Ang Pinadayag ni Jesu-Cristo - Numero Tulo

Nagatuo ako nga igo na ang akong napahimutang nga mga representasyong propetiko pinaagi sa nangaging mga artikulo aron may maayong basihanan kita sa pagsugod sa pagpadayon sa pagtuon sa basahon sa Pinadayag. Kon nagabasa kamo niining mga artikulo sa online, nanghinaut ako nga masabtan ninyo nga ang mga artikulo anaa sa sunod-sunod nga han-ay sumala sa petsa. Nasabtan ko nga aduna’y mga nagasubay sa mga artikulo nga pamilyar na sa kadaghanan sa akong gipaambit, ug kanila nagahalad ako sa akong pasaylo tungod sa tanang pagkasubli-subli. Naningkamot ako sa paghatag ug igo nga biblikanhong pagpaluyo alang sa mga kamatuoran nga atong ginadumala, aron ang usa ka bag-o pa sa mga prinsipyo nga gigamit sa Future for America makasabot ug magpabiling masinabtanong nagasunod, bisan pa man kon kulang siya sa pipila ka pamilyaridad niining mga konsepto nga daghan na kanato ang nahibaloan.

Adunay pipila ka hilabihan kagamhanang mga kamatuoran nga, hangtod sa dili pa lang dugay, wala gayud nako mailhi, nga napadayag diha sa basahon sa Pinadayag. Mahimo ko unta nga ibutyag lamang ang mga kamatuoran ngadto sa publiko nga kahimtang sa walay una paningkamot sa pagtukod og usa ka pasikaran sa propetikong pagsuporta sa dili pa ko magpaambit niini, apan ang mga kamatuoran bag-o kaayo ug hilabihan kaseryoso nga wala ako mouyon sa pagpaambit niini nga walay pipila ka patukoranan nga pagabutangan sa mga kamatuoran, nga akong gituohan nga girepresentahan ingon nga ang pagtangtang sa patik sa Pinadayag nga mahitabo sa dili pa mosira ang panahon sa pagsulay.

Gipadayag ni Jesus ang usa ka prinsipyo mahitungod sa pagtudlo sa kamatuoran, nga akong gituohan nga magamit dinhi. Kining maong prinsipyo gibutang sulod sa pag-ila sa buhat sa Espiritu Santo.

Sa dihang mipahayag si Cristo, “I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now,” kini nagpalig-on sa akong kombiksyon nga adunay daghan pa karon nga ikapaambit, apan kinahanglan una nga adunay lohikal nga patukoranan diin pagatukoran sa maong mga kamatuoran. Tungod niana, ang nangaging mga bersikulo nagaila sa mga mensahe sa tulo ka mga manulonda ingon nga gihulagway sa Espiritu Santo nga nagbadlong “sa kalibutan mahitungod sa sala, ug sa pagkamatarong, ug sa paghukom.” Kining tulo ka mga mensahe mao ang katapusang mensahe sa pasidaan, busa kining pahayag nga nagaila sa buluhaton sa Espiritu Santo maoy usa ka mahinungdanong pagpamatuod, kay kini nagpasiugda nga ang mensahe masabtan sa hinayhinay nga pagpadayag, ug kini masabtan lamang niadtong nagbaton sa lana sa Espiritu Santo. Si Juan, diha sa basahon sa Pinadayag, nagrepresentar nianang maong kamatuoran sa dihang iyang gipaila nga siya usa ka magtutuo nga Seventh-day Adventist nga nagsimba sa Igpapahulay sa katapusan sa kalibutan.

Ang mga Seventh-day Adventist sa katapusan sa kalibotan nga makasabot sa wala matimri nga mensahe diha sa Pinadayag magabuhat niana tungod kay sila “anaa sa Espiritu.” Sulod sa konteksto sa sambingay nga gisultihan kita nga “naghulagway sa kasinatian sa Adventist nga katawhan,” si Juan usa ka maalamong ulay, kay anaa kaniya ang lana sa Espiritu. Siya nagrepresentar sa maalamong mga ulay sa katapusan sa kalibotan, nga nakadungog ug dakong tingog “sa likod” nila. Ang “tingog gikan sa luyo” niya mao ang Alpha ug Omega sumala sa pag-ila niini diha sa misunod dayon nga bersikulo, ug ang tingog nagpahibalo kaniya sa pagbalik ngadto sa daang mga alagianan ug sa paglakat diha niana.

Ang “kapahulayan” nga gihisgotan ni Jeremias mao ang pagbubo sa Espiritu Santo panahon sa ulahing ulan. Sa sunod nga bersikulo, si Jeremias naghatag ug ikaduhang hulagway sa mga buang nga ulay nga nagdumili sa pagbalik ngadto sa mga patukoranan sa Adventismo (ang karaang mga alagianan) ug sa paglakaw diha niana.

Sa dihang nadungog ni Juan ang tingog sa iyang luyo nga nagtudlo kaniya ngadto sa karaang mga alagianan o sa mga patukoranan sa Adventismo, ang tingog nga iyang nadungog sama sa usa ka trumpeta. Kana nga tingog gipadangat pinaagi sa mga “magbalantay” nga gibutang sa Dios ibabaw sa Adventismo. Si Amahan Miller mao ang magbalantay nga mihuyop sa pasidaang trumpeta sa sinugdanan sa Adventismo sa panahon sa pagmantala sa unang manulonda nga nagpahibalo sa pag-abli sa paghukom. Apan si Juan sa piho nagrepresentar niadtong mga nagmantala sa mensahe sa ikatulong manulonda nga nagpahibalo sa pagsira sa paghukom. Siya nagrepresentar niadtong mobalik sa mga patukoranan nga gitukod sa Dios pinaagi sa buluhaton ni Miller.

Sa makadaghan nga mga tuig, balik-balik na namong gipakita, (ug kini makita diha sa mga Lamisa ni Habakkuk), nga ang mensahe sa nahaunang manulonda nga “kahadloki ang Dios” mao ang pagpamatuod sa sala, ug nga ang mensahe sa ikaduhang manulonda mao ang dapit diin ang pagkamatarong gipadayag, ug ang ikatulong nagaila sa paghukom. Mao kini ang tulo ka lakang sa tulo ka mga manulonda ug usab ang tulo ka mga lakang sa buhat sa Espiritu Santo. Kining tulo ka mga lakang gilarawan usab sa tulo ka Hebreohanong mga letra nga naglangkob sa Hebreohanong pulong nga gihubad nga “kamatuoran.” Sa pahayag gikan sa Juan 16, si Jesus naghisgot mahitungod sa buhat sa Espiritu Santo sa paggiya sa katawohan sa Dios ngadto sa “tanang kamatuoran,” samtang usab nagapakita kanila sa “mga butang nga umalabot.” Apan si Jesus nagaingon nga Siya adunay “daghang mga butang nga isulti kaninyo, apan dili pa ninyo arang mabatas karon.”

Nagalaum ako nga nasabtan ninyo ang pipila sa kahulogan sa Hebreohanong pulong nga gihubad nga “kamatuoran.” Kay bag-o pa lamang kita nagsugod sa paggamit nianang simbolo sa atong pagtuon. Sa nahaunang tulo ka mga bersikulo sa Pinadayag uno, ang pamaagi sa komunikasyon tali sa Dios ug sa tawo gipaila. Gipaila kini bisan sa wala pa sa Pinadayag nagpaila sa tulo-ka-bahin nga kinaiya sa pagka-Dios. Makakaplag kini ug ikaduhang saksi sa katapusang mga bersikulo sa Pinadayag, ug sa pagbuhat niana, pinasikad sa paggamit sa “linya ibabaw sa linya,” nagahatag kini ug dugang nga kahayag.

Unya kon atong idugang ang Genesis 1:1–2:3, atong makita ang ikatulong saksi ug laing mahonongong linya nga ibutang ibabaw sa miaging duha ka mga linya sa sinugdanan ug sa katapusan sa Pinadayag.

Unya atong idugang ang kataposang saad sa Daang Tugon nga nag-ila sa umalabot nga Elias, ug aduna kitay upat ka propetikong linya.

Unya atong idugang ang unang kapitulo sa Bag-ong Tugon, ug anaay kita karon ug lima ka mga linya aron ipahiusa ang kinatumyan nga mensahe nga makita sa Biblia sa dihang iaplikar ang prinsipyo sa Alpha ug Omega ngadto sa tanang mga linya. Kon atong tapuson ang lima ka mga linya nga atong nahibal-an na, pinaagi sa pag-aplikar sa maong prinsipyo sa tibuok nga paagi ngadto niadtong lima ka mga linya, nan angay natong mapaabut nga ang katapusan sa Mateo ug ang katapusan sa Juan magpamatuod sa mao rang kasayoran nga ginapamatuoran sa tanang lima sa “nahauna ug naulahi” nga mga propetikong linya nga atong gikonsiderar.

Ang mensahe nga ginatangtang ang selyo natukod diha sa basahon sa Pinadayag, busa mao kini ang tinudloang reperensiya alang sa ubang mga linya, subay sa pagpahibalo kanato ni Sister White nga “ang tanang mga basahon sa Bibliya magtagbo ug magtapos diha sa Pinadayag.” Ang mensahe sa unang tulo ka mga bersikulo sa basahon sa Pinadayag nagaila sa pamaagi nga gigamit sa Dios sa pagpasa sa Iyang pulong ngadto kang Juan aron isulat ug ipadala ngadto sa mga iglesia. Ang unang basahon sa Bag-ong Tugon, sumala sa namatikdan na, naglatid sa kaliwatan ni Jesu-Cristo ug nagsugod kini sa usa ka punto nga labi ka mapadayag.

Gitapos ni Jesus ang Iyang tuwirang pakig-uban sa mapinalalisong mga Judio pinaagi sa pagpahilom kanila pinaagi sa hilisgutan mahitungod sa “anak ni David,” usa ka hilisgutan nga mahimo lamang untang masabtan sa mga Judio kon ilang nasabtan ang biblikanhong prinsipyo sa sinugdanan ug katapusan. Wala nila kini masabti, ug ang kadaghanan sa mga Adventista usab wala. Bisan kinsa nga buot molalis batok sa prinsipyo sa pagbalikbalik sa kasaysayan nagapakita nga wala siya makasabot nga ang karaang Israel maoy hulagway sa modernong Israel, ug ang ilang pagdumili sa pagtuo nianang prinsipyo mao ang hingpit nga samang pagdumili sa katapusan sa karaang Israel sa pagsabot sa mao gihapong prinsipyo. Girepresentar ni Jesus kana nga prinsipyo sa Iyang katapusang tigmo ngadto sa mga Judio pinaagi sa pagtudlo kanila ngadto sa tigmo kon giunsa nga ang Ginoo ni David mahimo usab nga anak ni David?

Ang unang kapitulo sa Juan nagpaila nga sa sinugdan mao na ang Pulong uban sa Dios, ug ang Pulong mao ang Dios, ug ang Pulong maoy nagbuhat sa tanang butang. Kini, sa pagkatinuod, nahiuyon sa ubang mga pahayag nga atong gihisgutan. Ug kon ato dayon tagdon ang katapusang mga pulong sa Maayong Balita sumala ni Juan, makita nato si Pedro, human niya madungog si Jesus nga naghulagway kon unsaon niya sa pagkamatay, nga nangutana kang Jesus unsay mahitabo sa apostol nga si Juan.

Si Pedro buot mahibalo kon sa unsang paagi mamatay si Juan, o bisan pa kon mamatay ba gayod si Juan. Ang tubag gisubli sa makaduha sulod sa maong pahayag sa dihang gipahayag kini ni Jesus ug unya gisulti pag-usab ni Juan, “Kon buot Ko nga siya [si Juan] magpabilin hangtod sa Akong pag-anhi, unsa man kana kanimo?” Si Juan nabuhi hangtod sa Ikaduhang Pag-anhi ni Jesus.

Makahimo ka lamang nga makita o makadungog nianang “kamatuoran” kon motuo ka sa pagbalikbalik sa kasaysayan, ug usab nga ang kasaysayan nga pagausbon mahitabo sa katapusan sa kalibotan. Ang katapusan sa kalibotan mao ang dapit diin si Juan atua sa dihang iyang gisulat ang basahon sa Pinadayag. Ang katapusang basahon sa ebanghelyo ni Juan nahiuyon sa ubang mga linya sa sinugdanan ug katapusan, kay gibutang niini si Juan sulod sa kasaysayan sa mga panghitabo nga nag-una sa Ikaduhang Pag-anhi diin siya, nga nagrepresentar niadtong nagamantala sa katapusang mensahe sa pasidaan, nagpadala niana nga mensahe ngadto sa mga iglesia.

Ang katapusan sa ebanghelyo ni Juan nag-ila sa proseso sa komunikasyon ingon sa nahaunang tulo ka bersikulo sa Pinadayag, pinaagi sa pagbutang kang Juan sa tagnaong paagi sulod sa kasaysayan sa Ikaduhang Pag-anhi. Busa, gigamit ang nahaunang “ikaduhang pag-anhi” ni Jesus (Patmos) aron sa paghulagway sa Iyang ulahing “ikaduhang pag-anhi.” Hingpit kini nga nagakonektar sa ubang mga linya nga atong ginatagad, kay kini nagrepresentar kang Juan sa katapusan sa kalibotan, didto sa Patmos diin iyang nadawat ang Pinadayag ni Jesu-Cristo. Unsa man ang mahitungod sa katapusan sa basahon ni Mateo?

Sa maong teksto ang tanang gahum gihatag kang Jesus, ug kini, siyempre, mao ang Iyang gahum sa paglalang. Ug unya Siya mihatag ug usa ka sugo sa pagbautismo sa ngalan sa Amahan, sa Anak, ug usab sa Espiritu Santo nga naglihok ibabaw sa katubigan diha sa Genesis uno, ug sa pito ka mga espiritu nga anaa sa atubangan sa trono sa Dios. Kining tekstoha nagaila nga ang mga Cristiano kinahanglan moila sa tulo ka persona sa langitnong trio ingon nga tulo ka managlahi nga mga entidad. Ang katapusan sa Mateo midugang sa mga linya maingon sa gibuhat sa laing unom.

Gihulagway ni Jesus ang katapusan pinaagi sa sinugdan diha sa Iyang Pulong, kay Siya mao ang Pulong, ug Siya mao ang Alpha ug Omega.

Ang paghiusa niining pito ka mga linya nagatukod ug usa ka hilabihan ka detalyadong hulagway sa proseso sa komunikasyon tali sa Dios ug sa tawo, uban sa daghan pang ubang mahukmanon ug mahinungdanong mga kamatuoran nga gipadayag ug gipahimutang sa ubang mga “linya” nga mga saksi. Pito ka mga “linya” sa tagna nga nagarepresentar sa Alpha ug Omega. Apan unsa man ang bahin sa basahon ni Malakias?

Ang basahon ni Malakias usa ka mapintas nga pagbadlong batok sa mga dili-matinumanong mga pari sulod sa Adventismo. Kini nagsugod sa pag-ila sa duha ka matang sa mga magsisimba sulod sa Adventismo sa katapusan sa kalibotan.

Ang Malaquias dugang pa nga nagpahibalo kanato nga ang duha ka matang sa mga magsisimba sa kataposan sa kalibotan mao ang duha ka matang sa mga saserdote.

Ang sinugdanan sa Malakias nagahulagway sa mensahe sa Laodicea ug Filadelfia pinaagi sa duha ka matang sa mga saserdote. Ang mga saserdote gisugo sa “pagpatalinghug.” Si Juan nagarepresentar sa mga saserdote nga sa pagkatinuod nagapatalinghug, ug ang usa ka saserdote nagarepresentar sa pinili nga katawhan sa Dios sa tugon. Sila gipanunglo na daan ug pagapanungloon pag-usab kon dili sila “magpatalinghug” ug “sila dili” o “dili buot” “magbutang niini sa kasingkasing.”

Ang mga sacerdote mao ang pinili nga katawhan sa Dios nga pagasusihon pinaagi sa “batu nga pamag-ang” diha sa patukoranan sa templo. Ang batu nga pamag-ang mao ang giuyonan sa tanang uban pang mga batu sa patukoranan, ug usab kini mao ang batu nga nagapas-an sa gibug-aton sa tibuok templo. Ang batu nga pamag-ang ni Miller mao ang “pito ka mga panahon” sa Levitico 26. Ang batu nga pamag-ang, o ang batu nga gisalikway sa mga magtutukod, usa ka tinuod nga sugilanon mahitungod sa pagtukod sa templo, nga gihulagway sa labing piho diha sa mga sinulat sa Espiritu sa Tagna. Usa ka punto mahitungod sa unang batu nga gisalikway mao nga kini gibutang sa kilid human kini masalikway, ug sukad niadtong higayona ang mga magtutukod sa templo kanunayng mapandol sa batu nga pamag-ang, nga gibutang sa kilid sulod sa ilang dapit nga trabahuan. Kini usa ka batu nga kapangdolan.

Diha sa Malakias gipahibalo sa Dios ang daotang mga pari, nga nailhan usab ingong mga buang nga mga ulay sa Laodicea, nga iyang “gitunglo” sila ug nga iya nang nahimo kini. Gitunglo niya sila tungod kay sila dili “mamati” ug dili “ibutang” sa ilang mga kasingkasing ang mensahe ni Elias. Ang mensahe ni Elias nagapabalik sa mga kasingkasing sa mga amahan ngadto sa mga anak ug sa mga kasingkasing sa mga anak ngadto sa mga amahan. Ang pagpabalik sa ilang mga kasingkasing nagalarawan sa pagpamati sa mensahe ni Elias mahitungod sa mga amahan ug sa mga anak, nga mao ang prinsipyo sa nahauna ug sa naulahi. Ang pagpamati sa mensahe sa nahauna ug sa naulahi dili igo; kini kinahanglan ibutang sa kasingkasing. Ang pagdawat sa mensahe ni Elias mao ang pagbutang niini sa imong kasingkasing. Kon ang usa ka pari dili mamati nianang prinsipyoha, pagatunglohon siya.

Ilang kaugalingon nilang gidala ang tunglo sa dihang sa 1863 gisugdan nila ang proseso sa pagsalikway sa labing unang pundasyonal nga kamatuoran nga nadiskobrehan ni Miller, ug wala silay gihimo kondili ang pagpadayon nianang pagsalikway hangtod niining adlawa. Apan bisan pa man nga ang progresibong tunglo nagsugod sa 1863, (kay sila gikatunglo na), ang tunglo nga anaa sa porma sa umalabot nga panahon mahitabo sa dihang isuka sila gikan sa baba sa Ginoo sa balaod sa Domingo. Ang sinugdanan sa Malakias naghulagway sa katapusan, kay ang katapusan nagrepresentar sa katapusang pasidaan nga gihatag sa manggialamon ug buang nga mga pari. Ang manggialamon ug buang sa Malakias girepresentahan isip si Esau ug si Jacob. Ang magulang nga igsoon nagrepresentar sa tugon pinaagi sa pagkapanganay tungod sa pagkaunang natawo, nga gitandi sa usa ka manghud nga igsoon. Ang magulang mao ang nahauna ug ang manghud mao ang naulahi.

Diha sa Malakias, si Esau ug si Jacob mao ang mga Laodiceanong Adventista, apan ang ulahi sa katapusan nakadungog sa “tingog” sa Ginoo, naghinulsol, ug nausab ang iyang ngalan ngadto sa Israel. Ang magulang, ang nahauna, wala makadungog. Si Jacob nakadungog sa tingog sa Ginoo niadtong gabhiona nga siya nagdamgo ug nakakita sa mga manulonda nga nanungas ug nanaug sa hagdan, nga nagrepresentar kang Cristo. Si Jacob nagrepresentar sa mga Laodiceanong Adventista sa katapusan sa kalibotan nga makabig gikan sa pagka-Laodicea ngadto sa pagka-Filadelfia sa dihang ilang masinati ang nahaunang tulo ka mga bersikulo sa Pinadayag uno, sumala sa gihulagway pinaagi kang Juan ug sa damgo ni Jacob bahin sa hagdan nga gisakyan sa mga manulonda nga nanungas ug nanaug. Kana nga kasinatian nagtimaan sa sinugdanan sa pagkakabig ni Jacob ngadto sa Israel, ang Filadelfianhon. Ang katapusan sa sugilanon sa pagkakabig ni Jacob mao sa dihang siya nakigbisog kang Cristo didto sa Penuel. Busa ang sugilanon sa pagkapanganay ni Jacob nagsugod sa nahaunang tulo ka mga bersikulo sa Pinadayag kapitulo uno sa dihang nagakahitabo ang pagbukas sa silyo sa katapusang mensahe sa pasidaan, ug matapos kini sa panahon sa pito ka ulahing mga hampak, sa panahon sa kalisdanan.

Ang tanang upat ka hugpong sa mga sinugdanan ug mga katapusan, “linya ibabaw sa linya,” nagpamatuod sa mensahe sa Kapadayagan ni Jesu-Cristo. Ang pangutana mao kon ang mga buangbuang nga mga saserdote mamati ba o dili mamati.

Ang maalamong mga pari nga nakadungog sa giingon sa Espiritu ngadto sa mga iglesia, nakadungog sa mensahe ni Elias. Si Miller mao si Elias, ug ang uban nakadungog, apan ang uban mibalibad.

Si Miller gisimbolohan ni Elias ug ni Juan Bautista, kay si Juan Bautista nag-andam sa dalan alang sa unang pag-anhi ni Cristo ug si Miller nag-andam sa dalan alang kang Cristo sa pagsulod ngadto sa Labing Balaang Dapit sa langitnong santuwaryo niadtong Oktubre 22, 1844. Si Malakias tin-awng nag-ila sa buluhaton ni Juan ug ni Miller.

Ingon nga “magbalantay” alang sa iyang kasaysayan, ang buhat ni Miller naglarawan sa pagpataas sa mga patukoranan sa templo. Ang iyang buhat sa sinugdan kinahanglan maglarawan sa usa ka buhat nga nagrepresentar sa paghuman sa templo. Kanang katapusang buhat nagkinahanglan ug laing magbalantay aron ihatag sa trumpeta ang usa ka tino nga tingog. Si Miller ug ang mensahe sa unang manulunda nagpahibalo sa pag-abli sa paghukom, ug ang magbalantay nga gihulagway ni Miller sa katapusan sa Adventismo magpahibalo sa pagsira sa paghukom.

Sa Malakias ang Ginoo nagsaad sa pagdala ug hukom “batok sa mga salamangkero, ug batok sa mga mananapaw, ug batok sa mga bakakon nga nanumpa, ug batok niadtong nagdaugdaug sa sinuholan pinaagi sa pagpugong sa iyang suhol, sa balo nga babaye, ug sa ilo, ug sa mga nagapahilayo sa lumalangyaw gikan sa iyang katungod, ug wala mahadlok kanako.” Ang mga giila dinhi mao kadtong “wala mahadlok” sa “Ginoo sa mga panon.” Si William Miller mao ang mensahero sa unang manulonda nga nagtawag sa mga tawo sa “kahadlok sa Dios.” Ang pagsalikway sa mga patukoranan mao ang pagsalikway sa kahadlok sa Dios.

Sa dihang atong kuhaon ang mga propetikong sinugdanan o kataposan nga gihisgotan labaw pa sa kausa, kini mahimong walo ka propetikong linya nga pagatigumon ug ibutang ibabaw sa unang tulo ka bersikulo sa Pinadayag. Unsa man ang bahin sa kataposan sa Genesis?

Ang kapitulo singkwenta sa Genesis nagatapos sa kamatayon ni Jose.

Ang kapitulo kwarenta’y otso nag-ila sa kamatayon ni Jacob. Ang kamatayon ni Jacob, nga unang gipahimutang sa kapitulo kwarenta’y otso ug nagmando padulong sa kamatayon ni Jose sa panapos nga mga bersikulo sa kapitulo singkwenta, nagbutang sa timaan sa Alpha ug Omega ibabaw sa kataposang tulo ka mga kapitulo sa Genesis ingon nga panapos sa basahon sa Genesis.

Kining duruha ka kamatayon gigamit ingon nga mga simbolo sa sinugdanan ug katapusan sa pagkabinihag sa Israel didto sa Egipto. Sa sinugdanan, ang lawas ni Jacob gidala pagbalik aron ilubong uban sa iyang mga amahan, ug sa dihang migula si Moises gikan sa Egipto, gidala niya ang lawas ni Jose aron ilubong sa lubnganan sa iyang mga amahan.

Ang kataposan sa Genesis mao ang kataposang tulo ka mga kapitulo. Sa kapitulo kap-atan ug walo, si Jacob (Israel) nagpahayag ug mga panalangin ibabaw sa iyang napulog duha ka mga anak nga tuwirang giila nga mga propesiya sa mahitabo niadtong napulog duha ka mga tribo sa “kataposang mga adlaw” sa imbestigatibong paghukom.

Sa “ulahing mga adlaw” sa hukom nga masusing pagsusi, ang Ginoo nagsaad sa pagtigum sa iyang napulog-duha ka mga anak nga lalaki, nga gilarawan ingong usa ka gatos kap-atan ug upat ka libo diha sa basahon sa Pinadayag. Mao kini sila nga girepresentar ni Juan diha sa basahon sa Pinadayag. Ginatigum sila pinaagi sa usa ka tawag gikan kang Jacob, usa ka tawag gikan sa kasaysayan sa ilang sinugdanan nga gisultihan sila sa “pagpatalinghug,” ug sa “pagpamati” niini. Sa ulahing mga adlaw, kadtong gipatipoan sa mga anak nga lalaki ni Jacob “nagpatalinghug” sa usa ka mensahe ug “nagpamati,” o sumala sa giingon ni Juan, “nagtuman” niadtong mga butang nga nahisulat didto. Kini usa ka tawag gikan sa amahan ngadto sa mga anak; kini mao ang mensahe ni Elias. Kadtong mga gitawag gitawag nga mga “anak nga lalaki ni Jacob,” ug kinahanglan usab nga “magpamati kang Israel” nga ilang amahan.

Si Esau ug si Jacob diha sa Malakias nagrepresentar sa mga manggialamon ug buangbuang nga mga ulay. Ang tawag gikan sa ilang amahan nga si Jacob ug sa ilang amahan nga si Israel, nga nagpaila nga sa dihang himoon ang katapusang tawag ang tanan Laodiceanong mga Adventista, ug ang pagpili ibutang ngadto sa ilang kaugalingong mga kamot kon mahimong anak ba sila ni Jacob nga malimbongon o ni Israel nga mananaog. Ang nagtugot kanila sa paghimo ug pagpili mao ang mamugnaong gahum sulod sa mensahe. Kon ang mensahe pagabasaon, pagapatalinghugan, ug pagabantayan, nan pinaagi sa maong samang mamugnaong gahum nga nagdala sa tanang butang ngadto sa paglungtad sila pagausabon ngadto sa usa ka anak ni Israel. Ang pagdumili sa pagpatalinghug mao ang pagpabilin sa kasinatian ni Jacob, ang malimbongon.

Ang tawag sa pagpundok pinaagi kang Jacob, nga mao usab ang tawag sa pagpundok sa mensahe nga gibuksan sa Pinadayag, usa ka mahinungdanong simbolo nga angay sabton. Ang “pito ka mga panahon” sa Levitico 26 nagtudlo nga walay pagpundok gawas kon adunay una nga pagkakatag. Ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo mao kadtong mga gitag sa wala pa ang pagtawag. Kining kamatuoran balik-balik nga gipaila sa Biblia.

Ang tugon nga bag-ohon uban sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo naglakip sa saad nga isulat sa Dios ang Iyang balaod diha sa atong mga kasingkasing. Apan kadtong gibuhatan niini nga buhat sa paglalang sa Ginoo kaniadto nang nagkatibulaag.

Aduna pay ikasulti bahin sa pagtigum sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo kalabot sa “pagpatibulaag,” apan kinahanglan una natong tipunon ang paghisgot sa pirma ni Alpha ug Omega niining siyam ka mga reperensiya nga atong ginatagad.

Duha ka hut-ong ang gilarawan sa kataposang tulo ka kapitulo sa Genesis. Usa ka hut-ong sa mga masukihon ug usa ka hut-ong sa mga manggialamon. Ang duha ka hut-ong nakadungog sa usa ka tingog nga nagaingon, mao kini ang dalan, lakaw kamo niini; apan ang usa ka hut-ong midumili sa pagpatalinghog sa trumpeta ug sa paglakat sa karaang mga alagianan. Ang hut-ong sa mga masukihon diha sa Genesis kapitulo kwarenta’y otso hangtod singkwenta gilarawan pinaagi sa ikanapulog tulo nga tribo.

Sa sinugdanan sa karaang Israel may napulog tulo ka mga banay, ug sa sinugdanan sa modernong Israel may napulog tulo ka mga tinun-an. Ang usa ka tinun-an nga gilahi gikan sa uban nga napulog duha ka mga tinun-an, (maingon nga si Efraim gilahi gikan sa ubang mga banay) silang duha mga simbolo sa pagsukol. Si Sister White direkta nga nagtawag kang Judas nga usa ka buang nga ulay.

Si Judas Iscariote usa ka buang nga birhen; siya usa ka lisoan, ug kon buang nga birhen siya, nan Laodiceanhon usab siya.

Ang duha ka anak nga lalaki ni Jose kapuwa nakadawat ug panalangin gikan kang Jacob sa kapitulo kwarenta’y otso sa Genesis, ug sukad niadtong higayona sila gitawag na nga “katunga nga mga banay.” Katunga nga mga banay man o dili, mga banay gihapon sila. Si Judas Iscariote gipulihan ni Matias aron mapun-an ang ikanapulog-duha nga dapit nga kaniadto gihuptan ni Judas Iscariote. Si Judas usa ka tinun-an, ug niining kahuloga—adunay napulog-tulo ka mga tinun-an sa katapusan sa karaang Israel, maingon nga adunay napulog-tulo ka mga banay sa sinugdanan.

Si Efraim, ang anak ni Jose (ang ikapulog-tulo ka nga banay), nahimong simbolo sa pagsukol sa dihang ang napulo ka banay sa amihanan mibarog sa pagpaluyo kang Jeroboam ug gibahin ang gingharian ngadto sa napulo ka banay sa amihanan ug duha ka banay sa habagatan. Ngano nga akong giila si Efraim nga anak ni Jose ingon nga simbolo sa pagsukol imbes nga ang iyang igsoon nga si Manases? Ang pagsukol nga nalangkit kang Efraim nagsugod sa kapitulo kap-atan ug walo, sa wala pa panalanginan ni Jacob ang iyang napulog-duha ka mga anak nga lalaki. Sa kapitulo kap-atan ug walo, una nga gipanalanginan ni Jacob ang duha ka anak nga lalaki ni Jose. Tungod kay si Manases mao ang kamagulangan, nagpaabut si Jose nga ang unang panalangin alang sa iyang mga anak kinahanglan moabot kang Manases, ug misukol si Jose batok sa pagpili ni Jacob kang Efraim.

Ang sinugdanan ni Ephraim ingon nga usa ka representante sa mga pinili sa Dios naglangkob ug usa ka pagpamatuod sa pagrebelde, ug ang katapusan ni Ephraim mao ang pagkakatag nga “pito ka pilo” sa Levitico 26 gikan sa 723 BC hangtod sa 1798. Sa 723 BC ang napulo ka amihanang mga banay, ang gingharian ni Ephraim, (nga nailhan usab nga Israel) nakadawat ug makamatay nga samad ingon nga usa ka gingharian sa tagna sa Biblia. Kadtong makamatay nga samad nagsugod ug usa ka tagna sa panahon nga natapos sa pagdawat sa gahum sa pagka-papa ug sa iyang gingharian ug makamatay nga samad sa 1798. Ang makamatay nga samad sa gahum sa pagka-papa sa 1798 nagatimaan sa katapusang pagkapukan sa Babilonia sa dihang ang hari sa amihanan “moabut sa iyang katapusan nga walay bisan kinsa nga motabang kaniya” diha sa Daniel 11:45. Ang pagrebelde ug pagkapukan sa Babilonia sa ulahing mga adlaw gitimaan daan pinaagi sa pagrebelde ug pagkapukan sa gahum sa pagka-papa sa 1798, nga sa baylo gitimaan daan pinaagi sa pagrebelde ug pagkapukan sa gingharian ni Ephraim (Israel) sa 723 BC, nga gitimaan daan pinaagi sa pagrebelde ni Jose ngadto sa inubanan nga tagnaong pagdasig sa iyang amahan, sumala sa gipaila sa katapusan sa Genesis.

Ang pagrebelde nga gisimbolohan ni Ephraim nagsugod sa pagrebelde sa iyang amahan (Joseph) batok sa iyang amahan (Jacob). Sa katapusan kini modala ngadto sa pagrebelde sa napulo ka amihanang mga banay, nga modala ngadto sa “pagkatibulaag nga gihulagway” ingon nga “pito ka mga panahon” diha sa Levitico 26. Ang yugto sa panahon nga ang amihanang gingharian gitibulaag gibahin ngadto sa duha ka mga yugto. Ang usa matapos sa tuig 538, ang mosunod nga yugto matapos sa 1798, ug ang tanan nagatudlo ngadto sa mensahe nga maablihan lamang sa dili pa mosira ang probation diha sa basahon sa Pinadayag. Kana nga mensahe nagaila sa katapusang pagkapukan sa Babilonia. Sa matag waymark sa propetikong kasaysayan ni Ephraim, ang pagrebelde gimarkahan. Maingon man usab ang pagrebelde sa ikanapulog-tulo nga disipulo, si Judas Iscariot. Kini maoy duha sa mga saksi nga nagaila sa gidaghanon nga napulog-tulo ingon nga simbolo sa pagrebelde. Apan walay bisan usa niining mga sagradong kamatuoran nga maila kon ang usa ka tawo wala motindog ibabaw sa mga patukoranan sa Adventismo nga gitukod ibabaw sa unang kamatuoran nga nadiskobrehan ni Miller ug sa unang kamatuoran nga gisalikway sa Adventismo.

Ang katapusan sa Genesis nahiuyon sa tanang uban pang mga linya nga atong gihisgotan. Sa katingbanan:

Sa sinugdanan, ang langitnong tulo sa Amahan, Anak, ug Balaang Espiritu nagsaksi sa paglalang sa mga langit ug sa yuta nga gituman pinaagi sa Anak, nga mao usab ang Pulong. Ang Pulong nahimong agianan sa pakigpahibalo gikan sa Amahan ngadto sa katawhan, ug ang Pulong mao lamang ang bugtong dalan aron ang katawhan makapakigpahibalo sa Amahan. Ang mensahe sa Amahan gihatag sa Anak ngadto sa manulunda nga si Gabriel, nga mipuli kang Lucifer (ang magdadala sa kahayag) human sa pagrebelde ni Lucifer sa langit. Si Gabriel modawat sa kahayag, o mensahe, ug kini iyang ihatud ngadto sa usa ka propeta, nga mao ang balaang binuhat nga gilalang ug gitahasan sa pagpaabot sa mensahe gikan sa Amahan ngadto sa napukan nga panimalay sa mga binuhat. Ang mensahe nga gihatag ngadto sa propeta gisulat ug unya gipahibalo ngadto sa katawhan. Sa matag lakang sa proseso sa pakigpahibalo ang mensahe balaan, ug tungod niini ang mga propeta, nga mga napukan nga tawhanong binuhat, kinahanglan nga balaan. Sa higayon nga ang balaang mensahe ikatugyan na ngadto sa mga kamot sa napukan nga katawhan, ang katawhan adunay posibilidad sa pagdumala sa usa ka balaang mensahe pinaagi sa dili-balaan nga mga kamot. Busa, ang kahayag sa balaang mensahe nagpatungha sa kahayag ug sa kangitngit. Sa diha nga ang mensahe madawat sa mga sakop sa panimalay sa napukan nga tawo, kini naglangkob sa maong mao gayud nga gahum sa paglalang nga naglalang sa tanang butang, nga mao ang gahum nga nagamatarong nianang binuhata. Ang sinugdanan sa proseso sa pakigpahibalo naghulagway sa katapusan sa proseso sa pakigpahibalo. Busa, kon ang mensahe madungog, mabasa, ug bantayan, ang mensahe magabuhat pag-usab sa napukan nga katawhan ngadto sa dagway sa Anak.

Gihulagway ni Juan ang nahulog nga katawhan sa kataposang mga adlaw sa pangimbestigar nga paghukom, nga nakadungog ug usa ka tingog sa ilang luyo ug miliso aron modawat sa mensahe nga nagamando ngadto sa nangagi. Kadtong modawat ug mohimo sa mensahe, dili nga bahin lamang sa ilang kinabuhi, kondili mao gayud ang bug-os nilang kinabuhi, mapakamatarung dayon ug didto mismo. Ang pagkamatarung mao ang paghimong balaan. Sa dihang kadtong nagabasa ug nagapatalinghug sa mensahe nga gipadala gikan sa Amahan modawat sa mensahe ug mahimong balaan, pinaagi kini sa mamugnaong gahum nga anaa sulod sa mensahe. Ang mamugnaong gahum maoy nagtuman sa buluhaton sa pagpakamatarung sa mga tawo, sa dihang ang mga tawo motuo sama kang Abraham. Ang mensahe nagatudlo kanila sa pagtalikod ug pagpatalinghug sa tingog sa luyo, nga nagamando ngadto sa karaang mga alagianan, nga mao ang mga sukaranang kamatuoran. Ang mensahe nagamando kanila ngadto sa tanang kamatuoran, ug samtang sila nagalakaw sa karaang mga alagianan, sila nagalakaw sa dalan sa mga gipakamatarung.

Kadtong gipakamatarung pinaagi sa mensaheng gidala nagalakaw sa dalan nga naghulagway sa kahayag nga nagpadayon sa pagdugang, apan kana mismong kahayag mao ang naghimo sa dalan sa mga dautan nga labi pang mangitngit sa katugbang nga paagi. Ang kahayag nagapahimulag gikan sa kangitngit. Ang mamugnaong gahum nga nagsugo nga may kahayag sa sinugdan nagapamunga sa mao rang epekto ibabaw sa katawhan sa katapusan maingon sa gibuhat sa kahayag sa sinugdan. Ang pundok nga nagdumili sa pagpatalinghug sa tingog sa luyo, ug busa mipili sa paglakaw sa mangitngit nga dalan, “napangdol” sa iyang Pulong, kay sila napangdol sa batong patukoranan, sa karaan nga sinulayan nga bato. Ang tingog mao ang Alpha ug Omega, ug sa diha nga ang mga gipakamatarung makadungog nianang mga pulonga ug ikiling ang ilang mga kasingkasing ngadto nianang mga pulonga, ilang bantayan kana nga mga pulong sa taliwala sa ilang mga kasingkasing, kay ang Alpha ug Omega nagapabalik sa ilang mga kasingkasing ngadto sa mga amahan, (ang nangagi) ug ang mga kasingkasing sa mga amahan nagatudlo ngadto sa katapusan.

Gitimbang sa Dios, o ginahukman Niya, kadtong nagalakaw sa dalan sa mga matarung, ug kini ginabuhat Niya sa “ulahing mga adlaw” sa dihang anaa ang Iyang mga paghukom sa yuta. Ang mga matarung mao kadtong nagpaabut sa Ginoo sa katumanan sa panahon sa paglangan diha sa sambingay sa napulo ka ulay. Ang tinguha niadtong nagalakaw sa dalan sa nagadugang nga kahibalo mao ang labi pa ug labi pang pagsabot sa ngalan sa Dios, sa Iyang kinaiya. Kadtong nagpaabut sa ilang Ginoo mao kadtong nagamantala sa katapusang mensahe sa pasidaan, kay sila mao kadtong nagamantala sa Tungang Gabii nga Singgit, nga sa pagkatinuod mao ang nahaunang sulodnong mensahe sa Pinadayag 18 nga gisundan sa ikaduhang panggawas nga mensahe.

Sa dihang ang manulonda sa Pinadayag 18 mikunsad niadtong Septiyembre 11, 2001, ang iglesya sa Seventh-day Adventist misalikway sa iyang katapusang tawag sa pagbalik ngadto sa karaang mga dalan. Tungod niana, mihunong kini sa pagkahimong sungay sa tinuod nga Protestantismo sa Estados Unidos. Niadtong higayona nagsugod ang usa ka proseso sa pagsulay alang niadtong mipili sa pagdawat sa mensahe nianang kusgan nga tingog ug sa “pagkaon” niini, sumala sa gisimbolohan ni Juan sa dihang ang manulonda sa Pinadayag 10 mikunsad sa sinugdanan sa Adventismo niadtong Agosto 11, 1840. Ang espirituhanong nasod nga mikuha sa kupo sa tinuod nga Protestantismo sa dihang gisalikway ang mensahe sa unang manulonda, unya misunod sa mga tunob sa apostatang Protestantismo sa sinugdanan sa Adventismo.

Ang tinuod nga sungay sa Protestante gihatag unya ngadto niadtong midawat sa mensahe diha sa gamayng basahon nga diha sa kamot sa manulonda sa Pinadayag 10. Ang proseso sa pagsulay sa sinugdanan sa Adventismo gikan sa 1840 hangtod sa 1844 nagrepresentar sa usa ka proseso sa pagsulay sa katapusan sa Adventismo gikan sa Septiyembre 11, 2001 hangtod sa balaod sa Dominggo sa Tinipong Bansa. Sulod sa nahaunang kasaysayan sa 1840 ngadto sa 1844, ug ang proseso sa pagsulay nga nagsugod niadtong Septiyembre 11, 2001, nagtimaan sa usa ka transisyong dispensasyonal gikan sa nahaunang lawas sa mga magtutuo nga nagkupot sa kupo sa Protestante, ngadto sa usa ka bag-ong lawas sa mga magtutuo nga modawat sa kupo sa tinuod nga Protestante.

Labing importante sa atong pagtagad sa dalan sa mga gipakamatarong mao nga sulod nianang kasaysayan anaa ang usa ka kapakyasan nga nagtimaan sa sinugdanan sa panahon sa paglangan. Ang mga matinumanon nagpaabut sa ilang Ginoo nianang panahona, nga matapos pinaagi sa pag-abli sa mensahe sa Tunga-tungang Pagtuaw. Kadtong proseso sa pagsulay sa sinugdanan sa Adventismo natapos sa dihang ang mensahe sa Tunga-tungang Pagtuaw miabot sa iyang katapusan niadtong Oktubre 22, 1844. Ang proseso sa pagsulay sa katapusan matapos alang niadtong girepresentahan ni Juan diha sa balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa sa Amerika. Ang mensahe sa Tunga-tungang Pagtuaw sa katapusan, mahuman sama usab sa sinugdanan, ug sa sinugdanan sa Adventismo ang mensahe sa Tunga-tungang Pagtuaw giablihan na daan sa wala pa ang pagtapos sa proseso sa pagsulay. Ang mensahe sa Tunga-tungang Pagtuaw sa sinugdanan karon ginabuksan na pag-usab sa katapusan.

Ang mga gipakamatarong nga maalamong ulay mosulod sa pakigsaad uban sa Dios sa dihang ang daotang mga buang-buang nga ulay mosulod sa usa ka pakigsaad sa kamatayon.

Ang mga gimatarong modawat sa balaang mensahe sa Tunga-tungang Sigaw ngadto sa iglesia, ug human niana ilang imantala ang mensahe sa ikaduhang tingog samtang ilang gitawag ang katawhan sa gawas sa Babilonia.

Kadtong mogula gikan sa Babilonia ug mouban niadtong nagalakaw sa dalan sa mga matarong gidawat ngadto sa panon pinaagi sa tubig sa bautismo nga girepresentahan sa ngalan sa langitnong tulo. Ang mga gipakamatarong, bisan pa kon sila mao kadtong sa pagkakaron nagapatalinghog sa mensahe nga gihatod kang Juan didto sa Patmos, o kadtong sa ulahi pagatawgon paggawas gikan sa Babilonia, silang tanan gipakamatarong pinaagi sa pagdawat sa Balaang Espiritu. Kana nga paghiusa sa pagka-Dios sa Balaang Espiritu ug sa pagkatawo sa tawo natuman, ingon sa gipahimutang nga panig-ingnan sa dihang gisaput ni Cristo sa iyang kaugalingon ang tawhanong kinaiya. Ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo girepresentahan diha sa duha ka mga saksi, ang napulog-duha ka mga anak nga lalake ni Jacob ug ang napulog-duha ka mga tinun-an. Ang mga dautan girepresentahan sa ikanapulog-tulo nga banay ug sa ikanapulog-tulo nga tinun-an. Ang duruha ka “ikanapulog-tulo” sa bisan hain nga paglalarawan gitawag aron mahimong mga sacerdote ngadto sa Dios, ug kadtong nagasalikway niana nga pagtawag girepresentahan ni Esau, samtang ang iyang manghud nga lalake nga si Jacob nagarepresentar niadtong modawat sa pagtawag. Si Esau ug si Jacob silang duruha nagarepresentar sa mga Laodiceanhong Seventh-day Adventists sa katapusan sa kalibutan. Ang usa ka pundok midawat sa balaang mensahe nga gipadayag pinaagi sa mga sinulat sa manalagna ug nabag-o ngadto sa Israel, samtang si Esau nagapabilin sa iyang ngalan.

Siyempre, aduna pay labi pa kaayo sa sulod niining siyam ka linya sa Alpha ug Omega, kay kini usa lamang ka mubo nga pagsumaryo sa mga sinugdanan ug mga katapusan diha sa Pulong sa Dios.

Siyam ka mga linya sa kasaysayan, nga nagrepresentar sa mga propetikong kasaysayan sukad sa paglalang hangtod sa Ikaduhang Pag-anhi. Kining siyam tanan nga mga propetikong linya sa mga sinugdanan ug mga katapusan may tuwirang kalambigitan sa unang tulo ka mga bersikulo sa Pinadayag kapitulo uno. Kadtong tulo ka mga bersikulo nag-ila nga ang Pinadayag ni Jesu-Cristo, nga pagabuksan sa dili pa mosira ang panahon sa pagsulay, maoy usa ka pagpakita sa gahum sa paglalang sa Dios. Unsa pa mang laing gahum ang makahimo sa pagtukod sa ingon ka masalimuot nga nagkasal-ot nga pagpamatuod gikan sa nagkalainlaing mga saksi, nga mihatag sa ilang pagpamatuod sukad sa panahon ni Moises hangtod sa panahon ni Juan nga Tigpadayag?

Huboa ang imong mga sapatos, kay kini balaang yuta.