Usa kini ka madawat nga biblikanhong pagsabot ang pag-ila nga ang propeta nga si Ezekiel may katloan ka tuig ang panuigon diha sa iyang mga pangbukas nga mga bersikulo.

Ug nahitabo kini sa ikakatloan ka tuig, sa ikaupat nga bulan, sa ikalima ka adlaw sa bulan, samtang didto ako uban sa mga binihag daplin sa suba sa Chebar, nga ang mga langit naablihan, ug nakita ko ang mga panan-awon sa Dios. Sa ikalima ka adlaw sa bulan, nga mao ang ikalimang tuig sa pagkabinihag ni hari Jehoiachin, Ang pulong ni Jehova mianhi sa dayag kang Ezekiel nga sacerdote, anak ni Buzi, sa yuta sa mga Caldeahanon daplin sa suba sa Chebar; ug didto ang kamot ni Jehova diha kaniya. Ezekiel 1:1–3.

Ang uban nagatuo nga ang “ikatloan ka tuig” gibase sa usa ka piho nga siklo sa jubileo, nga nagsugod kang Haring Josias ug natapos sa bersikulo uno sa kapitulo kwarenta.

Sa ikakaluhaan ug ikalimang tuig sa among pagkabihag, sa sinugdanan sa tuig, sa ikanapulo nga adlaw sa bulan, sa ikanapulo ug ikaupat nga tuig human mapukan ang siyudad, niadtong maong adlaw gayud ang kamot sa Ginoo diha kanako, ug gidala niya ako didto. Ezekiel 40:1.

Ang mga kronolohista sa Biblia nagtakda sa unang bersikulo sa kapitulo kuwarenta nga maoy Abril 28 o Oktubre 22, 573 BC. Ang tanang mga propeta nagaila sa kaulahing mga adlaw, busa ang petsa sa tinghunlak nga Oktubre 22, 573 BC mao ang petsang omega sa usa ka linya nga nagsugod singkwenta ka tuig ang milabay diha sa gitawag nga “Dakong Pasko sa Paglabay ni Josias” niadtong Mayo 5, 622 BC.

Ang numero nga katloan maoy simbolo sa mga saserdote nga kinahanglang katloan ka tuig ang panuigon sa pagsugod nila sa pag-alagad. Bisan kon ang mga bersikulo usa hangtod tulo sa kapitulo usa sa Ezekiel nagpaila nga katloan ka tuig ang panuigon ni Ezekiel o nagpaila lamang kaniya ingong simbolo sa usa ka saserdote, mahulagway usab siya nga katloan ka tuig ang panuigon. Kon ang katloan ka tuig sa bersikulo usa nagrepresentar, sumala sa pagtuo sa uban, sa ikakatloan nga tuig sukad sa Dakong Paskuwa ni Josiah niadtong 622 sa wala pa si Cristo, mao gihapon ang mga propetikanhong implikasyon.

Ang Josias nagkahulogan ug “pundasyon,” ug ang iyang Dakong Pasko sa Paglabay nagsugod ug usa ka yugto sa jubileo nga natapos niadtong Oktubre 22 sa Adlaw sa Pagtabon-sa-Sala niadtong 573 BC. Ang “linya sa jubileo” gikan kang Josias ngadto sa Oktubre 22 nagakatakdo sa kasaysayan gikan sa 1840 hangtod sa 1844. Ang mga pundasyon sa 1840 girepresentahan ni hari Josias ug usab ni Josiah Litch. Ang Oktubre 22 girepresentahan pinaagi sa pagpatunog sa sungay sa trumpeta sa jubileo inubanan sa sungay sa Adlaw sa Pagtabon-sa-Sala.

Ug pagaisipon mo alang kanimo ang pito ka mga Igpapahulay sa mga tuig, makapito ang pito ka tuig; ug ang gidugayon sa pito ka mga Igpapahulay sa mga tuig ma-alang kanimo nga kap-atan ug siyam ka tuig. Unya papatingogon mo ang trompeta sa jubileo sa ikanapulo ka adlaw sa ikapitong bulan; sa adlaw sa pagtabon-sa-sala pagapatinogon ninyo ang trompeta sa tibuok ninyong yuta. Levitico 25:8, 9.

Si Ezekiel nahimutang sulod sa linya sa Jubileo gikan kang hari Josias hangtod sa Oktubre 22, usa ka linya nga nagrepresentar sa nahaunang ug ikaduhang mga manulonda sa Pinadayag 10 sukad sa 1840 ngadto sa 1844. Si Ezekiel nagrepresentar sa mga Millerita sa nahaunang ug ikaduhang mga manulonda ug sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo sa ikatulong manulonda. Si Ezekiel nagrepresentar sa pagkapari sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, apan ang iyang pangunang propetikong kinaiya mao nga siya usa ka propeta.

Propeta, Pari, ug Hari

Adunay tulo ka mga biblikanhong personahe nga misugod sa pag-alagad sa dihang katloan ka tuig ang ilang panuigon. Uban kang Ezekiel mao si David ug si Jose. Tungod kay silang tanan misugod sa pag-alagad sa edad nga katloan, silang tanan mga sacerdote. Si David mao ang simbolo sa hari, si Jose mao ang sacerdote, ug si Ezekiel mao ang propeta sa tulo-ka-bahin nga gingharian sa himaya nga gilangkoban sa usa ka propeta, usa ka sacerdote, ug usa ka hari.

Bisan unsaon man nato sa pagpadapat sa propeta nga si Ezekiel ingon nga usa ka simbolo, siya usa ka saserdote; ug kon ipadapat sa linya sa yubileo gikan kang Josias hangtod sa Oktubre 22, si Ezekiel usa ka saserdote nga magarepresentar sa usa ka saserdote sa panahon sa pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, sumala sa gipakita sa kasaysayan gikan sa 1840 ngadto sa 1844 ug ni Haring Josias hangtod sa Oktubre 22, 573 BC.

Kaluhaan ug duha

Ang Biblia tin-aw nga nag-ingon nga si Ezekiel nagministeryo sulod sa kaluhaan ug duha ka tuig. Ang “kaluhaan ug duha” usa ka simbolo sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo nga mao ang timaan sa pagka-Dios inubanan sa pagkatawo. Sa kasaysayan nga girepresentahan gikan sa Pasko sa Paglabay ni Josias hangtod sa selebrasyon sa Jubileo sa Oktubre 22 sa kapitulo kwarenta, ang Pasko sa Paglabay ni Josias naglarawan sa buluhaton ni Josiah Litch niadtong 1838 ug 1840. Kana nga buluhaton mao ang pagpahimutang sa mga tagna sa panahon sa nahaunang ug ikaduhang kaalautan. Karon makita na nga ang tagna sa nahaunang ug ikaduhang mga kaalautan labi pang halapad kay sa giila sa mga pionero.

Si Ezekiel ingon usa ka propeta sa Biblia nagtimaan ug mas piho nga mga petsa sa iyang mga sinulat kay sa bisan kinsa pang laing magsusulat sa Biblia.

Si Ezequiel mao ang omega sa prinsipyo nga ang usa ka adlaw katumbas sa usa ka tuig diha sa propesiya sa Bibliya. Sa basahon sa Numeros, ang alpha nga paghisgot sa prinsipyo sa adlaw-tuig gihulagway diha sa unang pagrebelde sa Kadesh nga misangpot sa kap-atan ka tuig nga paglatagaw sa kamingawan. Ang kataposan, o omega, nga pagrebelde gihulagway ni Ezequiel sa kapitulo upat samtang gilaglag ang Jerusalem.

Alpha

Sumala sa gidaghanon sa mga adlaw nga inyong gisusi ang yuta, bisan kap-atan ka adlaw, ang matag adlaw alang sa usa ka tuig, pagapas-anon ninyo ang inyong mga kasal-anan, bisan kap-atan ka tuig, ug mahibaloan ninyo ang akong paglapas sa saad. Ako, si Jehova, nagsulti niini; sa pagkatinuod buhaton ko kini batok niining tibook daotang katilingban, nga nanagtigum pagtingub batok kanako: dinhi niining kamingawan pagaut-uton sila, ug didto sila mangamatay. Numeros 14:34, 35.

Omega

Humigda usab ka sa imong wala nga kiliran, ug ipahimutang sa ibabaw niini ang kasal-anan sa balay sa Israel: sumala sa gidaghanon sa mga adlaw nga maghigda ka sa ibabaw niini, pagapas-anon mo ang ilang kasal-anan. Kay gibutang ko sa ibabaw nimo ang mga tuig sa ilang kasal-anan, sumala sa gidaghanon sa mga adlaw, tulo ka gatus ug kasiyaman ka adlaw: sa ingon niini pagapas-anon mo ang kasal-anan sa balay sa Israel. Ug sa mahuman mo na kini, humigda ka pag-usab sa imong tuo nga kiliran, ug pagapas-anon mo ang kasal-anan sa balay sa Juda sulod sa kap-atan ka adlaw: gitagana ko alang kanimo ang matag adlaw ingon nga usa ka tuig. Busa itutok mo ang imong nawong ngadto sa paglikos sa Jerusalem, ug ang imong bukton pagaablihan, ug managna ka batok niini. Ezekiel 4:4–7.

Ang Kadesh ug ang pagkalaglag sa Jerusalem nagrepresentar sa alfa ug omega nga mga pagrebelde nga naghulagway sa prinsipyo nga ang usa ka adlaw katumbas sa usa ka tuig. Ang “prinsipyo nga ang usa ka adlaw katumbas sa usa ka tuig” mao ang pangunang lagda sa mga Millerite sa kasaysayan gikan sa 1840 hangtod sa 1844, ingon nga gihulagway pinaagi sa tipo diha sa linya sa Jubileo ni Haring Josiah hangtod sa Oktubre 22. Si Ezekiel naglatid ug mas daghang petsa kay sa bisan kinsang ubang propeta. Diha sa pagpetsa ni Ezekiel, mailhan ang linya sa Jubileo, nga direktang nagsumpay sa pagpamatuod ni Ezekiel ngadto sa kasaysayan sa una ug sa ikaduhang manulonda, ug human niana ngadto sa kasaysayan sa ikatulong manulonda.

Duyog sa “linya sa Jubileo,” si Ezekiel nagahigda sa iyang kilid sulod sa tulo ka gatos ug kasiyaman ka adlaw, dayon sa pikas niyang kilid sulod sa kap-atan ka adlaw. Ang “upat ka gatos ug katloan” usa ka simbolo sa daan ug sa bag-ong pakigsaad, kay ang saad sa pakigsaad ni Abram bahin sa upat ka gatos ka tuig nga pagkabihag sa Ehipto nakakaplag sa ikaduhang pagpamatuod sa katloan ka tuig diha sa apostol nga si Paul. Gihiusa ni Abram (sa ulahi Abraham) sa ‘daan’ ug ni Saul (sa ulahi Paul) sa ‘bag-o’ ang ilang mga pagpamatuod aron ipahimutang ang upat ka gatos ug katloan ka tuig ingong simbolo sa walay kataposang pakigsaad. “Tulo ka gatos ug kasiyaman ka adlaw” “pas-anon mo ang kasal-anan sa balay sa Israel.” “Ug” “pas-anon mo ang kasal-anan sa balay sa Judah sulod sa kap-atan ka adlaw.” Ang tuong kilid ug ang walang kilid, kon tingobon, katumbas ni Abram ug ni Paul.

Ang pakigsaad kanunayng gibase sa pagtuman o pagsupak—kinabuhi o kamatayon. Ang prinsipyo nga ang usa ka adlaw katumbas sa usa ka tuig usa ka isyu sa kinabuhi o kamatayon diha sa kasaysayan sa mga Millerite, ug ang maong kasaysayan gipahibalo sa unang anghel ingong walay kataposang ebanghelyo. Ang “ebanghelyo” usa ka isyu sa kinabuhi o kamatayon, ug ang isyu sa pagsulay nga naglangkit sa kinabuhi o kamatayon diha sa kasaysayan sa mga Millerite gipahimutang sulod sa konteksto sa prinsipyo nga ang usa ka adlaw katumbas sa usa ka tuig. Ang panagna nga naghatag og gahom sa mensahe sa unang anghel mao ang panagna sa tulo ka gatos ug kasiyaman ug usa ka tuig ug kinse ka adlaw sa ikaduhang kaalaotan. Diha sa tulo ka gatos ug kasiyaman ka adlaw nga paghigda ni Ezekiel sa iyang walang kilid, anaa ang usa ka paghulagway sa panagna sa panahon nga tulo ka gatos ug kasiyaman ug usa ka tuig ug kinse ka adlaw sa ikaduhang kaalaotan. Gikinahanglan ang matagnaong pagsabot aron hustong mabahin ang panagna, apan kini mao gayod ang nagpadayong buhat sa Leon sa tribo ni Juda sa pag-abli sa selyo sa mensahe sa singgit sa tungang gabii.

Nangatarongan ako nga si Ezequiel kinahanglan nga pagatagdon ingon nga usa ka simbolo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, apan ilabina ingon nga usa ka simbolo sa gasa sa Espiritu sa Tagna, bisan kon kini gihulagway ingon nga usa ka pagpadayag sa usa ka manalagna sa kaulahian nga mga adlaw, o ingon nga usa ka pagpadayag sa katawhan sa tugon nga nakasabut sa prinsipyo sa pamaagi nga linya ibabaw sa linya.

Nangatarungan ako nga ang kahayag ni Ezekiel mahitungod sa tagna sa tulo ka gatus ug kasiyaman ug usa ka tuig ug kinse ka adlaw nahiuyon sa tawo nga may hugawng brotsa nga naghulog sa mga alahas ngadto sa mas dako nga kaha.

Nagapangatarungan ako nga ang kahayag gikan kang Ezekiel maoy usa ka mahinungdanong bahin sa mensahe sa capstone, sa diha nga ang templo mahuman na.

Si Ezequiel anaa sa Oktubre 22 diha sa unang bersikulo sa kapitulo kap-atan, ug didto gihatag kang Ezequiel ang panan-awon sa umaabot nga templo. Kana nga templo mao ang templo sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo, nga gisimbolohan ni Ezequiel. Kana nga pundok makapasar na sa duha ka pagsulay sa dili pa sila makaabot sa ikatulo ug mahukmanong pagsulay. Si Ezequiel gihulagway nga nagadawat sa iyang kahayag diha sa templo, ug busa ang kahayag nga iyang gipagula diha sa iyang papel ingong simbolo nagrepresentar sa kahayag nga moabot sa dihang ang katawhan sa Dios mosulod sa Labing Balaang Dapit uyon sa Daniel kapitulo napulo.

Ang kahayag sa Pinadayag ni Jesu-Cristo nga gitangtangan sa selyo gitangtangan sa selyo sa dihang hapit nang mosira ang panahon sa kaluoy.

Ug miingon siya kanako, Ayaw timri ang mga pulong sa panagna niining basahona: kay haduol na ang panahon. Ang dili matarung, pabay-a siya nga magpadayon sa pagkadili matarung gihapon: ug ang mahugaw, pabay-a siya nga magpadayon sa pagkahugaw gihapon: ug ang matarung, pabay-a siya nga magpadayon sa pagkamatarung gihapon: ug ang balaan, pabay-a siya nga magpadayon sa pagkabalaan gihapon. Pinadayag 22:10, 11.

Ang “panahon haduol na” diha-diha sa dili pa matapos ang panahon sa pagsulay diha sa bersikulo onse, ug busa ang Pinadayag ni Jesu-Cristo maablihan sa maong panahon, kay “ang panahon haduol na.”

Ang Pinadayag ni Jesu-Cristo, nga gihatag sa Dios kaniya, aron ipakita sa iyang mga ulipon ang mga butang nga sa madali mahitabo; ug iyang gipadala ug gipadayag kini pinaagi sa iyang manulunda ngadto sa iyang ulipon nga si Juan: Nga nagpamatuod sa pulong sa Dios, ug sa pagpamatuod ni Jesu-Cristo, ug sa tanang mga butang nga iyang nakita. Bulahan siya nga nagabasa, ug sila nga nagapatalinghug sa mga pulong niini nga tagna, ug nagabantay sa mga butang nga nahisulat niini: kay ang panahon haduol na. Pinadayag 1:1–3.

Ang panahon sa pagpasulay mosira alang sa Laodiceanong Seventh-day Adventism sa balaod sa Domingo, ug ang Adventism gihulagway ingon sa Jerusalem diha sa ikasiyam nga kapitulo sa Ezekiel. Didto, kadtong nagapanghupaw ug nagapanaghilak tungod sa mga dulumtanan nga ginabuhat sa yuta ug sa iglesia makadawat sa timaan. Ang pagtimaan mahitabo sa dihang ang mga hanging gikan sa silangan sa Islam nagapahagit sa mga nasod sa kasuko, sa dili pa mosira ang panahon sa pagpasulay. Sa ikawalong kapitulo sa Ezekiel, ang upat ka kaliwatan sa Adventism matapos, uban sa ikaupat nga kaliwatan nga gisimbolohan sa kaluhaan ug lima ka mga pangulo nga nanagyukbo ngadto sa adlaw.

Kana nga panan-awon gihatag sa simbolikong paagi usa ka adlaw sa wala pa ang balaod sa Domingo, o sa dili pa ang pagtapos sa panahon sa grasya, ingon nga girepresentahan sa unom, unom, unom.

Ug nahitabo sa ikaunom ka tuig, sa ikaunom ka bulan, sa ikalima ka adlaw sa bulan, samtang ako naglingkod sa akong balay, ug ang mga anciano sa Juda nanaglingkod sa akong atubangan, nga didto ang kamot sa Ginoong Dios miabut ibabaw kanako. Unya mitan-aw ako, ug ania karon, usa ka dagway nga sama sa dagway sa kalayo: gikan sa dagway sa iyang hawak paubos, kalayo; ug gikan sa iyang hawak pasaka, ingon sa dagway sa kasidlak, sama sa kolor sa ambar. Ug iyang gituy-od ang dagway sa usa ka kamot, ug gikuptan ako sa usa ka pungpong sa buhok sa akong ulo; ug ang Espiritu mipataas kanako sa taliwala sa yuta ug sa langit, ug gidala ako sa mga panan-awon sa Dios ngadto sa Jerusalem, ngadto sa pultahan sa sulod nga ganghaan nga nagaatubang sa amihanan; diin didto ang lingkoranan sa larawan sa pangabugho, nga nagapukaw sa pangabugho. Ug, ania karon, ang himaya sa Dios sa Israel didto, sumala sa panan-awon nga akong nakita didto sa kapatagan. Ezekiel 8:1–4.

Ang panan-awon sa ikaunom ka tuig, ikaunom ka bulan, ug ikalima ka adlaw miabut diha-diha sa wala pa ang “666,” nga usa ka simbolo sa balaod sa Dominggo, sa dihang ang panahon sa pagsulay matapos na alang sa Laodiceanong Adventismo. Kadtong panan-awon mao ang “sumala sa panan-awon” nga nakita ni Ezekiel “sa kapatagan.” Ang panan-awon nga iyang nakita sa kapatagan makita sa sayo pa, sa ikatulong kapitulo.

Unya mitindog ako, ug miadto ngadto sa kapatagan; ug ania karon, ang himaya ni Jehova nagtindog didto, sama sa himaya nga akong nakita daplin sa suba sa Chebar: ug mihapa ako. Ezekiel 3:23.

Ang panan-awon sa “kapatagan”, nga mao ang panan-awon sa ikaunom nga tuig, ikaunom nga bulan ug ikalimang adlaw, mao ang panan-awon nga nakita na kaniadto ni Ezekiel sa suba sa Chebar.

Ug nahitabo sa ikakatloan ka tuig, sa ikaupat ka bulan, sa ikalima ka adlaw sa bulan, samtang ako atua sa taliwala sa mga binihag daplin sa suba sa Chebar, nga ang mga langit naablihan, ug nakita ko ang mga panan-awon sa Dios. Ezekiel 1:1.

Ang “mga panan-awon sa Dios” nga “nakita” ni Ezekiel sa daplin sa suba sa Chebar mao ang panan-awon sa kapatagan, nga mao usab ang panan-awon sa mga kapitulo otso hangtod onse sa Ezekiel. Gipakita kadtong mga panan-awon diha sa konteksto sa pagtan-aw ni Ezekiel ngadto sa sulod sa santuwaryo, diin natuman ang "marah" nga panan-awon sa salamin sa kapitulo diyes. Si Ezekiel nagrepresentar sa mga nagaambit sa matagnaong kahayag nga nagdan-ag gikan sa Labing Balaang Dapit samtang gipadayag ang Pinadayag ni Jesu-Cristo sa dihang hapit nang matapos ang panahon sa pagsulay.

Sa atong pag-ila sa linya sa Jubileo ni Haring Josiah nga nagsugod sa Paskuwa ug nagtapos sa Oktubre 22, atong giila ang simbolo sa mga pista sa tingpamulak ug sa mga pista sa tingdagdag sumala sa gilatid sa Levitico kawhaan ug tulo. Didto, ang mga pista sa tingpamulak ug sa tingdagdag gilatid sa tagkawhaan ug duha ka bersikulo, sama sa ministeryo ni Ezekiel nga milungtad og kawhaan ug duha ka tuig. Ang pagpahiangay kang Ezekiel sa ikakatloan nga tuig sa linya sa Jubileo nagtugot nga ang pagkatawo ni Ezekiel mapahiangay sa pagpukaw ni Josiah. Kon siya katloan ka tuig ang panuigon sa ikakatloan nga tuig sa siklo sa Jubileo, nan si Ezekiel natawo unta sa panahon sa repormasyon ni Josiah.

Si Ezekiel usa ka simbolo niadtong mosulod sa Labing Balaang Dapit pinaagi sa pagtuo. Sa dihang atua na sila didto, ilang makita ang mga ligid sulod sa mga ligid nga nagrepresentar sa makuting panaglambigit sa mga tawo. Sama kang Juan sa Pinadayag kapitulo napulo, si Ezekiel nagrepresentar sa mga Millerita, apan mas direktang nagrepresentar sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo. Ang iyang katumbas nga tagna sa panahon nga naglangkob sa tulo ka gatos ug kasiyaman ug usa ka tuig ug napulo ug lima ka adlaw naghulagway sa kataposang paghukom sa Laodiceanhong Adbentismo pinaagi sa pagkalaglag sa Jerusalem, ug naglakip kini sa tigmo sa katloan ug walo ug sa kap-atan.

Naglakip kini sa simbolismo sa upat ka gatus ug katloan ka tuig.

Naglakip kini sa upat ka tuig nga yugto nga girepresentahan sa 1333 hangtod 1337, 1449 hangtod 1453, ug 1840 hangtod 1844.

Sugdan nato ang atong paghisgot niini nga labing mahinungdanong hilisgutan sa sunod nga artikulo.

“Sa mga panan-awon nga gihatag kang Isaias, kang Ezequiel, ug kang Juan atong makita kon unsa ka suod ang langit nga nadugtong sa mga hitabo nga nagakahitabo ibabaw sa yuta ug kon unsa kadako ang pag-atiman sa Dios alang niadtong mga matinumanon Kaniya.” Testimonies, volume 5, 753.

“Si Cristo gayod mao ang Ginoo sa templo. Sa diha nga Siya mobiya niini, ang himaya niini mobiya usab—kanang himaya nga kaniadto makita diha sa labing balaan ibabaw sa lingkoranan sa kalooy, diin ang labawng sacerdote mosulod lamang kausa sa usa ka tuig, sa dako nga adlaw sa pagpasig-uli, uban ang dugo sa gipatay nga halad (simbolo sa dugo sa Anak sa Dios nga giula alang sa mga sala sa kalibotan), ug isablig kini ibabaw sa halaran. Kini mao ang Shekinah, ang makita nga puloy-anan ni Jehova.

“Maokini kini nga himaya ang gipadayag ngadto kang Isaias, sa dihang siya nagaingon, ‘Sa tuig nga namatay si Haring Uzzias nakita ko usab ang Ginoo nga nagalingkod sa ibabaw sa usa ka trono, hataas ug gibayaw; ug ang sidsid sa iyang kupo mipuno sa templo’ [Isaias 6:1–8 gi-quote].” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, tomo 4, 1139.

“Ang panan-awon nga gihatag kang Isaias nagrepresentar sa kahimtang sa katawohan sa Dios sa kaulahian nga mga adlaw. Aduna silay pribilehiyo sa pagtan-aw pinaagi sa pagtuo sa buhat nga nagapadayon sa langitnong santuwaryo. ‘Ug ang templo sa Dios naabli sa langit, ug didto nakita sa iyang templo ang arka sa iyang tugon.’ Samtang sila nagatan-aw pinaagi sa pagtuo ngadto sa labing balaan nga dapit, ug makita ang buhat ni Cristo sa langitnong santuwaryo, ilang naila nga sila usa ka katawohan nga mahugaw ug mga ngabil,—usa ka katawohan kansang mga ngabil sa makadaghang higayon namulong ug kawang, ug kansang mga talento wala mabalaan ug magamit alang sa himaya sa Dios. Angayan gayod nga sila mawad-an ug paglaum sa diha nga ilang itandi ang ilang kaugalingong kaluyahon ug pagkadili-takus sa kaputli ug kahalangdon sa mahimayaong kinaiya ni Cristo. Apan kon sila, sama kang Isaias, modawat sa pagdani nga gituyo sa Ginoo nga maipatik sa kasingkasing, kon ipaubos nila ang ilang mga kalag atubangan sa Dios, may paglaum alang kanila. Ang balangaw sa saad anaa sa ibabaw sa trono, ug ang buhat nga gibuhat alang kang Isaias pagabuhaton diha kanila. Ang Dios motubag sa mga pangamuyo nga nagagikan sa mapainubsanon nga kasingkasing.”

“Ang tumong niining daku ug solenni nga buluhaton sa Dios mao ang pagtipon sa mga binugkos alang sa langitnong kamalig; kay ang yuta pagapun-on sa himaya sa Ginoo. Busa ayaw tugoti nga adunay bisan kinsa nga maluya sa kasingkasing sa ilang pagtan-aw sa nagpadayon nga pagkadaotan ug sa ilang pagkadungog sa mga pulong nga nagagikan sa mahugaw nga mga ngabil. Sa diha nga ang mga gahum sa kangitngit magpahiluna sa ilang kaugalingon batok sa katawhan sa Dios; sa diha nga tigumon ni Satanas ang iyang mga pwersa alang sa katapusang dakung panagbangi, ug ang iyang gahum daw daku ug hapit na makalupig sa tanan, ang matin-aw nga panan-aw sa langitnong himaya, sa trono nga hataas ug gibayaw, nga gitaklapan sa balangaw sa saad, magahatag ug kalipay, kasigurohan, ug kalinaw.” Review and Herald, Disyembre 22, 1896.

“Diha sa mga tampi sa suba sa Chebar, nakita ni Ezekiel ang usa ka alimpulos nga daw nagagikan sa amihanan, ‘usa ka dakung panganod, ug usa ka kalayo nga nagaputos sa iyang kaugalingon, ug adunay kasanag sa palibot niini, ug gikan sa taliwala niini daw sa kolor sa ambar.’ Pipila ka mga ligid, nga nagasumpaki ang usa ug usa, gipalihok sa upat ka buhing binuhat. Halayo sa ibabaw nilang tanan ‘mao ang dagway sa usa ka trono, ingon sa dagway sa usa ka batong sapiro: ug ibabaw sa dagway sa trono mao ang dagway nga daw sa panagway sa usa ka tawo sa ibabaw niini.’ ‘Ug dihay mipakita sa mga querubin ang dagway sa kamot sa usa ka tawo ilalom sa ilang mga pako.’ Ezekiel 1:4, 26; 10:8. Ang mga ligid hilabihan ka masalimuot sa pagkahan-ay nga sa unang pagtan-aw daw anaa sa kalibog; apan sila nanglihok sa hingpit nga panag-uyon. Ang mga langitnong binuhat, nga gisuportahan ug gimandoan sa kamot ilalom sa mga pako sa mga querubin, maoy nagpalihok niining mga ligid; sa ibabaw nila, ibabaw sa trono nga sapiro, atua ang Walay Katapusan; ug naglibot sa trono ang usa ka balangaw, ang timaan sa langitnong kalooy.”

“Maingon nga ang mga komplikasyon nga sama sa mga ligid diha sa paggiya sa kamot nga anaa sa ilalom sa mga pako sa mga querubin, mao man usab nga ang masalimuot nga dagan sa mga panghitabo sa tawo anaa sa ilalom sa balaang pagpugong. Taliwala sa panagbingkil ug kagubot sa mga nasod, Siya nga nagalingkod ibabaw sa mga querubin nagpadayon sa paggiya sa mga kalihokan sa yuta.

“Ang kasaysayan sa mga nasod nga, ang usa human sa usa, nag-okupar sa ilang tinakdang panahon ug dapit, nga wala makatagad nagpamatuod sa kamatuoran nga sila mismo wala masayod sa kahulogan, nagasulti kanato. Sa matag nasod ug sa matag indibiduwal karon ang Dios nagtudlo ug usa ka dapit diha sa Iyang dakong plano. Karon ang mga tawo ug ang mga nasod ginatimbang pinaagi sa hulogtimbang diha sa kamot Niya nga walay kasaypanan. Ang tanan, pinaagi sa ilang kaugalingong pagpili, nagbuot sa ilang padulngan, ug ang Dios nagamando sa tanan aron sa pagtuman sa Iyang mga katuyoan.”

“Ang kasaysayan nga gimarkahan sa dakong AKO MAO sa Iyang pulong, nga nagdugtong ug sumpay human sa sumpay diha sa kadena sa tagna, gikan sa walay-kataposang kagahapon ngadto sa walay-kataposang umaabot, nagasugilon kanato kon hain kita karon diha sa pagdaloy sa mga kapanahonan, ug unsay gilaoman sa panahon nga moabot. Ang tanan nga gitagna sa panagna nga mahitabo, hangtod sa karon nga panahon, nasubay sa mga panid sa kasaysayan, ug kita makasalig nga ang tanan nga umaabot pa matuman sa iyang husto nga pagkasunod-sunod.” Education, 178.