Ang Tinagong Kasaysayan sa Bersikulo Kuwarenta—Numero Kaluhaan ug Siyam

Ug ako, si Juan, nakakita sa balaang siyudad, ang bag-ong Jerusalem, nga nanaug gikan sa Dios gikan sa langit, inandam ingon sa usa ka pangasaw-onon nga gidayandayanan alang sa iyang bana. Ug nadungog ko ang usa ka dakong tingog gikan sa langit nga nagaingon, Tan-awa, ang tabernakulo sa Dios anaa uban sa mga tawo, ug Siya mopuyo uban kanila, ug sila mahimong Iyang katawohan, ug ang Dios gayod maanaa uban kanila, ug mahimong ilang Dios. Ug pagapahiran sa Dios ang tanang luha gikan sa ilang mga mata; ug wala nay kamatayon, ni kasubo, ni paghilak, ni kasakit pa gayod; kay ang unang mga butang nangagi na. Ug Siya nga nagalingkod sa trono miingon, Tan-awa, ginabag-o Ko ang tanang mga butang. Ug miingon Siya kanako, Isulat; kay kining mga pulonga matuod ug matinumanon. Ug miingon Siya kanako, Natuman na. Ako mao ang Alpha ug Omega, ang sinugdanan ug ang katapusan. Hatagan Ko sa walay bayad ang giuhaw gikan sa tuburan sa tubig sa kinabuhi. Ang magmadaogon makapanunod sa tanang mga butang; ug Ako mahimong iyang Dios, ug siya mahimong Akong anak. Apan ang mga mahadlokon, ug ang mga dili motoo, ug ang mga dulumtanan, ug ang mga mamumuno, ug ang mga mahihilawason, ug ang mga mambabarang, ug ang mga magsisimba sa mga diosdios, ug ang tanang mga bakakon, maangkon ang ilang bahin diha sa lanaw nga nagadilaab sa kalayo ug asupre; nga mao ang ikaduhang kamatayon. Ug miduol kanako ang usa sa pito ka mga manulonda nga may pito ka panaksan nga puno sa pito ka ulahing mga hampak, ug nakigsulti kanako, nga nagaingon, Anhi, ipakita ko kanimo ang pangasaw-onon, ang asawa sa Cordero. Pinadayag 21:2–9.

Pag-usab sa ikasiyam ka tuig, sa ikanapulo ka bulan, sa ikanapulo ka adlaw sa bulan, ang pulong ni Jehova miabut kanako, nga nagaingon, … Miabut usab kanako ang pulong ni Jehova, nga nagaingon, Anak sa tawo, ania karon, kuhaon ko gikan kanimo pinaagi sa usa ka hampak ang tinguha sa imong mga mata; apan dili ka magbangotan ni maghilak, ni molatag ang imong mga luha. Pugngi ang pagtuaw, ayaw paghimo ug pagbangotan alang sa mga patay, ihigot sa imong ulo ang imong purongpurong, ug isul-ob ang imong mga sapin sa imong mga tiil, ug ayaw taboni ang imong mga ngabil, ug ayaw kaon sa tinapay sa mga tawo. Busa misulti ako sa katawhan sa buntag; ug sa pagkagabii namatay ang akong asawa; ug gibuhat ko sa buntag ang gisugo kanako. Ug miingon ang katawhan kanako, Dili ba ikaw mosugilon kanamo unsa ang kahulogan niining mga butanga alang kanamo, nga gibuhat mo kini?

Unya mitubag ako kanila, Ang pulong ni Jehova midangat kanako, nga nagaingon: Isulti ngadto sa balay sa Israel: Mao kini ang giingon sa Ginoong Jehova: Ania karon, pagahugawan ko ang akong balaang puloy-anan, ang himaya sa inyong kusog, ang gitinguha sa inyong mga mata, ug ang gikalooyan sa inyong kalag; ug ang inyong mga anak nga lalake ug ang inyong mga anak nga babaye nga inyong gibiyaan mangapukan pinaagi sa espada. Ug pagabuhaton ninyo ang akong gibuhat: dili ninyo tabonan ang inyong mga ngabil, ni mokaon kamo sa tinapay sa mga tawo. Ug ang inyong mga purongpurong anha sa inyong mga ulo, ug ang inyong mga sapin anha sa inyong mga tiil: dili kamo managbalata ni managhilak; kondili mangaluya kamo tungod sa inyong mga kasal-anan, ug managminatay ang usa sa usa.

Busa si Ezequiel mahimong timaan alang kaninyo: sumala sa tanan nga iyang gibuhat mao usab ang inyong pagabuhaton; ug sa diha nga kini mahitabo, inyong mahibaloan nga ako mao ang Ginoong Dios. Usab, ikaw anak sa tawo, dili ba sa adlaw nga kuhaon ko gikan kanila ang ilang kusog, ang kalipay sa ilang himaya, ang tinguha sa ilang mga mata, ug ang butang nga ilang gitutokan sa hunahuna, ang ilang mga anak nga lalake ug ang ilang mga anak nga babaye, Nga ang makakalagiw nianang adlawa moanhi kanimo, aron ipahibalo kini kanimo sa imong kaugalingong mga dunggan? Nianang adlawa ang imong baba mabuksan alang kaniya nga nakakalagiw, ug ikaw mosulti, ug dili na mahimong amang; ug ikaw mahimong timaan alang kanila; ug sila mahibalo nga ako mao ang Ginoo. Ezequiel 24:1, 15–27.

Ug miingon siya, Lakaw, ug sultihi kining katawhan, Sa pagkatinuod mangadungog kamo, apan dili makasabut; ug sa pagkatinuod makakita kamo, apan dili makapamalandong. Patamboka ang kasingkasing niining katawhan, ug pabug-ata ang ilang mga dalunggan, ug tak-oma ang ilang mga mata; aron dili sila makakita pinaagi sa ilang mga mata, ug makadungog pinaagi sa ilang mga dalunggan, ug makasabut pinaagi sa ilang kasingkasing, ug magbalik, ug mamaayo. Isaias 6:9, 10.

Apan ang pulong ni Jehova ngadto kanila nahimong sugo ibabaw sa sugo, sugo ibabaw sa sugo; linya ibabaw sa linya, linya ibabaw sa linya; dinhi diyutay, ug didto diyutay; aron sila manglakaw, ug mangatumba paatras, ug mabali, ug mahisilo, ug madakpan. Isaias 28:13.

Ug daghan sa taliwala nila manghipangdol, ug mangapukan, ug mangadugmok, ug mabitik, ug madakpan. Isaias 8:15.

“Ang mga pulong ni Cristo gisulti sa atubangan sa daghang mga tawo; apan sa dihang nag-inusara na Siya, si Pedro, Juan, Santiago, ug Andres miduol Kaniya samtang naglingkod Siya sa Bukid sa mga Olibo. ‘Sultihi kami,’ miingon sila, ‘kanus-a man kining mga butanga mahitabo? ug unsa man ang ilhanan sa Imong pag-anhi, ug sa katapusan sa kalibotan?’ Wala tubaga ni Jesus ang Iyang mga tinun-an pinaagi sa paghisgot nga bulag sa pagkalaglag sa Jerusalem ug sa dakong adlaw sa Iyang pag-anhi. Gidugtong Niya ang paghulagway niining duha ka mga hitabo. Kon Iyang gibuksan sa Iyang mga tinun-an ang umaabot nga mga hitabo sumala sa Iyang nakita kini, dili unta nila maagwanta ang maong panan-aw. Tungod sa kalooy alang kanila, gisagol Niya ang paghulagway sa duha ka dagkong mga krisis, nga gibiyaan ang mga tinun-an sa pagsusi sa kahulogan alang sa ilang kaugalingon. Sa dihang nagtumong Siya sa pagkalaglag sa Jerusalem, ang Iyang mga pulong nga matagnaon milapaw pa niana nga hitabo ngadto sa kataposang kasunoganan nianang adlawa sa dihang ang Ginoo motindog gikan sa Iyang dapit aron sa pagsilot sa kalibotan tungod sa ilang kasal-anan, sa dihang ang yuta mopadayag sa iyang dugo, ug dili na motabon pa sa iyang mga pinatay. Kining tibuok nga pakigpulong gihatag, dili alang sa mga tinun-an lamang, kondili alang usab kanila nga mabuhi sa ulahing mga talan-awon sa kasaysayan niining kalibotana.

Mitutok sa mga tinun-an, si Cristo miingon, “Pagbantay kamo nga walay bisan kinsa nga makalimbong kaninyo. Kay daghan ang moanhi sa Akong ngalan, nga magaingon, Ako mao ang Cristo; ug daghan ang ilang malimbongan.” Daghang mini nga mga mesiyas ang motungha, nga mag-angkon nga nagabuhat ug mga milagro, ug magpamatuod nga miabut na ang panahon sa kaluwasan sa nasod nga Judio. Kini makapasalaag sa daghan. Natuman ang mga pulong ni Cristo. Tali sa Iyang kamatayon ug sa paglikos sa Jerusalem, daghang mini nga mga mesiyas ang mitungha. Apan kining pasidaan gihatag usab alang niadtong nangabuhi niining kapanahonan sa kalibotan. Ang maong mga paglimbong nga gibuhat sa wala pa ang pagkalaglag sa Jerusalem, gibuhat sa tibuok nga mga kapanahonan, ug pagabuhaton pag-usab.

“‘Ug kamo makadungog sa mga gubat ug sa mga dungogdungog sa mga gubat: tan-awa nga dili kamo mabalaka: kay kining tanan kinahanglan gayud nga mahitabo, apan wala pa ang katapusan.’ Sa wala pa ang pagkalaglag sa Jerusalem, ang mga tawo nag-ilogay alang sa pagkalabaw. Ang mga emperador gipamatay. Ang mga gituohang nagatindog sunod sa trono gipamatay. Adunay mga gubat ug mga dungogdungog sa mga gubat. ‘Kining tanan kinahanglan gayud nga mahitabo,’ miingon si Cristo, ‘apan wala pa ang katapusan [sa nasod nga Judio isip usa ka nasod]. Kay ang nasod mobangon batok sa nasod, ug ang gingharian batok sa gingharian: ug adunay mga gutom, ug mga kamatay, ug mga linog, sa nagkalainlaing mga dapit. Kining tanan mao ang sinugdanan sa mga kasakit.’ Miingon si Cristo, Samtang makita sa mga rabbi kining mga ilhanan, ilang ipahayag nga kini mao ang mga paghukom sa Dios ibabaw sa mga nasod tungod sa pagpaulipon sa Iyang pinili nga katawhan. Ilang ipahayag nga kining mga ilhanan mao ang timaan sa pag-anhi sa Mesiyas. Ayaw kamo pagpahisalaag; kini mao ang sinugdanan sa Iyang mga paghukom. Ang katawhan misalig sa ilang kaugalingon. Wala sila maghinulsol ug makabig aron ako magaayo kanila. Ang mga ilhanan nga ilang gihulagway ingon nga mga timaan sa ilang kagawasan gikan sa pagkaulipon maoy mga ilhanan sa ilang pagkalaglag.” The Desire of Ages, 628.

“Sa wala madugay ang among mga mata napadani paingon sa Sidlakan, kay didto mitungha ang usa ka gamayng itom nga panganod, nga mga tunga sa kadak-on sa kamot sa usa ka tawo, nga among tanan nahibaloan nga mao ang Timailhan sa Anak sa Tawo.” The Day Star, 1846.

Unya miingon ang hari sa mga sulugoon, Gapusa siya sa mga kamot ug mga tiil, ug dad-a siya palayo, ug itambog siya ngadto sa kangitngit sa gawas; didto may paghilak ug pagngisi sa mga ngipon. Kay daghan ang tinawag, apan diyutay ang pinili. Mateo 22:13, 14.

Busa ang ulahi mahimong una, ug ang una ulahi: kay daghan ang gitawag, apan diyutay ang pinili. Mateo 20:16.

Kamong tanan nga mga lumulupyo sa kalibotan, ug mga nagpuyo sa yuta, tan-awa ninyo, sa diha nga siya magbayaw ug usa ka bandila ibabaw sa kabukiran; ug sa diha nga siya mohuyop ug trumpeta, pamatia ninyo. Isaias 18:3.

Ug nianang adlawa, ang mga bungol makadungog sa mga pulong sa basahon, ug ang mga mata sa mga buta makakita gikan sa kangitngit, ug gikan sa kadulom. Isaias 29:18.

Hangtod anus-a ko pa makita ang bandila, ug madungog ang tingog sa trompeta? Kay ang akong katawhan mga buang; sila wala makaila kanako; sila mga anak nga walay salabutan, ug sila walay pagsabot: sila maalam sa pagbuhat ug daotan, apan sa pagbuhat ug maayo wala silay kahibalo. Jeremias 4:21, 22.

Ipahibalo kini sa balay ni Jacob, ug imantala kini sa Juda, nga nagaingon: Pamatia karon kini, O buang nga katawhan, ug walay salabutan; nga adunay mga mata, ug dili makakita; nga adunay mga dalunggan, ug dili makadungog. Jeremias 5:20, 21.

Ang pulong ni Jehova miabot usab kanako, nga nagaingon: Anak sa tawo, ikaw nagapuyo sa taliwala sa usa ka masukihong panimalay, nga adunay mga mata sa pagtan-aw, apan wala makakita; sila adunay mga dalunggan sa pagpamati, apan wala makadungog; kay sila usa ka masukihong panimalay. Ezekiel 12:1, 2.

Busa nagsulti ako kanila pinaagi sa mga sambingay; kay bisan nagtan-aw sila, dili sila makakita; ug bisan nagapatalinghug sila, dili sila makadungog ni makasabut man. Ug diha kanila natuman ang tagna ni Esaias, nga nagaingon: Sa pagpatalinghug kamo makadungog, apan dili makasabut; ug sa pagtan-aw kamo makakita, apan dili makaila: Kay ang kasingkasing niining katawhan nahimong mabaga, ug ang ilang mga dalunggan maluya sa pagpatalinghug, ug ang ilang mga mata ilang gipiyong; aron nga dili unta sila makakita pinaagi sa ilang mga mata ug makadungog pinaagi sa ilang mga dalunggan, ug makasabut pinaagi sa ilang kasingkasing, ug mangakabig, ug ako magaayo kanila.

Apan bulahan ang inyong mga mata, kay sila makakita; ug ang inyong mga igdulungog, kay sila makadungog. Kay sa pagkatinuod nagaingon ako kaninyo, nga daghang mga propeta ug mga matarong nga tawo ang nangandoy sa pagtan-aw niadtong mga butanga nga inyong nakita, ug wala makakita niini; ug sa pagdungog niadtong mga butanga nga inyong nadungog, ug wala makadungog niini. Mateo 13:13–17.

Mao kini ang giingon sa Ginoo, Tumindog kamo sa mga dalan, ug tan-awa, ug pangutan-a ang karaang mga agianan, hain ang maayong dalan, ug lumakaw kamo niana, ug makakaplag kamo ug kapahulayan alang sa inyong mga kalag. Apan miingon sila, Dili kami molakaw niana. Usab nagbutang Ako ug mga magbalantay ibabaw kaninyo, nga nagaingon, Patalinghugi ninyo ang tingog sa trumpeta. Apan miingon sila, Dili kami mamati. Jeremias 6:16, 17.

“Ang tanang mga mensahe nga gihatag gikan sa 1840–1844 kinahanglan himuong mabaskog karon, kay daghan ang mga tawo nga nawad-an sa ilang giya. Ang mga mensahe kinahanglan moadto sa tanang mga iglesia.

Si Cristo miingon, ‘Bulahan ang inyong mga mata, kay sila nakakita; ug ang inyong mga dalunggan, kay sila nakadungog. Kay sa pagkatinuod nagaingon ako kaninyo, Nga daghang mga propeta ug mga matarong nga tawo nangandoy sa pagtan-aw niadtong mga butanga nga inyong nakita, ug wala makakita niini; ug sa pagdungog niadtong mga butanga nga inyong nadungog, ug wala makadungog niini’ [Mateo 13:16, 17]. Bulahan ang mga mata nga nakakita sa mga butang nga nakita niadtong 1843 ug 1844.

“Ang mensahe gihatag na. Ug kinahanglan nga walay paglangay sa pagsubli sa mensahe, kay ang mga timailhan sa mga panahon nagakatuman na; ang panapos nga buluhaton kinahanglan pagabuhaton. Usa ka dakong buluhaton pagabuhaton sulod sa mubo nga panahon. Usa ka mensahe sa dili madugay igahatag pinaagi sa pagtudlo sa Dios nga motubo ngadto sa usa ka makusog nga singgit. Unya si Daniel motindog sa iyang bahin, aron sa paghatag sa iyang pagpamatuod.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

Unya may pipila sa mga escriba ug sa mga Pariseo mitubag, nga nagaingon, Magtutudlo, buot kami makakita ug usa ka ilhanan gikan kanimo. Apan siya mitubag ug miingon kanila, Ang usa ka daotan ug mananapaw nga kaliwatan nangita ug ilhanan; ug walay ilhanan nga igahatag niini, gawas sa ilhanan ni propeta Jonas: Kay maingon nga si Jonas didto sa tiyan sa dakong isda sulod sa tulo ka adlaw ug tulo ka gabii; mao man usab ang Anak sa tawo anha sulod sa tulo ka adlaw ug tulo ka gabii sa kinahiladman sa yuta. Mateo 12:38–40.

“Ang mga hunahuna sa Manluluwas karon mibalik gikan sa pagpamalandong sa nangagi ug sa umaabot. Samtang ang mga tawo naninguha sa pagpasabot sa ilang nakita ug nadungog sumala sa mga impresyon nga naporma sa ilang mga hunahuna, ug sumala sa kahayag nga ilang naangkon, ‘Si Jesus mitubag ug miingon, Kining tingoga wala moabot tungod kanako, kondili tungod kaninyo.’ Kini mao ang kinapungkayan nga ebidensiya sa iyang pagka-Mesiyas, ang timaan gikan sa Amahan nga si Jesus namulong sa kamatuoran, ug mao ang Anak sa Dios. Motalikod ba ang mga Judio gikan niining pagpamatuod sa hataas nga Langit? Kausa nang nangutana sila sa Manluluwas, Unsang ilhanan ang imong ipakita aron kami makakita ug motoo? Dili maihap nga mga ilhanan ang gihatag sa tibuok ministeryo ni Cristo; apan gitakpan nila ang ilang mga mata ug gipagahi ang ilang mga kasingkasing aron dili sila madani sa pagtoo. Ang kinapungkayan nga milagro sa pagkabanhaw ni Lazaro wala makawagtang sa ilang pagkadili-matinoohon, kondili mipuno kanila sa labi pang dakong pagkamadinauton; ug karon nga ang Amahan namulong na, ug wala na silay ikapangayo pa nga laing ilhanan, ang ilang mga kasingkasing wala mapahumok ug nagpadayon gihapon sila sa pagdumili sa pagtoo.” Spirit of Prophecy, volume 3, 79.

“Pinaagi sa pagbanhaw kang Lazaro, daghan ang nadala sa pagtuo kang Jesus. Kabubut-on sa Dios nga si Lazaro mamatay ug igapahimutang sa lubnganan sa dili pa moabot ang Manluluwas. Ang pagbanhaw kang Lazaro mao ang kinatumyan nga milagro ni Cristo, ug tungod niini daghan ang naghimaya sa Dios.” Manuscript Releases, tomo 21, 111.

“Si Lazaro, kansang lawas nakasinati na sa pagkadunot diha sa lubnganan, apan nga karon nagmalipayon sa kusog sa mahimayaong pagkahingkod sa pagkatawo, maoy nagmando sa mananap nga gisakyan sa Manluluwas.” The Desire of Ages, 572.

“Ako sagad nga gipatumong ngadto sa sambingay sa napulo ka mga ulay, lima kanila maalamon, ug lima buang. Kini nga sambingay natuman na ug pagatumanon gayod hangtod sa pinakaletra, kay kini adunay piho nga pagkatakdo alang niining panahona, ug, sama sa mensahe sa ikatulong manulonda, natuman na ug magapadayon nga mahimong kamatuoran alang niining panahona hangtod sa pagtapos sa panahon.” Review and Herald, Agosto 19, 1890.

“Si Bates usa sa mga mahinungdanong lider sa camp meeting sa Exeter (New Hampshire) niadtong Agosto, 1844, diin ang ‘tinuod nga pagsinggit sa tungang gabii’ unang gipahibalo. Nahitabo nga si Bates mao ang magwawali nga gipili alang sa pagsimba nianang buntaga didto sa kampo. Samtang siya nag-awhag sa iyang mga tigpaminaw nga magpabiling matinumanon ug malinawon nga nagpasalig kanila nga ang Dios nagsulay lamang kanila, nga sila anaa sa panahon sa paghulat, ug sa susamang mga pagbati, miabot si Samuel S. Snow ngadto sa kampo nga nagkabayo. Milingkod tapad sa iyang igsoon nga babaye, si Mrs. John Couch, ug gipadayon ni Snow ang pagpamatuod sa iyang kombiksyon nga si Cristo magpakita sa gitakdang panahon. Hilabihan ang pagkasamok sa pagbati ni Mrs. Couch, ug iyang gikurat ang tigpaminaw pinaagi sa pagtindog ug pagpahayag, ‘Aniay usa ka tawo nga adunay mensahe gikan sa Dios!’” Leroy Froom, The Prophetic Faith of our Fathers, volume 4, 549.

“Ang buhat sa Dios dinhi sa yuta nagapakita, gikan sa usa ka kapanahonan ngadto sa lain, ug makapahinganghang pagkapareha sa matag dakong reporma o relihiyosong kalihukan. Ang mga prinsipyo sa pakiglabot sa Dios sa mga tawo sa gihapon mao ra. Ang mahinungdanong mga kalihukan sa karon adunay ilang kaangayan sa mga nangagi, ug ang kasinatian sa iglesia sa nangaging mga kapanahonan adunay mga leksyon nga dako kaayo ug bili alang sa atong kaugalingong panahon.” The Great Controversy, 343.

Pagmaya sa hilabihan, O anak nga babaye sa Sion; singgit sa kalipay, O anak nga babaye sa Jerusalem: ania karon, ang imong Hari moanhi kanimo: siya matarong, ug adunay kaluwasan; mapaubsanon, ug nagakabayo sa usa ka asno, ug sa nati nga asno nga anak sa usa ka asno. Zacarias 9:9.

“Kon ang magbabasa buot makasabut sa mga galamiton nga pagagamiton sa nagaabot sa dili madugay nga panagbingkil, wala siyay lain nga pagabuhaton kondili ang pagsubay sa kasaysayan sa mga paagi nga gigamit sa Roma alang sa mao rang tumong sa nangaging mga kapanahonan. Kon gusto niyang mahibaloan kon sa unsang paagi ang mga papista ug ang mga Protestante nga nagkahiusa makig-atubang niadtong mosalikway sa ilang mga dogma, tan-awa niya ang espiritu nga gipadayag sa Roma ngadto sa Igpapahulay ug sa mga tigpanalipod niini.”

“Ang mga harianong kamandoan, ang mga kinatibuk-ang konseho, ug ang mga tulomanon sa iglesia nga gisuportahan sa sekular nga gahum mao ang mga lakang diin ang paganong pista nakaangkon sa iyang halangdong kahimtang sa Kristohanong kalibotan. Ang unang pampublikong lakang nga nagpatuman sa pagbantay sa Dominggo mao ang balaod nga gipasa ni Constantine. (A.D. 321; tan-awa ang nota sa Apendise alang sa panid 53.) Kining kamandoana nagkinahanglan nga ang mga lumulupyo sa mga lungsod mopahulay sa ‘halangdong adlaw sa adlaw,’ apan nagtugot sa mga taga-kabukiran nga magpadayon sa ilang mga pagpanguma. Bisan tuod kini sa tinuod usa ka balaod nga pagano, gipatuman kini sa emperador human sa iyang pormal lamang nga pagdawat sa Kristiyanismo.” The Great Controversy, 574.

“Sama sa usa ka dambuhalang balod sa dagat, ang kalihukan miagi sa tibuok yuta. Gikan sa siyudad ngadto sa siyudad, gikan sa baryo ngadto sa baryo, ug ngadto sa halayong mga dapit sa kabaryohan kini miadto, hangtod nga ang nagpaabot nga katawhan sa Dios hingpit nga napukaw. Ang panatismo nawala atubangan niining pagmantala maingon sa sayong tun-og sa atubangan sa mosubang nga adlaw. Nakita sa mga magtotoo nga ang ilang pagduhaduha ug kalibog nawala, ug ang paglaum ug kaisog nagpalihok sa ilang mga kasingkasing. Ang buluhaton gawasnon gikan niadtong mga kalabisan nga kanunayng makita kon adunay tawhanong kasibot nga walay nagdumalang impluwensiya sa pulong ug Espiritu sa Dios. Kini susama sa kinaiya niadtong mga panahon sa pagpaubos sa kaugalingon ug pagbalik ngadto sa Ginoo nga sa taliwala sa karaang Israel misunod sa mga mensahe sa pagbadlong gikan sa Iyang mga alagad. Kini nagdala sa mga kinaiyang ilhanan nga nagtimaan sa buhat sa Dios sa matag kapanahonan. Diyutay ra ang malipayon nga kalipay nga may kasamok sa pagbati, kondili hinoon lalom nga pagsusi sa kasingkasing, pagsugid sa sala, ug pagsalikway sa kalibotan. Ang pagpangandam sa pagtagbo sa Ginoo mao ang gibug-aton sa nag-antos nga mga espiritu. Didto ang makanunayon nga pag-ampo ug walay pagpugong nga pagpahinungod ngadto sa Dios.” The Great Controversy, 400, 401.

“Ang singgit sa tungang gabii wala kaayo madala pinaagi sa pangatarongan, bisan tuod ang pagpamatuod gikan sa Kasulatan hayag ug malig-on. Aduna’y mikuyog niini nga usa ka makapugos nga gahum nga nakalihok sa kalag. Walay pagduhaduha, walay pagpangutana. Sa higayon sa madaugong pagsulod ni Cristo ngadto sa Jerusalem, ang mga tawo nga nanagtigum gikan sa tanang dapit sa yuta aron sa pagsaulog sa fiesta, midagsa ngadto sa Bukid sa mga Olibo, ug sa ilang pag-apil sa panon nga nag-uban kang Jesus, nasakmit nila ang pagdasig sa maong takna, ug nakatabang sa pagpadako sa singgit, ‘Bulahan siya nga nagaanhi sa ngalan sa Ginoo!’ [Mateo 21:9.] Sa sama nga paagi, ang mga dili-matinoohon nga midagsa ngadto sa mga tigom sa mga Adventista—ang uban tungod sa kuryosidad, ang uban aron lamang sa pagbiaybiay—nakabati sa makapamatuod nga gahum nga nag-uban sa mensahe, ‘Ania karon, nagaanhi ang Pamanhonon!’” Spirit of Prophecy, volume 4, 250.

Apan ang hawanan nga didto sa gawas sa templo biya-i, ug ayaw kini sukda; kay kini gihatag ngadto sa mga Gentil: ug ang balaang siyudad ilang pagatumban sulod sa kap-atan ug duha ka bulan. Pinadayag 11:2.

Ug ang ikatulong manulonda misunod kanila, nga nagaingon sa makusog nga tingog: Kon adunay bisan kinsa nga mosimba sa mapintas nga mananap ug sa iyang larawan, ug modawat sa iyang timaan diha sa iyang agtang o diha sa iyang kamot, Siya usab moinom sa bino sa kapungot sa Dios, nga gibubo nga walay sagol ngadto sa kopa sa iyang kasuko; ug siya pagasakiton pinaagi sa kalayo ug asupre sa atubangan sa mga balaang manulonda ug sa atubangan sa Cordero. Ug ang aso sa ilang kasakit motungas sa walay kataposan; ug sila walay pahulay adlaw ni gabii, sila nga mosimba sa mapintas nga mananap ug sa iyang larawan, ug bisan kinsa nga modawat sa timaan sa iyang ngalan. Ania dinhi ang pagpailub sa mga balaan: ania dinhi sila nga nagabantay sa mga sugo sa Dios ug sa pagtuo ni Jesus. Pinadayag 14:9–12.

“Ang tagna sa ikanapulog-usa sa Daniel hapit na makaabot sa hingpit nga katumanan niini. Daghan sa kasaysayan nga nahitabo sa katumanan niini nga tagna pagausabon.” Manuscript Releases, numero 13, 394.