Niadtong 1844, ang doktrina sa Igpapahulay sa ikapitong adlaw gibuksan ug unya gipasiugda kang Sister White sa dihang mitan-aw siya ngadto sa arka sa tugon. Girekord usab niya nga sa kaulahiang mga adlaw ang doktrina sa pagkakatawo nagbaton sa maong langitnong pagpasiugda. Ang Igpapahulay sa ikapitong adlaw nagrepresentar sa pinasahi nga kahayag gikan sa arka sa dihang nagsugod ang antitipikal nga Adlaw sa Pagtabon-sa-Sala, ug ang Igpapahulay sa ikapitong tuig nagrepresentar sa pinasahi nga kahayag gikan sa arka sa dihang ang antitipikal nga Adlaw sa Pagtabon-sa-Sala moabot sa iyang kataposan.
Ang doktrina sa pagka-incarnate gipaila pinaagi sa hulagway sa kataposang balaang panagtigom sa Levitico 23; kini mao ang omega sa Igpapahulay sa ikapitong adlaw, nga mao ang unang balaang panagtigom sa sinugdanan sa Levitico 23. Kadtong unang Igpapahulay nagrepresentar sa mamugnaong gahum sa Dios ug ang kataposang Igpapahulay nagrepresentar sa Iyang gahum sa paglalang pag-usab. Kadtong unang Igpapahulay girepresentahan sa numero “23” ug ang kataposan sa numero “252.”
Kadtong duha ka mga simbolo mao ang mga tumbanan sa Levitico 23 ug sila usab ang mga tumbanan sa kasaysayan sa mga Millerite. Ang 1798 mao ang katumanan sa 2,520 ka tuig batok sa amihanang gingharian sa Israel ug ang 2,300 ka tuig natuman niadtong Oktubre 22, 1844. Sa dihang si Sister White gidala ngadto sa santuwaryo ug mitan-aw sa Napulo ka mga Sugo, siya nagtimaan sa katawhan sa Dios sa kaulahiang mga adlaw nga nagsunod kang Cristo ngadto sa Labing Balaang Dapit sa dihang Iyang gitapus ang Iyang buhat sa pagpasig-uli. Ang pagsulay sa templo mao ang pagsulay sa pagsunod sa Cordero bisan asa Siya moadto.
Kini sila ang wala mahugawi sa mga babaye; kay sila mga ulay. Kini sila ang mosunod sa Cordero bisan asa siya moadto. Kini sila ang tinubos gikan sa taliwala sa mga tawo, nga mao ang mga unang bunga alang sa Dios ug alang sa Cordero. Pinadayag 14:4.
Si Sister White, ingon nga usa ka propeta, naghulagway sa mga matinumanon sa sinugdan nga misulod pinaagi sa pagtuo ngadto sa Labing Balaang Dapit, ug sa pagbuhat niini siya naghatag ug panig-ingnan sa mga matinumanon sa katapusan nga mosulod pinaagi sa pagtuo ngadto sa Labing Balaang Dapit ug unya motan-aw ngadto sa arka. Ang ilang makita didto nga nahayagan mao ang doktrina sa pagpakatawo, ang pagkompleto sa paghiusa-sa-usa. Ilang makita ang duha ka nagatabon nga mga kerubin nga nagrepresentar sa duha ka mga Igpapahulay sa paglalang ug sa paglalang pag-usab. Ilang makita ang 252 sa usa ka kilid sa arka ug ang 23 sa pikas ug maila nga, uyon sa paglalang ug sa paglalang pag-usab, ang 23 nagrepresentar sa kaminyoon sa Pagka-Dios uban sa pagkatawo, ug ilang makita ang 252 ingon nga simbolo sa pagkausab sa usa ka tawo ngadto sa usa ka tawo nga nahiusa uban sa Pagka-Dios.
Ang lingkoranan sa kalooy dili pagatangtangon, busa alang kang Sister White ang pagtan-aw sa sulod usa ka pinasahi nga pagpadayag, ug sa pagpanagna ang hulagway labaw pang alang sa ulahing mga adlaw kay sa mga adlaw diin siya nabuhi. Pinaagi sa pagtan-aw kita mausab. Ang pagsulay sa templo mao si Cristo nga nagamando sa Iyang ulay nga katawhan ngadto sa Iyang templo, matag lakang. Ang mga kamatuoran sa pagpanagna nagrepresentar sa mga lakang subay sa dalan nga napasanag sa mensahe sa Tunga-tungang Singgit.
Ang templo sa Millerite nga kap-atan ug unom ka tuig usa ka lakang.
Ang tawhanong templo sa “23,” (lalaki ug babaye, gibuhat Niya sila) maoy usa ka lakang.
Ang pagpatindog ni Cristo sa Iyang templo sulod sa tulo ka adlaw usa ka lakang.
Ang tipiganan mao ang templo sa Malaquias.
Gilimpyohan ni Nehemias ang tipiganan gikan sa paghugaw ni Tobias.
Kadtong temploha mao ang dapit diin nadiskobrehan sa labawng pari nga si Hilkias ang mga sinulat ni Moises sa panahon sa pagpasig-uli ni Haring Josias.
Ang templo nga gilimpyohan ni Nehemias gikan sa pagpasipala mao usab ang mao rang templo nga kaduha gilimpyohan ni Cristo gikan sa “sacrilegious profanation” niini, sumala sa gipahayag ni Sister White.
Ang kabaong sa damgo ni Miller usa ka hagdanan.
Sa diha nga si Cristo magiyahan na sa Iyang mga matinumanon ngadto sa Labing Balaang Dapit, sila Iyang pangulohan, ingon sa girepresentar kang Igsoong White, paingon sa arka, iyang ipataas ang lingkoranan sa kalooy ug tugotan sila sa pagtan-aw sa sulod niini. Sa ilang pagtan-aw sa sulod, ilang makita nga ang doktrina sa pagkatawo ni Cristo ug ang Igpapahulay sa ikapitong adlaw kapwa ginabistihan sa usa ka malumo nga kahayag. Linya ibabaw sa linya, kadtong nagaila sa mga doktrina nga “ginabistihan sa usa ka malumo nga kasanag” mopahiuyon kang Igsoong White sa pagsulod pinaagi sa pagtoo ngadto sa Labing Balaang Dapit ug sa pagtan-aw sulod sa arka.
Ang karaang mga manalagna misulti nga labaw pang espesipiko alang sa ulahing mga adlaw kay sa mga adlaw diin sila nagpuyo. Sa dihang kadtong karaang mga manalagna mismo mahimong kabahin sa pagpamatuod, sila nagrepresentar sa katawhan sa Dios sa ulahing mga adlaw, ug ang katawhan sa Dios sa ulahing mga adlaw mao ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Si Sister White tingali mao ang labing mahinungdanong karaang manalagna, kay ang tanan niyang mga hulagway nagrepresentar sa kasaysayan sa alpha sa kasaysayan sa omega sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Ang tanang mga manalagna naghulagway sa salin, apan si Sister White usab nagrepresentar sa usa ka sinugdanang kasaysayan nga matuman sa katapusang kasaysayan—sa matag titik.
Sa alpha nga pundasyonal nga kasaysayan, si Sister White diha sa panan-awon gidala ngadto sa Labing Balaang Dapit sa langitnong santuwaryo. Sa dihang atua na siya didto, ang lingkoranan sa kalooy ibabaw sa arka sa tugon, usa ka lingkoranan nga dili angay ibalhin, gipataas aron si Sister White makatan-aw sa sulod diin iyang nakita ang Napulo ka Sugo.
“Diha sa labing balaang dapit nakita ko ang usa ka arka; sa ibabaw ug sa mga kilid niini may labing putli nga bulawan. Sa matag tumoy sa arka may usa ka maanindot nga querubin, nga ang iyang mga pako gibuklad ibabaw niini. Ang ilang mga nawong nag-atubangay, ug sila nagtan-aw paubos. Sa taliwala sa mga manulonda may usa ka bulawang insensaryo. Sa ibabaw sa arka, diin nanindog ang mga manulonda, may hilabihang masanag nga himaya, nga morag usa ka trono diin nagpuyo ang Dios. Si Jesus nagtindog tupad sa arka, ug sa dihang misaka ngadto Kaniya ang mga pag-ampo sa mga balaan, ang incienso sa insensaryo misigarilyo, ug Iyang gihalad ang ilang mga pag-ampo uban sa aso sa incienso ngadto sa Iyang Amahan. Sulod sa arka didto ang bulawang kolon sa manna, ang sungkod ni Aaron nga namuswak, ug ang mga papan nga bato nga magtapik sama sa usa ka basahon. Giablihan kini ni Jesus, ug nakita ko ang Napulo ka Sugo nga nasulat diha niini pinaagi sa tudlo sa Dios. Sa usa ka papan may upat, ug sa usa may unom. Ang upat sa unang papan misidlak nga labi pa kay sa laing unom. Apan ang ikaupat, ang sugo bahin sa Igpapahulay, misidlak labaw kanilang tanan; kay ang Igpapahulay gibulag aron bantayan sa pagpasidungog sa balaang ngalan sa Dios. Ang balaang Igpapahulay makita nga mahimayaon—usa ka halo sa himaya anaa sa tibuok palibot niini. Nakita ko nga ang sugo sa Igpapahulay wala ilansang sa krus. Kon kini gilansang pa, nan ang laing siyam ka sugo gilansang usab; ug kita may kagawasan sa paglapas kanilang tanan, maingon man sa paglapas sa ikaupat. Nakita ko nga ang Dios wala mag-usab sa Igpapahulay, kay Siya dili gayud mausab. Apan ang papa maoy nag-usab niini gikan sa ikapito ngadto sa unang adlaw sa semana; kay siya mao ang mag-usab sa mga panahon ug sa mga balaod.” Early Writings, 32.
Ang doktrina sa Igpapahulay sa ikapitong adlaw mao ang alpha nga doktrina sa pundasyonal nga kasaysayan sa kalihokang Millerite nga nagsugod ingon nga Philadelphian nga kalihokang Millerite, unya nahimong Laodicean nga kalihokang Millerite niadtong 1856, ug unya ngadto sa Laodicean Seventh-day Adventist Church niadtong 1863. Giila usab ni Sister White ang omega nga doktrina sa kasaysayan sa ulahing mga adlaw, sa dihang ang Laodicean nga kalihokan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo mausab ngadto sa Philadelphian nga kalihokan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Ang alpha ug omega nga mga kahayag girepresentahan sa doktrina sa Igpapahulay sa ikapitong adlaw ug sa doktrina sa pagkatawo ni Cristo.
“Ang mga nakig-uban sa Dios nagalakaw diha sa kahayag sa Adlaw sa Pagkamatarong. Wala nila pasipad-i ang ilang Manluluwas pinaagi sa pagdaot sa ilang dalan sa atubangan sa Dios. Ang langitnong kahayag nagdan-ag ibabaw kanila. Samtang sila nagkaduol sa panapos sa kasaysayan niining kalibotana, ang ilang kahibalo mahitungod kang Cristo, ug sa mga tagna nga may kalabutan kaniya, modaku pag-ayo. Sila adunay walay kinutuban nga bili sa pagtan-aw sa Dios; kay sila anaa sa panaghiusa uban sa iyang Anak. Alang kanila ang pulong sa Dios may labawng katahom ug kahalangdon. Ilang nakita ang kamahinungdanon niini. Ang kamatuoran gipadayag ngadto kanila. Ang doktrina sa pagkatawo ni Cristo gilibotan sa malinawon nga kasidlak. Ilang nakita nga ang Kasulatan mao ang yawi nga nag-abli sa tanang mga tinago ug nagasulbad sa tanang mga kalisdanan. Kadtong dili buot modawat sa kahayag ug maglakaw diha sa kahayag dili makasabut sa tinago sa pagkadiosnon, apan kadtong wala magduhaduha sa pagpas-an sa krus ug sa pagsunod kang Jesus, makakita sa kahayag diha sa kahayag sa Dios.” The Southern Watchman, Abril 4, 1905.
Ang “doktrina sa pagka-nagpakatawo” gitawag usab nga “tinago sa pagkadiosnon.”
Ug sa walay pagduhaduha, daku ang tinago sa pagkadiosnon: Ang Dios gipadayag diha sa unod, gimatarung diha sa Espiritu, nakita sa mga manolunda, giwali ngadto sa mga Gentil, gituohan dinhi sa kalibotan, gidawat ngadto sa himaya. 1 Timoteo 3:16.
Ang “tinago” natago hangtod sa katapusang kaliwatan, sa dihang makita sa mga matinumanon nga ang doktrina sa pagka-nagkatawo mao ang omega sa Igpapahulay sa ikapitong adlaw.
Bisan pa ang tinagoan nga misteryo nga gitago sukad sa kapanahonan ug sa mga kaliwatan, apan karon gipadayag na ngadto sa iyang mga balaan: Kang kinsa buot sa Dios nga ipahibalo unsa ang kadagaya sa himaya niining misteryoha taliwala sa mga Gentil; nga mao si Cristo diha kaninyo, ang paglaum sa himaya. Colosas 1:26, 27.
Angay gayod nga ang Colosas 1:26 mao ang naghisgot bahin sa usa ka “tinago” nga “gitagoan,” apan kana nga tinago “gipadayag” sa ulahing mga adlaw. Ang manalagnang kahayag gipadayag sa dihang ang panagna maablihan, sumala sa gilarawan sa Daniel dose diin sa katapusan sa 1,260 ka adlaw, sa panahon sa katapusan, ang usa ka panagna maablihan. Ang panagna nga gitagoan sulod sa nagkalainlaing kaliwatan maablihan, ug ang maong panagna mao ang kamatuoran nga, sa dihang maablihan, mao ang “himaya” nga gipahibalo ngadto sa mga Hentil sa Sunday law. Kana nga tinago mao si Cristo diha kaninyo, ang paglaum sa himaya, nga matuman sa mga adlaw sa tingog sa ikapitong trumpeta.
Apan sa mga adlaw sa tingog sa ikapitong manulonda, sa diha nga siya magsugod na sa paghuyop, ang tinago sa Dios pagatumanon, sumala sa iyang gipahibalo sa iyang mga alagad nga mga manalagna. Pinadayag 10:7.
Angayan lamang nga ang tingog sa ikapitong manulonda misugod sa pagpatunog sa ikanapulo ka adlaw sa ikapitong bulan, ingon sa girepresentar sa Pinadayag 10:7. Ang ikapitong manulonda girepresentar usab ingon nga ang ikatulong kaalautan, ug ang unang duha ka mga kaalautan mao ang Islam, sa ingon naghatag ug duha ka mga saksi nga ang ikatulong kaalautan mao ang Islam. Ang tinago sa Dios mahuman sa dihang ang trumpeta sa Islam nagpatunog.
Sa kasaysayan sa ikapitong trompeta ang doktrina sa pagka-nagpakatawo, nga mao ang tinago ni Cristo diha kaninyo, o ang paghiusa sa pagka-Dios ug sa pagka-tawo, ingon sa girepresentahan ni Cristo sa dihang Iyang gisul-ob sa Iyang kaugalingon ang unod nga tawhanon; ang mga kandidato nga maapil sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo pagasulayan kon aduna ba kanila ang gikinahanglang lana ug pagtuo aron makasulod ngadto sa Labing Balaang Dapit. Kon sila magduhaduha, ang kangitngit mahulog ibabaw kanila; kon sila mosunod sa Cordero bisan asa Siya moadto, sila pagamandoan sa pagtan-aw sulod sa arka. Diha sa arka ilang makita ang mga doktrina sa igpapahulay sa ikapitong adlaw ug ang doktrina sa pagka-nagpakatawo.
Bisan unsa ka mahinungdanon kining duha ka mga doktrina, ang akong gipunting dili ang mga kahayag sa alpha ug omega, kondili nga ang manalagna nga babaye naghulagway sa katawhan sa Dios nga misulod ngadto sa langitnong balaang puloy-anan ug mitan-aw sulod sa kaban sa pakigsaad. Kinahanglan adunay usa ka takna sa kasaysayan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, sa ulahing mga adlaw, diin ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo pagadad-on ngadto sa Labing Balaang Dapit aron motan-aw sa naablihan nga kaban.
Kon kamo ang pagtuo sa pagtoo nga ang mga propeta naghulagway sa katawhan sa Dios sa ulahing mga adlaw, inubanan sa pagtuo nga si Sister White giagda sa Dios sa sama gayud nga paagi, sa tanang bahin, ingon sa matag usa ka propeta sa Biblia—nan ang paggamit nga akong bag-o pa lamang gipadayag kinahanglan pagadawaton nga tinuod. Ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo kinahanglan mosunod kang Cristo, pinaagi sa pagtuo ngadto sa Labing Balaan nga Dapit, sumala sa giingon ni Sister White nga gibuhat sa mga matinumanon niadtong Oktubre 22, 1844. Niadto may duha ka mga hut-ong nga napadayag, kadtong midumili sa pagsulod pinaagi sa pagtuo, ug kadtong misulod.
“Gidala ako pag-usab ngadto sa pagpahibalo sa unang pag-anhi ni Cristo. Si Juan gipadala diha sa espiritu ug gahum ni Elias aron sa pag-andam sa dalan ni Jesus. Kadtong misalikway sa pagpamatuod ni Juan wala makabenepisyo sa mga pagtulon-an ni Jesus. Ang ilang pagsupak sa mensahe nga nagtagna sa Iyang pag-anhi nagbutang kanila sa maong kahimtang diin dili sila sa kasayon makadawat sa labing kusgan nga mga pamatuod nga Siya mao ang Mesias. Si Satanas maoy nag-agda niadtong misalikway sa mensahe ni Juan sa pagpadayon pa gayud ngadto sa labi pang halayo, sa pagsalikway ug paglansang kang Cristo sa krus. Sa pagbuhat niini ilang gibutang ang ilang kaugalingon sa kahimtang diin dili na sila makadawat sa panalangin sa adlaw sa Pentecostes, nga unta nagtudlo kanila sa dalan paingon ngadto sa langitnong santuwaryo. Ang pagkagisi sa tabil sa templo nagpakita nga ang mga halad ug mga tulomanon sa mga Judio dili na pagadawaton. Ang daku nga Halad nahalad na ug gidawat na, ug ang Espiritu Santo nga mikunsad sa adlaw sa Pentecostes nagdala sa mga hunahuna sa mga tinun-an gikan sa yutan-ong santuwaryo ngadto sa langitnong santuwaryo, diin misulod si Jesus pinaagi sa Iyang kaugalingong dugo, aron ibubo ngadto sa Iyang mga tinun-an ang mga kaayohan sa Iyang pagtabon-sa-sala. Apan ang mga Judio nahibilin sa bug-os nga kangitngit. Nawala kanila ang tanang kahayag nga unta ilang maangkon bahin sa laraw sa kaluwasan, ug mipadayon gihapon sila sa pagsalig sa ilang walay kapuslanan nga mga halad ug mga offeringa. Ang langitnong santuwaryo mipuli na sa yutan-ong santuwaryo, apan wala sila’y kahibalo sa maong kausaban. Busa dili sila makabenepisyo sa pagpangamuyo ni Cristo didto sa balaang dapit.”
“Daghan ang nagtan-aw uban sa kalisang sa gihimo sa mga Judio sa ilang pagsalikway ug paglansang kang Cristo; ug samtang ilang basahon ang kasaysayan sa Iyang makauulaw nga pag-abuso, naghunahuna sila nga gihigugma nila Siya, ug nga dili unta nila Siya ilimod sama sa gibuhat ni Pedro, ni ilansang Siya sa krus sama sa gibuhat sa mga Judio. Apan ang Dios nga nagasusi sa mga kasingkasing sa tanan, nagdala sa pagsulay nianang gugma alang kang Jesus nga ilang giangkon nga gibati. Ang tibuok langit nagtan-aw uban sa labing lalom nga pagtagad sa pagdawat sa mensahe sa unang manulonda. Apan daghan nga nagaangkon nga nahigugma kang Jesus, ug nga nagpaagay sa mga luha samtang ilang gibasa ang sugilanon sa krus, nagyubit sa maayong balita sa Iyang pag-anhi. Inay nga dawaton ang mensahe uban sa kalipay, ilang gipahibalo nga kini usa ka limbong. Gidumtan nila kadtong nahigugma sa Iyang pagpakita ug gipapahawa sila gikan sa mga iglesia. Kadtong misalikway sa unang mensahe dili na makapahimulos sa ikaduha; ni nakapahimulos sila sa singgit sa tungang gabii, nga mao unta ang pag-andam kanila sa pagsulod uban kang Jesus pinaagi sa pagtoo ngadto sa labing balaang dapit sa langitnong santuwaryo. Ug pinaagi sa ilang pagsalikway sa duha ka naunang mga mensahe, ilang gipangitngitan pag-ayo ang ilang salabutan aron dili na sila makakita ug kahayag diha sa mensahe sa ikatulong manulonda, nga nagapakita sa dalan paingon ngadto sa labing balaang dapit. Nakita ko nga maingon nga gilansang sa mga Judio si Jesus sa krus, mao usab nga gilansang sa pormal nga mga iglesia kining mga mensahe, ug busa wala silay kahibalo sa dalan ngadto sa labing balaan, ug dili sila makapahimulos sa pagpangamuyo ni Jesus didto. Sama sa mga Judio, nga naghalad sa ilang walay kapuslanan nga mga halad, nagahalad usab sila sa ilang walay kapuslanan nga mga pag-ampo ngadto sa lawak nga gibiyaan na ni Jesus; ug si Satanas, nga nalipay sa maong paglimbong, nagbaton ug relihiyosong dagway, ug nagdala sa mga hunahuna niining mga nagaangkon nga mga Cristiano ngadto sa iyang kaugalingon, nga nagabuhat uban sa iyang gahum, sa iyang mga ilhanan, ug sa bakak nga mga katingalahan, aron higpit silang madakpan sa iyang lit-ag.” Early Writings, 259–261.
Gipaila ni Sister White ang progresibong proseso sa pagsulay diha sa kasaysayan ni Juan Bautista ug ni Cristo nga mitapos sa pagkaanaa sa mga Judio sa hingpit nga kangitngit, aron paghulagwayon ang mao rang kasaysayan sa panahon sa mga Millerite, nga mao ang alpha nga kasaysayan ni Sister White, ang karaang manalagnang babaye sa ulahing mga adlaw. Ang pagsulay nga may kalabotan sa kinabuhi o kamatayon sa sinugdanan mao ang mahitungod sa pagsulod ngadto sa Labing Balaang Dapit o sa pagdumili sa pagbuhat niana. Ang pagdumili sa pagbuhat niana nagdala sa mao rang kangitngit ibabaw sa mga masupilon sa kasaysayan sa mga Millerite nga miabut ibabaw sa mga masupilon nga Judio sa kasaysayan ni Cristo.
Si Jesus sa kanunay naglarawan sa katapusan sa usa ka butang pinaagi sa sinugdanan sa usa ka butang; busa, sa dihang si Sister White gidala ngadto sa Labing Balaan nga Dapit ug mitan-aw sa bukás nga arka, may kalabotan sa pagsulay sa Oktubre 22, 1844, kini nagapaila nga ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo pagasulayan mahitungod sa pagsunod sa Cordero ngadto sa Labing Balaan nga Dapit o sa pag-adto ngadto sa hingpit nga walay-kataposang kangitngit. Kining kamatuoran gibase sa usa ka pagtuo nga nakasabot nga ang karaang mga propeta nagalarawan sa mga katawohan sa Dios sa kaulahiang mga adlaw sa dihang sila mismo mahimong kabahin sa natala nga pagpamatuod. Si Sister White nagalarawan sa duruha ka matang.
“Samtang anaa ako niining kahimtang sa kasubo ug pagkawad-an sa paglaum, nagdamgo ako ug usa ka damgo nga naghimo ug halalum nga impresyon sa akong hunahuna. Nagdamgo ako nga nakakita ug usa ka templo, diin daghan nga mga tawo ang nagdagsa. Kadto lamang nga midangop nianang templuha ang maluwas sa diha nga ang panahon matapos na. Ang tanan nga magpabilin sa gawas mangawagtang sa walay kataposan. Ang mga panon sa katawhan sa gawas, nga nagpadayon sa ilang nagkalainlaing mga dalan, nanamay ug nagbiaybiay niadtong mga mosulod sa templo, ug miingon kanila nga kining laraw sa kaluwasan usa ka malalangon nga limbong, ug nga sa pagkatinuod walay bisan unsang kapeligrohan nga likayan. Ilang gikuptan pa gani ang pipila aron pugngan sila sa pagdali pagsulod sulod sa mga paril.”
“Tungod sa kahadlok nga mahimong talamayon, naghunahuna ako nga labing maayo ang paghulat hangtod nga magkatibulaag ang panon, o hangtod nga makasulod ako nga dili nila mamatikdan. Apan ang ilang gidaghanon midaghan hinoon imbis nga mikunhod, ug tungod sa kahadlok nga maulahi na kaayo, dali-dali akong mipahawa sa akong balay ug miabante latas sa panon. Sa akong kabalaka nga makaabot sa templo, wala ako makamatikod ni magtagad sa panon sa katawhan nga naglibot kanako. Sa pagsulod ko sa bilding, nakita ko nga ang halapad nga templo gisuportahan sa usa ka dako kaayong haligi, ug niini gihigot ang usa ka nating karnero nga samdan pag-ayo ug nagdugo. Kaming mga nanambong daw nasayod nga kining nating karnero gisamaran ug gipasakitan tungod kanamo. Ang tanan nga mosulod sa templo kinahanglan moadto una sa atubangan niini ug magasugid sa ilang mga sala.
“Sa dili pa ang nating karnero dihay mga lingkoranang gibayaw, diin nanaglingkod ang usa ka pundok nga daw hilabihan ka malipayon. Ang kahayag sa langit daw nagdan-ag sa ilang mga nawong, ug sila nagdayeg sa Dios ug nanag-awit ug mga awit sa malipayon nga pagpasalamat nga daw sama sa musika sa mga manulonda. Mao kini sila ang mga mianhi sa atubangan sa nating karnero, misugid sa ilang mga sala, nakadawat ug kapasayloan, ug karon nagpaabot uban sa malipayon nga paglaum sa usa ka malipayong hitabo.
“Bisan human ako makasulod sa bilding, gidat-ongan ako sa kahadlok, ug sa usa ka pagbati sa kaulaw nga kinahanglan ko magpaubos sa akong kaugalingon atubangan niining mga tawhana. Apan daw napugos ako sa pagpadayon sa paglihok paingon sa unahan, ug hinay-hinay nga nagpadulong ako libot sa haligi aron maatubang ang nating karnero, sa dihang may usa ka trumpeta nga mitingog, miuyog ang templo, mibutho ang mga singgit sa pagdaug gikan sa mga balaang nanagtigum, usa ka makalilisang nga kahayag misidlak sa tibuok bilding, unya ang tanan nahimong mabagang kangitngit. Ang malipayong mga tawo nangahanaw uban sa kahayag, ug ako nahibilin nga nag-inusara sa hilum nga kalisang sa kagabhion. Namatngon ako nga nag-antos sa hilabihang kasakit sa hunahuna ug halos dili makatoo sa akong kaugalingon nga nagdamgo lamang ako. Morag kanako nga ang akong silot gitino na, nga ang Espiritu sa Ginoo mibiya na kanako, ug dili na gayud mobalik.
“Wala madugay human niini nakaangkon ako og laing damgo. Morag naglingkod ako sa hilabihang kawalay paglaom, nga ang akong nawong anaa sa akong mga kamot, nga nagpamalandong sa ingon niini: Kon si Jesus ania pa sa yuta, moadto unta ako Kaniya, ilabay ang akong kaugalingon sa Iyang mga tiil, ug isulti Kaniya ang tanan kong mga pag-antos. Dili Niya ako isalikway, maluoy Siya kanako, ug higugmaon ug alagaron ko Siya sa kanunay. Niadtong higayona miabli ang pultahan, ug misulod ang usa ka tawo nga maanyag ang dagway ug panagway. Mitan-aw siya kanako nga puno sa kalooy ug miingon: ‘Buot ka bang makakita kang Jesus? Ania Siya dinhi, ug makita mo Siya kon tinguhaon mo. Dad-a ang tanan mong ginapanag-iya ug sunod kanako.’”
“Nadungog ko kini uban sa dili mahulagwayng kalipay, ug malipayon kong gitigom ang tanan ko nga gagmayng kabtangan, ang matag gimahal kong gagmayng butang, ug misunod sa akong magmamando. Gidala niya ako ngadto sa usa ka matarik ug sa pagtan-aw daw huyang nga hagdanan. Sa pagsugod ko sa pagsaka sa mga tunob, gipasidan-an niya ako nga ibutang kanunay ang akong mga mata sa kahitas-an, aron dili ako malipong ug mahulog. Daghan pang uban nga nanaka sa maong matarik nga pagsaka ang nangapukan sa wala pa makaabot sa tumoy.”
“Sa katapusan nakaabot kami sa ulahing ang-ang, ug mitindog sa atubangan sa usa ka pultahan. Dinhi gimandoan ako sa akong giya sa pagbiya sa tanang mga butang nga gidala ko uban kanako. Malipayon ko kining gibutang; dayon giablihan niya ang pultahan ug gisugo ako sa pagsulod. Sa usa ka gutlo mitindog ako sa atubangan ni Jesus. Dili ikasayop kadtong matahum nga dagway. Kana nga pagpamatuod sa pagka-maayo ug pagkahalangdon dili mahisakop kang bisan kinsa pa. Sa dihang mipabilin ang Iyang pagtan-aw ibabaw kanako, dihadiha nasayod ako nga Siya nahibalo sa tanang kahimtang sa akong kinabuhi ug sa tanan kong kinahiladman nga mga hunahuna ug pagbati.
“Misulay ako sa pagpanalipod sa akong kaugalingon gikan sa Iyang pagtan-aw, kay mibati ako nga dili ako arang makaantus sa Iyang masinusiong mga mata, apan miduol Siya nga may pahiyom, ug, sa Iyang pagpandong sa Iyang kamot sa akong ulo, miingon: ‘Ayaw kahadlok.’ Ang tingog sa Iyang matam-is nga tingog nakapalisang sa akong kasingkasing sa kalipay nga wala pa gayud niini masinati kaniadto. Hilabihan akong malipayon nga dili ako makalitok ug usa ka pulong, apan, napukan sa pagbati, mihapa ako sa Iyang mga tiil. Samtang naghigda ako didto nga walay mahimo, ang mga talan-awon sa katahum ug himaya miagi sa akong atubangan, ug daw nakaabot ako sa kasigurohan ug kalinaw sa langit. Sa katapusan mibalik ang akong kusog, ug mibangon ako. Ang mahigugmaong mga mata ni Jesus nagpabilin gihapon sa ibabaw nako, ug ang Iyang pahiyom mipuno sa akong kalag sa kalipay. Ang Iyang presensya mipuno kanako sa balaang pagtahud ug sa usa ka gugma nga dili ikasaysay.
“Unya gibuksan sa akong giya ang pultahan, ug kaming duha migawas. Gisugo niya ako sa pagkuha pag-usab sa tanang mga butang nga akong gibiyaan sa gawas. Sa nahimo na kini, iyang gitunol kanako ang usa ka lunhawng pisi nga hiktin ug maampingong napulupot. Gisugo niya ako nga ibutang kini duol sa akong kasingkasing, ug sa dihang buot kong makita si Jesus, kuhaon ko kini gikan sa akong sabakan ug ibuklad sa kinatas-ang gitas-on niini. Gipasidan-an niya ako nga dili kini pasagdan nga magpabiling napulupot sa bisan unsang gidugayon, kay tingali kini magkabuhol ug malisdan sa pagtul-id. Gibutang ko ang pisi duol sa akong kasingkasing ug malipayon nga mikanaog sa hiktin nga hagdanan, nga nagadayeg sa Ginoo ug nagsugilon sa tanan nga akong mahimamat kon asa nila makita si Jesus. Kining damgoa mihatag kanako ug paglaum. Sa akong hunahuna ang lunhawng pisi nagrepresentar sa pagtuo, ug ang katahom ug kayano sa pagsalig sa Dios misugod sa pagdan-ag ibabaw sa akong kalag.” Testimonies, tomo 1, 27–29.
Gikan sa pagtapos sa camp meeting sa Exeter niadtong Agosto 17 hangtod Oktubre 22 sa 1844 may anaa nga kan-uman ug unom ka adlaw. Kining kan-uman ug unom ka adlaw naghulagway sa yugto sa pagmantala sa Pagsinggit sa Tunga sa Gabii, ug sa konteksto sa sambingay sa napulo ka ulay, kadtong nanagmantala sa mensahe niadtong panahona nagrepresentar niadtong adunay lana, ug kadtong wala managmantala sa mensahe niadtong panahona walay lana.
Diha sa sambingay, ang kasal nahitabo sa sinugdanan sa panahon sa paglangan. Ang legal nga kaminyoon natuman na, ug unya ang tanan mipauli ug mihulat hangtod ang amahan sa pamanhonon mohukom kon madawat ba nga tapuson ang kaminyoon pinaagi sa pagpakighiusa. Ang pagkadili-matinud-anon tali sa unang kaminyoon ug sa ikaduhang seremonya sa tungang gabii giisip nga pagpanapaw. Ang panahon sa paglangan gibasi sa paghulat sa amahan sa pamanhonon aron makita kon unsay mahitabo sa pangasaw-onon sulod sa usa ka yugto sa panahon. Mabdos ba siya?
Sa dihang nakahukom ang amahan nga ang tanan husto na, misugod ang panaw sa tungang gabii, ug kini gisugdan sa kagabhion aron malikayan ang mapangdaugdaug nga kainit sa adlaw sa Palestina. Tungod niini, ang mga tig-alagad sa pangasaw-onon, ang mga ulay sa sambingay, kinahanglan nga adunay tagsa nilang suga ug andam nga suplay sa lana samtang naghulat sa singgit sa tungang gabii nga nagpahibalo nga ang panaw paingon sa kasal nagsugod na, kay kini mahitabo man sa kagabhion. Sa Exeter miabot ang singgit sa tungang gabii, ug ikaw may igo nang lana nga andam alang sa panaw o wala.
Sa dihang mibiya sila sa Exeter uban ang mensahe, ilang gilarawan ang usa ka katawhan nga natimrihan. Ang uban adunay igo nga lana aron makasulod sa kasal niadtong Oktubre 22, 1844, ug ang uban wala. Kadtong kan-uman ug unom ka adlaw nagrepresentar sa usa ka yugto sa panahon diin ang katawhan sa Dios pagatimrihan ngadto sa siradong pultahan sa balaod sa Domingo. Kon sila adunay hustong gidaghanon sa lana, pinaagi sa pagtoo misulod sila ngadto sa Labing Balaang Dapit. Gilarawan ni Sister White ang katawhan sa Dios nga mosulod ngadto sa Labing Balaang Dapit sa ulahing mga adlaw, ug sa iyang alpha nga kasaysayan kini usa ka pagsulay sa kinabuhi o kamatayon nga nalangkit sa pagsulod ngadto sa Labing Balaang Dapit pinaagi sa pagtoo. Sa ulahing mga adlaw ang usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo pagasulayan kon mosulod ba sila ngadto sa Labing Balaang Dapit pinaagi sa pagtoo. Sa makausa pa, kini usa ka pagsulay sa kinabuhi o kamatayon.
Padayonon nato kining mga butanga sa sunod nga artikulo.
“Sa paghinlo sa templo, si Jesus nagpahibalo sa Iyang buluhaton isip Mesiyas, ug misulod sa pagbuhat sa Iyang buhat. Kana nga templo, nga gitukod alang sa puloy-anan sa langitnong Presensya, gilaraw aron mahimong usa ka buhing pagtulon-an alang sa Israel ug alang sa kalibotan. Sukad pa sa walay-kataposang mga kapanahonan, katuyoan sa Dios nga ang matag binuhat, sukad sa masanagon ug balaang serapin hangtod sa tawo, mahimong usa ka templo alang sa nagpuyo sulod nga Magbubuhat. Tungod sa sala, ang katawhan mihunong sa pagkahimong templo alang sa Dios. Gilamon sa kangitngit ug gihugawan sa kadautan, ang kasingkasing sa tawo wala na magpadayag sa himaya sa Balaan. Apan pinaagi sa pagkalawas sa Anak sa Dios sa unod, natuman ang katuyoan sa Langit. Ang Dios nagpuyo sa katawhan, ug pinaagi sa makaluwas nga grasya ang kasingkasing sa tawo nahimong pag-usab Iyang templo. Gitinguha sa Dios nga ang templo sa Jerusalem mahimong usa ka walay-pagputol nga pagpamatuod sa hataas nga padulngan nga abli alang sa matag kalag. Apan ang mga Judio wala makasabut sa kahulogan sa maong bilding nga ilang gitan-aw uban sa dakong garbo. Wala nila itugyan ang ilang kaugalingon ingon nga mga balaang templo alang sa Langitnong Espiritu. Ang mga sawang sa templo sa Jerusalem, nga napuno sa kaguliyang sa dili-balaan nga patigayon, tinuod kaayo nga nagrepresentar sa templo sa kasingkasing, nga gihugawan sa presensya sa lawasnong kaibog ug dili-balaan nga mga hunahuna.”
“Pinaagi sa paghinlo sa templo gikan sa mga mamalitay ug mga magbabaligya sa kalibutan, gipahibalo ni Jesus ang Iyang buluhaton sa paghinlo sa kasingkasing gikan sa kahugawan sa sala,—gikan sa yutan-ong mga tinguha, sa hakog nga mga pangibog, sa daotang mga batasan, nga nagdaut sa kalag. Malakias 3:1–3 gikutlo.” The Desire of Ages, 161.
“Ang propeta nagaingon, ‘Nakita ko ang laing manulonda nga nanaug gikan sa langit, nga may dakung gahum; ug ang yuta nalamdagan sa iyang himaya. Ug siya misinggit sa kusog uban sa makusog nga tingog, nga nagaingon, Napukan na ang Babilonia nga daku, napukan na, ug nahimong puloy-anan sa mga yawa’ (Pinadayag 18:1, 2). Mao kini ang mao rang mensahe nga gihatag sa ikaduhang manulonda. Napukan ang Babilonia, ‘tungod kay iyang gipainom ang tanang mga nasud sa bino sa kapungot sa iyang pagpakighilawas’ (Pinadayag 14:8). Unsa ba kana nga bino?—Ang iyang mini nga mga doktrina. Gihatag niya sa kalibutan ang usa ka mini nga adlaw nga igpapahulay ilis sa Igpapahulay sa ikaupat nga sugo, ug gisubli niya ang kabakakan nga unang gisulti ni Satanas kang Eva didto sa Eden—ang kinaiyanhong pagka-imortal sa kalag. Daghang kaubang mga kasaypanan ang iyang gipakaylap sa halayo ug sa gilapdon, ‘nga nagatudlo ingon nga mga doktrina sa mga sugo sa mga tawo’ (Mateo 15:9).”
“Sa dihang gisugdan ni Jesus ang Iyang pangpublikong ministeryo, Iyang gilimpyohan ang Templo gikan sa mapasipalahong pagpasipala niini. Lakip sa kataposang mga buhat sa Iyang ministeryo mao ang ikaduhang paghinlo sa Templo. Busa sa kataposang buluhaton alang sa pagpasidaan sa kalibotan, duha ka lahi nga mga tawag ang ipahibalo ngadto sa mga iglesia. Ang mensahe sa ikaduhang manulonda mao kini, ‘Nahulog na ang Babilonia, nahulog na, ang dakong siyudad, kay iyang gipainom ang tanang kanasoran sa bino sa kapungot sa iyang pagpakighilawas’ (Pinadayag 14:8). Ug diha sa makusog nga singgit sa mensahe sa ikatulong manulonda usa ka tingog ang nadungog gikan sa langit nga nagaingon, ‘Gumula kamo kaniya, akong katawhan, aron dili kamo makaambit sa iyang mga sala, ug aron dili kamo makadawat sa iyang mga hampak. Kay ang iyang mga sala nakaabot na ngadto sa langit, ug nahinumduman sa Dios ang iyang mga kasal-anan’ (Pinadayag 18:4, 5).” Selected Messages, libro 2, 118.