We have been building upon Isaiah’s final prophecy that begins in chapter forty with the identification of the tarrying time that was initiated with the disappointment of July 18, 2020. We have been aligning the death of the two witnesses of Revelation with those that are dead in Ezekiel’s valley of dead dry bones in chapter thirty-seven. We are seeking through repetition to establish the very specific sequence of events associated with the resurrection of those that were murdered in the street by the beast that ascended from the bottomless pit.
Nagatukod kita ibabaw sa katapusang tagna ni Isaias nga nagsugod sa kapitulo kwarenta uban sa pag-ila sa panahon sa paglangan nga gisugdan sa kapakyasan niadtong Hulyo 18, 2020. Gipasibo nato ang kamatayon sa duha ka mga saksi sa Pinadayag ngadto niadtong mga patay sa walog sa patayng uga nga mga bukog ni Ezekiel sa kapitulo traynta’y-siyete. Pinaagi sa pagbalik-balik nangita kita sa pagpalig-on sa tukmang kaayo ug piho nga han-ay sa mga panghitabo nga nalangkit sa pagkabanhaw niadtong gipatay sa mananap nga mitungas gikan sa kahiladman, didto sa dalan.
As we align these prophetic passages, we are unsealing portions of Revelation that have heretofore never been recognized, for this message is the unsealing of the Revelation of Jesus Christ that occurs just before the close of human probation. We are doing this work, for “the time is at hand.” In unsealing truths in Revelation that are now in the process of fulfillment, we are accomplishing the very work that was defined as John’s work in the Revelation. He was told to write the things he had seen, which were things that then existed and in recording those things John would simultaneously be writing the things that will be.
Samtang atong ipahanay kining mga profetikong pahayag, atong giablihan ang mga bahin sa Pinadayag nga hangtod karon wala gayod mailhi kaniadto, kay kining mensahe mao ang pag-abli sa Pinadayag ni Jesu-Cristo nga mahitabo sa dili pa ang panapos sa panahon sa pagsulay alang sa katawhan. Ginabuhat nato kining buluhaton, kay “ang panahon haduol na.” Sa pag-abli sa mga kamatuoran diha sa Pinadayag nga anaa na karon sa proseso sa katumanan, atong ginatuman ang mao gayod nga buluhaton nga gihubit ingon nga buluhaton ni Juan diha sa Pinadayag. Gisugo siya sa pagsulat sa mga butang nga iyang nakita, nga mao ang mga butang nga diha na niadtong panahona, ug sa pagtala nianang mga butanga si Juan sa samang higayon magasulat usab sa mga butang nga mangahitabo sa umaabot.
Write the things which thou hast seen, and the things which are, and the things which shall be hereafter. Revelation 1:19.
Isulat ang mga butang nga imong nakita, ug ang mga butang nga anaa karon, ug ang mga butang nga mahitabo sa ulahi. Pinadayag 1:19.
A logical stumbling block for Seventh-day Adventists, may very well be their traditional understanding of the book of Revelation. When a person accepts an established truth, but fails to see that the established truth was designed to develop over time, their initial correct understanding of truth can become a tradition or custom. The truth that has transformed into a tradition may very well produce the blindness represented in the message to Laodicea. The original truth is still truth, but the inability to see that truth is developed over time produces blindness. The truth is not the cause of their blindness, the blindness is simply a symptom of the cause. The cause is the ears that will not hear, the eyes that will not see and the heart that will not be converted in those who are self-satisfied with the comfort of tradition and custom.
Usa ka makapahunong sa lohika alang sa mga Ikapito-ka-Adlaw nga mga Adventista, lagmit mao ang ilang tradisyonal nga pagsabot sa basahon sa Pinadayag. Sa dihang ang usa ka tawo modawat sa usa ka natukod na nga kamatuoran, apan mapakyas sa pagtan-aw nga ang maong natukod na nga kamatuoran gituyo nga motubo ug molambo sa paglabay sa panahon, ang iyang sinugdanang husto nga pagsabot sa kamatuoran mahimong usa ka tradisyon o batasan. Ang kamatuoran nga nahimong tradisyon lagmit gayud makapahinabo sa pagkabuta nga girepresentahan sa mensahe ngadto sa Laodicea. Ang orihinal nga kamatuoran nagpabilin nga kamatuoran, apan ang kawalay-kapasidad sa pagtan-aw nga ang kamatuoran molambo sa paglabay sa panahon maoy nagpatungha sa pagkabuta. Dili ang kamatuoran ang hinungdan sa ilang pagkabuta; ang pagkabuta usa lamang ka simtoma sa maong hinungdan. Ang hinungdan mao ang mga dalunggan nga dili mamati, ang mga mata nga dili makakita, ug ang kasingkasing nga dili makabig niadtong mga nagakontento sa ilang kaugalingon diha sa kahamugaway sa tradisyon ug batasan.
“Christ in His teaching presented old truths of which He Himself was the originator, truths which He had spoken through patriarchs and prophets; but He now shed upon them a new light. How different appeared their meaning! A flood of light and spirituality was brought in by His explanation. And He promised that the Holy Spirit should enlighten the disciples, that the word of God should be ever unfolding to them. They would be able to present its truths in new beauty.
“Si Cristo, diha sa Iyang pagtulon-an, gipresentar Niya ang karaang mga kamatuoran nga Siya Mismo mao ang tinubdan, mga kamatuoran nga Iyang gisulti pinaagi sa mga patriarka ug mga propeta; apan karon Iyang gipadan-ag kanila ang usa ka bag-ong kahayag. Pagkalahi gayod sa ilang kahulogan! Usa ka lunop sa kahayag ug pagkaespirituhanon ang gidala sa Iyang pagpasabot. Ug Iyang gisaad nga ang Espiritu Santo magalamdag sa mga tinun-an, nga ang pulong sa Dios magapadayon sa pagpadayag kanila. Mahimo nila nga ipresentar ang mga kamatuoran niini diha sa bag-ong katahum.”
“Ever since the first promise of redemption was spoken in Eden, the life, the character, and the mediatorial work of Christ have been the study of human minds. Yet every mind through whom the Holy Spirit has worked has presented these themes in a light that is fresh and new. The truths of redemption are capable of constant development and expansion. Though old, they are ever new, constantly revealing to the seeker for truth a greater glory and a mightier power.
“Sukad pa sa unang saad sa pagtubos nga gipahayag didto sa Eden, ang kinabuhi, ang kinaiya, ug ang buluhaton ni Cristo ingon nga Manlalaban tali sa Dios ug sa tawo maoy gitun-an sa mga hunahuna sa katawhan. Apan ang matag hunahuna nga pinaagi niini ang Espiritu Santo nagbuhat maoy nagpresentar niining mga tema sa usa ka kahayag nga lab-as ug bag-o. Ang mga kamatuoran sa pagtubos may katakos sa walay hunong nga paglambo ug pagpalapad. Bisan tuod daan na, kini sa gihapon kanunayng bag-o, sa walay paghunong nagapadayag ngadto sa tigpangita sa kamatuoran sa usa ka labi pang dakong himaya ug sa usa ka labi pang gamhanang gahum.
“In every age there is a new development of truth, a message of God to the people of that generation. The old truths are all essential; new truth is not independent of the old, but an unfolding of it. It is only as the old truths are understood that we can comprehend the new. When Christ desired to open to His disciples the truth of His resurrection, He began ‘at Moses and all the prophets’ and ‘expounded unto them in all the scriptures the things concerning Himself.’ Luke 24:27. But it is the light which shines in the fresh unfolding of truth that glorifies the old. He who rejects or neglects the new does not really possess the old. For him it loses its vital power and becomes but a lifeless form.
“Sa matag kapanahonan adunay bag-ong paglambo sa kamatuoran, usa ka mensahe sa Dios ngadto sa katawohan nianang kaliwatan. Ang daang mga kamatuoran ngatanan mahinungdanon; ang bag-ong kamatuoran dili bulag gikan sa daan, kondili usa ka pagpamukad niini. Sa ingon lamang nga ang daang mga kamatuoran masabtan nato nga atong masabtan ang bag-o. Sa dihang tinguha ni Cristo nga ipadayag ngadto sa Iyang mga tinun-an ang kamatuoran sa Iyang pagkabanhaw, misugod Siya ‘gikan kang Moises ug sa tanang mga manalagna’ ug ‘gipasabot kanila sa tanang mga Kasulatan ang mga butang mahitungod sa Iyang kaugalingon.’ Lucas 24:27. Apan mao ang kahayag nga nagadan-ag diha sa lab-as nga pagpamukad sa kamatuoran nga nagahimaya sa daan. Ang mosalikway o magapasagad sa bag-o dili gayud nagabaton sa daan. Alang kaniya, kini mawad-an sa iyang buhing gahum ug mahimong usa na lamang ka porma nga walay kinabuhi.”
“There are those who profess to believe and to teach the truths of the Old Testament, while they reject the New. But in refusing to receive the teachings of Christ, they show that they do not believe that which patriarchs and prophets have spoken. ‘Had ye believed Moses,’ Christ said, ‘ye would have believed Me; for he wrote of Me.’ John 5:46. Hence there is no real power in their teaching of even the Old Testament.
“Adunay mga tawo nga nagaangkon nga nagatoo ug nagatudlo sa mga kamatuoran sa Daang Tugon, samtang ilang isalikway ang Bag-ong Tugon. Apan sa ilang pagdumili sa pagdawat sa mga pagtulon-an ni Cristo, ilang gipakita nga sila wala motuo niana nga gisulti sa mga patriyarka ug mga manalagna. ‘Kon motuo kamo kang Moises,’ miingon si Cristo, ‘motoo unta kamo Kanako; kay siya nagsulat mahitungod Kanako.’ Juan 5:46. Busa walay tinuod nga gahum bisan sa ilang pagtudlo sa Daang Tugon.”
“Many who claim to believe and to teach the gospel are in a similar error. They set aside the Old Testament Scriptures, of which Christ declared, ‘They are they which testify of Me.’ John 5:39. In rejecting the Old, they virtually reject the New; for both are parts of an inseparable whole. No man can rightly present the law of God without the gospel, or the gospel without the law. The law is the gospel embodied, and the gospel is the law unfolded. The law is the root, the gospel is the fragrant blossom and fruit which it bears.” Christ’s Object Lessons, 127.
“Daghan ang nagaangkon nga nagatuo ug nagatudlo sa ebanghelyo nga anaa sa susamang kasaypanan. Ilang gisalikway ang mga Kasulatan sa Daang Tugon, nga mahitungod niini si Cristo miingon, ‘Mao kini sila nga nagpamatuod mahitungod Kanako.’ Juan 5:39. Sa pagsalikway sa Daan, sa tinuod ilang gisalikway ang Bag-o; kay silang duha mga bahin sa usa ka dili mabulag nga kinatibuk-an. Walay tawo nga makapahayag sa hustong paagi sa balaod sa Dios nga walay ebanghelyo, ni sa ebanghelyo nga walay balaod. Ang balaod mao ang ebanghelyo nga nahimong lawas, ug ang ebanghelyo mao ang balaod nga gipadayag. Ang balaod mao ang gamut, ang ebanghelyo mao ang mahumot nga bulak ug bunga nga ginadala niini.” Christ’s Object Lessons, 127.
Those that claim to believe the old, but reject the new applies with even more force upon Seventh-day Adventists who claim to believe the Bible in its entirety, but reject the writings of the Spirit of Prophecy. In the Revelation John is a symbol of God’s people in the last days who are being persecuted for accepting both the Bible and Spirit of Prophecy.
Kadtong nagaangkon nga nagatuo sa daan, apan nagsalikway sa bag-o, mas labaw pang magamit sa mga Seventh-day Adventist nga nagaangkon nga nagatuo sa tibuok Biblia, apan nagsalikway sa mga sinulat sa Espiritu sa Tagna. Sa Pinadayag, si Juan usa ka simbolo sa katawhan sa Dios sa ulahing mga adlaw nga gilutos tungod sa ilang pagdawat sa Biblia ug sa Espiritu sa Tagna.
I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. Revelation 1:9.
Ako si Juan, nga usab inyong igsoon, ug kauban sa kagul-anan, ug sa gingharian ug pagpailub ni Jesu-Cristo, atua sa pulo nga gitawag Patmos, tungod sa pulong sa Dios, ug tungod sa pagpamatuod ni Jesu-Cristo. Pinadayag 1:9.
If a person accepts the testimony of Jesus, which is the Spirit of Prophecy, which is the writings of Ellen White then the previous passage from her writings identifies the issue I am addressing. She wrote that the “truths of redemption are capable of constant development and expansion. Though old, they are ever new, constantly revealing to the seeker for truth a greater glory and a mightier power,” and that in “every age there is a new development of truth, a message of God to the people of that generation.”
Kon ang usa ka tawo modawat sa pagpamatuod ni Jesus, nga mao ang Espiritu sa Tagna, nga mao ang mga sinulat ni Ellen White, nan ang miaging pahayag gikan sa iyang mga sinulat nag-ila sa isyu nga akong ginatubag. Siya misulat nga ang mga “kamatuoran sa pagtubos may katakos sa padayonng paglambo ug pagpalapad. Bisan tugkad na, sila sa gihapon kanunayng bag-o, sa walay paghunong nga nagapadayag ngadto sa mangita sa kamatuoran sa labi pang dakong himaya ug sa labi pang gamhanang gahum,” ug nga sa “matag kapanahonan may usa ka bag-ong paglambo sa kamatuoran, usa ka mensahe sa Dios ngadto sa katawhan niadtong kaliwatana.”
Though the customary understanding of the book of Revelation that a typical Seventh-day Adventist might hold, is truth, the entire book of Revelation is a testimony of the last days. We are currently applying a truth that is now being unsealed, and that truth will not be recognized by those who are unwilling to accept that all the passages in the book of Revelation are part of the Revelation of Jesus Christ that is unsealed in the last days.
Bisan pa nga ang naandan nga pagsabot sa basahon sa Pinadayag nga sagad ginahuptan sa usa ka tipikal nga Seventh-day Adventist tinuod, ang tibuok basahon sa Pinadayag maoy usa ka pagpamatuod mahitungod sa kataposang mga adlaw. Kita sa pagkakaron nagapadapat sa usa ka kamatuoran nga karon ginabuksan na, ug kana nga kamatuoran dili maila sa mga dili buot modawat nga ang tanang mga pahayag sa basahon sa Pinadayag kabahin sa Pinadayag ni Jesu-Cristo nga ginabuksan sa kataposang mga adlaw.
The understanding that Adventism has held concerning Revelation eleven, being a fulfillment of the French Revolution is correct, and Sister White upholds that correct view. Yet that truth was simply a history, that is recorded to illustrate the last days. All of the book of Revelation is governed by this prophetic phenomenon.
Ang pagsabot nga gihuptan sa Adventismo mahitungod sa Pinadayag onse, nga kini usa ka katumanan sa Rebolusyong Pranses, husto, ug si Sister White nagpaluyo nianang husto nga panglantaw. Apan kana nga kamatuoran usa lamang ka kasaysayan, nga natala aron paghulagway sa katapusang mga adlaw. Ang tibuok basahon sa Pinadayag gimandoan niining panghitabong propetiko.
We are building upon the hidden history of the seven thunders as a guide to bring Ezekiel thirty-seven, Isaiah forty and Revelation eleven together with Matthew twenty-five’s parable of the ten virgins. Another prophetic line that upholds the application of the prophetic sequence of events we are addressing is found in the line of Christ, which also includes a secondary witness. Jesus was thirty years old when He was baptized and became Jesus Christ, for “Christ” in the Greek of the New Testament, or “Messiah” in the Hebrew of the Old Testament, means the anointed one.
Nagapatindog kita ibabaw sa tinagong kasaysayan sa pito ka mga dalugdog ingon nga giya aron paghiusahon ang Ezekiel 37, Isaias 40 ug Pinadayag 11 uban sa sambingay sa napulo ka mga ulay diha sa Mateo 25. Laing linya sa tagna nga nagapalig-on sa pag-aplikar sa matagnaong sunod-sunod nga mga hitabo nga atong ginahisgutan makita diha sa linya ni Cristo, nga naglakip usab ug ikaduhang saksi. Si Jesus may traynta ka tuig ang panuigon sa dihang Siya gibautismohan ug nahimong Jesu-Cristo, kay ang “Cristo” sa Griyego sa Bag-ong Tugon, o “Mesias” sa Hebreo sa Daang Tugon, nagkahulogan sa dinihogan.
That word, I say, ye know, which was published throughout all Judaea, and began from Galilee, after the baptism which John preached; How God anointed Jesus of Nazareth with the Holy Ghost and with power: who went about doing good, and healing all that were oppressed of the devil; for God was with him. Acts 10:37, 38.
Kana nga pulonga, ako moingon, inyong nahibaloan, nga gimantala sa tibuok Judea, ug nagsugod sa Galilea, human sa bautismo nga giwali ni Juan; kon giunsa sa Dios pagdihog kang Jesus nga taga-Nazaret pinaagi sa Espiritu Santo ug sa gahum: nga milibot sa pagbuhat ug maayo, ug nag-ayo sa tanan nga gidaugdaug sa yawa; kay ang Dios uban kaniya. Mga Buhat 10:37, 38.
For thirty years, Jesus prepared to be anointed, and once He was anointed at His baptism, He, as Christ presented His message for three and a half prophetic days. He was then slain, put in the grave, resurrected and then ascended to heaven. The beginning of his ministry of three and a half years of ministry was His baptism, that represents His death and resurrection, and at the end of his twelve hundred and sixty days of ministry He was crucified and then resurrected–for He is the beginning and ending. The event of His death and resurrection produced a mighty army that for another three and a half years took the gospel to the Jews, and thereafter to the world.
Sulod sa katloan ka tuig, si Jesus nangandam aron madihogan, ug sa dihang nadihogan na Siya sa Iyang bautismo, Siya, ingon nga Cristo, mipaila sa Iyang mensahe sulod sa tulo ug tunga ka propetikong mga adlaw. Unya Siya gipatay, gibutang sa lubnganan, gibanhaw, ug dayon mikayab ngadto sa langit. Ang sinugdanan sa Iyang ministeryo nga tulo ug tunga ka tuig mao ang Iyang bautismo, nga nagrepresentar sa Iyang kamatayon ug pagkabanhaw, ug sa katapusan sa Iyang usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka mga adlaw sa ministeryo Siya gilansang sa krus ug unya gibanhaw—kay Siya mao ang sinugdanan ug ang katapusan. Ang hitabo sa Iyang kamatayon ug pagkabanhaw nakapamunga ug usa ka gamhanang kasundalohan nga, sulod pa sa laing tulo ug tunga ka tuig, midala sa maayong balita ngadto sa mga Judio, ug human niana ngadto sa kalibutan.
The Catholic church, that is the antichrist of Bible prophecy, was also thirty years in preparation, before it was anointed with power. In 508, “the daily” was removed. Sister White informs us directly that the Millerites had the correct understanding of “the daily” in the book of Daniel, in spite of the fact that the Laodicean Seventh-day Adventist church returned to apostate Protestantism’s Satanic view of “the daily” in the 1930’s.
Ang Iglesya Katolika, nga mao ang anticristo sa panagna sa Biblia, may katloan usab ka tuig nga pag-andam sa dili pa kini gidihogan sa gahum. Sa 508, “ang adlaw-adlaw” gikuha. Si Sister White nagpahibalo kanato sa tin-aw nga paagi nga ang mga Millerita may husto nga pagsabot sa “ang adlaw-adlaw” diha sa basahon ni Daniel, bisan pa sa kamatuoran nga ang Laodiceanhong iglesya sa Seventh-day Adventist mibalik sa apostatang Protestantehong satanikong panglantaw sa “ang adlaw-adlaw” sa dekada 1930.
“Then I saw in relation to the ‘daily’ (Daniel 8:12) that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry.” Early Writings, 74.
“Unya nakita ko, maylabot sa ‘adlaw-adlaw’ (Daniel 8:12), nga ang pulong nga ‘halad’ gidugang pinaagi sa kaalam sa tawo, ug wala kini mahisakop sa teksto, ug nga ang Ginoo mihatag sa husto nga pagsabot mahitungod niini ngadto niadtong mihatag sa singgit sa takna sa paghukom.” Early Writings, 74.
The “daily” represents paganism, and pagan Rome was the power that restrained and prevented the papacy from ascending to the throne of the earth. As predicted in the book of Daniel, and thereafter confirmed by history, and thereafter revealed by angels to William Miller and thereafter confirmed by Ellen White; in 508, the pagan restraint of the rise of the papacy was removed. As with Christ, for thirty years the antichrist prepared to be empowered in 538. Christ, and the antichrist were thirty years preparing to be empowered. Once the papacy was empowered in 538, it delivered its message of death for three and a half prophetic years, just as Christ had delivered His message of life, for three and a half years. The two witnesses of Revelation eleven, which in the history of the French Revolution represented the Old and New Testaments, were also given power to prophesy for three and a half prophetic days.
Ang “adlaw-adlaw” nagrepresentar sa paganismo, ug ang paganong Roma mao ang gahum nga mipugong ug mipugong sa pag-alsa sa kapapahan ngadto sa trono sa yuta. Sumala sa gitagna sa basahon ni Daniel, ug pagkahuman gikompirmar sa kasaysayan, ug pagkahuman gipadayag sa mga manulonda kang William Miller ug pagkahuman gikompirmar ni Ellen White; niadtong 508, ang paganong pagpugong sa pagtubo sa kapapahan gikuha. Sama kang Cristo, sulod sa katloan ka tuig ang anticristo nangandam aron mapagahuman sa gahum niadtong 538. Si Cristo, ug ang anticristo, katloan ka tuig nga nangandam aron mapagahuman sa gahum. Sa dihang ang kapapahan napagahuman sa gahum niadtong 538, gipahayag niini ang iyang mensahe sa kamatayon sulod sa tulo ug tunga ka profetikong mga tuig, maingon nga si Cristo naghatud sa Iyang mensahe sa kinabuhi sulod sa tulo ug tunga ka tuig. Ang duha ka mga saksi sa Pinadayag onse, nga sa kasaysayan sa Rebolusyong Pranses nagrepresentar sa Daang Tugon ug sa Bag-ong Tugon, gihatagan usab ug gahum sa pagpanagna sulod sa tulo ug tunga ka profetikong mga adlaw.
And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 11:3.
Ug hatagan ko ug gahum ang akong duruha ka mga saksi, ug managna sila sulod sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka adlaw, nga nagsul-ob ug sako. Pinadayag 11:3.
In 1798, after twelve hundred and sixty prophetic days, the antichrist received its deadly wound, just as Christ died on the cross after twelve hundred and sixty days, and just as the two witnesses, representing the Word of God were slain in the street after twelve hundred and sixty days.
Niadtong 1798, human sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka mga profetikong adlaw, ang anticristo nakadawat sa iyang makamatayng samad, maingon nga si Cristo namatay sa krus human sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka adlaw, ug maingon usab nga ang duha ka mga saksi, nga nagrepresentar sa Pulong sa Dios, gipatay sa dalan human sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka adlaw.
On the third day Christ was resurrected, and one of the primary subjects of the antichrist in the book of Revelation is the healing of its deadly wound, or its resurrection. The resurrection of Christ occurred on the third day, and the resurrection of the two witnesses, occurred after three and a half days. The antichrist is resurrected symbolically on the third day, for on several prophetic witnesses, the third day is a symbol of the Sunday law. At the Sunday law, the sea beast of Revelation thirteen is resurrected, and the mark of the sea beast, becomes a test. Then the United Nations, the ten kings of Revelation seventeen, at the direction of the United States, who is the premier king of the ten kings, will lift the antichrist up as the head of the three-fold union, as the papacy ascends to the throne of the earth.
Sa ikatulong adlaw si Cristo nabanhaw, ug usa sa mga pangunang hilisgutan mahitungod sa anticristo diha sa basahon sa Pinadayag mao ang pagkaayo sa makamatay niyang samad, o ang iyang pagkabanhaw. Ang pagkabanhaw ni Cristo nahitabo sa ikatulong adlaw, ug ang pagkabanhaw sa duha ka mga saksi nahitabo human sa tulo ug tunga ka adlaw. Ang anticristo sa simbolikong paagi ginabanhaw sa ikatulong adlaw, kay sa pipila ka mga profetikong saksi, ang ikatulong adlaw usa ka simbolo sa balaod sa Domingo. Sa balaod sa Domingo, ang mananap gikan sa dagat sa Pinadayag trese mabanhaw, ug ang marka sa mananap gikan sa dagat mahimong usa ka pagsulay. Unya ang Nagkahiusang mga Nasod, ang napulo ka mga hari sa Pinadayag disisiete, ubos sa pagdumala sa Tinipong Bansa sa Amerika, nga mao ang pangulong hari sa napulo ka mga hari, mopataas sa anticristo ingon nga ulo sa tulo ka pilo nga panaghiusa, samtang ang kapapahan mosaka ngadto sa trono sa yuta.
“As we approach the last crisis, it is of vital moment that harmony and unity exist among the Lord’s instrumentalities. The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses. This union is cemented by the great apostate. While he seeks to unite his agents in warring against the truth he will work to divide and scatter its advocates. Jealousy, evil surmising, evilspeaking, are instigated by him to produce discord and dissension.” Testimonies, volume 7, 182.
“Sa diha nga nagakahiduol kita sa katapusang krisis, mahinungdanon kaayo nga ang panagkauyon ug panaghiusa anaa taliwala sa mga galamiton sa Ginoo. Ang kalibutan napuno sa unos ug gubat ug pagkabingkil. Apan ilalom sa usa ka pangulo—ang gahum sa pagka-papa—ang mga tawo maghiusa aron sa pagsukol batok sa Dios diha sa persona sa Iyang mga saksi. Kining panaghiusa gipalig-on sa dakong apostata. Samtang siya nagatinguha sa paghiusa sa iyang mga galamiton sa pagpakiggubat batok sa kamatuoran, magabuhat siya sa pagbahinbahin ug pagpatibulaag sa mga manlalaban niini. Ang pagpangabugho, daotang pagduda, ug pagpanlibak, ginadasig niya aron pagmugna og panagkasumpaki ug panagkabahinbahin.” Testimonies, volume 7, 182.
When the antichrist is resurrected, it ascends to the throne of the earth and leads the three-fold union on its march to Armageddon as Jezebel led Ahab to mount Carmel. The Psalmist Asaph, identifies ten nations, representing the United Nations, as an evil confederacy of God’s enemies, who lift up their “head,” which is the “papal power.”
Sa dihang ang antikristo banhawon pag-usab, mosaka kini sa trono sa yuta ug magamando sa tulo-ka-bahin nga panaghiusa sa pagmartsa niini paingon sa Armagedon, maingon nga si Jezebel maoy nangulo kang Ahab ngadto sa bukid sa Carmel. Ang salmista nga si Asaph nag-ila sa napulo ka mga nasod, nga nagrepresentar sa United Nations, ingon nga usa ka daotang panagkunsabo sa mga kaaway sa Dios, nga mopataas sa ilang “ulo,” nga mao ang “gahom sa pagka-papa.”
A Song or Psalm of Asaph. Keep not thou silence, O God: hold not thy peace, and be not still, O God. For, lo, thine enemies make a tumult: and they that hate thee have lifted up the head. They have taken crafty counsel against thy people, and consulted against thy hidden ones. They have said, Come, and let us cut them off from being a nation; that the name of Israel may be no more in remembrance. For they have consulted together with one consent: they are confederate against thee: The tabernacles of Edom, and the Ishmaelites; of Moab, and the Hagarenes; Gebal, and Ammon, and Amalek; the Philistines with the inhabitants of Tyre; Assur also is joined with them: they have holpen the children of Lot. Selah. Psalms 83:1–8.
Usa ka Awit o Salmo ni Asaph. Ayaw pagpakahilum, O Dios; ayaw pagpugngi sa Imong kaugalingon, ug ayaw pagpakahilum, O Dios. Kay, ania karon, ang Imong mga kaaway nagahimo ug kagubot; ug sila nga nagadumot Kanimo mipataas sa ulo. Sila nanaghimo ug malimbungong laraw batok sa Imong katawhan, ug nanagtinambagay batok sa Imong mga tinagoan. Sila miingon: Umari kamo, ug atong laglagon sila aron dili na sila mahimong usa ka nasod; aron ang ngalan sa Israel dili na gayud mahinumduman. Kay sila nanagtinambagay nga nagkahiusa; sila nakigsaad batok Kanimo: Ang mga balong-balong sa Edom, ug ang mga Ismaelihanon; sa Moab, ug ang mga Hagarenhon; ang Gebal, ug ang Ammon, ug ang Amalec; ang mga Filistehanon uban sa mga lumolupyo sa Tiro; ang Assur usab miduyog kanila: sila mitabang sa mga anak ni Lot. Selah. Mga Salmo 83:1–8.
The ensign of the three angels is then flying in the midst of heaven.
Ang bandila sa tulo ka mga anghel nagalupad na diha sa taliwala sa langit.
And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, Saying with a loud voice, Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come: and worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters. And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus. Revelation 14:6–12.
Ug nakita ko ang laing manolunda nga naglupad sa taliwala sa langit, nga may walay-kataposang maayong balita aron iwali ngadto kanila nga nagapuyo sa yuta, ug sa matag nasod, ug kaliwatan, ug pinulongan, ug katawhan, Nga nagaingon sa makusog nga tingog, Kahadloki ninyo ang Dios, ug ihatag kaniya ang himaya; kay miabot na ang takna sa iyang paghukom: ug simbaha ninyo siya nga nagbuhat sa langit, ug sa yuta, ug sa dagat, ug sa mga tuboran sa katubigan. Ug misunod ang laing manolunda, nga nagaingon, Napukan na ang Babilonia, napukan na, kadtong dakong siyudad, kay gipainom niya ang tanang kanasoran sa bino sa kapungot sa iyang pagpakighilawas. Ug ang ikatulong manolunda misunod kanila, nga nagaingon sa makusog nga tingog, Kon adunay bisan kinsa nga mosimba sa mapintas nga mananap ug sa iyang larawan, ug modawat sa iyang marka sa iyang agtang, o sa iyang kamot, Siya usab moinom sa bino sa kapungot sa Dios, nga gibubo nga walay pagsagol ngadto sa kopa sa iyang kaligutgut; ug siya pagasakiton pinaagi sa kalayo ug asupre sa atubangan sa mga balaang manolunda, ug sa atubangan sa Cordero: Ug ang aso sa ilang kasakit mosaka hangtod sa kahangtoran sa mga kahangtoran: ug sila walay kapahulayan adlaw ni gabii, sila nga nanagsimba sa mapintas nga mananap ug sa iyang larawan, ug bisan kinsa nga modawat sa marka sa iyang ngalan. Ania dinhi ang pagpailub sa mga balaan: ania dinhi sila nga nanagbantay sa mga sugo sa Dios, ug sa pagtuo ni Jesus. Pinadayag 14:6–12.
The ensign of the three angels will then be flying in the midst of heaven, but soon the antichrist will be lifted up to heaven by the ten kings of the United Nations. The ensign will then be proclaiming the message of “truth” and the antichrist will then be proclaiming the message of tradition and custom. The three angels are warning mankind to not accept the mark of the papacy, but the United States as the false prophet, will force the world to accept that very mark.
Ang bandila sa tulo ka mga manulonda maglupad unya sa taliwala sa langit, apan sa dili madugay ang anticristo igapataas ngadto sa langit sa napulo ka mga hari sa United Nations. Ang bandila magamantala unya sa mensahe sa “kamatuoran” ug ang anticristo magamantala unya sa mensahe sa tradisyon ug nabatasan. Ang tulo ka mga manulonda nagapasidaan sa katawhan nga dili dawaton ang marka sa pagka-papa, apan ang Tinipong Bansa sa Amerika, ingon nga mini nga propeta, mopugos sa kalibotan sa pagdawat nianang maong marka.
We will end here, and take it up in our next article.
Motapos kita dinhi, ug ipadayon kini sa sunod natong artikulo.