In 2026, Trump is to celebrate “250” years of America, thus aligning with the “250” years from 457 BC unto Antiochus Magnus in the history between the battle of Raphia and the battle of Panium. At the end of “250” years Antiochus Magnus stands in 207 BC, ten years after Raphia and seven years before Panium. The witness of “250” years also aligns with the “250” year period of pagan Rome, for in the year 64 Nero began the persecution of Christians and “250” years later, at the edict of Milan in 313, Constantine the Great, legalized Christianity and the persecutions ended.
Sa 2026, si Trump magasaulog sa “250” ka tuig sa Amerika, sa ingon nagapahiuyon sa “250” ka tuig sukad sa 457 BC hangtod kang Antiochus Magnus sa kasaysayan tali sa gubat sa Raphia ug sa gubat sa Panium. Sa katapusan sa “250” ka tuig, si Antiochus Magnus motindog sa 207 BC, napulo ka tuig human sa Raphia ug pito ka tuig sa wala pa ang Panium. Ang pagpanghimatuod sa “250” ka tuig nagapahiuyon usab sa “250” ka tuig nga yugto sa paganong Roma, kay sa tuig 64 si Nero nagsugod sa paglutos sa mga Kristohanon ug “250” ka tuig sa ulahi, pinaagi sa Edict of Milan niadtong 313, si Constantine the Great nagpalegal sa Kristiyanismo ug ang mga paglutos natapos.
Donald Trump is known for his efforts to make America great again; it is the label of his followers—MAGA. Trump has been typified in prophecy by Constantine the Great, Antiochus the Great, and of course in the first few verses of Daniel eleven, he is Cyrus the Great, Xerxes the Great and thereafter Alexander the Great. From the decree of Cyrus, Darius and Artaxerxes in 457 BC unto the history of Panium is two hundred and fifty years. The end of the “250” years is in a middle point between Raphia and Panium, and so is 2026. 2026 is the middle of Trump’s second term. Nero’s “250” years of persecution leads to a decree that ends Christian persecution. Nero’s line is the middle line of the three lines of “250” years represented by Cyrus, Nero and Trump.
Si Donald Trump nailhan tungod sa iyang mga paningkamot sa paghimo sa Amerika nga bantugan pag-usab; kini mao ang ilhanan sa iyang mga sumusunod—MAGA. Si Trump gipaila sa tagna pinaagi ni Constantine the Great, Antiochus the Great, ug siyempre sa unang pipila ka mga bersikulo sa Daniel onse, siya mao si Cyrus the Great, Xerxes the Great ug pagkahuman si Alexander the Great. Gikan sa sugo ni Cyrus, Darius ug Artaxerxes niadtong 457 BC hangtod sa kasaysayan sa Panium may duha ka gatus ug kalim-an ka tuig. Ang katapusan sa “250” ka tuig anaa sa tunga-tungang punto tali sa Raphia ug Panium, ug mao usab ang 2026. Ang 2026 mao ang tunga sa ikaduhang termino ni Trump. Ang “250” ka tuig sa paglutos ni Nero nagdala ngadto sa usa ka sugo nga nagapahunong sa paglutos sa mga Kristohanon. Ang linya ni Nero mao ang tunga nga linya sa tulo ka mga linya sa “250” ka tuig nga girepresentahan ni Cyrus, Nero ug Trump.
Cyrus made the first decree and Artaxerxes made the third decree. Cyrus is the first angel and Artaxerxes the third. I intend to use Cyrus as the symbol of all three decrees that together identify 457 BC.
Si Ciro maoy naghimo sa unang sugo ug si Artajerjes maoy naghimo sa ikatulong sugo. Si Ciro mao ang unang manulonda ug si Artajerjes ang ikatulo. Tuyo ko nga gamiton si Ciro ingon nga simbolo sa tanan nga tulo ka mga sugo nga sa paghiusa nagaila sa 457 BC.
Cyrus begins a “250” year line in 457 BC that ends in the history of Panium, which is the history of Antiochus the Great, who is Donald Trump. Panium is the verse before the Sunday law. Cyrus marks the beginning of the “250” year line of history representing the earth beast’s Republican horn, and Cyrus also marks the beginning of the 2,300-year line of history representing the earth beast’s Protestant horn.
Si Ciro nagsugod sa usa ka “250” ka tuig nga linya niadtong 457 BC nga natapos sa kasaysayan sa Panium, nga mao ang kasaysayan ni Antiochus the Great, nga mao si Donald Trump. Ang Panium mao ang bersikulo sa wala pa ang balaod sa Domingo. Si Ciro nagtimaan sa sinugdanan sa “250” ka tuig nga linya sa kasaysayan nga nagrepresentar sa Republikano nga sungay sa mananap sa yuta, ug si Ciro usab nagtimaan sa sinugdanan sa 2,300 ka tuig nga linya sa kasaysayan nga nagrepresentar sa Protestante nga sungay sa mananap sa yuta.
Nero begins a line of history representing persecution unto compromise. Unlike Cyrus and the United States that represent a line that ends at a mid-point of a prophetic period, Nero’s line ends with an illustration of a progressive period of compromise beginning with the edict of Milan in 313, then the first Sunday law of 321, that was then followed in 330 with the division of Rome into east and west. Constantine is represented at all of those three dates. In the line of Nero, from 313 unto 330 is seventeen years. In the line of Cyrus, from the battle of Raphia in 217 BC unto the battle of Panium in 200 BC is also seventeen years.
Si Nero nagsugod ug usa ka linya sa kasaysayan nga nagrepresentar sa paglutos paingon sa pagkompromiso. Dili sama kang Ciro ug sa Estados Unidos nga nagrepresentar sa usa ka linya nga matapos sa tunga-tungang punto sa usa ka propetikong yugto sa panahon, ang linya ni Nero matapos uban sa usa ka ilustrasyon sa usa ka nagpadayon nga yugto sa pagkompromiso nga nagsugod sa Edicto de Milán niadtong 313, dayon sa unang balaod sa Dominggo niadtong 321, nga gisundan unya niadtong 330 sa pagkabahin sa Roma ngadto sa sidlakan ug kasadpan. Si Constantino girepresentar sa tanan niadtong tulo ka mga petsa. Sa linya ni Nero, gikan sa 313 hangtod sa 330 mao ang napulog pito ka tuig. Sa linya ni Ciro, gikan sa gubat sa Raphia niadtong 217 BC hangtod sa gubat sa Panium niadtong 200 BC napulog pito usab ka tuig.
In chapter eleven of Daniel, Artaxerxes is the third decree. The third decree represents the third angel and the Sunday law. The “250” years from 457 BC and the “250” years from 1776, both conclude in the middle of the history that occurs just before the Sunday law of verse sixteen. Chapter eleven sets forth verses that ultimately represented the history of 1989 in verse ten, and the history of the Ukrainian War which began in 2014 represented in verse eleven, and then Trump returning for his second term in 2024, as represented in verse thirteen, and then verse fourteen identifies 2025, with the first pope from the glorious land establishing the external vision.
Sa kapitulo onse sa Daniel, si Artaxerxes mao ang ikatulong sugo. Ang ikatulong sugo nagrepresentar sa ikatulong manulonda ug sa balaod sa Domingo. Ang “250” ka tuig gikan sa 457 BC ug ang “250” ka tuig gikan sa 1776, ang duha nagatapos sa taliwala sa kasaysayan nga mahitabo sa wala pa ang balaod sa Domingo sa bersikulo disisais. Ang kapitulo onse naglatid sa mga bersikulo nga sa kaulahian nagrepresentar sa kasaysayan sa 1989 diha sa bersikulo napulo, ug sa kasaysayan sa Gubat sa Ukraine nga nagsugod niadtong 2014 nga girepresentahan sa bersikulo onse, ug unya sa pagbalik ni Trump alang sa iyang ikaduhang termino sa 2024, sumala sa girepresentahan sa bersikulo trese, ug unya ang bersikulo katorse nagtimaan sa 2025, uban sa unang papa gikan sa mahimayaong yuta nga nagatukod sa gawasnong panan-awon.
Daniel 11:40 was fulfilled in 1989 when the Soviet Union was brought down through a secret alliance between John Paul II and Ronald Reagan. That secret alliance at the time of the end in 1989, typified an open alliance at the end of the prophetic period that began in 1989. That open alliance is what establishes the vision.
Natuman ang Daniel 11:40 niadtong 1989 sa dihang ang Unyong Sobyet gipukan pinaagi sa usa ka tinagong alyansa tali ni Juan Pablo II ug Ronald Reagan. Kadtong tinagong alyansa sa panahon sa katapusan niadtong 1989 nagpatipo sa usa ka dayag nga alyansa sa katapusan sa pinanagnaong yugto nga nagsugod niadtong 1989. Kana nga dayag nga alyansa mao ang nagapalig-on sa panan-awon.
2026 is the end of “250” years of prophetic history, a period that began with twenty-two years from 1776 unto the time of the end in 1798. The twenty-two years of that beginning history is reflected in the twenty-two year history of 9/11 unto 2023. At the end of the twenty-two years in 1798, the book of Daniel was unsealed; then at the end of the twenty-two years that began at 9/11 that ended on December 31, 2023, the Lion of the tribe of Judah began to unseal the Revelation of Jesus Christ.
Ang 2026 mao ang katapusan sa “250” ka tuig sa propetikong kasaysayan, usa ka yugto nga nagsugod sa kaluhaan ug duha ka tuig gikan sa 1776 hangtod sa panahon sa katapusan sa 1798. Ang kaluhaan ug duha ka tuig nianang sinugdanang kasaysayan makita sa kaluhaan ug duha ka tuig nga kasaysayan gikan sa 9/11 hangtod sa 2023. Sa katapusan sa kaluhaan ug duha ka tuig sa 1798, ang basahon ni Daniel giablihan; unya sa katapusan sa kaluhaan ug duha ka tuig nga nagsugod sa 9/11 ug natapos niadtong Disyembre 31, 2023, ang Leon sa banay ni Juda misugod sa pag-abli sa Pinadayag ni Jesu-Cristo.
The message that was unsealed at the end of twenty-two years in 1798 was placed into the public in 1831, two hundred and twenty years after the King James Bible was published in 1611. From 1798 unto 1831, God’s prophetic Word was progressively opened. By 1831 it was in the public arena, and men and women could then be held accountable to the message that had been unsealed in 1798. Then in 1840 “another remarkable event,” as Sister White calls it, took place when a prediction about Islam was fulfilled.
Ang mensahe nga gibukhad sa katapusan sa kaluhaan ug duha ka tuig niadtong 1798 gipaila sa publiko niadtong 1831, duha ka gatus ug kaluhaan ka tuig human mapatik ang King James Bible niadtong 1611. Gikan sa 1798 hangtod sa 1831, ang matagnaong Pulong sa Dios hinayhinayng gibuksan. Pag-abot sa 1831 anaa na kini sa hayag nga atubangan sa publiko, ug ang mga lalaki ug mga babaye mahimo nang panubagon ngadto sa mensahe nga gibukhad niadtong 1798. Unya niadtong 1840 “laing talagsaong hitabo,” sumala sa pagtawag niini ni Sister White, ang nahitabo sa dihang natuman ang usa ka tagna mahitungod sa Islam.
From the conclusion of a period of twenty-two years (1798), unto the conclusion of a two-hundred-and-twenty year period (1831); a period of the unsealing of a message is represented. The illustration includes a waymark where the message is formalized, followed by a waymark that identifies a prediction, that has thereafter been re-calculated, that when thereafter fulfilled produces a waymark that identifies the start of a “wonderful manifestation of the power of God.”
Gikan sa pagtapos sa usa ka yugto nga kaluhaan ug duha ka tuig (1798), hangtod sa pagtapos sa usa ka yugto nga duha ka gatus ug kaluhaan ka tuig (1831); usa ka yugto sa pag-abli sa usa ka mensahe ang girepresentar. Ang ilustrasyon naglakip sa usa ka timaan sa dalan diin ang mensahe gipormalisar, gisundan sa usa ka timaan sa dalan nga nag-ila sa usa ka tagna, nga sa ulahi gikalkula pag-usab, nga sa dihang matuman na sa ulahi mopatungha ug usa ka timaan sa dalan nga nag-ila sa pagsugod sa usa ka “kahibulongang pagpadayag sa gahum sa Dios.”
The twenty-two year period at the end of the movement of 1989 was from 9/11 unto 2023 when there was again a prophecy unsealed. That prophecy would of necessity begin a period of increasing knowledge, a knowledge that would test and separate, for many are called but few are chosen. There would be a point when the message would be put into the public arena. The message would bear the characteristics of being a message that has been prophetically re-calculated, and it would once again contain a prediction. When the public prediction is fulfilled, the message would be empowered as represented by the history of 1840 and Pentecost.
Ang kaluhaan ug duha ka tuig nga yugto sa katapusan sa kalihokan sa 1989 gikan sa 9/11 hangtod sa 2023, sa dihang may usa na usab ka tagna nga gibukhad. Kana nga tagna sa kinahanglang paagi magsugod ug usa ka yugto sa nagkadaghang kahibalo, usa ka kahibalo nga mosulay ug mobulag, kay daghan ang gitawag apan diyutay ang pinili. Adunay usa ka punto nga ang mensahe igapahimutang sa atubangan sa publiko. Ang mensahe magdala sa mga kinaiya sa pagkausa ka mensahe nga sa matagnaong paagi gikalkula pag-usab, ug kini maglangkob na usab ug usa ka tagna. Sa dihang matuman ang publikong tagna, ang mensahe pagahatagan ug gahum sumala sa girepresentahan sa kasaysayan sa 1840 ug sa Pentecostes.
With the demise of the Soviet Union in 1989, Daniel 11:40 was unsealed; and in 1996 the message of Daniel 11 was placed into the public arena. 1996 is two hundred and twenty years after 1776, which not only began the twenty-two years that concluded in 1798, but also began the two hundred and fifty years that end in 2026. The Republican horn reaches a midpoint at the political midterms of 2026 and the Protestant horn reaches to 2026, which is the end of a thirty-year period that began with the formalization of the message in 1996, that was unsealed at the time of the end in 1989. Jesus always illustrates the end with the beginning, so 2026 is the year the corrected message of the Midnight Cry is to be formalized, thirty years after the unsealed message of 1989 was formalized in 1996.
Sa pagkahugno sa Soviet Union niadtong 1989, ang Daniel 11:40 giablihan; ug niadtong 1996 ang mensahe sa Daniel 11 gipahimutang ngadto sa publikong natad. Ang 1996 maoy duha ka gatos ug baynte ka tuig human sa 1776, nga dili lamang maoy sinugdanan sa baynte ug duha ka tuig nga natapos sa 1798, kondili maoy sinugdanan usab sa duha ka gatos ug kalim-an ka tuig nga matapos sa 2026. Ang Republikano nga sungay moabot sa tungaang bahin sa politikal nga midterms sa 2026 ug ang Protestante nga sungay moabot ngadto sa 2026, nga mao ang katapusan sa usa ka traynta ka tuig nga yugto nga nagsugod sa pormalisasyon sa mensahe niadtong 1996, nga giablihan sa panahon sa katapusan niadtong 1989. Si Jesus sa kanunay naghulagway sa katapusan pinaagi sa sinugdanan, busa ang 2026 mao ang tuig nga ang tinul-id nga mensahe sa Midnight Cry pagapormalisahon, traynta ka tuig human ang giablihang mensahe niadtong 1989 gipormalisar niadtong 1996.
The “250” year line that begins in 1776 takes you to 2026, the midterm of Donald Trump, just before the battle of the United States and Russia, that begins when the ass is loosed and Islam strikes the United States again as it did on 9/11.
Ang linya sa “250” ka tuig nga nagsugod sa 1776 modala kanimo ngadto sa 2026, ang tunga-tunga sa termino ni Donald Trump, sa wala pa ang gubat sa Tinipong Bansa sa Amerika ug Russia, nga magsugod sa dihang pagabadbaron ang asno ug ang Islam mohampak pag-usab sa Tinipong Bansa sa Amerika maingon sa gibuhat niini niadtong 9/11.
Nero’s “250” year line is the middle line of the three lines historically and prophetically. This identifies Nero’s line as the second angel, which is the second test that precedes the third test. That second test is the image of the beast test, which represents the progressive setting up of the combination of church and state that is typified by the edict of Milan in 313, which in turn led to the first Sunday law, in 321, and then to the national ruin that always follows a Sunday law as represented by the history of 330.
Ang “250” ka-tuigan nga linya ni Nero mao ang tunga-tungang linya sa tulo ka mga linya sa kasaysayan ug sa profesiya. Kini nag-ila sa linya ni Nero ingon nga ikaduhang manulonda, nga mao ang ikaduhang pagsulay nga nag-una sa ikatulong pagsulay. Kadtong ikaduhang pagsulay mao ang pagsulay sa larawan sa mananap, nga nagrepresentar sa progresibong pagpatindog sa kombinasyon sa iglesia ug estado nga gisimbolohan sa Edikto sa Milan niadtong 313, nga sa baylo miresulta ngadto sa unang balaod sa Domingo, niadtong 321, ug unya ngadto sa nasodnong kapukan nga sa kanunay mosunod sa usa ka balaod sa Domingo, sumala sa gipakita sa kasaysayan sa 330.
The edict of Milan in 313 identifies the beginning of the setting up of the church and state relationship in the United States that progressively leads to the Sunday law of verse sixteen. That work began at 9/11 with the Patriot Act, but in the fractal at the end of the sealing time the Patriot Act and the edict of Milan both typify an act that begins a progressive period of compromise that leads to the soon-coming Sunday law. It is the first in a series of prophetic actions that directly brings church and state together in the United States, and leads ultimately to the Sunday law.
Ang Edict of Milan niadtong 313 nagtimaan sa sinugdanan sa pagkatukod sa relasyon tali sa iglesia ug sa estado sa Tinipong Bansa nga sa hinay-hinay nagdala ngadto sa balaod sa Domingo sa bersikulo sais. Kana nga buhat nagsugod niadtong 9/11 pinaagi sa Patriot Act, apan diha sa fractal sa katapusan sa panahon sa pagpatik, ang Patriot Act ug ang Edict of Milan parehong mga tipo sa usa ka lihok nga nagsugod sa usa ka progresibong yugto sa pagkompromiso nga nagdala ngadto sa haduol nang moabot nga balaod sa Domingo. Kini mao ang nahauna sa usa ka sunod-sunod nga mga propetikong lihok nga sa direkta naghiusa sa iglesia ug sa estado sa Tinipong Bansa, ug sa katapusan nagdala ngadto sa balaod sa Domingo.
The edict of Milan in 313 has these very elements within its historical record, for it was not a single edict; it was a series of letters from Licinius, the ruler of eastern Rome. Eastern Rome was at that point still strongly pagan, whereas; Constantine was opening his western kingdom to Christianity. The agreement itself occurred in February, 313, during a summit where Licinius also married Constantine’s half-sister to seal their alliance. The letters of Licinius that were posted in the eastern part of the empire enforced freedom of worship to Christians and all others, as well as the restoration of confiscated Christian property.
Ang Edikto sa Milan niadtong 313 adunay niining mismong mga elemento sulod sa iyang talaang pangkasaysayan, kay kini dili usa lamang ka edikto; kini maoy sunod-sunod nga mga sulat gikan kang Licinius, ang magmamando sa sidlakang Roma. Ang sidlakang Roma niadtong panahona nagpabilin pa nga kusganong pagano, samtang si Constantine nag-abli sa iyang kasadpang gingharian ngadto sa Kristiyanismo. Ang kasabutan mismo nahitabo niadtong Pebrero, 313, panahon sa usa ka panagtigom diin si Licinius naminyo usab sa igsoong babaye sa amahan ni Constantine aron pagpalig-on sa ilang pakigsaad. Ang mga sulat ni Licinius nga gipaskil sa sidlakang bahin sa imperyo mipatuman sa kagawasan sa pagsimba alang sa mga Kristohanon ug sa tanang uban pa, ingon man sa pagpahiuli sa mga kabtangang Kristohanon nga gikompiska.
The edict of Milan ended the “250” years of persecution and represents a period of time where all the liberties represented by the edict are to be progressively removed from Christians as the world marches with Trump to the soon-coming Sunday law.
Ang Edikto sa Milan nagtapos sa “250” ka mga tuig sa paglutos ug nagrepresentar sa usa ka yugto sa panahon diin ang tanang mga kagawasan nga gilarawan sa maong edikto pagakuhaon sa hinay-hinay gikan sa mga Kristohanon samtang ang kalibotan nagalakaw uban kang Trump paingon sa haduol nang moabot nga balaod sa Domingo.
“If the reader would understand the agencies to be employed in the soon-coming contest, he has but to trace the record of the means which Rome employed for the same object in ages past. If he would know how papists and Protestants united will deal with those who reject their dogmas, let him see the spirit which Rome manifested toward the Sabbath and its defenders.
“Kon ang magbabasa gusto nga makasabut sa mga galamiton nga pagagamiton sa umaabot nga pakigbisog nga haduol na, kinahanglan lamang niyang subayon ang kasaysayan sa mga paagi nga gigamit sa Roma alang sa maong tumong sa nangaging mga kapanahonan. Kon gusto niyang mahibaloan kon sa unsang paagi ang mga papista ug mga Protestante nga nagkahiusa motagad niadtong mosalikway sa ilang mga dogma, tan-awa niya ang espiritu nga gipadayag sa Roma ngadto sa Igpapahulay ug sa mga manlalaban niini.”
“Royal edicts, general councils, and church ordinances sustained by secular power were the steps by which the pagan festival attained its position of honor in the Christian world. The first public measure enforcing Sunday observance was the law enacted by Constantine. (A.D. 321) This edict required townspeople to rest on ‘the venerable day of the sun,’ but permitted countrymen to continue their agricultural pursuits. Though virtually a heathen statute, it was enforced by the emperor after his nominal acceptance of Christianity.” The Great Controversy, 573, 574.
“Ang mga harianong sugo, mga kinatibuk-ang konseho, ug mga tulomanon sa simbahan nga gipalig-on sa sekular nga gahum mao ang mga lakang diin ang pagano nga pista nakaangkon sa iyang dungganong kahimtang sa Kristohanong kalibotan. Ang unang publikong lakang nga nagpugos sa pagbantay sa Domingo mao ang balaod nga gipakanaog ni Constantine. (A.D. 321) Kining sugoha nagkinahanglan nga ang mga lumolupyo sa kabayanan mopahulay sa ‘talahuron nga adlaw sa adlaw,’ apan nagtugot sa mga taga-kabaryohan sa pagpadayon sa ilang mga pagpanguma. Bisan tuod sa pagkatinuod usa kini ka pagano nga balaod, gipatuman kini sa emperador human sa iyang pormal lamang nga pagdawat sa Kristohanidad.” The Great Controversy, 573, 574.
The number “25,” which is a tithe of “250” represents rebellion and division. The “25” leaders of Laodicean Adventism who bow to the sun in Ezekiel chapter eight are divided from those who are sealed in the very next chapter, and Sister White clearly identifies the sealing of Ezekiel chapter nine, as the sealing of Revelation’s one hundred and forty-four thousand. Those “25” men are but a tithe of the “250” men of renown who joined in the rebellion of Korah, Dathan, and Abiram. Sister White was forbidden to leave the 1888 General Conference meeting, for Gabriel told her she must stay and record the rebellion of Minneapolis, for it was a repetition of Korah’s rebellion. “250” is a symbol of rebellion and separation. In Matthew “25” there are three parables that teach about the separation of the wicked and wise. The Republican and Protestant horns are both subject to a probationary period represented as four generations, and both the covenant people and the nation where the covenant people are established are judged in the same period of time.
Ang numero nga “25,” nga maoy ikapulo sa “250,” nagrepresentar sa pagsukol ug pagkabahin. Ang “25” ka mga pangulo sa Laodiceanong Adventismo nga moyukbo sa adlaw diha sa ikawalong kapitulo sa Ezekiel gibulag gikan niadtong mga pinatikan sa sunod gayud nga kapitulo, ug si Sister White sa tin-aw gayud nag-ila sa pagpatik sa ikasiyam nga kapitulo sa Ezekiel ingon nga mao ang pagpatik sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo sa Pinadayag. Kadtong “25” ka mga lalaki usa lamang ka ikapulo sa “250” ka mga tawong inila nga miapil sa pagsukol ni Korah, Dathan, ug Abiram. Si Sister White gidid-an sa pagbiya sa tigom sa General Conference sa 1888, kay si Gabriel miingon kaniya nga kinahanglan siyang magpabilin ug itala ang pagsukol sa Minneapolis, kay kini usa ka pagsubli sa pagsukol ni Korah. Ang “250” simbolo sa pagsukol ug pagkabulag. Sa Mateo “25” adunay tulo ka mga sambingay nga nagatudlo mahitungod sa pagkabahin sa mga dautan ug sa mga manggialamon. Ang Republikano ug Protestante nga mga sungay parehong ilalom sa usa ka panahon sa pagsulay nga girepresentahan ingon nga upat ka mga kaliwatan, ug ang mga katawhan sa tugon maingon man ang nasod diin ang mga katawhan sa tugon natukod pagahukman sa maong samang yugto sa panahon.
In the “250” years of the earth beast, who is the sixth kingdom of Bible prophecy and is the United States, the line of Nero identifies a decree, as represented by the edict of Milan that marks the beginning of a progressive escalation of lawfare that concludes at the decree of the Sunday law in the year 321, ushering in a period that concludes in 330 with the entire world being divided into two classes, represented as east and west. That nine-year period from 321 to 330, is also the seven days of Tabernacles that begins at the Sunday law of 321, and ends when Michael stands up and probation closes in 330.
Sa sulod sa “250” ka tuig sa mananap sa yuta, nga mao ang ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia ug mao ang Estados Unidos, ang linya ni Nero nag-ila sa usa ka mando, ingon nga girepresentahan sa Edikto sa Milan nga nagtimaan sa sinugdanan sa usa ka nagpadayon nga pagtaas sa pagpakiggubat pinaagi sa balaod nga matapos sa mando sa balaod sa Domingo sa tuig 321, nga nagpasulod sa usa ka yugto nga matapos sa 330 sa dihang ang tibuok kalibotan mabahin ngadto sa duha ka mga hut-ong, nga girepresentahan ingon nga sidlakan ug kasadpan. Kana nga siyam ka tuig nga yugto gikan sa 321 ngadto sa 330 mao usab ang pito ka adlaw sa Tabernakulo nga nagsugod sa balaod sa Domingo sa 321, ug natapos sa dihang si Michael motindog ug ang takna sa grasya matapos sa 330.
To reject the Millerite foundational understanding that it is Rome who establishes the vision is to fail the foundational test that arrived on December 31, 2023 and ended when the first pope from the glorious land was elected on May 8, 2025. The foundational truth that allowed William Miller to recognize Rome as the symbol that establishes the vision is the truth that if rejected brings strong delusion. Failing that first test brings Thessalonians strong delusion and proves that the foolish who do not understand—do not love the “Truth.” Rejecting the symbol that establishes the external vision is to reject the foundational test, which is the first of three tests. Sister White aligns the first test in the time of Christ with the message of John the Baptist. She identifies that those who rejected the message of John, would not be benefitted by the teachings of Jesus, nor would they be able to see the dispensational change when Christ moved from the courtyard to the Holy Place.
Ang pagsalikway sa pundasyonal nga pagsabot sa mga Millerita nga ang Roma mao ang nagpatindog sa panan-awon, mao ang kapakyasan sa pundasyonal nga pagsulay nga miabot niadtong Disyembre 31, 2023 ug natapos sa dihang ang unang papa gikan sa mahimayaong yuta napili niadtong Mayo 8, 2025. Ang pundasyonal nga kamatuoran nga nagtugot kang William Miller sa pag-ila sa Roma ingon nga simbolo nga nagpatindog sa panan-awon mao ang kamatuoran nga, kon isalikway, nagadala ug kusog nga limbong. Ang kapakyasan nianang unang pagsulay nagadala sa kusog nga limbong sa Thessalonians ug nagpamatuod nga ang mga buang nga dili makasabut—wala mahigugma sa “Kamatuoran.” Ang pagsalikway sa simbolo nga nagpatindog sa gawasnong panan-awon mao ang pagsalikway sa pundasyonal nga pagsulay, nga mao ang una sa tulo ka mga pagsulay. Gipaangay ni Sister White ang unang pagsulay sa panahon ni Cristo ngadto sa mensahe ni Juan Bautista. Iyang gipaila nga kadtong misalikway sa mensahe ni Juan dili makabenepisyo sa mga pagtulon-an ni Jesus, ni dili usab sila makahimo sa pagtan-aw sa dispensasyonal nga kausaban sa dihang si Cristo mibalhin gikan sa hawanan ngadto sa Balaang Dapit.
She aligned that progressive testing process to the period of the Millerites and teaches that those who rejected the first angel’s message paralleled the Jews who rejected the message of John. In each historical line, those who failed the first test were not benefitted by the next step, and were blinded to Christ’s dispensational change. Those who rejected the message of 9/11 could not see that Christ had began to judge the living. Those who fail the foundational test of 2023 will not see the transitional change of the church militant unto the church triumphant. The rejecters of any of these foundational tests ended up in “perfect darkness.” Where there is no vision, the people end up in perfect darkness, and it is Rome that establishes the light of the external vision. This truth may be recognized in the three popes and their relationship to the three presidents that are standing in the three battles of verse ten, eleven and fifteen of Daniel eleven.
Iyang gipahaom niya kadtong progresibong proseso sa pagsulay sa panahon sa mga Millerite ug nagtudlo nga kadtong misalikway sa mensahe sa unang manulonda maoy kaagig sa mga Judio nga misalikway sa mensahe ni Juan. Sa matag makasaysayanong linya, kadtong napakyas sa unang pagsulay wala makabenepisyo sa sunod nga lakang, ug nabuta sa dispensasyonal nga kausaban ni Cristo. Kadtong misalikway sa mensahe sa 9/11 dili makakita nga si Cristo nagsugod na sa paghukom sa mga buhi. Kadtong mapakyas sa pundasyonal nga pagsulay sa 2023 dili makakita sa transisyonal nga kausaban sa iglesya nga nakig-away ngadto sa iglesya nga madaugon. Ang mga misalikway sa bisan hain niini nga mga pundasyonal nga pagsulay miabut ngadto sa “hingpit nga kangitngit.” Diin walay panan-awon, ang katawhan moabut sa hingpit nga kangitngit, ug ang Roma mao ang nagatukod sa kahayag sa gawasnong panan-awon. Kining kamatuoran maila sa tulo ka mga papa ug sa ilang relasyon sa tulo ka mga presidente nga nagatindog sa tulo ka mga gubat sa bersikulo 10, 11, ug 15 sa Daniel 11.
The external “250” year line of Cyrus that ended in 207 BC in the midst of a seventeen-year period marked by the battle of Raphia unto the battle of Panium, aligned with the “250” year line that began with Nero and ended at the edict if Milan in 313, thus marking the seventeen year period of Constantine the Great. Donald Trump is standing as Antiochus the Great in 207 BC which is 2026, and he is also standing as Constantine the Great in 313, at the beginning of the image of the beast testing time. July 4, 2026 Trump as Antiochus and Constantine is making America “great.” Trump is the third of the three presidents who align with the three battles of verses ten, eleven and fifteen. Reagan was the first of those three and Obama was the middle. Those three presidents bear the signature of “truth” and Reagan and Trump represent not only the first and third, but the alpha and omega.
Ang gawasnong linya sa 250 ka tuig ni Ciro nga natapos niadtong 207 BC sa taliwala sa usa ka napulog-pito ka tuig nga yugto nga gimarkahan pinaagi sa gubat sa Raphia hangtod sa gubat sa Panium, nahiuyon sa linya sa 250 ka tuig nga nagsugod kang Nero ug natapos sa Edikto sa Milan niadtong 313, sa ingon nagtimaan sa napulog-pito ka tuig nga yugto ni Constantino nga Bantugan. Si Donald Trump nagatindog ingon kang Antiochus nga Bantugan niadtong 207 BC nga mao ang 2026, ug siya usab nagatindog ingon kang Constantino nga Bantugan niadtong 313, sa sinugdanan sa panahon sa pagsulay sa larawan sa mapintas nga mananap. Sa Hulyo 4, 2026 si Trump ingon kang Antiochus ug Constantino nagahimo sa Amerika nga “bantugan.” Si Trump mao ang ikatulo sa tulo ka mga presidente nga nahiuyon sa tulo ka mga gubat sa bersikulo napulo, napulog-usa, ug napulog-lima. Si Reagan mao ang nahauna niadtong tulo ug si Obama mao ang taliwala. Kining tulo ka mga presidente nagadala sa timailhan sa “kamatuoran” ug si Reagan ug si Trump nagarepresentar dili lamang sa nahauna ug ikatulo, kondili usab sa alpha ug omega.
The prophetic characteristics of each of the presidents is that when they reign, they have an alliance with the pope of the period. Reagan and John Paul II were secretly aligned as they brought down the Soviet Union in 1989 in fulfillment of verses ten and forty of Daniel eleven. Obama the woke globalist president in the middle of Reagan and Trump was aligned philosophically with the woke pope Francis. Trump’s alliance with pope Leo is open for all to see, and in 2025 Trump was inaugurated as president and Leo was inaugurated as the antichrist. The spiritual relation of a president and a pope is represented by Jezebel and the prophets of Baal. The political relation of a president and pope is represented by Jezebel and Ahab. In either representation Jezebel is the head.
Ang mahimatikong mga kinaiya sa matag usa sa mga presidente mao nga sa diha nga sila maghari, sila adunay pakig-alyansa uban sa papa sa maong kapanahonan. Si Reagan ug si John Paul II tinagong naghiusa samtang ilang gipukan ang Soviet Union niadtong 1989 isip katumanan sa bersikulo napulo ug kap-atan sa Daniel onse. Si Obama, ang woke nga globalistang presidente tali sa panahon ni Reagan ug Trump, nahiuyon sa pilosopiya uban sa woke nga papa nga si Francis. Ang pakig-alyansa ni Trump kang papa Leo hayag nga makita sa tanan, ug niadtong 2025 si Trump gipasiugdahan isip presidente ug si Leo gipasiugdahan isip antikristo. Ang espirituwal nga relasyon sa usa ka presidente ug usa ka papa gilarawan pinaagi kang Jezebel ug sa mga propeta ni Baal. Ang politikanhong relasyon sa usa ka presidente ug usa ka papa gilarawan pinaagi kang Jezebel ug kang Ahab. Sa bisan hain nga paglarawan, si Jezebel mao ang ulo.
“As we approach the last crisis, it is of vital moment that harmony and unity exist among the Lord’s instrumentalities. The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses. This union is cemented by the great apostate. While he seeks to unite his agents in warring against the truth he will work to divide and scatter its advocates. Jealousy, evil surmising, evilspeaking, are instigated by him to produce discord and dissension.” Testimonies, volume 7, 182.
“Samtang nagkaduol kita sa katapusang krisis, mahinungdanon kaayo nga anaa ang panag-uyon ug panaghiusa taliwala sa mga galamiton sa Ginoo. Ang kalibutan napuno sa unos ug gubat ug panagbingkil. Apan ilalom sa usa ka pangulo—ang gahum sa pagkapapa—ang mga tawo maghiusa sa pagsupak sa Dios diha sa persona sa Iyang mga saksi. Kining panaghiusa ginapalig-on sa dakong apostata. Samtang nagatinguha siya sa paghiusa sa iyang mga ahente sa pagpakiggubat batok sa kamatuoran, molihok siya aron mabahin ug mapatagak ang mga tigpatigayon niini. Ang pagpangabugho, daotang pagduda, ug daotang pagsulti, gipukaw niya aron makamugna og panagsumpaki ug panagbangi.” Testimonies, tomo 7, 182.
“In this time of prevailing iniquity, the Protestant churches that have rejected a ‘Thus saith the Lord,’ will reach a strange pass. They will be converted to the world. In their separation from God, they will seek to make falsehood and apostasy from God the law of the nation. They will work upon the rulers of the land to make laws to restore the lost ascendency of the man of sin, who sits in the temple of God, showing himself that he is God. The Roman Catholic principles will be taken under the protection of the state. The protest of Bible truth will no longer be tolerated by those who have not made the law of God their rule of life.” Review and Herald, December 21, 1897.
“Niining panahona sa nagahari nga kasal-anan, ang mga simbahan nga Protestante nga nagsalikway sa usa ka ‘Mao kini ang giingon sa Ginoo,’ moabut sa usa ka katingalahang kahimtang. Mahimo silang makig-uyon sa kalibutan. Sa ilang pagkabulag gikan sa Dios, paninguhaon nila nga himuong balaod sa nasud ang kabakakan ug ang pagtalikod sa Dios. Magpalihok sila sa mga magmamando sa yuta aron maghimo ug mga balaod sa pagpasig-uli sa nawala nga pagkagamhanan sa tawo sa sala, nga nagalingkod sa templo sa Dios, nga nagapakita sa iyang kaugalingon nga siya mao ang Dios. Ang mga prinsipyo sa Romano Katoliko pagakuhaon ilalom sa panalipod sa estado. Ang pagsupak sa kamatuoran sa Biblia dili na pagatugotan niadtong wala naghimo sa balaod sa Dios nga ilang lagda sa kinabuhi.” Review and Herald, Disyembre 21, 1897.
The false prophets of Baal ate at Jezebel’s table. Jezebel was the queen and the prophets were her prophets. In verse forty of Daniel eleven Reagan was represented as “chariots” and “horsemen,” symbols of military strength, and also by “ships” a symbol of economic might. Still, in the verse, it was the papacy who is the “king” of the north. Reagan was in subjection to Jezebel prophetically. In that period the world wondered after the beast as pope John Paul II travelled the world more than any other pope. Malachi Martin, a well-known Jesuit author wrote of pope John Paul II in his book, Keys of This Blood. The stated premise of the book was that at the time of John Paul II and Reagan the world was then in a three-way struggle for world rulership between the papacy, the United States and the Soviet Union. Martin predicted that the papacy would prevail in that struggle. The secret alliance between Reagan and the antichrist announced that the movements to heal the deadly wound of the papacy had begun, as illustrated in verse forty and onward in Daniel eleven. Martin’s book re-stated the papacies long held goal of capturing Protestant America. Reagan’s willingness to close his eyes to the fact that the pope is the antichrist of Bible prophecy, according to his own testimony, was based upon his misguided application of the Soviet Union as the antichrist of Bible prophecy.
Ang mga mini nga manalagna ni Baal nangaon sa lamesa ni Jezebel. Si Jezebel mao ang rayna ug ang mga manalagna iyang mga manalagna. Sa bersikulo kwarenta sa Daniel onse si Reagan girepresentahan ingong “mga karo” ug “mga magkakabayo,” mga simbolo sa kusog militar, ug usab pinaagi sa “mga sakayan,” usa ka simbolo sa gahom pang-ekonomiya. Bisan pa niana, sa maong bersikulo, ang pagkapapa mao ang “hari” sa amihanan. Si Reagan sa propesiya nailalom ni Jezebel. Nianang panahona ang kalibotan nahibulong sa mananap samtang si Papa John Paul II milibot sa kalibotan labaw pa kay sa bisan kinsang laing papa. Si Malachi Martin, usa ka inilang Heswita nga magsusulat, misulat mahitungod kang Papa John Paul II sa iyang libro, Keys of This Blood. Ang gipahayag nga pasikaran sa maong libro mao nga sa panahon nila ni John Paul II ug Reagan ang kalibotan niadto anaa sa tulo-ka-paaging pakigbisog alang sa pagmando sa kalibotan tali sa pagkapapa, sa Tinipong Bansa sa Amerika, ug sa Unyong Sobyet. Gitagna ni Martin nga ang pagkapapa mopatigbabaw nianang pakigbisoga. Ang tinagong alyansa tali ni Reagan ug sa anticristo nagpahibalo nga ang mga lihok sa pag-ayo sa makamatay nga samad sa pagkapapa nagsugod na, sumala sa gipakita sa bersikulo kwarenta ug sa misunod pa niini sa Daniel onse. Ang libro ni Martin mipahayag pag-usab sa dugay nang gihuptang tumong sa pagkapapa sa pag-ilog sa Protestante nga Amerika. Ang kaandam ni Reagan sa pagtak-op sa iyang mga mata sa kamatuoran nga ang papa mao ang anticristo sa propesiya sa Biblia, sumala sa iyang kaugalingong pagpamatuod, gibase sa iyang sayop nga pag-aplikar sa Unyong Sobyet ingon nga anticristo sa propesiya sa Biblia.
“Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist.” Kress Collection, 105.
“Ang mga nangalibog sa ilang pagsabot sa pulong, nga napakyas sa pagtan-aw sa kahulogan sa anticristo, sa pagkatinuod ibutang nila ang ilang kaugalingon sa dapig sa anticristo.” Kress Collection, 105.
Reagan was the first of the eight presidents that are identified in the first verses of Daniel eleven, and he is also the first of three of those eight presidents who have a prophetic relationship with the antichrist. In the symbolism of the three alliances of Reagan, Obama and Trump the signature of truth can be discerned. Reagan as the first, typifies the last and the various parallels of Reagan and Trump are amazing and abundant. The middle waymark of the three steps that establishes the Hebrew word “truth” is rebellion, of which Obama’s presidency is such a classic example. May 8, 2025 for the first time a pope was installed who was from the United States, and the secret alliance of Reagan had reached an open alliance of Trump. In 2025, the papacy openly inaugurated a pope from the glorious land of the United States, the very target of its struggles since 1798. What was left for Malachi Martin’s prediction to be fulfilled was the Sunday law where the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet is implemented.
Si Reagan mao ang nahauna sa walo ka mga presidente nga gipaila sa unang mga bersikulo sa Daniel onse, ug siya usab mao ang nahauna sa tulo nianang walo ka mga presidente nga adunay usa ka profetikong relasyon sa anticristo. Diha sa simbolismo sa tulo ka mga alyansa nila Reagan, Obama ug Trump, ang timaan sa kamatuoran mahimong maila. Si Reagan, ingon nga nahauna, nagatipolohiya sa ulahi, ug ang nagkalainlaing mga pagkapareho nila Reagan ug Trump katingalahan ug daghan. Ang tunga nga waymark sa tulo ka mga lakang nga nagapahimutang sa Hebreohanong pulong nga “kamatuoran” mao ang pagsukol, nga ang pagkapresidente ni Obama maoy usa ka klasiko kaayong ehemplo niini. Niadtong Mayo 8, 2025, sa unang higayon, usa ka papa ang gipahaluna nga gikan sa Tinipong Bansa sa Amerika, ug ang tinagong alyansa ni Reagan nakaabot na sa dayag nga alyansa ni Trump. Sa 2025, ang kapapahan dayag nga nagpasiugdang usa ka papa gikan sa mahimayaong yuta sa Tinipong Bansa sa Amerika, ang mismong puntirya sa iyang mga paningkamot sukad sa 1798. Ang nahibilin na lamang aron matuman ang prediksyon ni Malachi Martin mao ang balaod sa Domingo diin ipatuman ang tulo ka pilo nga panaghiusa sa dragon, sa mapintas nga mananap, ug sa mini nga propeta.
“By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.
“Pinaagi sa sugo nga nagpatuman sa pagpatukod sa Pagkapapa nga naglapas sa balaod sa Dios, ang atong nasud moputol sa iyang kaugalingon sa hingpit gikan sa pagkamatarong. Sa diha nga ang Protestantismo moatol sa iyang kamot tabok sa bung-aw aron kuptan ang kamot sa gahum sa Roma, sa diha nga kini molahutay tabok sa kahiladman aron makigkamot sa Espiritismo, sa diha nga, ubos sa impluwensya niining tulo ka pilo nga panaghiusa, ang atong nasud mosalikway sa matag prinsipyo sa iyang Konstitusyon ingon nga usa ka Protestante ug republikano nga kagamhanan, ug maghimo ug kahikayan alang sa pagpakaylap sa mga kabakakan ug mga limbong sa pagkapapa, nan atong mahibaloan nga miabot na ang panahon alang sa katingalahang pagbuhat ni Satanas ug nga haduol na ang katapusan.” Testimonies, volume 5, 451.
On July 4, 2026 Trump intends to celebrate those “250” years, while standing at the midpoint of his presidency. That midpoint is 207 BC, between the battle of Raphia and the battle of Panium. The midpoint of those seventeen years, also identifies the beginning of Nero’s seventeen years that represent the year 313, and the progressive setting up of the church and state image of the beast that leads to the Sunday law of 321, and of verse sixteen. That period begins in 313 with the marriage of east and west, represented by Constantine’s step daughter of the west and Licinius of the east. The period that begins with a marriage alliance between east and west ends with the separation or divorce of east and west. The middle waymark is the first Sunday law.
Sa Hulyo 4, 2026, tuyo ni Trump nga saulogon kadtong “250” ka tuig, samtang nagatindog siya sa tunga-tunga sa iyang pagkapresidente. Kana nga tunga-tunga mao ang 207 BC, taliwala sa gubat sa Raphia ug sa gubat sa Panium. Ang tunga-tunga nianang napulog-pito ka tuig nag-ila usab sa sinugdanan sa napulog-pito ka tuig ni Nero nga nagrepresentar sa tuig 313, ug sa padayon nga pagpahimutang sa larawan sa mapintas nga mananap nga simbahan ug estado nga moresulta sa balaod sa Domingo sa 321, ug sa bersikulo napulog-unom. Kana nga yugto nagsugod sa 313 pinaagi sa kaminyoon sa sidlakan ug kasadpan, nga girepresentahan sa anak sa tiil nga babaye ni Constantine sa kasadpan ug ni Licinius sa sidlakan. Ang yugto nga nagsugod pinaagi sa usa ka alyansa sa kaminyoon tali sa sidlakan ug kasadpan matapos sa pagkabahin o diborsyo sa sidlakan ug kasadpan. Ang tunga-tungang waymark mao ang unang balaod sa Domingo.
Reagan, Obama and Trump are governed prophetically by the three steps of the everlasting gospel, which are represented as three angels in Revelation fourteen. In Obama’s presidency, which is the second step, there were two popes. Francis, the woke pope, followed Joseph Ratzinger (later Pope Benedict XVI) who served as the head of the Congregation for the Doctrine of the Faith (CDF) from November 25, 1981, until his election as pope on April 19, 2005. Ratzinger retired and Francis began his reign, thus providing a doubling of popes in the reign of Obama.
Si Reagan, Obama, ug Trump gidumalahan sa propesiya pinaagi sa tulo ka lakang sa walay-katapusang ebanghelyo, nga gihulagway isip tulo ka manulonda diha sa Pinadayag 14. Sa pagkapresidente ni Obama, nga mao ang ikaduhang lakang, may duha ka papa. Si Francis, ang “woke” nga papa, misunod kang Joseph Ratzinger (sa ulahi si Papa Benedict XVI) nga nag-alagad isip pangulo sa Congregation for the Doctrine of the Faith (CDF) sukad sa Nobyembre 25, 1981, hangtod sa iyang pagkapili isip papa niadtong Abril 19, 2005. Si Ratzinger mipahawa sa katungdanan ug si Francis nagsugod sa iyang paghari, sa ingon naghatag ug pagdoble sa mga papa sulod sa paghari ni Obama.
Obama is accused of doubling as both heterosexual and homosexual, and he is a symbol of the false prophet of apostate Protestant America, while being a Muslim, which is also the religion of the false prophet Mohammed. Obama was the representative of the political system of the glorious land—the false prophet of Revelation sixteen, but his actual political sympathies were aligned with the globalists—the dragon. Obama is prophetically schizophrenic representing two false religions, two sexual persuasions and two political systems and in his reign, there were two antichrists. Whether sexual persuasion, political alignment or religious conviction Obama was committed in each area to stay within the closet. Known by some as, “Obama the Divider,” for his efforts to divide the American citizens against themselves, is also reflected by his cloaked personal, political and religious convictions.
Si Obama giakusahan nga nagpakaaron-ingnon nga ingon sa usa ka heterosexual ug ingon man usa ka homosexual, ug siya usa ka simbolo sa mini nga manalagna sa apostatang Protestante nga Amerika, samtang usa usab ka Muslim, nga mao usab ang relihiyon sa mini nga manalagna nga si Mohammed. Si Obama mao ang representante sa politikal nga sistema sa mahimayaong yuta—ang mini nga manalagna sa Pinadayag 16, apan ang iyang tinuod nga politikal nga mga simpatiya nahiuyon sa mga globalista—ang dragon. Sa pagpanagna, si Obama eskisopreniko, nga nagrepresentar sa duha ka mini nga relihiyon, duha ka seksuwal nga kalagmitan, ug duha ka politikal nga sistema, ug sa iyang paghari, dihay duha ka anticristo. Bisan pa man kon seksuwal nga kalagmitan, politikal nga pagpasubay, o relihiyosong kombiksyon, si Obama sa matag bahin mipasalig sa pagpabilin sulod sa tagoanan. Nailhan sa uban nga, “Obama ang Magbabahin,” tungod sa iyang mga paningkamot sa pagbahinbahin sa mga lungsoranong Amerikano batok sa ilang kaugalingon, makita usab kini sa iyang gitabunang personal, politikal, ug relihiyosong mga kombiksyon.
The first antichrist of Obama’s reign had run the Congregation for the Doctrine of the Faith for twenty-four years before he became pope. The Congregation for the Doctrine of the Faith is the modern name for what was originally named the Office of the Inquisition. The rebellion of the Obama period corresponds with the number “13,” in the Hebrew word truth that consists of the first letter of the Hebrew alphabet (Reagan) the thirteenth letter (Obama) and Trump the twenty-second letter. The inquisition is certainly a symbol of rebellion. Pope Benedict abdicated his throne to Francis in 2013, during the schizophrenic reign of the symbol of the false prophets of Islam and apostate Protestantism.
Ang unang anticristo sa paghari ni Obama maoy nagdumala sa Congregation for the Doctrine of the Faith sulod sa kawhaan ug upat ka tuig sa wala pa siya nahimong papa. Ang Congregation for the Doctrine of the Faith mao ang modernong ngalan sa gitawag kaniadto nga Office of the Inquisition. Ang pagsukol sa panahon ni Obama motakdo sa numero nga “13,” sa Hebreohanong pulong nga kamatuoran nga gilangkuban sa unang letra sa Hebreohanong alpabeto (Reagan), sa ikanapulog-tulo nga letra (Obama), ug kang Trump ang ika-kawhaan ug duha nga letra. Ang inkwisisyon sa pagkatinuod usa ka simbolo sa pagsukol. Si Papa Benedicto mitalikod sa iyang trono ngadto kang Francisco niadtong 2013, sa panahon sa eskisoprenikong paghari sa simbolo sa mini nga mga propeta sa Islam ug sa murtadong Protestantismo.
The second step in the everlasting gospel is a visual test, and what can be seen in the relation of Obama and the two popes, is the connection between the persecution represented by the Office of the Inquisition, and the globalist’s fixation upon the worship of mother earth as represented by the woke pope. Obama’s Muslim faith represents the angering of the nations brought about by Islam and the failure of apostate Protestantism in fulfilling the responsibility represented by the name of Protestant. A Protestant is to protest Rome, but never to bow to Rome.
Ang ikaduhang lakang sa walay-kataposang maayong balita usa ka biswal nga pagsulay, ug ang makita diha sa relasyon ni Obama ug sa duha ka papa mao ang kalambigitan tali sa paglutos nga girepresentahan sa Tanggapan sa Inkwisisyon, ug sa pagkapirmi sa mga globalista sa pagsimba sa inahan nga yuta ingon nga girepresentahan sa woke nga papa. Ang pagtoo ni Obama nga Muslim nagarepresentar sa pagpasuko sa mga nasod nga gidala sa Islam ug sa kapakyasan sa apostatang Protestante sa pagtuman sa tulubagon nga girepresentahan sa ngalan nga Protestante. Ang usa ka Protestante kinahanglan mosupak sa Roma, apan dili gayud moyukbo sa Roma.
The first of three popes announces to the world that he believes he is the “good pope” of the Catholic guiding prophecy of Fatima. John Paul II believed himself to be Fatima’s “good pope,” who he believes will ultimately rule the entire world with a rod of iron when the three-way struggle between the papacy, the United States and the globalists is finished.
Ang nahauna sa tulo ka mga papa nagpahibalo sa kalibotan nga siya nagtuo nga siya mao ang “maayong papa” sa Katolikong naggiya nga tagna sa Fatima. Si John Paul II mituo sa iyang kaugalingon nga siya mao ang “maayong papa” sa Fatima, nga sa iyang pagtuo sa kaulahian magagahom sa tibuok kalibotan pinaagi sa sungkod nga puthaw sa dihang matapos na ang tulo-ka-bahing pakigbisog tali sa kapapahan, sa Tinipong Bansa sa Amerika, ug sa mga globalista.
The next presidency announces the role of the dragon’s globalists, Islam’s angering of the nations, apostate Protestantism’s failure to be Protestants. The Trump presidency that was inaugurated in 2025 aligns openly with the antichrist of 2025. The light of these three alliances of Rome and the United States is unsealed in the history of the conclusion of the battle of Raphia and the beginning of the battle of Panium. The marriage of Licinius and Constantine’s kingdoms at the beginning of the seventeen years represents the alliance of 2025.
Ang mosunod nga pagkapresidente nagpahibalo sa papel sa mga globalista sa dragon, sa pagpasuko sa Islam sa mga nasod, ug sa kapakyasan sa apostatang Protestante nga mahimong mga Protestante. Ang pagkapresidente ni Trump nga gipasinayaan niadtong 2025 dayag nga nahiuyon sa antikristo sa 2025. Ang kahayag niining tulo ka mga alyansa sa Roma ug sa Tinipong Bansa sa Amerika ginabuksan diha sa kasaysayan sa pagtapos sa gubat sa Raphia ug sa pagsugod sa gubat sa Panium. Ang panaghiusa sa mga gingharian ni Licinius ug ni Constantine sa sinugdanan sa napulog pito ka tuig nagrepresentar sa alyansa sa 2025.
The alliance of 2025 is the counterfeit parable of the ten virgins. First the marriage is accomplished, and then there is a period of investigation that ultimately leads to the second phase of the marriage where the consummation takes place, and the door is shut. The counterfeit parable of the ten virgins began in 2025, and it is consummated at the soon-coming Sunday law of verse sixteen and forty-one of Daniel eleven. In the counterfeit marriage the father is Satan, the bridegroom is the papacy and the bride is apostate Protestant America. In verse fourteen of Daniel eleven, the robbers of Daniel’s people are Rome, who establishes the vision. To reject William Miller’s identification of Rome as the symbol that establishes the vision is parallel to rejecting the first angel’s message and the message of John the Baptist. When the current antichrist took office in 2025, he established the vision of the eight presidents, and fulfilled verse fourteen.
Ang alyansa sa 2025 mao ang peke nga sambingay sa napulo ka mga ulay. Una, ang kaminyoon matuman, ug unya adunay usa ka panahon sa pag-usisa nga sa katapusan modala ngadto sa ikaduhang hugna sa kaminyoon diin mahitabo ang pagtuman niini, ug ang pultahan pagasirhan. Ang peke nga sambingay sa napulo ka mga ulay nagsugod sa 2025, ug kini matuman sa haduol nang umabot nga balaod sa Domingo sa bersikulo napulo ug unom ug kap-atan ug usa sa Daniel onse. Sa peke nga kaminyoon ang amahan mao si Satanas, ang pamanhonon mao ang kapapahan, ug ang pangasaw-onon mao ang apostatang Protestante nga Amerika. Sa bersikulo napulo ug upat sa Daniel onse, ang mga tulisan sa katawhan ni Daniel mao ang Roma, nga nagapalig-on sa panan-awon. Ang pagsalikway sa pag-ila ni William Miller sa Roma ingon nga simbolo nga nagapalig-on sa panan-awon susama sa pagsalikway sa mensahe sa unang manolunda ug sa mensahe ni Juan Bautista. Sa dihang ang kasamtangang anticristo milingkod sa katungdanan sa 2025, iyang gipalig-on ang panan-awon sa walo ka mga presidente, ug gituman ang bersikulo napulo ug upat.
We are now in the temple test; the second test that precedes the litmus and third test.
Karon atua na kita sa pagsulay sa templo; ang ikaduhang pagsulay nga nag-una sa litmus ug sa ikatulong pagsulay.
We will continue these things in the next article.
Padayonon nato kining mga butanga sa sunod nga artikulo.