Sa ebanghelyo ni Juan, diha-diha dayon pagkahuman sa Katapusang Panihapon hangtod sa pag-adto ni Jesus sa Tanaman sa Getsemani, anaa ang usa ka hataas nga asoy gikan sa kapitulo katorse hangtod sa katapusan sa kapitulo disi-siyete. Tuyo ko nga hisgutan kining mga kapitulo sa mosunod nga artikulo. Kining artikuloha mao ang patukoranan sa pagtukod sa pagsabot ibabaw nianang mga kapitulo. Sa pagtan-aw sa reform line sa kasaysayan ni Cristo, ang panaghisgot ni Cristo ug sa Iyang mga tinun-an sa maong mga kapitulo nahitabo human lang sa madaugong pagsulod ug sa wala pa ang krus. Misulod si Jesus sa Jerusalem, unya nagkaon sa Iyang katapusang panihapon uban sa mga tinun-an, unya nahitabo ang maong asoy, ug pagkahuman niana miadto Siya sa Getsemani, ug sa tungang gabii sa maong adlaw gidakop Siya ug nagsugod ang pito ka lakang nga proseso nga modala ngadto sa paglansang sa krus. Siya ug ang mga tinun-an, sa pagtagna, nahimutang diha-diha dayon human sa Exeter camp meeting ug sa wala pa ang Great Disappointment, sa usa ka kasaysayan nga girepresentahan sa seventh month movement. Sa asoy nga nagsugod diha-diha dayon pagkahuman sa Katapusang Panihapon, ang unang butang nga giingon ni Jesus mao kini:
Ayaw pagkalisang ang inyong kasingkasing: kamo nagatoo sa Dios, magtoo usab kamo kanako. Juan 14:1.
Nasayran nga pipila na lamang ka oras ang nahibilin sa wala pa ang dakong kapakyasan, si Jesus nangita ug paagi sa paglig-on sa Iyang mga tinun-an alang sa umaabot nga krisis. Ang tinagong linya sa tagna sulod sa upat ka mga timaan nga naglangkob sa mga panghitabo nga gisimbolohan ingong pito ka mga dalugdog mao ang kasaysayan diin kining tulo ka mga lakang sa asoy diha sa Maayong Balita ni Juan mahitabo. Kana nga tinagong linya, sulod sa pito ka mga dalugdog, nagrepresentar sa kasaysayan gikan sa nahaunang kapakyasan ngadto sa ulahing kapakyasan.
Sa dili pa si Jesus mosulti kanila nga “dili magkalisod” ang ilang mga kasingkasing, si Judas Iscariote mibiya na sa panihapon aron moadto sa Sanhedrin sa ikatulo ug kataposang higayon. Sa dihang mibiya siya sa panihapon alang sa iyang ikatulong pakigkita, gitakpan niya ang iyang panahon sa pagsulay.
Sa sulod sa konteksto sa tinagong linya sulod sa simbolo sa pito ka mga dalugdog, ang malampusong pagsulod ni Cristo nagrepresentar sa Tungang Gabii nga Pagsinggit diin ang duha ka mga hut-ong sa mga magsisimba gipadayag. Ang timailhang agianan sa tunga-tungang letra sa Hebreohanon nga gigamit aron paghimo sa Hebreohanong pulong nga “kamatuoran,” mao ang ikanapulog-tulo nga letra sa alpabetong Hebreohanon. Ang napulog-tulo nagrepresentar sa pagsukol, ug ingon nga usa ka matagnaong timailhang agianan, kini nagrepresentar sa Tungang Gabii nga Pagsinggit diin ang mga buangbuang nga ulay nagrepresentar sa usa ka pagpadayag sa pagsukol, maingon usab kang Judas sa panahon sa timailhang agianan sa malampusong pagsulod.
“Aduna na ug sa kanunay adunay mga sampinit taliwala sa trigo, ang mga buang nga ulay uban sa mga manggialamon, kadtong walay lana sa ilang mga sudlanan uban sa ilang mga lamparahan. Adunay usa ka hakog nga Judas sa iglesia nga gipahamutang ni Cristo dinhi sa yuta, ug adunay mga Judas sa iglesia sa matag yugto sa iyang kasaysayan.” Signs of the Times, Oktubre 23, 1879.
Sa dihang gibalik ni Judas ang salapi, giangkon ang iyang pagbudhi kang Caiaphas ug unya kang Cristo, mipaingon siya aron magbitay sa iyang kaugalingon. Sa iyang paggawas sa hukmanan, misinggit siya pinaagi sa mao gayud nga mga pulong nga naghulagway sa kalisdanan sa ulay nga buang sa dihang ilang maila nga wala sila makabaton sa lana.
“Nakita ni Judas nga kawang lamang ang iyang mga pangamuyo, ug midalagan siya paggawas sa hall nga nagsinggit, Ulahi na kaayo! Ulahi na kaayo! Gibati niya nga dili siya arang mabuhi aron makita si Jesus nga ilansang sa krus, ug tungod sa pagkawalay paglaum migawas siya ug nagbitay sa iyang kaugalingon.” Desire of Ages, 722.
Si Judas naghulagway sa usa ka bakak nga mensahe sa Tungang Gabii nga Singgit sa dihang siya “midali paggawas gikan sa hawanan nga nagasinggit, Ulahi na kaayo! Ulahi na kaayo!” Ang mensahe sa kanunay nagapadayag ug duha ka hut-ong sa mga magsisimba, ug maingon sa kasaysayan sa mga Millerita, ang mga buang nga ulay nagpadayon human sa pag-abot sa tinuod nga mensahe sa Tungang Gabii nga Singgit uban sa usa ka bakak nga mensahe. Busa, sa kasaysayan sa mga Millerita, makita nato ang kalihukan nga nagpili kang William Miller ingon nga pangulo, samtang gisalikway ang mensahe sa ikatulong manulonda ug misupak sa gamayng panon nga misunod kang Cristo ngadto sa Labing Balaang Dapit.
“Ang akong hunahuna gidala ngadto sa umalabot, sa dihang igahatag na ang timaan. ‘Ania karon, nagaabot ang Pamanhonon; gumula kamo sa pagsugat kaniya.’ Apan ang uban malangan sa pag-angkon sa lana alang sa pagpuno pag-usab sa ilang mga lamparahan, ug sa ulahi na kaayo ilang mahibaloan nga ang kinaiya, nga gisimbolo sa lana, dili mapasa ngadto sa uban.” Review and Herald, Pebrero 11, 1896.
Ang ikatulong timailhan sa natagong kasaysayan nagrepresentar sa paghukom ug gisimbolohan sa katapusang letra sa Hebreohanong alpabeto. Ang maong letra mao ang “Tav,” ug sa dihang isulat kini, ang porma niini sama sa usa ka krus. Ang krus nagrepresentar sa paghukom.
Gikan sa unang kapakyasan sa kasaysayan sa mga Millerite hangtod sa Tingtang Cry, o gikan sa letra nga alpha hangtod sa ikanapulog-tulo nga letra, adunay usa ka ilhanan sa dalan nga nagrepresentar sa usa ka yugto sa panahon, nga giila ingon nga panahon sa paglangan sa sambingay sa napulo ka mga ulay, usa ka panahon sa paglangan nga anaa usab sa Habakkuk kapitulo dos. Gikan sa Tingtang Cry, o sa ikanapulog-tulo nga letra sa pagsukol, hangtod sa dakong kapakyasan, ang katapusang letra sa alpabeto, adunay usab usa ka yugto sa panahon nga gitawag nga “lihok sa ikapitong bulan,” dili tungod kay milungtad kini ug pito ka bulan, kondili tungod kay ang mensahe sa Tingtang Cry nagpaila nga si Cristo moanhi sa ikanapulo ka adlaw sa ikapitong bulan sa kalendaryo sa mga Judio, nga mao ang Adlaw sa Pagpasig-uli.
Ang konteksto sa asoy gikan sa Juan kapitulo katorse hangtod sa kapitulo disiotso nagsugod sulod sa usa ka yugto sa panahon nga nagtimaan sa kalihokan sa ikapitong bulan sa kasaysayan sa mga Millerite. Ang bug-at nga tahas sa asoy sa ebanghelyo ni Juan mao ang pag-andam sa mga tinun-an alang sa umaabot nga krisis sa krus (ang letra nga “Tav”). Busa gipaila ni Cristo nga gikan sa Iyang kamatayon hangtod sa Iyang pagkayab ngadto sa Iyang Amahan ug sa Iyang pagbalik, alang sa Iyang mga tinun-an kini mahimong usa ka yugto sa kasubo, kawalay-kasigurohan, ug kapakyasan sa gipaabot. Sama sa mga manalagnang kinaiya sa tanang unang mga kapakyasan sa gipaabot nga girepresentar sa pagpamatuod sa mga linya sa reporma, ang kapakyasan sa gipaabot naglakip sa usa ka kahimtang nga mahatud tungod sa pagpasagad sa usa ka importante nga kamatuoran nga napadayag na kaniadto. Ang kamatayon ni Cristo sa krus usa ka importante nga kamatuoran kaniadto ug karon, ug direkta Niyang gisultihan ang mga tinun-an nga Siya ilansang sa krus ug banhawon pag-usab, apan ang krisis dako kaayo, hilabihan ka bug-at, nga ilang hingkalimtan ang ilang angay unta nga nahinumdoman.
“Sa dihang si Cristo, ang Paglaum sa Israel, gilansang sa krus ug gibayaw maingon sa Iyang gisulti kang Nicodemo nga Siya pagabuhaton, ang paglaum sa mga tinun-an namatay uban kang Jesus. Dili nila mahubad ang maong butang. Dili nila masabtan ang tanan nga gisulti na ni Cristo kanila mahitungod niini sa wala pa kini mahitabo.” Faith and Works, 63.
Ang tibuok tumong sa asoy diha sa upat ka kapitulo sa Juan nga atong gihisgutan mao nga si Jesus nag-andam sa Iyang mga tinun-an alang sa panahon sa kasagmuyo nga ilang masinati sugod sa pagdakop kang Jesus sa tungang gabii, hangtod nga Siya mibalik human sa Iyang pagpanungas ngadto sa Iyang Amahan. Diha sa upat ka kapitulo sa Juan, kadtong yugto sa panahon sa dihang si Cristo wala uban sa mga tinun-an nagrepresentar sa usa ka panahon sa paglangan. Sa kasaysayan, kadtong yugto sa panahon, nga akong giila ingon nga panahon sa paglangan, nahitabo human sa krisis sa krus. Sa upat ka kapitulo nga atong andamon karon sa paghisgot, sa matagnaong paagi sila nagrepresentar sa panahon sa paglangan nga nagsugod sa nahaunang kasagmuyo, dili human sa dakong kasagmuyo sa krus.
Ngano nga akong gisugyot nga ang katapusang kapakyasan sa paglaom nga giandam ni Cristo ang Iyang mga tinun-an alang niini, maoy nagpatagway sa unang kapakyasan sa paglaom nga, diha sa linya sa reporma ni Cristo, mao ang kamatayon ni Lazaro? Kini nga pangutana kinahanglan masulbad una pa kita makakita sa asoy sa upat ka mga kapitulo sa Juan diha sa kahayag nga nagatuboy sa mga kamatuoran nga karon ginabukhad na may kalabotan sa tinagong kasaysayan sa pito ka mga dalugdog.
Sa kasaysayan ni Cristo, ang yugto sa panahon tali sa kamatayon ug pagkabanhaw ni Lazaro motakdo sa panahon sa paglangan. Unya miadto si Cristo sa Jerusalem alang sa Iyang mahimayaong pagsulod. Si Cristo sa Juan 14 nagasulti sa Iyang mga tinun-an sulod sa kasaysayan sa mahitabo nga kalihokan sa ikapitong bulan nga nagsugod sa dihang ang panahon sa paglangan nahuman na sa pag-abot sa mensahe sa Taliwala sa Gabii nga Singgit, nga maoy nagpasiugda sa kalihokan sa ikapitong bulan.
Aron masabtan kon sa unsang paagi ang Hebreohanon nga pulong nga “kamatuoran” nagpamatuod sa pag-ila sa tinagong kasaysayan nga gibuksan na gikan sa simbolikong kasaysayan sa pito ka mga dalugdog, nagkinahanglan kini ug maampingong pagsusi sa mensahe nga gihatag ni Cristo niadtong panahona ngadto sa iyang mga tinun-an diha sa Juan kapitulo katorse hangtod sa kapitulo disi-siyete. Usa ka pananglitan sa timailhan sa dakong kapakyasan nga gigamit aron paglarawan sa timailhan sa unang kapakyasan makita diha sa kasinatian sa mga tinun-an didto sa dalan paingon sa Emaus.
Ang nagtapos sa panahon sa paglangan sa kasaysayan sa mga Millerite mao ang pagtul-id sa kaniadto napakyas nga tagna sa 1843. Ang buluhaton ni Samuel Snow sa pagpalambo sa mensahe nga nagpasiugda sa kalihokan sa ikapitong bulan, nga mitapos sa Dakong Kapakyasan, mahimong masubay sa kasaysayan pinaagi sa pagsunod sa pagtubo sa pagsabot ni Samuel Snow pinaagi sa iyang gipatik nga mga sinulat ug sa iyang mga publikong presentasyon nga nag-una sa camp meeting sa Exeter. Ang giinspirar nga komentaryo nagduol niana nga paglambo sa lahi nga paagi kay sa yano lamang nga historikal nga paglambo sa kinatumyan nga mensahe ni Snow. Gipahibalo kita ni Sister White nga ang mensahe naila sa dihang gikuha sa Ginoo ang Iyang kamot gikan sa usa ka sayop sa mga numero diha sa tsart ni Habakkuk sa 1843.
“Nakita ko ang katawohan sa Dios nga malipayon sa pagpaabut, nagapaabot sa ilang Ginoo. Apan gituyo sa Dios ang pagsulay kanila. Gitabonan sa Iyang kamot ang usa ka sayop sa pag-ihap sa mga tagnaong kapanahonan. Kadtong nagpaabut sa ilang Ginoo wala makamatikod niining sayopa, ug bisan ang labing kinaadman nga mga tawo nga misupak sa maong panahon napakyas usab sa pagkakita niini. Gituyo sa Dios nga ang Iyang katawohan makaagom ug kapakyasan sa ilang gipaabut. Milabay ang panahon, ug kadtong nagpaabut uban ang malipayong paglaum sa ilang Manluluwas nangasubo ug nangaluya ang kasingkasing, samtang kadtong wala mahigugma sa pagpakita ni Jesus, kondili midawat sa mensahe tungod sa kahadlok, nalipay nga Siya wala moanhi sa panahon sa ilang gipaabut. Ang ilang pag-angkon sa pagtuo wala makalihok sa kasingkasing ug wala makaputli sa kinabuhi. Ang paglabay sa panahon maayong gikatuyo aron mapadayag ang ingon nianang mga kasingkasing. Sila mao ang unang mitalikod ug mibiaybiay sa mga masulob-on ug nasagmuyo nga mga tawo nga sa pagkatinuod nahigugma sa pagpakita sa ilang Manluluwas. Nakita ko ang kaalam sa Dios sa pagsulay sa Iyang katawohan ug sa paghatag kanila ug mapanukidukidong pagsulay aron mahibaloan kadtong mokulhod ug motalikod sa takna sa kagul-anan.
“Si Jesus ug ang tibuok panon sa langit mitan-aw uban sa kalooy ug gugma niadtong mga nagpaabut sa matam-is nga paglaum nga makita Siya nga maoy gihigugma sa ilang mga kalag. Ang mga manulonda naglibot kanila, aron sa paglig-on kanila sa takna sa ilang pagsulay. Kadtong mga nagpasagad sa pagdawat sa mensahe gikan sa langit gipasagdan sa kangitngit, ug ang kasuko sa Dios misilaub batok kanila, tungod kay wala nila dawata ang kahayag nga Iyang gipadala kanila gikan sa langit. Kadtong matinumanong mga nasagmuyo, nga dili makasabut nganong ang ilang Ginoo wala moanhi, wala biyaa sa kangitngit. Pag-usab gidala sila ngadto sa ilang mga Biblia aron sa pagsusi sa mga panahon sa tagna. Ang kamot sa Ginoo gikuha gikan sa mga numero, ug ang sayop gipatin-aw. Ilang nakita nga ang mga panahon sa tagna miabot ngadto sa 1844, ug nga ang mao ra nga pamatuod nga ilang gipadayag aron pamatud-an nga ang mga panahon sa tagna natapos sa 1843, maoy nagpamatuod nga kini matapos sa 1844. Ang kahayag gikan sa Pulong sa Dios misidlak ibabaw sa ilang kahimtang, ug ilang nadiskobrehan ang usa ka panahon sa paglangan—‘Bisan pa maglangan kini [ang panan-awon], hulata kini.’ Sa ilang gugma alang sa dihadiha nga pag-anhi ni Cristo, ilang wala matagad ang paglangan sa panan-awon, nga gituyo aron ipakita ang tinuod nga mga nagpaabut. Pag-usab aduna silay usa ka takna sa panahon. Apan nakita ko nga daghan kanila wala makahimo sa pagbangon ibabaw sa ilang hilabihang kasagmuyo aron mabatonan ang maong sukod sa kasibot ug kusog nga maoy nagtimaan sa ilang pagtoo niadtong 1843.
“Si Satanas ug ang iyang mga manulonda nakadaug batok kanila, ug kadtong dili modawat sa mensahe nagdayeg sa ilang kaugalingon tungod sa ilang halayo’g tan-awng paghukom ug kaalam sa dili pagdawat sa limbong, sumala sa ilang pagtawag niini. Wala nila maamgohi nga ilang gisalikway ang tambag sa Dios batok sa ilang kaugalingon, ug nga sila nagbuhat nga usa uban kang Satanas ug sa iyang mga manulonda aron sa paglibog sa katawohan sa Dios, nga nagkinabuhi subay sa mensaheng gipadala gikan sa langit.”
“Ang mga magtotoo niining mensahe ginalupig sa mga iglesia. Sulod sa usa ka panahon, kadtong dili modawat sa mensahe gipugngan sa kahadlok gikan sa pagbuhat sumala sa mga pagbati sa ilang mga kasingkasing; apan ang paglabay sa panahon nagpadayag sa ilang tinuod nga mga pagbati. Nangandoy sila sa pagpahilom sa pagpamatuod nga gibati sa mga nagpaabut nga napugos silang ipas-an, nga ang mga panahon sa tagna miabot hangtod sa 1844. Sa katin-aw ang mga magtotoo mipasabut sa ilang sayop ug mihatag sa mga katarungan ngano nga ilang gipaabut ang ilang Ginoo sa 1844. Ang ilang mga mingsupak walay ikadalit nga mga pangatarungan batok sa gamhanang mga katarungan nga gihatag. Apan ang kasuko sa mga iglesia misilaob; determinado sila nga dili mamati sa ebidensiya, ug sa pagsirado sa pagpamatuod gikan sa mga iglesia, aron ang uban dili makadungog niini. Kadtong nangahas nga dili ihikaw gikan sa uban ang kahayag nga gihatag sa Dios kanila, gipapahawa gikan sa mga iglesia; apan si Jesus uban kanila, ug sila malipayon sa kahayag sa Iyang nawong. Giandam sila sa pagdawat sa mensahe sa ikaduhang manulonda.” Early Writings, 235–237.
Ang kasaysayan nga bag-o pa nahisaysay naghulagway, lakip sa ubang mga butang, sa kasinatian sa Hulyo 18, 2020, apan ang punto nga buot ko nga inyong palandunga mao nga ang pagsabot nga ginarepresentahan sa mensahe sa Midnight Cry, sumala sa gihatag ni Samuel Snow sa Exeter camp meeting, ginarepresentahan dili sa historikal nga buluhaton ni Snow, kondili sa lihok sa kamot sa Ginoo. Ang Iyang kamot maoy mitabon sa usa ka sayop, ug sa dihang Iyang gikuha ang Iyang kamot, ang mga Millerita nakasabot na unya sa ilang kapakyasan, ug usab nakasabot nga sila diay anaa sa panahon nga ginarepresentahan ingon nga panahon sa paglangan.
Ang pagkuha sa Iyang kamot maoy usa ka hinungdanong elemento sa mga tinun-an nga didto sa dalan paingon sa Emmaus. Kini naghulagway sa katapusan sa yugto nga nailhan ingon nga panahon sa paghulat ug matapos diha sa pagsabot nga girepresentar sa mensahe sa Tungang Gabii nga Singgit. Apan ang hulagway sa Emmaus nahitabo human sa krus, nga nagrepresentar sa Dakong Kapakyasan, dili sa unang kapakyasan sa kamatayon ni Lazaro.
Ug ania karong adlawa, duruha kanila ang nangadto sa usa ka baryo nga ginganlag Emmaus, nga mga kan-uman ka estadio ang gilay-on gikan sa Jerusalem. Ug sila nanag-istoryahanay mahitungod niining tanang mga butanga nga nahitabo. Ug nahitabo nga, samtang sila nagpakigpulongay ug nangatarongan, si Jesus gayud miduol ug mikuyog kanila. Apan ang ilang mga mata gipugngan aron dili nila siya maila. Ug siya miingon kanila, Unsang mga pulong sa pagpakig-estorya kini nga inyong gisinabtan sa usa’g usa, samtang kamo nagalakaw, ug nagmasulob-on? Lucas 24:13–16.
Ang pulong “mga mata” sa maong teksto nagrepresentar sa panan-aw, labaw pa kay sa mismong organo sa mata. Ang pulong “holden” nagpasabot og kusog. Ang mga tinun-an wala makahimo sa pagsabot sa panan-awon sa krus kay gitabonan ni Cristo ang ilang abilidad sa pagtan-aw sa manalagnong panan-awon sa krus. Ang kamot ni Cristo simbolo sa Iyang kusog. Ang kasubo nga giila ni Jesus nagrepresentar sa ilang dakong kapakyasan sa paglaom. Human sa dugang pang pakigpulong sa mga nasagmuyo nga mga tinun-an, si Cristo misugod sa pagsulti.
Unya miingon kanila, O mga buang, ug mga mahinay ug kasingkasing sa pagtuo sa tanan nga gisulti sa mga propeta: Dili ba kinahanglan nga si Cristo magaantus niining mga butanga, ug mosulod sa iyang himaya? Ug sugod kang Moises ug sa tanang mga propeta, iyang gipasabut kanila sa tanang mga Kasulatan ang mga butang mahitungod sa iyang kaugalingon. Ug sila nagkaduol sa baryo nga ilang padulngan; ug siya nagpakaaron-ingnon nga mopadayon pa unta siya sa unahan. Apan ilang gipugos siya, nga nagaingon, Pabilin uban kanamo: kay hapit na ang kagabhion, ug daku na ang pagkahapon sa adlaw. Ug siya misulod aron mopabilin uban kanila. Lucas 24:25–29.
Gitudloan ni Jesus ang mga tinun-an pinaagi sa paggamit sa “historicist” nga pamaagi sa paghubad sa Biblia, nga nagdala sa mga linya sa tagna gikan kang Moises padayon sa balaang kasaysayan aron mailhan ang kasaysayan sa krus. Gigamit ni Jesus ang mga linya sa nangaging tagnaong kasaysayan, nga nagrepresentar sa karaang mga alagianan ug sa pamaagi sa linya ibabaw sa linya, aron tudloan ang mga napakyas sa paglaom nga mga tinun-an. Sa dihang Siya daw mopadayon sa paglakaw nga wala sila, gipugos nila Siya sa pagsulod ug sa pagpabilin uban kanila. Atua sila sa panahon sa paglangan, ug si Cristo hapit na kuhaon ang Iyang kamot gikan sa ilang mga mata. Sa dihang makuha na ang Iyang kamot, ang panahon sa paglangan matapos na, ug sa ilang pagdali pinaagi sa kangitngit paingon balik sa Jerusalem ug ngadto sa napulo ug usa ka mga tinun-an, ilang gitipo ang kapaspason sa pagpasa sa mensahe sa Midnight Cry.
Ug nahitabo nga, samtang naglingkod siya uban kanila sa pagpangaon, mikuha siya ug tinapay, ug gipanalanginan kini, ug gipikaspikas, ug gihatag kanila. Ug nangabuka ang ilang mga mata, ug ila siya nga nailhan; ug nawala siya gikan sa ilang panan-aw. Lucas 24:31.
Gikuha ni Jesus ang Iyang kamot nga nagkupot sa ilang pagsabot sa maong profetikanhong panan-awon, ug sa dihang gibuhat Niya kini, ilang nailhan Siya. Gidala ni Jesus ngadto kanila ang mensahe sa Tunga-tungang Gabii nga Singgit, ug ilang gidawat kini samtang nagkaon, kay ang matag mensahe kinahanglan kan-on. Diha-diha silang midali “sama sa usa ka higanteng balod nga milukop sa tibuok yuta” aron sa pagsugilon niini ngadto sa napulog usa ka mga tinun-an.
Ug miingon sila sa usag usa, Wala ba magdilaab ang atong kasingkasing sulod kanato samtang nakigsulti siya kanato diha sa dalan, ug samtang iyang gibuksan kanato ang mga Kasulatan? Ug mitindog sila niadtong maong taknaa, ug mibalik sa Jerusalem, ug ilang nakita ang napulog-usa nga nanagkatigom, ug kadtong mga kauban nila, Nga nagaingon, Ang Ginoo sa pagkatinuod nabanhaw na, ug nagpakita kang Simon. Ug ilang gisugilon ang mga nahitabo diha sa dalan, ug giunsa nila siya pag-ila sa pagpikas sa tinapay. Ug samtang nagasulti pa sila niini, si Jesus gayud mitindog sa taliwala nila, ug miingon kanila, Ang pakigdait anaa kaninyo. Apan nangahadlok sila ug nangalisang, ug naghunahuna nga nakakita sila ug espiritu. Ug siya miingon kanila, Nganong nangasamok kamo? ug nganong may mga hunahuna nga motungha sa sulod sa inyong mga kasingkasing? Tan-awa ang akong mga kamot ug ang akong mga tiil, nga ako gayud kini: hikapa ako, ug tan-awa; kay ang espiritu walay unod ug mga bukog, ingon sa inyong nakita nga ania kanako. Ug sa nakasulti na siya niini, iyang gipakita kanila ang iyang mga kamot ug ang iyang mga tiil. Ug samtang wala pa sila motoo tungod sa kalipay, ug nanghibulong, siya miingon kanila, Aduna ba kamo dinhi ug makaon? Ug ilang gihatag kaniya ang usa ka tipik nga sinugbang isda, ug sa usa ka udlot sa putyokan. Ug iyang gikuha kini, ug gikaon sa ilang atubangan. Ug siya miingon kanila, Mao kini ang mga pulong nga akong gisulti kaninyo, samtang uban pa ako kaninyo, nga ang tanang mga butang kinahanglan matuman, nga nahisulat sa Kasugoan ni Moises, ug sa mga manalagna, ug sa mga salmo, mahitungod kanako. Unya gibuksan niya ang ilang salabutan, aron ilang masabtan ang mga Kasulatan. Lucas 24:32–45.
Sama sa nahitabo sa mga tinun-an diha sa dalan paingon sa Emaus, si Jesus mipresentar sa mensahe pinaagi sa nangaging sagradong mga kasaysayan sa Biblia aron ipatin-aw ang kasaysayan sa Iyang kamatayon ug pagkabanhaw, ug gibuhat Niya kini pinaagi sa paghatag kanila og usa ka pananglitan sa pagkaon. Ang katawhan sa Dios kinahanglan mokaon sa mensahe. Diha sa ilang kawalay kasigurohan ug kasubo, gihatod ni Jesus ngadto sa katapusan ang panahon sa paglangan nga nahitabo sukad sa Iyang kamatayon hangtod sa Iyang pagkabanhaw, pagkayab, ug pagbalik pinaagi sa pag-abli sa ilang salabutan ngadto sa mensahe sa karon nga kamatuoran nga gitukod ibabaw sa sagradong mga kasaysayan sa nangagi nga gihiusa, linya ibabaw sa linya.
Busa, ang duha ka mga tinun-an diha sa dalan paingon sa Emmaus (nga nagrepresentar sa ikaduhang manulonda nga gidugtong ug gihatagan og gahum pinaagi sa mensahe sa Tunga-tungang Panawag) nag-ila sa panahon sa paghulat nga misunod sa krus ingon nga mao ang panahon sa paghulat nga miuna sa Tunga-tungang Panawag. Busa, ang kasubo sa tinun-an nagrepresentar sa nahaunang kapakyasan sa linya sa tagna, dili ang dakong kapakyasan.
Ang sugilanon sa Emmaus unya gisubli uban sa napakyas nga napulog-usa ka mga tinun-an. Miduol si Jesus kanila, nagtudlo kanila mahitungod sa katumanan sa pulong nga matagnaon pinaagi sa metodolohiya sa “historicism,” ug unya giablihan Niya ang ilang pagsabot, samtang nagkaon. Ang sinugdanan sa sugilanon nagpaila sa katapusan sa sugilanon. Unya gipahigayon ni Jesus ang ikatulong saksi sa kamatuoran nga ang kapakyasan sa krus mahimong ipatuman sa matagnaong paagi ngadto sa nahaunang kapakyasan. Gihatag Niya ang ikatulong saksi sa estruktura sa kasaysayan pinaagi sa pagsulti kanila nga magpabilin sa Jerusalem hangtod nga makadawat sila ug gahum gikan sa kahitas-an.
Ug miingon Siya kanila, Mao kini ang nahisulat, ug mao usab ang angay nga si Cristo magaantus ug mabanhaw gikan sa mga patay sa ikatulong adlaw: Ug nga ang paghinulsol ug kapasayloan sa mga sala igawali sa Iyang ngalan ngadto sa tanang mga nasud, sugod sa Jerusalem. Ug kamo mao ang mga saksi niini nga mga butang. Ug, ania karon, igapadala Ko kaninyo ang saad sa Akong Amahan; apan pabilin kamo sa siyudad sa Jerusalem, hangtod nga mapanalipdan kamo sa gahum gikan sa kahitas-an. Ug Iyang gidala sila ngadto sa gawas hangtod sa Betania, ug Iyang gibayaw ang Iyang mga kamot, ug gipanalanginan sila. Ug nahitabo, samtang Iyang gipanalanginan sila, Siya mibulag gikan kanila, ug gibayaw ngadto sa langit. Ug ilang gisimba Siya, ug mibalik sa Jerusalem uban ang dakong kalipay: Ug sa kanunay didto sila sa templo, nga nagadayeg ug nagapanalangin sa Dios. Amen. Lucas 24:46–53.
Ang hulagway sa mga tinun-an diha sa dalan paingon sa Emaus nag-ilhan sa usa ka panahon sa paghulat nga nagsugod sa Iyang kamatayon hangtod Siya nabanhaw ug mikayab ngadto sa Iyang Amahan. Ang panahon sa paghulat natapos alang sa mga tinun-an sa Emaus sa dihang ang mensahe mahitungod sa mga hitabo sa krus napalig-on pinaagi sa pamaagi sa paghiusa sa mga linya sa nangaging sagradong mga kasaysayan, linya ibabaw sa linya. Unya ang mensahe gidala sa mga tinun-an sa labing madali nga paagi nga ilang mahimo. Unya si Jesus nakigtagbo sa napulo ug usa ka mga tinun-an, sa makausa pa gihisgotan ang pagkaon sa usa ka panihapon, gigamit ang linya ibabaw sa linya aron pamatud-an ang mensahe, ug sama sa mga tinun-an sa Emaus Iyang gibuksan ang ilang salabutan ug mipahawa. Apan dili pa sa wala pa Niya maila ang kasaysayan sa paghulat didto sa Jerusalem hangtod nga ang panahon sa paghulat matapos sa pag-abot sa Espiritu Santo sa Pentecostes.
Sa dihang gisultihan ni Jesus ang Iyang mga tinun-an nga magpabilin sa Jerusalem, kana mao ang katapusan sa sugilanon sa dalan paingon sa Emmaus. Ang sinugdanan sa maong sugilanon nagrepresentar sa usa ka kapakyasan sa gipaabot, gisundan sa usa ka panahon sa pagpabilin, ug dayon gisundan sa usa ka pagpadayag sa kamatuoran nga nagrepresentar sa mensahe sa Tunga-tungang Singgit. Kadtong pagpadayag sa kamatuoran natuman sa dihang gikuha ni Cristo ang Iyang kamot, nga maoy “nakapugong” sa mga mata sa mga tinun-an. Mao kana ang sinugdanan sa sugilanon, ug ang tunga sa sugilanon gisubli pinaagi sa mao rang sugilanon sa dihang gikuha ni Cristo ang kapakyasan sa gipaabot gikan sa napulog-usa ka mga tinun-an pinaagi sa pagpadayag sa Iyang kaugalingon ug sa pagbukas sa ilang salabutan sa Iyang Pulong. Unya ang katapusang saksi sa maong susamang profetikanhong estruktura nga nagsugod sa unang kapakyasan sa gipaabot, dili sa dakong kapakyasan sa gipaabot.
Ang kasaysayan gikan sa Emaus ngadto sa Pentecostes naghatag ug tulo ka mga saksi sa unang kapakyasan sa paglaum, sa panahon sa paglangan, ug sa Singgit sa Tungang Gabii, apan ang tinuod nga kapakyasan sa paglaum nga mao ang timaan sa dalan sa sinugdanan sa matag usa sa tulo ka mga saksi mao gayud ang ikaduhang kapakyasan sa paglaum, dili ang una. Ang pag-ila nga ang timaan sa dalan nga mao ang Dakong Kapakyasan sa Paglaum sa kasaysayan sa mga Millerite gigamit sa paghulagway sa unang kapakyasan sa paglaum sa kasaysayan sa mga Millerite maoy hinungdanon sa pagsabot sa asoy nga atong makita sa upat ka mga kapitulo sa Juan nga nahitabo tali sa pagpangaon nga nahitabo sa katapusang panihapon ug sa pagdakop sa tungang gabii sa tanaman sa Getsemani. Angay nga ilhon nga sa dihang si Jesus mipakita sa napulo ug usa ka mga tinun-an ug mikaon uban kanila, nangutana siya, “Ngano nga nangalisang kamo? ug ngano nga may mga hunahuna nga motungha sa inyong mga kasingkasing?”
Diha-diha human siya makakaon sa katapusang panihapon diha sa basahon ni Juan, ang pahayag nga atong pagatun-an nagsugod pinaagi sa mga pulong ni Cristo nga nagaingon kanila, “Ayaw kaguola ang inyong mga kasingkasing.” Sulod sa lima ka adlaw, ilang hingkalimtan kadtong maong sugo. Ang kapitulo katorse hangtod sa kapitulo disisiete sa ebanghelyo ni Juan nagrepresentar sa nahaunang kapakyasan sa Hulyo 18, 2020, nga nagpasulod sa usa ka panahon sa paglangay, nga nagpadulong ngadto sa Pinadayag ni Jesucristo nga giablihan sa dili pa manira ang probation, ug nagrepresentar sa mensahe sa Singgit sa Tunga-tungang Gabi-i. Kana nga mensahe nagpasulod sa usa ka yugto sa panahon nga gitipoan sa kalihokan sa ikapitong bulan ug gitipoan usab sa paspas nga pagdagan sa mga tinun-an sa Emaus paingon sa Jerusalem sa halalum nga kagabhion. Kana nga kasaysayan mao ang girepresentahan sa tulo ka Hebreohanon nga mga letra nga gigamit ni Cristo aron sa pagrepresentar sa Iyang kaugalingon ingon nga ang “Kamatuoran.”
Diha sa pagsaysay niining upat ka mga kapitulo sa Juan atong makita dili lamang nga ang buhat sa Balaang Espiritu gikailhan ingon nga mao rang mga lakang nianang maong pulong, kondili usab dinhi makita ang labing maayong ebidensiya sa pagsuporta sa mga pag-angkon nga karon ginahimo nga ang katapusang katumanan sa mensahe sa Midnight Cry karon sa hinayhinay ginapadayag sa Exeter camp meeting gikan sa ikanapulog-duha sa Agosto hangtod sa ikanapulog-pito. Sa dihang ang mensahe sa katapusan maila na sa nagahulat nga mga balaan, ang kalibutan igalumos ngadto sa krisis sa balaod sa Domingo samtang kadtong mga mensahero magdala sa katapusang mensahe sa pasidaan sa “katapusang mga adlaw” ngadto sa usa ka kalibutang nagakahingpit sa kamatayon.