The prophetic line which illustrates the testing represented by the formation of the image of the beast in the United States runs parallel with the three waymarks that represent the line of the Constitution. They run parallel to each other and they contribute specific information that addresses the other line. How is it that those who pass the image of the beast test will then be prepared to walk in the light that proceeds from the throne-room of God, during the time of persecution that begins at the Sunday law in the United States? What is it about the test of the formation of the image of the beast that seals the wise virgins into an experience which allows them to navigate through the period of persecution that begins at the Sunday law, when national apostasy is followed by national ruin, and Satan begins his marvelous works?

Ang propetikong linya nga naghulagway sa pagsulay nga girepresentahan sa pagporma sa dagway sa mapintas nga mananap sa Estados Unidos nagpadayon nga kaabay sa tulo ka waymark nga nagrepresentar sa linya sa Konstitusyon. Nagdagan kini nga magkaabay sa usag usa ug naghatag kini ug piho nga kasayoran nga naghisgot sa laing linya. Giunsa nga kadtong makaagi sa pagsulay sa dagway sa mapintas nga mananap maandam unya sa paglakaw diha sa kahayag nga nagagikan sa lawak sa trono sa Dios, sa panahon sa paglutos nga magsugod sa balaod sa Dominggo sa Estados Unidos? Unsay anaa sa pagsulay sa pagporma sa dagway sa mapintas nga mananap nga nagpatik sa mga maalamong ulay ngadto sa usa ka kasinatian nga nagtugot kanila sa pagtabok latas sa yugto sa paglutos nga magsugod sa balaod sa Dominggo, sa dihang ang nasodnong apostasya pagasundan sa nasodnong pagkalaglag, ug si Satanas magsugod sa iyang kahibulongang mga buhat?

“It is impossible to give any idea of the experience of the people of God who shall be alive upon the earth when celestial glory and a repetition of the persecutions of the past are blended. They will walk in the light proceeding from the throne of God. By means of the angels there will be constant communication between heaven and earth. And Satan, surrounded by evil angels, and claiming to be God, will work miracles of all kinds, to deceive, if possible, the very elect.” Testimonies, volume 9, 16.

“Imposible nga mahatag ang bisan unsang hulagway sa kasinatian sa katawohan sa Dios nga buhi pa ibabaw sa yuta sa dihang ang langitnong himaya ug ang pag-usab sa mga paglutos sa nangagi magkasagol. Magalakaw sila diha sa kahayag nga nagagikan sa trono sa Dios. Pinaagi sa mga manulonda adunay walay hunong nga pakigduyog tali sa langit ug sa yuta. Ug si Satanas, nga gilibotan sa daotang mga manulonda, ug nga nagaangkon nga siya mao ang Dios, magabuhat ug mga milagro sa tanang matang, aron sa paglimbong, kon mahimo, bisan pa sa mismong mga pinili.” Testimonies, volume 9, 16.

Sister White comments on the message Christ presented in the synagogue in Capernaum recorded in John chapter six. Her comments are in The Desire of Ages, in the chapter titled The Crisis in Galilee. There she emphasizes that Christ made no effort to prevent the rebellion that occured in John six, though He knew full well He would lose more disciples then than at any other time in His ministry among men.

Si Sister White naghisgot bahin sa mensahe nga gipahayag ni Cristo didto sa sinagoga sa Capernaum nga natala sa Juan kapitulo sais. Ang iyang mga pahayag anaa sa The Desire of Ages, sa kapitulo nga giulohan og The Crisis in Galilee. Didto iyang gipasiugda nga si Cristo wala maghimo ug bisan unsang paningkamot aron pugngan ang pagsukol nga nahitabo sa Juan 6, bisan pa man nga hingpit Niyang nasayran nga mas daghan Siyag mawala nga mga tinun-an niadtong panahona kaysa sa bisan unsang laing higayon sa Iyang ministeryo taliwala sa mga tawo.

“When Jesus presented the testing truth that caused so many of His disciples to turn back, He knew what would be the result of His words; but He had a purpose of mercy to fulfill. He foresaw that in the hour of temptation every one of His beloved disciples would be severely tested. His agony in Gethsemane, His betrayal and crucifixion, would be to them a most trying ordeal. Had no previous test been given, many who were actuated by merely selfish motives would have been connected with them. When their Lord was condemned in the judgment hall; when the multitude who had hailed Him as their king hissed at Him and reviled Him; when the jeering crowd cried, ‘Crucify Him!’—when their worldly ambitions were disappointed, these self-seeking ones would, by renouncing their allegiance to Jesus, have brought upon the disciples a bitter, heart-burdening sorrow, in addition to their grief and disappointment in the ruin of their fondest hopes. In that hour of darkness, the example of those who turned from Him might have carried others with them. But Jesus brought about this crisis while by His personal presence He could still strengthen the faith of His true followers.

“Sa dihang gipahayag ni Jesus ang pagsulay nga kamatuoran nga maoy hinungdan nga daghan sa Iyang mga tinun-an mitalikod, nahibalo Siya kung unsa ang mahimong sangputanan sa Iyang mga pulong; apan aduna Siyay tuyo sa kalooy nga pagatumanon. Iyang nakita daan nga sa takna sa tintasyon ang matag usa sa Iyang mga hinigugmang tinun-an pagaagian sa mapintas nga pagsulay. Ang Iyang kasakit sa Getsemani, ang Iyang pagbudhi ug paglansang sa krus, alang kanila mahimong usa ka labing mabug-at nga pagsulay. Kon wala pa unta ikahatag ang miaging pagsulay, daghan unta nga gipalihok lamang sa mahakugong mga tinguha ang mahimong naipon uban kanila. Sa dihang ang ilang Ginoo gihukman sa hawanan sa hukom; sa dihang ang panon sa katawhan nga mitamod Kaniya ingon nga ilang hari misyagit batok Kaniya ug nagtamay Kaniya; sa dihang ang mapangyam-id nga pundok misinggit, ‘Ilansang Siya sa krus!’—sa dihang napakyas ang ilang kalibotanong mga ambisyon, kining mga mapangitaon sa kaugalingon, pinaagi sa pagsalikway sa ilang pagkamasinugtanon kang Jesus, makapahatud unta sa mga tinun-an ug usa ka mapait, makapasakít-sa-kasingkasing nga kasubo, dugang pa sa ilang kasakit ug kapakyasan tungod sa pagkagun-ob sa ilang labing gimahal nga mga paglaom. Nianang takna sa kangitngit, ang panig-ingnan niadtong mitalikod gikan Kaniya mahimong makadala usab sa uban sa pagpakig-uban kanila. Apan gitugotan ni Jesus nga moabot kini nga krisis samtang pinaagi sa Iyang personal nga presensya mahimo pa Niyang lig-onon ang pagtoo sa Iyang tinuod nga mga sumosunod.”

“Compassionate Redeemer, who in the full knowledge of the doom that awaited Him, tenderly smoothed the way for the disciples, prepared them for their crowning trial, and strengthened them for the final test!” The Desire of Ages, 394.

“Maluloy-ong Manunubos, nga sa bug-os nga kahibalo sa kalaglagan nga nagpaabot Kaniya, malumo nga naghawan sa dalan alang sa mga tinun-an, nag-andam kanila alang sa ilang labing mahinungdanong pagsulay, ug naglig-on kanila alang sa katapusang pagsuway!” The Desire of Ages, 394.

The Sunday law is the final test where character is manifested. Before the final test Christ, who never changes, allows a test by which His people’s eternal destiny will be decided. It is a test they must pass before they are sealed, and before their probation closes at the Sunday law. It is a prophetic test that prepares the wise virgins “for their crowning trial, and strengthens them for the final test!” Their “crowning trial” is their crowning test, for the wise virgins are those who are “purified, made white and tried.” The final test is their crowning trial, and in that testing time, the wise virgins “will walk in light proceeding from the throne of God”. What is it within the testing process represented as “the formation of the image of the beast” that prepares the wise virgins for the crowning trial and allows them to walk in the light proceeding from the throne of God. What is the light that proceeds from the throne of God?

Ang balaod sa Domingo mao ang katapusang pagsulay diin ang kinaiya gipadayag. Sa wala pa ang katapusang pagsulay, si Cristo, nga wala gayud mausab, motugot sa usa ka pagsulay diin pagahukman ang walay-kataposang kapalaran sa Iyang katawhan. Kini usa ka pagsulay nga kinahanglan nilang malampasan sa wala pa sila timrihi, ug sa wala pa mosira ang ilang panahon sa pagsulay diha sa balaod sa Domingo. Kini usa ka propetikong pagsulay nga nagaandam sa mga manggialamong ulay “alang sa ilang kinatumyang pagsulay, ug nagpalig-on kanila alang sa katapusang pagsulay!” Ang ilang “kinatumyang pagsulay” mao ang ilang labing hataas nga pagsulay, kay ang mga manggialamong ulay mao kadtong mga “ginahinloan, ginapaputi ug ginatintal.” Ang katapusang pagsulay mao ang ilang kinatumyang pagsulay, ug niadtong panahona sa pagsulay, ang mga manggialamong ulay “magalakaw diha sa kahayag nga nagagikan sa trono sa Dios”. Unsa man sulod sa proseso sa pagsulay nga gihulagway ingon nga “ang pagporma sa larawan sa mananap” nga nagaandam sa mga manggialamong ulay alang sa kinatumyang pagsulay ug nagtugot kanila sa paglakaw diha sa kahayag nga nagagikan sa trono sa Dios. Unsa man ang kahayag nga nagagikan sa trono sa Dios?

And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand. And the angel took the censer, and filled it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake. Revelation 8:1–5.

Ug sa dihang gibuksan niya ang ikapitong patik, dihay kahilom sa langit sulod sa may tunga sa usa ka oras. Ug nakita ko ang pito ka mga manulonda nga nagtindog sa atubangan sa Dios; ug ngadto kanila gihatag ang pito ka mga trumpeta. Ug miabut ang laing manulonda ug mitindog sa halaran, nga may bulawang incensaryo; ug kaniya gihatag ang daghang incienso, aron iyang ihalad kini uban sa mga pag-ampo sa tanang mga balaan sa ibabaw sa bulawang halaran nga atua sa atubangan sa trono. Ug ang aso sa incienso, nga miubog uban sa mga pag-ampo sa mga balaan, mitungas sa atubangan sa Dios gikan sa kamot sa manulonda. Ug gikuha sa manulonda ang incensaryo, ug gipuno kini sa kalayo gikan sa halaran, ug gilabog kini ngadto sa yuta: ug dihay mga tingog, ug mga dalogdog, ug mga kilat, ug usa ka linog. Pinadayag 8:1–5.

In the last days, in the period where the parable of the ten virgins is being fulfilled and the one hundred and forty-four thousand are being sealed, the seventh seal is unsealed and it identifies fire being cast to the earth in answer to the prayers of the saints. The fire that is cast down in the final and perfect fulfillment of the parable of the ten virgins is the message of the midnight cry, as typified by the outpouring of the Holy Spirit at the Exeter camp meeting, and the outpouring of the Holy Spirit at Pentecost, which was there represented as fire. Notice Sister White’s commentary on the message of the midnight cry.

Sa ulahing mga adlaw, sa panahon diin ang sambingay sa napulo ka mga ulay ginatuman ug ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo ginatiman-an, ang ikapitong selyo giabrihan ug kini nagaila sa kalayo nga gilabay ngadto sa yuta tubag sa mga pag-ampo sa mga balaan. Ang kalayo nga gilabay paubos sa katapusang ug hingpit nga katumanan sa sambingay sa napulo ka mga ulay mao ang mensahe sa singgit sa tungang gabii, sumala sa gihulagway sa pagbubo sa Espiritu Santo didto sa Exeter camp meeting, ug sa pagbubo sa Espiritu Santo sa Pentecostes, nga didto girepresentar ingon nga kalayo. Timan-i ang komentaryo ni Sister White bahin sa mensahe sa singgit sa tungang gabii.

“Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 259.

“Ang mga nagsalikway sa nahaunang mensahe dili na makapahimulos sa ikaduhang mensahe; ni wala usab sila makapahimulos sa singgit sa tungang gabii, nga maoy pag-andam kanila sa pagsulod uban kang Jesus pinaagi sa pagtuo ngadto sa labing balaang dapit sa langitnong santuwaryo. Ug tungod sa ilang pagsalikway sa duha ka nahaunang mensahe, gipatngan nila pag-ayo sa kangitngit ang ilang salabutan aron dili na sila makakita ug kahayag diha sa mensahe sa ikatulong manulonda, nga nagapakita sa dalan paingon ngadto sa labing balaang dapit. Nakita ko nga maingon nga gilansang sa mga Judio si Jesus sa krus, mao man usab nga gilansang sa ngalan lamang nga mga iglesia kining mga mensahe; ug busa wala silay kahibalo sa dalan paingon ngadto sa labing balaang dapit, ug dili sila makapahimulos sa pagpangamuyo ni Jesus didto. Sama sa mga Judio, nga naghalad sa ilang mga walay kapuslanan nga mga halad, nagahalad usab sila sa ilang mga walay kapuslanan nga mga pag-ampo ngadto sa lawak nga gibiyaan na ni Jesus; ug si Satanas, nga nahimuot sa paglimbong, nagasul-ob ug relihiyosong kinaiya, ug nagamando sa mga hunahuna niining mga nagapamatuod nga mga Cristohanon ngadto sa iyang kaugalingon, nga nagabuhat pinaagi sa iyang gahum, sa iyang mga ilhanan, ug sa bakak nga mga katingalahan, aron gapuson sila sa iyang lit-ag.” Early Writings, 259.

In the Millerite history the test of the message of the midnight cry “was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary.” The message of the midnight cry that is now being developed is also represented as the testing of the formation of the image of the beast. They are both the test that leads to the close of probation where character is manifested. When the Millerites entered into the Most Holy Place by faith, their faith was once again tested. The faith of the one hundred and forty-four thousand will be tested at the Sunday law, but they are promised that they will be safe, for they will walk “in the light proceeding from” the seventh seal, which was opened when the message of the midnight cry began to be unsealed in July of 2023.

Sa kasaysayan sa mga Millerite, ang pagsulay sa mensahe sa singgit sa tungang gabii “mao ang pag-andam kanila sa pagsulod uban kang Jesus pinaagi sa pagtuo ngadto sa Labing Balaan nga Dapit sa langitnong santuwaryo.” Ang mensahe sa singgit sa tungang gabii nga karon ginapalambo usab gihulagway ingon nga pagsulay sa pagkaporma sa larawan sa mapintas nga mananap. Silang duha mao ang pagsulay nga modala ngadto sa pagsira sa panahon sa grasya diin ang kinaiya igapadayag. Sa dihang ang mga Millerite misulod ngadto sa Labing Balaan nga Dapit pinaagi sa pagtuo, ang ilang pagtuo gisulayan pag-usab. Ang pagtuo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo pagasulayan sa balaod sa Dominggo, apan gisaad kanila nga sila mamaunlod nga luwas, kay sila magalakaw “diha sa kahayag nga nagagikan sa” ikapitong patik, nga gibuksan sa dihang ang mensahe sa singgit sa tungang gabii misugod sa paghubad sa iyang natipigan nga kahulogan niadtong Hulyo sa 2023.

The message that was unsealed at that time is established through the methodology of line upon line, which is the methodology of the latter rain. The latter rain began to sprinkle in 2001, and the final testing of Adventism began. In July of 2023 the final period in the testing process that concludes at the Sunday law began when the message of the midnight cry, which is also the latter rain, which is also the increase of knowledge that is produced when the seventh seal is removed, and is also the unsealing of the seven thunders as well as the Revelation of Jesus Christ. All the lines that represent an unsealing of prophetic light are identified as being unsealed in the hidden history of verse forty of Daniel chapter eleven.

Ang mensahe nga giabrihan niadtong panahona natukod pinaagi sa pamaagi sa linya ibabaw sa linya, nga mao ang pamaagi sa ulahing ulan. Ang ulahing ulan nagsugod sa pagtibik niadtong 2001, ug misugod ang katapusang pagsulay sa Adventismo. Niadtong Hulyo sa 2023 misugod ang katapusang yugto sa proseso sa pagsulay nga motapos sa balaod sa Domingo, sa dihang ang mensahe sa singgit sa tungang gabii, nga mao usab ang ulahing ulan, nga mao usab ang pagdugang sa kahibalo nga mamugna sa dihang ang ikapitong timri pagakuhaon, ug mao usab ang pagbukas sa pito ka mga dalogdog maingon man ang Pinadayag ni Jesu-Cristo. Ang tanang mga linya nga nagrepresentar sa pag-abli sa profetikanhong kahayag giila nga giabrihan sa tinago nga kasaysayan sa bersikulo kap-atan sa Daniel kapitulo onse.

In that hidden history the line of the Constitution’s three primary waymarks is represented. It is the line when church and state come together to form the image of the beast. It contains a prophetic line that addresses the presidents of the United States which illustrate the dynamics of the political struggles that occur in the history of the Republican horn of the earth-beast. That line includes the parallel histories of both major political parties of the United States. That line is closely related to the horn of apostate Protestantism from its beginning in 1844, until it usurps the control of the civil government at the Sunday law.

Nianang tinagong kasaysayan, ginarepresentahan ang linya sa tulo ka nag-unang mga timaan sa dalan sa Konstitusyon. Mao kini ang linya sa dihang ang iglesia ug ang estado managhiusa aron pagporma sa larawan sa mananap. Anaa niini ang usa ka propetikong linya nga naghisgot sa mga presidente sa Tinipong Bansa sa Amerika nga naghulagway sa dinamika sa mga politikal nga pakigbisog nga mahitabo sa kasaysayan sa Republikano nga sungay sa mananap sa yuta. Kana nga linya naglakip sa managpahiuyon nga mga kasaysayan sa duha ka dagkong partidong politikal sa Tinipong Bansa sa Amerika. Kining linyaha suod nga may kalabutan sa sungay sa apostatang Protestantismo sukad sa sinugdan niini niadtong 1844, hangtod nga iligal nga ilog-on niini ang pagkontrolar sa sibil nga kagamhanan sa balaod sa Dominggo.

The prophetic role of apostate Protestantism includes the witness of the Hasmonaean Dynasty as a symbol of apostate Protestantism. In the backdrop of the line of the horn of apostate Protestantism you also have the line of the Laodicean Seventh-day Adventist church. From the line of Laodicean Adventism you have the line of the one hundred and forty-four thousand. That hidden history also has the line of Islam of the third woe. Russia has a line, the United Nations has a line and of course, the papal power has a line.

Ang propetikong tahas sa apostatang Protestantismo naglakip sa pagpamatuod sa Dinastiyang Hasmonaean ingon nga usa ka simbolo sa apostatang Protestantismo. Diha sa hulagway sa luyo sa linya sa sungay sa apostatang Protestantismo anaa usab ang linya sa iglesia sa Laodicean nga Seventh-day Adventist. Gikan sa linya sa Laodicean nga Adventismo anaa ang linya sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Kana nga tinagong kasaysayan adunay usab ang linya sa Islam sa ikatulong pagkaalaut. Ang Russia adunay usa ka linya, ang United Nations adunay usa ka linya ug siyempre, ang gahum sa pagka-papa adunay usa ka linya.

If a student of prophecy applies himself as a Berean living in the last days, he will feed upon the lines that are identified in the hidden history of verse forty. The student of prophecy will take the book out of the angel’s hand and eat it. Then when the final test of the Sunday law arrives, he will not only have come to understand the message of the midnight cry that was unsealed, but he will fully understand how the image of the beast was formed in the United States.

Kon ang usa ka estudyante sa tagna magtudlo sa iyang kaugalingon ingon nga usa ka Bereano nga nagkinabuhi sa kataposang mga adlaw, siya magpakaon sa mga linya nga giila diha sa tinago nga kasaysayan sa bersikulo kwarenta. Ang estudyante sa tagna mokuha sa basahon gikan sa kamot sa manulonda ug mokaon niini. Unya sa pag-abot sa kataposang pagsulay sa balaod sa Domingo, dili lamang siya makasabut sa mensahe sa singgit sa tungang gabii nga gibuksan sa silyo, kondili masabtan niya sa hingpit kon giunsa pagporma ang larawan sa mananap sa Tinipong Bansa.

The light of the seventh seal proceeds from the throne and in the context of the parable of the ten virgins it is the message of the midnight cry. The message of the midnight cry is what prepares the wise virgins for the period when the persecutions of the past are repeated.

Ang kahayag sa ikapitong selyo nagagikan gikan sa trono, ug sa konteksto sa sambingay sa napulo ka ulay, kini mao ang mensahe sa singgit sa tungang gabii. Ang mensahe sa singgit sa tungang gabii mao ang nag-andam sa mga maalamong ulay alang sa panahon nga ang mga paglutos sa nangagi pagausbon.

“In reviewing our past history, having traveled over every step of advance to our present standing, I can say, Praise God! As I see what God has wrought, I am filled with astonishment, and with confidence in Christ as leader. We have nothing to fear for the future except as we shall forget the way the Lord has led us, and His teaching in our past history.” Testimonies to Ministers, 31.

“Sa pagsubay sa atong nangaging kasaysayan, nga nasubay ang matag lakang sa pag-uswag ngadto sa atong karon nga kahimtang, makaingon ako, Dayega ang Dios! Sa makita ko ang gibuhat sa Dios, napuno ako sa katingala, ug sa pagsalig kang Cristo ingon nga pangulo. Wala kitay kahadlokan alang sa umalabot gawas lamang kon atong hikalimtan ang paagi nga gidala kita sa Ginoo, ug ang Iyang pagtulon-an sa atong nangaging kasaysayan.” Testimonies to Ministers, 31.

The Lord is leading His people in the testing process that began in July 2023. His leading included opening up the prophetic Word in relation to the hidden history of verse forty. That history identifies how the image of the beast is formed in the United States, and of course much more than simply that element of end-time events. When we find ourselves in the crowning trial at the Sunday law, when the persecutions of the past are beginning to repeat, we “have nothing to fear for the future except as we shall forget the way the Lord has led us, and His teaching in our past history.”

Ang Ginoo maoy nangulo sa Iyang katawhan diha sa proseso sa pagsulay nga nagsugod niadtong Hulyo 2023. Ang Iyang pagpangulo naglakip sa pag-abli sa pulong sa tagna may kalabutan sa tinagong kasaysayan sa bersikulo kap-atan. Kana nga kasaysayan nagaila kon giunsa paghulma ang larawan sa mananap sa Tinipong Bansa, ug siyempre labi pa ka daghan kay sa maong usa lamang ka bahin sa mga hitabo sa kataposang panahon. Sa diha nga atong mahinagboan ang kinatumyan nga pagsulay sa balaod sa Domingo, sa diha nga ang mga paglutos sa nangagi nagsugod na sa pag-usab, kita “walay ikahadlok alang sa umalabot gawas lamang kon atong hikalimtan ang paagi nga ang Ginoo nangulo kanato, ug ang Iyang pagtolon-an diha sa atong nangaging kasaysayan.”

At the Sunday law the “past history” will be repeated in the period of the formation of the image of the beast in the United States. The Lion of the tribe of Judah has unsealed the final message and led His people to the hidden history of verse forty. There He taught His people to not simply understand His prophetic Word, but also the privilege and responsibility to attain an experience qualified to be among those of His people who were to be His representatives in the final crisis.

Sa balaod sa Domingo ang “milabay nga kasaysayan” pagausabon sa yugto sa pagporma sa larawan sa mananap sa Tinipong Bansa sa Amerika. Ang Leon sa banay ni Juda nag-abli sa katapusang mensahe ug nangulo sa Iyang katawhan ngadto sa tinago nga kasaysayan sa bersikulo kap-atan. Didto Iyang gitudloan ang Iyang katawhan nga dili lamang sa pagsabot sa Iyang pulong nga tagna, kondili usab sa pribilehiyo ug responsibilidad sa pagkab-ot sa usa ka kasinatian nga takos aron maapil taliwala sa mga sakop sa Iyang katawhan nga maoy mahimong Iyang mga representante sa katapusang krisis.

One of the prophetic characteristics of those people is that they know how to walk by the light proceeding from the throne. That light is the light of the hidden history of verse forty, which describes in minute detail the religious, political, social and economic dynamics involved in erecting the image of the beast in the United States. The light which is recognized concerning this sacred history is produced through the application of line upon line, from here a little and there a little, and it is the light that describes the history when the persecutions of the past are once again initiated.

Usa sa mga propetikong kinaiya niadtong mga tawhana mao nga sila nasayod kon unsaon paglakaw pinaagi sa kahayag nga nagagikan sa trono. Kana nga kahayag mao ang kahayag sa tinagong kasaysayan sa bersikulo kuwarenta, nga naghulagway uban sa pinakamasinati nga detalye sa relihiyoso, politikal, sosyal, ug ekonomikanhong mga dinamika nga nalangkit sa pagpatindog sa larawan sa mananap sa Tinipong Bansa. Ang kahayag nga mailhan mahitungod niining balaang kasaysayan mapatungha pinaagi sa paggamit sa line upon line, from here a little and there a little, ug kini mao ang kahayag nga naghulagway sa kasaysayan sa dihang ang mga pagpanglutos sa nangagi pagasugdan na usab sa makausa pa.

Those who understand the increase of knowledge are the wise, and the increase of knowledge is upon the formation of the image of the beast, and the wise will understand the history of the formation of the image of the beast in the world in advance of the arrival of that history. Jesus, as Alpha and Omega, always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

Kadtong nakasabut sa pagdugang sa kahibalo mao ang mga manggialamon, ug ang pagdugang sa kahibalo may kalabotan sa pagporma sa larawan sa mananap, ug ang mga manggialamon makasabut sa kasaysayan sa pagporma sa larawan sa mananap sa kalibotan sa dili pa moabot ang maong kasaysayan. Si Jesus, ingon nga Alpha ug Omega, sa kanunay naghulagway sa katapusan sa usa ka butang pinaagi sa sinugdanan sa usa ka butang.

It is worth noting that the passage where Sister White identifies that God’s people will walk in light proceeding from the throne is the conclusion of the first chapter in Testimonies, volume nine. The chapter begins on page eleven, so the chapter begins at nine-eleven and it ends describing the Sunday law. It describes the period where the image of the beast is formed and the one hundred and forty-four thousand are manifested, but only if you have the faith to see that chapter in such a fashion.

Takos nga angayng hinumdoman nga ang pahayag diin giila ni Sister White nga ang katawohan sa Dios magalakaw diha sa kahayag nga nagagikan sa trono mao ang panapos sa unang kapitulo sa Testimonies, volume nine. Ang kapitulo nagsugod sa panid onse, busa ang kapitulo nagsugod sa siyam-onse ug natapos kini sa paghulagway sa balaod sa Domingo. Gihulagway niini ang yugto diin maporma ang larawan sa mapintas nga mananap ug ipadayag ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, apan kon aduna lamang kamo sa pagtuo aron makita kana nga kapitulo sa maong paagi.

Being the first section of volume nine, it opens with that identification, and employs the title, For the Coming of the King. It is clearly referencing not only the Second Coming of Christ, but also the parable of the ten virgins, for the section title then quotes Paul.

Ingon nga mao ang unang seksiyon sa ikasiyam nga tomo, kini nagbukas niana nga pag-ila, ug naggamit sa titulo, Alang sa Pag-abot sa Hari. Tin-aw nga kini nagpasabot dili lamang sa Ikaduhang Pag-anhi ni Cristo, kondili usab sa sambingay sa napulo ka mga ulay, kay ang titulo sa seksiyon unya mokutlo kang Pablo.

“Section 1—For the Coming of the King

“Seksiyon 1—Alang sa Pag-abot sa Hari

“‘Yet a little while, and He that shall come will come, and will not tarry.’ Hebrews 10:37.”

“‘Sa dili madugay, ug Siya nga moanhi moabot gayud, ug dili maglangan.’ Hebreohanon 10:37.”

The following two verses are left off, but they contribute to the light in the passage.

Ang mosunod nga duha ka mga bersikulo wala ilakip, apan nagahatag kini ug dugang nga kahayag sa maong teksto.

For yet a little while, and he that shall come will come, and will not tarry. Now the just shall live by faith: but if any man draw back, my soul shall have no pleasure in him. But we are not of them who draw back unto perdition; but of them that believe to the saving of the soul. Hebrews 10:37–39.

Kay sa hamubo pa kaayo nga panahon, ug Siya nga moanhi moabut gayud, ug dili na malangan. Karon ang matarung mabuhi pinaagi sa pagtuo; apan kon adunay mosibog, ang akong kalag walay kahimuot kaniya. Apan kita dili iya sa mga mosibog ngadto sa kapildihan; kondili iya sa mga nagatoo ngadto sa kaluwasan sa kalag. Hebreohanon 10:37–39.

Paul was referring to Habakkuk where the faithful wise virgins are contrasted with those who Paul says “draw back unto perdition.” Habakkuk said it this way:

Si Pablo nagtumong kang Habakkuk diin ang matinumanong maalamong mga ulay gipahimutang nga kasukwahi niadtong giingon ni Pablo nga “motalikod ngadto sa pagkalaglag.” Gisulti kini ni Habakkuk sa ingon niini:

Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:4.

Tan-awa, ang iyang kalag nga nagmapahitas-on dili matarong diha kaniya; apan ang matarong mabuhi pinaagi sa iyang pagtuo. Habakkuk 2:4.

Habakkuk’s tarrying time is the tarrying time of the ten virgins, and the chapter of the coming King, in connection with Paul’s words from Hebrews, identifies the perfect fulfillment and application of this chapter in the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. That period began on September 11, 2001 and ends at the Sunday law, which is Laodicean Adventism’s last crisis, which in the parable of the ten virgins is the manifestation of character at the Sunday law. The last paragraphs of the chapter address the Sunday law, and the chapter begins by addressing September 11, 2001.

Ang panahon sa paglangan ni Habakkuk mao ang panahon sa paglangan sa napulo ka ulay, ug ang kapitulo mahitungod sa umaabot nga Hari, diha sa kalambigitan sa mga pulong ni Pablo gikan sa Hebreohanon, nag-ila sa hingpit nga katumanan ug pag-aplikar niini nga kapitulo sa yugto sa pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Kana nga yugto nagsugod niadtong Septiyembre 11, 2001 ug matapos sa balaod sa Domingo, nga mao ang katapusang krisis sa Laodiceanong Adventismo, nga sa sambingay sa napulo ka ulay mao ang pagpakita sa kinaiya sa balaod sa Domingo. Ang katapusang mga parapo sa kapitulo naghisgot sa balaod sa Domingo, ug ang kapitulo nagsugod pinaagi sa paghisgot sa Septiyembre 11, 2001.

“The Last Crisis

“Ang Katapusang Krisis”

“We are living in the time of the end. The fast-fulfilling signs of the times declare that the coming of Christ is near at hand. The days in which we live are solemn and important. The Spirit of God is gradually but surely being withdrawn from the earth. Plagues and judgments are already falling upon the despisers of the grace of God. The calamities by land and sea, the unsettled state of society, the alarms of war, are portentous. They forecast approaching events of the greatest magnitude.

“Nagakinabuhi kita sa panahon sa katapusan. Ang mga timailhan sa kapanahonan nga sa madali natuman nagpahibalo nga ang pag-anhi ni Cristo haduol na gayud. Ang mga adlaw nga atong gikapuy-an solemn ug mahinungdanon. Ang Espiritu sa Dios hinay-hinay apan sa walay pagduhaduha ginabawi na gikan sa yuta. Ang mga hampak ug mga paghukom nahulog na karon ibabaw sa mga nagtamay sa grasya sa Dios. Ang mga kalamidad sa yuta ug sa dagat, ang dili matarong nga kahimtang sa katilingban, ang mga kahadlok sa gubat, mga timaan sa umaabot nga dautang hitabo. Naga tagna kini sa nagkaduol nga mga panghitabo nga may labing dakong kabug-aton.

“The agencies of evil are combining their forces and consolidating. They are strengthening for the last great crisis. Great changes are soon to take place in our world, and the final movements will be rapid ones.

“Ang mga galamay sa kadautan naghiusa sa ilang mga pwersa ug nagkonsolida. Sila nagpalig-on alang sa katapusang dakong krisis. Dagkong mga kausaban sa dili madugay mahitabo sa atong kalibotan, ug ang katapusang mga lihok mahimong mga maliksi.”

“The condition of things in the world shows that troublous times are right upon us. The daily papers are full of indications of a terrible conflict in the near future. Bold robberies are of frequent occurrence. Strikes are common. Thefts and murders are committed on every hand. Men possessed of demons are taking the lives of men, women, and little children. Men have become infatuated with vice, and every species of evil prevails.

“Ang kahimtang sa mga butang dinhi sa kalibotan nagapakita nga ang malisod nga mga panahon ania na gayud ibabaw kanato. Ang mga inadlaw nga mantalaan napuno sa mga timailhan sa usa ka makalilisang nga panag-away sa haduol nga umalabot. Ang maisugong mga pagpangawat kanunayng mahitabo. Ang mga welga komon. Ang mga pagpangawat ug mga pagpatay ginabuhat sa tanang dapit. Ang mga tawo nga giyawihan sa mga yawa nagakuha sa kinabuhi sa mga lalaki, mga babaye, ug gagmayng mga bata. Ang mga tawo nangahingangha na sa bisyo, ug ang tanang matang sa kadaotan nagaluntad.

“The enemy has succeeded in perverting justice and in filling men’s hearts with the desire for selfish gain. ‘Justice standeth afar off: for truth is fallen in the street, and equity cannot enter.’ Isaiah 59:14. In the great cities there are multitudes living in poverty and wretchedness, well-nigh destitute of food, shelter, and clothing; while in the same cities are those who have more than heart could wish, who live luxuriously, spending their money on richly furnished houses, on personal adornment, or worse still, upon the gratification of sensual appetites, upon liquor, tobacco, and other things that destroy the powers of the brain, unbalance the mind, and debase the soul. The cries of starving humanity are coming up before God, while by every species of oppression and extortion men are piling up colossal fortunes.

Ang kaaway nakahimo sa pagtuis sa hustisya ug sa pagpuno sa mga kasingkasing sa mga tawo sa tinguha alang sa hakog nga ganansiya. “Ang justicia nagatindog sa halayo: kay ang kamatuoran nahulog sa dalan, ug ang katul-id dili makasulod.” Isaias 59:14. Sa dagkong mga siyudad adunay mga panon sa katawhan nga nagkinabuhi diha sa kakabos ug kalisdanan, hapit na gayud mawad-an sa pagkaon, puluy-anan, ug bisti; samtang sa maong mga siyudad usab anaa ang mga tawo nga labaw pa ang ilang naangkon kay sa gitinguha sa kasingkasing, nga nagkinabuhi sa kaharuhay ug kaluho, nga nagagasto sa ilang salapi alang sa mga balay nga bahandianong gidayandayanan, alang sa kaugalingong pagpatahom, o labi pa gani, alang sa pagtagbaw sa lawasnong mga kailibgon, alang sa ilimnong makahubog, tabako, ug uban pang mga butang nga nagalaglag sa mga gahum sa utok, nagapawala sa timbang sa hunahuna, ug nagapaubos sa kalag. Ang mga pagtuaw sa gigutom nga katawhan nagaabot sa atubangan sa Dios, samtang pinaagi sa tanang matang sa pagpanglupig ug pagpangikil ang mga tawo nagatigum ug dagkung bahandi.

“On one occasion, when in New York City, I was in the night season called upon to behold buildings rising story after story toward heaven. These buildings were warranted to be fireproof, and they were erected to glorify their owners and builders. Higher and still higher these buildings rose, and in them the most costly material was used. Those to whom these buildings belonged were not asking themselves: ‘How can we best glorify God?’ The Lord was not in their thoughts.

“Sa usa ka higayon, samtang didto ako sa Siyudad sa New York, sa kapanahonan sa kagabhion gitawag ako aron motan-aw sa mga bilding nga nagatindog, andana ibabaw sa andana, paingon ngadto sa langit. Kining mga bildinga gipasaligan nga dili masunog sa kalayo, ug gitukod kini aron sa paghimaya sa ilang mga tag-iya ug mga magtutukod. Misaka pa gayod, ug misaka pa, kining mga bildinga, ug diha kanila gigamit ang labing mahal nga mga materyal. Kadtong mga iya niining mga bildinga wala mangutana sa ilang kaugalingon: ‘Unsaon man namo sa labing maayo nga paghimaya sa Dios?’ Ang Ginoo wala diha sa ilang mga hunahuna.”

“I thought: ‘Oh, that those who are thus investing their means could see their course as God sees it! They are piling up magnificent buildings, but how foolish in the sight of the Ruler of the universe is their planning and devising. They are not studying with all the powers of heart and mind how they may glorify God. They have lost sight of this, the first duty of man.’

“Nahunahuna ko: ‘Oh, hinaut unta nga kadtong nagapuhunan sa ilang mga kapanguhaan sa maong paagi makakita sa ilang pamaagi sumala sa pagtan-aw sa Dios niini! Nagatipon sila ug dagkung mga maanindot nga mga tinukod, apan pagkabuang sa mga mata sa Magmamando sa uniberso ang ilang pagplano ug paglalang. Wala nila tun-i uban sa tanang gahum sa kasingkasing ug hunahuna kon sa unsang paagi nila mahimaya ang Dios. Nalimot sila niini, ang nahaunang katungdanan sa tawo.’”

“As these lofty buildings went up, the owners rejoiced with ambitious pride that they had money to use in gratifying self and provoking the envy of their neighbors. Much of the money that they thus invested had been obtained through exaction, through grinding down the poor. They forgot that in heaven an account of every business transaction is kept; every unjust deal, every fraudulent act, is there recorded. The time is coming when in their fraud and insolence men will reach a point that the Lord will not permit them to pass, and they will learn that there is a limit to the forbearance of Jehovah.

“Samtang mitindog kining mga hataas nga mga bilding, ang mga tag-iya nanagmaya uban sa mapangibughuong garbo nga sila adunay salapi nga magamit sa pagpahimuot sa kaugalingon ug sa pagpukaw sa kasina sa ilang mga silingan. Dakong bahin sa salapi nga ilang gipamuhunan sa maong paagi nakuha pinaagi sa pagpangilog, pinaagi sa mapintas nga pagpiga sa mga kabos. Nakalimot sila nga sa langit ginabantayan ang talaan sa matag pakigtransaksiyon sa negosyo; ang matag dili makiangayon nga pagpakigtransaksiyon, ang matag malimbongong buhat, didto natala. Moabot ang panahon nga sa ilang pagpanikas ug pagkamapahitas-on ang mga tawo makaabot sa usa ka punto nga dili itugot sa Ginoo nga ilang lapason, ug sila makakat-on nga adunay utlanan ang pagkamainantuson ni Jehova.

“The scene that next passed before me was an alarm of fire. Men looked at the lofty and supposedly fire-proof buildings and said: ‘They are perfectly safe.’ But these buildings were consumed as if made of pitch. The fire engines could do nothing to stay the destruction. The firemen were unable to operate the engines.

“Ang talan-awon nga misunod nga milabay sa akong atubangan mao ang usa ka pahimangno sa kalayo. Gitan-aw sa mga tawo ang hataas ug giingong dili masunog nga mga tinukod ug miingon: ‘Hingpit gayod silang luwas.’ Apan kini nga mga tinukod nangaut-ut ingon nga daw hinimo sa alkitran. Walay ikahimo ang mga makina sa bombero aron mapahunong ang kalaglagan. Ang mga bombero wala makahimo sa pagpaandar sa mga makina.”

“I am instructed that when the Lord’s time comes, should no change have taken place in the hearts of proud, ambitious human beings, men will find that the hand that had been strong to save will be strong to destroy. No earthly power can stay the hand of God. No material can be used in the erection of buildings that will preserve them from destruction when God’s appointed time comes to send retribution on men for their disregard of His law and for their selfish ambition.

“Gitudloan ako nga sa dihang moabot na ang panahon sa Ginoo, kon walay kausaban nga mahitabo sa mga kasingkasing sa mapahitas-on, ambisyoso nga mga tawo, ang mga tawo makakaplag nga ang kamot nga kusgan sa pagluwas mahimong kusgan usab sa paglaglag. Walay gahum sa yuta nga makapugong sa kamot sa Dios. Walay bisan unsang materyal nga magamit sa pagtukod sa mga bilding nga makapanalipod kanila gikan sa pagkalaglag sa dihang moabot ang gitakda sa Dios nga panahon sa pagpadala sa silot ibabaw sa mga tawo tungod sa ilang pagsalikway sa Iyang balaod ug tungod sa ilang hakog nga ambisyon.

“There are not many, even among educators and statesmen, who comprehend the causes that underlie the present state of society. Those who hold the reins of government are not able to solve the problem of moral corruption, poverty, pauperism, and increasing crime. They are struggling in vain to place business operations on a more secure basis. If men would give more heed to the teaching of God’s word, they would find a solution of the problems that perplex them.

“Dili daghan, bisan taliwala sa mga magtutudlo ug mga estadista, ang nakasabut sa mga hinungdan nga nagpailalom sa kasamtangang kahimtang sa katilingban. Kadtong naggunit sa renda sa panggamhanan dili makahimo sa pagsulbad sa suliran sa moral nga pagkadunot, kakabos, pagkakabus sa mga kabus, ug nagkadaghang krimen. Nanlimbasog sila sa walay kapuslanan sa pagbutang sa mga kalihokan sa pangnegosyo sa mas malig-on nga patukoranan. Kon ang mga tawo mohatag pa unta ug labaw nga pagtagad sa pagtolon-an sa pulong sa Dios, ilang makaplagan ang usa ka kasulbaran sa mga suliran nga naglibog kanila.

“The Scriptures describe the condition of the world just before Christ’s second coming. Of the men who by robbery and extortion are amassing great riches, it is written: ‘Ye have heaped treasure together for the last days. Behold, the hire of the laborers who have reaped down your fields, which is of you kept back by fraud, crieth: and the cries of them which have reaped are entered into the ears of the Lord of Sabaoth. Ye have lived in pleasure on the earth, and been wanton; ye have nourished your hearts, as in a day of slaughter. Ye have condemned and killed the just; and he doth not resist you.’ James 5:3–6.

“Gihulagway sa Kasulatan ang kahimtang sa kalibotan sa dili pa ang ikaduhang pag-anhi ni Cristo. Mahitungod sa mga tawo nga pinaagi sa pagpangawat ug pagpangikil nagatigom ug dagkong bahandi, kini nahisulat: ‘Nagtigum kamo ug bahandi alang sa kaulahiang mga adlaw. Ania karon, ang suhol sa mga mamumuo nga nag-ani sa inyong mga uma, nga inyong gipugngan pinaagi sa limbong, nagasinggit: ug ang mga pagtuaw nila nga nangani misulod ngadto sa mga igdulungog sa Ginoo sa Sabaoth. Nagkinabuhi kamo sa kaluho dinhi sa yuta, ug nagpatuyang kamo; gipatambok ninyo ang inyong mga kasingkasing, ingon sa adlaw sa ihawan. Gihukman ninyo ug gipatay ang matarung; ug siya wala magasukol kaninyo.’ Santiago 5:3–6.”

“But who reads the warnings given by the fast-fulfilling signs of the times? What impression is made upon worldlings? What change is seen in their attitude? No more than was seen in the attitude of the inhabitants of the Noachian world. Absorbed in worldly business and pleasure, the antediluvians ‘knew not until the Flood came, and took them all away.’ Matthew 24:39. They had heaven-sent warnings, but they refused to listen. And today the world, utterly regardless of the warning voice of God, is hurrying on to eternal ruin.

“Apan kinsa man ang nagbasa sa mga pasidaan nga gihatag pinaagi sa mga ilhanan sa kapanahonan nga sa madali nagakatuman? Unsang impresyon ang nahimo sa mga tawo sa kalibotan? Unsang kausaban ang makita sa ilang panghunahuna? Wala nay labaw pa kay sa nakita sa panghunahuna sa mga lumolupyo sa kalibotan sa panahon ni Noe. Tungod sa pagkahingop sa kalibotanon nga mga bulohaton ug kalipayan, ang mga tawo sa wala pa ang Lunop ‘wala makaila hangtud nga miabut ang Lunop, ug gidala silang tanan.’ Mateo 24:39. May ilang mga pasidaan nga gipadala gikan sa langit, apan nagdumili sila sa pagpaminaw. Ug karon ang kalibotan, nga sa hingpit walay pagtagad sa tingog sa pasidaan sa Dios, nagadali padulong sa walay-kataposang kapildihan.”

“The world is stirred with the spirit of war. The prophecy of the eleventh chapter of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place.

“Ang kalibotan gipalihok sa espiritu sa gubat. Ang tagna sa ikanapulog-usa nga kapitulo sa Daniel hapit na makaabot sa hingpit nga katumanan niini. Sa dili madugay ang mga talan-awon sa kalisdanan nga gihisgutan sa mga tagna mahitabo.

“‘“Behold, the Lord maketh the earth empty, and maketh it waste, and turneth it upside down, and scattereth abroad the inhabitants thereof…. Because they have transgressed the laws, changed the ordinance, broken the everlasting covenant. Therefore hath the curse devoured the earth, and they that dwell therein are desolate…. The mirth of tabrets ceaseth, the noise of them that rejoice endeth, the joy of the harp ceaseth.’ Isaiah 24:1–8.

“‘“Tan-awa, gihimong haw-ang sa Ginoo ang yuta, ug gihimo kini nga awa-aw, ug gibalit-ad kini Niya, ug gipatibulaag ang mga pumoluyo niini…. Tungod kay gilapas nila ang mga balaod, giusab ang tulomanon, giguba ang walay-katapusang tugon. Busa gilamoy sa tunglo ang yuta, ug ang mga nagpuyo niini nangahimong biniyaan…. Mihunong ang kasadya sa mga tamborin, natapus ang kasaba sa mga nagakalipay, mihunong ang kalipay sa alpa.’ Isaias 24:1–8.

“‘Alas for the day! for the day of the Lord is at hand, and as a destruction from the Almighty shall it come…. The seed is rotten under their clods, the garners are laid desolate, the barns are broken down, for the corn is withered. How do the beasts groan! the herds of cattle are perplexed, because they have no pasture; yea, the flocks of sheep are made desolate.’ ‘The vine is dried up, and the fig tree languisheth; the pomegranate tree, the palm tree also, and the apple tree, even all the trees of the field, are withered: because joy is withered away from the sons of men.” Joel 1:15–18, 12.

“‘Alaut ang maong adlaw! kay ang adlaw ni Jehova haduol na, ug moabot kini ingon nga kalaglagan gikan sa Makagagahum…. Ang liso nangadunot ilalom sa ilang mga bugal sa yuta, ang mga tipiganan nangahimong biniyaan, ang mga kamalig nangaguba, kay ang trigo nalaya. Naunsa ang pag-agulo sa mga mananap! ang mga panon sa kahayupan naglibog, tungod kay sila walay sibsibanan; oo, ang mga panon sa mga karnero nangahimong biniyaan.’ ‘Ang kaparrasan nauga na, ug ang kahoyng igos nalawom sa kaluya; ang kahoyng granada, ang palma usab, ug ang kahoyng mansanas, bisan ang tanang mga kahoy sa kapatagan, nangalaya: kay ang kalipay nalaya gikan sa mga anak sa mga tawo.” Joel 1:15–18, 12.

“‘I am pained at my very heart; … I cannot hold my peace, because thou has heard, O my soul, the sound of the trumpet, the alarm of war. Destruction upon destruction is cried; for the whole land is spoiled.’ Jeremiah 4:19, 20.

“‘Nag-antus ako sa akong kinailadman; … dili ako makahilom, kay ikaw nakadungog, O akong kalag, sa tingog sa trumpeta, sa pahimangno sa gubat. Pagkalaglag ibabaw sa pagkalaglag ang ginasinggit; kay ang tibook yuta gihimong biniyaan.’ Jeremias 4:19, 20.

“‘I beheld the earth, and, lo, it was without form, and void; and the heavens, and they had no light. I beheld the mountains, and, lo, they trembled, and all the hills moved lightly. I beheld, and, lo, there was no man, and all the birds of the heavens were fled. I beheld, and, lo, the fruitful place was a wilderness, and all the cities thereof were broken down.’ Verses 23–26.

“‘Gitan-aw ko ang yuta, ug, ania karon, walay porma ug walay sulod; ug ang mga langit, ug sila walay kahayag. Gitan-aw ko ang mga bukid, ug, ania karon, sila nangurog, ug ang tanang mga bungtod mibalhin nga magaan. Gitan-aw ko, ug, ania karon, walay tawo, ug ang tanang mga langgam sa kalangitan nangalagiw. Gitan-aw ko, ug, ania karon, ang mabungahong dapit nahimong kamingawan, ug ang tanang mga siyudad niini nangaguba.’ Mga bersikulo 23–26.

“‘“Alas! for that day is great, so that none is like it: it is even the time of Jacob’s trouble; but he shall be saved out of it.” Jeremiah 30:7.

“‘“Alaut! kay daku kana nga adlaw, nga walay sama niini: kini mao gayud ang panahon sa kagul-anan ni Jacob; apan siya maluwas gikan niini.” Jeremias 30:7.

“Not all in this world have taken sides with the enemy against God. Not all have become disloyal. There are a faithful few who are true to God; for John writes: ‘Here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ Revelation 14:12. Soon the battle will be waged fiercely between those who serve God and those who serve Him not. Soon everything that can be shaken will be shaken, that those things that cannot be shaken may remain.

“Dili ang tanan niining kalibotana mikuha ug dapig sa kaaway batok sa Dios. Dili ang tanan nahimong dili matinumanon. Anaa ang pipila nga matinumanon nga tinuod sa Dios; kay si Juan nagsulat: ‘Ania ang mga nagabantay sa mga sugo sa Dios, ug sa pagtoo ni Jesus.’ Pinadayag 14:12. Sa dili madugay ang gubat pagapakusgon pag-ayo taliwala sa mga nagaalagad sa Dios ug sa mga wala nagaalagad Kaniya. Sa dili madugay ang tanang butang nga matay-og pagatay-ogon, aron ang mga butang nga dili matay-og magpabilin.”

“Satan is a diligent Bible student. He knows that his time is short, and he seeks at every point to counterwork the work of the Lord upon this earth. It is impossible to give any idea of the experience of the people of God who shall be alive upon the earth when celestial glory and a repetition of the persecutions of the past are blended. They will walk in the light proceeding from the throne of God. By means of the angels there will be constant communication between heaven and earth. And Satan, surrounded by evil angels, and claiming to be God, will work miracles of all kinds, to deceive, if possible, the very elect. God’s people will not find their safety in working miracles, for Satan will counterfeit the miracles that will be wrought. God’s tried and tested people will find their power in the sign spoken of in Exodus 31:12–18. They are to take their stand on the living word: ‘It is written.’ This is the only foundation upon which they can stand securely. Those who have broken their covenant with God will in that day be without God and without hope.

“Si Satanas usa ka masinabuton ug matinguhaong estudyante sa Biblia. Siya nahibalo nga mubo na ang iyang panahon, ug sa matag punto nagtinguha siya sa pagsupak sa buluhaton sa Ginoo dinhi niining yutaa. Dili mahimo ang paghatag ug bisan unsang hingpit nga hulagway sa kasinatian sa katawhan sa Dios nga mabuhi pa sa yuta sa dihang ang langitnong himaya ug ang pag-usab sa mga paglutos sa nangagi pagasagolon. Sila magalakaw diha sa kahayag nga nagagikan sa trono sa Dios. Pinaagi sa mga manulonda aduna’y walay hunong nga komunikasyon tali sa langit ug sa yuta. Ug si Satanas, nga gilibotan sa daotang mga manulonda, ug nga nagapakaangkon nga siya mao ang Dios, magahimo ug mga milagro sa tanang matang, aron sa paglimbong, kon mahimo, bisan sa pinili gayud. Ang katawhan sa Dios dili makakaplag sa ilang kaluwasan pinaagi sa pagbuhat ug mga milagro, kay pekeon ni Satanas ang mga milagro nga pagabuhaton. Ang sinulayan ug nasulayan na nga katawhan sa Dios makakaplag sa ilang gahum diha sa timaan nga gihisgutan sa Exodo 31:12–18. Kinahanglan nga mobarug sila ibabaw sa buhing pulong: ‘Nahisulat kini.’ Mao lamang kini ang bugtong patukoranan nga ilang ikabarug nga malig-on. Kadtong mga nakalapas sa ilang tugon sa Dios nianang adlawa mamahimong walay Dios ug walay paglaum.

“The worshipers of God will be especially distinguished by their regard for the fourth commandment, since this is the sign of God’s creative power and the witness to His claim upon man’s reverence and homage. The wicked will be distinguished by their efforts to tear down the Creator’s memorial and to exalt the institution of Rome. In the issue of the conflict all Christendom will be divided into two great classes, those who keep the commandments of God and the faith of Jesus, and those who worship the beast and his image, and receive his mark. Although church and state will unite their power to compel all, ‘both small and great, rich and poor, free and bond,’ to receive the mark of the beast, yet the people of God will not receive it. Revelation 13:16. The prophet of Patmos beholds ‘them that had gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name, stand on the sea of glass, having the harps of God,’ and singing the song of Moses and the Lamb. Revelation 15:2.

“Ang mga magsisimba sa Dios ilabinang mailhan pinaagi sa ilang pagtahod sa ikaupat nga sugo, kay kini mao ang timailhan sa mamamugnaong gahum sa Dios ug ang pagpamatuod sa Iyang pag-angkon sa pagtahod ug pagpasidungog sa tawo. Ang mga daotan mailhan pinaagi sa ilang mga paningkamot sa pagguba sa handumanan sa Magbubuhat ug sa pagpataas sa tulomanon sa Roma. Sa isyu sa panag-away ang tibuok Kristiyanidad mabahin ngadto sa duha ka dagkong hut-ong, kadtong nagabantay sa mga sugo sa Dios ug sa pagtoo ni Jesus, ug kadtong nagsimba sa mananap ug sa iyang larawan, ug nagadawat sa iyang timaan. Bisan pa nga ang iglesia ug ang estado maghiusa sa ilang gahum sa pagpugos sa tanan, ‘gagmay ug dagko, dato ug kabus, gawasnon ug ulipon,’ sa pagdawat sa timaan sa mananap, apan ang katawohan sa Dios dili modawat niini. Pinadayag 13:16. Ang manalagna sa Patmos nakakita sa ‘mga nakadaug batok sa mananap, ug batok sa iyang larawan, ug batok sa iyang timaan, ug batok sa gidaghanon sa iyang ngalan, nga nagtindog sa dagat nga bildo, nga may mga alpa sa Dios,’ ug nagaawit sa awit ni Moises ug sa Cordero. Pinadayag 15:2.”

“Fearful tests and trials await the people of God. The spirit of war is stirring the nations from one end of the earth to the other. But in the midst of the time of trouble that is coming,—a time of trouble such as has not been since there was a nation,—God’s chosen people will stand unmoved. Satan and his host cannot destroy them, for angels that excel in strength will protect them.” Testimonies, volume 9, 11–17.

“Makahahadlok nga mga pagsulay ug mga kalisdanan nagaabot alang sa katawhan sa Dios. Ang espiritu sa gubat nagpalihok sa mga nasod gikan sa usa ka tumoy sa yuta ngadto sa lain. Apan taliwala sa panahon sa kasamok nga nagaabot,—usa ka panahon sa kasamok nga sukad pa sa dihang may nasod wala pa gayud mahitabo ang sama niini,—ang pinili nga katawhan sa Dios magatindog nga dili matarug. Si Satanas ug ang iyang panon dili makalaglag kanila, kay ang mga anghel nga molabaw sa kusog magapanalipod kanila.” Testimonies, tomo 9, 11–17.

The one hundred and forty-four thousand, who are “God’s tried and tested people” His “chosen people” “will stand unmoved” when “the persecutions of the past” are repeated. The light they will “walk in” is the light of the message of the seventh seal, which is the midnight cry, which is the light identifying the formation of the image of the beast.

Ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, nga mao ang “sinulayan ug nasulayan nga katawhan sa Dios,” ang Iyang “piniling katawhan,” “magatindog nga dili matarog” sa dihang “ang mga paglutos sa nangagi” pagausbon. Ang kahayag nga ilang “pagalakwanan” mao ang kahayag sa mensahe sa ikapitong selyo, nga mao ang singgit sa tungang gabii, nga mao ang kahayag nga nagaila sa pagporma sa larawan sa mananap.