And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.
Ug niadtong mga panahona daghan ang motindog batok sa hari sa habagatan; usab ang mga tulisan sa imong katawhan magapadaku sa ilang kaugalingon aron sa pagtukod sa panan-awon; apan sila mapukan. Daniel 11:14.
The word “doctrine” in the context of Christianity represents the established truths of the Bible. Various professedly Christian organizations possess different sets of what they define as biblical doctrines, but there is only one Truth. The distinction between “absolute truth” and “pluralism” is a subject outside our consideration at this juncture.
Ang pulong “doktrina” sa konteksto sa Kristiyanismo nagrepresentar sa natukod nga mga kamatuoran sa Biblia. Ang nagkalainlaing mga organisasyong nagaangkon nga Kristohanon adunay nagkalainlaing mga hugpong sa ilang gihubit nga mga doktrinang biblikal, apan usa lamang ang Kamatuoran. Ang kalainan tali sa “hingpit nga kamatuoran” ug “pluralismo” maoy usa ka hilisgutan nga wala sa atong pagatagdon niining tungora.
Pilate therefore said unto him, Art thou a king then? Jesus answered, Thou sayest that I am a king. To this end was I born, and for this cause came I into the world, that I should bear witness unto the truth. Every one that is of the truth heareth my voice. Pilate saith unto him, What is truth? And when he had said this, he went out again unto the Jews, and saith unto them, I find in him no fault at all. John 18:37, 38.
Busa miingon si Pilato kaniya, Busa, ikaw ba usa ka hari? Mitubag si Jesus, Ikaw mao ang nagaingon nga ako usa ka hari. Tungod niini natawo ako, ug tungod niini mianhi ako sa kalibotan, aron ako magpamatuod sa kamatuoran. Ang matag-usa nga iya sa kamatuoran nagapatalinghug sa akong tingog. Miingon si Pilato kaniya, Unsa ba ang kamatuoran? Ug sa nakasulti na siya niini, migawas siya pag-usab ngadto sa mga Judio, ug miingon kanila, Wala gayod akoy hingkaplagang sala kaniya. Juan 18:37, 38.
Truth is God’s Word; it is His voice and it is Christ Himself.
Ang kamatuoran mao ang Pulong sa Dios; kini mao ang Iyang tingog ug kini mao si Cristo mismo.
“We should know for ourselves what constitutes Christianity, what is truth, what is the faith that we have received, what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority. There are many who believe without a reason on which to base their faith, without sufficient evidence as to the truth of the matter. If an idea is presented that harmonizes with their own preconceived opinions, they are all ready to accept it. They do not reason from cause to effect, their faith has no genuine foundation, and in the time of trial they will find that they have built upon the sand.
“Kinahanglan mahibalo kita sa atong kaugalingon kon unsa ang naglangkob sa Kristiyanismo, unsa ang kamatuoran, unsa ang pagtoo nga atong nadawat, unsa ang mga lagda sa Biblia—ang mga lagda nga gihatag kanato gikan sa labing hataas nga awtoridad. Daghan ang motoo nga walay hinungdan nga mahimong patukoran sa ilang pagtoo, nga walay igo nga pamatuod mahitungod sa kamatuoran sa maong butang. Kon may usa ka panghunahuna nga ipasundayag nga mahiuyon sa ilang kaugalingong daan nang gituohang mga opinyon, andam kaayo sila sa pagdawat niini. Sila wala mangatarongan gikan sa hinungdan paingon sa sangpotanan; ang ilang pagtoo walay tinuod nga patukoranan, ug sa panahon sa pagsulay ilang mahibaloan nga sila nagtukod diha sa balas.
“He who rests satisfied with his own present imperfect knowledge of the Scriptures, thinking this sufficient for his salvation, is resting in a fatal deception. There are many who are not thoroughly furnished with Scriptural arguments, that they may be able to discern error, and condemn all the tradition and superstition that has been palmed off as truth. Satan has introduced his own ideas into the worship of God, that he might corrupt the simplicity of the gospel of Christ. A large number who claim to believe the present truth, know not what constitutes the faith that was once delivered to the saints—Christ in you the hope of glory. They think they are defending the old landmarks, but they are lukewarm and indifferent. They know not what it is to weave into their experience and to possess the real virtue of love and faith. They are not close Bible students, but are lazy and inattentive. When differences of opinion arise upon the passages of Scripture, these who have not studied to a purpose and are not decided as to what they believe, fall away from the truth. We ought to impress upon all the necessity of inquiring diligently into divine truth, that they may know that they do know what is truth. Some claim much knowledge, and feel satisfied with their condition, when they have no more zeal for the work, no more ardent love for God, and for souls for whom Christ died, than if they had never known God. They do not read the Bible [in order] to appropriate the marrow and fatness to their own souls. They do not feel that it is the voice of God speaking to them. But, if we would understand the way of salvation, if we would see the beams of the Sun of righteousness, we must study the Scriptures for a purpose, for the promises and prophecies of the Bible shed clear beams of glory upon the divine plan of redemption, which grand truths are not clearly comprehended.” The 1888 Materials, 403.
“Siya nga nagapahulay nga kontento sa iyang kaugalingong karon nga dili-hingpit nga kahibalo sa Kasulatan, nga nagahunahuna nga kini igo na alang sa iyang kaluwasan, nagapahulay diha sa usa ka makamatay nga limbong. Daghan ang dili hingpit nga nasangkapan sa mga pamatuod sa Kasulatan, aron makahimo sila sa pag-ila sa kasaypanan, ug sa pagsaway sa tanang tradisyon ug patuotuo nga gipasundayag ingon nga kamatuoran. Gipaila ni Satanas ang iyang kaugalingong mga hunahuna ngadto sa pagsimba sa Dios, aron iyang madaut ang kayano sa ebanghelyo ni Cristo. Usa ka dakong gidaghanon nga nagaangkon nga mitoo sa karon nga kamatuoran, wala mahibalo kon unsay nagalangkob sa pagtoo nga kaniadto gitugyan ngadto sa mga balaan—si Cristo diha kaninyo, ang paglaum sa himaya. Naghunahuna sila nga ilang ginapanalipdan ang karaang mga timaan sa utlanan, apan sila mga malig-onon ug walay pagtagad. Wala sila mahibalo kon unsa ang paghabol niana ngadto sa ilang kasinatian ug ang pagbaton sa tinuod nga gahum sa gugma ug pagtoo. Dili sila masinabtanon nga mga estudyante sa Biblia, kondili tapulan ug dili matinagdanon. Sa diha nga motungha ang mga kalainan sa panghunahuna mahitungod sa mga teksto sa Kasulatan, kining mga wala magtuon uban sa tinuyo ug dili malig-on mahitungod sa ilang ginatoohan, mahulog gikan sa kamatuoran. Kinahanglan natong ipasantop sa tanan ang panginahanglan sa matinguhaong pagsusi sa balaang kamatuoran, aron sila mahibalo nga sila gayud nasayod kon unsa ang kamatuoran. Ang uban nagaangkon ug daghang kahibalo, ug mobati nga kontento sa ilang kahimtang, samtang wala na silay dugang nga kadasig alang sa buluhaton, wala nay labi ka mainiton nga gugma alang sa Dios, ug alang sa mga kalag nga alang kanila namatay si Cristo, kay sa daw wala pa gayud sila makaila sa Dios. Dili nila basahon ang Biblia [aron] maangkon alang sa ilang kaugalingong mga kalag ang utok ug katambok niini. Wala nila bation nga kini mao ang tingog sa Dios nga nagsulti ngadto kanila. Apan, kon gusto kita nga makasabut sa dalan sa kaluwasan, kon gusto kita nga makita ang mga silaw sa Adlaw sa pagkamatarong, kinahanglan atong tun-an ang mga Kasulatan uban sa tinuyo, kay ang mga saad ug mga tagna sa Biblia nagapatidlom ug matin-aw nga mga silaw sa himaya ibabaw sa balaang laraw sa pagtubos, nga maong halangdong mga kamatuoran wala masabti sa tin-aw.” The 1888 Materials, 403.
We are required to know what those doctrines are, and how to present, establish and defend those truths.
Gikinahanglan nga mahibalo kita kon unsa kadtong mga doktrina, ug kon giunsa ang pagpahayag, pagpalig-on, ug pagdepensa niadtong mga kamatuoran.
“It does not seem possible to us now that any should have to stand alone; but if God has ever spoken by me, the time will come when we shall be brought before councils and before thousands for his name’s sake, and each one will have to give the reason of his faith. Then will come the severest criticism upon every position that has been taken for the truth. We need, then, to study the word of God, that we may know why we believe the doctrines we advocate. We must critically search the living oracles of Jehovah.” Review and Herald, December 18, 1888.
“Dili karon daw masukad sa atong hunahuna nga adunay bisan kinsa nga mapugos sa pagtindog nga nag-inusara; apan kon ang Dios nakasulti man gayud pinaagi kanako, moabot ang panahon nga kita dad-on sa atubangan sa mga konseho ug sa atubangan sa linibo tungod sa iyang ngalan, ug ang matag usa kinahanglan maghatag sa katarungan sa iyang pagtoo. Unya moabot ang labing mabug-at nga pagsaway sa matag baruganan nga gikuptan alang sa kamatuoran. Busa, kinahanglan natong tun-an ang pulong sa Dios, aron mahibalo kita ngano nga nagatoo kita sa mga doktrina nga atong gipasiugda. Kinahanglan susihon nato sa mapanukidukidong paagi ang buhing mga pulong ni Jehova.” Review and Herald, December 18, 1888.
In order to be brought before “thousands” it is evident that some of the defenders of truth in the last days will be forced to defend the truth in a medium such as television or web broadcasts. How else could thousands watch the testimony given by the one hundred and forty-four thousand? The doctrines we advocate identify the basis of our faith.
Aron madala sa atubangan sa “mga linibo,” dayag nga ang pipila sa mga manlalaban alang sa kamatuoran sa katapusang mga adlaw mapugos sa pagpanalipod sa kamatuoran pinaagi sa usa ka paagi sama sa telebisyon o mga sibya sa web. Unsaon pa man sa laing paagi nga ang mga linibo makatan-aw sa pagpamatuod nga igahatag sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo? Ang mga doktrina nga atong ginasangyaw nag-ila sa patukoranan sa atong pagtoo.
“The members of the church will individually be tested and proved. They will be placed in circumstances where they will be forced to bear witness for the truth. Many will be called to speak before councils and in courts of justice, perhaps separately and alone. The experience which would have helped them in this emergency they have neglected to obtain, and their souls are burdened with remorse for wasted opportunities and neglected privileges.” Testimonies, volume 5, 463.
“Ang mga sakop sa iglesia pagasulayan ug pagapamatud-an sa tagsatagsa. Ibutang sila sa mga kahimtang diin mapugos sila sa pagpanghimatuod alang sa kamatuoran. Daghan ang pagatawgon sa pagsulti sa atubangan sa mga konseho ug sa mga hukmanan, tingali nga mag-inusara ug lahi sa uban. Ang kasinatian nga unta nakatabang kanila niining panahon sa kalisdanan ilang gipasagdan sa pagbaton, ug ang ilang mga kalag gibug-atan sa pagbasol tungod sa mga kahigayonang nausik ug sa mga pribilehiyong gipasagdan.” Testimonies, tomo 5, 463.
God’s Word never fails, and therefore if we are to be numbered with the one hundred and forty-four thousand, we must know what we believe based upon what is written in God’s Word. Before the testing time arrives when God’s people are forced to explain the doctrines they believe, God allows errors to be introduced in order to force God’s people to critically study His Word.
Ang Pulong sa Dios dili gayod mapakyas, ug busa kon kita pagaihapon uban sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, kinahanglan mahibalo kita kon unsa ang atong gituohan pinasikad sa nahisulat diha sa Pulong sa Dios. Sa dili pa moabot ang panahon sa pagsulay diin ang katawhan sa Dios pagapugson sa pagpatin-aw sa mga doktrina nga ilang gituohan, gitugotan sa Dios nga ang mga kasaypanan ipasulod aron pugson ang Iyang katawhan sa masusi nga pagtuon sa Iyang Pulong.
“The fact that there is no controversy or agitation among God’s people should not be regarded as conclusive evidence that they are holding fast to sound doctrine. There is reason to fear that they may not be clearly discriminating between truth and error. When no new questions are started by investigation of the Scriptures, when no difference of opinion arises which will set men to searching the Bible for themselves to make sure that they have the truth, there will be many now, as in ancient times, who will hold to tradition and worship they know not what.
“Ang kamatuoran nga walay panaglalis o kaguliyang taliwala sa katawohan sa Dios dili pagailhon ingong tino nga pamatuod nga sila nagkupot pag-ayo sa malig-on nga pagtolon-an. Adunay katarongan sa pagkahadlok nga tingali wala sila sa tin-aw nga pag-ila sa kalainan tali sa kamatuoran ug kasaypanan. Sa diha nga walay bag-ong mga pangutana nga mapukaw pinaagi sa pagsusi sa Kasulatan, sa diha nga walay kalainan sa panglantaw nga motukmod sa mga tawo sa pagsusi sa Biblia alang sa ilang kaugalingon aron masiguro nga anaa kanila ang kamatuoran, may daghan karon, maingon sa karaang mga panahon, nga magapabilin sa tradisyon ug mosimba sa wala nila hibaloi kon unsa.”
“I have been shown that many who profess to have a knowledge of present truth know not what they believe. They do not understand the evidences of their faith. They have no just appreciation of the work for the present time. When the time of trial shall come, there are men now preaching to others who will find, upon examining the positions they hold, that there are many things for which they can give no satisfactory reason. Until thus tested they knew not their great ignorance. And there are many in the church who take it for granted that they understand what they believe; but, until controversy arises, they do not know their own weakness. When separated from those of like faith and compelled to stand singly and alone to explain their belief, they will be surprised to see how confused are their ideas of what they had accepted as truth. Certain it is that there has been among us a departure from the living God and a turning to men, putting human in place of divine wisdom.
“Gipakita kanako nga daghan nga nagaangkon nga may kahibalo sa kamatuoran alang niining panahona wala mahibalo kon unsa gayod ang ilang gituohan. Wala nila masabti ang mga pamatuod sa ilang pagtoo. Wala silay matarong nga pagpasalamat sa buluhaton alang sa karong panahona. Sa dihang moabut na ang panahon sa pagsulay, adunay mga tawo nga karon nagwali sa uban nga makakaplag, sa ilang pagsusi sa mga baruganan nga ilang ginahuptan, nga adunay daghang mga butang nga dili nila mahatag ug makapatagbaw nga katarungan. Hangtud nga matilawan sila sa ingon niini, wala nila mailhi ang kadak-on sa ilang pagkawalay alamag. Ug adunay daghan sa iglesia nga nagdahom nga nasabtan nila ang ilang gituohan; apan, hangtud nga motungha ang pakiglalis, wala nila mailhi ang ilang kaugalingong kahuyang. Sa dihang mabulag sila gikan niadtong adunay sama nga pagtoo ug mapugos sa pagtindog nga tagsatagsa ug nag-inusara aron sa pagpasabot sa ilang tinoohan, matingala sila sa pagkakita kon daw unsa kacagubot ang ilang mga hunahuna mahitungod sa ilang gidawat ingon nga kamatuoran. Sigurado gayod nga diha sa atong taliwala adunay pagbiya gikan sa buhing Dios ug pagpakiling ngadto sa mga tawo, nga nagapuli sa tawhanong kaalam puli sa balaang kaalam.
“God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold. God would have all the bearings and positions of truth thoroughly and perseveringly searched, with prayer and fasting. Believers are not to rest in suppositions and ill-defined ideas of what constitutes truth. Their faith must be firmly founded upon the word of God so that when the testing time shall come and they are brought before councils to answer for their faith they may be able to give a reason for the hope that is in them, with meekness and fear.
“Pukawon sa Dios ang Iyang katawhan; kon mapakyas ang ubang mga paagi, mosulod ang mga erehiya sa taliwala nila, nga magasala kanila, nga magapabulag sa uhot gikan sa trigo. Ang Ginoo nagtawag sa tanan nga nagatoo sa Iyang pulong nga momata gikan sa pagkatulog. Miabot na ang bililhon nga kahayag, angayan alang niining panahona. Kini mao ang kamatuoran sa Biblia, nga nagapakita sa mga katalagman nga ania na gayud sa atong atubangan. Kini nga kahayag kinahanglan magdala kanato ngadto sa masingkamoton nga pagtuon sa Kasulatan ug sa labing masusi nga pagsusi sa mga baruganan nga atong gitinguha. Buot sa Dios nga ang tanang mga kahulogan ug mga baruganan sa kamatuoran pagasusihon sa hingpit ug sa mapinadayunon nga paagi, uban sa pag-ampo ug pagpuasa. Ang mga magtotoo dili angay mopahulay sa mga paghunahuna lamang ug sa dili klarong mga ideya mahitungod sa unsay nagalakip sa kamatuoran. Ang ilang pagtoo kinahanglan malig-on nga matukod diha sa pulong sa Dios aron nga sa diha nga moabot ang panahon sa pagsulay ug dad-on sila sa atubangan sa mga konseho aron motubag alang sa ilang pagtoo, makahimo sila sa paghatag ug katarongan mahitungod sa paglaum nga anaa kanila, uban sa kaaghop ug kahadlok.”
“Agitate, agitate, agitate. The subjects which we present to the world must be to us a living reality. It is important that in defending the doctrines which we consider fundamental articles of faith we should never allow ourselves to employ arguments that are not wholly sound. These may avail to silence an opposer, but they do not honor the truth. We should present sound arguments, that will not only silence our opponents, but will bear the closest and most searching scrutiny. With those who have educated themselves as debaters there is great danger that they will not handle the word of God with fairness. In meeting an opponent it should be our earnest effort to present subjects in such a manner as to awaken conviction in his mind, instead of seeking merely to give confidence to the believer.
“Pakusoga, pakusoga, pakusoga. Ang mga hilisgotan nga atong ipresentar sa kalibotan kinahanglan nga alang kanato usa ka buhing kamatuoran. Importante nga sa pagpanalipod sa mga doktrina nga atong giisip nga sukaranang mga artikulo sa pagtoo, dili gayud kita magtugot sa atong kaugalingon sa paggamit ug mga pangatarungan nga dili hingpit nga matinud-anon. Mahimo kini nga makapahilom sa usa ka mosupak, apan wala kini magpasidungog sa kamatuoran. Kinahanglan nga atong ipresentar ang husto ug lig-ong mga pangatarungan, nga dili lamang makapahilom sa atong mga kaatbang, kondili makaagwanta usab sa labing suod ug labing masusi nga pagsusi. Sa mga nag-ensayo sa ilang kaugalingon isip mga debater, aduna ang dakong kapeligrohan nga dili nila pagatrataron ang pulong sa Dios sa pagkamatarong. Sa pag-atubang sa usa ka kaatbang, kinahanglan nga ang atong mainiton nga paningkamot mao ang pagpresentar sa mga hilisgotan sa ingon nga paagi nga makapukaw ug kombiksyon sa iyang hunahuna, imbis nga tinguhaon lamang ang paghatag ug pagsalig sa magtotoo.
“Whatever may be man’s intellectual advancement, let him not for a moment think that there is no need of thorough and continuous searching of the Scriptures for greater light. As a people we are called individually to be students of prophecy. We must watch with earnestness that we may discern any ray of light which God shall present to us. We are to catch the first gleamings of truth; and through prayerful study clearer light may be obtained, which can be brought before others.” Testimonies, volume 5, 708.
“Bisan unsa pa ang mahimong kauswagan sa intelektuwal nga kahimtang sa tawo, ayaw siya pagpasagda bisan sa usa ka gutlo nga hunahunaon nga wala nay kinahanglan sa lawom ug padayon nga pagsusi sa mga Kasulatan aron makabaton ug mas dakong kahayag. Ingon nga usa ka katawhan, kita gitawag sa tagsatagsa nga mahimong mga tinun-an sa tagna. Kinahanglan kita magbantay uban sa dakong kasibot aron atong mailhan ang bisan unsang silaw sa kahayag nga igapadayag sa Dios kanato. Kinahanglan natong dakpon ang unang mga sidlak sa kamatuoran; ug pinaagi sa pagtuon nga inubanan sa pag-ampo, mas tin-aw nga kahayag mahimong mabatonan, nga mahimong ipresentar ngadto sa uban.” Testimonies, tomo 5, 708.
The “students of prophecy” that ultimately makeup the one hundred and forty-four thousand will be “individually tested and proved,” in advance of their confrontation with the earthly powers who bring about the soon-coming Sunday law crisis and persecution. The faithful will first be “aroused” by God. The sleeping virgins will be “aroused” from the slumber they have fallen into during the tarrying time. If they will not awaken by the message that God has presented through the articles that have been sent forth since July of 2023, then God will allow “heresies” to “come in among them” which will finish the separation of the wheat and tares through a sifting process. We are now in that sifting process.
Ang “mga estudyante sa tagna” nga sa kaulahian mao ang magatukod sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo pagasulayan ug pagapamatud-an “sa tagsatagsa,” sa dili pa ang ilang pag-atubang sa yutan-ong mga gahum nga magapahinabo sa haduol na moabut nga krisis sa balaod sa Domingo ug paglutos. Ang mga matinumanon una nga “pagapukawon” sa Dios. Ang natulog nga mga ulay “pagapukawon” gikan sa pagkatulog nga ilang nahiagoman sulod sa panahon sa paglangan. Kon sila dili momata pinaagi sa mensahe nga gipaila sa Dios pinaagi sa mga artikulo nga gipagawas sukad sa Hulyo sa 2023, nan tugotan sa Dios nga ang “mga erehiya” “mosulod sa ilang taliwala” nga maoy mopahuman sa pagkabahin sa trigo ug sa mga sagbot pinaagi sa usa ka proseso sa pagsala. Karon anaa na kita nianang proseso sa pagsala.
There are three options available to those who have been following in the controversy of the correct identification of Modern Rome. One option is that the United States is Modern Rome, the other is that the papal power is Modern Rome and the third option is that both of the previous positions are incorrect and some other power is represented by the robbers of Daniel’s people who exalt themselves, fall, and establish the vision in verse fourteen of Daniel chapter eleven.
Adunay tulo ka kapilian nga anaa alang niadtong nagsubay sa kontrobersiya mahitungod sa husto nga pag-ila sa Modernong Roma. Ang usa ka kapilian mao nga ang Tinipong Bansa sa Amerika mao ang Modernong Roma, ang usa pa mao nga ang gahum sa papa mao ang Modernong Roma, ug ang ikatulong kapilian mao nga ang duha ka miaging mga posisyon sayop ug nga adunay laing gahum nga girepresentahan sa mga tulisan sa katawhan ni Daniel nga nagapahitaas sa ilang kaugalingon, mapukan, ug magatukod sa panan-awon sa bersikulo katorse sa Daniel kapitulo onse.
I contend that the disagreement of whether Modern Rome is the papal power or the United States, has been allowed to be introduced into this movement for the purpose of forcing His people to study His prophetic Word. God has brought about this controversy in a manifestation of His mercy. I contend the disagreement is more about preparing His people for the coming crisis than simply identifying who is right and who is wrong about Modern Rome. The disagreement was allowed and designed by God to demonstrate, for any who wish to see, that their own personal understanding of His prophetic Word is incomplete or incorrect. The controversy is therefore evidence of God’s mercy.
Ako nagapangatarongan nga ang panaglalis mahitungod kon ang Modernong Roma ba mao ang gahum sa kapapahan o ang Tinipong Bansa sa Amerika, gitugotan nga mapasulod niining kalihokana aron pugson ang Iyang katawhan sa pagtuon sa Iyang pulong nga matagnaon. Gipahinabo sa Dios kining panaglalis ingon nga pagpadayag sa Iyang kalooy. Ako nagapangatarongan nga ang panaglalis labaw pa mahitungod sa pag-andam sa Iyang katawhan alang sa umaabot nga krisis kay sa yano lamang nga pag-ila kon kinsa ang husto ug kinsa ang sayop mahitungod sa Modernong Roma. Ang panaglalis gitugotan ug gilaraw sa Dios aron ipakita, alang sa bisan kinsa nga buot makakita, nga ang ilang kaugalingong personal nga pagsabot sa Iyang pulong nga matagnaon kulang o sayop. Busa ang kontrobersiya mao ang ebidensiya sa kalooy sa Dios.
The controversy not only involves the identification of who is the power represented by the robbers of thy people, but also whether the methodology of line upon line that both sides of the controversy profess to uphold is being properly applied. The prophetic rules associated with the methodology of line upon line includes special prophetic principles which will be part of the sifting process of the wheat and tares. Three elements of the methodology of line upon line which I contend are being misunderstood in this current controversy are Christ as the Truth, and Christ as Alpha and Omega, and a triple application of prophecy.
Ang panaglalis dili lamang naglakip sa pag-ila kon kinsa ang gahum nga girepresentahan sa mga tulisan sa imong katawhan, kondili usab kon ang metodolohiya sa linya ibabaw sa linya nga giangkon sa duha ka kiliran sa panaglalis nga ilang ginauphold ginapadapat ba sa husto. Ang mga lagda sa pagpanagna nga nalangkit sa metodolohiya sa linya ibabaw sa linya naglakip sa pinasahi nga mga prinsipyo sa pagpanagna nga mahimong kabahin sa proseso sa pagsala sa trigo ug sa mga bunglayon. Tulo ka mga elemento sa metodolohiya sa linya ibabaw sa linya nga akong ginapangatarungan nga gisabtan sa sayop niining kasamtangang panaglalis mao si Cristo ingon nga ang Kamatuoran, ug si Cristo ingon nga Alpha ug Omega, ug ang triple nga pagpadapat sa pagpanagna.
Ultimately those who hold to an incorrect understanding of verse fourteen of Daniel eleven will be found to be basing their doctrinal position upon a private interpretation.
Sa kataposan, makaplagan nga kadtong nagkupot sa usa ka sayop nga pagsabot sa bersikulo katorse sa Daniel onse nagbase sa ilang doktrinal nga baruganan ibabaw sa usa ka pinasahi nga hubad.
We have also a more sure word of prophecy; whereunto ye do well that ye take heed, as unto a light that shineth in a dark place, until the day dawn, and the day star arise in your hearts: Knowing this first, that no prophecy of the scripture is of any private interpretation. For the prophecy came not in old time by the will of man: but holy men of God spake as they were moved by the Holy Ghost. 2 Peter 1:19–21.
Anaa usab kita sa usa ka labi pang malig-on nga pulong sa tagna; ug maayo ang inyong pagtagad niini, ingon sa usa ka suga nga nagadan-ag sa usa ka mangitngit nga dapit, hangtud nga mosidlak ang adlaw, ug motungha ang bitoon sa kabuntagon diha sa inyong mga kasingkasing: Nga nasayran ninyo una sa tanan, nga walay tagna sa Kasulatan nga gikan sa kaugalingong paghubad. Kay ang tagna wala moabot kaniadto pinaagi sa kabubut-on sa tawo; kondili ang mga balaang tawo sa Dios nagsulti samtang gipalihok sila sa Espiritu Santo. 2 Pedro 1:19–21.
In the controversy over verse fourteen, an example of what I understand to be a “private interpretation” is found in The Great Controversy.
Sa panaglalis mahitungod sa bersikulo katorse, ang usa ka pananglitan sa akong nasabtan nga usa ka “pribadong paghubad” makita diha sa The Great Controversy.
“As the Sabbath has become the special point of controversy throughout Christendom, and religious and secular authorities have combined to enforce the observance of the Sunday, the persistent refusal of a small minority to yield to the popular demand will make them objects of universal execration. It will be urged that the few who stand in opposition to an institution of the church and a law of the state ought not to be tolerated; that it is better for them to suffer than for whole nations to be thrown into confusion and lawlessness. The same argument many centuries ago was brought against Christ by the ‘rulers of the people.’ ‘It is expedient for us,’ said the wily Caiaphas, ‘that one man should die for the people, and that the whole nation perish not.’ John 11:50. This argument will appear conclusive; and a decree will finally be issued against those who hallow the Sabbath of the fourth commandment, denouncing them as deserving of the severest punishment and giving the people liberty, after a certain time, to put them to death. Romanism in the Old World and apostate Protestantism in the New will pursue a similar course toward those who honor all the divine precepts.” The Great Controversy, 615.
“Samtang ang Igpapahulay nahimong pinasahi nga sentro sa panaglalis sa tibuok Kalibotang Cristohanon, ug ang mga awtoridad nga relihiyoso ug sekular naghiusa sa pagpatuman sa pagsaulog sa Domingo, ang mapadayonong pagdumili sa usa ka gamayng minoriya sa pagtugyan sa popular nga panginahanglan magahimo kanila nga mga tumong sa unibersal nga pagtiliug. Igaawhag nga ang pipila nga nagabarog batok sa usa ka institusyon sa iglesia ug sa usa ka balaod sa estado dili angay tugotan; nga mas maayo pa nga sila mag-antus kaysa ang tibuok mga nasod itambog ngadto sa kalibog ug pagkadili-masinugtanon sa balaod. Ang maong pangatarungan daghang mga siglo na ang milabay gigamit usab batok kang Cristo sa mga ‘mga pangulo sa katawhan.’ ‘Makaayo alang kanato,’ miingon ang malimbongong Caifas, ‘nga usa ka tawo mamatay alang sa katawhan, ug nga ang tibuok nasod dili mapuo.’ Juan 11:50. Kini nga pangatarungan makita nga makapakombinsir; ug sa katapusan ipagula ang usa ka sugo batok niadtong nagabalaan sa Igpapahulay sa ikaupat nga sugo, nga nagapahibalo batok kanila ingon nga takos sa labing mabug-at nga silot ug nagahatag sa katawhan kagawasan, human sa usa ka piho nga panahon, sa pagpatay kanila. Ang Romanismo sa Karaang Kalibotan ug ang apostatang Protestantismo sa Bag-ong Kalibotan magasunod sa susamang dalan ngadto niadtong nagatahud sa tanang balaang mga lagda.” The Great Controversy, 615.
“Christendom” represents the worldwide community of Christians or the collective body of Christian-majority countries and cultures. The term is often used to denote the parts of the world where Christianity is the dominant religion and has significantly influenced the culture, laws, and social norms. Christendom encompasses the global expanse of Christianity in terms of its followers, cultural impact, and historical significance. Without removing the repetition that exists in the Ellen White CD-ROM, the word Christendom occurs one hundred and seventy-six times. Geographically Sister White identifies that Christendom in general represents Europe and the Americas. In the context of Sister White, Europe is identified as the Old World and the Americas are the New World.
Ang “Sangkakristiyanohan” nagrepresentar sa tibuok-kalibotang komunidad sa mga Kristohanon o sa kinatibuk-ang lawas sa mga nasod ug kultura nga kadaghanang Kristohanon. Kanunay kining gamiton aron ipaila ang mga bahin sa kalibotan diin ang Kristiyanidad mao ang nag-unang relihiyon ug adunay dakong impluwensiya sa kultura, mga balaod, ug mga lagda sa katilingban. Ang Sangkakristiyanohan naglangkob sa tibuok-kalibotang gilapdon sa Kristiyanidad sumala sa mga sumusunod niini, sa kultural nga impluwensiya niini, ug sa kahulogan niini sa kasaysayan. Sa walay pagwagtang sa pagsubli nga anaa sa Ellen White CD-ROM, ang pulong nga Sangkakristiyanohan makita sa usa ka gatus kapitoan ug unom ka higayon. Sa pangheyograpikal nga paagi, giila ni Sister White nga ang Sangkakristiyanohan sa kinatibuk-an nagrepresentar sa Europa ug sa mga Amerika. Sa konteksto ni Sister White, ang Europa giila ingon nga Daang Kalibotan ug ang mga Amerika ingon nga Bag-ong Kalibotan.
“But the beast with lamblike horns was seen ‘coming up out of the earth.’ Instead of overthrowing other powers to establish itself, the nation thus represented must arise in territory previously unoccupied and grow up gradually and peacefully. It could not, then, arise among the crowded and struggling nationalities of the Old World—that turbulent sea of ‘peoples, and multitudes, and nations, and tongues.’ It must be sought in the Western Continent.
“Apan ang mananap nga may mga sungay nga sama sa nating karnero nakita nga ‘mitungha gikan sa yuta.’ Imbes nga maglumpag sa ubang mga gahum aron sa pagpatukod sa iyang kaugalingon, ang nasod nga sa ingon gihulagway kinahanglan motungha sa teritoryo nga kaniadto wala pa mapuy-i ug motubo sa hinay-hinay ug malinawon nga paagi. Busa, dili kini mahimong motungha taliwala sa naghuot ug nagkalisod nga mga nasod sa Daang Kalibotan—kanang mabagyohon nga dagat sa ‘mga katawohan, ug mga panon, ug mga nasod, ug mga pinulongan.’ Kinahanglan kini pangitaon sa Kasadpang Kontinente.
“What nation of the New World was in 1798 rising into power, giving promise of strength and greatness, and attracting the attention of the world? The application of the symbol admits of no question. One nation, and only one, meets the specifications of this prophecy; it points unmistakably to the United States of America.’ The Great Controversy, 441.
“Unsa nga nasud sa Bag-ong Kalibotan ang sa 1798 nagasaka ngadto sa gahum, naghatag ug saad sa kalig-on ug pagkagamhanan, ug nakadani sa pagtagad sa kalibotan? Ang pag-aplikar sa maong simbolo walay ikapangutana. Usa ka nasud, ug usa lamang, ang nagtuman sa mga piho nga timailhan niini nga tagna; kini sa walay sayop nagtumong ngadto sa Tinipong Bansa sa Amerika.” The Great Controversy, 441.
The last sentence in the paragraph we are considering has been employed to suggest that “Romanism in the Old World and apostate Protestantism in the New” is identifying “Romanism of the Old World” as the papacy during the Dark Ages, and the United States (apostate Protestantism) as Modern Rome, represented by the phrase “apostate Protestantism in the New.” The “Old” is defined as past history, and the “New” is defined as modern or current history. That application wrest Sister White’s established understanding of both Christendom and the Old and New world.
Ang kataposang tudling sa parapo nga atong gihisgotan gigamit aron ipasabot nga ang “Romanismo sa Daang Kalibotan ug ang apostatang Protestante sa Bag-ong Kalibotan” nagaila sa “Romanismo sa Daang Kalibotan” ingon nga ang kapapahan sa panahon sa Mangitngit nga Kapanahonan, ug sa Tinipong Bansa sa Amerika (apostatang Protestante) ingon nga Modernong Roma, nga girepresentahan sa hugpong sa mga pulong nga “apostatang Protestante sa Bag-ong Kalibotan.” Ang “Daang” gihubit ingon nga nangaging kasaysayan, ug ang “Bag-o” gihubit ingon nga moderno o karon nga kasaysayan. Kana nga pag-aplikar nagbaliko sa natukod nang pagsabot ni Sister White mahitungod sa Kristiyanidad ug sa Daang ug Bag-ong kalibotan.
Those who apply the sentence in terms of past and future history, identify “a private interpretation” in direct contradiction to Sister White’s intended meaning. The claim is that the “Old World” represents past history and the “New” represents modern or current history (New).
Kadtong nagagamit sa maong pahayag sumala sa nangagi ug umaabot nga kasaysayan, nag-ila sa “usa ka kaugalingong paghubad” nga dayag nga supak sa gituyo nga kahulogan ni Sister White. Ang pag-angkon mao nga ang “Daang Kalibotan” nagrepresentar sa nangaging kasaysayan ug ang “Bag-ong” nagrepresentar sa moderno o karon nga kasaysayan (Bag-o).
The passage says, “will pursue.” Romanism and apostate Protestantism “will pursue a similar course toward those who honor all the divine precepts.” The Old World in the passage is Europe and the New world is the Americas. Sister White is teaching that the entire world is to be confronted by the Sunday law test, and that Romanism will lead out in the persecutions in Europe and apostate Protestantism will lead out in persecutions in the Americas. The Americas and Europe are what is defined as “Christendom.” Both Romanism and apostate Protestantism “will pursue a similar course toward those who honor all the divine precepts.”
Ang teksto nagaingon, “molutos.” Ang Romanismo ug apostatang Protestantismo “magpadayon sa susamang pamaagi batok niadtong nagapasidungog sa tanang balaang mga sugo.” Ang Daang Kalibotan sa maong teksto mao ang Europa ug ang Bag-ong Kalibotan mao ang mga Amerika. Gitudloan ni Sister White nga ang tibuok kalibotan paga-atubangon sa pagsulay sa balaod sa Dominggo, ug nga ang Romanismo maoy mangulo sa mga paglutos sa Europa ug ang apostatang Protestantismo maoy mangulo sa mga paglutos sa mga Amerika. Ang mga Amerika ug Europa mao ang gihubit nga “Sangkakristiyanohan.” Ang Romanismo ug apostatang Protestantismo “magpadayon sa susamang pamaagi batok niadtong nagapasidungog sa tanang balaang mga sugo.”
“Will pursue” is identifying a future action by both powers, and it is grammatically impossible to suggest that Romanism of the Old World is the papal power of the Dark Ages. The persecution carried out by both powers is future tense. The definition of the phrase is “will pursue” and it means to follow or chase after something with the intention of achieving or attaining it. It implies a future action where an individual or group is committed to actively seeking a goal or objective.
Ang “manglutos” nagaila sa usa ka umaabot nga lihok sa duha ka mga gahum, ug sa gramatika imposible ang mosugyot nga ang Romanismo sa Daang Kalibutan mao ang kapapahan nga gahum sa mga Panahon sa Kangitngit. Ang paglutos nga pagapatumanon sa duha ka mga gahum anaa sa umaabot nga panahon. Ang kahulugan sa maong hugpong sa pulong mao ang “manglutos,” ug kini nagpasabot sa pagsunod o paggukod sa usa ka butang uban sa tuyo nga kini makab-ot o maangkon. Nagpasabot kini ug usa ka umaabot nga lihok diin ang usa ka indibiduwal o pundok komitado sa aktibong pagpangita sa usa ka tumong o katuyoan.
The phrase can be applied in various contexts: “She will pursue a career in medicine,” meaning she plans to work towards becoming a medical professional. “He will pursue a degree in engineering,” indicating he intends to study engineering at a higher educational institution. “The team will pursue the project until completion,” suggesting the team will continue working on the project until it is finished. “They will pursue legal action against the company,” meaning they intend to take legal steps to address a grievance or seek justice. Overall, “will pursue” implies determination, commitment, and a clear intention to achieve a specific goal or outcome in the future.
Ang hugpong-pulong mahimong gamiton sa nagkalainlaing mga konteksto: “Siya mopadayon sa usa ka karera sa medisina,” nga nagpasabot nga nagplano siya sa pagpaningkamot aron mahimong usa ka propesyonal sa medisina. “Siya mopadayon sa pagkuha og gradong inhenyeriya,” nga nagpakita nga tuyo niyang motungha sa inhenyeriya sa usa ka mas taas nga institusyon sa edukasyon. “Ang grupo mopadayon sa proyekto hangtod sa pagkompleto niini,” nga nagsugyot nga ang grupo magpadayon sa pagtrabaho sa proyekto hangtod nga kini mahuman. “Sila mopadayon sa legal nga aksyon batok sa kompanya,” nga nagpasabot nga tuyo nilang mohimo og legal nga mga lakang aron atubangon ang usa ka pagreklamo o mangita og hustisya. Sa kinatibuk-an, ang “mopadayon” nagpasabot sa determinasyon, pasalig, ug usa ka tin-aw nga tuyo sa pagkab-ot sa usa ka piho nga tumong o resulta sa umaabot.
The private interpretation that is employed to teach that Romanism of the Old World is past history, is thereafter employed as a plank to uphold an incorrect application of a triple application of prophecy. It argues that the triple application of Rome represents pagan Rome, followed by papal Rome and then the United States as the third of the three Rome’s. A very similar flawed application was employed shortly after September 11, 2001, when a group separated from the movement over the book of Joel.
Ang pribadong paghubad nga gigamit sa pagtudlo nga ang Romanismo sa Karaang Kalibotan nahisakop na sa nanglabay nga kasaysayan, gigamit dayon ingon nga salalayan aron sa pagsuporta sa sayop nga aplikasyon sa tulo ka pilo nga paggamit sa tagna. Nangatarongan kini nga ang tulo ka pilo nga aplikasyon sa Roma nagrepresentar sa paganong Roma, gisundan sa papal nga Roma, ug unya sa Tinipong Bansa sa Amerika ingon nga ikatulo sa tulo ka “Roma.” Usa ka susamang sayop nga aplikasyon gigamit sa wala madugay human sa Septyembre 11, 2001, sa dihang ang usa ka pundok mibulag gikan sa kalihokan tungod sa basahon ni Joel.
The controversy then began at a camp meeting in Canada where the triple application of the three woes was incorporated into the book of Joel to teach that Islam of the third woe was the nation that came against the land in verse six of chapter one. That nation is papal Rome, but a private interpretation was introduced claiming the nation was Islam. The triple application of three woes had established Islam as the power of September 11, 2001, and the new private interpretation insisted the papal power of Joel chapter one was actually Islam. A private interpretation that rejected the correct identification of papal power in the book of Joel was bolstered up by an incorrect application of the three woes. Now a private interpretation setting aside the papal power for the United States is being introduced.
Ang panaglalis unya nagsugod sa usa ka camp meeting sa Canada diin ang tulo ka pilo nga aplikasyon sa tulo ka mga kaalaotan gisagol ngadto sa basahon ni Joel aron itudlo nga ang Islam sa ikatulong kaalaotan mao ang nasod nga miabut batok sa yuta diha sa bersikulo sais sa unang kapitulo. Kana nga nasod mao ang papal nga Roma, apan usa ka pribadong paghubad ang gipaila nga nag-angkon nga ang maong nasod mao ang Islam. Ang tulo ka pilo nga aplikasyon sa tulo ka mga kaalaotan nakapahimutang sa Islam ingon nga gahum sa Septiyembre 11, 2001, ug ang bag-ong pribadong paghubad miinsistir nga ang papal nga gahum sa Joel kapitulo uno sa pagkatinuod mao ang Islam. Ang usa ka pribadong paghubad nga misalikway sa husto nga pag-ila sa papal nga gahum diha sa basahon ni Joel gipalig-on pinaagi sa usa ka sayop nga aplikasyon sa tulo ka mga kaalaotan. Karon usa na usab ka pribadong paghubad nga nagapahilayo sa papal nga gahum pabor sa Tinipong Bansa sa Amerika ang gipaila.
The thing that hath been, it is that which shall be; and that which is done is that which shall be done: and there is no new thing under the sun. Is there anything whereof it may be said, See, this is new? it hath been already of old time, which was before us. Ecclesiastes 1:9, 10.
Ang butang nga kaniadto na, mao usab kana ang umalabut; ug ang nabuhat na, mao usab kana ang pagabuhaton: ug walay bag-ong butang ilalum sa adlaw. Aduna bay bisan unsa nga ikasulti, Tan-awa, kini bag-o? Kaniadto pa kini sa karaang panahon, nga diha na sa wala pa kita. Ecclesiastes 1:9, 10.
The controversies of the last days include the repetition of old controversies, and Daniel chapter eleven has the controversy of Uriah Smith placing his private interpretation upon the symbol of the king of the north. In so doing he manufactured an understanding of Daniel chapter eleven that only produced darkness. In these last days the controversies that are repeated are especially identifying the fruit of applying private interpretations to established truth. This is what Smith did in his book, Daniel and the Revelation. This is what was done in the controversy in the book of Joel, and it is the same dynamics that are being employed when one paragraph from The Great Controversy avoids the definition within the world and within the writings of Ellen White as to what “Christendom” represents, along with the rejection of the basic rules of grammar that identify the phrase “will pursue” identifies a future event. From that point of reference, the flawed concept that the “Old World” is the history of the papal power from 538 unto 1798, is then used to argue against the established understanding of the definition of a triple application of prophecy.
Ang mga kontrobersiya sa katapusang mga adlaw naglakip sa pagsubli sa daang mga kontrobersiya, ug sa Daniel kapitulo onse anaa ang kontrobersiya ni Uriah Smith sa pagpahamtang sa iyang kaugalingong hubad ibabaw sa simbolo sa hari sa amihanan. Sa pagbuhat niini iyang gibuhat ang usa ka pagsabot sa Daniel kapitulo onse nga kadulom lamang ang naproduce. Niining katapusang mga adlaw ang mga kontrobersiya nga gisubli nag-ila ilabina sa bunga sa pagpadapat sa kaugalingong mga hubad ngadto sa natukod nang kamatuoran. Mao kini ang gibuhat ni Smith sa iyang basahon, Daniel and the Revelation. Mao usab kini ang gibuhat sa kontrobersiya sa basahon ni Joel, ug mao kini ang samang mga dinamika nga gigamit sa dihang ang usa ka parapo gikan sa The Great Controversy milikay sa depinisyon sulod sa kalibotan ug sulod sa mga sinulat ni Ellen White mahitungod sa girepresentahan sa “Christendom,” uban sa pagsalikway sa batakang mga lagda sa gramatika nga nag-ila nga ang pulong nga “will pursue” nagtimaan sa usa ka panghitabo sa umalabot. Gikan nianang puntoha sa reperensiya, ang sayop nga konsepto nga ang “Old World” mao ang kasaysayan sa gahom sa pagkapapa gikan sa 538 hangtod sa 1798, gigamit dayon sa paglalis batok sa natukod nang pagsabot sa depinisyon sa usa ka triple nga aplikasyon sa tagna.
“All that God has in prophetic history specified to be fulfilled in the past has been, and all that is yet to come in its order will be. Daniel, God’s prophet, stands in his place. John stands in his place. In the Revelation the Lion of the tribe of Judah has opened to the students of prophecy the book of Daniel, and thus is Daniel standing in his place. He bears his testimony, that which the Lord revealed to him in vision of the great and solemn events which we must know as we stand on the very threshold of their fulfillment.
“Ang tanan nga gitino sa Dios sa kasaysayan sa tagna nga matuman sa nangagi natuman na, ug ang tanan nga umaabot pa sa iyang han-ay matuman gayud. Si Daniel, ang manalagna sa Dios, nagatindog sa iyang dapit. Si Juan nagatindog sa iyang dapit. Diha sa Pinadayag ang Leon sa banay ni Juda nag-abli ngadto sa mga estudyante sa tagna sa basahon ni Daniel, ug busa si Daniel nagatindog sa iyang dapit. Nagdala siya sa iyang pagpamatuod, niadtong gipadayag sa Ginoo kaniya pinaagi sa panan-awon mahitungod sa dagku ug maligdong nga mga panghitabo nga kinahanglan natong mahibaloan samtang nagatindog kita sa mismong ganghaan sa ilang katumanan.
“In history and prophecy the Word of God portrays the long continued conflict between truth and error. That conflict is yet in progress. Those things which have been, will be repeated. Old controversies will be revived, and new theories will be continually arising. But God’s people, who in their belief and fulfillment of prophecy have acted a part in the proclamation of the first, second, and third angels’ messages, know where they stand. They have an experience that is more precious than fine gold. They are to stand firm as a rock, holding the beginning of their confidence steadfast unto the end.” Selected Messages, book 2, 109.
“Sa kasaysayan ug sa tagna, ang Pulong sa Dios naghulagway sa dugay nang nagpadayon nga panagbangi tali sa kamatuoran ug sa kasaypanan. Kana nga panagbangi nagpadayon pa hangtod karon. Ang mga butang nga nahitabo na kaniadto, pagausbon. Ang daang mga lantugi pagabuhi-on pag-usab, ug ang bag-ong mga teorya magapadayon sa pagtungha. Apan ang katawhan sa Dios, nga diha sa ilang pagtuo ug sa katumanan sa tagna nakabaton ug bahin sa pagpahibalo sa mga mensahe sa nahaunang, ikaduhang, ug ikatulong manulonda, nasayod kon asa sila nagabarug. Anaa kanila ang usa ka kasinatian nga labi pang bililhon kaysa maayong bulawan. Kinahanglan sila magpabiling malig-on sama sa usa ka bato, nga nagkupot sa sinugdanan sa ilang pagsalig nga malig-on hangtod sa katapusan.” Selected Messages, book 2, 109.
It can be easily demonstrated that Sister White identifies Paul’s “beginning of their confidence,” as the foundational truths of Adventism. The Millerites taught the robbers of thy people was the papal power, and from 1989 onward the movement of the one hundred and forty-four thousand has repeatedly identified the same understanding of the symbol as did the Millerites. There is now a “new theory” as to who the robbers of thy people are, and it has revived an old controversy in the sense that it uses an incorrect identification of an established prophetic symbol to build a prophetic model that is erected upon sand. Whether it was Smith’s private interpretation, or the false application of the nation in Joel chapter one, or the identification of the United States as Modern Rome; all three fallacies attack the correct understanding of papal Rome in the last days, and in so doing they attack the symbol that establishes the prophetic vision that identifies whether God’s people perish or live.
Sayón ra kaayo mapamatud-an nga giila ni Sister White ang “sinugdanan sa ilang pagsalig” ni Pablo ingon nga mga patukoranan nga kamatuoran sa Adventismo. Gitudlo sa mga Millerite nga ang mga tulisan sa imong katawohan mao ang gahum sa kapapahan, ug sukad sa 1989 padayon nga giila sa kalihokan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo ang mao gihapong pagsabot sa maong simbolo sama sa gihimo sa mga Millerite. Karon adunay usa ka “bag-ong teoriya” mahitungod kon kinsa ang mga tulisan sa imong katawohan, ug kini nakapukaw pag-usab sa usa ka karaang kontrobersiya sa diwa nga gigamit niini ang sayop nga pag-ila sa usa ka napahimutang nang simbolo sa tagna aron pagtukod og usa ka modelo sa tagna nga gitukod ibabaw sa balas. Bisan pa kon kini mao ang pribadong hubad ni Smith, o ang sayop nga pag-aplikar sa nasod diha sa Joel kapitulo uno, o ang pag-ila sa Tinipong Bansa sa Amerika ingon nga Modernong Roma; kining tulo ka mga sayopang pangatarungan nag-atake sa husto nga pagsabot sa kapapal nga Roma sa kaulahiang mga adlaw, ug sa pagbuhat niana ilang giatake ang simbolo nga nagapahimutang sa panan-awon sa tagna nga nagaila kon ang katawohan sa Dios mangahanaw ba o mabuhi.
In the future Romanism in Europe and apostate Protestantism in the Americas “will pursue” persecution of Sabbath-keepers as has been done throughout sacred history.
Sa umaabot, ang Romanismo sa Europa ug ang apostatang Protestante sa mga Amerika “magpadayon” sa pagpanglutos sa mga magbabantay sa Igpapahulay maingon sa nahimo na sa tibuok sagradong kasaysayan.
“God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold. God would have all the bearings and positions of truth thoroughly and perseveringly searched, with prayer and fasting. Believers are not to rest in suppositions and ill-defined ideas of what constitutes truth.” Gospel Workers, 299.
“Pukawon sa Dios ang Iyang katawhan; kon mapakyas ang ubang mga paagi, mosulod ang mga erehiya sa ilang taliwala, nga mosala kanila, sa pagbuwag sa tahop gikan sa trigo. Ang Ginoo nagtawag sa tanan nga motoo sa Iyang pulong nga mahigmata gikan sa pagkatulog. Miabot ang bililhon nga kahayag, nga angay alang niining panahona. Kini mao ang kamatuoran sa Biblia, nga nagapakita sa mga katalagman nga ania na gayud sa atong atubangan. Kini nga kahayag kinahanglan magdala kanato ngadto sa matinguhaong pagtoon sa Kasulatan ug sa labing mapinadaygon nga pagsusi sa mga baruganan nga atong gikuptan. Buot sa Dios nga ang tanang mga kahulogan ug mga baruganan sa kamatuoran susihon sa hingpit ug sa mapadayonon, uban sa pag-ampo ug pagpuasa. Ang mga magtotoo dili angay mopahulay diha sa mga pangagpas ug sa dili-matin-aw nga mga hunahuna mahitungod sa unsay naglangkob sa kamatuoran.” Gospel Workers, 299.
We will continue these thoughts in the next article.
Padayonon nato kining mga hunahuna sa sunod nga artikulo.