A symbol of the eighty human priests combined with the Divine High Priest is the number “81,” which is where we find Miller’s Dream in the book Early Writings. In Revelation “81” we find that when the very last seal is removed, there is silence in heaven for half an hour. Habakkuk 2:20 says that all the earth should keep quiet when the Lord is in His holy temple.
Usa ka simbolo sa kawaloan ka tawhanong mga pari inubanan sa Balaang Labawng Pari mao ang numero nga “81,” diin nato makita ang Damgo ni Miller diha sa basahon nga Early Writings. Diha sa Pinadayag “81” atong makita nga sa dihang ang labing ulahing timri matangtang na, adunay kahilom sa langit sulod sa tunga sa oras. Ang Habakkuk 2:20 nagaingon nga ang tibook yuta kinahanglan maghilum sa dihang ang Ginoo anaa sa Iyang balaang templo.
And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. Revelation 8:1.
Ug sa diha nga gibuksan niya ang ikapitong patik, dihay kahilom sa langit sulod sa may tunga sa usa ka oras. Pinadayag 8:1.
The removing of the seventh seal takes place in the thirty days, for it is the final seal. On December 31, 2023, Ezekiel’s bones began the resurrection process. Christ then began to teach for forty days. That date marked the end of the 1,260 days since the disappointment of July 18, 2020, and John informs us in Revelation eleven that we are to measure the temple, but leave off the courtyard. The courtyard ends at the end of the scattering, for John informs us 1,260 is given to the Gentiles who are the courtyard. When measuring, that history is to be left off.
Ang pagtangtang sa ikapito nga selyo mahitabo sulod sa katloan ka adlaw, kay kini mao ang katapusang selyo. Niadtong Disyembre 31, 2023, ang mga bukog ni Ezekiel nagsugod sa proseso sa pagkabanhaw. Unya si Cristo nagsugod sa pagtudlo sulod sa kap-atan ka adlaw. Kana nga petsa nagtimaan sa katapusan sa 1,260 ka adlaw sukad sa kasub-anan ni Hulyo 18, 2020, ug si Juan nagpahibalo kanato sa Pinadayag onse nga atong sukdon ang templo, apan biyaan ang hawanan sa gawas. Ang hawanan matapos sa katapusan sa pagkatibulaag, kay si Juan nagpahibalo kanato nga ang 1,260 gihatag ngadto sa mga Hentil nga mao ang hawanan. Sa dihang magsukod, kana nga kasaysayan kinahanglan biyaan.
When Miller awakens and sees the dirt brush man, the room is empty, and as he raises his voice, Miller is still in the wilderness. From the history of the resurrection until just before the Sunday law, Christ is raising the temple of the one hundred and forty-four thousand, as He did in the forty-six years from 1798 unto 1844.
Sa diha nga si Miller mahigmata ug makita ang tawo nga adunay brush sa abog, walay sulod ang lawak, ug sa diha nga iyang ipataas ang iyang tingog, si Miller atua pa gihapon sa kamingawan. Gikan sa kasaysayan sa pagkabanhaw hangtod sa dili pa ang balaod sa Domingo, gipatindog ni Cristo ang templo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, maingon sa Iyang gibuhat sulod sa kap-atan ug unom ka tuig gikan sa 1798 hangtod sa 1844.
When He begins to teach, He is working in His temple, especially during the thirty days. The angels then keep silent for thirty minutes, while He teaches His priests of three hundred Millerite preachers, or His army of Gideon’s three hundred, or while He publishes the three hundred 1843 charts; and He does all this during the thirty days from the end of the unleavened bread, unto the message of the trumpets. He is sweeping the floor of Miller’s room, but it is His floor, so Miller’s room is His temple. He is finishing the work of blotting out either the sins or the names of those who were called as candidates to be among the one hundred and forty-four thousand.
Sa diha nga Siya mosugod sa pagtudlo, nagabuhat Siya sa Iyang templo, ilabina sulod sa katloan ka adlaw. Unya ang mga manulonda magahilum sulod sa katloan ka minutos, samtang Siya nagatudlo sa Iyang mga pari nga tulo ka gatus ka mga magwawali nga Millerite, o sa Iyang kasundalohan nga tulo ka gatus ni Gideon, o samtang Iyang gimantala ang tulo ka gatus ka mga tsart sa 1843; ug kining tanan Iyang gibuhat sulod sa katloan ka adlaw gikan sa katapusan sa tinapay nga walay patubo, ngadto sa mensahe sa mga trumpeta. Iyang gapanilhig ang salog sa lawak ni Miller, apan Iya kana nga salog, busa ang lawak ni Miller mao ang Iyang templo. Ginatapus Niya ang buluhaton sa pagpapas sa mga sala o sa mga ngalan niadtong gitawag ingon nga mga kandidato aron maapil sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.
The trumpet message that comes five days before the ascension and ten days before judgment is the litmus test. What happens in the thirty minutes that heaven is quiet, or the thirty days of Christ teaching the priests has already produced two classes when the seal is impressed during the three steps of the trumpet, ascension and judgment. It is simple to see.
Ang mensahe sa trumpeta nga moabot lima ka adlaw sa wala pa ang pagkayab ug napulo ka adlaw sa wala pa ang paghukom mao ang litmus test. Ang mahitabo sulod sa traynta ka minutos nga hilom ang langit, o sa traynta ka adlaw sa pagtudlo ni Cristo sa mga pari, nakapamunga na ug duha ka hut-ong sa dihang ang timri mapatikan sa tulo ka lakang sa trumpeta, pagkayab, ug paghukom. Sayon kini nga makita.
If you come to the point where you are to sound the message of the trumpet, and refuse to sound the message—you fail.
Kon moabut ka na sa punto diin kinahanglan mong ipatingog ang mensahe sa trompeta, ug magdumili ka sa pagpatunog sa mensahe—mapakyas ka.
The three steps of ‘trumpet, ascension and judgment’ are one waymark in three steps, just as in the beginning of the history where one waymark was represented with the ‘death, burial and resurrection.’ The three step test at the end is the litmus test that precedes by five days the Pentecostal Sunday law.
Ang tulo ka lakang sa “trumpeta, pagsaka, ug paghukom” mao ang usa ka timailhan sa dalan sa tulo ka lakang, maingon nga sa sinugdanan sa kasaysayan diin ang usa ka timailhan sa dalan gihulagway pinaagi sa “kamatayon, paglubong, ug pagkabanhaw.” Ang tulo ka lakang nga pagsulay sa katapusan mao ang litmus nga pagsulay nga nag-una og lima ka adlaw sa Pentecostal Sunday law.
Five days after the resurrection the end of the feast of unleavened bread arrives, and that holy convocation marks the first and foundational test of 2024. Are you going to eat the Bread of Heaven or the bread of human reasoning? That test arrived in 2024, and it had been typified by the foundational rebellion of Adam and Eve, Nimrod, Aaron, Jeroboam, Korah and his rebels, the Protestants of Millerite history, the alpha rebellion of John Harvey Kellogg, the rebellion of 1888 and of course the rebellion of 9/11. The foundational rebellion of Cain, conveys the issue of jealousy against your brother, all down the line of foundational rebellions.
Lima ka adlaw human sa pagkabanhaw moabot ang katapusan sa pista sa tinapay nga walay levadura, ug kana nga balaang katiguman nagtimaan sa nahauna ug pundasyonal nga pagsulay sa 2024. Kaonon ba ninyo ang Tinapay sa Langit o ang tinapay sa tawhanong pangatarungan? Kana nga pagsulay miabot sa 2024, ug kini gipaila na pinaagi sa pundasyonal nga pagrebelde ni Adan ug Eva, Nimrod, Aaron, Jeroboam, Korah ug ang iyang mga rebelde, ang mga Protestante sa kasaysayang Millerite, ang alpha nga pagrebelde ni John Harvey Kellogg, ang pagrebelde sa 1888 ug siyempre ang pagrebelde sa 9/11. Ang pundasyonal nga pagrebelde ni Cain nagpadayag sa isyu sa kasina batok sa imong igsoon, sa tibuok linya sa mga pundasyonal nga pagrebelde.
All the illustrations of foundational rebellion are rebellion against God, but some; such as the rebels of 1888, and the rebels of Korah, include the fact that the chosen messenger is part of the test. The rejection of Miller’s identification that it is Rome that establishes the vision in Daniel 11:14, is a rejection of both the message and the messenger. The test is foundational for not only did Father Miller identify the robbers of verse fourteen as Rome, but also Miller’s son.
Ang tanang mga hulagway sa pundasyonal nga pagrebelde mao ang pagrebelde batok sa Dios, apan ang uban; sama sa mga rebelde sa 1888, ug sa mga rebelde ni Korah, naglakip sa kamatuoran nga ang piniling mensahero kabahin sa pagsulay. Ang pagsalikway sa pag-ila ni Miller nga ang Roma mao ang nagatukod sa panan-awon diha sa Daniel 11:14, mao ang pagsalikway sa mensahe ug sa mensahero. Ang pagsulay maoy pundasyonal kay dili lamang si Amahan Miller ang nag-ila sa mga tulisan sa bersikulo katorse ingon nga Roma, kondili usab ang anak ni Miller.
Five days after the resurrection of December 31, 2023, Miller’s preparatory teaching ministry was taken over by the One who followed after John. For thirty days special instruction to the worshippers in the temple would be given “face to face” by Christ. That preparation was to prepare a priesthood of 80, to proclaim the warning message of the feast of trumpets.
Lima ka adlaw human sa pagkabanhaw sa Disyembre 31, 2023, ang ministeryo sa pagpangandam nga pagtulon-an ni Miller gikuha sa Usa nga misunod kang Juan. Sulod sa katloan ka adlaw, ang pinasahi nga pagtudlo ngadto sa mga magsisimba diha sa templo igahatag “atubanganay” ni Cristo. Kana nga pagpangandam mao ang pag-andam sa usa ka kaparihan nga may 80, aron imantala ang mensahe sa pasidaan sa pista sa mga trumpeta.
That preparation of thirty days consists of a foundational first test in the beginning and a second temple test at the ending. The second temple test is finished before the trumpets are blown, and this detail is therefore represented in Miller’s dream when Christ cast the jewels into the casket. It is after He does this, that He invites Miller to “come and see.” It is from the trumpet warning, to the ascension unto judgment that the ensign is lifted up in advance of the Sunday law. The jewels are all in the temple, before Miller is called to “come and see,” and it is when the two witnesses are lifted up in the clouds, that their enemies behold them.
Kana nga pagpangandam nga katloan ka adlaw naglangkob sa usa ka sukaranang unang pagsulay sa sinugdanan ug sa ikaduhang pagsulay sa templo sa katapusan. Ang ikaduhang pagsulay sa templo mahuman sa dili pa pahuypon ang mga trumpeta, ug kining detalye tungod niana girepresentar sa damgo ni Miller sa dihang gilabay ni Cristo ang mga mutya ngadto sa kahon. Human Niya kini buhata, gidapit Niya si Miller sa “come and see.” Gikan sa pasidaan sa trumpeta, ngadto sa pagkayab ngadto sa paghukom, ang bandila ginapataas daan sa dili pa ang balaod sa Domingo. Ang mga mutya anaa nang tanan sa templo sa dili pa tawgon si Miller sa “come and see,” ug mao sa dihang ang duha ka mga saksi igapataas sa mga panganod, nga ang ilang mga kaaway makakita kanila.
Their prediction of an attack from Islam that failed in 2020, is to be repeated after it is corrected, as was the true Midnight Cry of Snow. Miller had an understanding that he identified as the Midnight Cry, but Samuel Snow corrected Miller’s Midnight Cry message, and for this reason, Snow’s Midnight Cry message is called the “true” Midnight Cry message in Millerite history. The message of the Midnight Cry is a message that has been corrected, and empowered by the correction.
Ang ilang panagna mahitungod sa usa ka pag-atake gikan sa Islam nga napakyas niadtong 2020, pagausbon human kini matul-id, maingon sa tinuod nga Tungang Gabii nga Singgit ni Snow. Si Miller may usa ka pagsabot nga iyang giila ingon nga Tungang Gabii nga Singgit, apan gitul-id ni Samuel Snow ang mensahe ni Miller bahin sa Tungang Gabii nga Singgit, ug tungod niini, ang mensahe ni Snow bahin sa Tungang Gabii nga Singgit gitawag nga “tinuod” nga mensahe sa Tungang Gabii nga Singgit sa kasaysayan sa mga Millerite. Ang mensahe sa Tungang Gabii nga Singgit usa ka mensahe nga gitul-id, ug gihatagan og gahum pinaagi sa maong pagtul-id.
“The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844.” Early Writings, 247.
“Ang mga napakyas nakakita gikan sa Kasulatan nga sila diha sa panahon sa paglangan, ug nga kinahanglan silang mapailubon nga maghulat sa katumanan sa panan-awon. Ang mao gihapong mga ebidensiya nga nagdala kanila sa pagpaabut sa ilang Ginoo niadtong 1843, mao usab ang naghatag kanila ug paglaom kaniya niadtong 1844.” Early Writings, 247.
The phenomenon occurred at the end of the period of 1840 to 1844, and it also occurred at the beginning. Josiah Litch predicted a fulfillment of Islam in 1840. He put his prediction into the public record in 1838, and then corrected it ten days before August 11, 1840. The corrected prediction fulfillment empowered the first angel’s message. The second message was empowered by the corrected message of the Midnight Cry. Two witnesses from one history that are an alpha witness and an omega witness. Together they identify the empowerment of a message based upon the correction of a previous message.
Ang maong panghitabo nahitabo sa katapusan sa yugto gikan sa 1840 ngadto sa 1844, ug nahitabo usab kini sa sinugdanan. Gitagna ni Josiah Litch ang katumanan sa Islam niadtong 1840. Iyang gipahaluna ang iyang tagna sa publikong rekord niadtong 1838, ug dayon gitul-id kini napulo ka adlaw sa wala pa ang Agosto 11, 1840. Ang natuman nga gitul-id nga tagna naghatag ug gahum sa mensahe sa nahaunang anghel. Ang ikaduhang mensahe gihatagan ug gahum pinaagi sa gitul-id nga mensahe sa Taliwala sa Gabii nga Singgit. Duha ka mga saksi gikan sa usa ka kasaysayan nga maoy usa ka alpha nga saksi ug usa ka omega nga saksi. Sa tingub ilang gipaila ang paghatag ug gahum sa usa ka mensahe nga gibase sa pagtul-id sa usa ka miaging mensahe.
The alpha identifies a prophecy of Islam and the omega identifies a prophecy of a shut door. Line upon line, Islam in 1840 and the shut door in 1844, identifies Islam and a shut door as the message of the Midnight Cry. At the beginning of the message Islam is loosed, as in Christ’s triumphal entry. At that point the door is closed in the parable of the ten virgins, as the door is closed upon the judgment of the house of God. At the conclusion of the message, Islam strikes again as the door is closed upon the United States.
Ang alpha nag-ila sa usa ka tagna mahitungod sa Islam ug ang omega nag-ila sa usa ka tagna mahitungod sa siradong pultahan. Linya ibabaw sa linya, ang Islam sa 1840 ug ang siradong pultahan sa 1844, nag-ila sa Islam ug sa usa ka siradong pultahan ingon nga mensahe sa Singgit sa Tungang Gabii. Sa sinugdanan sa mensahe, ang Islam gipagawas, maingon sa madaugong pagsulod ni Cristo. Nianang higayona ang pultahan ginatabonan sa sambingay sa napulo ka mga ulay, maingon nga ang pultahan ginatabonan ibabaw sa paghukom sa balay sa Dios. Sa katapusan sa mensahe, ang Islam misulong pag-usab samtang ang pultahan ginatabonan ibabaw sa Tinipong Bansa.
It is important to see that the line produced by Leviticus twenty-three identifies the three steps of Passover at the beginning and the three steps of the priests at the end. The priests are lifted up as an offering at the Sunday law, but they are purified before that event. When they are lifted up, they are the ensign, and when Christ was lifted up in the three steps at the beginning of the line, He drew all the world unto Himself. The lifting up of the one hundred and forty-four thousand is the end of the line that began with the lifting up of Christ. In both the beginning and ending one waymark of three steps are identified.
Importante nga makita nga ang linya nga giprodyus sa Levitico baynte-tres nag-ila sa tulo ka mga lakang sa Paskuwa sa sinugdanan ug sa tulo ka mga lakang sa mga saserdote sa katapusan. Ang mga saserdote ginabayaw ingon nga halad sa balaod sa Dominggo, apan sila ginaputli una pa niana nga hitabo. Sa dihang sila gibayaw na, sila mao ang bandila, ug sa dihang si Cristo gibayaw sa tulo ka mga lakang sa sinugdanan sa linya, Iyang gidani ang tibook kalibutan ngadto sa Iyang kaugalingon. Ang pagbaya sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo mao ang katapusan sa linya nga nagsugod sa pagbaya ni Cristo. Sa sinugdanan ug sa katapusan, usa ka waymark nga may tulo ka mga lakang ang maila.
Three steps at the beginning that are followed by five days, and three steps at the ending that are followed by five days. From that point on, the story is about the great multitude, for the priesthood has been established as the ensign of the one hundred and forty-four thousand. The seven days of Tabernacles is a period for the Gentiles. If we leave off the time of the Gentiles that begins at the Sunday law, and leave off the three and a half days that ended in 2023, we have the temple of the one hundred and forty-four thousand represented within the fifty days of the Pentecostal season from December 31, 2023 unto the soon-coming Sunday law.
Tulo ka lakang sa sinugdanan nga gisundan sa lima ka adlaw, ug tulo ka lakang sa katapusan nga gisundan sa lima ka adlaw. Gikan niana nga punto padayon, ang sugilanon mahitungod sa dakong panon, kay ang pagkapari napahimutang na ingon nga bandila sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Ang pito ka adlaw sa Tabernacles maoy usa ka yugto alang sa mga Gentil. Kon isalikway nato ang panahon sa mga Gentil nga nagsugod sa Sunday law, ug isalikway ang tulo ug tunga ka adlaw nga natapos niadtong 2023, anaa kanato ang templo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nga girepresentar sulod sa kalim-an ka adlaw sa Pentecostal nga panahon gikan sa Disyembre 31, 2023 ngadto sa haduol nang moabot nga Sunday law.
Five days from the resurrection for the virgins, thirty days that follow for the priests. Then five days of a trumpet message from the virgins, ending with their ascension when the forty days concludes, followed by five days unto judgment, followed by five days to the Sunday law. As a symbol of the virgins, the number “5” sets forth the footsteps of the one hundred and forty-four thousand, who are virgins and who are also priests.
Lima ka adlaw gikan sa pagkabanhaw alang sa mga ulay, katloan ka adlaw nga mosunod alang sa mga sacerdote. Unya lima ka adlaw sa usa ka mensahe sa trumpeta gikan sa mga ulay, nga matapos sa ilang pagkayab sa dihang ang kap-atan ka adlaw mahuman na, nga sundan sa lima ka adlaw ngadto sa paghukom, nga sundan sa lima ka adlaw ngadto sa balaod sa Dominggo. Ingon nga usa ka simbolo sa mga ulay, ang numero “5” nagapadayag sa mga lakang sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo, nga mga ulay ug nga mga sacerdote usab.
During the thirty days of teaching, the final and seventh seal is removed, and it is in that period that Miller sees the jewels being restored. “Come and see” is a symbol based upon the first four seals, so when the seventh seal was opened, Miller was told to “come and see,” but the angels in heaven all just watch on in silence. Miller’s dream is identifying the sealing of the jewels who are the one hundred and forty-four thousand, while also identifying the jewels that are the message of the Midnight Cry. That message conveys the power to the virgins that accomplishes the sealing, and the dirt brush man identifies the One who controls both the messengers and the message.
Sulod sa katloan ka adlaw sa pagtudlo, ang kataposan ug ikapitong patik pagakuhaon, ug diha nianang panahona nakita ni Miller nga ang mga hiyas ginapahiuli. Ang “Umari ka ug tan-awa” usa ka simbolo nga gibase sa unang upat ka mga patik, busa sa dihang giablihan ang ikapitong patik, giingnan si Miller nga “umari ka ug tan-awa,” apan ang tanang mga manulonda sa langit nagtan-aw lamang diha sa kahilom. Ang damgo ni Miller nagaila sa pagpatik sa mga hiyas nga mao ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, samtang nagaila usab sa mga hiyas nga mao ang mensahe sa Tunga-tungang Singgit. Kana nga mensahe nagadala sa gahum ngadto sa mga ulay nga nagatuman sa pagpatik, ug ang tawo nga may brush sa abog nagaila sa Usa nga nagamando sa mga mensahero ug sa mensahe.
2024 represents the foundational test, and now in 2026 the temple test has arrived. We are now in the thirty-day period where Christ is teaching, and to not recognize this fact is fatal.
Ang 2024 nagrepresentar sa pundasyonal nga pagsulay, ug karon sa 2026 miabot na ang pagsulay sa templo. Ania na kita karon sa traynta ka adlaw nga yugto diin si Cristo nagpanudlo, ug ang dili pag-ila niining kamatuorana maoy makamatay.
Recognizing the message and the messenger was an element of the foundational test represented by Rome establishing the vision, and is an element of the story of Elijah and Ahab.
Ang pag-ila sa mensahe ug sa mensahero maoy usa ka bahin sa sukaranang pagsulay nga gisimbolohan sa Roma nga nagpahimutang sa panan-awon, ug usa usab kini ka bahin sa sugilanon ni Elias ug ni Ahab.
And in the thirty and eighth year of Asa king of Judah began Ahab the son of Omri to reign over Israel: and Ahab the son of Omri reigned over Israel in Samaria twenty and two years. And Ahab the son of Omri did evil in the sight of the Lord above all that were before him. And it came to pass, as if it had been a light thing for him to walk in the sins of Jeroboam the son of Nebat, that he took to wife Jezebel the daughter of Ethbaal king of the Zidonians, and went and served Baal, and worshipped him. And he reared up an altar for Baal in the house of Baal, which he had built in Samaria. And Ahab made a grove; and Ahab did more to provoke the Lord God of Israel to anger than all the kings of Israel that were before him. In his days did Hiel the Bethelite build Jericho: he laid the foundation thereof in Abiram his firstborn, and set up the gates thereof in his youngest son Segub, according to the word of the Lord, which he spake by Joshua the son of Nun. And Elijah the Tishbite, who was of the inhabitants of Gilead, said unto Ahab, As the Lord God of Israel liveth, before whom I stand, there shall not be dew nor rain these years, but according to my word. 1 Kings 16:29–17:1.
Ug sa ikakatloan ug ikawalo ka tuig ni Asa nga hari sa Juda, si Ahab nga anak ni Omri misugod paghari ibabaw sa Israel; ug si Ahab nga anak ni Omri naghari ibabaw sa Israel didto sa Samaria sulod sa kaluhaan ug duha ka tuig. Ug si Ahab nga anak ni Omri nagbuhat ug dautan sa panan-aw sa Ginoo labaw pa sa tanan nga nanghiuna kaniya. Ug nahitabo, nga daw sa usa lamang ka magaan nga butang alang kaniya ang paglakaw sa mga sala ni Jeroboam nga anak ni Nebat, nga iyang gipangasawa si Jezabel nga anak ni Ethbaal nga hari sa mga Sidonianhon, ug miadto ug nag-alagad kang Baal, ug misimba kaniya. Ug iyang gitukod ang usa ka halaran alang kang Baal sa balay ni Baal, nga iyang gitukod sa Samaria. Ug si Ahab naghimo ug Ashera; ug si Ahab nakahimo ug labaw pa aron sa paghagit sa Ginoong Dios sa Israel ngadto sa kapungot kay sa tanan nga mga hari sa Israel nga nanghiuna kaniya. Sa iyang mga adlaw si Hiel nga Betelihanon nagtukod sa Jerico: iyang gibutang ang patukoranan niini pinaagi kang Abiram nga iyang kamagulangang anak, ug gipatindog ang mga ganghaan niini pinaagi sa iyang kamanghuran nga anak nga si Segub, sumala sa pulong sa Ginoo, nga iyang gisulti pinaagi kang Josue nga anak ni Nun. Ug si Elias nga Tishbihanon, nga usa sa mga lumolupyo sa Galaad, miingon kang Ahab, Ingon nga buhi ang Ginoo nga Dios sa Israel, sa atubangan kang kinsa ako nagatindog, walay tun-og ni ulan niining mga tuiga, gawas lamang sumala sa akong pulong. 1 Mga Hari 16:29–17:1.
The numbers associated with Ahab add to the context of the passage. “Thirty-eight” represents a “rising up.” Israel was commanded to “rise up” and enter the Promised Land in the thirty-eighth year.
Ang mga numero nga nalangkit kang Ahab nagadugang sa konteksto sang teksto. Ang “katloan kag walo” nagarepresentar sang isa ka “pagbangon.” Ang Israel ginsugo nga “magbangon” kag magsulod sa Yutang Saad sa ika-katloan kag walo nga tuig.
Now rise up, said I, and get you over the brook Zered. And we went over the brook Zered. And the space in which we came from Kadeshbarnea, until we were come over the brook Zered, was thirty and eight years; until all the generation of the men of war were wasted out from among the host, as the Lord sware unto them. Deuteronomy 2:13, 14.
Karon panindog kamo, miingon ako, ug tumabok kamo sa sapa sa Zered. Ug mitabok kami sa sapa sa Zered. Ug ang gidugayon sukad sa among paggikan sa Kadeshbarnea hangtod nga mitabok kami sa sapa sa Zered, katloan ug walo ka tuig; hangtod nga ang tibuok kaliwatan sa mga lalaking manggugubat nangahanaw gikan sa taliwala sa panon, sumala sa gipanumpa sa Ginoo kanila. Deuteronomio 2:13, 14.
Jesus healed the crippled man who was thirty-eight years old when He told him to “rise.”
Giayo ni Jesus ang bakul nga tawo nga may traynta’y otso ka tuig na ang panuigon sa dihang giingnan Niya siya, “Tumindog.”
And a certain man was there, which had an infirmity thirty and eight years. When Jesus saw him lie, and knew that he had been now a long time in that case, he saith unto him, Wilt thou be made whole? The impotent man answered him, Sir, I have no man, when the water is troubled, to put me into the pool: but while I am coming, another steppeth down before me. Jesus saith unto him, Rise, take up thy bed, and walk. And immediately the man was made whole, and took up his bed, and walked: and on the same day was the sabbath. John 5:5–9.
Ug didto ang usa ka tawo nga may balatian sulod sa katloan ug walo ka tuig. Sa pagkakita ni Jesus kaniya nga nagahigda, ug sa pagkahibalo nga dugay na siyang ana nga kahimtang, miingon Siya kaniya, Buot ka bang mamaayo? Mitubag kaniya ang tawong bakol, Ginoo, wala akoy tawo nga mopanaog kanako ngadto sa lanaw sa diha nga matay-og ang tubig; apan samtang nagapaingon pa ako, adunay laing mouna sa paglusad una kanako. Miingon si Jesus kaniya, Tindog, pas-anon mo ang imong higdaanan, ug lumakaw ka. Ug dihadiha ang tawo naayo, ug gipas-an niya ang iyang higdaanan, ug milakaw: ug niadtong maong adlawa mao ang Adlaw nga Igpapahulay. Juan 5:5–9.
Josiah Litch made a prediction in 1838, that he fine-tuned in 1840. The thirty-eighth year Moses references in Deuteronomy, was also the fortieth year. Josiah Litch’s two-step process paralleled the two-step revival of his namesake, king Josiah. The numbers of 38 and 40 in relation to one another, represent a rising up, which is what happens to the two witnesses when they are lifted up into the clouds.
Si Josiah Litch mihimo ug usa ka panagna niadtong 1838, nga iyang labi pang gipatukma niadtong 1840. Ang ika-katresay-otso nga tuig nga gihisgotan ni Moises diha sa Deuteronomio, mao usab ang ika-kwarentang tuig. Ang duha ka hugna nga pamaagi ni Josiah Litch nagsubay sa duha ka hugna nga pagpabuhi sa iyang kaagawngalan, si Haring Josiah. Ang mga numero nga 38 ug 40, sa ilang kalabutan sa usag usa, nagrepresentar sa usa ka pagbangon, nga mao ang mahitabo sa duha ka mga saksi sa dihang sila bayawon ngadto sa mga panganod.
With Litch, the lifting up was accomplished by the message of Islam of the second woe. The lifting up that is marked by Christ’s ascension, comes after the trumpet message of Islam. Those first two steps of the waymark of trumpet, ascension and judgment was typified by Litch, whose two steps were typified by king Josiah’s two step revival and reformation. In Deuteronomy the command was to rise up and go into the Promised Land, and the lifting up of the ensign at the Sunday law is the identical promise.
Uban kang Litch, ang pagbayaw natuman pinaagi sa mensahe sa Islam sa ikaduhang kaalaotan. Ang pagbayaw nga gimarkahan sa pagkayab ni Cristo moabut human sa mensahe sa trumpeta sa Islam. Kining unang duha ka mga lakang sa timaan-sa-dalan sa trumpeta, pagkayab, ug paghukom gitipohan pinaagi kang Litch, kansang duha ka mga lakang gitipohan pinaagi sa duha ka lakang nga rebaybal ug repormasyon ni Haring Josias. Sa Deuteronomio ang sugo mao ang pagtindog ug pag-adto ngadto sa Yutang Saad, ug ang pagbayaw sa bandila sa balaod sa Dominggo mao ang maong saad nga hingpit nga managsama.
Ahab reigned twenty-two years, thus he reigns during the period when Divinity is combined with humanity, which is the period of thirty days that precedes the trumpet message. Ahab is Trump, who will marry Jezebel in the very near future. In the period of Trump, only Elijah has a message of rain. This fact is foundational, for the movement of the one hundred and forty-four thousand is the movement of the methodology of line upon line; and that methodology is based upon the foundational truth that the reform movement of the one hundred and forty-four thousand has been typified by every reform movement of sacred history. In each of those movements the leaders were part of the testing process. Every time.
Si Ahab naghari sulod sa kaluhaan ug duha ka tuig; busa naghari siya sulod sa yugto sa dihang ang Pagka-Diyos gihiusa sa pagkatawo, nga mao ang yugto sa traynta ka adlaw nga nagauna sa mensahe sa trumpeta. Si Ahab mao si Trump, nga magapangasawa kang Jezebel sa haduol kaayo nga umaabot. Sa yugto ni Trump, si Elias lamang ang adunay mensahe sa ulan. Kining kamatuorana maoy patukoranan, kay ang kalihukan sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo mao ang kalihukan sa pamaagi sa linya ibabaw sa linya; ug kana nga pamaagi napasukad sa patukoranan nga kamatuoran nga ang kalihukang reporma sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo gitipohan na sa matag kalihukang reporma sa sagradong kasaysayan. Sa matag usa nianang mga kalihukan, ang mga pangulo kabahin sa proseso sa pagsulay. Sa matag higayon.
Ahab is the seventh king from Jeroboam, and we have repeatedly shown how Ahab is the state during the Sunday law crisis. We have shown how the Laodicean Seventh-day Adventist church rebuilt Jericho in 1863, costing the Whites their oldest and youngest sons, and typifying Jericho at the Sunday law. 1863 typifies the Sunday law.
Si Ahab mao ang ikapito nga hari sukad kang Jeroboam, ug sa makadaghan nga higayon atong gipakita kon sa unsang paagi si Ahab mao ang kahimtang sa panahon sa krisis sa balaod sa Domingo. Atong gipakita kon sa unsang paagi ang iglesia nga Laodicean Seventh-day Adventist nagtukod pag-usab sa Jerico niadtong 1863, nga mitungtong sa mga White sa pagkawala sa ilang kamagulangan ug kamanghuran nga mga anak, ug naghulagway sa Jerico sa panahon sa balaod sa Domingo. Ang 1863 naghulagway sa balaod sa Domingo.
The passage is full of symbolism identifying the period as the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and in that time period to reject Miller’s understanding of a truth that was placed upon Habakkuk’s 1843 table is foundational rebellion, that includes a disregard for God’s chosen messenger under the same pretext as Korah’s rebels and the rebels of 1888, who claimed that all the congregation is holy.
Ang maong pahayag puno sa simbolismo nga nag-ila sa maong yugto ingong panahon sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, ug nianang maong yugto sa panahon ang pagsalikway sa pagsabot ni Miller sa usa ka kamatuoran nga gibutang sa lamesa ni Habakkuk sa 1843 maoy saligang pagrebelde; kini naglakip sa pagtamay sa piniling mensahero sa Dios ubos sa mao rang pasangil sama sa mga rebelde ni Korah ug sa mga rebelde sa 1888, nga miingon nga ang tibuok katilingban balaan.
We are now in the test of the temple when the windows of heaven are opened along with a dispensational door. The dispensational door marks the transition for the priests from Laodicea unto the priests of Philadelphia. It marks the separation of the counterfeit and true jewels of Miller’s dream. The windows identify a curse or a blessing. Malachi three, premises the test upon returning. Miller’s dream emphasizes the restoration of both the priesthood and the message. Revelation nineteen identifies the army of the Lord that is raised up when a prediction of a trumpet message of Islam is fulfilled.
Ania kita karon anaa sa pagsulay sa templo sa dihang ang mga tamboanan sa langit ginabuksan uban sa usa ka dispensasyonal nga pultahan. Ang dispensasyonal nga pultahan nagtimaan sa pagbalhin alang sa mga pari gikan sa Laodicea ngadto sa mga pari sa Philadelphia. Kini nagtimaan sa pagbulag sa peke ug sa tinuod nga mga mutya sa damgo ni Miller. Ang mga tamboanan nag-ila sa usa ka tunglo o usa ka panalangin. Ang Malakias tres nagbutang sa pasikaran sa pagsulay ibabaw sa pagbalik. Ang damgo ni Miller nagpasabot sa pagpahiuli sa kaparian ug sa mensahe. Ang Pinadayag disi-nuwebe nag-ila sa kasundalohan sa Ginoo nga ginapatindog sa dihang ang usa ka panagna sa mensahe sa trumpeta mahitungod sa Islam natuman.
The test that precedes the litmus test of the trumpet message is the second and it is the temple test. Miller’s dream produces a doubling, that is always associated with the second test, for Miller’s dream uses jewels as both the messages and the messengers. The temple test involves the application of the line upon line methodology of the latter rain. It requires the priests to see the temple in the various lines of prophecy in order to align the messages. The dirt brush man’s larger casket is the temple of the one hundred and forty-four thousand, and Malachi’s storehouse is the same. The heart of the temple furnishing is the ark of the covenant, which the covering cherubim’s continually look to, thus emphasizing the focus of all holy beings. The holy in this history need to look unto the temple and gaze into the ark.
Ang pagsulay nga nag-una sa litmus test sa mensahe sa trumpeta mao ang ikaduha, ug kini mao ang pagsulay sa templo. Ang damgo ni Miller nagmugna ug pagdupilo, nga sa kanunay nalangkit sa ikaduhang pagsulay, kay ang damgo ni Miller naggamit sa mga hiyas ingon nga mao ang mga mensahe ug usab ang mga mensahero. Ang pagsulay sa templo naglakip sa paggamit sa pamaagi nga line upon line sa ulahing ulan. Nagkinahanglan kini nga makita sa mga pari ang templo diha sa nagkalainlaing mga linya sa tagna aron ipahiangay ang mga mensahe. Ang mas dako nga kahon sa tawo nga adunay brush sa yuta mao ang templo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, ug ang bodega ni Malakias mao ra usab kana. Ang kasingkasing sa mga kasangkapan sa templo mao ang arka sa tugon, nga sa padayonng pagtan-aw niini sa nagtabon nga mga kerubin, sa ingon gipasiugda ang sentro nga tumong sa tanang balaang mga binuhat. Ang mga balaan niini nga kasaysayan kinahanglan motan-aw ngadto sa templo ug motutok sulod sa arka.
The temple of the one hundred and forty-four thousand is the subject of Leviticus twenty-three and it presents a historical line that was fulfilled in the time of Christ with what Sister White calls “the Pentecostal season.” From the resurrection unto Pentecost, or from December 31, 2023 unto the Sunday law Leviticus twenty-three’s prophetic line represents the temple of the one hundred and forty-four thousand. That history begins with a waymark of three steps followed by five days and it ends with a waymark of three steps followed by five days. In the middle of the alpha and omega histories is the thirty days of sealing the priests. That overall line begins with the seventh-day Sabbath and ends with the seventh-year Sabbath. At this level the temple of the one hundred and forty-four thousand is the ark that will carry 8 souls to the earth made new, and it is also the ark of the covenant that is shadowed by two angels, just as the two Sabbaths shadow the temple of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand represented with the Pentecostal season.
Ang templo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo mao ang hilisgutan sa Levitico beinte-trés, ug kini nagapresentar ug usa ka makasaysayang linya nga natuman sa panahon ni Cristo pinaagi sa gitawag ni Sister White nga “ang panahon sa Pentecostes.” Gikan sa pagkabanhaw ngadto sa Pentecostes, o gikan sa Disyembre 31, 2023 ngadto sa balaod sa Domingo, ang profetikong linya sa Levitico beinte-trés nagarepresentar sa templo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Kana nga kasaysayan nagsugod sa usa ka timailhan nga adunay tulo ka mga lakang nga gisundan sa lima ka mga adlaw, ug kini matapos sa usa ka timailhan nga adunay tulo ka mga lakang nga gisundan sa lima ka mga adlaw. Sa taliwala sa mga kasaysayan sa alpha ug omega anaa ang katloan ka mga adlaw sa pagtimri sa mga saserdote. Kana nga kinatibuk-ang linya nagsugod sa Igpapahulay sa ikapitong adlaw ug matapos sa Igpapahulay sa ikapitong tuig. Niining lebel, ang templo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo mao ang arka nga magdala sa 8 ka mga kalag ngadto sa yuta nga gibag-o pag-usab, ug kini usab mao ang arka sa tugon nga ginatabonan sa landong sa duha ka mga manulonda, maingon nga ang duha ka mga Igpapahulay nagalandong sa templo sa pagkasaserdote sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nga girepresentar pinaagi sa panahon sa Pentecostes.
Leviticus twenty-three is about the priesthood of the one hundred and forty-four thousand during the final manifestation of the Pentecostal season that began at Christ’s resurrection and continued until fifty days later at the Day of Pentecost. The Pentecostal season is established when the first twenty-two verses of Leviticus twenty-three is aligned with the last twenty-two verses. William Miller’s dream identifies that the jewels of God’s word are both the message and the messengers.
Ang Levitico baynte-tres mahitungod sa pagkasaserdote sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo panahon sa katapusang pagpakita sa tingpanahon sa Pentecostes nga nagsugod sa pagkabanhaw ni Cristo ug nagpadayon hangtod sa kalim-an ka adlaw sa ulahi, sa Adlaw sa Pentecostes. Ang tingpanahon sa Pentecostes natukod sa dihang ang unang baynte-dos ka bersikulo sa Levitico baynte-tres ipahimutang nga nahiuyon sa katapusang baynte-dos ka bersikulo. Ang damgo ni William Miller nag-ila nga ang mga mutya sa pulong sa Dios mao ang mensahe ug ang mga mensahero.
“I have had precious opportunities to obtain an experience. I have had an experience in the first, second, and third angels’ messages. The angels are represented as flying in the midst of heaven, proclaiming to the world a message of warning, and having a direct bearing upon the people living in the last days of this earth’s history. No one hears the voice of these angels, for they are a symbol to represent the people of God who are working in harmony with the universe of heaven. Men and women, enlightened by the Spirit of God, and sanctified through the truth, proclaim the three messages in their order.” Life Sketches, 429.
“Nakaangkon ako ug bililhong mga kahigayonan aron makabaton ug kasinatian. Nakaangkon ako ug kasinatian diha sa mensahe sa nahaunang, ikaduhang, ug ikatulong manulonda. Ang mga manulonda gihulagway nga nagalupad sa taliwala sa langit, nga nagamantala ngadto sa kalibotan ug usa ka mensahe sa pasidaan, ug nga adunay tuwirang kalabutan sa katawohan nga nangabuhi sa katapusang mga adlaw sa kasaysayan niini nga yuta. Walay usa nga nakadungog sa tingog niining mga manulonda, kay sila usa ka simbolo nga nagarepresentar sa katawohan sa Dios nga nagabuhat nga nahiuyon sa uniberso sa langit. Ang mga lalaki ug mga babaye, nga nalamdagan sa Espiritu sa Dios, ug gibalaan pinaagi sa kamatuoran, nagamantala sa tulo ka mga mensahe sumala sa ilang han-ay.” Life Sketches, 429.
The angels are symbols of God’s people who proclaim the message represented by the angel.
Ang mga manulonda mga simbolo sa katawhan sa Dios nga nagamantala sa mensahe nga girepresentahan sa manulonda.
“Time is short. The first, second, and third angel’s messages are the messages to be given to the world. We hear not literally the voice of the three angels, but these angels in Revelation represent a people who will be upon the earth and give these messages.
“Mubo na ang panahon. Ang mga mensahe sa nahauna, ikaduha, ug ikatulong manulonda mao ang mga mensaheng igahatag ngadto sa kalibotan. Dili nato sa literal madungog ang tingog sa tulo ka mga manulonda, kondili kining mga manulonda diha sa Pinadayag nagrepresentar sa usa ka katawhan nga anha sa yuta ug magahatag niining mga mensahe.
“John saw ‘Another angel come down from heaven, having great power; and the whole earth was lightened with his glory.’ Revelation 18:1. That work is the voice of the people of God proclaiming a message of warning to the world.” The 1888 Materials, 926.
“Si Juan nakakita ug ‘Laing manulonda nga mikunsad gikan sa langit, nga may dakong gahum; ug ang tibook yuta nalamdagan sa iyang himaya.’ Pinadayag 18:1. Kana nga buluhaton mao ang tingog sa katawohan sa Dios nga nagamantala ug mensahe sa pasidaan ngadto sa kalibotan.” The 1888 Materials, 926.
Angels represent the people who give the messages represented by the angels. William Miller is represented prophetically in a multitude of applications. One of those applications is that Miller is represented by the first and the last time prophecies he was led to proclaim. The seven times or 2,520 years that ended in 1798, was Miller’s alpha discovery and the cleansing of the sanctuary at the end of 2,300 evenings and mornings on October 22, 1844 was Miller’s omega discovery. Millerite history is represented from 1798 to 1844, and though it was the history of the first and second angels’ it is called by the name of the messenger of that history. Millerite history identifies that Miller was the “voice” proclaiming the first and second angels’ message, and the first angel announced the beginning of judgment on October 22, 1844, and the first angel arrived at the time of the end in 1798, at the conclusion of the “seven times” scattering of the kingdom of Israel. Miller is a symbol of both the 2,520-year prophecy and the 2,300-year prophecy.
Ang mga manulonda nagrepresentar sa katawohan nga naghatag sa mga mensahe nga girepresentar sa mga manulonda. Si William Miller girepresentar sa matagnaong paagi sa daghang mga aplikasyon. Usa sa maong mga aplikasyon mao nga si Miller girepresentar pinaagi sa nahauna ug sa ulahing mga tagna sa panahon nga siya gimandoan sa pagmantala. Ang pito ka panahon o 2,520 ka tuig nga natapos niadtong 1798, mao ang alpha nga pagkadiskobre ni Miller, ug ang paghinlo sa santuwaryo sa katapusan sa 2,300 ka kagabhion ug kabuntagon niadtong Oktubre 22, 1844, mao ang omega nga pagkadiskobre ni Miller. Ang kasaysayan sa mga Millerite girepresentar gikan sa 1798 hangtod sa 1844, ug bisan pa nga kini mao ang kasaysayan sa nahauna ug ikaduhang mga manulonda, gitawag kini sa ngalan sa mensahero nianang kasaysayana. Ang kasaysayan sa mga Millerite nagaila nga si Miller mao ang “tingog” nga nagmantala sa mensahe sa nahauna ug ikaduhang mga manulonda, ug ang nahaunang manulonda nagpahibalo sa pagsugod sa paghukom niadtong Oktubre 22, 1844, ug ang nahaunang manulonda miabot sa panahon sa katapusan niadtong 1798, sa pagtapos sa “pito ka panahon” nga pagkakatag sa gingharian sa Israel. Si Miller usa ka simbolo sa duha ka tagna, ang tagna sa 2,520 ka tuig ug ang tagna sa 2,300 ka tuig.
The first waymark of 1798 announced that the judgment would begin when the 2,300-years ended on October 22, 1844. Then the Lord opened up the light of the seventh-day Sabbath, and it was His intent to finish the work, so He attempted to open up further light upon the seven times in 1856, but rebellion was manifested, instead of faith. The seven times is the alpha of Millerite history and the 2,300 is the omega.
Ang unang timailhan sa dalan sa 1798 nagpahibalo nga ang paghukom magsugod sa dihang ang 2,300 ka tuig matapos sa Oktubre 22, 1844. Unya gibuksan sa Ginoo ang kahayag sa Igpapahulay sa ikapitong adlaw, ug tumong Niya nga tapuson ang buluhaton, busa misulay Siya sa pagpadayag ug dugang pang kahayag mahitungod sa pito ka mga panahon niadtong 1856, apan ang pagrebelde maoy napadayag, inay sa pagtoo. Ang pito ka mga panahon mao ang alpha sa kasaysayan sa mga Millerite ug ang 2,300 mao ang omega.
The seven times is represented by the seventh-year Sabbath and the 2,300 is represented by the seventh-day Sabbath. Millerite history is represented by 1798 and 1844, and 1798 represents the seven times and 1844 represents the 2,300 years. Those two Sabbaths are the bookends to the history represented in Leviticus twenty-three. Those two Sabbaths represent two messages, that make one message. Those two messages represent the Millerites, for the people that proclaim the messages represent the angels that symbolize the message. 1798 the first angel arrived and in 1844 the third angel arrived.
Ang pito ka panahon girepresentahan sa Sabbath sa ikapito ka tuig, ug ang 2,300 girepresentahan sa Sabbath sa ikapito ka adlaw. Ang kasaysayan sa mga Millerite girepresentahan sa 1798 ug 1844, ug ang 1798 nagarepresentar sa pito ka panahon, samtang ang 1844 nagarepresentar sa 2,300 ka tuig. Kining duha ka Sabbath mao ang mga bookend sa kasaysayan nga girepresentahan diha sa Levitico baynte-tres. Kining duha ka Sabbath nagarepresentar sa duha ka mga mensahe, nga naghimo ug usa ka mensahe. Kining duha ka mga mensahe nagarepresentar sa mga Millerite, kay ang mga tawo nga nagamantala sa mga mensahe nagarepresentar sa mga manulonda nga nagsimbolo sa mensahe. Sa 1798 miabot ang unang manulonda ug sa 1844 miabot ang ikatulong manulonda.
Leviticus twenty-three has seven feasts and seven holy convocations, though every feast is not a holy convocation and vise versa. The feasts all fall between the first and the last holy convocation, which is the seventh-day Sabbath in the beginning and the seventh-year Sabbath at the end. The history of the feasts is bookended with the two Sabbaths that represent William Miller and the Millerites.
Ang Levitico beinte-tres adunay pito ka mga pista ug pito ka mga balaang panagtigom, bisan pa nga dili ang matag pista maoy usa ka balaang panagtigom ug vice versa. Ang tanang pista mahitabo tali sa una ug sa ulahing balaang panagtigom, nga mao ang Igpapahulay sa ikapitong adlaw sa sinugdanan ug ang Igpapahulay sa ikapitong tuig sa katapusan. Ang kasaysayan sa mga pista ginatak-oban sa duha ka mga Igpapahulay nga nagrepresentar kang William Miller ug sa mga Millerite.
When the first twenty-two verses and the last twenty-two verses are combined in Leviticus twenty-three the Pentecostal season is identified. The structure that is established by bringing the lines together is absolutely divine. The Pentecostal season of the structure clearly illustrates the three steps of the three angels. It bears the signature of “Truth.” It bears the signature of Alpha and Omega. It bears the signature of Palmoni. It leads a student to the very heart of the Most Holy Place. It identifies the temple of the one hundred and forty-four thousand. It extends all the way to the earth made new.
Sa dihang pagahiuson ang unang kaluhaan ug duha ka mga bersikulo ug ang katapusang kaluhaan ug duha ka mga bersikulo sa Levitico baynte-trés, maila ang kapanahonan sa Pentecostes. Ang estruktura nga mapahimutang pinaagi sa pagdugtong sa mga linya hingpit gayod nga balaan. Ang kapanahonan sa Pentecostes sa maong estruktura sa tin-aw naghulagway sa tulo ka mga lakang sa tulo ka mga manulonda. Kini nagdala sa timaan sa “Kamatuoran.” Kini nagdala sa timaan sa Alpha ug Omega. Kini nagdala sa timaan ni Palmoni. Kini naggiya sa usa ka estudyante ngadto sa kinahiladman gayod sa Labing Balaan nga Dapit. Kini nag-ila sa templo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Kini nagpadayon hangtod sa bag-ong gihimong yuta.
This truth of Leviticus twenty-three is now being unsealed in connection with the temple test that precedes the litmus and third test. The third angel arrived in 1844, and then again at 9/11 and then again in 2023. When the third angel arrived in 1844 the faithful were to by faith follow Christ into the Most Holy Place. Leviticus twenty-three is the path into the Most Holy Place and represents an element of the temple test. John was told to measure the temple and also the worshippers therein.
Kining kamatuoran sa Levitico baynte-tres karon ginabukhad na may kalabutan sa pagsulay sa templo nga nagauna sa litmus ug sa ikatulong pagsulay. Ang ikatulong manulonda miabut niadtong 1844, ug unya pag-usab sa 9/11 ug unya pag-usab sa 2023. Sa pag-abut sa ikatulong manulonda niadtong 1844, ang mga matinumanon kinahanglan, pinaagi sa pagtoo, mosunod kang Cristo ngadto sa Labing Balaan nga Dapit. Ang Levitico baynte-tres mao ang dalan paingon ngadto sa Labing Balaan nga Dapit ug nagrepresentar sa usa ka elemento sa pagsulay sa templo. Si Juan gisugo sa pagsukod sa templo ug usab sa mga magsisimba diha niana.
Miller’s casket is the temple and the jewels are the worshippers therein. Malachi’s storehouse is the temple and the tithes are the worshippers therein. The Pentecostal season, as represented in the line upon line application of Leviticus twenty-three represents the temple of the one hundred and forty-four thousand. More directly it illustrates the ark of the covenant, with the covering cherubs looking at the Ten Commandments, Aaron’s rod that budded and the golden pot of manna.
Ang kabaong ni Miller mao ang templo ug ang mga mutya mao ang mga magsisimba sa sulod niini. Ang tipiganan ni Malakias mao ang templo ug ang mga ikapulo mao ang mga magsisimba sa sulod niini. Ang panahon sa Pentecostes, sumala sa gihulagway sa line upon line nga pag-aplikar sa Levitico bente-tres, nagrepresentar sa templo sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo. Sa mas diretso nga paagi, kini naghulagway sa arka sa tugon, uban sa mga querubin nga nagatabon nga nagatan-aw sa Napulo ka Sugo, sa sungkod ni Aaron nga mipamulak, ug sa bulawang kolon sa manna.
The covering cherubs are angels, and angels represent a message and the messenger. The message that is the alpha message of Leviticus twenty-three is the seventh-day Sabbath, and the omega message is the seventh-year Sabbath. Both are messages, and they are also the alpha and omega messages of William Miller and the Millerites, with the fulfillment of the “seven times,” in 1798, a symbol of the seventh-year Sabbath, and in 1844, God led His people into the Most Holy Place, where they discovered the seventh-day Sabbath. Those two Sabbaths are the first and last holy convocations in Leviticus twenty-three, and the Pentecostal season is positioned between them both, just as the ark was positioned between the two covering cherubs.
Ang nagtabon nga mga kerubin mga manulonda, ug ang mga manulonda nagrepresentar sa usa ka mensahe ug sa mensahero. Ang mensahe nga mao ang alpha nga mensahe sa Levitico kapitulo baynte-tres mao ang Igpapahulay sa ikapitong adlaw, ug ang omega nga mensahe mao ang Igpapahulay sa ikapitong tuig. Silang duha mga mensahe, ug sila usab mao ang alpha ug omega nga mga mensahe ni William Miller ug sa mga Millerita, uban sa katumanan sa “pito ka panahon,” niadtong 1798, usa ka simbolo sa Igpapahulay sa ikapitong tuig, ug niadtong 1844, ang Dios nagmando sa Iyang katawhan ngadto sa Labing Balaan nga Dapit, diin ilang nadiskobrehan ang Igpapahulay sa ikapitong adlaw. Kining duha ka mga Igpapahulay mao ang nahauna ug naulahi nga mga balaang katiguman sa Levitico kapitulo baynte-tres, ug ang panahon sa Pentecostes nahimutang taliwala kanilang duha, maingon nga ang arka nahimutang taliwala sa duha ka nagtabon nga mga kerubin.
The temple is to be measured, and it includes leaving off the courtyard that is given to the Gentiles. At the Sunday law judgment for the house of God ends, and the judgment of the Gentiles begins. The times of the Gentiles ended in 1798, at the end of 1,260 years, and at the end of three and a half days, (a symbol of 1,260) John was to leave off the courtyard.
Ang templo pagasukdonon, ug kini naglakip sa pagbiya sa hawanan sa gawas nga gihatag sa mga Gentil. Sa paghukom sa balaod sa Domingo, ang paghukom alang sa balay sa Dios matapos, ug ang paghukom sa mga Gentil magsugod. Ang mga panahon sa mga Gentil natapos niadtong 1798, sa katapusan sa 1,260 ka tuig, ug sa katapusan sa tulo ug tunga ka adlaw, (usa ka simbolo sa 1,260) si Juan gisugo sa pagbiya sa hawanan sa gawas.
And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein. But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. Revelation 11:1, 2.
Ug gihatagan ako ug usa ka bagakay nga sama sa usa ka sungkod; ug ang manulonda mitindog, nga nagaingon: Tindog, ug sukda ang templo sa Dios, ug ang halaran, ug ang mga nagasimba didto. Apan ang sawang nga anaa sa gawas sa templo pasagdi, ug ayaw kini sukda; kay kini gihatag ngadto sa mga Hentil: ug ang balaang siyudad ilang yatakan sulod sa kap-atan ug duha ka bulan. Pinadayag 11:1, 2.
The court was to be left off, for it was given to the Gentiles, who trod it under foot for three and a half days, or forty-two months.
Ang sawang kinahanglan biyaan, kay kini gihatag ngadto sa mga Gentil, nga magayatak niini ilalom sa ilang mga tiil sulod sa tulo ug tunga ka adlaw, o kap-atan ug duha ka bulan.
And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. Luke 21:24.
Ug sila mangapukan pinaagi sa sulab sa espada, ug pagadad-on sila nga mga binihag ngadto sa tanang mga nasud: ug ang Jerusalem pagatumban sa mga Hentil, hangtod nga matuman ang mga panahon sa mga Hentil. Lucas 21:24.
The times of the Gentiles was fulfilled in 1798, when the book of Daniel was unsealed.
Natuman sa 1798 ang mga panahon sa mga Hentil, sa dihang giablihan ang basahon ni Daniel.
“In the temple at Jerusalem a low wall separated the outer court from all other portions of the sacred building. Upon this wall were inscriptions in different languages, stating that none but Jews were allowed to pass this boundary. Had a Gentile presumed to enter the inner enclosure, he would have desecrated the temple, and would have paid the penalty with his life. But Jesus, the originator of the temple and its service, drew the Gentiles to Him by the tie of human sympathy, while His divine grace brought to them the salvation which the Jews rejected.” The Desire of Ages, 194.
“Sa templo sa Jerusalem, may usa ka ubos nga bongbong nga nagbulag sa gawas nga sawang gikan sa tanang ubang bahin sa sagradong building. Sa ibabaw niini nga bongbong dihay mga sinulat sa nagkalainlaing pinulongan, nga nagpahibalo nga walay bisan kinsa gawas sa mga Judio ang gitugotan sa paglabang niining utlanan. Kon ang usa ka Gentil mangahas sa pagsulod sa sulod nga paril, mahugawan niya ang templo, ug pagabayran niya ang silot pinaagi sa iyang kinabuhi. Apan si Jesus, ang Magbubuhat sa templo ug sa iyang pag-alagad, midani sa mga Gentil ngadto Kaniya pinaagi sa bugkos sa tawhanong kalooy, samtang ang Iyang langitnong grasya nagdala ngadto kanila sa kaluwasan nga gisalikway sa mga Judio.” The Desire of Ages, 194.
December 31, 2023 ended the three and a half prophetic days from the disappointment of July 18, 2020. That three and a half years identifies that a prophetic message would then be unsealed, and that the times of the Gentiles was fulfilled, and left off of the measuring of the temple and the worshippers therein. At the Sunday law, which in the Pentecostal season was the Day of Pentecost, judgment passes unto the Gentiles. When we leave off the times of the Gentiles when measuring the temple of the one hundred and forty-four thousand, we find that December 31, 2023 unto the Sunday law is the temple.
Ang Disyembre 31, 2023 nagtapos sa tulo ug tunga ka manalagnong mga adlaw gikan sa kapakyasan sa Hulyo 18, 2020. Kana nga tulo ug tunga ka tuig nagtimaan nga ang usa ka manalagnong mensahe unya pagabuksan, ug nga ang mga panahon sa mga Hentil natuman na, ug mihunong na sa pagsukod sa templo ug sa mga magsisimba diha niini. Sa balaod sa Domingo, nga sa panahon sa Pentecostes mao ang Adlaw sa Pentecostes, ang paghukom moagi ngadto sa mga Hentil. Sa dihang mobiya kita sa mga panahon sa mga Hentil sa pagsukod sa templo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, atong makita nga ang Disyembre 31, 2023 hangtod sa balaod sa Domingo mao ang templo.
The witness of the temple is that it is raised up in two steps; first the foundation, then the temple is identified as finished when the foundation stone that was rejected, marvelously becomes the head of the corner. The foundation was laid when ancient Israel came out of Babylon in the history of the first decree, and the temple was finished in the history of the second decree, but before the third decree. The foundational test occurred in 2024 and we are now in the temple test. That temple test ends at the third and litmus test, and the temple test requires God’s people to measure the temple.
Ang pagpamatuod sa templo mao nga kini ginapatindog diha sa duha ka mga lakang; una ang patukoranan, unya ang templo mailhan nga nahuman na sa dihang ang batong patukoranan nga gisalikway, sa kahibulongang paagi, mahimong ulohan sa suok. Ang patukoranan gibutang sa dihang ang karaang Israel migula gikan sa Babilonia diha sa kasaysayan sa unang sugo, ug ang templo nahuman diha sa kasaysayan sa ikaduhang sugo, apan sa dili pa ang ikatulong sugo. Ang pasulay sa patukoranan nahitabo niadtong 2024 ug ania na kita karon sa pasulay sa templo. Kining pasulay sa templo matapos sa ikatulong ug litmus nga pasulay, ug ang pasulay sa templo nagkinahanglan sa katawohan sa Dios sa pagsukod sa templo.
The temple in Leviticus twenty-three is raised up from December 31, 2023 unto the Sunday law, and within that prophetic history the three tests that always occur when a prophecy is unsealed are represented. The last of the three is the litmus test, that was represented by the Exeter camp meeting. At that meeting you either attended the meetings in the tent where Elder Snow twice presented his message of the true Midnight Cry, or you attended the emotional and unbalanced meetings over at the Watertown tent. When the meetings ended the message of the true Midnight Cry went like a tidal wave. Exeter was the litmus test, and the litmus test represents the sealing.
Ang templo diha sa Levitico baynte-trés ginapatindog gikan sa Disyembre 31, 2023 ngadto sa balaod sa Domingo, ug sulod nianang mapanagnaong kasaysayan girepresentar ang tulo ka mga pagsulay nga sa kanunay mahitabo sa dihang ang usa ka tagna pagabuksan na. Ang kataposan sa tulo mao ang litmus test, nga girepresentahan sa Exeter camp meeting. Niadtong tigom, mitambong ka man sa mga panagtigom sa tolda diin si Elder Snow kaduha mipresentar sa iyang mensahe sa tinuod nga Midnight Cry, o mitambong ka sa emosyonal ug dili timbang nga mga panagtigom didto sa tolda sa Watertown. Sa dihang natapos ang mga panagtigom, ang mensahe sa tinuod nga Midnight Cry mikatag sama sa usa ka tidal wave. Ang Exeter mao ang litmus test, ug ang litmus test nagarepresentar sa pagtimri.
The Exeter camp meeting was typified by Christ triumphal entry into Jerusalem, and Lazarus led the ass Jesus rode upon. Lazarus death was the disappointment of July 18, 2020, but he was also Christ’s crowning miracle and the “seal” of His divinity.
Ang miting sa kampo sa Exeter gipaila ilalom sa hulagway pinaagi sa malampusong pagsulod ni Cristo ngadto sa Jerusalem, ug si Lazaro maoy nagdala sa asno nga gisakyan ni Jesus. Ang kamatayon ni Lazaro mao ang kapakyasan sa Hulyo 18, 2020, apan siya usab mao ang labing halangdong milagro ni Cristo ug ang “selyo” sa Iyang pagka-Diosnon.
“Had Christ been in the sickroom, Lazarus would not have died; for Satan would have had no power over him. Death could not have aimed his dart at Lazarus in the presence of the Life-giver. Therefore Christ remained away. He suffered the enemy to exercise his power, that He might drive him back, a conquered foe. He permitted Lazarus to pass under the dominion of death; and the suffering sisters saw their brother laid in the grave. Christ knew that as they looked on the dead face of their brother their faith in their Redeemer would be severely tried. But He knew that because of the struggle through which they were now passing their faith would shine forth with far greater power. He suffered every pang of sorrow that they endured. He loved them no less because He tarried; but He knew that for them, for Lazarus, for Himself, and for His disciples, a victory was to be gained.
“Kon si Cristo atua pa sa lawak sa masakiton, si Lazaro dili unta mamatay; kay si Satanas walay gahum ibabaw kaniya. Ang kamatayon dili unta makahimo sa pagpunting sa iyang bangkaw kang Lazaro diha sa presensya sa Maghahatag-sa-Kinabuhi. Busa nagpabilin nga layo si Cristo. Gitugotan Niya ang kaaway sa paggamit sa iyang gahum, aron iya siyang mapaatras ingon nga usa ka napildi nga kaaway. Gitugotan Niya si Lazaro nga maagian ilalom sa paggahum sa kamatayon; ug nakita sa nag-antus nga mga igsoon nga babaye ang ilang igsoon nga gibutang sa lubnganan. Nahibalo si Cristo nga, samtang nagtan-aw sila sa patayng nawong sa ilang igsoon, ang ilang pagtuo sa ilang Manunubos pagasulayan sa hilabihan gayud. Apan nahibalo Siya nga tungod sa pakigbisog nga ilang giantos karon, ang ilang pagtuo mosidlak uban sa labi pang dakong gahum. Giantus Niya ang matag kasakit sa kasubo nga ilang giantos. Wala Niya sila higugmaa ug labi ka diyutay tungod kay Siya naglangan; apan nahibalo Siya nga alang kanila, alang kang Lazaro, alang sa Iyang kaugalingon, ug alang sa Iyang mga tinun-an, may usa ka kadaugan nga pagabatonon.”
“‘For your sakes,’ ‘to the intent ye may believe.’ To all who are reaching out to feel the guiding hand of God, the moment of greatest discouragement is the time when divine help is nearest. They will look back with thankfulness upon the darkest part of their way. ‘The Lord knoweth how to deliver the godly,’ 2 Peter 2:9. From every temptation and every trial He will bring them forth with firmer faith and a richer experience.
“‘Alang kaninyo,’ ‘aron kamo motuo.’ Alang sa tanan nga naningkamot sa pagkab-ot aron mabati ang nagmando nga kamot sa Dios, ang takna sa labing dakong pagkaluya sa kasingkasing mao ang panahon nga ang langitnong tabang labing haduol. Sa ulahi sila molingi pag-usab uban ang pagpasalamat ngadto sa labing mangitngit nga bahin sa ilang dalan. ‘Ang Ginoo nasayod sa pagluwas sa mga diosnon,’ 2 Pedro 2:9. Gikan sa matag pagtintal ug matag pagsulay Iyang pagagawason sila uban ang labi pang malig-ong pagtoo ug mas madagayaong kasinatian.”
“In delaying to come to Lazarus, Christ had a purpose of mercy toward those who had not received Him. He tarried, that by raising Lazarus from the dead He might give to His stubborn, unbelieving people another evidence that He was indeed ‘the resurrection, and the life.’ He was loath to give up all hope of the people, the poor, wandering sheep of the house of Israel. His heart was breaking because of their impenitence. In His mercy He purposed to give them one more evidence that He was the Restorer, the One who alone could bring life and immortality to light. This was to be an evidence that the priests could not misinterpret. This was the reason of His delay in going to Bethany. This crowning miracle, the raising of Lazarus, was to set the seal of God on His work and on His claim to divinity.” The Desire of Ages, 528, 529.
“Sa paglangan sa pag-anhi kang Lazaro, si Cristo may katuyoan sa kalooy alang niadtong wala modawat Kaniya. Midugay Siya, aron pinaagi sa pagbanhaw kang Lazaro gikan sa mga patay makahatag Siya sa Iyang masukihon, dili motoo nga katawohan ug usa pa ka pamatuod nga Siya gayod mao ang ‘pagkabanhaw, ug ang kinabuhi.’ Dili Siya buot motugyan sa tanang paglaom alang sa katawohan, ang kabus, nagsalaag nga mga karnero sa banay sa Israel. Ang Iyang kasingkasing naguba tungod sa ilang pagkadili-maghinulsol. Diha sa Iyang kalooy nagtuyo Siya sa paghatag kanila ug usa pa ka pamatuod nga Siya mao ang Magpapahiuli, ang Usa nga Siya lamang ang makahimo sa pagpadayag sa kinabuhi ug pagka-imortal. Kini unta mahimong usa ka pamatuod nga dili masayop sa paghubad sa mga sacerdote. Mao kini ang hinungdan sa Iyang paglangan sa pag-adto sa Betania. Kining kinatumyan nga milagro, ang pagbanhaw kang Lazaro, maoy magbutang sa timaan sa Dios ibabaw sa Iyang buhat ug sa Iyang pag-angkon sa pagka-Dios.” The Desire of Ages, 528, 529.
The triumphal entry began with the loosing of an ass for Christ to ride upon.
Ang madaugong pagsulod nagsugod sa paghubad sa usa ka asno aron sakyan ni Cristo.
And when they drew nigh unto Jerusalem, and were come to Bethphage, unto the mount of Olives, then sent Jesus two disciples, Saying unto them, Go into the village over against you, and straightway ye shall find an ass tied, and a colt with her: loose them, and bring them unto me. And if any man say ought unto you, ye shall say, The Lord hath need of them; and straightway he will send them. All this was done, that it might be fulfilled which was spoken by the prophet, saying, Tell ye the daughter of Sion, Behold, thy King cometh unto thee, meek, and sitting upon an ass, and a colt the foal of an ass. And the disciples went, and did as Jesus commanded them. Matthew 21:1–6.
Ug sa diha nga nagkaduol sila sa Jerusalem, ug nahiabut sa Bethphage, sa Bukid sa mga Olibo, unya gipaadto ni Jesus ang duha ka mga tinun-an, Nga nagaingon kanila, Umadto kamo sa baryo nga anaa sa inyong atbang, ug dihadiha makakaplag kamo ug usa ka asno nga gihigot, ug usa ka nati nga kauban niya: hubara sila, ug dad-a sila nganhi kanako. Ug kon adunay bisan kinsa nga moingon ug bisan unsa kaninyo, magaingon kamo, Ang Ginoo may kinahanglan kanila; ug dihadiha ipadala niya sila. Kining tanan nahitabo aron matuman ang gipamulong pinaagi sa propeta, nga nagaingon, Sultihi ninyo ang anak nga babaye sa Sion, Ania karon, ang imong Hari nagaanha kanimo, maaghop, ug nagalingkod ibabaw sa usa ka asno, ug sa usa ka nati nga anak sa usa ka asno. Ug ang mga tinun-an milakaw, ug gibuhat sumala sa gisugo kanila ni Jesus. Mateo 21:1–6.
The Midnight Cry message joined the message of the second angel that had arrived at the first disappointment. In the time of Christ that disappointment was the death of Lazarus, and for the Millerites it was the failed prediction of 1843, that arrived on April 19, 1844. Both those disappointments represent July 18, 2020.
Ang mensahe sa Singgit sa Tunga-tungang Gabii nahiusa sa mensahe sa ikaduhang manulonda nga miabot sa unang kapakyasan. Sa panahon ni Cristo, kana nga kapakyasan mao ang kamatayon ni Lazaro, ug alang sa mga Millerite, kini mao ang napakyas nga panagna sa 1843, nga miabot niadtong Abril 19, 1844. Kining duha ka kapakyasan nagrepresentar sa Hulyo 18, 2020.
In the Pentecostal season represented by Leviticus twenty-three the litmus test is represented by the threefold waymark of the feast of trumpets, Christ’s ascension and the Day of Atonement. Those three steps represent the litmus test in relation to the first two tests of the foundation and the temple. Those three steps come five days before the Sunday law of Pentecost and represent a lifting up of the one hundred and forty-four thousand as the ensign. If they pass the litmus test, they are lifted up, if they don’t, they are blown out of the windows of Miller’s dream.
Sa panahon sa Pentecostes nga gihulagway sa Levitico 23, ang litmus test gihulagway pinaagi sa tulo-ka-pilo nga timailhan sa dalan sa fiesta sa mga trumpeta, sa pagkayab ni Cristo, ug sa Adlaw sa Pagpasig-uli. Kining tulo ka mga lakang nagrepresentar sa litmus test kalabot sa unang duha ka mga pagsulay sa patukoranan ug sa templo. Kining tulo ka mga lakang moabut lima ka adlaw sa wala pa ang Sunday law sa Pentecostes ug nagrepresentar sa pagpataas sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo ingon nga bandila. Kon makapasar sila sa litmus test, pagabayawon sila; kon dili, ipahuyop sila gawas sa mga bintana sa damgo ni Miller.
The third step of the sealing is the Day of Atonement and it represents the blotting out of sin. The second step is the lifting up of Malachi’s offering of Levites and the first step is the message of the trumpets. Since 1844 mankind has been living in the history of the sounding of the seventh trumpet. The external message of the seventh trumpet is the message of the third woe of Islam and the internal message of the seventh trumpet is Christ’s work of combining His Divinity with the humanity of the one hundred and forty-four thousand.
Ang ikatulong lakang sa pagpatik mao ang Adlaw sa Pagtabon-sa-Sala, ug kini nagrepresentar sa pagpapas sa sala. Ang ikaduhang lakang mao ang pagpataas sa halad ni Malakias nga gikan sa mga Levita, ug ang unang lakang mao ang mensahe sa mga trumpeta. Sukad sa 1844, ang katawhan nagkinabuhi sulod sa kasaysayan sa pagtunog sa ikapitong trumpeta. Ang panggawas nga mensahe sa ikapitong trumpeta mao ang mensahe sa ikatulong kaalautan sa Islam, ug ang sulod nga mensahe sa ikapitong trumpeta mao ang buluhaton ni Cristo sa paghiusa sa Iyang pagka-Dios sa pagkatawo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.
We will continue in the next article.
Magpadayon kita sa sunod nga artikulo.
“In the writings of the prophets are portrayed scenes that, although hoary with age, appear to us in the freshness and power of new revelations. Through faith we understand that these records of God’s dealings with his people in past ages have been preserved in order that we may discern the lessons God desires to teach us by present-day experiences.
“Diha sa mga sinulat sa mga manalagna gihulagway ang mga talan-awon nga, bisan tigulang na kaayo tungod sa kalugdang sa panahon, makita kanato diha sa kabag-o ug gahum sa bag-ong mga pagpadayag. Pinaagi sa pagtuo atong nasabtan nga kining mga talaan sa mga pagpakiglabot sa Dios sa iyang katawhan sa nangaging mga kapanahonan gitipigan aron atong maila ang mga leksiyon nga gitinguha sa Dios sa pagtudlo kanato pinaagi sa mga kasinatian sa karong panahona.
“Living, as we are, in no less momentous a period than that just prior to Christ’s second advent, we need to be especially careful to avoid making mistakes similar to those made by the Jews living in the time of Christ’s first advent.
Samtang nagkinabuhi kita, ingon nga ania sa usa ka yugto nga dili moubos sa pagkamasulondanong kahinungdanon kay sa yugto sa wala pa ang ikaduhang pag-anhi ni Cristo, kinahanglan nga labi kitang mabinantayon aron malikayan ang paghimo sa mga kasaypanan nga susama niadtong nahimo sa mga Judio nga nagkinabuhi sa panahon sa nahaunang pag-anhi ni Cristo.
“Like the Jewish leaders, who gradually devised a formal system of worship, in which the importance of unessential matters was greatly magnified, some men are now in danger of losing sight of the important truths applicable to this generation, and of seeking for those things that are new, strange, entrancing.
“Sama sa mga pangulong Judio, nga anam-anam nagmugna ug usa ka pormal nga sistema sa pagsimba, diin ang kahinungdanon sa mga butang nga dili mahinungdanon gipadako pag-ayo, ang pipila ka mga tawo karon anaa sa kapeligrohan nga mawad-an sa pagtan-aw sa mga kamatuoran nga mahinungdanon alang niining kaliwatana, ug sa pagpangita niadtong mga butang nga bag-o, katingalahan, makabibihag.
“There is need of cherishing elevated principles. Those who search after and advocate fanciful ideas need to be taught what is truth before they attempt to teach others. Man-made theories and suppositions are not to be sought after as truth.
“Adunay panginahanglan sa pag-amping sa halangdong mga prinsipyo. Kadtong nangita ug nagpasiugda sa hinanduraw nga mga panghunahuna kinahanglan tudloan kon unsa ang kamatuoran sa dili pa sila mosulay sa pagtudlo sa uban. Ang mga teyorya ug mga pangagpas nga hinimo sa tawo dili angay pangitaon ingon nga kamatuoran.
“There are many who are as true as steel to principle, and these will be helped and blessed; for they are weeping between the porch and the altar, saying, ‘Spare thy people, O Lord, and give not thine heritage to reproach.’ We must let the foundation principles of the third angel’s message stand out clear and distinct. The great pillars of our faith will hold all the weight that can be placed upon them.
“Daghan ang matinumanon sa baruganan nga ingon ka lig-on sa puthaw, ug kini sila tabangan ug panalanginan; kay sila naghilak tali sa alagianan ug sa halaran, nga nagaingon, ‘Luoyi ang Imong katawohan, Oh Jehova, ug ayaw itugot nga ang Imong panulondon mahatag ngadto sa pagbiaybiay.’ Kinahanglan tugotan nato nga ang mga pundasyong baruganan sa mensahe sa ikatulong manulonda mapadayag nga tin-aw ug malinawon nga mailhan. Ang dagkong mga haligi sa atong pagtuo makapas-an sa tanang gibug-aton nga ikabutang ibabaw kanila.
“In this age of error, of day-dreaming and reverie, we need to learn the first principles of the doctrine of Christ. Let us strive to be able to say with the apostle, ‘We have not followed cunningly devised fables when we made known unto you the power and coming of our Lord Jesus Christ.’ The Lord calls upon us to follow high and noble principles.
“Niining panahona sa kasaypanan, sa pagdamgo sa maadlaw ug sa paghanduraw, kinahanglan nga atong tun-an ang unang mga prinsipyo sa doktrina ni Cristo. Paninguhaa nato nga makahimo sa pag-ingon uban sa apostol, ‘Wala kami magasunod sa mga sugilanon nga maampingong hinimo sa pagkamaalamon sa diha nga among gipahibalo kaninyo ang gahum ug pag-anhi sa atong Ginoong Jesu-Cristo.’ Gitawag kita sa Ginoo sa pagsunod sa hataas ug halangdon nga mga prinsipyo.”
“Truth, present truth, is all that the word of God represents it to be. The Lord would have his people keep themselves from all superfluities, from all that tends to mysticism. Let those who are tempted to indulge in fanciful, imaginary doctrines sink the shaft deep into the quarries of heavenly truth, and secure the treasure that means life eternal to the receiver. In the word there are the most precious truths. These will be found by those who study with earnestness; for heavenly angels will direct the search.
“Ang kamatuoran, ang karon nga kamatuoran, mao gyud ang tanan nga girepresentar niini sa pulong sa Dios. Buot sa Ginoo nga ang Iyang katawhan magbantay sa ilang kaugalingon gikan sa tanang mga kapin nga butang, gikan sa tanan nga nagatultol ngadto sa mistisismo. Hinaut nga kadtong mga tentado sa pagpatuyang sa mga malalangon, hinanduraw nga mga doktrina molusad pag-ayo sa ilang pagkalot sa mga minahan sa langitnong kamatuoran, ug masiguro ang bahandi nga nagakahulogan ug kinabuhing dayon alang sa nakadawat niini. Diha sa pulong anaa ang labing bililhon nga mga kamatuoran. Kini pagakaplagan niadtong mga magatoon uban ang kakugi ug kaseryosohan; kay ang langitnong mga manolunda maoy magatultol sa pagpangita.
“Referring to those who are now living upon the earth, Paul declared: ‘The time will come when they will not endure sound doctrine, but after their own lusts shall they heap to themselves teachers, having itching ears; and they shall turn away their ears from the truth, and shall be turned unto fables.’
“Nagtumong sa mga nagapuyo karon dinhi sa yuta, si Pablo mipahayag: ‘Moabot ang panahon nga dili sila makaantus sa maayong pagtulon-an, kondili subay sa ilang kaugalingong mga kailibgon magatigum sila ug mga magtutudlo alang sa ilang kaugalingon, nga adunay mga dalunggan nga nagakamang; ug iliko nila ang ilang mga dalunggan gikan sa kamatuoran, ug ibalik ngadto sa mga sugilanon nga binuhat-buhat.’”
“How significant, how soul-stirring, is the charge Paul gave at the time he prophesied concerning those who would not endure sound doctrine: ‘I charge thee therefore before God, and the Lord Jesus Christ, who shall judge the quick and the dead at his appearing and his kingdom: Preach the word; be instant in season, out of season; reprove, rebuke, exhort with all long-suffering and doctrine.’
“Pagkadako gayud ug pagkapukaw sa kalag ang sugo nga gihatag ni Pablo sa dihang siya nagtagna mahitungod niadtong dili moantus sa himsog nga pagtulon-an: ‘Busa, ginatugon ko ikaw sa atubangan sa Dios ug sa Ginoong Jesu-Cristo, nga mao ang magahukom sa mga buhi ug sa mga patay sa iyang pagpakita ug sa iyang gingharian: Imantala ang pulong; andama ang imong kaugalingon sa panahon ug sa dili panahon; badlonga, sawayi, dasiga uban sa tanang pagpailub ug pagtulon-an.’”
“Those who commune with God walk in the light of the Sun of Righteousness. They do not dishonor their Redeemer by corrupting their way before God. Heavenly light shines upon them. As they near the close of this earth’s history, their knowledge of Christ, and of the prophecies relating to him, greatly increases. They are of infinite worth in God’s sight; for they are in unity with his Son. To them the word of God is of surpassing beauty and loveliness. They see its importance. Truth is unfolded to them. The doctrine of the incarnation is invested with a soft radiance. They see that the Scripture is the key that unlocks all mysteries and solves all difficulties. Those who have been unwilling to receive the light and walk in the light will be unable to understand the mystery of godliness, but those who have not hesitated to take up the cross and follow Jesus, will see light in God’s light.” The Southern Watchman, April 4, 1905.
“Ang mga nakig-ambitay sa Dios nagalakaw diha sa kahayag sa Adlaw sa Pagkamatarong. Wala nila pasipalahan ang ilang Manunubos pinaagi sa pagdaut sa ilang dalan sa atubangan sa Dios. Ang langitnong kahayag nagdan-ag ibabaw kanila. Samtang nagkahiduol sila sa panapos sa kasaysayan niining kalibotana, ang ilang kahibalo mahitungod kang Cristo, ug sa mga tagna nga may kalabotan kaniya, daku gayod ang pag-uswag. Sila adunay walay kinutuban nga bili sa pagtan-aw sa Dios; kay sila anaa sa panaghiusa uban sa iyang Anak. Alang kanila ang pulong sa Dios adunay hilabihan ka dakong katahom ug kamadanihon. Ilang nakita ang kahinungdanon niini. Ang kamatuoran gipadayag kanila. Ang doktrina sa pagkahimong unod gisul-oban sa malumo nga kasidlak. Ilang nakita nga ang Kasulatan mao ang yawi nga nag-abli sa tanang mga tinago ug nagsulbad sa tanang mga kalisdanan. Kadtong mga dili buot modawat sa kahayag ug maglakaw diha sa kahayag dili makahimo sa pagsabut sa tinago sa pagkadiosnon, apan kadtong wala magduha-duha sa pagpasan sa krus ug pagsunod kang Jesus, makakita sa kahayag diha sa kahayag sa Dios.” The Southern Watchman, April 4, 1905.