The message of the Revelation of Jesus Christ that is being unsealed includes the identification of the Hebrew word translated as “truth,” which among other things, represents Christ’s character as the Alpha and Omega. The beginning of a thing representing the end of a thing pervades the entire Bible, and Christ’s character is manifested in the Bible, for He is the Word. Alpha and Omega is the element of Christ’s character that He himself identifies, as the proof that He is God.
Ang mensahe sa Pinadayag ni Jesu-Cristo nga ginabuksan naglakip sa pag-ila sa Hebreohanon nga pulong nga gihubad ingon nga “kamatuoran,” nga, lakip sa ubang mga butang, nagrepresentar sa kinaiya ni Cristo ingon nga Alfa ug Omega. Ang sinugdanan sa usa ka butang nga nagrepresentar sa katapusan sa usa ka butang naglatos sa tibuok Biblia, ug ang kinaiya ni Cristo napadayag diha sa Biblia, kay Siya mao ang Pulong. Ang Alfa ug Omega mao ang bahin sa kinaiya ni Cristo nga Siya gayud mismo maoy nagpaila, ingon nga pamatuod nga Siya mao ang Dios.
Isaiah chapter forty marks the beginning of a prophetic narrative that continues until the end of the book of Isaiah in chapter sixty-six. It starts by identifying the comforter that is sent, which Christ promises to the disciples to comfort them from his departure, but the coming of the Comforter finds its perfect fulfillment, as all prophecies do, in the last days. Isaiah’s and Jesus’ identification of the arrival of the Comforter points to the disappointment of the movement of the one hundred and forty-four thousand, that occurred on July 18, 2020.
Ang ika-kuwarenta nga kapitulo sa Isaias nagtimaan sa sinugdanan sa usa ka propetikong asoy nga nagpadayon hangtod sa katapusan sa basahon ni Isaias diha sa ika-sesenta ug unom nga kapitulo. Nagsugod kini pinaagi sa pag-ila sa Manlalipay nga gipadala, nga gisaad ni Cristo ngadto sa mga tinun-an aron paglipay kanila tungod sa iyang paggikan, apan ang pag-anhi sa Manlalipay nakakaplag sa iyang hingpit nga katumanan, maingon sa tanang mga tagna, sa kaulahiang mga adlaw. Ang pag-ila ni Isaias ug ni Jesus sa pag-abot sa Manlalipay nagtudlo ngadto sa kapakyasan sa kalihokan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, nga nahitabo niadtong Hulyo 18, 2020.
Nevertheless I tell you the truth; It is expedient for you that I go away: for if I go not away, the Comforter will not come unto you; but if I depart, I will send him unto you. And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment. John 16:7, 8.
Apan sultihan ko kamo sang kamatuoran; mas kaayuhan ini para sa inyo nga ako maghalin: kay kon indi ako maghalin, ang Manlalig-on indi magkari sa inyo; apan kon ako magpahalayo, ipadala ko siya sa inyo. Kag sa iya pag-abot, pamatud-an niya sa kalibutan ang nahanungod sa sala, kag sa pagkamatarung, kag sa paghukom. Juan 16:7, 8.
The words “sin, righteousness, and judgment” are what the Comforter will use to “reprove” the world. The word translated as “reprove,” includes the meaning to convince. The three steps of “sin, righteousness and judgment” represent the Hebrew word that is translated as “truth.” That word was created from the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet, and that word represents that the Creator of all things, is the first and the last, the Alpha and Omega. When the Comforter comes to the disappointed one hundred and forty-four thousand, He will convince them, and then the world, that God is the Alpha and Omega.
Ang mga pulong nga “sala, pagkamatarung, ug paghukom” mao ang gamiton sa Maghuhupay sa “pagbadlong” sa kalibotan. Ang pulong nga gihubad nga “pagbadlong” naglakip sa kahulogan sa pagpanghimatuod. Ang tulo ka hugna sa “sala, pagkamatarung ug paghukom” nagrepresentar sa Hebreohanong pulong nga gihubad nga “kamatuoran.” Kana nga pulong gihimo gikan sa nahaunang, ikalabintulo, ug katapusang mga letra sa Hebreohanong alpabeto, ug kana nga pulong nagrepresentar nga ang Magbubuhat sa tanang mga butang mao ang nahauna ug ang katapusan, ang Alpha ug Omega. Sa diha nga ang Maghuhupay moanhi ngadto sa nasagmuyo nga usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, Iyang panghimatuoran sila, ug unya ang kalibotan, nga ang Dios mao ang Alpha ug Omega.
Comfort ye, comfort ye my people, saith your God. Speak ye comfortably to Jerusalem, and cry unto her, that her warfare is accomplished, that her iniquity is pardoned: for she hath received of the Lord’s hand double for all her sins. The voice of him that crieth in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make straight in the desert a highway for our God. Every valley shall be exalted, and every mountain and hill shall be made low: and the crooked shall be made straight, and the rough places plain: And the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together: for the mouth of the Lord hath spoken it. Isaiah 40:1–5.
Lipaya ninyo, lipaya ninyo ang akong katawhan, nagaingon ang inyong Dios. Sultihi ninyo ang Jerusalem sa mahupayong pulong, ug singgit kamo ngadto kaniya, nga ang iyang pakiggubat nahuman na, nga ang iyang kasal-anan gipasaylo na; kay siya nakadawat gikan sa kamot sa Ginoo ug dobli tungod sa tanan niyang mga sala. Ang tingog niadtong nagasinggit sa kamingawan: Andama ninyo ang dalan sa Ginoo, tul-ira ninyo sa kamingawan ang usa ka halapad nga dalan alang sa atong Dios. Ang tagsatagsa ka walog pagabayawon, ug ang tagsatagsa ka bukid ug bungtod pagapaubson; ug ang baliko pagatul-iron, ug ang mga gansangon nga dapit mahimong patag; Ug ang himaya sa Ginoo igapadayag, ug ang tanang unod makakita niini sa tingub; kay ang baba sa Ginoo maoy namulong niini. Isaias 40:1–5.
The passage is identifying the work of the final Elijah messenger that was typified by William Miller, who had been typified by John the Baptist, who had been typified by Elijah, and who had been identified by Malachi as the messenger that prepares the way for the messenger of the covenant. In the final Elijah movement, when the Lord sends the comforter to strengthen those who have been disappointed and are waiting for the Lord during a tarrying time, the “glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together.” The “glory” of the Lord is His character, and the Revelation of Jesus Christ is an unsealing of the element of His character that is represented as Alpha and Omega. After the introduction of the first five verses, the “voice of him that crieth in the wilderness,” asks God “What shall I cry?”
Ang tudling nagaila sa buluhaton sa katapusang mensahero ni Elias nga gihulagway daan ni William Miller, nga gihulagway daan usab ni Juan Bautista, nga gihulagway daan usab ni Elias, ug nga giila ni Malakias ingon nga mensahero nga nagaandam sa dalan alang sa mensahero sa tugon. Sa katapusang kalihokan ni Elias, sa dihang ipadala sa Ginoo ang maglilipay aron lig-onon kadtong mga napakyas ug nagahulat sa Ginoo sulod sa usa ka panahon sa paglangan, ang “himaya sa Ginoo igapadayag, ug ang tanang unod makakita niini nga manag-uban.” Ang “himaya” sa Ginoo mao ang Iyang kinaiya, ug ang Pinadayag ni Jesu-Cristo mao ang pagbukas sa elemento sa Iyang kinaiya nga girepresentar ingon nga Alpha ug Omega. Human sa pasiuna sa unang lima ka mga bersikulo, ang “tingog niadtong nagasinggit sa kamingawan,” nangutana sa Dios, “Unsa man ang akong igasinggit?”
The voice said, Cry. And he said, What shall I cry? All flesh is grass, and all the goodliness thereof is as the flower of the field: The grass withereth, the flower fadeth: because the spirit of the Lord bloweth upon it: surely the people is grass. The grass withereth, the flower fadeth: but the word of our God shall stand for ever. Isaiah 40:6–8.
Ang tingog miingon, Suminggit ka. Ug siya miingon, Unsa man ang akong isinggit? Ang tanang unod sama sa balili, ug ang tanang katahom niini sama sa bulak sa kapatagan: Ang balili malaya, ang bulak malaya: tungod kay ang espiritu ni Jehova mohuyop ibabaw niini: sa pagkatinuod ang katawohan mao ang balili. Ang balili malaya, ang bulak malaya: apan ang pulong sa atong Dios magapadayon sa walay katapusan. Isaias 40:6–8.
The message of Christ’s character that is represented as Alpha and Omega is placed within the symbolism of Islam. In Ezekiel thirty-seven the valley of dead bones is first brought together, and then brought to life by the prophetic message of the four winds.
Ang mensahe sa kinaiya ni Cristo nga gihulagway ingon nga Alpha ug Omega gibutang sulod sa simbolismo sa Islam. Sa Ezekiel 37, ang walog sa mga bukog nga nangamatay una nga gihiusa, ug unya gibuhi pinaagi sa profetikanhong mensahe sa upat ka hangin.
“Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.
“Ang mga manulonda nagapugong sa upat ka hangin, nga gihulagway ingon sa usa ka masuk-anong kabayo nga naningkamot sa pagbuto sa paggapos ug modasmag ibabaw sa tibuok nawong sa yuta, nga nagadala ug kalaglagan ug kamatayon sa agianan niini.
“Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
“Matulog ba kita diha mismo sa kinatumyan sa walay kataposang kalibotan? Mahimo ba kitang mabugnaw, bug-at ug daw patay? Oh, hinaut nga diha sa atong mga iglesia anaa ang Espiritu ug gininhawa sa Dios nga igaginhawa ngadto sa Iyang katawohan, aron sila makatindog sa ilang mga tiil ug mabuhi. Kinahanglan natong makita nga ang dalan masigpit, ug ang ganghaan hiktin. Apan sa diha nga moagi kita sa hiktin nga ganghaan, ang kahaluag niini walay utlanan.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
The angry horse of Bible prophecy is Islam. The angry horse is being held back from doing his work of destruction, as represented by the holding of the four winds by four angels in Revelation seven. They are restrained until the one hundred and forty-four thousand are sealed.
Ang masukokong kabayo sa tagna sa Biblia mao ang Islam. Ang masukokong kabayo gipugngan sa pagbuhat sa iyang buluhaton sa kalaglagan, ingon nga gilarawan sa pagpugong sa upat ka mga hangin pinaagi sa upat ka mga anghel diha sa Pinadayag pito. Sila ginapugngan hangtod nga ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo matimrihan.
And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.
Ug human niini nga mga butang nakita ko ang upat ka mga manulonda nga nagtindog sa upat ka suok sa yuta, nga nagkupot sa upat ka hangin sa yuta, aron ang hangin dili mohuyop sa yuta, ni sa dagat, ni sa bisan unsang kahoy. Ug nakita ko ang laing manulonda nga mikayab gikan sa sidlakan, nga may patik sa buhing Dios; ug misinggit siya sa makusog nga tingog ngadto sa upat ka mga manulonda, nga kanila gitugot ang pagdaot sa yuta ug sa dagat, nga nagaingon, Ayaw pagdaota ang yuta, ni ang dagat, ni ang mga kahoy, hangtod mapatakan namo sa ilang mga agtang ang mga ulipon sa atong Dios. Pinadayag 7:1–3.
The four winds being held, represents the restraining of Islam until the sealing of God’s people is accomplished. Islam is represented in Revelation as the last three of the seven trumpets, and also as the three woes.
Ang upat ka hangin nga gipugngan nagrepresentar sa pagpugong sa Islam hangtod nga matuman ang pagtimaan sa katawhan sa Dios. Ang Islam girepresentar diha sa Pinadayag ingon nga ang kataposang tulo sa pito ka trumpeta, ug usab ingon nga ang tulo ka mga kaalaotan.
And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.
Ug nakita ko, ug nadungog ko ang usa ka manulonda nga naglupad sa taliwala sa langit, nga nagaingon sa makusog nga tingog, Alaut, alaut, alaut sa mga nagpuyo sa yuta tungod sa ubang mga tingog sa trompeta sa tulo ka mga manulonda, nga magapatunog pa! Pinadayag 8:13.
After introducing the three woe trumpets, John identifies the characteristics of Islam in chapter nine. In verse four of chapter nine a command is given to Islam, that was fulfilled in the history of Abubekr, the first leader after Mohammed.
Human sa pagpaila sa tulo ka trumpeta sa kaalautan, giila ni Juan ang mga kinaiya sa Islam diha sa ikasiyam nga kapitulo. Diha sa bersikulo upat sa ikasiyam nga kapitulo, usa ka sugo ang gihatag ngadto sa Islam, nga natuman sa kasaysayan ni Abubekr, ang unang pangulo human kang Mohammed.
And it was commanded them that they should not hurt the grass of the earth, neither any green thing, neither any tree; but only those men which have not the seal of God in their foreheads. Revelation 9:4.
Ug gisugo kanila nga dili nila daoton ang balili sa yuta, ni bisan unsang luntian nga tanom, ni bisan unsang kahoy; kondili kadto lamang nga mga tawo nga walay timailhan sa Dios sa ilang mga agtang. Pinadayag 9:4.
Uriah Smith, identified the relation of Abubekr to verse four.
Si Uriah Smith nagtimaan sa relasyon ni Abubekr ngadto sa bersikulo kwatro.
“After the death of Mohammed, he was succeeded in the command by Abubekr, A.D. 632, who, as soon as he had fairly established his authority and government, dispatched a circular letter to the Arabian tribes, from which the following is an extract:
“Human sa kamatayon ni Mohammed, siya gipulihan sa pagmando ni Abubekr, A.D. 632, nga sa diha nga napalig-on na niya sa tinuod ang iyang awtoridad ug pangagamhanan, nagpadala ug usa ka sirkular nga sulat ngadto sa mga banay sa Arabia, diin ang mosunod maoy usa ka sinulat nga bahin:
“‘When you fight the battles of the Lord, acquit yourselves like men, without turning your backs; but let not your victory be stained with the blood of women and children. Destroy no palm-trees, nor burn any fields of corn. Cut down no fruit-trees, nor do any mischief to cattle, only such as you kill to eat. When you make any covenant or article, stand to it, and be as good as your word. And as you go, you will find some religious persons who live retired in monasteries, and propose to themselves to serve God that way; let them alone, and neither kill them nor destroy their monasteries. And you will find another sort of people that belong to the synagogue of Satan, who have shaven crowns; be sure you cleave their skulls, and give them no quarter till they either turn Mohammedans or pay tribute.’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 500.
“‘Sa dihang makiggubat kamo sa mga gubat sa Ginoo, pamatasan ninyo ang inyong kaugalingon sama sa mga lalaki, nga dili motalikod sa pag-atras; apan ayaw tugoti nga ang inyong kadaugan mahugawan sa dugo sa mga babaye ug sa mga bata. Ayaw pagguba ug mga palma, ni pagsunog sa bisan unsang mga uma sa lugas. Ayaw pagputol ug mga kahoyng mamunga, ni pagbuhat ug bisan unsang kadaot sa mga panon sa kahayopan, gawas lamang niadtong inyong patyon aron kan-on. Sa dihang maghimo kamo ug bisan unsang kasabotan o tugon, tumanon ninyo kini, ug magmatinud-anon kamo sa inyong pulong. Ug sa inyong paglakaw, makakaplag kamo ug pipila ka mga relihiyosong tawo nga nagpuyo sa pagkahilayo sulod sa mga monasteryo, ug nagtinguha sa pag-alagad sa Dios nianang paagiha; pasagdi sila, ug ayaw sila patya ni laglaga ang ilang mga monasteryo. Ug makakaplag kamo ug laing matang sa mga tawo nga sakop sa sinagoga ni Satanas, nga ang mga alimpulo gin-ahit; siguroha nga inyong waswason ang ilang mga bagolbagol, ug ayaw sila hatagi ug kalooy hangtod nga sila mahimong mga Mohammedan o mobayad ug tributo.’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 500.
Uriah Smith goes on to identify two classes of men, who were to be distinguished by the Islamic warriors that Abubekr sent to bring war against Rome. One class he identifies as Catholic monks, who worshipped on Sunday; and the other class were those who worshipped on the seventh-day. Islam was only to attack the worshippers of the sun. More important to our considerations is that men, whether Sunday keepers or Sabbath keepers, are symbolically represented as grass, green things and trees. The four winds in chapter seven were restrained from blowing upon the grass until the Sabbath keepers were sealed.
Nagpadayon si Uriah Smith sa pag-ila sa duha ka matang sa mga tawo, nga mailhan unta sa mga manggugubat sa Islam nga gipadala ni Abubekr aron magdala ug gubat batok sa Roma. Ang usa ka matang iyang giila nga mga mongheng Katoliko, nga nagsimba sa Domingo; ug ang laing matang mao kadtong nagsimba sa ikapitong-adlaw. Ang Islam tugotan lamang sa pag-atake sa mga magsisimba sa adlaw. Mas mahinungdanon sa atong pagtagad mao nga ang mga tawo, bisan magbabantay sa Domingo o magbabantay sa Igpapahulay, sa simbolikong paagi girepresentahan ingon nga mga balili, mga luntiang butang, ug mga kahoy. Ang upat ka hangin sa kapitulo pito gipugngan sa paghuyop ibabaw sa mga balili hangtod nga ang mga magbabantay sa Igpapahulay matimrihan.
The messenger of the movement of the one hundred and forty-four thousand asks God, “What shall I cry?” He was told that his message was to be that the Word of God stands fast forever, and that message was to be placed within the context of the wind that blows upon the grass. When the Comforter is sent to the one hundred and forty-four thousand who have been disappointed over a failed prediction of Islam, and who thereafter recognize they are in the tarrying time of the parable of the ten virgins, they are then informed by the Comforter that the message they are to present, is the message of Islam’s role in Bible prophecy. The arrival of the Comforter, in the history of the tarrying time, causes them to stand.
Ang mensahero sa kalihukan sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo nangutana sa Dios, “Unsa man ang akong igasangyaw?” Gitugon kaniya nga ang iyang mensahe mao nga ang Pulong sa Dios nagapabiling malig-on hangtod sa kahangtoran, ug kana nga mensahe pagabutangon sulod sa konteksto sa hangin nga mohuros sa balili. Sa dihang ang Maghuhupay ipadala ngadto sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo nga nangaluya tungod sa napakyas nga panagna mahitungod sa Islam, ug nga human niana nakaila nga anaa sila sa panahon sa paglangan sa sambingay sa napulo ka ulay, dayon pahibaloon sila sa Maghuhupay nga ang mensahe nga ilang ipresentar mao ang mensahe sa papel sa Islam diha sa tagna sa Biblia. Ang pag-abot sa Maghuhupay, sa kasaysayan sa panahon sa paglangan, maoy hinungdan nga sila motindog.
And he said unto me, Son of man, stand upon thy feet, and I will speak unto thee. And the spirit entered into me when he spake unto me, and set me upon my feet, that I heard him that spake unto me. Ezekiel 2:1, 2.
Ug siya miingon kanako, Anak sa tawo, tumindog ka sa imong mga tiil, ug ako mosulti kanimo. Ug ang espiritu misulod kanako sa dihang siya misulti kanako, ug gitindog ako niini sa akong mga tiil, aron nadungog ko siya nga misulti kanako. Ezekiel 2:1, 2.
They stand when they are resurrected.
Motindog sila sa diha nga sila pagabanhawon.
And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:9–11.
Ug ang mga gikan sa mga katawhan, kaliwatan, pinulongan, ug mga nasod motan-aw sa ilang mga patayng lawas sulod sa tulo ka adlaw ug tunga, ug dili motugot nga ang ilang mga patayng lawas ibutang sa mga lubnganan. Ug ang mga nagapuyo sa yuta magakalipay tungod kanila, ug magahimog kasadya, ug magpadalag mga gasa sa usag usa; kay kining duruha ka manalagna nagsakit kanila nga nagapuyo sa yuta. Ug human sa tulo ka adlaw ug tunga ang Espiritu sa kinabuhi gikan sa Dios misulod kanila, ug mitindog sila sa ilang mga tiil; ug daku nga kahadlok miabot kanila nga nakakita kanila. Pinadayag 11:9–11.
The two steps of standing, and then being lifted up as the ensign is also represented by Ezekiel in chapter thirty-seven. Ezekiel’s first step, brings together the body parts of the dead dry bones which are in the valley of disappointment. Ezekiel’s second step, is the message of the four winds, which is the sealing message, which is the message of Islam.
Ang duha ka mga lakang sa pagtindog, ug unya sa pagpataas ingon nga bandila, girepresentar usab ni Ezekiel sa kapitulo traynta y siyete. Ang nahaunang lakang ni Ezekiel naghiusa sa mga bahin sa lawas sa mga patayng uga nga mga bukog nga anaa sa walog sa kapakyasan. Ang ikaduhang lakang ni Ezekiel mao ang mensahe sa upat ka mga hangin, nga mao ang mensahe sa pagpatik, nga mao ang mensahe sa Islam.
And he said unto me, Son of man, can these bones live? And I answered, O Lord God, thou knowest. Again he said unto me, Prophesy upon these bones, and say unto them, O ye dry bones, hear the word of the Lord. Thus saith the Lord God unto these bones; Behold, I will cause breath to enter into you, and ye shall live: And I will lay sinews upon you, and will bring up flesh upon you, and cover you with skin, and put breath in you, and ye shall live; and ye shall know that I am the Lord. So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Then said he unto me, Prophesy unto the wind, prophesy, son of man, and say to the wind, Thus saith the Lord God; Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live. So I prophesied as he commanded me, and the breath came into them, and they lived, and stood up upon their feet, an exceeding great army. Ezekiel 37:3–10.
Ug miingon siya kanako, Anak sa tawo, mabuhi pa ba kining mga bukog? Ug mitubag ako, O Ginoong Dios, ikaw ang nasayod. Miingon na usab siya kanako, Magtagna ka ibabaw niining mga bukog, ug ingna sila, O kamong mga uga nga bukog, pamatia ninyo ang pulong sa Ginoo. Mao kini ang giingon sa Ginoong Dios niining mga bukog; Ania karon, pasudlon ko ang gininhawa diha kaninyo, ug mabuhi kamo: Ug butangan ko kamo ug mga ugat, ug patuboon ko ang unod ibabaw kaninyo, ug tabonan ko kamo ug panit, ug ibutang ko ang gininhawa diha kaninyo, ug mabuhi kamo; ug mahibalo kamo nga ako mao ang Ginoo. Busa mitagna ako sumala sa gisugo kanako: ug samtang nagtagna ako, may usa ka dinahunog, ug ania karon, usa ka pag-uyog, ug ang mga bukog nanagtipon, bukog ngadto sa iyang kaugalingong bukog. Ug sa diha nga mitan-aw ako, ania karon, ang mga ugat ug ang unod mitubo ibabaw kanila, ug ang panit mitabon kanila sa ibabaw: apan walay gininhawa diha kanila. Unya miingon siya kanako, Magtagna ka ngadto sa hangin, magtagna ka, anak sa tawo, ug ingna ang hangin, Mao kini ang giingon sa Ginoong Dios; Umari ka gikan sa upat ka hangin, O gininhawa, ug huypa kining mga pinatay, aron sila mabuhi. Busa mitagna ako sumala sa iyang gisugo kanako, ug ang gininhawa misulod kanila, ug sila nabuhi, ug nanindog sa ilang mga tiil, usa ka dakung panon nga hilabihan kadaku. Ezekiel 37:3–10.
In the passage of Isaiah, which we are currently considering, when the Comforter arrives, they stand on their feet, then they are lifted up into a high mountain as an ensign and proclaim the “good tidings” which is the latter rain, the third angel’s message.
Sa teksto sa Isaias nga atong ginapalandong karon, sa dihang moabot ang Maghuhupay, motindog sila sa ilang mga tiil, unya igatuboy sila ngadto sa usa ka hataas nga bukid ingon nga usa ka bandila ug magamantala sa “maayong mga balita” nga mao ang ulahing ulan, ang mensahe sa ikatulong manulonda.
O Zion, that bringest good tidings, get thee up into the high mountain; O Jerusalem, that bringest good tidings, lift up thy voice with strength; lift it up, be not afraid; say unto the cities of Judah, Behold your God! Behold, the Lord God will come with strong hand, and his arm shall rule for him: behold, his reward is with him, and his work before him. He shall feed his flock like a shepherd: he shall gather the lambs with his arm, and carry them in his bosom, and shall gently lead those that are with young. Who hath measured the waters in the hollow of his hand, and meted out heaven with the span, and comprehended the dust of the earth in a measure, and weighed the mountains in scales, and the hills in a balance? Who hath directed the Spirit of the Lord, or being his counsellor hath taught him? With whom took he counsel, and who instructed him, and taught him in the path of judgment, and taught him knowledge, and showed to him the way of understanding? Behold, the nations are as a drop of a bucket, and are counted as the small dust of the balance: behold, he taketh up the isles as a very little thing. And Lebanon is not sufficient to burn, nor the beasts thereof sufficient for a burnt offering. All nations before him are as nothing; and they are counted to him less than nothing, and vanity. Isaiah 40:9–17.
O Zion, ikaw nga nagadala ug maayong balita, saka ngadto sa hataas nga bukid; O Jerusalem, ikaw nga nagadala ug maayong balita, ipataas ang imong tingog uban sa kusog; ipataas kini, ayaw kahadlok; ingna ang mga siyudad sa Juda, Ania ang inyong Dios! Ania karon, ang Ginoong Dios moanhi uban sa kusganong kamot, ug ang iyang bukton magahari alang kaniya: ania karon, ang iyang ganti anaa kaniya, ug ang iyang buhat anaa sa iyang atubangan. Siya magatiman sa iyang panon sama sa usa ka magbalantay sa karnero: tigumon niya ang mga nating karnero pinaagi sa iyang bukton, ug pas-anon sila sa iyang dughan, ug sa kalumo pagamandoon niya kadtong may mga nati. Kinsa bay nakasukod sa mga tubig sa lukob sa iyang kamot, ug nakasukod sa kalangitan pinaagi sa dangaw, ug nakatipon sa abog sa yuta sa usa ka takus, ug nagtimbang sa mga kabukiran sa timbangan, ug sa mga bungtod sa timbangan sa duha ka pinggan? Kinsa bay nagmando sa Espiritu sa Ginoo, o ingon nga iyang magtatambag nakatudlo kaniya? Kang kinsa ba siya nakigsabut, ug kinsa bay nagtudlo kaniya, ug nagtudlo kaniya sa dalan sa paghukom, ug nagtudlo kaniya sa kahibalo, ug nagpakita kaniya sa dalan sa salabutan? Ania karon, ang mga nasud ingon lamang sa usa ka tulo gikan sa balde, ug giisip ingon sa gagmayng abog sa timbangan: ania karon, iyang pabayawon ang mga pulo ingon sa usa ka butang nga labing diyutay. Ug ang Lebanon dili igo aron maoy pasugnod, ni ang mga mananap niini igo alang sa halad-nga-sinunog. Ang tanang mga nasud sa iyang atubangan ingon sa walay bili; ug alang kaniya sila giisip nga kulang pa kay sa walay bili, ug kakawangan. Isaias 40:9–17.
Those that have come out of their graves are lifted up as an ensign, or as Isaiah identifies, they are taken to “a high mountain.” The high mountain is the ensign, and it represents those who were waiting for the Lord, during the tarrying time that is initiated by the first disappointment of July 18, 2020.
Kadtong nanggula gikan sa ilang mga lubnganan gibayaw ingon nga usa ka bandila, o sumala sa pag-ila ni Isaias, gidala sila ngadto sa “usa ka hataas nga bukid.” Ang hataas nga bukid mao ang bandila, ug kini nagrepresentar niadtong mga naghulat sa Ginoo sulod sa panahon sa paglangan nga gisugdan sa unang kapakyasan niadtong Hulyo 18, 2020.
One thousand shall flee at the rebuke of one; at the rebuke of five shall ye flee: till ye be left as a beacon upon the top of a mountain, and as an ensign on an hill. And therefore will the Lord wait, that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted, that he may have mercy upon you: for the Lord is a God of judgment: blessed are all they that wait for him. Isaiah 30:17, 18.
Ang usa ka libo mokalagiw tungod sa pagbadlong sa usa; tungod sa pagbadlong sa lima mokalagiw kamo: hangtod nga kamo mahibilin ingon sa usa ka timaan sa taluktok sa usa ka bukid, ug ingon sa usa ka bandila sa ibabaw sa usa ka bungtod. Ug busa ang Ginoo magahulat, aron siya malooy kaninyo, ug busa siya pagabayawon, aron siya makakaluoy kaninyo: kay ang Ginoo mao ang Dios sa paghukom: bulahan ang tanan nga nagahulat kaniya. Isaias 30:17, 18.
In Revelation eleven the ensign is taken to heaven.
Sa Pinadayag onse, ang bandila gidala ngadto sa langit.
And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. Revelation 11:12, 13.
Ug nadungog nila ang usa ka dakong tingog gikan sa langit nga nagaingon kanila, Anhi kamo sa ibabaw. Ug sila mitungas ngadto sa langit diha sa usa ka panganod; ug ang ilang mga kaaway nakakita kanila. Ug niadtong maong taknaa miabut ang usa ka dakong linog, ug ang ikanapulo ka bahin sa siyudad nangapukan, ug sa linog namatay ang pito ka libo ka tawo; ug ang nahibilin nangahadlok pag-ayo, ug naghatag himaya sa Dios sa langit. Pinadayag 11:12, 13.
Revelation eleven identifies that the two witnesses are lifted up to heaven, at the same hour as the earthquake. The earthquake that was fulfilled by the French Revolution in past history, typifies the overturning of the United States at the Sunday law. The ensign is therefore lifted up at the Sunday law, and the ensign then proclaims the “good tidings” to the entire world.
Ang Pinadayag 11 nagpaila nga ang duha ka mga saksi gidala ngadto sa langit sa maong takna usab sa linog. Ang linog nga natuman pinaagi sa Rebolusyong Pranses sa nangaging kasaysayan nagalarawan sa pagkapukan sa Tinipong Bansa sa America sa balaod sa Domingo. Busa, ang bandila ginabayaw sa balaod sa Domingo, ug ang bandila unya nagamantala sa “maayong mga balita” ngadto sa tibook kalibutan.
All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.
Kamong tanang pumoluyo sa kalibotan, ug mga nagapuyo sa yuta, tan-awa ninyo, sa diha nga siya magabayaw ug usa ka bandila sa ibabaw sa kabukiran; ug sa diha nga siya mohuyop ug trumpeta, pamatia ninyo. Isaias 18:3.
The ensign will present the “good tidings” when the “trumpet” is blown. The final trumpet message of Revelation is the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam. Isaiah, John and Ezekiel are all speaking of the last days, and they never contradict one another.
Ang bandila mopresentar sa “maayong mga balita” sa dihang ang “trumpeta” pagahuypon. Ang katapusang mensahe sa trumpeta sa Pinadayag mao ang ikapitong trumpeta, nga mao ang ikatulong alaut, nga mao ang Islam. Si Isaias, si Juan ug si Ezequiel tanan naghisgot bahin sa kaulahiang mga adlaw, ug sila dili gayud magsinupakay sa usa’g usa.
The seal of God is placed upon God’s people at the Sunday law.
Ang patik sa Dios ibutang ibabaw sa katawohan sa Dios sa panahon sa balaod sa Dominggo.
“Not one of us will ever receive the seal of God while our characters have one spot or stain upon them. It is left with us to remedy the defects in our characters, to cleanse the soul temple of every defilement. Then the latter rain will fall upon us as the early rain fell upon the disciples on the Day of Pentecost. . ..
“Walay bisan usa kanato nga makadawat sa selyo sa Dios samtang ang atong mga kinaiya adunay bisan usa ka mantsa o buling diha kanila. Gitugyan kanato ang pag-ayo sa mga kakulian sa atong mga kinaiya, ang paghinlo sa templo sa kalag gikan sa tanang kahugawan. Unya ang ulahing ulan mokunsad ibabaw kanato maingon nga ang unang ulan mikunsad ibabaw sa mga tinun-an sa Adlaw sa Pentecostes....”
“What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.” Testimonies, volume 5, 214–216.
“Unsay inyong ginabuhat, mga igsoon, diha sa dakong buluhaton sa pagpangandam? Kadtong nagapakighiusa sa kalibotan nagadawat sa hulma sa kalibotan ug nagapangandam alang sa marka sa mananap. Kadtong walay pagsalig sa kaugalingon, nga nagapaubos sa ilang kaugalingon sa atubangan sa Dios ug nagahinlo sa ilang mga kalag pinaagi sa pagtuman sa kamatuoran—sila mao ang nagadawat sa langitnong hulma ug nagapangandam alang sa patik sa Dios sa ilang mga agtang. Sa dihang mogula na ang sugo ug maimprinta na ang timaan, ang ilang kinaiya magapabiling putli ug walay buling hangtod sa walay kataposan.” Testimonies, volume 5, 214–216.
Though the decree is impressed at the Sunday law, those that receive the seal will need to have a character prepared for the seal, before the Sunday law, for the Sunday law is the crisis that all the crises in God’s word point forward to. It is the “crisis”, or “cry”, at midnight in the parable of the ten virgins.
Bisan pa nga ang dekreto ipatuman na sa balaod sa Domingo, kadtong modawat sa timri kinahanglan nga adunay kinaiya nga andam na alang sa timri sa dili pa ang balaod sa Domingo, kay ang balaod sa Domingo mao ang krisis nga gitumong daan sa tanang mga krisis diha sa pulong sa Dios. Kini mao ang “krisis,” o ang “singgit,” sa tungang gabii diha sa sambingay sa napulo ka mga ulay.
“Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.
“Ang kinaiya mapadayag pinaagi sa usa ka krisis. Sa dihang ang matinguhaong tingog mipahibalo sa tungang gabii, ‘Ania karon, nagaanhi ang pamanhonon; gumula kamo sa pagsugat kaniya,’ ang natulog nga mga ulay nahigmata gikan sa ilang pagkatulog, ug nakita kon kinsa ang nangandam alang sa maong hitabo. Ang duha ka pundok nakurat nga walay pagdahom, apan ang usa nakaandam alang sa maong kalit nga panginahanglan, ug ang usa hingkaplagang walay pagpangandam. Ang kinaiya mapadayag pinaagi sa mga kahimtang. Ang mga kagipitan mopagawas sa tinuod nga kalidad sa kinaiya. Ang kalit ug wala damhang kalamidad, kasubo tungod sa pagkawala sa minahal, o krisis, ang wala damhang sakit o kasakit, ang bisan unsang butang nga modala sa kalag sa atubangan sa kamatayon, mopadayag sa tinuod nga kinahiladman sa kinaiya. Ikapadayag kon adunay tinuod nga pagtoo sa mga saad sa pulong sa Dios o wala. Ikapadayag kon ang kalag ginapalig-on ba sa grasya o dili, kon adunay lana sa sudlanan uban sa suga.”
“Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals.” Review and Herald, October 17, 1895.
“Ang mga panahon sa pagsulay moabot ngadto sa tanan. Unsaon nato pagdala sa atong kaugalingon ilalom sa pagsulay ug pagpamatuod sa Dios? Mapalong ba ang atong mga lamparahan? o magpabilin ba kitang nagpasiga niini? Andam ba kita alang sa matag kalit nga panghitabo pinaagi sa atong pakigdugtong Kaniya nga puno sa grasya ug kamatuoran? Ang lima ka maalamong ulay dili makahimo sa pagpaambit sa ilang kinaiya ngadto sa lima ka buang nga mga ulay. Ang kinaiya kinahanglan maporma nato ingon nga tagsatagsa ka mga indibiduwal.” Review and Herald, Oktubre 17, 1895.
The wise virgins needed the oil, before the cry was made, for when the midnight crisis arrives, it is too late to obtain the oil.
Ang mga maalamong ulay nanginahanglan sa lana sa wala pa ang pagsinggit mahitabo, kay sa dihang moabot na ang krisis sa tungang gabii, ulahi na kaayo ang pag-angkon sa lana.
“There is a spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase until the very close of time. Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads,—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved,—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already; the judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” Manuscript Releases, volume 1, 249.
“Adunay espiritu sa pagkawalag paglaum, sa gubat ug pag-ula sa dugo, ug kana nga espiritu modugang hangtod sa tumang kataposan sa panahon. Sa diha nga ang katawhan sa Dios patikan na sa ilang mga agtang,—dili kini bisan unsang patik o timaan nga makita, kondili usa ka pagkapahiluna diha sa kamatuoran, sa hunahuna ug sa espiritu, aron dili sila matarog,—sa diha nga ang katawhan sa Dios mapatikan na ug maandam alang sa pag-uyog, kini moabut. Sa pagkatinuod, nagsugod na kini; ang mga paghukom sa Dios ania karon ibabaw sa yuta, aron sa paghatag kanato ug pasidaan, aron mahibalo kita sa umaabot.” Manuscript Releases, tomo 1, 249.
The seal of God is a settling into the truth, both intellectually and spiritually. That seal cannot be seen, but the ensign will be seen, for it is the only way the world can be warned. Therefore, there is a time when the seal cannot be seen, that is followed by the Sunday law, where the seal must be seen.
Ang patik sa Dios mao ang pagkapahimutang diha sa kamatuoran, sa panghunahuna ug sa espiritu. Kana nga patik dili makita, apan ang bandila makita, kay mao lamang kini ang paagi nga mapasidan-an ang kalibutan. Busa, adunay usa ka panahon nga ang patik dili makita, ug kini pagasundan sa balaod sa Domingo, diin ang patik kinahanglan makita.
“The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws.” Bible Training School, December 1, 1903.
“Ang buluhaton sa Balaang Espiritu mao ang pagpasabot sa kalibotan mahitungod sa sala, sa pagkamatarong ug sa paghukom. Ang kalibotan mapasidan-an lamang pinaagi sa pagtan-aw niadtong motuo sa kamatuoran nga gibalaan pinaagi sa kamatuoran, nga nagalihok subay sa hataas ug balaan nga mga prinsipyo, nga sa hataas, halangdong diwa nagapakita sa linya sa pagkalahi tali sa mga nagabantay sa mga sugo sa Dios, ug sa mga nagatamay kanila ilalom sa ilang mga tiil. Ang pagkabalaan pinaagi sa Espiritu nagailhan sa kalainan tali sa mga adunay selyo sa Dios, ug sa mga nagabantay sa mini nga adlaw sa pagpahulay. Sa dihang moabot ang pagsulay, dayag nga ipakita kon unsa ang marka sa mananap. Kini mao ang pagbantay sa Domingo. Ang mga, human makadungog sa kamatuoran, magpadayon sa pag-isip niini nga adlaw nga balaan, nagadala sa pirma sa tawo sa sala, nga naghunahuna sa pag-usab sa mga panahon ug sa mga balaod.” Bible Training School, December 1, 1903.
The seal that must be attained before the Sunday law is the full development of the character of Christ, and it is unseen, except by angels. The seal that is seen at the Sunday law are those who keep the Seventh-day Sabbath, for it is the seal, or sign of God’s people.
Ang selyo nga kinahanglang maangkon sa dili pa ang balaod sa Dominggo mao ang hingpit nga pagpalambo sa kinaiya ni Cristo, ug kini dili makita, gawas sa mga manulonda. Ang selyo nga makita sa panahon sa balaod sa Dominggo mao kadtong nagabantay sa Igpapahulay sa ikapitong adlaw, kay kini mao ang selyo, o timaan, sa katawohan sa Dios.
Speak thou also unto the children of Israel, saying, Verily my sabbaths ye shall keep: for it is a sign between me and you throughout your generations; that ye may know that I am the Lord that doth sanctify you. Exodus 31:13.
Isulti usab ikaw ngadto sa mga anak sa Israel, nga magaingon, Sa pagkatinuod pagabantayan ninyo ang akong mga adlaw nga igpapahulay; kay kini maoy usa ka timaan tali kanako ug kaninyo sa tibuok ninyong mga kaliwatan; aron kamo masayod nga ako mao si Jehova nga nagabalaan kaninyo. Exodo 31:13.
The sealing of the hundred and forty-four thousand began on July 18, 2020, and must be completed before the Sunday law.
Ang pagpatik sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo nagsugod niadtong Hulyo 18, 2020, ug kinahanglan mahuman sa dili pa ang balaod sa Domingo.
All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.
Kamong tanang mga pumoluyo sa kalibotan, ug mga nagpuyo sa yuta, tan-awa ninyo, sa diha nga siya mopatindog ug usa ka bandila sa ibabaw sa mga kabukiran; ug sa diha nga siya mohuyop sa trumpeta, pamati kamo. Isaias 18:3.
The seven thunders that has now been unsealed, identifies that the history of the one hundred and forty-four thousand is the work of proclaiming a message that is placed within the context of the trumpet warning of the third woe. The trumpet of Islam in Bible prophecy is what is sounded by the ensign that is lifted up out of the grave.
Ang pito ka dalugdog nga karon giablihan na, nagpaila nga ang kasaysayan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo mao ang buluhaton sa pagmantala sa usa ka mensahe nga gibutang sulod sa konteksto sa pasidaan sa trompeta sa ikatulong kaalaut. Ang trompeta sa Islam diha sa propesiya sa Biblia mao ang ginapatunog sa bandila nga gibayaw gikan sa lubnganan.
The four waymarks of every reform line, that align with the four waymarks of the history of 1840 to 1844, establish that each of the four steps of each reform line always possesses the same theme. The first waymark in the history of the one hundred and forty-four thousand, that was represented by 1840 through 1844 was the empowerment of the message on September 11, 2001. That waymark was Islam. The second waymark of the parallel history for the one hundred and forty-four thousand was the disappointment of July 18, 2020. That waymark was a prediction of Islam which had been corrupted by the application of time. The third waymark which marks the Midnight Cry is a correction of the failed prediction of Islam. The correction represents the rejection of the application of time. The fourth waymark is the Sunday law, where the ensign that is lifted up, blows the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam.
Ang upat ka timailhan sa matag linya sa reporma, nga nagkatakdo sa upat ka timailhan sa kasaysayan sa 1840 hangtod 1844, nagapahimutang nga ang matag usa sa upat ka mga lakang sa matag linya sa reporma sa kanunay nagbaton sa mao gihapong tema. Ang unang timailhan sa kasaysayan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, nga girepresentahan sa 1840 hangtod 1844, mao ang paghatag ug gahum sa mensahe niadtong Septyembre 11, 2001. Kana nga timailhan mao ang Islam. Ang ikaduhang timailhan sa kaagapay nga kasaysayan alang sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo mao ang kapakyasan niadtong Hulyo 18, 2020. Kana nga timailhan mao ang usa ka tagna mahitungod sa Islam nga nadaot pinaagi sa paggamit sa panahon. Ang ikatulong timailhan nga nagtimaan sa Singgit sa Tunga sa Gabii mao ang pagtul-id sa napakyas nga tagna mahitungod sa Islam. Ang maong pagtul-id nagrepresentar sa pagsalikway sa paggamit sa panahon. Ang ikaupat nga timailhan mao ang balaod sa Dominggo, diin ang bandila nga gipataas mopatingog sa ikapitong trumpeta, nga mao ang ikatulong kaalaut, nga mao ang Islam.
Isaiah chapter forty identifies the starting point for the next twenty-six chapters. That starting point is located in the book of Revelation chapter eleven, when the two prophets that tormented the people are brought back to life. The Comforter resurrects and brings them to the standing position, and thereafter they are lifted up to heaven. Isaiah identifies the Elijah messenger as the voice crying in the wilderness. That messenger then asks what his message is to be and he is told in prophetic symbolism, that the message of Islam is a trumpet warning which the ensign proclaims. Yet the only way that Islam can be presented as the trumpet of warning in the last days is by identifying Islam of the past. The beginning of Islam as understood by the Millerites, and as graphically illustrated on the two sacred charts of Habakkuk, must be employed to identify Islam of the third woe.
Ang kapitulo kuwarenta sa Isaias nagtimaan sa sinugdanan alang sa mosunod nga baynte-sais ka mga kapitulo. Kana nga sinugdanan nahimutang sa basahon sa Pinadayag kapitulo onse, sa dihang ang duha ka mga propeta nga nagsakit sa mga tawo gipabuhi pag-usab. Ang Maglilipay nagbanhaw kanila ug nagpatindog kanila, ug human niana gibayaw sila ngadto sa langit. Giila ni Isaias ang mensahero ni Elias ingon nga tingog nga nagasinggit sa kamingawan. Unya kana nga mensahero nangutana kon unsa ang iyang mensahe, ug siya gisultihan, diha sa simbolismong profetiko, nga ang mensahe sa Islam usa ka pahimangno sa trumpeta nga gimantala sa bandila. Apan ang bugtong paagi nga ang Islam mahimong ipresentar ingon nga trumpeta sa pahimangno sa ulahing mga adlaw mao ang pag-ila sa Islam sa nangagi. Ang sinugdanan sa Islam sumala sa pagsabot sa mga Millerita, ug sumala sa hayag nga paghulagway niini diha sa duha ka sagradong mga tsart ni Habakuk, kinahanglan gamiton aron maila ang Islam sa ikatulong kaalaut.
I was in the Spirit on the Lord’s Day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet. Revelation 1:10.
Diha ako sa Espiritu sa adlaw sa Ginoo, ug nakadungog ako sa luyo ko ug usa ka dakung tingog, ingon sa usa ka trumpeta. Pinadayag 1:10.
John heard the voice of a trumpet behind him in the Revelation, and John represents the one hundred and forty-four thousand who hear a voice from the past. The voice behind John, that is representing the sound of a trumpet from the past, is the pioneer understanding that the trumpets were God’s judgments against Sunday worship. The first four trumpets were brought against pagan Rome in response to the first Sunday law passed by Constantine in the year 321. The fifth and sixth trumpet, which are the first and second woes, represent God’s judgments against papal Rome after it too passed a Sunday law at the Council of Orleans in the year 538. The third woe of Islam arrives when the Sunday law is passed in the United States. Then the ensign is lifted up and identifies the prophetic role of Islam, based upon the beginning role of Islam.
Nadungog ni Juan ang tingog sa usa ka trompeta sa iyang luyo diha sa Pinadayag, ug si Juan nagrepresentar sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nga makadungog sa usa ka tingog gikan sa nangagi. Ang tingog sa luyo ni Juan, nga nagrepresentar sa lanog sa usa ka trompeta gikan sa nangagi, mao ang piyoner nga pagsabot nga ang mga trompeta mao ang mga paghukom sa Dios batok sa pagsimba sa Domingo. Ang unang upat ka trompeta gidala batok sa pagano nga Roma isip tubag sa unang balaod sa Domingo nga gipasar ni Constantino sa tuig 321. Ang ikalima ug ikaunom nga trompeta, nga mao ang nahaunang ug ikaduhang kaalautan, nagrepresentar sa mga paghukom sa Dios batok sa papal nga Roma human kini usab mipasar ug usa ka balaod sa Domingo sa Konseho sa Orleans sa tuig 538. Ang ikatulong kaalautan sa Islam moabot sa dihang ang balaod sa Domingo mapasar sa Tinipong Bansa sa Amerika. Unya ang bandila igatuboy ug magaila sa propetikanhong papel sa Islam, pinasikad sa sinugdanang papel sa Islam.
The message proclaimed by the ensign can only be established when the message is placed within the context of Alpha and Omega. After this introduction in Isaiah chapter forty, the strongest and most direct biblical presentation of God as the Alpha and Omega is set forth over several consecutive chapters. Those chapters are Isaiah’s representation of the Revelation of Jesus Christ that “God gave unto” Jesus, “to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John,” who wrote it “in a book, and” sent “it unto the seven churches.”
Ang mensaheng gimantala sa bandila matukod lamang sa dihang ang mensahe ibutang sulod sa konteksto sa Alpha ug Omega. Human niining pasiunang pagpasabot diha sa Isaiah kapitulo 40, ang labing kusgan ug labing direkta nga biblikanhong pagpahayag sa Dios ingon nga Alpha ug Omega gipadayag sa sunod-sunod nga pipila ka mga kapitulo. Kadtong mga kapitulo mao ang representasyon ni Isaiah sa Pinadayag ni Jesu-Cristo nga “gihatag sa Dios ngadto kaniya,” kang Jesus, “aron ipakita ngadto sa iyang mga ulipon ang mga butang nga kinahanglan sa dili madugay mahitabo; ug iyang gipadala ug gipaila kini pinaagi sa iyang manulunda ngadto sa iyang ulipong si Juan,” nga nagsulat niini “sa usa ka basahon, ug” nagpadala “niini ngadto sa pito ka mga iglesia.”
We will consider the following chapters of Isaiah in the next article.
Atong pagatagdon ang mosunod nga mga kapitulo sa Isaias sa sunod nga artikulo.
Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:3.
Bulahan ang nagabasa, ug ang mga nagapaminaw sa mga pulong niining tagna, ug nagatuman sa mga butang nga nahisulat dinhi: kay haduol na ang panahon. Pinadayag 1:3.