From Caesarea Philippi to Caesarea Maritima, with a stop along the way at the Mount of Transfiguration; Peter symbolizes the one hundred and forty-four thousand who arrive at the waymark of the feast of Trumpets in the line constructed upon the two lines of twenty-two verses of Leviticus twenty-three, in conjunction with the Pentecostal season in the time of Christ. Leviticus twenty-three, the cross, Pentecost and Cornelius sending for Peter; are all brought together line upon line with the symbolism of the third, sixth and ninth hours.
Gikan sa Caesarea Philippi ngadto sa Caesarea Maritima, uban sa usa ka paghunong sa dalan didto sa Bukid sa Pagbag-o sa Dagway; si Pedro nagsimbolo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nga moabot sa timailhan sa dalan sa pista sa mga Trumpeta diha sa linya nga gitukod ibabaw sa duha ka linya sa baynte-dos ka mga bersikulo sa Levitico baynte-tres, inubanan sa panahon sa Pentecostes sa panahon ni Cristo. Ang Levitico baynte-tres, ang krus, ang Pentecostes, ug si Cornelio nga nagpakuha kang Pedro; kining tanan gihiusa nga linya ibabaw sa linya uban sa simbolismo sa ikatulo, ikaunom, ug ikasiyam nga mga takna.
Christ at the third, sixth and ninth hour at the cross, Peter at the third and ninth hour at Pentecost and Cornelius at the ninth hour, Peter at the sixth hour at Joppa and the third hour at Caesarea Philippi connect with Daniel eleven verses thirteen through fifteen, for Caesarea Philippi is also Panium.
Si Cristo didto sa ikatulong, ikaunom, ug ikasiyam nga takna sa krus, si Pedro didto sa ikatulong ug ikasiyam nga takna sa Pentecostes ug si Cornelio sa ikasiyam nga takna, si Pedro sa ikaunom nga takna sa Jope ug sa ikatulong nga takna sa Cesarea Filipos nalambigit sa Daniel onse bersikulo trese hangtod kinse, kay ang Cesarea Filipos mao usab ang Panium.
Peter was preaching the book of Joel at Pentecost and when Peter presented his message to Cornelius’s household the Holy Spirit was poured out upon the Gentiles, as it had been poured out upon the Jews at Pentecost. The outpouring of the Holy Spirit for the Jews and thereafter for the Gentiles, typified the outpouring of the Holy Spirit in the latter days. The outpouring in the latter days is twofold, beginning with a sprinkling at 9/11 that ultimately progresses to the proclamation of the Midnight Cry that reaches to the Sunday law and then becomes the loud cry of the third angel, where and when the latter rain is poured out without measure.
Si Pedro nagwali sa basahon ni Joel sa Pentecostes, ug sa dihang gipresentar ni Pedro ang iyang mensahe ngadto sa panimalay ni Cornelio, ang Espiritu Santo gibubo ibabaw sa mga Hentil, maingon nga kini gibubo ibabaw sa mga Judio sa Pentecostes. Ang pagbubo sa Espiritu Santo alang sa mga Judio ug pagkahuman alang sa mga Hentil, maoy hulagway sa pagbubo sa Espiritu Santo sa ulahing mga adlaw. Ang pagbubo sa ulahing mga adlaw adunay duha ka bahin, nga nagsugod sa usa ka pagsablig sa 9/11 nga sa kaulahian mopadayon ngadto sa pagpahibalo sa Tinguha sa Tunga-tunga sa Kagabhion nga moabot hangtod sa balaod sa Domingo ug unya mahimong makusog nga singgit sa ikatulong manolonda, diin ug kanus-a ang ulahing ulan igabubo nga walay sukod.
Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for he hath given you the former rain moderately, and he will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain in the first month. And the floors shall be full of wheat, and the fats shall overflow with wine and oil. And I will restore to you the years that the locust hath eaten, the cankerworm, and the caterpiller, and the palmerworm, my great army which I sent among you. Joel 2:23–25.
Busa, managkalipay kamo, kamong mga anak sa Zion, ug magmaya diha sa Ginoo nga inyong Dios; kay gihatag niya kaninyo ang unang ulan sa husto nga sukod, ug paulanon niya alang kaninyo ang ulan, ang unang ulan, ug ang ulahing ulan sa nahaunang bulan. Ug ang mga giukan mapuno sa trigo, ug ang mga pug-anan magaawas sa bino ug lana. Ug igauli ko kaninyo ang mga katuigan nga gikaon sa dulon, sa ulod, ug sa ulatod, ug sa alibangbang nga mananap, nga mao ang akong dakung panon nga akong gipadala sa taliwala ninyo. Joel 2:23–25.
Peter represents those who participate in the history of the former moderate sprinkling from 9/11 unto the Sunday law, and also the latter rain, which restores the “years” representing the four generations of Laodicean Seventh-day Adventism’s escalating rebellion destroyed. In the temple, at the ninth hour, Peter presented the book of Joel’s restoration of the years.
Si Pedro nagrepresentar niadtong mga miapil sa kasaysayan sa unang kasarangang pagwisik sukad sa 9/11 hangtod sa balaod sa Domingo, ug usab sa ulahing ulan, nga nagapahiuli sa “mga tuig” nga nagrepresentar sa upat ka mga kaliwatan sa nagakagrabeng pagsukol sa Laodicean Seventh-day Adventism nga nalaglag. Diha sa templo, sa ikasiyam nga takna, gipresentar ni Pedro ang pagpasig-uli sa mga tuig nga anaa sa basahon ni Joel.
Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all his holy prophets since the world began. For Moses truly said unto the fathers, A prophet shall the Lord your God raise up unto you of your brethren, like unto me; him shall ye hear in all things whatsoever he shall say unto you. And it shall come to pass, that every soul, which will not hear that prophet, shall be destroyed from among the people. Yea, and all the prophets from Samuel and those that follow after, as many as have spoken, have likewise foretold of these days. Acts 3:19–24.
Busa paghinulsol kamo, ug makabig, aron mapapas ang inyong mga sala, sa diha nga moabut ang mga panahon sa kahupayan gikan sa atubangan sa Ginoo; Ug ipadala niya si Jesu-Cristo, nga kaniadto giwali na kaninyo: Nga pagadawaton sa langit hangtud sa mga panahon sa pagpahiuli sa tanang mga butang, nga gisulti sa Dios pinaagi sa baba sa tanan niyang mga balaang manalagna sukad pa sa sinugdan sa kalibotan. Kay si Moises sa pagkatinuod miingon ngadto sa mga amahan, Ang Ginoong inyong Dios magapatindog alang kaninyo gikan sa inyong mga igsoon ug usa ka manalagna nga sama kanako; kaniya mamati kamo sa tanang mga butang nga iyang igaingon kaninyo. Ug mahitabo, nga ang matag kalag, nga dili mamati nianang Manalagna, pagalaglagon gikan sa taliwala sa katawhan. Oo, ug ang tanang mga manalagna sukad kang Samuel ug kanila nga misunod, kadaghan ang nanagsulti, nagpahibalo usab niining mga adlawa. Buhat 3:19–24.
The blotting out of sins is the final work of Christ in the investigative judgment, and the blotting out begins at the house of God.
Ang pagpapas sa mga sala mao ang katapusang buhat ni Cristo diha sa imbestigatibong paghukom, ug ang pagpapas nagsugod sa balay sa Dios.
For the time is come that judgment must begin at the house of God: and if it first begin at us, what shall the end be of them that obey not the gospel of God? And if the righteous scarcely be saved, where shall the ungodly and the sinner appear? Wherefore let them that suffer according to the will of God commit the keeping of their souls to him in well doing, as unto a faithful Creator. 1 Peter 4:17–19.
Kay miabot na ang panahon nga ang paghukom kinahanglan magsugod sa balay sa Dios; ug kon kini una magsugod kanato, unsa kaha ang mahimong katapusan niadtong wala motuman sa ebanghelyo sa Dios? Ug kon ang matarung maluwas nga halos dili na gani, asa man motungha ang dili diosnon ug ang makasasala? Busa, himoa nga kadtong nagaantus sumala sa kabubut-on sa Dios mosalig sa pagtugyan sa pagbantay sa ilang mga kalag ngadto kaniya pinaagi sa paghimog maayo, ingon ngadto sa usa ka matinumanong Magbubuhat. 1 Pedro 4:17–19.
Peter understood at Pentecost and also at Cornelius’ home in Caesarea by the sea, that the book of Joel was being fulfilled. Pentecost represents the Sunday law when judgment is finished for the house of God, and then moves to the Gentiles. His message at the Sunday law is the same message proclaimed at the arrival of the Midnight Cry. The alpha proclamation is the beginning of the prophetic period that ends with the omega proclamation. Peter represents those who proclaim the message, and the message begins with its empowerment, which is marked by the loosing of the ass of Islam. The ass is loosed to mark the beginning of the Midnight Cry, and it is loosed again at the Sunday law, which is the conclusion of the Midnight Cry.
Nasabtan ni Pedro sa Pentecostes ug usab didto sa balay ni Cornelio sa Cesarea daplin sa dagat, nga ang basahon ni Joel ginatuman na. Ang Pentecostes nagrepresentar sa balaod sa Domingo sa dihang mahuman na ang paghukom alang sa balay sa Dios, ug unya mopadayon ngadto sa mga Hentil. Ang iyang mensahe sa balaod sa Domingo mao gihapon ang mensahe nga gimantala sa pag-abot sa Singgit sa Tunga-tungang Gabii. Ang pagpahibalo sa alpha mao ang sinugdanan sa panahon nga mapanagnaon nga matapos uban sa pagpahibalo sa omega. Si Pedro nagrepresentar niadtong nagamantala sa mensahe, ug ang mensahe nagsugod uban sa paghatag kaniya sa gahum, nga gimarkahan pinaagi sa pagbadbad sa asno sa Islam. Ang asno gibadbad aron markahan ang sinugdanan sa Singgit sa Tunga-tungang Gabii, ug gibadbad kini pag-usab sa balaod sa Domingo, nga mao ang kataposan sa Singgit sa Tunga-tungang Gabii.
Peter therefore also represents those who made the prediction of Islam’s strike upon the United States. Peter’s message at the Midnight Cry is a correction of the message that marked the first disappointment and the beginning of the tarrying time. Peter therefore represents those who proclaim the message of the Midnight Cry who have passed the first foundational test that arrived in 2024 and concluded May 8, 2025 with the election of the first American pope, in fulfillment of verse fourteen of Daniel eleven.
Busa si Pedro nagrepresentar usab niadtong mga naghimo sa panagna mahitungod sa pag-atake sa Islam batok sa Tinipong Bansa sa Amerika. Ang mensahe ni Pedro sa Tungang Gabii nga Singgit mao ang pagtul-id sa mensahe nga nagtimaan sa nahaunang kapakyasan ug sa sinugdanan sa panahon sa paglangan. Busa si Pedro nagrepresentar niadtong mga nagmantala sa mensahe sa Tungang Gabii nga Singgit nga nakaagi na sa unang pundasyonal nga pagsulay nga miabut niadtong 2024 ug natapos niadtong Mayo 8, 2025 sa pagpili sa unang Amerikanong papa, sa katumanan sa bersikulo katorse sa Daniel onse.
The period from the feast of Trumpets unto Pentecost is the third and litmus test of the Pentecostal season represented with Leviticus twenty-three. A principle of the three angels that Sister White identified is also simply basic math. She identifies that you cannot have a third message without a first and second. Because Peter preaches the book of Joel at the Pentecostal Sunday law, then he also teaches Joel at the beginning of the proclamation of the message of the Midnight Cry, which is the litmus and third test of the Pentecostal season. Peter therefore represents the faithful during the three-step testing process that began when the Revelation of Jesus Christ was unsealed, beginning on December 31, 2023. If Peter is there at the third step, he must have walked the two previous steps, for you cannot have a third without a first and second.
Ang yugto gikan sa pista sa mga Trumpeta hangtod sa Pentecostes mao ang ikatulo ug litmus nga pagsulay sa panahon sa Pentecostal nga girepresentahan sa Levitico beinte-trés. Ang usa ka prinsipyo sa tulo ka manulonda nga giila ni Sister White yano usab nga batakang matematika. Iyang giila nga dili mahimo nga adunay ikatulong mensahe nga walay nahaunang ug ikaduhang mensahe. Tungod kay si Pedro nagwali sa basahon ni Joel sa Pentecostal nga balaod sa Domingo, nan nagtudlo usab siya kang Joel sa sinugdanan sa pagmantala sa mensahe sa Tunga-tungang Singgit, nga mao ang litmus ug ikatulong pagsulay sa panahon sa Pentecostal. Busa si Pedro nagrepresentar sa matinumanon sulod sa tulo ka-hakbang nga proseso sa pagsulay nga nagsugod sa dihang ang Pinadayag ni Jesu-Cristo giablihan, nga nagsugod niadtong Disyembre 31, 2023. Kon si Pedro anaa didto sa ikatulong lakang, nan kinahanglan nga nalakaw na niya ang duha ka miaging mga lakang, kay dili mahimo ang ikatulo nga walay nahauna ug ikaduha.
The period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand began at 9/11 and it opened up a three-step testing process represented by the trumpet call of 9/11 to return to the foundations, and then the test of the first disappointment of July 18, 2020 arrived. The third test of the history is the Sunday law. A prophetic wilderness arrived on July 18, 2020, and within that wilderness period, in July 2023 a “voice” began to cry, and then on December 31, 2023, twenty-two years after 9/11, the unsealing of the Revelation of Jesus Christ began. 2023 unto the Sunday law (when the perfect fulfillment of the 2,300 days is accomplished) identifies the period from 2023 unto the Sunday law as beginning with “23” and ending with “23,” for the closed door on October 22, 1844 typifies the closed door at the Sunday law. The 2300-year prophecy is represented by the “23” in 2,300.
Ang yugto sa pagtimri sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo nagsugod niadtong 9/11, ug kini nag-abli sa usa ka tulo-ka-lakang proseso sa pagsulay nga girepresentahan sa tawag sa trumpeta sa 9/11 sa pagbalik ngadto sa mga patukoranan, ug unya miabot ang pagsulay sa unang kapakyasan niadtong Hulyo 18, 2020. Ang ikatulong pagsulay sa kasaysayan mao ang balaod sa Domingo. Usa ka propetikong kamingawan miabot niadtong Hulyo 18, 2020, ug sulod nianang yugto sa kamingawan, niadtong Hulyo 2023 usa ka “tingog” misugod sa pagtuaw, ug unya niadtong Disyembre 31, 2023, kaluhaan ug duha ka tuig human sa 9/11, nagsugod ang pagtangtang sa selyo sa Pinadayag ni Jesu-Cristo. Ang 2023 hangtod sa balaod sa Domingo (sa dihang ang hingpit nga katumanan sa 2,300 ka adlaw matuman) nagpaila sa yugto gikan sa 2023 hangtod sa balaod sa Domingo ingon nga nagsugod sa “23” ug natapos sa “23,” kay ang siradong pultahan niadtong Oktubre 22, 1844 nagatipo sa siradong pultahan sa balaod sa Domingo. Ang tagna sa 2300 ka tuig girepresentahan sa “23” sa 2,300.
1844 was the end of the history of the first and second angels. The history began with the arrival of the first angel in 1798, and it ended forty-six years later in 1844. Those forty-six years represent the Millerite temple that Christ suddenly came into in 1844. The human temple is designed upon “23” chromosomes for both male and female, thus marking “23” as a symbol of the work which Christ began in 1844. That work was to combine His divinity with our humanity. Jesus employs the natural world to illustrate the spiritual, and the work that began in 1844, at the conclusion of the 2,300 years is represented by the joining of the “23” male chromosomes with the “23” female chromosomes. When a man marries a woman, they become one flesh, and the marriage is what Christ began in 1844. The closed door of 1844 aligns with the closed door of the Sunday law, and the symbol of that closed door is “23.”
Ang 1844 mao ang katapusan sa kasaysayan sa nahauna ug ikaduhang mga manulonda. Ang maong kasaysayan nagsugod sa pag-abot sa nahaunang manulonda niadtong 1798, ug natapos kini kap-atan ug unom ka tuig sa ulahi niadtong 1844. Kining kap-atan ug unom ka tuig nagrepresentar sa Millerite nga templo diin si Cristo kalit nga misulod niadtong 1844. Ang tawhanong templo gilaraw ibabaw sa “23” ka chromosome alang sa lalaki ug sa babaye, busa ang “23” gitimaan ingon nga usa ka simbolo sa buluhaton nga gisugdan ni Cristo niadtong 1844. Kana nga buluhaton mao ang paghiusa sa Iyang pagka-Dios uban sa atong pagkatawo. Gigamit ni Jesus ang kinaiyanhong kalibotan aron paghulagway sa espirituwal, ug ang buluhaton nga nagsugod niadtong 1844, sa pagtapos sa 2,300 ka tuig, ginarepresentahan pinaagi sa paghiusa sa “23” ka chromosome sa lalaki uban sa “23” ka chromosome sa babaye. Sa diha nga ang usa ka lalaki mangasawa sa usa ka babaye, sila mahimong usa ka unod, ug ang kaminyoon mao ang gisugdan ni Cristo niadtong 1844. Ang siradong pultahan sa 1844 nagakahiuyon sa siradong pultahan sa balaod sa Domingo, ug ang simbolo nianang siradong pultahan mao ang “23.”
From December 31, 2023 unto the “23” of the Sunday law identifies a period that begins with an alpha “23” and ends with an omega “23.” It also represents the period of the temple of the one hundred and forty-four thousand. That very same history is a fractal of 9/11 unto the Sunday law. 1844 is represented by the number “23,” and it identifies the beginning of the investigative judgment of the dead. 9/11 identifies the beginning of the investigative judgment of the living, and therefore 9/11 also possesses the number “23.” The period of 9/11 unto the Sunday law is a period with an alpha “23” and an omega “23.” 2023 to the Sunday law is a fractal of 9/11 to the Sunday law, and it is where the temple of the one hundred and forty-four thousand is raised. The Millerite temple was a forty-six-year period, but in the latter days, time is no longer; and the Millerite forty-six years in the beginning of Adventism typifies the same period in the ending of Adventism, and that period begins and ends with “23,” producing the Millerite number forty-six.
Gikan sa Disyembre 31, 2023 hangtod sa “23” sa balaod sa Dominggo nagtimaan sa usa ka yugto nga nagsugod sa alpha nga “23” ug natapos sa omega nga “23.” Nagrepresentar usab kini sa yugto sa templo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Kana gayong maong kasaysayan usa ka fractal sa 9/11 hangtod sa balaod sa Dominggo. Ang 1844 girepresentahan sa numero nga “23,” ug kini nagtimaan sa sinugdanan sa imbestigatibong paghukom sa mga patay. Ang 9/11 nagtimaan sa sinugdanan sa imbestigatibong paghukom sa mga buhi, ug busa ang 9/11 usab naglangkob sa numero nga “23.” Ang yugto sa 9/11 hangtod sa balaod sa Dominggo usa ka yugto nga may alpha nga “23” ug omega nga “23.” Ang 2023 ngadto sa balaod sa Dominggo usa ka fractal sa 9/11 ngadto sa balaod sa Dominggo, ug didto gipatindog ang templo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Ang templo sa mga Millerite maoy usa ka kap-atan ug unom ka tuig nga yugto, apan sa ulahing mga adlaw, wala nay panahon; ug ang kap-atan ug unom ka tuig sa mga Millerite sa sinugdanan sa Adventismo naghulagway sa maong sama nga yugto sa pagtapos sa Adventismo, ug kana nga yugto nagsugod ug natapos sa “23,” nga nagpatungha sa Millerite nga numero nga kap-atan ug unom.
All three of those histories represent a three-step testing process (the Millerites, 9/11 unto the Sunday law and 2023 unto the Sunday law). The history began with the trumpet call of Michael, who resurrected Moses and Elijah on December 31, 2023, and when Michael, who is Christ, resurrects, He does so with the sound of a trumpet.
Kining tulo ka mga kasaysayan nagrepresentar sa usa ka tulo-ka-lakang proseso sa pagsulay (ang mga Millerite, 9/11 padulong sa balaod sa Dominggo ug 2023 padulong sa balaod sa Dominggo). Ang kasaysayan nagsugod pinaagi sa tingog sa trumpeta ni Miguel, nga nagbanhaw kang Moises ug Elias niadtong Disyembre 31, 2023, ug sa dihang si Miguel, nga mao si Cristo, magbanhaw, buhaton Niya kini uban sa tingog sa usa ka trumpeta.
For the Lord himself shall descend from heaven with a shout, with the voice of the archangel, and with the trump of God: and the dead in Christ shall rise first. 1 Thessalonians 4:19.
Kay ang Ginoo gayud mismo mokanaug gikan sa langit uban sa usa ka singgit, uban sa tingog sa arkanghel, ug uban sa trumpeta sa Dios; ug ang mga nangamatay diha kang Cristo mao ang unang mabanhaw. 1 Tesalonica 4:19.
Michael is the archangel, and it is his voice in conjunction with the trump of God that resurrects, and the book of Jude informs us Michael resurrected Moses.
Si Miguel mao ang arkanghel, ug ang iyang tingog, inubanan sa trumpeta sa Dios, mao ang nagabanhaw; ug ang basahon ni Judas nagapahibalo kanato nga si Miguel maoy nagbanhaw kang Moises.
Yet Michael the archangel, when contending with the devil he disputed about the body of Moses, durst not bring against him a railing accusation, but said, The Lord rebuke thee. Jude 1:9.
Apan si Miguel nga arkanghel, sa dihang nakiglalis siya sa yawa ug nakiglantugi mahitungod sa lawas ni Moises, wala mangahas sa pagdala batok kaniya ug mapasipalahong sumbong, kondili miingon, Ang Ginoo magbadlong kanimo. Judas 1:9.
Christ, as Michael the archangel, unsealed the Revelation of Himself on December 31, 2023, when He then resurrected Moses and Elijah, the two witnesses that were slain on July 18, 2020. Then the alpha external foundation test arrived. The angel that descended at 9/11 blew Jeremiah’s trumpet as He called the faithful back to the Millerite foundations, and in parallel with that, the trumpet of Michael introduced the test of the foundations. The test is represented by Daniel 11:14, where “the robbers of thy people” establish the external vision. The Millerites identified that it was Rome that fulfilled the verse, and established the vision.
Si Cristo, ingon kang Miguel nga arkanghel, maoy nagbukhad sa Pinadayag mahitungod sa Iyang Kaugalingon niadtong Disyembre 31, 2023, sa dihang Iyang gibanhaw si Moises ug si Elias, ang duha ka mga saksi nga gipatay niadtong Hulyo 18, 2020. Unya miabot ang alpha nga pagsulay sa gawasnong pundasyon. Ang manulonda nga mikunsad sa 9/11 mihuyop sa trompeta ni Jeremias samtang Iyang gitawag pagbalik ang mga matinumanon ngadto sa mga pundasyon sa mga Millerite, ug subay niana, ang trompeta ni Miguel nagpaila sa pagsulay sa mga pundasyon. Ang maong pagsulay girepresentahan sa Daniel 11:14, diin ang “mga tulisan sa imong katawhan” nagatukod sa gawasnong panan-awon. Giila sa mga Millerite nga ang Roma mao ang nagtuman sa maong bersikulo, ug gitukod ang panan-awon.
From May 8, 2025, the erection of the temple upon the corner and foundation stone began. Thirty years after 1996—when the message unsealed in 1989 was formally established—the process began to formalize the message unsealed on December 31, 2023.
Sugod niadtong Mayo 8, 2025, nagsugod ang pagtukod sa templo ibabaw sa bato sa pamag-ang ug sa batong patukoranan. Katloan ka tuig human sa 1996—sa dihang ang mensahe nga giablihan niadtong 1989 pormal nga natukod—nagsugod ang proseso sa pagpormal sa mensahe nga giablihan niadtong Disyembre 31, 2023.
The 1996 formalization of the 1989 message came two hundred and twenty years after its historical subject arrived in 1776. The 2023 unsealing followed twenty-two years after the 1996 formalization was confirmed at September 11, 2001, through the prophetic manifestation of Islam.
Ang pormalisasyon sa 1996 sa mensahe sa 1989 miabot duha ka gatus ug kaluhaan ka tuig human ang iyang historikal nga hilisgutan miabut niadtong 1776. Ang pagbuklad sa 2023 misunod kaluhaan ug duha ka tuig human ang pormalisasyon sa 1996 gipamatud-an niadtong Septyembre 11, 2001, pinaagi sa propetikong pagpadayag sa Islam.
Peter represents the messengers of this sacred history who pass both the foundation and temple tests. The temple test includes the correction of the failed message of July 18, 2020. Thirty years after the message of 1989 was formalized in 1996, the test of the temple includes the work of correcting and then re-proclaiming the message of an Islamic strike upon Nashville, Tennessee. The formalization of the message of 1989 was represented by the publication of the magazine called the Time of the End in 1996. The magazine covered the last six verses of Daniel eleven, and it identified the Sunday law in the United States. Providentially an inactive ministry that had already been named Future for America years before was given to our ministry, by the previous directors of the ministry who had no light upon the message of 1989.
Si Pedro nagrepresentar sa mga mensahero niining sagradong kasaysayan nga nakaagi sa pagsulay sa patukoranan ug sa templo. Ang pagsulay sa templo naglakip sa pagtul-id sa napakyas nga mensahe sa Hulyo 18, 2020. Katloan ka tuig human nga ang mensahe sa 1989 gipormalisar niadtong 1996, ang pagsulay sa templo naglakip sa buluhaton sa pagtul-id ug unya sa pag-usab pagpahibalo sa mensahe bahin sa usa ka Islamikong pag-atake batok sa Nashville, Tennessee. Ang pagpormalisar sa mensahe sa 1989 girepresentahan pinaagi sa pagmantala sa magasin nga gitawag og Time of the End niadtong 1996. Ang magasin mitabon sa katapusang unom ka bersikulo sa Daniel onse, ug kini nag-ila sa balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa sa Amerika. Sa paggiya sa Providencia, usa ka dili aktibong ministeryo nga gitawag nang daan nga Future for America sa miaging mga katuigan gihatag sa among ministeryo sa mga nangaging mga direktor sa maong ministeryo, nga walay kahayag ibabaw sa mensahe sa 1989.
In 1996, our ministry became Future for America, and the publication was published which set forth the message that identified the future of America as represented in the last six verses of Daniel eleven. The United States had begun its prophetic rise in 1776, and “22” years later, at the time of the end in 1798, the United States began its role as the sixth kingdom of Bible prophecy, “220” years after 1776. In 1996, the message of the United States in prophecy was formalized. The “220” years from 1776, and the “22” years from that point to 1798 connect with William Miller who presented his first public discourse in 1831, “220” years after the publication of the King James Bible. The beginning and ending of Adventism emphasizes the formalization of the message that is unsealed at the time of the end.
Niadtong 1996, ang among ministeryo nahimong Future for America, ug ang publikasyon gipatik nga naglatid sa mensahe nga nag-ila sa kaugmaon sa Amerika ingon sa girepresentahan sa katapusang unom ka bersikulo sa Daniel onse. Ang Tinipong Bansa nagsugod sa iyang propetikong pagsaka niadtong 1776, ug “22” ka tuig sa ulahi, sa panahon sa katapusan niadtong 1798, ang Tinipong Bansa nagsugod sa iyang papel ingon nga ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia, “220” ka tuig human sa 1776. Niadtong 1996, ang mensahe mahitungod sa Tinipong Bansa diha sa tagna gipormalisa. Ang “220” ka tuig sukad sa 1776, ug ang “22” ka tuig gikan niana nga punto padulong sa 1798, nagkonektar kang William Miller kinsa mipresentar sa iyang unang publikong pakigpulong niadtong 1831, “220” ka tuig human sa pagmantala sa King James Bible. Ang sinugdanan ug katapusan sa Adventismo nagpasiugda sa pagpormalisa sa mensahe nga gibuksan sa panahon sa katapusan.
Thirty years after 1996, in 2026, the test of the temple includes the work of correcting the message of July 18, 2020. Thus, the alpha message of 1989, the message for the final generation that was formalized in 1996, began a period of thirty years that ended with the test to correct and formalize a message. Those thirty years are a symbol of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand who will formalize the message of the Midnight Cry. Peter represents those who accomplish that work during the period of the second omega temple test.
Katloan ka tuig human sa 1996, sa 2026, ang pagsulay sa templo naglakip sa buluhaton sa pagtul-id sa mensahe sa Hulyo 18, 2020. Busa, ang mensahe nga alpha sa 1989, ang mensahe alang sa katapusang kaliwatan nga gipormalisa niadtong 1996, nagsugod ug usa ka yugto nga katloan ka tuig nga natapos pinaagi sa pagsulay sa pagtul-id ug pagpormalisa sa usa ka mensahe. Kadtong katloan ka tuig usa ka simbolo sa pagkapari sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo nga mopormalisa sa mensahe sa Singgit sa Tunga sa Gabii. Si Pedro nagrepresentar niadtong motuman niana nga buluhaton sulod sa yugto sa ikaduhang omega nga pagsulay sa templo.
Sister White informs us that God allows error to come in among His people, for the purpose of causing them to study.
Si Sister White nagpahibalo kanato nga gitugotan sa Dios ang sayop nga mosulod taliwala sa Iyang katawhan, aron hinungdanon sila sa pagtuon.
“God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold.”
“Pagamatahon sa Dios ang Iyang katawhan; kon mapakyas ang ubang mga paagi, mosulod ang mga erehiya sa ilang taliwala, nga mag-alig-ig kanila, nga magapabulag sa tahop gikan sa trigo. Ang Ginoo nagtawag sa tanang motoo sa Iyang pulong sa pagmata gikan sa pagkatulog. Miabot ang bililhon nga kahayag, nga angay alang niining panahona. Kini mao ang kamatuoran sa Biblia, nga nagapakita sa mga kalisdanan nga ania na gayud sa atong atubangan. Kining kahayag kinahanglan maggiya kanato ngadto sa masinabuton nga pagtuon sa mga Kasulatan ug sa labing masusi nga pagsusi sa mga baruganan nga atong ginakuptan.”
The statement is a portion of a passage that will end this article in its entirety. In the articles and in our Sabbath zoom meetings, I confused some symbols in our consideration of Daniel 11:10–15, and although we made the necessary corrections, I was diverted from pursuing a conclusion of the series of articles upon Panium—the battle that leads to the Sunday law. It is now time to return to Panium, and when we do, we will have the added line of evidence that is represented by Peter at Caesarea Philippi, which is Panium.
Ang pahayag maoy usa ka bahin sa usa ka sipi nga magtapos niining artikuloha sa kinatibuk-an. Sa mga artikulo ug sa among mga miting sa Sabbath pinaagi sa Zoom, nalibog ko sa pipila ka mga simbolo sa among pagtagad sa Daniel 11:10–15, ug bisan pa nga among gihimo ang gikinahanglang mga pagtul-id, napalihis ako gikan sa pagpadayon ngadto sa usa ka konklusyon sa sunod-sunod nga mga artikulo mahitungod sa Panium—ang gubat nga modala ngadto sa balaod sa Domingo. Karon panahon na sa pagbalik sa Panium, ug sa diha nga atong buhaton kana, aduna na kita ang dugang nga linya sa ebidensiya nga girepresentahan ni Pedro didto sa Cesarea Filipos, nga mao ang Panium.
We will now return to our considerations of verses ten through sixteen of Daniel eleven, which illustrate the hidden history of verse forty. We left off in September, so it has been roughly five months.
Karon mobalik kita sa atong mga pagtagad sa mga bersikulo napulo hangtod napulo ug unom sa Daniel onse, nga naghulagway sa tinagong kasaysayan sa bersikulo kuwarenta. Mihunong kita niadtong Septiyembre, busa mga lima ka bulan na ang milabay.
“Peter exhorts his brethren to ‘grow in grace, and in the knowledge of our Lord and Saviour Jesus Christ.’ Whenever the people of God are growing in grace, they will be constantly obtaining a clearer understanding of His word. They will discern new light and beauty in its sacred truths. This has been true in the history of the church in all ages, and thus it will continue to the end. But as real spiritual life declines, it has ever been the tendency to cease to advance in the knowledge of the truth. Men rest satisfied with the light already received from God’s word and discourage any further investigation of the Scriptures. They become conservative and seek to avoid discussion.
“Gidasig ni Pedro ang iyang mga igsoon sa ‘pagtubo diha sa grasya ug sa kahibalo sa atong Ginoo ug Manluluwas nga si Jesu-Cristo.’ Sa matag higayon nga ang katawohan sa Dios motubo diha sa grasya, sila sa kanunay makabaton ug labi pang tin-aw nga pagsabot sa Iyang pulong. Ila rang maila ang bag-ong kahayag ug katahum diha sa balaang mga kamatuoran niini. Tinuod kini sa kasaysayan sa iglesia sa tanang kapanahonan, ug sa ingon niini magapadayon hangtod sa katapusan. Apan samtang ang tinuod nga espirituhanong kinabuhi mokunhod, kanunay nga adunay pagpaninguha sa paghunong sa pag-uswag diha sa kahibalo sa kamatuoran. Ang mga tawo matagbaw na sa kahayag nga nadawat na gikan sa pulong sa Dios ug mopaluya sa bisan unsang dugang nga pagsusi sa Kasulatan. Mahimo silang konserbatibo ug mangita ug paagi sa paglikay sa pakiglantugi.”
“The fact that there is no controversy or agitation among God’s people should not be regarded as conclusive evidence that they are holding fast to sound doctrine. There is reason to fear that they may not be clearly discriminating between truth and error. When no new questions are started by investigation of the Scriptures, when no difference of opinion arises which will set men to searching the Bible for themselves to make sure that they have the truth, there will be many now, as in ancient times, who will hold to tradition and worship they know not what.
“Ang kamatuoran nga walay kontrobersiya o kasamok sa taliwala sa katawohan sa Dios dili angay isipon nga tino nga pamatuod nga sila nagkupot pag-ayo sa matarong nga doktrina. Adunay katarongan sa pagkahadlok nga tingali dili sila sa tin-aw nagaila sa kalainan tali sa kamatuoran ug kasaypanan. Sa diha nga walay bag-ong mga pangutana nga motungha pinaagi sa pagsusi sa Kasulatan, sa diha nga walay kalainan sa opinyon nga motungha nga maoy magpalihok sa mga tawo sa pagsusi sa Biblia alang sa ilang kaugalingon aron masiguro nga anaa kanila ang kamatuoran, adunay daghan karon, maingon sa karaang mga panahon, nga motapot sa tradisyon ug mosimba sa wala nila hibaloi unsa.”
“I have been shown that many who profess to have a knowledge of present truth know not what they believe. They do not understand the evidences of their faith. They have no just appreciation of the work for the present time. When the time of trial shall come, there are men now preaching to others who will find, upon examining the positions they hold, that there are many things for which they can give no satisfactory reason. Until thus tested they knew not their great ignorance. And there are many in the church who take it for granted that they understand what they believe; but, until controversy arises, they do not know their own weakness. When separated from those of like faith and compelled to stand singly and alone to explain their belief, they will be surprised to see how confused are their ideas of what they had accepted as truth. Certain it is that there has been among us a departure from the living God and a turning to men, putting human in place of divine wisdom.
“Gipakita kanako nga daghan sa mga nagaangkon nga may kahibalo sa karon nga kamatuoran wala mahibalo sa ilang ginatuohan. Wala nila masabti ang mga pamatuod sa ilang pagtuo. Wala silay husto nga pag-ila sa buluhaton alang sa karon nga panahon. Sa diha nga moabut ang panahon sa pagsulay, adunay mga tawo nga karon nagwali ngadto sa uban nga, sa diha nga susihon nila ang mga baruganan nga ilang gikuptan, ilang makita nga adunay daghang mga butang nga wala silay ikahatag nga makatagbaw nga katarungan. Hangtud nga sa ingon niana sila masulayan, wala nila mahibaloi ang kadak-on sa ilang pagkawalay alamag. Ug adunay daghan sa iglesia nga nagtoo nga nasabtan nila ang ilang ginatuohan; apan, hangtud nga motungha ang paglalis, wala nila mahibaloi ang ilang kaugalingong kaluya. Sa diha nga mabulag sila gikan niadtong mga kapareho nila ug pagtuo ug mapugos sa pagtindog nga tagsatagsa ug nag-inusara aron ipasabut ang ilang pagtuo, matingala sila sa pagkakita kon unsa ka naglibog ang ilang mga hunahuna mahitungod sa ilang gidawat ingon nga kamatuoran. Sigurado gayud nga diha kanato nahitabo ang pagbiya gikan sa buhi nga Dios ug ang pagpakiling ngadto sa mga tawo, nga ginapuli ang tawhanong kaalam sa dapit sa balaan nga kaalam.
“God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold. God would have all the bearings and positions of truth thoroughly and perseveringly searched, with prayer and fasting. Believers are not to rest in suppositions and ill-defined ideas of what constitutes truth. Their faith must be firmly founded upon the word of God so that when the testing time shall come and they are brought before councils to answer for their faith they may be able to give a reason for the hope that is in them, with meekness and fear.
“Pagapukawon sa Dios ang Iyang katawhan; kon mapakyas ang ubang mga paagi, mosulod ang mga erehiya sa taliwala nila, nga magsala kanila, nga maglain sa uhot gikan sa trigo. Ang Ginoo nagatawag sa tanan nga nagatoo sa Iyang pulong sa pagmata gikan sa pagkatulog. Miabut ang bililhong kahayag, nga angay alang niining panahona. Kini mao ang kamatuoran sa Biblia, nga nagapakita sa mga kapeligrohan nga ania na gayud sa atong atubangan. Kini nga kahayag angay magdala kanato ngadto sa makanunayon nga pagtuon sa Kasulatan ug sa labing maampingon nga pagsusi sa mga baruganan nga atong gikuptan. Buot sa Dios nga ang tanang mga aspeto ug mga baruganan sa kamatuoran susihon sa hingpit ug sa mapinadayunon nga paagi, uban sa pag-ampo ug pagpuasa. Ang mga magtotoo dili angay mopahulay diha sa mga pagbanabana ug sa dili-matin-aw nga mga hunahuna mahitungod sa naglangkob sa kamatuoran. Ang ilang pagtoo kinahanglan lig-on nga natukod ibabaw sa pulong sa Dios aron nga sa dihang moabut ang panahon sa pagsulay ug sila pagadad-on sa atubangan sa mga konseho aron motubag alang sa ilang pagtoo, sila makahimo sa paghatag ug katarungan sa paglaom nga anaa kanila, uban sa kaaghop ug kahadlok.”
“Agitate, agitate, agitate. The subjects which we present to the world must be to us a living reality. It is important that in defending the doctrines which we consider fundamental articles of faith we should never allow ourselves to employ arguments that are not wholly sound. These may avail to silence an opposer, but they do not honor the truth. We should present sound arguments, that will not only silence our opponents, but will bear the closest and most searching scrutiny. With those who have educated themselves as debaters there is great danger that they will not handle the word of God with fairness. In meeting an opponent it should be our earnest effort to present subjects in such a manner as to awaken conviction in his mind, instead of seeking merely to give confidence to the believer.
“Pakusga, pakusga, pakusga. Ang mga hilisgotan nga atong ginapresentar sa kalibotan kinahanglan nga alang kanato usa ka buhi nga kamatuoran. Importante nga sa pagpanalipod sa mga doktrina nga atong giila ingon nga mga sukaranang artikulo sa pagtuo, dili gayud nato tugotan ang atong kaugalingon sa paggamit ug mga pangatarongan nga dili hingpit nga matarong. Mahimo kini nga makapahilom sa usa ka mosupak, apan dili kini makapasidungog sa kamatuoran. Kinahanglan nga atong ipresentar ang mga matarong nga pangatarongan, nga dili lamang makapahilom sa atong mga kaatbang, kondili makabarog usab sa labing suod ug labing masusi nga pagsusi. Sa mga nag-edukar sa ilang kaugalingon ingon nga mga manlalantugi, adunay dakong kapeligrohan nga dili nila pagadad-on ang pulong sa Dios uban sa pagkamatarong. Sa pag-atubang sa usa ka kaatbang, kinahanglan nga ang atong mainiton nga paningkamot mao ang pagpresentar sa mga hilisgotan sa paagi nga makapukaw ug pagtuo sa iyang hunahuna, imbis nga mangita lamang sa paghatag ug pagsalig sa magtutuo.
“Whatever may be man’s intellectual advancement, let him not for a moment think that there is no need of thorough and continuous searching of the Scriptures for greater light. As a people we are called individually to be students of prophecy. We must watch with earnestness that we may discern any ray of light which God shall present to us. We are to catch the first gleamings of truth; and through prayerful study clearer light may be obtained, which can be brought before others.
“Bisan unsa pa kadako ang pag-uswag sa intelektuwal nga kahimtang sa tawo, ayaw gayud siya maghunahuna bisan sa usa ka gutlo nga wala nay kinahanglanon alang sa hingpit ug padayon nga pagsusi sa Kasulatan aron makabaton ug labaw pang kahayag. Ingon nga usa ka katawhan kita gitawag, tagsa-tagsa, nga mahimong mga estudyante sa tagna. Kinahanglan kita magbantay uban sa mainiton nga kaseryoso aron atong maila ang bisan unsang silaw sa kahayag nga igapakita sa Dios kanato. Kinahanglan atong masakpan ang unang mga sidlak sa kamatuoran; ug pinaagi sa pagtuon nga inubanan sa pag-ampo, makabaton kita ug mas tin-aw nga kahayag, nga mahimong ipasangil sa atubangan sa uban.
“When God’s people are at ease and satisfied with their present enlightenment, we may be sure that He will not favor them. It is His will that they should be ever moving forward to receive the increased and ever-increasing light which is shining for them. The present attitude of the church is not pleasing to God. There has come in a self-confidence that has led them to feel no necessity for more truth and greater light. We are living at a time when Satan is at work on the right hand and on the left, before and behind us; and yet as a people we are asleep. God wills that a voice shall be heard arousing His people to action.
“Sa diha nga ang katawhan sa Dios nagapuyo sa kahupayan ug matagbaw na sa ilang kasamtangang kahayag, makasiguro kita nga dili sila paboran Niya. Kabubut-on Niya nga sila magpadayon sa walay hunong nga pag-uswag aron makadawat sa nadugang ug sa sa gihapon nagadugang nga kahayag nga nagasidlak alang kanila. Ang karon nga kahimtang sa iglesia dili makapahimuot sa Dios. Misulod ang pagsalig sa kaugalingon nga maoy nakapahimo kanila sa pagbati nga wala silay kinahanglan pa nga dugang kamatuoran ug labi pang daku nga kahayag. Nagakinabuhi kita sa panahon nga si Satanas nagapanglihok sa tuo ug sa wala, sa atubangan ug sa luyo nato; ug bisan pa niana, kita ingon nga usa ka katawhan nangatulog. Kabubut-on sa Dios nga adunay usa ka tingog nga madungog, nga magapukaw sa Iyang katawhan ngadto sa paglihok.
“Instead of opening the soul to receive rays of light from heaven, some have been working in an opposite direction. Both through the press and from the pulpit have been presented views in regard to the inspiration of the Bible which have not the sanction of the Spirit or the word of God. Certain it is that no man or set of men should undertake to advance theories upon a subject of so great importance, without a plain ‘Thus saith the Lord’ to sustain them. And when men, compassed with human infirmities, affected in a greater or less degree by surrounding influences, and having hereditary and cultivated tendencies which are far from making them wise or heavenly-minded, undertake to arraign the word of God, and to pass judgment upon what is divine and what is human, they are working without the counsel of God. The Lord will not prosper such a work. The effect will be disastrous, both upon the one engaged in it and upon those who accept it as a work from God. Skepticism has been aroused in many minds by the theories presented as to the nature of inspiration. Finite beings, with their narrow, short-sighted views, feel themselves competent to criticize the Scriptures, saying: ‘This passage is needful, and that passage is not needful, and is not inspired.’
“Imbes nga ablihan ang kalag aron modawat sa mga silaw sa kahayag gikan sa langit, ang uban nagabuhat sa sukwahi nga direksiyon. Pinaagi sa mantalaan ug gikan sa pulpito gipresentar ang mga panglantaw mahitungod sa inspirasyon sa Biblia nga walay pagtugot sa Espiritu o sa pulong sa Dios. Tin-aw gayud nga walay tawo o pundok sa mga tawo ang angay mosulay sa pagpasiugda sa mga teoriya mahitungod sa usa ka hilisgotan nga may dakong kamahinungdanon nga walay usa ka dayag nga ‘Mao kini ang giingon sa Ginoo’ aron mosuporta kanila. Ug sa dihang ang mga tawo, nga gilibotan sa tawhanong kaluyahon, naimpluwensiyahan sa mas dako o mas gamay nga gidak-on sa mga impluwensiya sa palibot, ug may kabilin ug nakaugmad nga mga hilig nga halayo kaayo sa paghimo kanila nga manggialamon o hunahunaon sa langitnon, mosulay sa pagsumbong sa pulong sa Dios ug sa paghatag ug hukom kon unsa ang diosnon ug unsa ang tawhanon, sila nagabuhat nga walay tambag sa Dios. Ang Ginoo dili magapauswag sa maong buluhaton. Ang epekto mahimong makalilisang, alang sa nagabuhat niini maingon man alang niadtong modawat niini ingon nga buhat gikan sa Dios. Ang pagduhaduha napukaw sa daghang mga hunahuna tungod sa mga teoriya nga gipresentar mahitungod sa kinaiya sa inspirasyon. Ang may kinutuban nga mga binuhat, uban sa ilang pig-ot ug mubo og panan-aw nga mga panglantaw, mibati nga sila takos sa pagsaway sa Kasulatan, nga nagaingon: ‘Kini nga pahayag gikinahanglan, ug kana nga pahayag dili gikinahanglan, ug dili inspirado.’”
“Christ gave no such instruction in regard to the Old Testament Scriptures, the only part of the Bible which the people of His time possessed. His teachings were designed to direct their minds to the Old Testament and to bring into clearer light the great themes there presented. For ages the people of Israel had been separating themselves from God, and they had lost sight of precious truths which He had committed to them. These truths were covered up with superstitious forms and ceremonies that concealed their true significance. Christ came to remove the rubbish which had obscured their luster. He placed them, as precious gems, in a new setting. He showed that so far from disdaining the repetition of old, familiar truths, He came to make them appear in their true force and beauty, the glory of which had never been discerned by the men of His time. Himself the Author of these revealed truths, He could open to the people their true meaning, freeing them from the misinterpretations and false theories adopted by the leaders to suit their own unconsecrated condition, their destitution of spirituality and the love of God. He cast aside that which had robbed these truths of life and vital power, and gave them back to the world in all their original freshness and force.
“Si Cristo wala maghatag ug ingon nianang sugo bahin sa mga Kasulatan sa Daang Tugon, ang bugtong bahin sa Biblia nga anaa sa katawhan sa Iyang panahon. Ang Iyang mga pagtulon-an gituyo aron idumala ang ilang mga hunahuna ngadto sa Daang Tugon ug aron mapadayag sa mas hayag nga kahayag ang dagkung mga hilisgutan nga didto gipaila. Sulod sa daghang kapanahonan ang katawhan sa Israel nagpalain sa ilang kaugalingon gikan sa Dios, ug nawad-an sila sa pagtan-aw sa mga bililhong kamatuoran nga Iyang gitugyan kanila. Kining mga kamatuoran natabonan sa mga mapinatuulonong porma ug mga seremonya nga nagtago sa ilang tinuod nga kahulogan. Mianhi si Cristo aron kuhaon ang mga hugawng nakapangos sa ilang kasidlak. Iyang gibutang sila, ingon nga mga mahalon nga mutya, sa usa ka bag-ong pagkakahimutangan. Iyang gipakita nga halayo sa pagtamay sa pagsubli sa daan, pamilyar nga mga kamatuoran, mianhi Siya aron ipakita sila diha sa ilang tinuod nga kusog ug katahum, kansang himaya wala gayud mahibaloi sa mga tawo sa Iyang panahon. Sanglit Siya gayud mao ang Magsusulat niining gipadayag nga mga kamatuoran, mahimo Niyang ablihan ngadto sa katawhan ang ilang tinuod nga kahulogan, nga gipahigawas sila gikan sa sayop nga mga paghubad ug bakak nga mga teoriya nga gidawat sa mga pangulo aron mahiuyon sa ilang kaugalingong wala mahinungdanong kahimtang, sa ilang kawad-on sa espirituwalidad ug sa gugma sa Dios. Iyang gisalikway kadtong nagkuha sa kinabuhi ug sa buhing gahum niining mga kamatuoran, ug gihatag Niya kini pag-usab ngadto sa kalibutan diha sa tanan nilang orihinal nga kabag-o ug kusog.”
“If we have the Spirit of Christ and are laborers together with Him, it is ours to carry forward the work which He came to do. The truths of the Bible have again become obscured by custom, tradition, and false doctrine. The erroneous teachings of popular theology have made thousands upon thousands of skeptics and infidels. There are errors and inconsistencies which many denounce as the teaching of the Bible that are really false interpretations of Scripture, adopted during the ages of papal darkness. Multitudes have been led to cherish an erroneous conception of God, as the Jews, misled by the errors and traditions of their time, had a false conception of Christ. ‘Had they known it, they would not have crucified the Lord of glory.’ It is ours to reveal to the world the true character of God. Instead of criticizing the Bible, let us seek, by precept and example, to present to the world its sacred, life-giving truths, that we may ‘show forth the praises of Him who hath called you out of darkness into His marvelous light.’
“Kon kita may Espiritu ni Cristo ug mga mamumuo kita uban Kaniya, ato ang pagpadayon sa buluhaton nga Iyang gianhi aron buhaton. Ang mga kamatuoran sa Biblia natabonan na usab sa kustombre, tradisyon, ug mini nga doktrina. Ang sayop nga mga pagtulon-an sa bantugang teolohiya naghimo ug mga linibo sa mga mapagduhaduhaon ug dili-matinoohon. Adunay mga kasaypanan ug mga dili-magkauyon nga gidumtan sa daghan ingon nga pagtolon-an sa Biblia, apan sa pagkatinuod mini nga mga paghubad kini sa Kasulatan, nga gisagop sulod sa mga kapanahonan sa kangitngit sa kapapahan. Ang mga panon sa katawhan giyahan sa pagbaton ug sayop nga panghunahuna mahitungod sa Dios, maingon sa mga Judio, nga tungod sa mga kasaypanan ug mga tradisyon sa ilang panahon, may mini nga panghunahuna mahitungod kang Cristo. ‘Kon ila pa lamang kini hibaloi, dili unta nila ilansang sa krus ang Ginoo sa himaya.’ Ato ang pagpahayag sa tinuod nga kinaiya sa Dios ngadto sa kalibotan. Imbis nga mosaway sa Biblia, maninguha kita, pinaagi sa pagtulon-an ug panig-ingnan, sa pagpresentar sa kalibotan sa iyang sagrado, kinabuhi nga nagahatag nga mga kamatuoran, aron kita ‘makapadayag sa mga pagdayeg Niya nga nagtawag kaninyo gikan sa kangitngit ngadto sa Iyang kahibulongang kahayag.’”
“The evils that have been gradually creeping in among us have imperceptibly led individuals and churches away from reverence for God, and have shut away the power which He desires to give them.
“Ang mga kadautan nga hinay-hinay nga misulod sa atong taliwala sa dili mamatikdan nga paagi, anam-anam nga nagpalayo sa mga indibiduwal ug sa mga iglesia gikan sa pagtahod sa Dios, ug nagsira sa pagdawat sa gahum nga Iyang tinguha nga ihatag kanila.
“My brethren, let the word of God stand just as it is. Let not human wisdom presume to lessen the force of one statement of the Scriptures. The solemn denunciation in the Revelation should warn us against taking such ground. In the name of my Master I bid you: ‘Put off thy shoes from off thy feet, for the place whereon thou standest is holy ground.’” Testimonies, volume 5, 707–711.
“Akong mga igsoon, pasagdi ang pulong sa Dios nga magpabilin sumala gayud sa pagkaanaa niini. Ayaw tugoti nga ang kaalam sa tawo magpakasigarbo sa pagpaubos sa kusog ni bisan usa ka pahayag sa Kasulatan. Ang mabug-at nga pagpahimangno diha sa Pinadayag kinahanglan magpasidaan kanato batok sa pagbarog sa maong kahimtang. Sa ngalan sa akong Agalon ako nagmando kaninyo: ‘Huboa ang imong sapin gikan sa imong mga tiil, kay ang dapit nga imong ginatindogan yutang balaan.’” Testimonies, volume 5, 707–711.