We are identifying the twelve Messianic fulfillments in the book of Matthew, and aligning them with the waymarks of the one hundred and forty-four thousand. We have identified the birth of Christ, as the waymark of the time of the end, which begins every reformatory movement. The birth of Christ aligns with 1989, the time of the end for the one hundred and forty-four thousand. That waymark is always followed by a waymark where the message is put into the public arena, so the public can thereafter be held accountable.

Among giila nato ang napulog-duha ka Mesyanikong katumanan diha sa basahon ni Mateo, ug gipahiuyon nato kini sa mga timaan sa dalan sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo. Naila nato ang pagkahimugso ni Cristo ingon nga timaan sa dalan sa panahon sa katapusan, nga maoy sinugdanan sa matag kalihokang repormatibo. Ang pagkahimugso ni Cristo nahiuyon sa 1989, ang panahon sa katapusan alang sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo. Kining timaan sa dalan kanunayng sundan sa laing timaan sa dalan diin ang mensahe ipahimutang sa atubangan sa publiko, aron ang publiko gikan niana mahimong manubagon.

The second Messianic fulfillment was Christ’s parable teaching, which defines the methodology that is used to present the message that is formalized after the time of the end, when an increase of knowledge leads to a message for that peculiar generation. It was 1831 for the Millerites and 1996 for the movement of the one hundred and forty-four thousand. After the message is placed into the public domain, it is then empowered by a fulfillment of prophecy that marks the beginning of the testing process. That empowerment was August 11, 1840 for the Millerites and 9/11 for the one hundred and forty-four thousand.

Ang ikaduhang Mesyanikong katumanan mao ang pagpanudlo ni Cristo pinaagi sa mga sambingay, nga naghubit sa pamaagi nga gigamit sa pagpresentar sa mensahe nga gipormalisa human sa panahon sa katapusan, sa dihang ang pag-uswag sa kahibalo mosangpot ngadto sa usa ka mensahe alang nianang talagsaong kaliwatan. Kini mao ang 1831 alang sa mga Millerite ug 1996 alang sa kalihukan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Human ikabutang ang mensahe ngadto sa publikong larangan, kini dayon gihatagan ug gahum pinaagi sa usa ka katumanan sa tagna nga nagtimaan sa sinugdanan sa proseso sa pagsulay. Kadtong pagpahatag ug gahum mao ang Agosto 11, 1840 alang sa mga Millerite ug 9/11 alang sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.

The Third Messianic Waymark is the Messengers of 9/11

Ang Ikatulong Mesyanikong Timaan sa Dalan mao ang mga Mensahero sa 9/11

And he came and dwelt in a city called Nazareth: that it might be fulfilled which was spoken by the prophets, He shall be called a Nazarene. Matthew 2:23.

Ug mianhi siya ug mipuyo sa usa ka siyudad nga ginganlag Nazaret: aron matuman ang gisulti sa mga manalagna, Siya pagatawgon nga usa ka Nazareno. Mateo 2:23.

Prediction

Tagna

And there shall come forth a rod out of the stem of Jesse, and a Branch shall grow out of his roots. Isaiah 11:1, Judges 13.

Ug may mogula nga usa ka sanga gikan sa punoan ni Jesse, ug usa ka Sanga motubo gikan sa iyang mga gamut. Isaias 11:1, Mga Maghuhukom 13.

The root of the Hebrew word translated as “Branch,” is Netzer, which is also the root of Nazareth. The Branch comes from the slums of Nazareth.

Ang gamut sa Hebreohanong pulong nga gihubad nga “Sanga” mao ang Netzer, nga mao usab ang gamut sa Nazareth. Ang Sanga nagagikan sa mga kabus nga dapit sa Nazareth.

“The Lord will call young men from the humble walks of life into his service, just as he did when living in person on this earth. He passed by the learned rabbis, to choose as his first disciples humble, unlearned fishermen. He has workers whom he will call forth from poverty and obscurity. Engaged in the common duties of life, and clothed with coarse raiment, they are looked upon by men as of little worth. But they will become precious jewels, to shine brightly for the Lord. ‘They shall be mine, saith the Lord of hosts, in that day when I make up my jewels.’” Review and Herald, May 5, 1903.

“Ang Ginoo motawag ug mga batan-ong lalaki gikan sa mapainubsanong kahimtang sa kinabuhi ngadto sa iyang pag-alagad, sama sa iyang gibuhat sa dihang nagpuyo siya dinhi sa yuta sa personal. Gilabyan niya ang mga edukadong rabbi, aron pilion ingon nga iyang unang mga tinun-an ang mapainubsanon, walay kinaadman nga mga mangingisda. Aduna siyay mga mamumuo nga iyang tawgon gikan sa kapobrehon ug pagkadili-ilado. Samtang nagahimo sa kasagarang mga katungdanan sa kinabuhi, ug nagsul-ob ug mabagang bisti, sila tan-awon sa mga tawo nga gamay ra ug bili. Apan mahimo silang mga bililhon nga mutya, aron mosidlak sa masanag alang sa Ginoo. ‘Sila maako, nagaingon si Jehova sa mga panon, nianang adlawa sa diha nga pagatigumon ko ang akong mga mutya.’” Review and Herald, Mayo 5, 1903.

The authority of the Holy Spirit, the authority of Sister White and the inspired endorsement of Jones and Waggoner were rejected in 1888, as Korah had done with the authority of Moses.

Ang awtoridad sa Espiritu Santo, ang awtoridad ni Sister White ug ang dinasig nga pag-aprobar kang Jones ug Waggoner gisalikway niadtong 1888, maingon sa gibuhat ni Korah sa awtoridad ni Moises.

“Thus the message of the third angel will be proclaimed. As the time comes for it to be given with greatest power, the Lord will work through humble instruments, leading the minds of those who consecrate themselves to His service. The laborers will be qualified rather by the unction of His Spirit than by the training of literary institutions. Men of faith and prayer will be constrained to go forth with holy zeal, declaring the words which God gives them. The sins of Babylon will be laid open. The fearful results of enforcing the observances of the church by civil authority, the inroads of spiritualism, the stealthy but rapid progress of the papal power—all will be unmasked. By these solemn warnings the people will be stirred. Thousands upon thousands will listen who have never heard words like these. In amazement they hear the testimony that Babylon is the church, fallen because of her errors and sins, because of her rejection of the truth sent to her from heaven. As the people go to their former teachers with the eager inquiry, Are these things so? the ministers present fables, prophesy smooth things, to soothe their fears and quiet the awakened conscience. But since many refuse to be satisfied with the mere authority of men and demand a plain ‘Thus saith the Lord,’ the popular ministry, like the Pharisees of old, filled with anger as their authority is questioned, will denounce the message as of Satan and stir up the sin-loving multitudes to revile and persecute those who proclaim it.” The Great Controversy, 606.

“Sa ingon niini igamantala ang mensahe sa ikatulong manulunda. Sa moabot ang panahon nga kini igahatag uban sa labing dakong gahum, ang Ginoo molihok pinaagi sa mapainubsanong mga galamiton, nga magamando sa mga hunahuna niadtong magahalad sa ilang kaugalingon ngadto sa Iyang pag-alagad. Ang mga mamumuo pagatakuson dili kaayo pinaagi sa pagpangandam sa mga institusyong literaryo kondili pinaagi sa pagdihog sa Iyang Espiritu. Ang mga tawo sa pagtoo ug pag-ampo mapugos sa paglakaw uban sa balaang kasibot, nga magamantala sa mga pulong nga igahatag sa Dios kanila. Ang mga sala sa Babilonia igabutyag. Ang makahahadlok nga mga sangputanan sa pagpugos sa mga tulumanon sa iglesia pinaagi sa sibil nga awtoridad, ang mga paglusob sa espiritismo, ang tago apan matulin nga pag-uswag sa gahum sa papa—kining tanan pagahubaran. Pinaagi niining halangdong mga pasidaan mapukaw ang katawhan. Linibo ka mga linibo ang mamati nga wala gayud makadungog ug mga pulong nga sama niini. Sa katingala ilang madungog ang pagpamatuod nga ang Babilonia mao ang iglesia, nga nahulog tungod sa iyang mga kasaypanan ug mga sala, tungod sa iyang pagsalikway sa kamatuoran nga gipadala kaniya gikan sa langit. Sa diha nga ang katawhan moadto sa ilang nangaging mga magtutudlo uban sa mainiton nga pagpangutana, Mao ba kini? ang mga ministro magahatag ug mga sugilanong bakak, managna ug mga mahinlo nga butang, aron paghupayon ang ilang mga kahadlok ug pakalmahon ang konsensiya nga napukaw. Apan sanglit daghan ang modumili sa pagkakontento sa yano lamang nga awtoridad sa mga tawo ug mangayo ug dayag nga, ‘Mao kini ang giingon sa Ginoo,’ ang popular nga ministerio, sama sa mga Pariseo kaniadto, mapuno sa kasuko sa diha nga pagapangutan-on ang ilang awtoridad, ug ilang isaway ang mensahe ingon nga iya ni Satanas ug pagahugson ang mga panon nga nahigugma sa sala sa pagbiaybiay ug paglutos niadtong nagamantala niini.” The Great Controversy, 606.

The stammering lips from the slums of Nazareth arrived at the “debate” of Isaiah twenty-seven.

Ang mga ngabil nga nagangatol gikan sa mga barungbarong sa Nazareth miabot sa “panaglalis” sa Isaias 27.

In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. Isaiah 27:8.

Sa husto nga sukod, sa diha nga kini moturok, ikaw makiglalis batok niini: gipugngan niya ang iyang mabangis nga hangin sa adlaw sa hangin sa sidlakan. Isaias 27:8.

The “east wind” of Islam, represented as “the third woe,” and also “the angering of the nations” was released and immediately restrained on 9/11.

Ang “hangin sa sidlakan” sa Islam, nga gihulagway isip “ikatulong kaalaotan,” ug usab “ang pagpasuko sa mga nasod,” gipagawas ug gilayon dayon gipugngan niadtong 9/11.

“At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

“Niadtong panahona, samtang ang buluhaton sa kaluwasan nagakahingpit na sa pagtakop, ang kagul-anan moabot sa yuta, ug ang mga nasod mangasuko, apan pugngan aron dili mapugngan ang buluhaton sa ikatulong manulonda. Niadtong panahona ang ‘ulahing ulan,’ o pagpabag-o gikan sa presensya sa Ginoo, moabot aron pagahatagan ug gahum ang makusog nga tingog sa ikatulong manulonda, ug sa pag-andam sa mga balaan sa pagbarug sa panahon nga ang pito ka ulahing hampak igaula na.” Early Writings, 85.

Moses, Ellen White, A. T. Jones and E. J. Waggoner then took their position at 9/11 as the watchmen of Habakkuk chapter two, who asked what they will say during Isaiah’s “debate,” that begins when the east wind arrives. Isaiah says the “debate” is what purges the sins from God’s people.

Si Moises, Ellen White, A. T. Jones, ug E. J. Waggoner dayon mikuha sa ilang baruganan sa 9/11 isip mga magbalantay sa Habakkuk kapitulo dos, nga nangutana kon unsa ang ilang igasulti sa panahon sa “lalis” ni Isaias, nga nagsugod sa dihang moabut ang hangin sa sidlakan. Si Isaias nagaingon nga ang “lalis” mao ang nagahinlo sa mga sala gikan sa katawohan sa Dios.

In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Isaiah 27:8, 9.

Sa hustong sukod, sa diha nga kini moturok, ikaw makiglalis batok niini: iyang pugngan ang iyang mapintas nga hangin sa adlaw sa hangin sa sidlakan. Busa pinaagi niini mahugasan ang kasal-anan ni Jacob; ug mao kini ang bug-os nga bunga sa pagkuha sa iyang sala; sa diha nga himoon niya ang tanang mga bato sa halaran nga ingon sa mga batong-apog nga gidugmok ngadto sa mga tipik, ang mga kakahoyan ug ang mga larawan dili na makatindog. Isaias 27:8, 9.

The “debate” over the latter rain being measured at 9/11, when Islam was released and then restrained, is how Jacob’s iniquities are removed, thus turning Jacob into Israel. The biblical transition of Jacob, a covenant representative man, unto Israel is identifying 1856, when the Philadelphian Millerite movement, became the Laodicean Millerite movement, that seven years later would become the Laodicean Seventh-day Adventist church. That transition in Millerite history identifies a waymark in the history of the one hundred and forty-four thousand when the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand changes unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. That transition point is when Jacob, meaning the supplanter, changes unto Israel, meaning the overcomer.

Ang “debate” mahitungod sa ulahing ulan nga gisukod sa 9/11, sa dihang ang Islam gibuhian ug dayon gipugngan, mao ang paagi nga ang mga kasal-anan ni Jacob kuhaon, sa ingon niana si Jacob mahimong Israel. Ang biblikanhong pagbalhin ni Jacob, usa ka representante nga tawo sa tugon, ngadto sa Israel nagaila sa 1856, sa dihang ang Philadelphian nga kalihokang Millerite nahimong Laodicean nga kalihokang Millerite, nga paglabay sa pito ka tuig mahimong Laodicean Seventh-day Adventist nga iglesya. Kana nga pagbalhin sa kasaysayan sa Millerite nagaila ug usa ka waymark sa kasaysayan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo sa dihang ang Laodicean nga kalihokan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo mausab ngadto sa Philadelphian nga kalihokan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Kana nga punto sa pagbalhin mao ang dihang si Jacob, nga nagkahulogan ug manlupig pinaagi sa pag-ilis, mausab ngadto sa Israel, nga nagkahulogan ug mananaug.

The “debate” purges Jacob’s iniquities and he becomes Israel the overcomer. Those represented as Israel overcome by the blood of the Word and the word of their testimony.

Ang “panaglalis” nagapapapas sa mga kasal-anan ni Jacob, ug siya nahimong Israel, ang mananaug. Kadtong girepresentahan ingon nga Israel nagmadaugon pinaagi sa dugo sa Pulong ug sa pulong sa ilang pagpamatuod.

And they overcame him by the blood of the Lamb, and by the word of their testimony; and they loved not their lives unto the death. Revelation 12:11.

Ug pinaagi sa dugo sa Cordero, ug pinaagi sa pulong sa ilang pagpanghimatuod, ilang gidaog siya; ug wala nila higugmaa ang ilang mga kinabuhi bisan hangtod sa kamatayon. Pinadayag 12:11.

The “word of their testimony” is the message that Habakkuk’s watchman asked to understand. It represents their sanctification and the blood of the Lamb, their justification.

Ang “pulong sa ilang pagpamatuod” mao ang mensahe nga gipangayo sa magbalantay ni Habakkuk nga masabtan. Kini nagrepresentar sa ilang pagkabalaan ug sa dugo sa Cordero, ang ilang pagkamatarong.

I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. Habakkuk 2:1.

Motindog ako sa akong bantayan, ug mopahimutang ako sa ibabaw sa torre, ug motutok ako sa pagtan-aw kon unsay iyang igaingon kanako, ug unsay akong itubag sa diha nga ako badlungon. Habakkuk 2:1.

The word “reproved” means “argued with,” and represents Isaiah’s “debate” that removes Jacob’s sins. The watchman in Habakkuk wants to know what his testimony is to be, and he is informed that Habakkuk’s tables are the message that would allow those who wished to read to run through the Scriptures and find the message of justification by faith. Habakkuk two clearly identifies the watchman at the end of the first four verses, as being in the class who are justified by faith.

Ang pulong “gikasab-an” nagkahulogan og “gilalisan,” ug naghulagway sa “pakiglalis” ni Isaias nga nagakuha sa mga sala ni Jacob. Ang magbalantay sa Habakkuk buot mahibalo kon unsa ang iyang testimonya, ug gipahibalo siya nga ang mga papan ni Habakkuk mao ang mensahe nga magtugot niadtong buot mobasa sa pagdalagan pinaagi sa Kasulatan ug sa pagpangita sa mensahe sa pagpamatarung pinaagi sa pagtoo. Ang Habakkuk dos tin-aw nga nag-ila sa magbalantay sa katapusan sa unang upat ka mga bersikulo ingon nga anaa sa pundok niadtong gipamatarung pinaagi sa pagtoo.

Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:4.

Tan-awa, ang iyang kalag nga mapahitas-on dili matarong diha kaniya: apan ang matarong mabuhi pinaagi sa iyang pagtoo. Habakkuk 2:4.

The message upon those two tables are the old paths of Jeremiah. But when Jeremiah’s watchman sounded the trumpet, the class of rebels, whose souls are lifted up, refused to hear. They were the same class in the previous verse, who refused to walk in the old paths in order to find the rest and refreshing.

Ang mensahe nga anaa ibabaw niadtong duha ka papan mao ang karaang mga dalan ni Jeremias. Apan sa dihang ang magbalantay ni Jeremias mipatingog sa trumpeta, ang hut-ong sa mga masupilon, kansang mga kalag gipataas sa pagkamapahitas-on, midumili sa pagpatalinghug. Mao usab sila ang maong hut-ong sa miaging bersikulo, nga midumili sa paglakaw diha sa karaang mga dalan aron sa pagpangita sa pahulay ug pagbag-o.

Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.

Mao kini ang giingon sa Ginoo: Tumindog kamo sa mga dalan, ug tan-awa, ug pangutan-a ang mga karaang alagianan, hain ang maayong dalan, ug lakaw kamo niana, ug kamo makakaplag ug pahulay alang sa inyong mga kalag. Apan sila miingon, Dili kami molakaw niana. Usab nagbutang Ako ug mga magbalantay ibabaw kaninyo, nga nagaingon, Pamati kamo sa tingog sa trumpeta. Apan sila miingon, Dili kami mamati. Jeremias 6:16, 17.

The watchmen that are set over God’s people at 9/11 were Moses, Ellen White, Jones and Waggoner, represented by Moses’ stammering lips, which was represented by his fear of speaking in the Egyptian language, a language that he had not used for forty years. In relation to all the Hebrews and the mixed multitude that came through the Red Sea with Moses, Moses was the guy with the foreign accent. His accent was the Nazarene accent. Peter also had his accent marked out.

Ang mga magbalantay nga gibutang ibabaw sa katawohan sa Dios sa 9/11 mao sila si Moises, Ellen White, Jones ug Waggoner, nga gilarawan pinaagi sa nagakakugang nga mga ngabil ni Moises, nga gilarawan pinaagi sa iyang kahadlok sa pagsulti sa pinulongang Egiptohanon, usa ka pinulongan nga wala niya gamita sulod sa kap-atan ka tuig. Maylabot sa tanang mga Hebreohanon ug sa sinagol nga panon nga miagi sa Dagat nga Mapula uban kang Moises, si Moises mao ang tawo nga may langyaw nga punto. Ang iyang punto mao ang punto sa Nazareno. Si Pedro usab nailhan pinaagi sa iyang punto.

And after a while came unto him they that stood by, and said to Peter, Surely thou also art one of them; for thy speech bewrayeth thee. Matthew 26:73.

Ug human sa diutay miduol kaniya ang mga nanindog didto, ug miingon kang Pedro, Sa pagkatinuod usa usab ikaw kanila; kay ang imong sinultihan nagapadayag kanimo. Mateo 26:73.

In the debate of Peter’s history, he lied three times, and was distinguished in the debate by his accent, or his stammering tongue. One class in the debate asked God, “what am I to say in the debate.” They “see” the old paths and they “listen” to the sound of the trumpet. They see and hear, and when they finally “debate,” they overcome. The message to overcome in the latter days is represented as the Laodicean message. Unlike the Laodicean church, the Philadelphian church has no condemnation.

Sa kasaysayan sa paglalis ni Pedro, namakak siya sa tulo ka higayon, ug nailhan siya sa maong paglalis pinaagi sa iyang paingon sa pagsulti, o sa iyang nagakamang nga dila. Usa ka pundok sa maong paglalis nangutana sa Dios, “unsa ang akong igaingon sa paglalis.” Ilang “nakita” ang daang mga alagianan ug ilang “nadungog” ang tingog sa trumpeta. Sila nakakita ug nakadungog, ug sa dihang sa katapusan sila “makiglalis,” sila makadaug. Ang mensahe aron makadaug sa ulahing mga adlaw ginarepresentahan ingon nga mensahe sa Laodicea. Dili sama sa iglesia sa Laodicea, ang iglesia sa Filadelfia walay paghukom batok kaniya.

Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:12, 13.

Ang magmadaugon himoon ko nga haligi diha sa templo sa akong Dios, ug dili na gayud siya mogula pa; ug isulat ko kaniya ang ngalan sa akong Dios, ug ang ngalan sa siyudad sa akong Dios, nga mao ang bag-ong Jerusalem, nga nagakanaug gikan sa langit gikan sa akong Dios; ug isulat ko kaniya ang akong bag-ong ngalan. Ang may dalunggan, pamatia niya ang giingon sa Espiritu ngadto sa mga iglesia. Pinadayag 3:12, 13.

In spite of having no condemnation, the promise to Philadelphia is only for those “that overcome.” The Philadelphian church is contrasted with the Laodicean church, and it is distinguished by a class that needs to overcome, and a class that has overcame. The Philadelphian church is contrasted with the Laodicean church and the Laodicean church are the foolish virgins of Matthew 25.

Bisan pa nga walay paghukom sa silot, ang saad ngadto sa Philadelphia alang lamang sa mga “nga modaug.” Ang iglesia sa Philadelphia gitandi sa iglesia sa Laodicea, ug kini mailhan pinaagi sa usa ka hut-ong nga kinahanglan modaug, ug usa ka hut-ong nga nakadaug na. Ang iglesia sa Philadelphia gitandi sa iglesia sa Laodicea, ug ang iglesia sa Laodicea mao ang mga buang nga ulay sa Mateo 25.

“The state of the Church represented by the foolish virgins, is also spoken of as the Laodicean state.” Review and Herald, August 19, 1890.

“Ang kahimtang sa Iglesia nga girepresentahan sa mga buang nga ulay, gihisgutan usab ingon nga kahimtang sa Laodicea.” Review and Herald, Agosto 19, 1890.

At 9/11, when the angel descended at the collapse of the Twin Towers, Jones and Waggoner began the presentation of the Laodicean message, and the debate of the latter rain began. Jeremiah’s trumpet message is the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam as identified in the old paths represented by the truths, ALL of the truths, represented upon Habakkuk’s 1843 and 1850 tables. The Laodicean message is the only hope of salvation, and the word salvation means healing. Whether Christ portrays Himself as knocking on the door of a Laodiceans’ heart, or promising the Laodicean that if they will make peace with Him, He will make peace with them, it is only the message of healing that is offered to a Laodicean Seventh-day Adventist.

Sa 9/11, sa dihang ang manulonda mikanaog sa pagkahugno sa Twin Towers, si Jones ug si Waggoner misugod sa pagpresentar sa mensahe ngadto sa Laodicea, ug misugod ang panaglalis mahitungod sa ulahing ulan. Ang mensahe sa trompeta ni Jeremias mao ang ikapitong trompeta, nga mao ang ikatulong kaalaut, nga mao ang Islam sumala sa pagkaila niini diha sa karaang mga dalan nga girepresentahan sa mga kamatuoran, TANAN sa mga kamatuoran, nga girepresentahan ibabaw sa mga lamesa ni Habakkuk sa 1843 ug 1850. Ang mensahe ngadto sa Laodicea mao ang bugtong paglaum sa kaluwasan, ug ang pulong nga kaluwasan nagpasabot ug pagkaayo. Bisan pa kon si Cristo naghulagway sa Iyang kaugalingon nga nagatuktok sa pultahan sa kasingkasing sa usa ka Laodiceano, o nagsaad sa Laodiceano nga kon makigdait sila Kaniya, makigdait Siya kanila, ang bugtong mensahe nga gitanyag ngadto sa usa ka Laodiceanong Seventh-day Adventist mao ang mensahe sa pagkaayo.

The Fourth Messianic Waymark is the Laodicean message of 9/11

Ang Ikaupat nga Mesianikong Timaan sa Dalan mao ang mensahe sa Laodicea sa 9/11

That it might be fulfilled which was spoken by Esaias the prophet, saying, Himself took our infirmities, and bare our sicknesses. Matthew 8:17.

Aron matuman ang gipamulong pinaagi kang Esaias nga manalagna, nga nagaingon, Siya sa iyang kaugalingon mikuha sa atong mga kaluyahon, ug nagdala sa atong mga balatian. Mateo 8:17.

Prediction

Tagna

Surely he hath borne our griefs, and carried our sorrows: yet we did esteem him stricken, smitten of God, and afflicted. Isaiah 53:4.

Sa pagkatinuod siya nagpas-an sa atong mga kasub-anan, ug midala sa atong mga kasakit; apan giisip nato siya nga gihampak, gidagmal sa Dios, ug gisakit. Isaias 53:4.

And unto the angel of the church of the Laodiceans write; These things saith the Amen, the faithful and true witness, the beginning of the creation of God; I know thy works, that thou art neither cold nor hot: I would thou wert cold or hot. So then because thou art lukewarm, and neither cold nor hot, I will spue thee out of my mouth.

Ug ngadto sa manulonda sa iglesia sa mga taga-Laodicea isulat mo: Kini nga mga butang nagaingon ang Amen, ang matinumanon ug tinuod nga saksi, ang sinugdanan sa kabuhatan sa Dios; Naila ko ang imong mga buhat, nga ikaw dili bugnaw ni mainit: Buot ko unta nga ikaw bugnaw o mainit. Busa tungod kay ikaw dagaang, ug dili bugnaw ni mainit, isuka ko ikaw gikan sa akong baba.

Because thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked:

Kay tungod kay nagaingon ka, Ako dato, ug nidagaya sa mga bahandi, ug walay akong kinahanglan; ug wala ka mahibalo nga ikaw alautan, ug makalolooy, ug kabus, ug buta, ug hubo:

I counsel thee to buy of me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eyesalve, that thou mayest see.

Gitambagan ko ikaw sa pagpalit gikan kanako ug bulawan nga sinulayan sa kalayo, aron ikaw mahimong dato; ug maputing bisti, aron ikaw mabistihan, ug aron ang kaulawan sa imong pagkahubo dili makita; ug dihogi ang imong mga mata ug tambal sa mata, aron ikaw makakita.

As many as I love, I rebuke and chasten: be zealous therefore, and repent. Behold, I stand at the door, and knock: if any man hear my voice, and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and he with me. To him that overcometh will I grant to sit with me in my throne, even as I also overcame, and am set down with my Father in his throne. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:14–22.

Ang tanan nga akong gihigugma, akong badlongon ug silotan; busa magmakusganon ka, ug paghinulsol. Ania karon, nagatindog ako sa pultahan, ug nagtuktok: kon adunay tawo nga makadungog sa akong tingog, ug moabli sa pultahan, mosulod ako kaniya, ug makigpangaon uban kaniya, ug siya uban kanako. Ang magmadaugon pagatugotan ko sa paglingkod uban kanako sa akong trono, maingon nga ako usab nagmadaugon, ug milingkod uban sa akong Amahan sa iyang trono. Ang adunay igdulungog, pamation niya ang giingon sa Espiritu ngadto sa mga iglesia. Pinadayag 3:14–22.

The counsel to buy gold and white raiment and to anoint the eyes is the stated remedy for a condition that ends in eternal death, not just death. Whatever problems that the gold, raiment and anointing might remedy, those problems easily align with Christ taking our infirmities. John was incarcerated in Patmos for the Word of God and the testimony of Jesus, which is the Spirit of Prophecy. The Spirit of Prophecy is the remedy for Laodicea, and the healing properties of the Spirit of Prophecy were typified by Christ taking our infirmities and bearing our griefs.

Ang tambag sa pagpalit ug bulawan ug maputing bisti ug sa pagdihog sa mga mata mao ang gipahayag nga tambal alang sa usa ka kahimtang nga mosangpot sa walay kataposang kamatayon, dili lamang kamatayon. Bisan unsa nga mga suliran nga matambalan sa bulawan, bisti, ug dihog, kadtong mga suliran sayon nga motakdo sa pagkuha ni Cristo sa atong mga kaluyahon. Si Juan nabilanggo sa Patmos tungod sa Pulong sa Dios ug sa pagpamatuod ni Jesus, nga mao ang Espiritu sa Tagna. Ang Espiritu sa Tagna mao ang tambal alang sa Laodicea, ug ang mga kabtangan sa Espiritu sa Tagna nga makapaayo gisimbolohan pinaagi sa pagkuha ni Cristo sa atong mga kaluyahon ug sa pagpas-an sa atong mga kasubo.

The only way for Christ to take are infirmities is if we open our heart door and allow the combination of His Divinity with our humanity. He takes our infirmities when He enters into our lives through the presence of the Holy Spirit. We open the door by accomplishing the remedy. The remedy that opens the heart is gold, white raiment and eye salve. The eye salve is the enlightenment of God’s Word that is only accomplished by the Holy Spirit. The Bible is a lamp unto our feet, and the light that lightens the pathway is the light of the Midnight Cry.

Ang bugtong paagi aron madala ni Cristo ang atong mga kaluyahon mao kon ablihan nato ang pultahan sa atong kasingkasing ug tugotan ang panaghiusa sa Iyang pagka-Dios uban sa atong pagkatawhanon. Gidala Niya ang atong mga kaluyahon sa dihang mosulod Siya sa atong mga kinabuhi pinaagi sa presensya sa Espiritu Santo. Atong ablihan ang pultahan pinaagi sa pagtuman sa tambal. Ang tambal nga nag-abli sa kasingkasing mao ang bulawan, maputing bisti, ug tambal sa mata. Ang tambal sa mata mao ang paglamdag sa Pulong sa Dios nga mahimo lamang pinaagi sa Espiritu Santo. Ang Biblia mao ang suga sa atong mga tiil, ug ang kahayag nga nagadan-ag sa alagianan mao ang kahayag sa Tunga-tungang Panawag.

Thy word is a lamp unto my feet, and a light unto my path. Psalms 119:105.

Ang Imong pulong maoy suga sa akong mga tiil, ug kahayag sa akong dalan. Salmo 119:105.

When a Laodicean is counselled to anoint his eyes, he is to do so with the Word of God, which is a lamp, but as represented in the parable of the ten virgins, a lamp is useless without oil. The Laodicean’s have their Bibles, though generally not the King James Version, but they have not the oil of the Holy Spirit. The anointing of the Laodicean eyes is accomplished by a message that contains the presence of the Holy Spirit.

Sa dihang ang usa ka Laodicean pagatambagan sa pagdihog sa iyang mga mata, kini pagabuhaton niya pinaagi sa Pulong sa Dios, nga mao ang usa ka suga; apan sumala sa gihulagway diha sa sambingay sa napulo ka mga ulay, ang usa ka suga walay kapuslanan kon walay lana. Ang mga Laodicean adunay ilang mga Biblia, bisan tuod sa kinatibuk-an dili ang King James Version, apan sila walay lana sa Balaang Espiritu. Ang pagdihog sa mga mata sa Laodicean matuman pinaagi sa usa ka mensahe nga naglangkob sa presensya sa Balaang Espiritu.

The gold that a Laodicean is counselled to buy is not simply faith, but faith that works by love and purifies the soul. As with the eye salve, the gold has a counterfeit Laodicean profession. A Laodicean professes, as does all of Christendom, that they have “faith.” That type of faith is simply human belief, and a counterfeit of the faith represented as gold, for that faith purifies the soul. It is a faith that sanctifies, and those who possess a genuine sanctified faith are holy, for sanctified means to be made holy. Laodiceans have not that faith, for if they did, Christ would not be on the outside, seeking entrance.

Ang bulawan nga gitambagan sa usa ka Laodicean nga paliton dili lamang pagtuo, kondili pagtuo nga nagabuhat pinaagi sa gugma ug nagaputli sa kalag. Sama sa tambal sa mata, ang bulawan adunay peke nga pag-angkon sa Laodicean. Ang usa ka Laodicean nagaangkon, maingon man ang tibuok Kristiyanidad, nga sila adunay “pagtuo.” Kana nga matang sa pagtuo yano lamang nga tawhanong pagtoo, ug usa ka peke sa pagtuo nga gihulagway ingon nga bulawan, kay kana nga pagtuo nagaputli sa kalag. Kini mao ang pagtuo nga nagabalaan, ug kadtong nanag-iya sa usa ka tinuod nga gibalaan nga pagtuo mga balaan, kay ang gibalaan nagakahulogan nga gihimong balaan. Ang mga Laodicean wala niana nga pagtuo, kay kon aduna sila niana, si Cristo dili unta anaa sa gawas, nangita ug pagsulod.

“There is no middle path to Paradise restored. The message given to man for these last days is not to become amalgamated with human devising. We are not to lean upon the policy of worldly lawyers. We must be humble men of prayer, not acting like those who are blinded by Satan’s agencies.

“Walay tunga-tungang dalan paingon sa Paraiso nga mapasig-uli. Ang mensahe nga gihatag sa tawo alang niining ulahing mga adlaw dili arang mahiusa sa mga laraw sa tawo. Dili kita angay mosalig sa palisiya sa mga abogadong kalibotanon. Kinahanglan kita mahimong mapainubsanon nga mga tawo sa pag-ampo, dili maglihok sama niadtong mga gibutahan sa mga galamiton ni Satanas.

“Many have a faith, but not a faith that works by love and purifies the soul. Saving faith is not simply a mere belief of the truth. ‘The devils also believe, and tremble.’ The inspiration of the Spirit of God gives to men a faith that is an impelling power that molds character, and leads men higher than mere formal actions. The words, the actions, and the spirit are to bear testimony to the fact that we are followers of Christ.

“Daghan ang adunay pagtoo, apan dili pagtoo nga nagabuhat pinaagi sa gugma ug nagaputli sa kalag. Ang makaluwas nga pagtoo dili lamang kay yano nga pagtoo sa kamatuoran. ‘Ang mga yawa usab nagatoo, ug nagapangurog.’ Ang pagdasig sa Espiritu sa Dios nagahatag sa mga tawo ug pagtoo nga usa ka mapugosong gahum nga nagahulma sa kinaiya, ug nagagiya sa mga tawo ngadto sa labaw pa kay sa pormal lamang nga mga buhat. Ang mga pulong, ang mga lihok, ug ang espiritu kinahanglan magpamatuod sa kamatuoran nga kita mga sumusunod ni Cristo.

“The greatest light and blessing that God has bestowed is not a security against transgression and apostasy in these last days. Those whom God has exalted to high positions of trust may turn from heaven’s light to human wisdom. Their light will then become darkness, their God-entrusted capabilities a snare, their character an offense to God. God will not be mocked. A departure from Him has been and always will be followed by its sure results. The commission of acts that displease God will, unless decidedly repented of and forsaken, instead of seeking to justify them, lead the evildoer on step by step in deception till many sins are committed with impunity. All who would possess a character that would make them laborers together with God and receive the commendation of God, must separate themselves from the enemies of God, and maintain the truth which Christ gave to John to give to the world.” Manuscript Releases, volume 18, 30–36.

“Ang labing dako nga kahayag ug panalangin nga gihatag sa Dios dili maoy usa ka kasigurohan batok sa paglapas ug apostasya niining ulahing mga adlaw. Kadtong gipahitaas sa Dios ngadto sa hataas nga mga katungdanan sa pagsalig mahimong motalikod gikan sa kahayag sa langit ngadto sa tawhanong kaalam. Unya ang ilang kahayag mahimong kangitngit, ang ilang mga abilidad nga gitugyan sa Dios mahimong lit-ag, ug ang ilang kinaiya mahimong kapangdolan sa Dios. Ang Dios dili mabugalbugalan. Ang pagtalikod gikan Kaniya naghatod na ug magahatod sa kanunay sa iyang tiunay nga mga sangpotanan. Ang pagbuhat sa mga buhat nga dili makapahimuot sa Dios, kon dili pagahinulsulan sa dayag ug biyaan, imbis nga paningkamotan nga pakamatarungon kini, magamando sa mamumuhat sa dautan sa matag lakang ngadto sa paglimbong hangtod nga daghang mga sala ang mabuhat nga walay kahadlok sa silot. Ang tanan nga buot makabaton ug usa ka kinaiya nga makahimo kanila nga mahimong mga magbubuhat uban sa Dios ug makadawat sa pagdayeg sa Dios, kinahanglan magpalain sa ilang kaugalingon gikan sa mga kaaway sa Dios, ug magpabilin sa kamatuoran nga gihatag ni Cristo kang Juan aron ihatag ngadto sa kalibotan.” Manuscript Releases, volume 18, 30–36.

The “white raiment” is the righteousness of Christ.

Ang “maputing bisti” mao ang pagkamatarong ni Cristo.

Let us be glad and rejoice, and give honour to him: for the marriage of the Lamb is come, and his wife hath made herself ready. And to her was granted that she should be arrayed in fine linen, clean and white: for the fine linen is the righteousness of saints. And he saith unto me, Write, Blessed are they which are called unto the marriage supper of the Lamb. And he saith unto me, These are the true sayings of God. Revelation 19:7–9.

Magmaya kita ug managlipay, ug ihatag kaniya ang kadungganan: kay miabut na ang kasal sa Cordero, ug ang iyang asawa nakapangandam na sa iyang kaugalingon. Ug kaniya gihatag nga siya masul-oban sa lino nga manipis, mahinlo ug maputi: kay ang lino nga manipis mao ang pagkamatarung sa mga balaan. Ug siya miingon kanako, Isulat, Bulahan sila nga gitawag ngadto sa panihapon sa kasal sa Cordero. Ug siya miingon kanako, Kini mao ang matuod nga mga pulong sa Dios. Pinadayag 19:7–9.

The wife made herself ready by applying the threefold remedy offered to Laodicea, and in so doing, transformed herself into a Philadelphian bride. The verses are directly speaking to Adventism, which is represented in the parable of the ten virgins. The virgins are those waiting to go to the wedding they have been called to. The bride made herself ready, for it was granted in Zechariah chapter three, with Joshua and the angel. There her filthy Laodicean garment was removed and replaced with the white linen marriage garment. The remedy bears a second witness within the name of Ellen Gould White. Ellen means a bright and shining light, and represents the eye salve. Gould is the old English word for gold, and means gold. White represents righteousness, and the name was not given to her until 1846, when she married James. Her name then changed to White. The name change and marriage are both symbols of a covenant relationship. Before the marriage her name was Harmon, which means a soldier of peace, as she then was. Ellen White is the Laodicean message, and to reject her is to reject salvation!

Ang asawa nangandam sa iyang kaugalingon pinaagi sa pagdapat sa tulo ka pilo nga tambal nga gitanyag ngadto sa Laodicea, ug sa pagbuhat niini, giusab niya ang iyang kaugalingon ngadto sa usa ka pangasaw-ong Philadelphian. Ang mga bersikulo naghisgot sa tin-aw ug diretso ngadto sa Adventismo, nga girepresentahan sa sambingay sa napulo ka ulay. Ang mga ulay mao kadtong nagahulat sa pag-adto ngadto sa kasal nga gitawag sila aron tamdan. Ang pangasaw-onon nangandam sa iyang kaugalingon, kay gitugot kini sa Zacarias kapitulo tres, uban kang Josue ug sa manulonda. Didto ang iyang mahugaw nga bisti nga Laodicean gikuha ug gipulihan sa puti nga lino nga bisti sa kaminyoon. Ang tambal nagadala ug ikaduhang saksi sulod sa ngalan nga Ellen Gould White. Ang Ellen nagpasabot ug usa ka masanag ug nagadan-ag nga kahayag, ug nagrepresentar sa tambal sa mata. Ang Gould mao ang karaang Iningles nga pulong alang sa bulawan, ug nagpasabot ug bulawan. Ang White nagrepresentar sa pagkamatarong, ug ang maong ngalan wala ikahatag kaniya hangtod sa 1846, sa dihang naminyo siya kang James. Ang iyang ngalan dayon nausab ngadto sa White. Ang kausaban sa ngalan ug ang kaminyoon parehong mga simbolo sa usa ka relasyon sa pakigsaad. Sa wala pa ang kaminyoon, ang iyang ngalan mao ang Harmon, nga nagpasabot ug usa ka sundalo sa kalinaw, ingon nga mao siya niana sa maong panahon. Si Ellen White mao ang mensahe sa Laodicea, ug ang pagsalikway kaniya mao ang pagsalikway sa kaluwasan!

We will continue to review the twelve Messianic prophecies in the book of Matthew in the next article.

Padayon natong susihon ang napulog-duha ka Mesyanikong mga tagna diha sa basahon ni Mateo sa sunod nga artikulo.

“Revelation 3:14–18 quoted.

“Pinadayag 3:14–18 gikutlo.”

“Oh, what a description! How many there are in this fearful condition. I earnestly entreat every minister to study diligently the third chapter of Revelation, for in it is portrayed the condition of things existing in the last days. Study carefully every verse in this chapter, for through these words Jesus is speaking to you.

“Oh, pagkahalangdong nga paghulagway! Pagkadaghan sa mga anaa niining makalilisang nga kahimtang. Mainitong nagahangyo ako sa matag ministro nga tun-an sa matinguhaon ang ikatulong kapitulo sa Pinadayag, kay diha niini gihulagway ang kahimtang sa mga butang nga naglungtad sa ulahing mga adlaw. Tun-i pag-ayo ang matag bersikulo niining kapituloha, kay pinaagi niining mga pulonga si Jesus nagsulti kaninyo.

“If ever a people were represented by the Laodicean message, it is the people who have had great light, the revelation of the Scriptures, that Seventh-day Adventists have received.” Manuscript Releases, volume 18, 193.

“Kon aduna man ganiyoy usa ka katawhan nga girepresentahan sa mensahe sa Laodicea, kini mao ang katawhan nga nakadawat ug dakong kahayag, ang pagpadayag sa Kasulatan, nga nadawat sa mga Seventh-day Adventist.” Manuscript Releases, volume 18, 193.

“The true commandment-keeping people of God show to the world a character of unspotted integrity, testifying by their own course of action that the law of the Lord is perfect, converting the soul. Thus the Lord Jesus, the Son of God, through His obedience to the law of God, exalted and made that law honorable. God will surely condemn every member of every church claiming to be Seventh-day Adventist, who is not doing Him service, but through pride, selfishness, and worldliness, is showing that the truth of heavenly origin has not worked a reformation in his character.

“Ang matuod nga mga tawo sa Dios nga nagabantay sa mga sugo nagapakita sa kalibotan ug usa ka kinaiya nga walay buling nga katinud-anon, nga nagpamatuod pinaagi sa ilang kaugalingong pamaagi sa paglihok nga ang balaod sa Ginoo hingpit, nga nagakabig sa kalag. Sa ingon niini ang Ginoong Jesus, ang Anak sa Dios, pinaagi sa Iyang pagkamasinugtanon sa balaod sa Dios, nagpataas ug naghimo niana nga balaod nga dungganon. Sa pagkatinuod hukman sa Dios ang matag sakop sa matag iglesia nga nagaangkon nga Seventh-day Adventist, nga wala nag-alagad Kaniya, kondili pinaagi sa garbo, kahakog, ug pagkakalibotan, nagapakita nga ang kamatuoran nga gikan sa langitnong tinubdan wala makapahinabo ug usa ka reporma sa iyang kinaiya.

“Please read carefully Revelation 3:15–18. The voice of Jesus Christ is heard. ‘As many as I love, I rebuke and chasten: be zealous therefore [not half-hearted], and repent. Behold, I [your Saviour] stand at the door, and knock: if any man hear My voice, and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and he with Me. To him that overcometh will I grant to sit with Me in My throne, even as I also overcome, and am set down with My Father in His throne’ [Revelation 3:19–21].

“Palihug basaha pag-ayo ang Pinadayag 3:15–18. Ang tingog ni Jesu-Cristo madungog. ‘Ang tanan nga Akong gihigugma, Akong badlongon ug kastigohon: busa magmainiton kamo [dili tagduha-duha ug kasingkasing], ug maghinulsol. Ania karon, Ako [ang inyong Manluluwas] nagatindog sa pultahan, ug nagapanuktok: kon adunay tawo nga makadungog sa Akong tingog, ug moabli sa pultahan, mosulod Ako kaniya, ug mokombira uban kaniya, ug siya uban Kanako. Ang magmadaogon hatagan Ko sa pagtugot sa paglingkod uban Kanako sa Akong trono, maingon nga Ako usab nakabuntog, ug milingkod uban sa Akong Amahan sa Iyang trono’ [Pinadayag 3:19–21].”

“Will the churches heed the Laodicean message? Will they repent, or will they, notwithstanding that the most solemn message of truth—the third angel’s message—is being proclaimed to the world, go on in sin? This is the last message of mercy, the last warning to a fallen world. If the church of God becomes lukewarm, it does not stand in favor with God any more than do the churches that are represented as having fallen and become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and the cage of every unclean and hateful bird. Those who have had opportunities to hear and receive the truth and who have united with the Seventh-day Adventist church, calling themselves the commandment-keeping people of God, and yet possess no more vitality and consecration to God than do the nominal churches, will receive of the plagues of God just as verily as the churches who oppose the law of God. Only those that are sanctified through the truth will compose the royal family in the heavenly mansions Christ has gone to prepare for those that love Him and keep His commandments.

“Patalinghugan ba sa mga iglesia ang mensahe sa Laodicea? Maghinulsol ba sila, o magapadayon ba sila sa pagpakasala bisan pa man nga ang labing solemne nga mensahe sa kamatuoran—ang mensahe sa ikatulong manulunda—ginamantala ngadto sa kalibotan? Kini mao ang kataposang mensahe sa kalooy, ang kataposang pasidaan ngadto sa usa ka nahulog nga kalibotan. Kon ang iglesia sa Dios mahimong mahagawhaw, wala na kini nagabarog sa kahimut-an sa Dios labaw pa kay sa mga iglesia nga gihulagway nga nangapukan ug nahimong puloy-anan sa mga yawa, ug salipdanan sa tanang mahugaw nga espiritu, ug hawla sa tanang mahugaw ug dumtanang langgam. Kadtong may mga kahigayonan sa pagpamati ug pagdawat sa kamatuoran ug nakighiusa sa iglesia sa Seventh-day Adventist, nga nagtawag sa ilang kaugalingon nga mga katawhan sa Dios nga nagabantay sa mga sugo, apan walay labaw pang kalagsik ug pagkahinungdanon ngadto sa Dios kay sa mga iglesia nga pormal lamang sa ngalan, makadawat sa mga hampak sa Dios sa pagkatinuod gayod sama sa mga iglesia nga mosupak sa balaod sa Dios. Ang mga gilain lamang pinaagi sa kamatuoran mao ang maglangkob sa harianong panimalay diha sa langitnong mga puloy-anan nga giadtoan ni Cristo sa pag-andam alang niadtong nahigugma Kaniya ug nagabantay sa Iyang mga sugo.

“‘He that saith, I know him, and keepeth not His commandments, is a liar, and the truth is not in him’ [1 John 2:4]. This includes all who claim to have a knowledge of God, and to keep His commandments, but who do not manifest this by good works. They will receive according to their deeds. ‘Whosoever abideth in Him sinneth not: whosoever sinneth hath not seen Him, neither known Him’ [1 John 3:6]. This is addressed to all church members, including the members of the Seventh-day Adventist churches. ‘Little children, let no man deceive you: he that doeth righteousness is righteous, even as He is righteous. He that committeth sin is of the devil; for the devil sinneth from the beginning. For this purpose the Son of God was manifested, that He might destroy the works of the devil. Whosoever is born of God doth not commit sin; for His seed remaineth in him: and he cannot sin, because he is born of God. In this the children of God are manifest, and the children of the devil: whosoever doeth not righteousness is not of God, neither he that loveth not his brother’ [1 John 3:7–10].

“‘Ang nagaingon, Ako nakaila Kaniya, ug wala magatuman sa Iyang mga sugo, bakakon man, ug ang kamatuoran wala diha kaniya’ [1 Juan 2:4]. Kini nagalakip sa tanan nga nagaangkon nga adunay kahibalo sa Dios, ug nga nagabantay sa Iyang mga sugo, apan wala magapakita niini pinaagi sa maayong mga buhat. Sila magadawat sumala sa ilang mga binuhatan. ‘Bisan kinsa nga nagapabilin diha Kaniya dili magapakasala: bisan kinsa nga nagapakasala wala makakita Kaniya, ni makaila Kaniya’ [1 Juan 3:6]. Kini gitumong ngadto sa tanang mga miyembro sa iglesia, lakip ang mga miyembro sa mga iglesiang Seventh-day Adventist. ‘Mga anak ko, ayaw kamo palimbonga ni bisan kinsa: ang nagabuhat sa pagkamatarong matarong man, maingon nga Siya matarong. Ang nagabuhat sa sala iya sa yawa; kay ang yawa nagapakasala sukad pa sa sinugdan. Tungod niini ang Anak sa Dios gipadayag, aron Iyang gub-on ang mga buhat sa yawa. Bisan kinsa nga natawo sa Dios dili magabuhat ug sala; kay ang Iyang binhi nagapabilin diha kaniya: ug siya dili makasala, tungod kay natawo siya sa Dios. Niini mapadayag ang mga anak sa Dios, ug ang mga anak sa yawa: bisan kinsa nga wala magabuhat sa pagkamatarong dili iya sa Dios, ni ang wala mahigugma sa iyang igsoon’ [1 Juan 3:7–10].”

“All who claim to be Sabbath-keeping Adventists, and yet continue in sin, are liars in God’s sight. Their sinful course is counterworking the work of God. They are leading others into sin. The word comes from God to every member of our churches, ‘And make straight paths for your feet, lest that which is lame be turned out of the way; but let it rather be healed. Follow peace with all men, and holiness, without which no man shall see the Lord: looking diligently lest any man fail of the grace of God; lest any root of bitterness springing up trouble you, and thereby many be defiled; Lest there be any fornicator, or profane person, as Esau, who for one morsel of meat sold his birthright. For ye know how that afterward, when he would have inherited the blessing, he was rejected; for he found no place of repentance, though he sought it carefully with tears’ [Hebrews 12:13–17].

“Ang tanan nga nagaangkon nga sila maoy mga Adventista nga nagabantay sa Igpapahulay, apan nagapadayon gihapon sa sala, mga bakakon sa atubangan sa Dios. Ang ilang masal-anong pagkinabuhi nagasupak sa buhat sa Dios. Ilang ginadani ang uban ngadto sa sala. Ang pulong gikan sa Dios ngadto sa matag sakop sa atong mga iglesia, ‘Ug himoa nga matul-id ang mga alagianan alang sa inyong mga tiil, aron ang bakul nga bahin dili mapahisalaag gikan sa dalan; kondili hinoon mamaayo kini. Tinguhaa ang pakigdait uban sa tanang tawo, ug ang pagkabalaan, nga kung wala niini walay tawo nga makakita sa Ginoo: magbantay kamo sa dakong kakugi aron walay bisan kinsa nga makabsan sa grasya sa Dios; aron walay gamut sa kapaitan nga motubo ug magasamok kaninyo, ug pinaagi niana daghan ang mahugawan; Aron walay mahilawason, o tawong walay balaan nga pagtahod, sama kang Esau, nga tungod sa usa ka hungit nga kalan-on gibaligya ang iyang pagkapanganay. Kay kamo nasayod nga sa ulahi, sa dihang buot unta niya mapanunod ang panalangin, gisalikway siya; kay wala siya makakaplag ug luna alang sa paghinulsol, bisan pa nga gipangita niya kini sa mainampingong pagpaninguha uban sa mga luha’ [Hebrews 12:13–17].”

“This is applicable to many who claim to believe the truth. Rather than give up their lustful practices, they venture on in a wrong line of education under Satan’s deceiving sophistry. Sin is not discerned as sinful. Their very consciences are defiled, their hearts are corrupted, even the thoughts are continually corrupt. Satan uses them as decoys to lure souls to unclean practices which defile the whole being. ‘He that despised Moses’ law [which was the law of God] died without mercy under two or three witnesses: Of how much sorer punishment, suppose ye, shall he be thought worthy, who hath trodden under foot the Son of God, and hath counted the blood of the covenant, wherewith he was sanctified, an unholy thing, and hath done despite unto the Spirit of grace? For we know Him that hath said, Vengeance belongeth unto Me, I will recompense, saith the Lord. And again, The Lord shall judge His people. It is a fearful thing to fall into the hands of the living God’ [Hebrews 10:28–31].” Manuscript Releases, volume 19, 175–177.

“Magamit kini sa daghan nga nagaangkon nga nagatoo sa kamatuoran. Imbis nga biyaan nila ang ilang mahugawng kailibgon nga mga binuhatan, nagapadayon sila sa sayop nga linya sa edukasyon ilalom sa malimbongong sopistriká ni Satanas. Ang sala wala mailhi ingon nga makasasala. Ang ilang mga konsensiya gayud nahugawan, ang ilang mga kasingkasing nadaot, bisan ang mga hunahuna padayon nga nadunotan. Gigamit sila ni Satanas ingon nga mga pasangil aron pagdani sa mga kalag ngadto sa mahugawng mga binuhatan nga nagahugaw sa tibuok pagkatawo. ‘Siya nga mitamay sa kasugoan ni Moises [nga mao ang kasugoan sa Dios] namatay nga walay kalooy sa pagpamatuod sa duha o tulo ka mga saksi: Pagkadaku pa gayud sa silot, sa inyong paghunahuna, ang angay alang kaniya nga nagatamak sa tiilan sa Anak sa Dios, ug nagaisip sa dugo sa pakigsaad, nga pinaagi niini gibalaan siya, ingon nga butang nga dili balaan, ug nagapasipala sa Espiritu sa grasya? Kay naila nato Siya nga nag-ingon, Ang panimalos iya Kanako, Ako ang mobayad, nagaingon ang Ginoo. Ug usab, Ang Ginoo magahukom sa Iyang katawohan. Makahahadlok ang pagkahulog ngadto sa mga kamot sa buhi nga Dios’ [Hebrews 10:28–31].” Manuscript Releases, bolyum 19, 175–177.