Five Hidden Months

Lima ka Tinagong Bulan

The message of Islam as represented by verse ten was presented in connection with the time set forth in verse fifteen by Josiah Litch in 1838. At that point there were elements of the prophecy that were hidden from Litch’s view. By August 1, 1840, Litch published a more thorough presentation, based upon what had been revealed to him after 1838 from the message of “five months.” In 1838 part of Revelation nine’s message of “five months” had been hidden from Litch. The hidden portion of the prophecy of five months was unsealed to Litch before 1840, and the unsealing produced the manifestation of the power of God from 1840 to 1844.

Ang mensahe sa Islam, ingon sa gihulagway sa bersikulo napulo, gipresentar ni Josiah Litch niadtong 1838 nga may kalabotan sa panahon nga gilatid sa bersikulo kinse. Niadtong higayona, adunay mga elemento sa tagna nga natago sa panan-aw ni Litch. Pag-abot sa Agosto 1, 1840, nakapatik na si Litch og mas bug-os nga pagpresentar, pinasikad sa gipadayag kaniya human sa 1838 gikan sa mensahe sa “lima ka bulan.” Niadtong 1838, usa ka bahin sa mensahe sa “lima ka bulan” sa ikasiyam nga kapitulo sa Pinadayag natago gikan kang Litch. Ang selyo sa natagong bahin sa tagna sa lima ka bulan giablihan alang kang Litch sa wala pa ang 1840, ug ang pag-abli sa selyo miresulta sa pagpadayag sa gahom sa Dios gikan sa 1840 hangtod sa 1844.

The five months of verse five was hidden until 2026. When Elisabeth came out of five months of hiding, she was joined by Mary. Mary aligns the five months of hiding with the parable of the ten virgins, for, unlike Elisabeth, Mary was a pregnant virgin and Elisabeth was a pregnant woman beyond the age to bear children. Both were miracle births in their own way, but Mary was a virgin. All the prophets speak of the end of the world, and the virgins represented by Mary in the latter days are the five wise virgins who make up the Philadelphian movement of the third angel who are numbered as one hundred and forty-four thousand. Elisabeth and Mary meet in the sixth month after Elisabeth’s five months of hiding. The five months of verse five was hidden until 2026.

Ang lima ka bulan sa bersikulo lima natago hangtod sa 2026. Sa dihang migawas si Elisabeth human sa lima ka bulan nga pagtago, giubanan siya ni Mary. Gipahiuyon ni Mary ang lima ka bulan nga pagtago sa sambingay sa napulo ka ulay, kay, dili sama kang Elisabeth, si Mary usa ka mabdos nga ulay ug si Elisabeth usa ka mabdos nga babaye nga lapas na sa panuigon sa pagpanganak. Ang duha ka pagkahimugso milagroso sa tagsatagsa nilang paagi, apan si Mary usa ka ulay. Ang tanang propeta naghisgot sa kataposan sa kalibotan, ug ang mga ulay nga girepresentahan ni Mary sa kataposang mga adlaw mao ang lima ka maalamong ulay nga naglangkob sa kalihokang Philadelphian sa ikatulong manulonda ug giihap nga usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo. Nagkita si Elisabeth ug si Mary sa ikaunom nga bulan human sa lima ka bulan nga pagtago ni Elisabeth. Ang lima ka bulan sa bersikulo lima natago hangtod sa 2026.

When John was born, Mary returned to Nazareth, and Zacharias was no longer dumb. Mary was with Elisabeth until the door closed at the Sunday law, when prophecy speaks. Zacharias is the alpha waymark that is made dumb and also the omega waymark who speaks at the birth of his son. Zacharias is at the beginning and the ending, representing both the first and third angels. Elisabeth is the second angel’s message, and Mary is the midnight cry message that joins Elisabeth at the end of the five months of hiding.

Sa dihang natawo si John, mibalik si Mary sa Nazareth, ug dili na amang si Zacharias. Si Mary nagpabiling kauban ni Elisabeth hangtod nga nasirhan ang pultahan sa panahon sa balaod sa Domingo, sa dihang mosulti ang tagna. Si Zacharias mao ang alpha nga timaan sa dalan nga gihimong amang ug mao usab ang omega nga timaan sa dalan nga mosulti sa pagkahimugso sa iyang anak nga lalaki. Si Zacharias anaa sa sinugdanan ug sa kataposan, nga nagrepresentar sa unang manulonda ug sa ikatulong manulonda. Si Elisabeth mao ang mensahe sa ikaduhang manulonda, ug si Mary mao ang mensahe sa singgit sa tungang gabii nga moduyog kang Elisabeth sa kataposan sa lima ka bulan sa pagtago.

Noah’s family of eight was hidden in the ark for five months, and then the ark rested on Mount Ararat. The midnight cry joined the second angel at Exeter and continued until the door closed on October 22, 1844, in fulfillment of the parable of the ten virgins. Mary joined Elisabeth at Exeter and continued until the birth of John.

Ang pamilya ni Noah nga adunay walo ka sakop gitago diha sa arka sulod sa lima ka bulan, ug dayon mitugpa ang arka sa Bukid Ararat. Ang singgit sa tungang gabii miduyog sa ikaduhang manulonda sa Exeter ug nagpadayon hangtod nga nasirhan ang pultahan niadtong Oktubre 22, 1844, isip katumanan sa sambingay sa napulo ka ulay. Si Mary miduyog kang Elisabeth sa Exeter ug nagpadayon hangtod sa pagkahimugso ni John.

The message that was hidden from Litch in 1838 was the message of “five months.” The hiding of five months is represented by eight people in the ark; it is Elisabeth hiding during her first five months of pregnancy. It was the Lord holding His hand over the five months in 1838, until He removed His hand from the five months, allowing Litch to publish the date ten days before its fulfillment. When the message of five months is unsealed in the latter days, as it is now being set forth, you are at the six days of the Exeter camp meeting, from the 12th to 17th of August, 1844, that were followed by sixty-six days to the closed door of October 22, 1844. There were seventy-two days, but when they are placed in a prophetic line and the waymarks are then isolated, it can be seen that the sign of the siege represented by the Exeter camp meeting was six days that were followed by sixty-six days until the closed door. Prophetically the period is represented as 6 6 6.

Ang mensahe nga gitago gikan kang Litch niadtong 1838 mao ang mensahe sa “lima ka bulan.” Ang pagtago sa lima ka bulan gihulagway pinaagi sa walo ka tawo sulod sa arka; mao kini ang pagtago ni Elisabeth sulod sa unang lima ka bulan sa iyang pagmabdos. Ang Ginoo maoy nagtabon sa lima ka bulan pinaagi sa Iyang kamot niadtong 1838, hangtod nga Iyang gikuha ang Iyang kamot gikan sa lima ka bulan, nga nagtugot kang Litch sa pagmantala sa petsa napulo ka adlaw sa wala pa ang katumanan niini. Sa dihang tangtangon ang selyo sa mensahe sa lima ka bulan sa kataposang mga adlaw, ingon sa pagpadayag niini karon, anaa kamo sa unom ka adlaw sa panagtigom sa kampo sa Exeter, gikan sa ika-12 hangtod sa ika-17 sa Agosto, 1844, nga gisundan sa kan-uman ug unom ka adlaw hangtod sa siradong pultahan niadtong Oktubre 22, 1844. Adunay kapitoan ug duha ka adlaw, apan kon ipahimutang kini sa usa ka linya sa tagna ug dayon ilain ang mga timaan sa dalan, makita nga ang timaan sa paglikos nga gihulagway sa panagtigom sa kampo sa Exeter maoy unom ka adlaw nga gisundan sa kan-uman ug unom ka adlaw hangtod sa siradong pultahan. Sa matagnaong paagi, ang maong yugto gihulagway ingong 6 6 6.

The history of the siege as represented by Exeter unto October 22 is represented by Cain’s sixth generation Lamech. The door is closed just after the prophecy of five months is unsealed. It closes progressively, but the progression for Adventism began at 9/11, and it ends at the siege. When the siege arrives, you will manifest the character of either Lamech of Cain or Lamech of Seth. The number of that history for Lamech of Cain is 6 6 6, and the number for Lamech of Seth and the church triumphant is 7 7 7.

Ang kasaysayan sa paglikos, ingon sa gihulagway sa Exeter hangtod sa Oktubre 22, gihulagway ni Lamech nga sakop sa ikaunom nga kaliwatan ni Cain. Ang pultahan masirhan diha-diha human matangtang ang selyo sa tagna sa lima ka bulan. Kini anam-anam nga masirhan, apan alang sa Adventismo, ang maong anam-anam nga pagsira nagsugod sa 9/11, ug matapos kini sa paglikos. Sa pag-abot sa paglikos, inyong ipadayag ang kinaiya ni Lamech nga kaliwat ni Cain o ni Lamech nga kaliwat ni Seth. Ang numero nianang kasaysayan alang kang Lamech nga kaliwat ni Cain mao ang 6 6 6, ug ang numero alang kang Lamech nga kaliwat ni Seth ug sa madaogong iglesia mao ang 7 7 7.

The manifestation of the two characters represented by the two Lamechs and by 666 or 777 begins with the events that propel Adventism into the public’s attention as the question is raised about why Adventists were silent about the warning of the fireballs of Nashville. The escalating controversy becomes a visual demonstration in advance of the closed door of the soon-coming Sunday law that was typified by the animals ascending the ramp into the ark. The escalating visual warning was also typified by the experience of Elijah on Mount Carmel and by the Millerite movement of 1844.

Ang pagkadayag sa duha ka kinaiya nga gisimbolohan sa duha ka Lamech ug sa 666 o 777 nagsugod sa mga panghitabo nga nagdani sa pagtagad sa publiko ngadto sa Adventismo samtang gipatungha ang pangutana kon nganong nagpakahilom ang mga Adventista bahin sa pasidaan mahitungod sa mga bolang kalayo sa Nashville. Ang nagkagrabeng kontrobersiya nahimong usa ka biswal nga pagpasundayag nga nag-una sa siradong pultahan sa hapit nang moabot nga balaod sa Domingo nga gihulagway nang daan sa mga mananap nga nagsaka sa rampa paingon sa sulod sa arka. Ang nagkakusog nga biswal nga pasidaan gihulagway usab nang daan sa kasinatian ni Elijah sa Bukid Carmel ug sa kalihokang Millerite sa 1844.

The Prophetic Structure of the Siege

Ang Matagnaong Estruktura sa Paglikos

The prophetic structure of a siege that ends at the destruction of the city represents a period of time that begins with a sign and ends with a sign. It represents a period of time and a point in time. The period of the formation of the image is represented in a variety of ways. Every prophetic structure of this nature in the inspired testimony is typifying the image of the beast testing time that culminates with the mark of the beast.

Ang matagnaong gambalay sa usa ka paglikos nga matapos sa pagkalaglag sa siyudad naghulagway sa usa ka yugto sa panahon nga magsugod sa usa ka ilhanan ug matapos sa usa ka ilhanan. Kini naghulagway sa usa ka yugto sa panahon ug sa usa ka piho nga higayon sa panahon. Ang yugto sa pagporma sa larawan gihulagway sa nagkalainlaing paagi. Ang matag matagnaong gambalay nga ingon niini diha sa dinasig nga pagpamatuod nagsilbing tipolohikanhong hulagway sa panahon sa pagsulay kalabot sa larawan sa mananap, nga mosangko sa marka sa mananap.

“The ‘image to the beast’ represents that form of apostate Protestantism which will be developed when the Protestant churches shall seek the aid of the civil power for the enforcement of their dogmas. The ‘mark of the beast’ still remains to be defined.” The Great Controversy, 445.

“Ang ‘larawan alang sa mananap nga mapintas’ nagrepresentar sa matang sa apostatang Protestantismo nga maporma sa dihang ang mga iglesiang Protestante mangayo sa tabang sa sibil nga gahom aron ipatuman ang ilang mga dogma. Ang ‘timaan sa mananap nga mapintas’ kinahanglan pa gihapong hubiton.” The Great Controversy, 445.

The period of time represents the formation of the image to and of the beast; the mark of the beast is enforced when the image that has been forming reaches the point where it can speak a Sunday law into existence. The mark of Rome’s authority was typified by Nebuchadnezzar when Jerusalem was destroyed. Whether Babylon or Rome, the structure of the siege is emphasizing the king of the north in the latter days. The siege of Orhan from 1333 unto 1337 and the four years from July 27, 1449 unto the siege of Constantinople in 1453 not only typify the period from August 11, 1840 unto October 22, 1844, but the sieges also emphasize the role of Islam as the children of the east wind of Bible Prophecy. The theme of the king of the north (Babylon or Rome) and the east wind is the “tidings out of the east and out of the north” in Daniel 11:45.

Ang maong yugto sa panahon nagrepresentar sa pagporma sa larawan nga alang sa mananap nga mapintas ug larawan usab niini; ang marka sa mananap nga mapintas ipatuman sa dihang ang larawan nga padayong giporma moabot sa punto diin makahimo na kini sa pagpatungha sa usa ka balaod sa Domingo pinaagi sa pagpamulong niini. Ang marka sa awtoridad sa Rome gilarawan daan ni Nebuchadnezzar sa dihang gilaglag ang Jerusalem. Babylon man o Rome, ang estruktura sa paglikos nagpasiugda sa hari sa amihanan sa ulahing mga adlaw. Ang paglikos ni Orhan gikan sa 1333 hangtod sa 1337 ug ang upat ka tuig gikan sa Hulyo 27, 1449 hangtod sa paglikos sa Constantinople niadtong 1453 dili lamang naglarawan daan sa panahon gikan sa Agosto 11, 1840 hangtod sa Oktubre 22, 1844, apan ang maong mga paglikos nagpasiugda usab sa tahas sa Islam isip mga anak sa hangin sa sidlakan diha sa Tagna sa Biblia. Ang tema sa hari sa amihanan (Babylon o Rome) ug sa hangin sa sidlakan mao ang “mga balita gikan sa sidlakan ug gikan sa amihanan” diha sa Daniel 11:45.

But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. Daniel 11:44.

Apan ang mga balita gikan sa sidlakan ug gikan sa amihanan makapabalaka kaniya: busa mogawas siya uban sa dakong kapungot aron sa paglaglag ug sa hingpit nga pagpuo sa daghang tawo. Daniel 11:44.

The four years from July 27, 1449, unto the siege of Constantinople in 1453 identify not only a four-year period, but combined with the death of John Palaiologos in 1448, the period is also represented by five years.

Ang upat ka tuig gikan sa Hulyo 27, 1449, hangtod sa paglikos sa Constantinople niadtong 1453 nagtimaan dili lamang sa usa ka yugto nga upat ka tuig, apan kon ilakip ang kamatayon ni John Palaiologos niadtong 1448, ang maong yugto girepresentahan usab sa lima ka tuig.

The structure is represented in both destructions of Jerusalem and in Noah’s flood. It is in the first Passover in Egypt when it was required that the destroying angel see the sign of blood on the door that led Pharaoh and his host into the sea until the east winds were released and the waters closed the door of entrance into the promised land. The structure is in the alpha history of the church of Pergamos from 313 unto the first Sunday law in 321, and it is in the omega history of Pergamos from the decree of Justinian in 533 unto the Sunday law of 538. With Pergamos, the sign is either an edict or a decree, but both begin a period that culminates at a Sunday law.

Ang estruktura gipakita diha sa duha ka paglaglag sa Jerusalem ug sa lunop ni Noah. Anaa kini sa unang Paskuwa sa Ehipto sa dihang gikinahanglan nga makita sa anghel nga tiglaglag ang timaan sa dugo diha sa pultahan nga mitultol kang Paraon ug sa iyang kasundalohan ngadto sa dagat hangtod nga gibuhian ang mga hangin gikan sa sidlakan ug ang katubigan misira sa pultahan nga agianan padulong sa gisaad nga yuta. Ang estruktura anaa sa kasaysayang alpha sa iglesia sa Pergamos gikan sa tuig 313 hangtod sa unang balaod sa Domingo sa tuig 321, ug anaa usab kini sa kasaysayang omega sa Pergamos gikan sa dekreto ni Justinian sa tuig 533 hangtod sa balaod sa Domingo sa tuig 538. Sa Pergamos, ang timaan usa ka edikto o usa ka dekreto, apan ang duha nagpasugod og usa ka yugto nga mosangko sa usa ka balaod sa Domingo.

The structure of Ezekiel’s siege and destruction of Jerusalem was from 587 BC unto 586 BC: two years when considering the time inclusively and 1.5 years when considering the time exclusively. Another siege structure of prophecy is also represented by two years in the campaign of Panium that included the battle of Panium in 200 BC and the siege of Sidon in 198 BC. The death of Ezekiel’s wife aligns with the death of Lamech, the death of John Palaiologos and the battle of Panium.

Ang estruktura ni Ezekiel sa paglikos ug paglaglag sa Jerusalem nagsakop sa yugto gikan sa 587 BC hangtod sa 586 BC: duha ka tuig kon inklusibo ang pag-ihap sa panahon ug 1.5 ka tuig kon eksklusibo ang pag-ihap niini. Ang laing estruktura sa paglikos diha sa tagna girepresentar usab sa duha ka tuig sa kampanya sa Panium nga naglakip sa panagsangka sa Panium niadtong 200 BC ug sa paglikos sa Sidon niadtong 198 BC. Ang kamatayon sa asawa ni Ezekiel nahiuyon sa kamatayon ni Lamech, sa kamatayon ni John Palaiologos ug sa panagsangka sa Panium.