We have been identifying the war in heaven described in chapter twelve of the book of Revelation. Employing the principle of Christ’s character that is Alpha and Omega, we have approached the war in heaven in chapter twelve as a typification of the war in heaven that occurs in the “last days.” The expression “the last days” in the Bible and Spirit of Prophecy means the last days of the investigative judgment.
Atong giila ang gubat sa langit nga gihulagway sa ikadose ka kapitulo sa basahon sa Pinadayag. Pinaagi sa paggamit sa prinsipyo sa kinaiya ni Cristo nga mao ang Alpha ug Omega, atong giila ang gubat sa langit diha sa ikadose ka kapitulo ingon nga usa ka tipipikasyon sa gubat sa langit nga mahitabo sa “katapusang mga adlaw.” Ang pulong nga “ang katapusang mga adlaw” diha sa Biblia ug sa Espiritu sa Propesiya nagpasabot sa katapusang mga adlaw sa hukom nga masusi.
We have identified the three satanic powers of chapter twelve and thirteen, not as powers that find their fulfillment in past history, but as the modern fulfillment of those powers that lead the world to Armageddon. The dragon of chapter twelve is the United Nations, the Catholic church who is to be resurrected at the Sunday law in the United States, is the sea beast of chapter thirteen, and the earth beast with two horns is the United States.
Among nahimong ilhan ang tulo ka satanikong gahum sa kapitulo dose ug trese, dili ingon nga mga gahum nga nakakaplag sa ilang katumanan sa nangaging kasaysayan, kondili ingon nga modernong katumanan niadtong mga gahum nga nagdala sa kalibutan ngadto sa Armagedon. Ang dragon sa kapitulo dose mao ang United Nations, ang Iglesiang Katolika nga pagabanhawon sa balaod sa Dominggo sa Tinipong Bansa mao ang mananap sa dagat sa kapitulo trese, ug ang mananap sa yuta nga may duha ka sungay mao ang Tinipong Bansa.
We have been identifying that the warfare customarily understood in chapter twelve as exclusively a representation of Lucifer’s rebellion in heaven, actually illustrates a war that is about to happen in the earthly heavens, beginning at the soon-coming Sunday law in the United States. We have taken time to identify that there is a testing process illustrated from Revelation thirteen, verses eleven through seventeen, that involves recognizing the formation of the image of the beast. The image of the beast represents the combination of church and state, with the church in control of the relationship. When the church is in control, it then uses the state to enforce its doctrines and persecute those it defines as heretics. The worldwide testing process associated with the formation of the image of the beast, is first accomplished within the United States. The prophetic characteristics of each of the two testing processes, is essentially the same in either the United States or the world.
Atong giila nga ang pakiggubat nga kasagarang gisabtan sa kapitulo dose nga eksklusibong representasyon sa pagrebelde ni Lucifer didto sa langit, sa pagkatinuod naghulagway sa usa ka gubat nga hapit nang mahitabo sa yutangnong mga langit, nga magsugod sa haduol nang balaod sa Dominggo sa Tinipong Bansa sa Amerika. Gigugol nato ang panahon sa pag-ila nga adunay usa ka proseso sa pagsulay nga gihulagway diha sa Pinadayag trese, mga bersikulo onse hangtod disi-siete, nga naglakip sa pag-ila sa pagkaporma sa larawan sa mananap. Ang larawan sa mananap nagarepresentar sa panaghiusa sa iglesia ug estado, diin ang iglesia maoy nagakontrolar sa maong relasyon. Sa diha nga ang iglesia maoy nagakontrolar, gigamit dayon niini ang estado aron ipatuman ang iyang mga doktrina ug paglutoson kadtong iyang gihubit nga mga erehe. Ang tibuok-kalibotang proseso sa pagsulay nga nalambigit sa pagkaporma sa larawan sa mananap, una nga matuman sulod sa Tinipong Bansa sa Amerika. Ang mga propetikong kinaiya sa matag usa sa duha ka mga proseso sa pagsulay, sa batakan mao ra gihapon, sa Tinipong Bansa sa Amerika man o sa kalibotan.
We pointed to the two identical periods of twelve hundred and sixty days that preceded and followed the cross as a second witness to the identification of two consecutive image of the beast testing processes at the end of the world. The formation of the image of the beast in the United States between September 11, 2001, and the soon-coming Sunday law, precedes the formation of the image of the beast in the United Nations after the soon-coming Sunday law. The twelve hundred and sixty days of Christ’s ministry from His baptism to the cross preceded the twelve hundred and sixty days of His disciple’s ministry that followed the cross. The two lines, both containing two periods that represent identical tests in each period, represent the theme of either the image of Christ or the image of the antichrist.
Gipakita namo ang duha ka magkaparehong yugto nga usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka adlaw nga miuna ug misunod sa krus ingon nga ikaduhang saksi sa pag-ila sa duha ka nagkasunod nga mga proseso sa pagsulay sa larawan sa mananap sa katapusan sa kalibotan. Ang pagporma sa larawan sa mananap sa Tinipong Bansa sa Amerika tali sa Septyembre 11, 2001, ug sa umaabot nga balaod sa Dominggo, nag-una sa pagporma sa larawan sa mananap sa United Nations human sa umaabot nga balaod sa Dominggo. Ang usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka adlaw sa ministeryo ni Cristo gikan sa Iyang bautismo hangtod sa krus miuna sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka adlaw sa ministeryo sa Iyang mga tinun-an nga misunod sa krus. Ang duha ka mga linya, nga ang matag usa naglangkob ug duha ka mga yugto nga nagrepresentar ug magkaparehong mga pagsulay sa matag yugto, nagrepresentar sa tema sa larawan ni Cristo o sa larawan sa anticristo.
The twelve hundred and sixty days of Christ’s ministry that ended at the cross, began when the Holy Spirit descended at His baptism, aligning with the mighty angel of Revelation eighteen descending on September 11, 2001.
Ang usa ka libo duha ka gatos ug kan-uman ka adlaw sa ministeryo ni Cristo nga natapos sa krus, nagsugod sa dihang mikunsad ang Espiritu Santo sa Iyang bautismo, nga nagakatakdo sa gamhanang manulonda sa Pinadayag dieciocho nga mikunsad niadtong Septiyembre 11, 2001.
“Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.
“Karon miabot na ba ang balita nga akong gipamulong nga ang New York pagawalison pinaagi sa usa ka higanteng balud? Kini wala ko gayod isulti. Ako miingon, sa akong pagtan-aw sa dagkung mga building nga ginatukod didto, salog ibabaw sa salog, ‘Pagkakuyaw nga mga talan-awon ang mahitabo sa dihang ang Ginoo motindog aron sa makalilisang nga pag-uyog sa yuta! Unya matuman ang mga pulong sa Pinadayag 18:1–3.’ Ang tibuok ikanapulog-walo nga kapitulo sa Pinadayag maoy usa ka pasidaan mahitungod sa moabot sa ibabaw sa yuta. Apan wala akoy piho nga kahayag mahitungod sa moabot sa New York, gawas lamang nga nahibalo ako nga usa ka adlaw ang dagkung mga building didto igapukan pinaagi sa pagliso ug pagbaliskad sa gahum sa Dios. Gikan sa kahayag nga gihatag kanako, nahibalo ako nga ang kalaglagan ania sa kalibotan. Usa ka pulong gikan sa Ginoo, usa ka paghikap sa Iyang gamhanang gahum, ug kining dagkung mga tinukod mangapukan. Mahitabo ang mga talan-awon nga ang ilang kahadlok dili nato mahunahuna.” Review and Herald, Hulyo 5, 1906.
The period of twelve hundred and sixty days in the history of Christ, that ended at the cross, represents the period of time that concludes at the soon-coming Sunday law. The cross typifies the Sunday law. Both are symbols of judgment. Both represent the coming of national ruin for the nation where the event of judgment takes place. Both took place in the glorious land of Judah. In Christ’s history it was the literal glorious land of Judah, and at the Sunday law it is the spiritual glorious land of Judah, the United States of America. At the cross, Christ was lifted up for the purpose of drawing all men to Himself.
Ang yugto sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka adlaw sa kasaysayan ni Cristo, nga natapos sa krus, nagrepresentar sa yugto sa panahon nga matapos sa haduol na nga balaod sa Domingo. Ang krus naghulagway sa balaod sa Domingo. Ang duha mga simbolo sa paghukom. Ang duha nagrepresentar sa pag-abot sa nasodnong kapukan alang sa nasod diin mahitabo ang panghitabo sa paghukom. Ang duha nahitabo sa mahimayaong yuta sa Juda. Sa kasaysayan ni Cristo kini mao ang literal nga mahimayaong yuta sa Juda, ug sa balaod sa Domingo kini mao ang espirituwal nga mahimayaong yuta sa Juda, ang Tinipong Bansa sa Amerika. Sa krus, si Cristo gibayaw aron sa pagdani sa tanang tawo ngadto Kaniya.
And I, if I be lifted up from the earth, will draw all men unto me. This he said, signifying what death he should die. John 12:32, 33.
Ug ako, kon igabayaw gikan sa yuta, pagadaniyon ko ang tanang mga tawo nganha kanako. Kini iyang giingon, nga nagapaila kon unsa nga kamatayon ang iyang pagaantuson. Juan 12:32, 33.
At the Sunday law the ensign of the one hundred and forty-four thousand are lifted up in order to draw all men to Christ.
Sa balaod sa Domingo, ang bandila sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo pagabayawon aron madani ang tanang tawo ngadto kang Cristo.
And he will lift up an ensign to the nations from far, and will hiss unto them from the end of the earth: and, behold, they shall come with speed swiftly. Isaiah 5:26.
Ug siya mopatindog ug usa ka bandila alang sa mga nasud gikan sa halayo, ug moagulo kanila gikan sa kinatumyan sa yuta; ug, tan-awa, sila moanhi sa madali, sa labing matulin. Isaias 5:26.
The period of twelve hundred and sixty days in the history of Christ that follows the cross, ends with Michael standing up at the stoning of Stephen.
Ang yugto sa kasaysayan ni Cristo nga may usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka adlaw nga nagsunod sa krus natapos sa pagtindog ni Miguel sa pagbato kang Esteban.
But he, being full of the Holy Ghost, looked up stedfastly into heaven, and saw the glory of God, and Jesus standing on the right hand of God, And said, Behold, I see the heavens opened, and the Son of man standing on the right hand of God. Acts 7:55, 56.
Apan siya, nga puno sa Espiritu Santo, mitutok sa langit, ug nakita ang himaya sa Dios, ug si Jesus nga nagtindog sa tuong kamot sa Dios, Ug miingon, Tan-awa, nakita ko ang mga langit nga naabli, ug ang Anak sa tawo nga nagtindog sa tuong kamot sa Dios. Mga Buhat 7:55, 56.
The symbolic forty-two months of the last image of the beast testing time, ends with Michael standing up and marks the close of human probation.
Ang simbolikong kap-atan ug duha ka bulan sa panahon sa pagsulay sa kataposang hulagway sa mananap matapos sa pagtindog ni Michael ug nagtimaan sa pagtapos sa panahon sa pagsulay sa tawo.
And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. Daniel 12:1.
Ug niadtong panahona motindog si Miguel, ang dakong prinsipe nga nagatindog alang sa mga anak sa imong katawhan: ug may moabut nga panahon sa kasamok, nga wala gayud masinati sukad pa nga diha nay nasud hangtod nianang maong panahona: ug niadtong panahona maluwas ang imong katawhan, ang matag-usa nga hikaplagang nasulat diha sa basahon. Daniel 12:1.
The complete history of both image to the beast testing processes, contains other internal prophetic witnesses. Correctly understood, and I acknowledge few persons do understand this truth; but the first image of the beast testing process that is fulfilled in the United States, began on September 11, 2001, when the third woe arrived into history. The Sunday law where that first image of the beast testing process ends, marks the arrival of the third woe in judgment against the United States for the passage of the Sunday law. At that time the arrival of the third woe fulfills the angering of the nations, in fulfillment of Revelation eleven, and verse eighteen and the first mention of Islam’s role to anger the nations in Bible prophecy.
Ang bug-os nga kasaysayan sa duruha ka mga proseso sa pagsulay sa hulagway sa mananap adunay uban pang mga sulodnong propetikong mga saksi. Sa husto nga pagsabot, ug giila ko nga diyutay ra kaayo ang mga tawo nga nakasabot niini nga kamatuoran; apan ang nahaunang proseso sa pagsulay sa hulagway sa mananap nga natuman sa Tinipong Bansa sa Amerika nagsugod niadtong Septyembre 11, 2001, sa dihang ang ikatulong kaalaut miabot sa kasaysayan. Ang balaod sa Domingo, diin ang maong nahaunang proseso sa pagsulay sa hulagway sa mananap matapos, nagtimaan sa pag-abot sa ikatulong kaalaut diha sa paghukom batok sa Tinipong Bansa sa Amerika tungod sa pagpasa sa balaod sa Domingo. Niadtong panahona, ang pag-abot sa ikatulong kaalaut nagtuman sa pagpasuko sa mga nasod, sa katumanan sa Pinadayag onse, bersikulo disiotso, ug sa unang paghisgot sa papel sa Islam sa pagpasuko sa mga nasod diha sa propesiya sa Biblia.
And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:12.
Ug siya mahimong usa ka ihalas nga tawo; ang iyang kamot batok sa matag tawo, ug ang kamot sa matag tawo batok kaniya; ug magapuyo siya sa atubangan sa tanan niyang mga igsoon. Genesis 16:12.
The soon coming Sunday law is the ending of the first testing period, and also the beginning of the last testing period. The last testing period ends when human probation closes, and at that point in time the four winds, which are a symbol of the third woe, are fully released.
Ang hapit nang umabot nga balaod sa Dominggo mao ang katapusan sa unang panahon sa pagsulay, ug usab ang sinugdanan sa katapusang panahon sa pagsulay. Ang katapusang panahon sa pagsulay matapos sa dihang ang panahon sa pagsulay sa tawo mosira, ug niadtong taknaa ang upat ka hangin, nga maoy simbolo sa ikatulong kaalaotan, hingpit nga mapagawas.
“When the Saviour saw in the Jewish people a nation divorced from God, He saw also a professed Christian Church united to the world and the papacy. And as He stood upon Olivet, weeping over Jerusalem till the sun sank behind the western hills, so He is weeping over and pleading with sinners in these last moments of time. Soon He will say to the angels who are holding the four winds, ‘Let the plagues loose; let darkness, destruction, and death come upon the transgressors of my law.’ Will He be obliged to say to those who have had great light and knowledge, as He said to the Jews, ‘If thou hadst known, even thou at least in this thy day, the things which belong unto thy peace! but now they are hid from thine eyes’?” Review and Herald, October 8, 1901.
“Sa dihang nakita sa Manluluwas diha sa katawhang Judio ang usa ka nasod nga gibulagan gikan sa Dios, nakita usab Niya ang usa ka nag-angkon nga Cristohanong Iglesia nga nahiusa sa kalibotan ug sa pagka-papa. Ug maingon sa Iyang pagtindog sa ibabaw sa Olibet, nga naghilak tungod sa Jerusalem hangtod nga ang adlaw misalop luyo sa kasadpang kabungtoran, sa ingon usab Siya nagahilak tungod ug nagaampo alang sa mga makasasala niining ulahing mga gutlo sa panahon. Sa dili madugay moingon Siya sa mga manulonda nga nagapugong sa upat ka hangin, ‘Buhii ang mga hampak; ipaanhi ang kangitngit, kalaglagan, ug kamatayon sa mga malapason sa Akong balaod.’ Mapugos ba Siya sa pag-ingon kanila nga adunay dakong kahayag ug kahibalo, maingon sa Iyang giingon sa mga Judio, ‘Kon nakaila pa lamang ikaw, bisan ikaw, sa labing menos niining imong adlawa, sa mga butang nga iya sa imong pakigdait! apan karon sila gitago na gikan sa imong mga mata’?” Review and Herald, Oktubre 8, 1901.
In the history of Christ, the first waymark of the first period of twelve hundred and sixty days began at His baptism, which was a symbol of His death and resurrection. That period ended at His death and resurrection, which simultaneously began the last period of twelve hundred and sixty days. That period ended with the death and promised resurrection of Stephen.
Sa kasaysayan ni Cristo, ang unang timaan sa dalan sa unang yugto sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka mga adlaw nagsugod sa Iyang bautismo, nga usa ka simbolo sa Iyang kamatayon ug pagkabanhaw. Kana nga yugto natapos sa Iyang kamatayon ug pagkabanhaw, nga sa maong higayon maoy pagsugod sa katapusang yugto sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka mga adlaw. Kana nga yugto natapos sa kamatayon ug gisaad nga pagkabanhaw ni Esteban.
The line of history that represents the image of Christ, has the identical prophetic structure as the line of history that represents the image of antichrist.
Ang linya sa kasaysayan nga nagrepresentar sa larawan ni Cristo, adunay gayud mao ra nga propetikong estruktura sama sa linya sa kasaysayan nga nagrepresentar sa larawan sa anticristo.
In the Scriptures, Christ is the true king of the north, and it has always been Satan’s purpose to overthrow and counterfeit Christ’s royal authority.
Sa mga Kasulatan, si Cristo mao ang tinuod nga hari sa amihan, ug sa tanang panahon mao kini ang tumong ni Satanas: ang pagpukan ug pagpanghulad sa harianong awtoridad ni Cristo.
How art thou fallen from heaven, O Lucifer, son of the morning! how art thou cut down to the ground, which didst weaken the nations! For thou hast said in thine heart, I will ascend into heaven, I will exalt my throne above the stars of God: I will sit also upon the mount of the congregation, in the sides of the north: I will ascend above the heights of the clouds; I will be like the most High. Isaiah 14:12–14.
Naunsa ka na gayud pagkapukan gikan sa langit, O Lucifer, anak sa kabuntagon! naunsa ka pagkalumpag ngadto sa yuta, ikaw nga nakapaluya sa mga nasud! Kay miingon ka sa imong kasingkasing, Motungas ako ngadto sa langit, pagabayawon ko ang akong trono ibabaw sa mga bitoon sa Dios: Molingkod usab ako ibabaw sa bukid sa katilingban, sa kinatumyan sa amihanan: Motungas ako ibabaw sa mga kahitas-an sa mga panganod; mahisama ako sa Labing Hataas. Isaias 14:12–14.
The “sides of the north” is Jerusalem, the city of the great king, where His sanctuary is.
Ang “mga daplin sa amihanan” mao ang Jerusalem, ang siyudad sa dakong Hari, diin anaa ang Iyang santuwaryo.
A Song and Psalm for the sons of Korah. Great is the Lord, and greatly to be praised in the city of our God, in the mountain of his holiness. Beautiful for situation, the joy of the whole earth, is mount Zion, on the sides of the north, the city of the great King. Psalms 48:1, 2.
Usa ka Awit ug Salmo alang sa mga anak ni Kora. Daku ang Ginoo, ug takus pagadayegon sa hilabihan diha sa siyudad sa atong Dios, sa bukid sa iyang pagkabalaan. Matahum ang iyang nahimutangan, ang kalipay sa tibook nga yuta mao ang bukid sa Sion, sa mga dapit sa amihanan, ang siyudad sa daku nga Hari. Mga Salmo 48:1, 2.
In the Scriptures, the earthly “kings of the north,” are always represented as enemies of the people of God. They represent Satan’s effort to counterfeit the true king of the north, who is seated upon his throne in Jerusalem, which is the sides of the north. The line that represents two testing processes of the image of the beast, which runs parallel to the line of two testing processes of the image of Christ, has a third witness in the theme of Satan’s effort to be the king of the north who rules over God’s people.
Diha sa Kasulatan, ang yutan-ong “mga hari sa amihanan” sa kanunay gipakita ingon nga mga kaaway sa katawhan sa Dios. Nagrepresentar sila sa paningkamot ni Satanas sa pagpalsipika sa tinuod nga hari sa amihanan, nga naglingkod sa iyang trono sa Jerusalem, nga mao ang mga daplin sa amihanan. Ang linya nga nagrepresentar sa duha ka mga proseso sa pagsulay sa hulagway sa mapintas nga mananap, nga nagdagan nga kahilera sa linya sa duha ka mga proseso sa pagsulay sa hulagway ni Cristo, adunay ikatulong saksi diha sa tema sa paningkamot ni Satanas nga mahimong hari sa amihanan nga nagmando ibabaw sa katawhan sa Dios.
In 723 BC, the king of the north, as represented by Assyria, took the northern ten kingdoms of Israel into slavery in fulfillment of Leviticus twenty-six’s “seven times.” Twelve hundred and sixty years later, in 538, the king of the north, represented at that point in history by literal pagan Rome, surrendered the throne to papal Rome, who then became the spiritual king of the north for another twelve hundred and sixty years. That second period of twelve hundred and sixty years ended in 1798, when the spiritual Roman king of the north received a deadly wound. When the papacy received its deadly wound in 1798, it typified the close of human probation, when the resurrected papacy finally and forever comes to his end with none to help.
Niadtong 723 BC, ang hari sa amihanan, ingon sa girepresentahan sa Asiria, midala sa napulo ka gingharian sa amihanang Israel ngadto sa pagkaulipon ingon sa katumanan sa “pito ka panahon” sa Levitico 26. Usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka tuig sa ulahi, niadtong 538, ang hari sa amihanan, nga niadtong maong punto sa kasaysayan girepresentahan sa literal nga pagano nga Roma, mitugyan sa trono ngadto sa papal nga Roma, nga unya nahimong espirituhanong hari sa amihanan sulod sa laing usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka tuig. Kadtong ikaduhang yugto sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka tuig natapos niadtong 1798, sa dihang ang espirituhanong Romanong hari sa amihanan nakadawat ug makamatay nga samad. Sa dihang ang kapapahan nakadawat sa iyang makamatay nga samad niadtong 1798, kini nagtimaan sa panapos sa tawhanong panahon sa pagsulay, sa dihang ang nabanhaw nga kapapahan sa kataposan ug sa walay kataposan moabut sa iyang katapusan nga walay bisan kinsa nga motabang kaniya.
And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. Daniel 11:45, 12:1.
Ug iyang ipahimutang ang mga tolda sa iyang palasyo taliwala sa mga dagat diha sa mahimayaong balaang bukid; apan moabut siya sa iyang katapusan, ug walay motabang kaniya. Ug niadtong panahona motindog si Miguel, ang dakong principe nga nagatindog alang sa mga anak sa imong katawohan: ug may moabut nga panahon sa kasakit, nga sukad wala gayud mahitabo sukad nga may usa ka nasod hangtud niadtong maong panahona: ug niadtong panahona maluwas ang imong katawohan, ang matag usa nga hikaplagan nga nahisulat sa basahon. Daniel 11:45, 12:1.
The “seven times,” of Leviticus twenty-six, which equates to twenty-five hundred and twenty years, identifies Assyria as the king of the north in 723 BC, and as the king of the north he conquered the “northern” kingdom of ancient Israel. From that point on, paganism, beginning with Assyria on to pagan Rome, trampled down God’s people, the “host” of Daniel 8:13, for twelve hundred and sixty years. In 538, the literal Roman king of the north, was prophetically conquered by the spiritual Roman king of the north, who trampled down God’s spiritual Israel for another twelve hundred and sixty years. The second period of trampling down ended with the spiritual Roman king of the north receiving his deadly wound in 1798.
Ang “pito ka panahon” sa Levitico 26, nga katumbas sa duha ka libo lima ka gatus ug baynte ka tuig, nag-ila sa Asiria ingon nga hari sa amihanan sa 723 BC, ug ingon nga hari sa amihanan iyang gilupig ang “amihanang” gingharian sa karaang Israel. Gikan niadtong tungora padayon, ang paganismo, nga nagsugod sa Asiria hangtod sa pagano nga Roma, mitumban sa katawhan sa Dios, ang “panon” sa Daniel 8:13, sulod sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka tuig. Sa 538, ang literal nga Romanhong hari sa amihanan gilupig sa matagnaon nga paagi sa espirituhanong Romanhong hari sa amihanan, nga mitumban sa espirituhanong Israel sa Dios sulod pa sa laing usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka tuig. Ang ikaduhang yugto sa pagtumban natapos sa dihang ang espirituhanong Romanhong hari sa amihanan nakadawat sa iyang samad nga makamatay niadtong 1798.
In the line of the image of Christ, the center point is the cross, where death is identified. In the two periods of the test of the formation of the image of the beast, the center point is the death of the earth beast. In the line of the counterfeit king of the north, the center point is the death of the literal Roman king of the north.
Sa linya sa hulagway ni Cristo, ang sentrong punto mao ang krus, diin ang kamatayon gipaila. Sa duha ka yugto sa pagsulay sa pagporma sa hulagway sa mananap, ang sentrong punto mao ang kamatayon sa mananap sa yuta. Sa linya sa peke nga hari sa amihanan, ang sentrong punto mao ang kamatayon sa literal nga Romanong hari sa amihanan.
These lines represent three biblical witnesses, which each contains two sequential periods of time within one period of time. Each center point is marked by physical death, or death of a kingdom of Bible prophecy. With Christ the center point was His death and resurrection. With the image of the beast the center point is the death of the earth beast, the sixth kingdom of Bible prophecy at the Sunday law. With the line of the counterfeit king of the north, the center point represents the death of the literal Roman king of the north, the fourth kingdom of Bible prophecy.
Kining mga linya nagrepresentar sa tulo ka biblikanhong mga saksi, nga ang matag usa naglangkob ug duha ka sunod-sunod nga mga yugto sa panahon sulod sa usa ka yugto sa panahon. Ang matag sentrong punto gimarkahan pinaagi sa pisikal nga kamatayon, o sa kamatayon sa usa ka gingharian sa tagna sa Biblia. Diha kang Cristo ang sentrong punto mao ang Iyang kamatayon ug pagkabanhaw. Diha sa larawan sa mananap, ang sentrong punto mao ang kamatayon sa mananap sa yuta, ang ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia sa balaod sa Domingo. Diha sa linya sa peke nga hari sa amihanan, ang sentrong punto nagrepresentar sa kamatayon sa literal nga Romanhong hari sa amihanan, ang ikaupat nga gingharian sa tagna sa Biblia.
The two witnesses of Revelation eleven, according to Sister White in The Great Controversy, represent the Word of God. Christ is the Word of God. Those two witnesses were given power to prophesy for a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. They were then slain in the street, and did not arise for three days and a half. “A thousand two hundred and threescore days,” and “three days and a half” are both symbols of the wilderness period of twelve hundred and sixty years. They began with an empowerment where they prophesied clothed in sackcloth that ended in death. Then for the same prophetic period they were silent and clothed with death, until they were resurrected to present the warning of the third angel that announces the close of probation.
Ang duha ka mga saksi sa Pinadayag onse, sumala kang Sister White diha sa The Great Controversy, nagrepresentar sa Pulong sa Dios. Si Cristo mao ang Pulong sa Dios. Kadtong duha ka mga saksi gihatagan ug gahum sa pagpanagna sulod sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka adlaw, nga sinul-oban ug sako. Unya gipatay sila diha sa dalan, ug wala mabanhaw sulod sa tulo ka adlaw ug tunga. Ang “usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka adlaw,” ug ang “tulo ka adlaw ug tunga” parehong mga simbolo sa panahon sa kamingawan nga usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka tuig. Nagsugod sila pinaagi sa usa ka pagpahinungod sa gahum diin nagpanagna sila nga sinul-oban ug sako nga natapos sa kamatayon. Unya, sulod sa mao gihapong matagnaong panahon, nagpabilin silang hilom ug sinul-oban sa kamatayon, hangtod nga gibanhaw sila aron ipresentar ang pasidaan sa ikatulong manulunda nga nagpahibalo sa panapos sa panahon sa pagpakigsulay.
These four prophetic lines equate to four witnesses. The prophetic structure of each of the four witnesses is identical. The periods of time of each of the eight periods, with the exception of September 11, 2001, to the soon-coming Sunday law, which is found in the four lines are prophetically identical. Every center point represents some type of death. Two of the lines address Christ, either as His image, or as the Word of God. The other two lines represent the antichrist, either as his desire to counterfeit Christ as king of the north, or to counterfeit Christ’s system of government.
Kining upat ka propetikong linya katumbas sa upat ka mga saksi. Ang propetikong estruktura sa matag usa sa upat ka mga saksi managsama. Ang mga yugto sa panahon sa matag usa sa walo ka mga yugto, gawas sa Septiyembre 11, 2001, hangtod sa haduol nang umabot nga balaod sa Domingo, nga makita diha sa upat ka mga linya, sa pagka-propetiko managsama. Ang matag sentrong punto nagrepresentar ug usa ka matang sa kamatayon. Duha sa mga linya naghisgot kang Cristo, bisan ingon sa Iyang larawan, o ingon sa Pulong sa Dios. Ang laing duha ka mga linya nagrepresentar sa anticristo, bisan ingon sa iyang tinguha sa pagpalsipikar kang Cristo ingon nga hari sa amihanan, o sa pagpalsipikar sa sistema sa paggobyerno ni Cristo.
We will try to bring together the one hundred and forty-four thousand with the battle in the first heaven in our next article. Dear reader, or listener: Whether you refuse to see these truths, or you do see them, it needs to be pointed out that the information that is being presented in all these articles, is identified and thereafter supported and sustained through the application of employing the beginning of a thing in order to identify the end of a thing. This is the prophetic signature of Alpha and Omega, and is a large element of the Revelation of Jesus Christ that is now being unsealed.
Paningkamotan namo nga ipahiusa ang usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo uban sa gubat sa unang langit sa among sunod nga artikulo. Minahal nga magbabasa, o tigpaminaw: Mosalikway ka man sa pagtan-aw niining mga kamatuoran, o makita mo man kini, kinahanglan ipahinumdom nga ang kasayuran nga gipresentar niining tanan nga mga artikulo, mailhan ug sa ulahi pagapamatuoran ug pagapadayonon pinaagi sa paggamit sa sinugdanan sa usa ka butang aron mailhan ang katapusan sa usa ka butang. Kini mao ang propetikong timaan sa Alpha ug Omega, ug usa ka dakong bahin sa Pinadayag ni Jesu-Cristo nga karon ginabuklad na.
The secret things belong unto the Lord our God: but those things which are revealed belong unto us and to our children forever, that we may do all the words of this law. Deuteronomy 29:29.
Ang mga tinagong butang iya ni Jehova nga atong Dios; apan ang mga butang nga gipadayag iya nato ug sa atong mga anak hangtod sa kahangtoran, aron atong tumanon ang tanang mga pulong niini nga Kasugoan. Deuteronomio 29:29.