Ang dulumtanan nga kahugawan nga gihisgotan ni Daniel nga propeta maoy usa ka ilhanan alang sa mga Kristohanon sa tulo ka nagkalainlaing kapanahonan aron mangalagiw. Ang mga Kristohanon sa Jerusalem nangalagiw sa dihang ilang nakita ang mga bandila sa mga kasundalohan sa Roma nga naglibot sa Jerusalem sa tuig 66 AD. Ang mga Kristohanon sa ulahing bahin sa ikalimang siglo ug sa sayong bahin sa ikaunom nga siglo nangalagiw ngadto sa kamingawan sa dihang ilang nakita ang tawo sa sala diha sa templo sa Dios nga nagmantala nga siya mao ang Dios. Sa 1888 may usa ka sunod-sunod nga mga balaod sa Domingo nga gipaila ngadto sa Kongreso sa Tinipong Bansa sa Estados Unidos pinaagi ni Senador Blair. Kadtong mga balaora gitawag nga mga balaod ni Blair, ug usa kadto ka paningkamot sa pag-ila sa Domingo ingon nga usa ka Nasudnong Adlaw sa Pagsimba. Ang pagsimba sa Domingo mao ang marka sa mananap, ang marka sa awtoridad sa pagka-papa, ug ang Konstitusyon sa Tinipong Bansa sa Estados Unidos diretso nga nagasukol sa pagpatuman sa usa ka nasudnong relihiyon ingon nga usa ka sukdanan alang sa mga lungsoranon sa Tinipong Bansa sa Estados Unidos.

Mao kining kamatuoran nga wala maapil sa sayop nga paggamit nga nalangkit sa pag-ila sa Tinipong Bansa sa Amerika ingon nga modernong Roma. Ang tulo-ka-pilo nga paggamit sa tagna adunay piho nga mga lagda nga nagdumala sa paggamit niini. Ang mga lagda nag-ila nga ang mga mahimantalaong kinaiya sa unang katumanan pagahiusahon uban sa mga mahimantalaong kinaiya sa ikaduhang katumanan aron matukod ang mga mahimantalaong kinaiya sa ikatulong katumanan.

Ang pasidaan sa pagkalagiw, mao ang pasidaan sa pagkalagiw gikan sa umaabot nga paglutos. Sa kapanahonan ni Cristo ang maong paglutos mao ang paglaglag sa Jerusalem ug sa templo niadtong tuig 70. Ang timaan sa maong nagkaduol nga paglutos gihatag niadtong tuig 66 AD. Ang pasidaan sa pagkalagiw sa ulahing ikalimang siglo ug sayong ikaunom nga siglo giila ni Pablo ingon nga pag-ila sa pagkahulog sa pagtoo sa matagnaong Pergamo, nga nagrepresentar sa paganong Roma. Kinahanglan adunay mahitabo una nga pagkahulog sa pagtoo, aron ang tawo sa sala nga magmantala sa iyang kaugalingon ingon nga Dios ikapadayag. Sa kasaysayan nga nagkaduol sa 538, ang paganong Roma nga maoy nakapugong, o sumala sa gipahayag ni Pablo, “withholdeth,” gikuha, ug sa dihang ang Pergamo nahulog sa pagtoo ug miabot ang timaan sa pagkalagiw, kini naggiya sa mga matinumanon sa pagbulag gikan sa pakig-ambitay sa mga iglesiang papal. Unya sa 538, sa Konseho sa Orleans, ang gahum sa kapapahan mipasar ug balaod sa Domingo, ug nagsugod ang usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka tuig nga paglutos sa kapapahan.

Ang unang duha ka mga saksi sa tin-aw nagpakaila nga ang ikatulong katumanan sa pasidaan sa pagkalagiw nga gihatag ni Cristo miuna sa tinuod nga paglutos. Ang pagkalaglag sa Jerusalem miabot gayud tulo ug tunga ka tuig human magsugod ang paglikos ni Cestius niadtong AD 66, sa ingon nagtugot sa mga Kristohanon sa pagkalagiw daan sa dili pa ang mga kalisang sa ikaduhang paglikos nga gisugdan ni Tito ug gitapos pinaagi sa pagkalaglag sa templo ug sa siyudad. Sa wala pa ang tuig 538, ang mga Kristohanon mibulag gikan sa iglesia sa papal nga Roma, ug sa pagtagna milagiw ngadto sa kamingawan, nga nagrepresentar sa pagkalaglag sa espirituhanong Jerusalem.

Apan ang sawang nga atua sa gawas sa templo, pasagdi kana, ug ayaw kana sukda; kay kini gihatag ngadto sa mga Gentil: ug pagayatakan nila ang balaang siyudad sulod sa kap-atan ug duha ka bulan. Ug hatagan ko ug gahum ang akong duruha ka mga saksi, ug managna sila sulod sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka adlaw, nga nagsul-ob ug sako nga panapton. Pinadayag 11:2, 3.

Sa duha ka hulagway sa pasidaan sa pagkalagiw, ang pasidaan nag-una sa paglutos, ug ang paglutos gihulagway pinaagi sa Roma, pagan o papal man, nga nagatamak sa Jerusalem, literal o espirituwal man. Ang pasidaan sa pagkalagiw alang sa Seventh-day Adventist mao ang Blair bill niadtong 1888. Sa unang katumanan diha sa kasaysayan sa paganong Roma, ang mga Kristohanon kinahanglan molagiw gikan sa Jerusalem, ug sa katumanan sa papal nga Roma ang mga Kristohanon mikalagiw ngadto sa kamingawan. Alang sa Adventismo, ang pasidaan mao ang pagkalagiw ngadto sa kabaryohan.

“Dili na kini panahon karon alang sa katawohan sa Dios sa pagbutang sa ilang mga pagbati o sa pagtigom sa ilang bahandi dinhi sa kalibotan. Dili na halayo ang panahon nga, sama sa nahaunang mga tinun-an, mapugos kita sa pagpangita ug dalangpanan sa mingaw ug binulag nga mga dapit. Maingon nga ang paglibot sa Jerusalem sa mga kasundalohan sa Roma maoy ilhanan sa pagkalagiw alang sa Kristohanong mga taga-Judea, mao usab ang pag-angkon sa gahom sa atong nasod diha sa kasugoan nga nagpatuman sa papal nga Igpapahulay maoy pahimangno alang kanato. Unya panahon na sa pagbiya sa dagkong mga siyudad, isip pagpangandam sa pagbiya sa gagmayng mga lungsod paingon sa hilit nga mga puluy-anan sa tinagong mga dapit taliwala sa kabukiran.” Testimonies, tomo 5, 464.

“Ang pag-angkon sa gahum sa bahin sa atong nasud diha sa sugo nga nagpatuman sa papal nga adlaw nga igpapahulay maoy mahimong usa ka pasidaan alang kanato,” natuman sa dihang ang dulumtanan sa pagkaguba, sumala sa mga pulong ni Markos, “nagtindog sa dapit diin dili kini angay motindog.” Niadtong 1888, ang Kongreso sa Tinipong Bansa sa Estados Unidos naghisgot ug usa ka balaod nga direkta nga supak sa usa ka nag-unang elemento sa Konstitusyon, ug nianang higayona ang mga Adventista sa Ikapito nga Adlaw kinahanglan mobiya sa mga siyudad ug mobalhin ngadto sa kabaryohan.

“Walay bisan usa ka Kristohanon ang namatay sa pagkalaglag sa Jerusalem. Gihatagan ni Cristo sa pasidaan ang Iyang mga tinun-an, ug ang tanan nga mitoo sa Iyang mga pulong nagmatngon alang sa gisaad nga ilhanan.... Sa walay langan nangalagiw sila ngadto sa usa ka dapit nga luwas—ang siyudad sa Pella, sa yuta sa Perea, tabok sa Jordan.” The Great Controversy, 30.

Ang mga mapanagnaong kinaiya sa nahauna sa mga timaan sa pasidaan sa pagkalagiw nagrepresentar sa ikatulo ug kataposang katumanan. Usahay kining mga mapanagnaong kinaiya magpatungha ug usa ka dobleng katumanan sulod sa ikatulong katumanan. Usa ka pananglitan niini mao ang tulo ka Elias. Ang linya ni Elias sa iyang pag-atubang kang Jezebel, kang Ahab, ug sa mga propeta ni Baal, inubanan sa mga kinaiya ni Juan Bautista, ang ikaduhang Elias, sa iyang pag-atubang kang Herodias, kang Herodes, ug kang Salome, nagapahimutang nga sa ulahing mga adlaw, kay ang ikatulo ug kataposang katumanan sa usa ka triplong aplikasyon anaa sa kanunay sa ulahing mga adlaw, si Elias ug si Juan nagrepresentar sa duha ka hut-ong sa katawhan sa Dios. Ang usa ka hut-ong nga girepresentar ni Elias dili mamatay, ug ang laing hut-ong nga girepresentar ni Juan mamatay. Kining duha ka hut-ong girepresentar usab diha sa Pinadayag kapitulo pito ingon nga ang usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo, nga dili mamatay, ug ang dakung panon nga mamatay.

Sa tulo ka Babilonya, usa ka susamang bahin sa mensaheng propetiko mao nga ang unang Babilonya girepresentar ni Nimrod, apan ang ikaduhang Babilonya girepresentar sa nahauna ug sa kataposang mga hari, si Nabucodonosor ug si Belsasar. Si Nabucodonosor nagarepresentar niadtong anaa sa Babilonya nga maluwas, ug si Belsasar, niadtong anaa sa Babilonya nga mapahisalaag.

Sa kataposang mga adlaw adunay duha ka mga balaod sa Domingo nga maoy hilisgutan sa tagna sa Biblia. Ang una mao ang umaabot sa dili madugay nga balaod sa Domingo sa Estados Unidos, ug ang ikaduha mao ang balaod sa Domingo nga ipugos sa tibuok kalibutan. Kining duha ka mga balaod sa Domingo gitipohan daan pinaagi sa balaod sa Domingo sa pagano nga Roma, sa dihang sa tuig 321, gipatuman ni Constantino ang unang balaod sa Domingo, nga gisundan sa balaod sa Domingo sa Papal nga Roma niadtong 538. Ang pagano nga Roma usa sa pipila ka mga matinagdanong tipo sa tagna nga nagapauna sa Estados Unidos, ug ang balaod sa Domingo sa 321 nagatipo sa umaabot sa dili madugay nga balaod sa Domingo sa Estados Unidos. Ang papal nga balaod sa Domingo sa 538 nagatipo sa balaod sa Domingo nga ipatuman sa tibuok kalibutan. Ang sayop nga panglantaw nga ang Estados Unidos gitipohan sa mga tulisan sa Daniel onse nagapaningkamot sa paggamit sa umaabot sa dili madugay nga balaod sa Domingo sa Estados Unidos ingon nga ebidensiya aron mangangkon nga ang balaod sa Domingo sa Estados Unidos nagapamatuod nga ang Estados Unidos mao ang moderno nga Roma, ug wala magtagad nga adunay laing balaod sa Domingo nga ipugos sa matag nasod sa kalibutan pinaagi sa tulo-ka-pilo nga panaghiusa sa dragon, sa mapintas nga mananap, ug sa bakak nga manalagna.

Kon ang balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa sa Amerika nag-ila sa Tinipong Bansa sa Amerika ingon nga Modernong Roma, nan unsa man ang giila sa pangkalibotang balaod sa Domingo? Ang tulo ka Roma nag-ila nga kanang Modernong Roma, nga tripartito, magpatuman ug duha ka lahi nga mga balaod sa Domingo. Ang nahauna anaa sa Tinipong Bansa sa Amerika ug gitipohan sa balaod sa Domingo ni Constantino niadtong 321, ug ang ikaduha mao ang tibuok kalibotan, ingon nga gitipohan sa balaod sa Domingo sa pagkapapa niadtong 538. Ang paggamit sa balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa sa Amerika sulod sa konteksto sa tulo-ka-pilo nga aplikasyon sa tagna aron sa pag-angkon nga ang balaod sa Domingo maoy pamatuod kon kinsa ang Modernong Roma, mao ang pagsalikway sa mga kinaiyang propetiko nga gitukod sa pagano ug pagkapapang Roma. Adunay duha ka managlahi nga mga balaod sa Domingo sa kaulahiang mga adlaw, ug walay usa kanila nga pamatuod aron maila nga ang mga tulisan sa katawhan mao ang Tinipong Bansa sa Amerika. Sa dihang ang pagpamatuod sa pagano ug pagkapapang Roma sayop nga gipakita aron sa pagpaluyo sa usa ka pribadong paghubad, ingon sa karon ginabuhat, kini nagapakita nga kadtong naningkamot sa pagpaluyo sa ilang pribadong paghubad wala makasabut sa tipo ug antitipo.

Ang paganong Roma maoy usa ka tipo sa Estados Unidos, ug ang papal nga Roma naghulagway sa modernong Roma. Uban niining sayop nga pagpadapat sa usa ka tulo ka pilo nga aplikasyon sa tagna, ug sa pag-angkon nga ang ginatudlo gibutang sulod sa konteksto sa “tipo ug antitipo,” anaa usab ang laing kapakyasan sa paghubit sa “mamakak nga makapaluya” sumala sa paagi nga kini gihulagway sulod sa konteksto sa usa ka tulo ka pilo nga aplikasyon sa tagna.

Gikan sa tuig 66 hangtod sa tuig 70 AD, duha ka Romanhong heneral ang miatake sa Jerusalem. Ang duha ka heneral, si Cestius ug si Titus, nagsugod pinaagi sa paglibut, apan usa lamang kanila ang mibiya sa paglibut sulod sa hamubo nga panahon, nga sa pagbuot sa Providencia nagtugot sa mga Kristohanon sa pagkalagiw. Ang unang paglibut ilalom ni Cestius mao ang giila sa mga Kristohanon ingon nga pahimangno sa pagkalagiw. Sa pag-abot ni Titus aron ipadayon ang gubat batok sa Jerusalem sa tuig 70 AD, nagsugod siya pinaagi sa paglibut ug wala mohunong hangtod nga nalaglag ang Jerusalem ug ang templo. Ang pahimangno ni Jesus adunay duha ka mga lakang. Ang nahauna mao ang timaan sa pagkalagiw, ug human niana ang paglutos. Sa katumanan sa maong pahimangno sa ikalima ug ikaunom nga mga siglo, ang mga Kristohanon mibulag gikan sa mahugaw nga Romanhong simbahan sa wala pa ang 538, ug unya misugod ang paglutos.

Klaro kaayo si Pablo nga ang tanang natala nga kasaysayan sa karaang Israel gisulat alang niadtong nangabuhi sa kaulahiang mga adlaw, ug nga kining tanang mga kasaysayan maoy mga tipo, bisan pa nga ang Gregong pulong nga “typos,” nga nagkahulugang mga tipo, gihubad isip mga panig-ingnan diha sa iyang klasiko nga pagpasundayag niining kamatuoran.

Karon kining tanang mga butanga nahitabo kanila ingon nga mga pananglitan; ug kini gisulat alang sa atong pahimangno, kanato nga ginaabut na sa mga tumoy sa kalibotan. 1 Corinthians 10:11.

Ang mga kasaysayan sa kapitulo 10 nga gigamit ni Pablo aron itakda ang konteksto alang niining kamatuoran dili kasaysayan sa karaang Israel nga naglihok sa pagkamatarong.

Apan sa daghan kanila ang Dios wala mahimuot; kay nangapukan sila sa kamingawan. Karon kining mga butanga nahimong mga panig-ingnan alang kanato, aron dili kita mangibog sa mga dautang butang, maingon usab nga sila nangibog. Dili usab kamo mahimong mga magsisimba sa mga diosdios, sama sa uban kanila; ingon sa nahisulat, Ang katawohan minglingkod aron mokaon ug moinom, ug mingtindog aron magdula. Dili usab kita magbuhat ug pakighilawas, ingon sa gibuhat sa uban kanila, ug nangapukan sa usa ka adlaw ang kaluhaan ug tulo ka libo. Dili usab nato sulayon si Cristo, maingon sa uban kanila nga misulay usab kaniya, ug gilaglag sa mga bitin. 1 Corinto 10:5–9.

Ang sagradong kasaysayan maoy talaan sa pagkamatarong ug pagkadili-matarong sa katawhan sa Dios, apan sa bisan hain nga talaan, ang kasaysayan gihapon maoy usa ka tipo alang sa katawhan sa Dios nga nagkinabuhi sa katapusang mga adlaw. Ang kasaysayan sa pagrebelde sa Minneapolis niadtong 1888 maoy usa ka talaan sa pagkadili-matarong, bisan pa sa mga giangkon sa mga historyador nga Adventista. Hilabihan ka lawom ang maong pagrebelde nga si Ellen White mipasiya sa pagbiya sa tigom, ug mipabilin lamang tungod kay giingnan siya sa usa ka manulonda nga iyang katungdanan ang pagpabilin ug pagtala sa pagrebelde nga maoy usa ka kaangay sa pagrebelde nila Korah, Dathan, ug Abiram sa kasaysayan ni Moises. Niadtong maong tigom, ang gamhanang manulonda sa Pinadayag kapitulo 18 mikunsad, apan ang mensahe nga Iyang gidala gisalikway.

Kana nga kasaysayan nagpaila sa Septiyembre 11, 2001, sa dihang ang dagkong mga bilding sa Siyudad sa New York gipukan. Kana nga kasaysayan naglakip sa unang balaodnon sa kasugoan sa Domingo nga ipaila unta ni Senador Blair. Ang iyang mga paningkamot sa pagpugos sa Domingo ingon nga Pambansang Adlaw sa Pagsimba napakyas, apan kabahin kini sa usa ka balaang kasaysayan nga nagpaila sa ulahing mga adlaw. Ang balaodnon ni Senador Blair mao ang pasidaan sa pagkalagiw gikan sa mga siyudad. Sa wala pa ang 1888, sa dihang si Sister White misulti mahitungod sa panginahanglan sa pagpuyo gawas sa mga siyudad, misulti siya sa porma sa umalabot nga panahon. Gitudlo niya ang usa ka panahon sa haduol nga umalabot sa dihang ang katawhan sa Dios kinahanglan mobalhin ngadto sa kabaryohan. Human sa 1888, ang tanang mga pakisayran ni Sister White sa panginahanglan sa pagpuyo sa kabaryohan nagbutang sa iyang tambag sulod sa kahimtang nga ang panahon sa pagpuyo sa kabaryohan miabut na. Ang balaodnon ni Blair niadtong 1888 mao ang timaan sa pagpatuman sa Domingo, sumala sa pagpahayag ni Lucas, sa usa ka dapit diin dili unta kini angay anha. Ang pagpatuman sa Domingo dili unta ipasulod ngadto sa Kongreso sa Tinipong Bansa sa Estados Unidos, kay kini usa ka pagsalikway sa usa ka nag-unang prinsipyo sa Konstitusyon.

Ang kasaysayan sa 1888 gitala aron mahimong hulagway sa kasaysayang matagnaon nga nagsugod niadtong Septiyembre 11, 2001. Ang Blair Bill niadtong 1888 naghulagway sa Patriot Act sa 2001. Mao kini ang pasidaan nga miuna sa tinuod nga pagpatuman sa marka sa mananap. Walay bisan kinsa nga nagsunod kang Cristo ang angay magpuyo sa usa ka siyudad human sa Septiyembre 11, 2001. Mao kadto ang matagnaong paglibot nga nagmando sa katawhan sa Dios sa pagkalagiw. Ug maingon nga may duha ka mga balaod sa Domingo nga maoy hilisgutan sa matagnaong modelo sa kataposang mga adlaw, ingon sa girepresentahan sa mga balaod sa Domingo sa pagano ug sa pagka-papal nga Roma, ang maong duha ka mga balaod sa Domingo giunhan sa pasidaan sa pagkalagiw.

Alang niadtong nagaangkon nga sila mga Seventh-day Adventist, kinahanglan unta nilang ilhon sa paagi nga mapasangpotonhon ang Patriot Act ingon nga timaan sa pagkalagiw gikan sa mga siyudad ngadto sa kabanikanhan sa dili pa ang haduol nang umalabot nga balaod sa Domingo. Kana gayud nga maong balaod sa Domingo mao ang timaan alang sa laing panon sa Dios nga anaa pa sa Babilonia, sa pagkalagiw gawas sa Babilonia sa dili pa ipatuman ang balaod sa Domingo nga igadala ibabaw sa matag nasod.

“Sa diha nga ang Amerika, ang yuta sa relihiyosong kagawasan, makighiusa sa Kapapahan sa pagpugos sa tanlag ug sa pagpugos sa mga tawo sa pagpasidungog sa mini nga adlaw nga igpapahulay, ang mga katawhan sa matag nasod sa tibuok kalibotan madala sa pagsunod sa iyang ehemplo.” Testimonies, tomo 6, 18.

Sama sa tripolohiyang paggamit sa tulo ka Elias nagapahimutang nga adunay duha ka pundok sa katawhan sa Dios sa kataposang mga adlaw, ang tripolohiyang paggamit sa Roma nagaila usab nga adunay duha ka linain nga mga balaod sa Domingo. Kadtong buot moangkon nga ang Tinipong Bansa mao ang mga tulisan sa imong katawhan, ug busa ang manalagnon nga papel sa Tinipong Bansa mao ang nagapahimutang sa panan-awon, nagasugyot nga ang haduol nang umabot nga balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa mao ang dulomtanan sa pagkalaglag nga giila ni Cristo ingon nga pasidaan alang sa Iyang katawhan sa pagkalagiw gikan sa umaabot nga paglutos. Napakyas sila sa pag-ila sa kalainan tali sa paglibot sa kasundalohan, nga mao ang timaan sa pasidaan sa pagkalagiw, ug sa ikaduhang paglibot nga nagarepresentar sa panahon nga ang tinuod nga pagpatuman sa usa ka balaod sa Domingo nagsugod sa paglutos sa kataposang mga adlaw. Napakyas usab sila sa pagtubag sa kalainan nga napahimutang pinaagi sa duha ka mga saksi nga kinahanglan adunay duha ka linain nga mga balaod sa Domingo nga magatuman sa tagna sa kataposang mga adlaw. Sa pagbuhat niini ilang ginapangatarungan nga ang haduol nang umabot nga balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa mao ang pasidaan nga girepresentahan ingon nga dulomtanan sa pagkalaglag, nga gisulti ni Daniel nga manalagna, ug mao gayud kini, apan dili sumala sa ilang paghubad niini.

Ang balaod sa Domingo sa Estados Unidos mao ang pasidaan alang sa laing panon sa Dios nga anaa pa sa Babilonia aron mokalagiw gikan sa iyang pakig-ambit. Busa, kini usa ka pasidaan mahitungod sa umaabot nga balaod sa Domingo nga ipatuman ibabaw sa tanang mga nasod.

“Ang mga langyawng nasod mosunod sa ehemplo sa Estados Unidos. Bisan siya maoy mangulo, apan ang mao rang krisis moabot sa atong katawhan sa tanang bahin sa kalibotan.” Testimonies, volume 6, 395.

Ang ilang pag-angkon mao nga ang balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa sa Amerika nagaila sa Tinipong Bansa sa Amerika ingon nga simbolo nga nagpatukod sa matagnaong panan-awon, apan sa kahulogan sa pasidaan sa pagkalagiw nga gihatag ni Cristo, kana nga balaod sa Domingo nagrepresentar sa usa ka pasidaan sa tibuok kalibotan ngadto sa mga mamumuo sa ikanapulog-usa nga takna nga mokalagiw gikan sa Babilonia.

Sa dihang ipadayag ni Sister White ang pasidaan sa pagkalagiw, iyang gitumong ang isyu sa balaod sa Domingo nga modangat sa tibuok kalibotan. Kana nga kalihokan magsugod sa balaod sa Domingo sa Estados Unidos. Iyang gipaila nga ang balaod sa Domingo sa Estados Unidos mao ang pasidaan sa umalabot nga paglutos.

“Pinaagi sa sugo nga nagpatuman sa pagkatukod sa pagka-papa nga supak sa balaod sa Dios, ang atong nasud mopahilayo sa iyang kaugalingon sa hingpit gikan sa pagkamatarong. Sa diha nga ang Protestantismo moabwag sa iyang kamot tabok sa bung-aw aron kuptan ang kamot sa gahom sa Roma, sa diha nga kini molatas ibabaw sa kahiladman aron makiglamano sa espiritismo, sa diha nga, ilalom sa impluwensiya niining tulo-ka-pilo nga panaghiusa, ang atong nasud mosalikway sa matag prinsipyo sa iyang Konstitusyon ingon nga usa ka Protestante ug republikano nga kagamhanan, ug maghimo ug kahikayan alang sa pagpakaylap sa mga kabakakan ug mga limbong sa pagka-papa, nan mahibaloan nato nga miabut na ang panahon alang sa kahibulongang paglihok ni Satanas ug nga haduol na ang katapusan.”

“Maingon nga ang pagduol sa mga kasundalohan sa Roma maoy usa ka timaan ngadto sa mga tinun-an sa nagakahidlaw nga pagkalaglag sa Jerusalem, mao man usab kining apostasya mahimong usa ka timaan alang kanato nga naabot na ang kinutoban sa pagpailub sa Dios, nga napuno na ang takos sa kasal-anan sa atong nasud, ug nga ang manulonda sa kalooy hapit na molupad palayo, nga dili na gayud mobalik. Unya ang katawohan sa Dios ihulog ngadto sa mga talan-awon sa kasakit ug kaguol nga gihulagway sa mga manalagna ingon nga panahon sa kagul-anan ni Jacob. Ang mga pagtuaw sa matinumanon nga mga gilutos mosaka ngadto sa langit. Ug maingon nga ang dugo ni Abel misinggit gikan sa yuta, adunay mga tingog usab nga nagasinggit ngadto sa Dios gikan sa mga lubnganan sa mga martir, gikan sa mga lubnganan sa dagat, gikan sa mga langob sa kabukiran, gikan sa mga lubnganan sa mga kumbento: ‘Hangtod anus-a, O Ginoo, balaan ug matuod, nga dili Ka maghukom ug manimalos sa among dugo ibabaw kanila nga nagapuyo sa yuta?’” Testimonies, volume 5, 451.

Gipaila ni Sister White ang balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa, ug gipasabot niya kini ingon nga usa ka “ilhanan” nga ang panahon sa pagsulay alang sa Tinipong Bansa natapos na. Apan ang katawohan sa Dios sa ubang mga nasud sa kalibotan kinahanglan usab atubangon sa maong pagsulay. Adunay usa ka yugto sa panahon gikan sa balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa hangtod nga si Miguel motindog ug ang pagsulay sa tawo pagasirhan. Sa dihang kini pagasirhan na, “ang manulonda sa kalooy molupad palayo.”