Dios nagadumot sa tibuok kalibutang pagano. Ang amahanong kinaiya sa Dios gisayop sa paghulagway, ug gilubong ilalom sa tawhanong mga tradisyon. Signs of the Times, Enero 14, 1897.
“The mission of the people of God in this age is outlined in the words of inspiration that describe the work of the Messiah: ‘The spirit of the Lord God is upon me, because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to heal the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; to proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn, to appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified.’
“Ang buluhaton sa katawohan sa Dios niining panahona gipadayag diha sa mga pulong sa inspirasyon nga naghulagway sa buhat sa Mesiyas: ‘Ang Espiritu sa Ginoong Dios ania kanako, tungod kay gidihogan ako sa Ginoo sa pagwali sa maayong balita ngadto sa mga maaghup; gipadala niya ako sa pag-ayo sa mga kasingkasing nga nadugmok, sa pagmantala sa kagawasan ngadto sa mga binihag, ug sa pag-abli sa bilanggoan alang kanila nga ginagapos; sa pagmantala sa pinili nga tuig sa Ginoo, ug sa adlaw sa panimalos sa atong Dios; sa paglipay sa tanan nga nagabangotan, sa pagtudlo alang kanila nga nagabangotan didto sa Sion, sa paghatag kanila ug katahom baylo sa abo, ang lana sa kalipay baylo sa pagbangotan, ang sapot sa pagdayeg baylo sa espiritu sa kabug-at; aron sila pagatawgon nga mga kahoy sa pagkamatarong, ang tinanum sa Ginoo, aron siya pagahimayaon.’”
“‘And they shall build up the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations.’” Lake Union Herald, November 11, 1908.
“‘Ug ilang tukoron nila pag-usab ang karaang mga gun-ob, ilang patindogon pag-usab ang unang mga kalaglagan, ug ilang ayohon ang mga siyudad nga nangagun-ob, ang mga kalaglagan sa daghang mga kaliwatan.’” Lake Union Herald, Nobyembre 11, 1908.
Before we proceed further into the repetition of the second woe in the third woe, we should remind ourselves that the message is to be understood by bringing “line upon line.” This identifies that every “hour,” “day,” “month” and “year” in the inspired Word that fits the context of the Sunday law is also to be applied to the preparation of Islam striking at the Sunday law.
Sa dili pa kita mopadayon pa ngadto sa pag-usab sa ikaduhang kasubo sulod sa ikatulong kasubo, kinahanglan nga pahinumdoman nato ang atong kaugalingon nga ang mensahe pagasaboton pinaagi sa pagdala ug “linya ibabaw sa linya.” Kini nagailhan nga ang matag “oras,” “adlaw,” “bulan” ug “tuig” diha sa dinasig nga Pulong nga nahiangay sa konteksto sa balaod sa Domingo pagagamiton usab sa pagpangandam sa Islam sa pag-atake batok sa balaod sa Domingo.
As an example: the word “hour” is only found in one book of the Old Testament, and that book is the book of Daniel. In Daniel, “hour” is mentioned five times.
Ingon nga pananglitan: ang pulong nga “oras” makita lamang sa usa ka basahon sa Daang Tugon, ug kana nga basahon mao ang basahon ni Daniel. Sa Daniel, ang “oras” gihisgotan sa lima ka higayon.
And whoso falleth not down and worshippeth shall the same hour be cast into the midst of a burning fiery furnace. … Now if ye be ready that at what time ye hear the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, and dulcimer, and all kinds of music, ye fall down and worship the image which I have made; well: but if ye worship not, ye shall be cast the same hour into the midst of a burning fiery furnace; and who is that God that shall deliver you out of my hands? Daniel 3:6, 15.
Ug bisan kinsa nga dili mohapa ug mosimba paga sa maong takna igatambog ngadto sa taliwala sa usa ka hudno nga nagdilaab sa kalayo. … Karon, kon kamo andam nga sa bisan unsang takna nga madungog ninyo ang tingog sa corneta, flauta, alpa, sackbut, salterio, ug dulcimer, ug tanang matang sa musika, mohapa kamo ug mosimba sa larawan nga akong gibuhat; maayo: apan kon dili kamo mosimba, paga sa maong takna igatambog kamo ngadto sa taliwala sa usa ka hudno nga nagdilaab sa kalayo; ug kinsa ba kana nga Dios nga makaluwas kaninyo gikan sa akong mga kamot? Daniel 3:6, 15.
Sister White repeatedly applies Daniel three, and therefore “the same hour” to the Sunday law. In Daniel chapter four, Daniel is perplexed for “one hour” as he struggles to explain the coming judgment upon Nebuchadnezzar.
Si Sister White sa makadaghan nga higayon nagamit ang Daniel tres, ug busa ang “maong takna,” ngadto sa balaod sa Domingo. Sa Daniel kapitulo upat, si Daniel nalibog sulod sa “usa ka takna” samtang nanlimbasog siya sa pagpasabot sa umaabot nga paghukom ibabaw kang Nabucodonosor.
Then Daniel, whose name was Belteshazzar, was astonied for one hour, and his thoughts troubled him. The king spake, and said, Belteshazzar, let not the dream, or the interpretation thereof, trouble thee. Belteshazzar answered and said, My lord, the dream be to them that hate thee, and the interpretation thereof to thine enemies. Daniel 4:19.
Unya si Daniel, kansang ngalan mao si Belteshazzar, nahibulong sa makadiyot, ug ang iyang mga hunahuna nakasamok kaniya. Ang hari misulti ug miingon, Belteshazzar, ayaw itugot nga ang damgo, ni ang paghubad niini, makasamok kanimo. Mitubag si Belteshazzar ug miingon, Ginoo ko, hinaut nga ang damgo maadto kanila nga nagadumot kanimo, ug ang paghubad niini sa imong mga kaaway. Daniel 4:19.
Daniel is astonished for “one hour” as he seeks to understand how to inform Nebuchadnezzar of his coming judgment. Daniel is representing the messenger of the first angel who announces the “hour” of judgment has come. His prediction is given to Nebuchadnezzar, and a year later the judgment upon Babylon is brought upon Nebuchadnezzar.
Si Daniel nahibulong sulod sa “usa ka oras” samtang siya naninguha sa pagsabot kon unsaon pagpahibalo kang Nabucodonosor mahitungod sa iyang umaabot nga paghukom. Si Daniel nagrepresentar sa mensahero sa unang manulonda nga nagmantala nga miabot na ang “oras” sa paghukom. Ang iyang tagna gihatag kang Nabucodonosor, ug usa ka tuig ang milabay ang paghukom batok sa Babilonia gidala ngadto kang Nabucodonosor.
The same hour was the thing fulfilled upon Nebuchadnezzar: and he was driven from men, and did eat grass as oxen, and his body was wet with the dew of heaven, till his hairs were grown like eagles’ feathers, and his nails like birds’ claws. Daniel 4:33.
Niadtong tungora gayud natuman ang maong butang kang Nabucodonosor: ug siya giabog gikan sa mga tawo, ug mikaon ug balili sama sa mga baka, ug ang iyang lawas nabasa sa tun-og sa langit, hangtud nga ang iyang mga buhok mingtubo nga sama sa mga balhibo sa mga agila, ug ang iyang mga kuko sama sa mga kuko sa mga langgam. Daniel 4:33.
Daniel is predicting the soon-coming Sunday law, and when it arrives, it is the “hour” of judgment upon Babylon. Both “hours” are identifying the Sunday law, which is the hour of the great earthquake. Nebuchadnezzar is the alpha and Belshazzar is the omega of the story of Babylon, and Belshazzar is slain in the very night that the hand writing came upon the wall.
Si Daniel nagtagna sa hapit na moabot nga balaod sa Domingo, ug sa dihang kini moabot na, kini mao ang “takna” sa paghukom batok sa Babilonia. Ang duha ka “takna” nagaila sa balaod sa Domingo, nga mao ang takna sa dakong linog. Si Nabucodonosor mao ang alpha ug si Belsasar mao ang omega sa sugilanon sa Babilonia, ug si Belsasar gipatay gayod nianang maong gabhiona nga ang sinulat sa kamot mipakita sa bungbong.
In the same hour came forth fingers of a man’s hand, and wrote over against the candlestick upon the plaster of the wall of the king’s palace: and the king saw the part of the hand that wrote. Daniel 5:5.
Nianang taknaa migula ang mga tudlo sa kamot sa usa ka tawo, ug misulat sa atbang sa tangkawan ibabaw sa pinaplastarang bungbong sa palasyo sa hari; ug nakita sa hari ang bahin sa kamot nga nagsulat. Daniel 5:5.
The “same hour” the writing came upon the wall identifies when the written Sunday law destroys the “wall” of separation of church and state at the Sunday law, and then Babylon ended as does the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy. As the sixth kingdom the United States is the power who reigns for seventy symbolic years in Isaiah twenty-three when the whore of Tyre is forgotten. The kingdom or king that Isaiah refers to are the days of seventy years and the kingdom that reigned for seventy years in Bible prophecy was Babylon. The fall of Belshazzar’s Babylon typifies the fall of the United States, at the Sunday law, where the handwriting upon the wall aligns with the speaking as a dragon of Revelation thirteen.
Ang “mao rang taknaa” nga ang sinulat mipakita sa bungbong nagaila kon kanus-a ang sinulat nga balaod sa Domingo magalaglag sa “bungbong” sa pagbulag sa iglesia ug estado diha sa balaod sa Domingo, ug unya natapos ang Babilonia maingon man sa Estados Unidos ingon nga ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia. Ingon nga ikaunom nga gingharian, ang Estados Unidos mao ang gahum nga nagahari sulod sa kapitoan ka simbolikong mga tuig diha sa Isaias baynte-trés sa dihang hingalimtan ang bigaon sa Tiro. Ang gingharian o hari nga gipasabot ni Isaias mao ang mga adlaw sa kapitoan ka tuig, ug ang gingharian nga naghari sulod sa kapitoan ka tuig diha sa tagna sa Biblia mao ang Babilonia. Ang pagkapukan sa Babilonia ni Belsasar nagalarawan sa pagkapukan sa Estados Unidos, diha sa balaod sa Domingo, diin ang sinulat sa bungbong nahiuyon sa pagsulti ingon sa usa ka dragon sa Pinadayag trese.
In Revelation eighteen the judgment upon Babylon begins at the Sunday law in verse four when the second voice identifies that her judgment comes in one hour and also in one day.
Sa Pinadayag 18, ang paghukom batok sa Babilonia nagsugod diha sa balaod sa Domingo sa bersikulo 4 sa dihang ang ikaduhang tingog nagpaila nga ang iyang paghukom moabot sulod sa usa ka oras ug usab sulod sa usa ka adlaw.
And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. How much she hath glorified herself, and lived deliciously, so much torment and sorrow give her: for she saith in her heart, I sit a queen, and am no widow, and shall see no sorrow. Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas, that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. Revelation 18:4–10.
Ug nadungog ko ang laing tingog gikan sa langit, nga nagaingon, Gumula kamo gikan kaniya, akong katawhan, aron dili kamo makaambit sa iyang mga sala, ug aron dili kamo makadawat sa iyang mga hampak. Kay ang iyang mga sala nakaabot na ngadto sa langit, ug nahinumdoman sa Dios ang iyang mga kasal-anan. Balusi siya maingon sa iyang pagbalus kaninyo, ug hatagi siya ug makaduha sumala sa iyang mga buhat: sa kopa nga iyang gipuno, pun-i siya ug makaduha. Ingon sa gidak-on sa iyang paghimaya sa iyang kaugalingon, ug sa iyang pagkinabuhi sa kaluho, hatagi siya sa maong gidak-on ug kasakit ug kasubo: kay nagaingon siya sa iyang kasingkasing, Nagalingkod ako nga rayna, ug dili ako balo nga babaye, ug dili gayud ako makakita ug kasubo. Busa moabut ang iyang mga hampak sa usa ka adlaw, ang kamatayon, ug pagbangotan, ug gutom; ug pagasunogon gayud siya sa kalayo: kay gamhanan ang Ginoong Dios nga nagahukom kaniya. Ug ang mga hari sa yuta, nga nakighilawas ug nagkinabuhi sa kaluho uban kaniya, magabakho tungod kaniya, ug magaminatay alang kaniya, sa diha nga makita nila ang aso sa iyang pagkasunog, nga manindog sa halayo tungod sa kahadlok sa iyang kasakit, nga magaingon, Alaas, alaas, kadtong dakung siyudad sa Babilonia, kadtong gamhanang siyudad! kay sa usa ka takna miabut ang imong hukom. Pinadayag 18:4–10.
Clearly the progressive judgment upon Babylon begins at the Sunday law of verse four when God’s other flock is called out of Babylon. John identifies the time of her judgment as both a “day” and “hour,” confirming that the symbols of time are to be understood symbolically.
Tin-aw nga ang nagapadayon nga paghukom batok sa Babilonia nagsugod sa balaod sa Domingo sa bersikulo 4, sa dihang ang laing panon sa Dios gitawag paggawas gikan sa Babilonia. Giila ni Juan ang panahon sa iyang paghukom ingon nga usa ka “adlaw” ug usa ka “takna,” nga nagapamatuod nga ang mga simbolo sa panahon kinahanglan sabton sa simbolikong paagi.
Passover was to be kept in the first month, and Passover aligns with the cross, which in turn aligns with the Sunday law.
Ang Paskuwa pagasaulugon sa unang bulan, ug ang Paskuwa nagtumbok sa krus, nga usab nagtumbok sa balaod sa Domingo.
And the Lord spake unto Moses and Aaron in the land of Egypt, saying, This month shall be unto you the beginning of months: it shall be the first month of the year to you. Speak ye unto all the congregation of Israel, saying, In the tenth day of this month they shall take to them every man a lamb, according to the house of their fathers, a lamb for an house: And if the household be too little for the lamb, let him and his neighbour next unto his house take it according to the number of the souls; every man according to his eating shall make your count for the lamb. Your lamb shall be without blemish, a male of the first year: ye shall take it out from the sheep, or from the goats: And ye shall keep it up until the fourteenth day of the same month: and the whole assembly of the congregation of Israel shall kill it in the evening. Exodus 12:1–6.
Ug ang Ginoo misulti kang Moises ug kang Aaron didto sa yuta sa Egipto, nga nagaingon: Kining bulana mamahimong sinugdanan sa mga bulan alang kaninyo; kini mamahimong unang bulan sa tuig alang kaninyo. Isulti ninyo sa tibuok katilingban sa Israel, nga nagaingon: Sa ikanapulo ka adlaw niining bulana ang matag usa ka tawo magakuha alang sa iyang kaugalingon ug usa ka nating karnero, sumala sa panimalay sa ilang mga amahan, usa ka nating karnero alang sa usa ka panimalay. Ug kon ang panimalay diyutay ra kaayo alang sa nating karnero, nan siya ug ang iyang silingan nga labing duol sa iyang balay magakuha niini sumala sa gidaghanon sa mga kalag; ang matag usa sumala sa iyang makaon maoy pagaisipon ninyo alang sa nating karnero. Ang inyong nating karnero kinahanglan walay buling, usa ka lake nga usa ka tuig ang panuigon; kuhaon ninyo kini gikan sa mga karnero o gikan sa mga kanding. Ug bantayan ninyo kini hangtud sa ikanapulo ug upat ka adlaw sa maong bulan; ug pagapatyon kini sa tibuok katilingban sa kapulungan sa Israel sa hapon. Exodo 12:1–6.
Passover was the beginning of the Pentecostal season, and it therefore typifies Pentecost, which in turn aligns with the Sunday law. The tabernacle was reared up on the first day of the first month, thus typifying the raising up of the church triumphant as an ensign at the Sunday law. The “hour,” “day,” “month” and “year” of the second woe is identifying the Sunday law, and line upon line, each of those expressions of time align with the Sunday law when the context agrees. At the Sunday law, the second period of papal persecution begins, the first being the 1,260 years that brought about the martyrs of that period crying to the Lord in the fifth seal with the question of “how long,” until the papal power would be judged. In the second papal blood bath Jesus has informed His people that they need not worry about what they will say when persecuted.
Ang Paskuwa mao ang sinugdanan sa panahon sa Pentecostes, ug busa kini nagatipo sa Pentecostes, nga sa baylo nahiuyon sa balaod sa Domingo. Ang tabernakulo gitindog sa nahaunang adlaw sa nahaunang bulan, busa nagatipo sa pagpatindog sa iglesia nga madaugon ingon nga usa ka bandila sa panahon sa balaod sa Domingo. Ang “takna,” “adlaw,” “bulan” ug “tuig” sa ikaduhang kaalautan nagaila sa balaod sa Domingo, ug linya ibabaw sa linya, ang matag usa nianang mga pagpahayag sa panahon nahiuyon sa balaod sa Domingo sa dihang ang konteksto mouyon. Sa balaod sa Domingo, magsugod ang ikaduhang yugto sa paglutos sa papado, nga ang nahauna mao ang 1,260 ka tuig nga nagpatungha sa mga martir nianang panahona nga nagtuaw sa Ginoo diha sa ikalimang patik uban sa pangutana nga “hangtod anus-a,” hangtod nga ang gahum sa papado pagahukman. Sa ikaduhang madugong pagpamatay sa papado, gipahibalo ni Jesus sa Iyang katawohan nga sila dili angay mabalaka kon unsay ilang isulti sa dihang pagalutoson sila.
But when they shall lead you, and deliver you up, take no thought beforehand what ye shall speak, neither do ye premeditate: but whatsoever shall be given you in that hour, that speak ye: for it is not ye that speak, but the Holy Ghost. Mark 13:11.
Apan sa diha nga ilang pagadad-on kamo, ug itugyan kamo, ayaw pagkabalaka nang daan kon unsa ang inyong igasulti, ni paghandumon daan; kondili bisan unsa ang igahatag kaninyo niadtong taknaa, kana maoy isulti ninyo: kay dili kamo ang magasulti, kondili ang Espiritu Santo. Marcos 13:11.
In the first woe, men were tormented for one hundred and fifty years. Those years began on July 27, 1299 and ended on July 27, 1449 when the four angels released the four winds that had been prepared for the hour, day, month, and year, for to slay a third part of men. The period of torment represents the period of the setting up of the image of the beast in the United States. That period is the fifteen days represented in Leviticus twenty-three from the feast of trumpets to Pentecost. The period of the formation of the image of the beast is from 9/11 unto the Sunday law, but the period of the proclamation of the message of the midnight cry is a fractal of the image of the beast formation from 9/11 unto the Sunday law.
Sa nahaunang kaalaotan, ang mga tawo gisakit sulod sa usa ka gatus ug kalim-an ka tuig. Kining mga tuiga nagsugod niadtong Hulyo 27, 1299 ug natapos niadtong Hulyo 27, 1449, sa dihang gipagawas sa upat ka mga manulonda ang upat ka mga hangin nga giandam alang sa takna, adlaw, bulan, ug tuig, aron sa pagpatay sa ikatulong bahin sa mga tawo. Ang panahon sa pagsakit nagrepresentar sa yugto sa pagpahimutang sa hulagway sa mapintas nga mananap diha sa Tinipong Bansa sa Amerika. Kana nga yugto mao ang napulo ug lima ka mga adlaw nga girepresentahan diha sa Levitico beinte-tres gikan sa pista sa mga trumpeta hangtod sa Pentecostes. Ang yugto sa pagporma sa hulagway sa mapintas nga mananap gikan sa 9/11 hangtod sa balaod sa Dominggo, apan ang yugto sa pagpahibalo sa mensahe sa singgit sa tungang gabii maoy usa ka fractal sa pagporma sa hulagway sa mapintas nga mananap gikan sa 9/11 hangtod sa balaod sa Dominggo.
The beginning and ending of the sealing are also the alpha and omega of the image of the beast formation. One class is forming a character for the seal of God; the other is forming an image of the beast. That period in the United States aligns with the same period in the world that begins at the Sunday law. The “month” is a symbol of the torment that forces the setting up of the image, so the month at the Sunday law as represented by verse fifteen in Revelation nine also represents the Islamic torment during the setting up of the image of the beast in the world.
Ang sinugdanan ug katapusan sa pagpatik maoy usab ang alpha ug omega sa pagporma sa dagway sa mananap. Ang usa ka pundok nagaporma ug kinaiya alang sa patik sa Dios; ang usa nagaporma sa usa ka dagway sa mananap. Kanang panahona sa Tinipong Bansa nahiuyon sa mao rang panahona sa kalibotan nga magsugod sa balaod sa Dominggo. Ang “bulan” usa ka simbolo sa kasakit nga mopugos sa pagpahimutang sa dagway, busa ang bulan sa balaod sa Dominggo, ingon sa gilarawan sa bersikulo kinse sa Pinadayag nuebe, nagrepresentar usab sa Islamikong kasakit sa panahon sa pagpahimutang sa dagway sa mananap sa kalibotan.
There are other prophetic applications of how the prophecy of the second woe, and its hour, day, month and year represent the Sunday law and the release of Islam to strike the United States, but we must proceed on to other points.
Adunay lain pang mga propetikong aplikasyon sa paagi nga ang tagna sa ikaduhang kaalautan, ug ang iyang oras, adlaw, bulan ug tuig nagrepresentar sa balaod sa Domingo ug sa pagpagawas sa Islam aron hampakon ang Tinipong Bansa sa Amerika, apan kinahanglan kita mopadayon ngadto sa ubang mga punto.
In the recent period of time, over the last six months or so I have been emphasizing that Islam of the three woes is prophetically connected with the three angels. From Jacob’s latter day prediction of Judah being the “vine” that is attached to the “ass,” to Christ releasing the ass in advance of His triumphal entry and other lines of Islam of the first and second woe represents the prophetic message that empowered the first and second angel’s messages, and Islam of the third woe represents the prophetic message of the third angel.
Sa bag-ong yugto sa panahon, sulod sa milabayng unom ka bulan o labaw pa, akong gipasiugda nga ang Islam sa tulo ka mga kaalautan sa propesiya nalambigit sa tulo ka mga manulonda. Gikan sa ulahing-panahon nga tagna ni Jacob mahitungod kang Juda nga mao ang “parras” nga nahigot sa “asno,” hangtod sa pagbadbad ni Cristo sa asno sa wala pa ang Iyang madaugong pagsulod ug sa uban pang mga linya, ang Islam sa nahaunang ug ikaduhang kaalautan nagrepresentar sa mensaheng manalagnaon nga naghatag gahum sa mga mensahe sa nahaunang ug ikaduhang manulonda, ug ang Islam sa ikatulong kaalautan nagrepresentar sa manalagnaong mensahe sa ikatulong manulonda.
Recently a chapter from a book written by A. T. Jones was referenced and it identifies the same fact, but from a different approach. Jones uses the grammar and the structure of Revelation to show how it is impossible to separate the last three woe trumpets from the three angels’ messages. He is emphasizing that the first angel cannot be separated from the second, and that the third cannot be separated from the previous two. Jones’ focus is on the three angels and while he makes his case about the inseparable relationship of the three angels, he proves by the very same logic that neither can the trumpets of Revelation nine be separated from the three angels of Revelation fourteen. We will close this article with Jones’ chapter.
Bag-ohay lamang, ang usa ka kapitulo gikan sa usa ka libro nga gisulat ni A. T. Jones ang gihisgutan, ug kini nag-ila sa mao rang kamatuoran, apan gikan sa lahi nga pamaagi. Gigamit ni Jones ang gramatika ug ang estruktura sa Pinadayag aron ipakita kon sa unsang paagi imposible nga bulagon ang katapusang tulo ka trumpeta sa kaalautan gikan sa mga mensahe sa tulo ka manulonda. Gipasiugda niya nga ang nahaunang manulonda dili mahimong bulagon gikan sa ikaduha, ug nga ang ikatulo dili mahimong bulagon gikan sa duha nga nag-una. Ang pokus ni Jones anaa sa tulo ka manulonda, ug samtang iyang gipamatud-an ang iyang baruganan bahin sa dili mabulag nga relasyon sa tulo ka manulonda, pinaagi sa mao ra nga lohika iyang napamatud-an nga ang mga trumpeta sa Pinadayag nueve dili usab mahimong bulagon gikan sa tulo ka mga manulonda sa Pinadayag katorse. Tapuson nato kining artikulo pinaagi sa kapitulo ni Jones.
CHAPTER XI. THE THIRD ANGEL'S MESSAGE
KAPITULO XI. ANG MENSAHE SA IKATULONG MANULONDA
“THE answer to that important question for today, ‘What shall we do?’ can be given with certainty upon the basis of the Seven Trumpets and the place of the great nations of today; because the answer is given by the word of God, upon this very basis.
“ANG tubag nianang mahinungdanong pangutana alang karon, ‘Unsa ang atong pagabuhaton?’ mahimong ihatag uban sa kasigurohan ibabaw sa basihanan sa Pito ka mga Trumpeta ug sa kahimtang sa dagkong mga nasod karon; kay ang tubag gihatag pinaagi sa pulong sa Dios, ibabaw gayod niining maong basihanan.
“We have seen that inseparably connected with the last three of the Seven Trumpets, are the Three Woes. In the very midst of the Seven Trumpets—after the ending of the Fourth Trumpet, and before the beginning of the Fifth Trumpet—it is written: ‘And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels which are yet to sound.’ Revelation 8:13.
“Nakita nato nga sa dili mabulag nga pagkadugtong sa kataposang tulo sa Pito ka mga Trumpeta, anaa ang Tulo ka mga Alaot. Sa kinataliwad-an gayud sa Pito ka mga Trumpeta—human sa pagtapos sa Ikaupat nga Trumpeta, ug sa dili pa ang pagsugod sa Ikalima nga Trumpeta—nahisulat kini: ‘Ug nakita ko, ug nadungog ko ang usa ka manulonda nga nagalupad sa taliwala sa langit, nga nagaingon sa makusog nga tingog: Alaot, alaot, alaot, sa mga pumoluyo sa yuta tungod sa ubang mga tingog sa trumpeta sa tulo ka mga manulonda nga mangahuyop pa.’ Pinadayag 8:13.”
“That the Three Woes are inseparably connected with the last three of the Seven Trumpets, one with each, is put beyond all question by the fact that, when the Fifth Angel’s sounding is ended, it is written: ‘One woe is past; and, behold, there come two woes more hereafter.’ Revelation 9:12. And when the Sixth trumpet is ended, it is written: ‘The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded.’ Revelation 11:15.
“Ngā ang Tulo ka mga Kasilag walay-bulag nga nalambigit sa kataposang tulo sa Pito ka mga Trumpeta, nga usa sa matag-usa, gipahimutang nga labaw pa sa tanang pangutana pinaagi sa kamatuoran nga, sa dihang ang pagpatunog sa Ikalimang Manulonda natapos na, nahisulat kini: ‘Milabay na ang usa ka kasilag; ug, ania karon, may moabot pa dinhi sa ulahi nga duha ka mga kasilag.’ Pinadayag 9:12. Ug sa dihang ang Ikaunom nga trumpeta natapos na, nahisulat kini: ‘Milabay na ang ikaduhang kasilag; ug, ania karon, ang ikatulong kasilag moanhi sa madali. Ug ang ikapitong manulonda mipatunog.’ Pinadayag 11:15.”
“Now, inseparably connected with this angel which proclaims the coming of the Three Woes, which are inseparably connected with the last three of the Seven Trumpets, is the ‘Third Angel’ of Revelation 14.
“Karon, nga dili mabulag ang pagkakadugtong niini sa maong manulonda nga nagamantala sa pag-abot sa Tulo ka mga Kahayag, nga dili usab mabulag ang ilang pagkakadugtong sa kataposang tulo sa Pito ka mga Trumpeta, mao ang ‘Ikatulong Manulonda’ sa Pinadayag 14.
“That this may be seen as also certain beyond all question, let us begin with the Third Angel’s Message of Revelation 14, and trace backward its direct connections to their beginning.
“Aron kini makita usab nga hingpit gayod nga sigurado ug dili malalis, magsugod kita sa Mensahe sa Ikatulong Manulonda sa Pinadayag 14, ug subayon paatras ang direkta niini nga mga kadugtongan ngadto sa ilang sinugdanan.
“The first words in the record concerning ‘the Third Angel’ are: ‘And the third angel followed them.’ Revelation 14:9. This shows that some have gone before, whom the Third Angel ‘followed.’
“Ang unang mga pulong diha sa talaan mahitungod sa ‘ikatulong manulonda’ mao kini: ‘Ug ang ikatulong manulonda misunod kanila.’ Pinadayag 14:9. Kini nagapakita nga adunay nanguna na kanila, nga gisundan sa Ikatulong Manulonda.”
“Take, then, the preceding verse: ‘And there followed another angel.’ This shows that an angel has also preceded this one, which, when this one follows, makes it ‘another.’
“Busa, kuhaa ang nag-una nga bersikulo: ‘Ug misunod ang laing manulonda.’ Kini nagapakita nga adunay usa usab ka manulonda nga nag-una niini, nga sa dihang kini mosunod kaniya, naghimo niini nga ‘laing’.”
“Go back now to the sixth verse: ‘And I saw another angel.’ This also certifies that an angel has gone before, which causes this one, as he flies in the midst of heaven, to be ‘another.’
“Balika karon ngadto sa ikaunom nga bersikulo: ‘Ug nakita ko ang laing manulonda.’ Kini usab nagpamatuod nga adunay usa ka manulonda nga miuna, nga maoy hinungdan nga kining usa, samtang naglupad siya sa taliwala sa langit, mahimong ‘laing’ manulonda.”
“Following back further in the book of Revelation, we find no angel, except the Seventh Trumpet angel, until we come to the first verse of chapter ten; and there we read: ‘And I saw another mighty angel.’ This expression, as before, certifies that, before this one, there is an angel, which, when this one comes forth, causes him to be spoken of as ‘another.’
“Sa pagbalik pa ug pagtan-aw sa mas sayong bahin sa basahon sa Pinadayag, wala kitay makita nga manulonda, gawas sa manulonda sa Ikapitong Trumpeta, hangtod nga moabot kita sa unang bersikulo sa kapitulo napulo; ug didto atong mabasa: ‘Ug nakita ko ang laing gamhanang manulonda.’ Kini nga pahayag, sama sa kaniadto, nagpamatuod nga sa wala pa kining usa, adunay usa ka manulonda, nga sa dihang mogula na kining usa, maoy hinungdan nga siya hisgutan ingon nga ‘laing usa.’”
“Following yet further back, we find no angels, except the Sixth and the Fifth Trumpet angels, until we reach the last verse of chapter eight; and there we reach the primal, for we read: ‘And I beheld, and heard an angel’—not ‘another angel,’ but, primarily, ‘an angel.’
Sa pagbalik sa mas halayo pa, wala kitay makita nga mga manulonda, gawas sa mga manulonda sa Ikaunom ug Ikalima nga Trompeta, hangtod nga moabot kita sa kataposang bersikulo sa kapitulo otso; ug didto atong maabut ang sinugdanan, kay mabasa nato: “Ug akong nakita, ug nadungog ang usa ka manulonda”—dili “laing manulonda,” kondili, una sa tanan, “usa ka manulonda.”
“Thus, beginning with Revelation 8:13, there is an unbroken series of angels connected by the word ‘another,’ straight through to the Third Angel of Revelation 14, with his message. Thus:
“Busa, sugod sa Pinadayag 8:13, adunay usa ka walay pagkabugto nga sunod-sunod nga mga manulonda nga gihiusa pinaagi sa pulong nga ‘laing,’ nga nagpadayon hangtod sa Ikatulong Manulonda sa Pinadayag 14, uban sa iyang mensahe. Busa:”
“‘I beheld, and heard an angel." Revelation 8:13.
“‘Nakita ko, ug nadungog ko ang usa ka manulonda.” Pinadayag 8:13.
“‘And I saw another mighty angel.’ Revelation 10:1.
“‘Ug nakita ko ang laing gamhanang manulonda.’ Pinadayag 10:1.
“‘And I saw another angel.’ Revelation 14:6.
“‘Ug nakita ko ang laing manulonda.’ Pinadayag 14:6.
“‘And there followed another angel.’ Verse 8.
“‘Ug misunod ang laing manulonda.’ Bersikulo 8.
“‘And the third angel followed them.’ Verse 9.
“‘Ug ang ikatulong manulonda misunod kanila.’ Bersikulo 9.
“Perhaps the following simple diagram will aid in making plain the connection between the angel that announces the Three Woes of the last three of the Seven Trumpets, and the Third Angel’s Message of Revelation 14:
“Mahimong ang mosunod nga yano nga dayagram makatabang sa pagpatin-aw sa kalambigitan tali sa manulonda nga nagpahibalo sa Tulo ka mga Ailáw sa ulahing tulo sa Pito ka mga Trumpeta, ug sa Mensahe sa Ikatulong Manulonda sa Pinadayag 14:
“1st Trumpet Revelation 8:7
“Unang Trumpeta Pinadayag 8:7”
“2nd Trumpet Revelation 8:8
“Ikaduhang Trumpeta Pinadayag 8:8”
“3rd Trumpet Revelation 8:10
“Ikatulong Trumpeta Pinadayag 8:10
“4th Trumpet Revelation 8:12 ‘An angel’—Woe, woe, woe. Revelation 8:13.
“Ang Ikaupat nga Trumpeta Pinadayag 8:12 ‘Usa ka manulonda’—Alaut, alaut, alaut. Pinadayag 8:13.
“5th Trumpet Revelation 9:1–11/ First Woe
“Ikalimang Trompeta Pinadayag 9:1–11/ Unang Kaalautan”
“6th Trumpet Revelation 9:13 to 11:13 Second Woe ‘Another mighty angel.’ Revelation 10:1
“Ikaunom nga Trumpeta Pinadayag 9:13 hangtod 11:13 Ikaduhang Kaalaotan ‘Laing gamhanang manulonda.’ Pinadayag 10:1”
“7th Trumpet Revelation 11:13–19 Third Woe ‘Another angel. Revelation 14:6
“Ikapitong Trumpeta Pinadayag 11:13–19 Ikatulong Kaalaotan ‘Laing manulonda. Pinadayag 14:6
“‘There followed another.’ Revelation 14:6
“‘Mingsunod ang laing usa.’ Pinadayag 14:6
“‘The third angel followed them.’ Revelation 14:9.
“‘Ang ikatulong manulonda misunod kanila.’ Pinadayag 14:9.
“The bearing of all this may now be more fully seen through a consideration of what the Third Angel’s Message really is in itself: On its face the expression ‘the Third Angel,’ clearly has reference to the third in a series of three angels. As already signified, this series of three angels, each one bearing a message, is found in the fourteenth chapter of Revelation, verses 6–12. The messages of these three angels blend and culminate in the third, which does not cease to sound until the harvest of the earth is ripe, and made ready for the coming of the Lord to reap it.
“Ang tinuod nga kahulogan niining tanan mas hingpit nang makita pinaagi sa paghunahuna kon unsa gayud ang Mensahe sa Ikatulong Manulonda diha sa iyang kaugalingon: Sa dayag nga porma niini, ang pahayag nga ‘ang Ikatulong Manulonda’ tin-aw nga nagtumong sa ikatulo sulod sa usa ka sunod-sunod nga tulo ka manulonda. Sumala sa nahisgutan na, kining sunod-sunod nga tulo ka manulonda, nga ang matag usa nagdala ug usa ka mensahe, makita sa ikanapulo ug upat nga kapitulo sa Pinadayag, mga bersikulo 6–12. Ang mga mensahe niining tulo ka manulonda nagkadugtong ug moabut sa ilang kinatumyan diha sa ikatulo, nga wala mohunong sa pagpatingog hangtod nga ang ani sa yuta mahinog, ug maandam alang sa pag-anhi sa Ginoo aron anihon kini.
“The Third Angel's Message itself, as it is announced in the words of the Third Angel, is as follows: ‘And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, the same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: and the smoke of their torment ascendeth up forever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’
“Ang Mensahe sa Ikatulong Manolunda mismo, sumala sa pagpahibalo niini diha sa mga pulong sa Ikatulong Manolunda, mao kini: ‘Ug ang ikatulong manolunda misunod kanila, nga nagaingon sa makusog nga tingog, Kon adunay bisan kinsa nga mosimba sa mananap ug sa iyang larawan, ug modawat sa iyang marka sa iyang agtang, o sa iyang kamot, ang maong tawo magainom sa bino sa kaligutgut sa Dios, nga gibubo nga walay sagol ngadto sa copa sa iyang kapungot; ug siya pagasakiton pinaagi sa kalayo ug asupre sa atubangan sa mga balaang manolunda, ug sa atubangan sa Cordero: ug ang aso sa ilang kasakit mosaka hangtod sa kahangtoran sa mga kahangtoran: ug sila walay pahulay sa adlaw ni sa gabii, sila nga nagsimba sa mananap ug sa iyang larawan, ug ang bisan kinsa nga modawat sa marka sa iyang ngalan. Ania dinhi ang pailub sa mga balaan: ania dinhi sila nga nagabantay sa mga sugo sa Dios, ug sa pagtoo ni Jesus.’”
“This is the Third Angel’s Message as it stands, separated from the other two. But, in fact, it can not be regarded as separate; and cannot be made to stand apart as if it alone were a single, separate message to the world; for the very first words concerning it are: ‘The Third Angel followed THEM.’ Thus, by the very first words of the message itself we are referred not only to the one, but to the two, which preceded it. And the Greek word translated ‘followed’ signifies not following apart, nor only following, but ‘following with,’ as soldiers follow their captain, or servants their master; therefore, ‘to follow one in a thing; to let one’s self be led.’ When spoken of things, it signifies to follow as a result; to follow ‘as a consequence of something which had gone before.’ Thus, as to persons, the Third Angel follows with the two which have preceded; and his message, as a thing, follows as a result, or consequence, of the which have gone before.
“Kini mao ang Mensahe sa Ikatulong Manulonda sumala sa iyang pagkatindog, nga gilain gikan sa laing duha. Apan, sa pagkatinuod, dili kini maisip nga bulag; ug dili mahimo nga ipatindog nga naglain ingon nga kini lamang ang usa ka tinagsa, lahi nga mensahe ngadto sa kalibotan; kay ang labing unang mga pulong mahitungod niini mao kini: ‘Ang Ikatulong Manulonda misunod KANILA.’ Busa, pinaagi sa labing unang mga pulong sa mensahe mismo, kita gitumong dili lamang ngadto sa usa, kondili ngadto sa duha, nga nag-una niini. Ug ang Griyegong pulong nga gihubad nga ‘misunod’ nagpasabot dili sa pagsunod nga naglain, ni sa pagsunod lamang, kondili sa ‘pagsunod uban,’ maingon sa mga sundalo nga mosunod sa ilang kapitan, o sa mga ulipon sa ilang agalon; busa, ‘sa pagsunod sa usa ka tawo diha sa usa ka butang; sa pagtugot sa kaugalingon nga mamandoan.’ Sa dihang gamiton kini mahitungod sa mga butang, nagpasabot kini sa pagsunod ingon nga resulta; sa pagsunod ‘ingon nga sangpotanan sa usa ka butang nga miuna.’ Busa, mahitungod sa mga persona, ang Ikatulong Manulonda mosunod uban sa duha nga nanguna kaniya; ug ang iyang mensahe, ingon nga usa ka butang, mosunod ingon nga resulta, o sangpotanan, sa mga nangagi na.”
“But of the Second one also it is written: ‘And there followed another angel.’ As with the Third Angel following the Second, so it is with the Second Angel following the First. And of the First one it is written: ‘And I saw another angel fly,’ etc. This is the first in this series of three. There follows with him another; and the Third Angel follows with them. There is a succession in the order of their rise; but, when the three have in succession risen, then they go on together as one. The First one sounds forth his message; the Second one follows and joins with the First; the Third follows them, and joins with them; so that, when the three are joined, and go on together in their united power, they form a mighty, threefold, loud-voiced message. It takes all to make the Third Angel's Message complete; and the Third Angel’s Message cannot be truly given without the giving of all.
“Apan mahitungod usab sa Ikaduha nahisulat: ‘Ug misunod ang laing manulonda.’ Sama sa Ikatulong Manulonda nga misunod sa Ikaduha, mao man usab sa Ikaduhang Manulonda nga misunod sa Una. Ug mahitungod sa Una nahisulat: ‘Ug nakita ko ang laing manulonda nga naglupad,’ ug uban pa. Kini mao ang nahauna niining laray sa tulo. May laing misunod kaniya; ug ang Ikatulong Manulonda misunod kanila. Adunay sunod-sunod nga pagkahan-ay sa ilang pagtungha; apan, sa dihang ang tulo sunod-sunod nang mitungha, nan magpadayon sila sa tingub ingon nga usa. Ang Una mopalanog sa iyang mensahe; ang Ikaduha mosunod ug moipon sa Una; ang Ikatulo mosunod kanila, ug moipon kanila; aron nga, sa dihang ang tulo mahiusa na, ug magpadayon sila sa tingub diha sa ilang hiniusang gahum, maporma nila ang usa ka gamhanan, tulo-ka-bahin, makusog-tingog nga mensahe. Kinahanglan ang tanan aron mahimong hingpit ang Mensahe sa Ikatulong Manulonda; ug ang Mensahe sa Ikatulong Manulonda dili gayud matuod nga ikahatag gawas sa paghatag sa tanan.”
“What, then, is the threefold message in its respective parts?—Here is the First: ‘And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, saying with a loud voice, Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come: and worship Him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.’
“Unsa, nan man, ang tulo-ka-bahin nga mensahe sa tagsa niini ka mga bahin?—Ania ang Una: ‘Ug nakita ko ang laing manulonda nga naglupad sa kinataliwad-an sa langit, nga may walay-katapusang ebanghelyo aron iwali kanila nga nagapuyo sa yuta, ug sa matag nasud, ug kaliwatan, ug pinulongan, ug katawhan, nga nagaingon sa makusog nga tingog, Kahadloki ninyo ang Dios, ug ihatag ninyo Kaniya ang himaya; kay miabut na ang takna sa Iyang paghukom: ug simbaha ninyo Siya nga nagbuhat sa langit, ug sa yuta, ug sa dagat, ug sa mga tuboran sa mga tubig.’
“Here is the Second: ‘And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because the made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication.’
“Aniay ang Ikaduha: ‘Ug misunod ang laing manulonda, nga nag-ingon: Ang Babilonia nahulog na, nahulog na, ang bantugang siyudad, tungod kay gipainom niya ang tanang kanasuran sa bino sa kapungot sa iyang pakighilawas.’”
“And here is the Third: ‘And the Third Angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, the same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: and the smoke of their torment ascendeth up forever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the Beast and his Image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’
“Ug ania ang Ikatulo: ‘Ug ang Ikatulong Manulonda misunod kanila, nga nagaingon sa makusog nga tingog, Kon adunay bisan kinsa nga mosimba sa mapintas nga mananap ug sa iyang larawan, ug modawat sa iyang timaan diha sa iyang agtang, o sa iyang kamot, siya usab magainom sa bino sa kapungot sa Dios, nga gibubo nga walay sagol ngadto sa copa sa iyang kasuko; ug siya pagasakiton pinaagi sa kalayo ug asupre sa atubangan sa mga balaang manulonda, ug sa atubangan sa Cordero: ug ang aso sa ilang kasakit mosaka hangtod sa kahangturan ug sa walay katapusan: ug sila walay pahulay sa adlaw ni sa gabii, nga nagsimba sa Mapintas nga Mananap ug sa iyang Larawan, ug bisan kinsa nga modawat sa timaan sa iyang ngalan. Ania dinhi ang pagkamapailubon sa mga balaan: ania dinhi sila nga nagabantay sa mga sugo sa Dios, ug sa pagtuo ni Jesus.’”
“A glance at the wording of each of these messages will discover that thought in the Greek word ‘followed,’ which signifies ‘following as a consequence.’ The First bears the everlasting gospel, to preach to every creature, calling upon all to fear God and give glory to Him, and to worship Him; because the hour of His judgment is come. the rejection of this message produces a condition of things which, as the consequence of such rejection, is described in the words of the Second Angel, which follows. And because of the rejection of the First Message; and because of the consequences of that rejection, as announced in the Second; a condition of things is produced, as a further consequence, which requires that the Third Angel shall follow them, proclaiming with a loud voice his dreadful warning against the terrible evils that have been produced as the double consequence of the rejection of the First Message.
“Ang usa ka pagtan-aw sa pagkasulti sa matag usa niining mga mensahe magapadayag nianang hunahuna diha sa Gregong pulong nga ‘misunod,’ nga nagpasabot ug ‘misunod ingon nga sangputanan.’ Ang nahaunang mensahe nagadala sa walay-katapusang maayong balita, aron iwali ngadto sa tanang binuhat, nga nagatawag sa tanan sa pagkahadlok sa Dios ug paghatag ug himaya Kaniya, ug sa pagsimba Kaniya; tungod kay miabut na ang takna sa Iyang hukom. Ang pagsalikway niining mensaheha nagapatungha ug usa ka kahimtang sa mga butang nga, ingon nga sangputanan sa maong pagsalikway, gihulagway diha sa mga pulong sa Ikaduhang Manulonda, nga misunod. Ug tungod sa pagsalikway sa Unang Mensahe; ug tungod sa mga sangputanan nianang pagsalikway, sumala sa gipahibalo diha sa Ikaduha; napahimo ang usa ka kahimtang sa mga butang, ingon nga dugang pang sangputanan, nga nagkinahanglan nga ang Ikatulong Manulonda mosunod kanila, nga nagamantala sa makusog nga tingog sa iyang makalilisang nga pasidaan batok sa makahahadlok nga mga kadautan nga napatungha ingon nga dubli nga sangputanan sa pagsalikway sa Unang Mensahe.”
“And that the voice and work of the Third Angel blend with that of the First, is plain from his closing words: ‘Here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus;’ because this is ever the object of the preaching of the everlasting gospel. It is the substance of fearing God and giving glory to him, and of worshiping ‘him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.’ The keeping of the commandments of God and the faith of Jesus is the only thing that will enable any soul to stand in the hour of his judgment, which the first angel declares ‘is come.’
“Ug nga ang tingog ug buhat sa Ikatulong Manulonda nahiusa sa tingog ug buhat sa nahaunang manulonda, dayag kini gikan sa iyang panapos nga mga pulong: ‘Ania sila nga nagabantay sa mga sugo sa Dios, ug sa pagtoo ni Jesus;’ kay kini mao sa kanunay ang tumong sa pagwali sa walay-kataposang maayong balita. Kini mao ang sulod sa pagkahadlok sa Dios ug sa paghatag kaniya ug himaya, ug sa pagsimba ‘kaniya nga nagbuhat sa langit, ug sa yuta, ug sa dagat, ug sa mga tuboran sa mga tubig.’ Ang pagbantay sa mga sugo sa Dios ug sa pagtoo ni Jesus mao lamang ang butang nga makahatag ug gahum sa bisan kinsang kalag aron makabarug sa takna sa iyang paghukom, nga gipahayag sa nahaunang manulonda nga ‘miabut na.’”
“Immediately following the closing words of the Third Angel is ‘heard a voice from heaven saying unto me, Write, Blessed are the dead which die in the Lord from henceforth’—from this time forward. Revelation 14:13. And immediately following this are the words, ‘And I looked, and behold a white cloud, and upon the cloud one sat like unto the Son of man, having on his head a golden crown, and in his hand a sharp sickle. And another angel came out of the temple, crying with a loud voice to him that sat on the cloud, Thrust in thy sickle, and reap: for the time is come for thee to reap; for the harvest of earth is ripe. And he that sat on the cloud thrust in his sickle on the earth; and the earth was reaped.’ Revelation 14:14–16. And ‘the harvest is the end of the world.’ Matthew 13:39.
“Diha-diha dayon human sa panapos nga mga pulong sa Ikatulong Manulonda madungog ang ‘usa ka tingog gikan sa langit nga nagaingon kanako, Isulat, Bulahan ang mga patay nga mangamatay diha sa Ginoo sukad karon’—gikan niining panahona padayon. Pinadayag 14:13. Ug diha-diha dayon mosunod niini ang mga pulong, ‘Ug mitan-aw ako, ug ania karon ang usa ka maputing panganod, ug sa ibabaw sa panganod may nagalingkod nga sama sa Anak sa tawo, nga may bulawanong purongpurong sa iyang ulo, ug sa iyang kamot usa ka mahait nga galab. Ug may laing manulonda nga migula gikan sa templo, nga nagsinggit sa makusog nga tingog ngadto kaniya nga nagalingkod sa ibabaw sa panganod, Ipasulod ang imong galab, ug pag-ani: kay miabut na ang panahon alang kanimo sa pag-ani; kay hinog na ang ting-ani sa yuta. Ug kadtong nagalingkod sa ibabaw sa panganod mipasulod sa iyang galab sa yuta; ug naani ang yuta.’ Pinadayag 14:14–16. Ug ‘ang ting-ani mao ang katapusan sa kalibutan.’ Mateo 13:39.”
“Again: the Third Angel particularly warns all people against the worship of the beast and his image, whatever these may be; and, from Revelation 19:11–21, we find that the beast and his image are ‘alive’ when the Lord comes in the clouds of heaven, and are ‘both’ destroyed with the brightness of his coming.
“Usab: ang Ikatulong Manulonda sa partikular nagpasidaan sa tanang tawo batok sa pagsimba sa mananap ug sa iyang larawan, bisan unsa man kini sila; ug, gikan sa Pinadayag 19:11–21, atong makita nga ang mananap ug ang iyang larawan buhi pa sa dihang moanhi ang Ginoo diha sa mga panganod sa langit, ug silang ‘duha’ laglagon pinaagi sa kasidlak sa iyang pag-anhi.
“These facts show that the Third Angel’s Message is a mighty, threefold, loud-voiced message, which goes forth to every nation and kindred and tongue and people, just before the second coming of the Lord; and which ripens the harvest of the earth, and makes ready a people prepared for the Lord, just as the message of John the Baptist prepared the way for the first coming of the Lord. And so it is the last, the closing, message of God to the world.
“Kining mga kamatuoran nagpakita nga ang Mensahe sa Ikatulong Manolunda usa ka gamhanan, tulo ka pilo, ug kusog-tingog nga mensahe, nga nagapadayon ngadto sa matag nasod ug kaliwatan ug pinulongan ug katawhan, sa wala pa ang ikaduhang pag-anhi sa Ginoo; ug nga nagapahinog sa anihon sa yuta, ug nagaandam sa usa ka katawhan nga naandam alang sa Ginoo, maingon nga ang mensahe ni Juan Bautista nagaandam sa dalan alang sa unang pag-anhi sa Ginoo. Ug busa kini mao ang katapusan, ang panapos, nga mensahe sa Dios ngadto sa kalibotan.”
“And now, having thus an understanding of what the Third Angel’s Message is in itself, the relation of that message to the great nations of today can be better discerned by a consideration of The Time of the Third Angel’s Message.” A. T. Jones, The Great Nations of Today, 114.
“Ug karon, sanglit aduna na kita niana nga pagsabot kon unsa gayud ang Mensahe sa Ikatulong Manulonda diha sa iyang kaugalingon, ang kalabutan nianang mensahe ngadto sa dagkong mga nasod karon mas maayo nang maila pinaagi sa pagtagad sa Panahon sa Mensahe sa Ikatulong Manulonda.” A. T. Jones, The Great Nations of Today, 114.