The prophetic history that has been opened up within the seven thunders identifies the history we are now in. The secret was hidden until the history it represented arrived. It is the time when the Comforter, the Spirit of “truth” reveals the truth that John called the Revelation of Jesus Christ, for Jesus Christ is the Truth. It is not simply that the word “truth” represents the character of God. And it is not simply a revelation of the wonderful linguist, that the Hebrew word “truth” is used in such profound ways throughout the Scriptures. But is also the amazing miracle that when understood becomes the key for opening the prophecies of the book of Revelation, and in so doing it opens the entire Bible. But it is only for those willing to see, hear, and keep those things written therein for the time is at hand.

Ang mapanagnaong kasaysayan nga gipadayag sulod sa pito ka mga dalugdog nag-ila sa kasaysayan nga atong ginapuy-an karon. Ang tinago gitago hangtod miabut ang kasaysayan nga iyang girepresentar. Kini mao ang panahon nga ang Maglilipay, ang Espiritu sa “kamatuoran,” magapadayag sa kamatuoran nga gitawag ni Juan nga ang Pinadayag ni Jesu-Cristo, kay si Jesu-Cristo mao ang Kamatuoran. Dili lamang nga ang pulong nga “kamatuoran” nagarepresentar sa kinaiya sa Dios. Ug dili usab lamang kini usa ka pagpadayag sa kahibulongang pinulonganhanon, nga ang Hebreohanong pulong alang sa “kamatuoran” gigamit sa hilabihan kalalom nga mga paagi sa tibuok Kasulatan. Kondili usab kini mao ang katingalahang milagro nga, sa dihang masabtan, mahimong yawe sa pag-abli sa mga tagna sa basahon sa Pinadayag, ug sa pagbuhat niana, ginabuksan niini ang tibook Biblia. Apan alang lamang kini sa mga andam nga makakita, makadungog, ug magatuman niadtong mga butang nga nahisulat didto, kay ang panahon haduol na.

In order for men to recognize the “truth” in such a way to be sanctified by it, requires the presence of the Holy Spirit. Men can intellectually understand the word “truth,” and even be amazed at the significance of it, but the “truth” must be eaten. It must be internalized and made a part of a person’s experience, for the word conveys the creative power of God to those who seek to be transformed into the image of Christ. One of the starting places of my personal investigation of the Hebrew word translated as “truth” was the Hebrew scholars, who also address the amazing nature of the word “truth” and its usage in the Bible. But there is no reason to believe that their intellectual understanding of the word “truth” has led them to Christ.

Aron ang mga tawo makaila sa “kamatuoran” sa ingon nga paagi nga mabalaan pinaagi niini, gikinahanglan ang presensya sa Espiritu Santo. Ang mga tawo makahimo sa intelektuwal nga pagsabot sa pulong nga “kamatuoran,” ug bisan mahitingala sa kahulogan niini, apan ang “kamatuoran” kinahanglan kan-on. Kinahanglan kining mapasulod sa sulod ug mahimong kabahin sa kasinatian sa usa ka tawo, kay ang pulong nagadala sa mamugnaong gahum sa Dios ngadto sa mga nagapangita nga mausab ngadto sa dagway ni Cristo. Usa sa mga sinugdanang dapit sa akong personal nga pagsusi sa Hebreohanong pulong nga gihubad ingon nga “kamatuoran” mao ang mga Hebreohanong eskolar, nga usab naghisgot sa kahibulongang kinaiya sa pulong nga “kamatuoran” ug sa paggamit niini diha sa Biblia. Apan walay hinungdan sa pagtuo nga ang ilang intelektuwal nga pagsabot sa pulong nga “kamatuoran” nagdala kanila ngadto kang Cristo.

The prophetic fact that the word needs to be eaten with the presence of the Holy Spirit echoes of Sister White’s definition of the “oil” in the parable of the ten virgins, and also her description of the two classes of virgins that are waiting for the Bridegroom.

Ang propetikong kamatuoran nga ang pulong kinahanglan kan-on uban sa presensya sa Balaang Espiritu nagapalanog sa depinisyon ni Sister White sa “lana” diha sa sambingay sa napulo ka ulay, ug usab sa iyang paghulagway sa duha ka hut-ong sa mga ulay nga nagahulat sa Pamanhonon.

A symbol most often has more than one meaning, and the meaning is to be defined by the context where the symbol is located. It is not to be defined by the grammatical expert’s definition of the word or by the historical time frame when the word was written. Those two approaches are what the theologians of Adventism have grasped in order to deny the “truth.” A symbol is defined by the context where it is employed. Within the Spirit of Prophecy, the word “oil” in the parable of the ten virgins represents at least a few different things depending on the context of the passage where the “oil” is found. Why does one class of virgins possess the oil and the other not?

Ang usa ka simbolo sa kasagaran adunay labaw pa sa usa ka kahulogan, ug ang kahulogan niini kinahanglan ipasabut pinaagi sa konteksto diin nahimutang ang simbolo. Dili kini angay ipasabut pinaagi sa depinisyon sa pulong sumala sa eksperto sa gramatika o pinaagi sa historikal nga yugto sa panahon sa dihang gisulat ang pulong. Kining duha ka pamaagi mao ang gisagop sa mga teologo sa Adventismo aron isalikway ang “kamatuoran.” Ang usa ka simbolo ipasabut pinaagi sa konteksto diin kini gigamit. Sulod sa Espiritu sa Tagna, ang pulong nga “lana” sa sambingay sa napulo ka ulay nagarepresentar ug labing menos pipila ka nagkalainlaing mga butang sumala sa konteksto sa teksto diin makita ang “lana.” Ngano nga ang usa ka pundok sa mga ulay adunay lana ug ang usa wala?

“There is a world lying in wickedness, in deception, and delusion, in the very shadow of death,—asleep, asleep. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them? My mind is carried to the future when the signal will be given, ‘Behold the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him.’ But some will have delayed to obtain the oil for replenishing their lamps, and too late they will find that character, which is represented by the oil, is not transferable. That oil is the righteousness of Christ. It represents character, and character is not transferable. No man can secure it for another. Each must obtain for himself a character purified from every stain of sin.” Bible Echo, May 4, 1896.

“Adunay usa ka kalibotan nga nagahigda diha sa pagkadaotan, sa paglimbong, ug sa pagpataka, diha gayud sa landong sa kamatayon,—natulog, natulog. Kinsa man ang nagabati sa kasakit sa kalag aron pukawon sila? Unsang tingoga ang makaabot kanila? Ang akong hunahuna gidala ngadto sa umalabot sa dihang ihatag ang timaan, ‘Ania karon, ang Pamanhonon nagaabut; panggula kamo sa pagsugat Kaniya.’ Apan ang uban malangan sa pag-angkon sa lana alang sa pagpuno pag-usab sa ilang mga lamparahan, ug sa ulahi na kaayo ilang makita nga ang kinaiya, nga gilarawan pinaagi sa lana, dili ikahatag ngadto sa lain. Kana nga lana mao ang pagkamatarong ni Cristo. Kini nagrepresentar sa kinaiya, ug ang kinaiya dili ikahatag ngadto sa lain. Walay tawo nga makasiguro niini alang sa usa pa. Ang matag-usa kinahanglan mag-angkon alang sa iyang kaugalingon sa usa ka kinaiya nga hinlo gikan sa matag mansa sa sala.” Bible Echo, Mayo 4, 1896.

The foolish virgins do not possess the character necessary to succeed in the soon-coming crisis. They lack Christ’s righteousness. But the oil is also a message, and the oil in the parable of the ten virgins in the “last days” is the final warning message represented by the Revelation of Jesus Christ that is to be heard, read and kept.

Ang mga buang nga ulay walay kinaiya nga gikinahanglan aron magmalampuson sa umalabot nga krisis nga haduol na kaayo. Kulang kanila ang pagkamatarong ni Cristo. Apan ang lana usa usab ka mensahe, ug ang lana sa sambingay sa napulo ka ulay sa “kataposang mga adlaw” mao ang katapusang mensahe sa pasidaan nga girepresentahan sa Pinadayag ni Jesu-Cristo nga pagapamatian, pagabasahon, ug pagabantayan.

“The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

“Ang mga dinihog nga nagatindog tupad sa Ginoo sa tibook nga yuta, anaa sa kahimtang nga kaniadto gihatag kang Satanas ingon nga nagatabon nga kerubin. Pinaagi sa mga balaan nga binuhat nga nagalibot sa iyang trono, ang Ginoo nagapadayon sa walay hunong nga pakigpahimangno sa mga pumoluyo sa yuta. Ang bulawanong lana nagalarawan sa grasya nga pinaagi niana ang Dios nagapadayon sa pagsangkap sa mga lamparahan sa mga magtutuo, aron dili kini magakurap ug mapalong. Kon dili pa ibubo kining balaan nga lana gikan sa langit diha sa mga mensahe sa Espiritu sa Dios, ang mga galamiton sa dautan adunay bug-os nga pagpugong ibabaw sa mga tawo.”

“God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

“Ang Dios mapasipad-an sa dihang dili nato dawaton ang mga mensahe nga Iyang ipadala kanato. Sa ingon niini atong isalikway ang bulawanong lana nga Iyang ibubo unta ngadto sa atong mga kalag aron ikapahat ngadto kanila nga anaa sa kangitngit. Sa moabot ang tawag, ‘Ania karon, ang pamanhonon nagaanhi; panggula kamo sa pagsugat kaniya,’ kadtong wala makadawat sa balaang lana, kadtong wala magatipig sa grasya ni Cristo diha sa ilang mga kasingkasing, makakaplag, sama sa mga buangbuang nga ulay, nga sila dili andam sa pagsugat sa ilang Ginoo. Wala sila, diha sa ilang kaugalingon, og gahum sa pag-angkon sa lana, ug ang ilang mga kinabuhi nangagun-ob. Apan kon ang Balaang Espiritu sa Dios pangayoon, kon kita mangamuyo, sama sa gibuhat ni Moises, ‘Ipakita kanako ang Imong himaya,’ ang gugma sa Dios igabubo ngadto sa atong mga kasingkasing. Pinaagi sa bulawanong mga tubo, ang bulawanong lana igapahat ngadto kanato. ‘Dili pinaagi sa kusog, ni pinaagi sa gahum, kondili pinaagi sa akong Espiritu, nagaingon ang Ginoo sa mga Panon.’ Pinaagi sa pagdawat sa masanag nga mga sidlak sa Adlaw sa Pagkamatarong, ang mga anak sa Dios modan-ag ingon nga mga suga sa kalibutan.” Review and Herald, Hulyo 20, 1897.

The “oil” is the final message, which once again, is the Revelation of Jesus Christ. In the passage those who wish to have the oil need to plead to God as did Moses in Horeb’s cave. But notice that if we are to “plead, as did Moses” that God would “show” us His “glory,” we must first ask for the Holy Spirit who is the Comforter. If we do, then by angels and the two golden pipes we shall receive of Christ righteousness. We deceive ourselves if we think we can pray and plead for Christ’s character as the traditions and customs of Laodicean Adventism suggests should be done, while at the same time we are refusing the message of the Revelation of Jesus Christ. His righteousness is conveyed to us through the “messages of God’s Spirit,” that are conveyed by the two anointed ones that stand before God’s throne. When we reject his message, we reject His righteousness.

Ang “lana” mao ang katapusang mensahe, nga sa makausa pa, mao ang Pinadayag ni Jesu-Cristo. Sa maong pahayag, kadtong nangandoy nga makabaton sa lana kinahanglan mangamuyo sa Dios maingon sa gibuhat ni Moises sa langob sa Horeb. Apan himatikdi nga kon kita “mangamuyo, maingon sa gibuhat ni Moises” aron ang Dios “magpakita” kanato sa Iyang “himaya,” kinahanglan una kitang mangayo sa Espiritu Santo nga mao ang Maglilipay. Kon atong buhaton kini, nan pinaagi sa mga manulonda ug sa duruha ka bulawanong tubo, makadawat kita sa pagkamatarung ni Cristo. Ginalimbongan nato ang atong kaugalingon kon maghunahuna kita nga makahimo kita sa pag-ampo ug sa pagpakilooy alang sa kinaiya ni Cristo, sumala sa gisugyot sa mga tradisyon ug mga batasan sa Laodicean Adventism nga angay pagabuhaton, samtang sa mao rang higayon gisalikway nato ang mensahe sa Pinadayag ni Jesu-Cristo. Ang Iyang pagkamatarung ipaambit kanato pinaagi sa “mga mensahe sa Espiritu sa Dios,” nga ipaabot pinaagi sa duruha nga mga dinihog nga nagatindog sa atubangan sa trono sa Dios. Sa dihang atong isalikway ang Iyang mensahe, atong isalikway ang Iyang pagkamatarung.

Then answered I, and said unto him, What are these two olive trees upon the right side of the candlestick and upon the left side thereof? And I answered again, and said unto him, What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves? And he answered me and said, Knowest thou not what these be? And I said, No, my lord. Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth. Zechariah 4:11–14.

Unya mitubag ako ug miingon kaniya, Unsa ba kining duha ka kahoyng olibo sa tuo nga kiliran sa tangkawan ug sa wala nga kiliran niini? Ug mitubag ako pag-usab ug miingon kaniya, Unsa ba kining duha ka sanga sa olibo nga pinaagi sa duha ka bulawang tubo nagabubo sa bulawang lana gikan sa ilang kaugalingon? Ug mitubag siya kanako ug miingon, Wala ka ba mahibalo kon unsa kini? Ug miingon ako, Wala, ginoo ko. Unya miingon siya, Kini mao ang duha ka dinihogan, nga nagatindog tupad sa Ginoo sa tibook yuta. Zechariah 4:11–14.

The two “anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth,” are also represented as the two witnesses of Revelation eleven.

Ang duha ka “gihaplasan, nga nagatindog tupad sa Ginoo sa tibook nga yuta,” gipaila usab ingon nga ang duha ka mga saksi sa Pinadayag onse.

“Concerning the two witnesses the prophet declares further: ‘These are the two olive trees, and the two candlesticks standing before the God of the earth.’ ‘Thy word,’ said the psalmist, ‘is a lamp unto my feet, and a light unto my path.’ Revelation 11:4; Psalm 119:105. The two witnesses represent the Scriptures of the Old and the New Testament.” The Great Controversy, 267.

“Mahitungod sa duha ka mga saksi, ang manalagna midugang sa pagpahayag: ‘Kini sila mao ang duha ka mga kahoyng olibo, ug ang duha ka mga tangkawan nga nagatindog sa atubangan sa Dios sa yuta.’ ‘Ang Imong pulong,’ miingon ang magsusulat sa mga Salmo, ‘mao ang lamparahan sa akong mga tiil, ug kahayag sa akong alagianan.’ Pinadayag 11:4; Salmo 119:105. Ang duha ka mga saksi nagrepresentar sa Kasulatan sa Daang Tugon ug sa Bag-ong Tugon.” The Great Controversy, 267.

Whether we consider Zechariah’s or John’s testimony of the two witnesses, the context of either testimony is the communication process that is the very first truth mentioned in association with the message of the Revelation of Jesus Christ in Revelation chapter one and verse one. From the Father, to the Son, to the angels, to a prophet to the church. The process in which Christ speaks to mankind is a major understanding that He seeks to reveal within the final warning message. This corresponds with the emphasis in the presentation of both the first and third angel’s messages.

Bisan pa kon atong hisgotan ang pagpamatuod ni Zacarias o ni Juan mahitungod sa duha ka mga saksi, ang konteksto sa bisan hain nga pagpamatuod mao ang proseso sa pagpahibalo nga mao gayod ang labing unang kamatuoran nga gihisgotan kalabot sa mensahe sa Pinadayag ni Jesu-Cristo diha sa Pinadayag kapitulo uno ug bersikulo uno. Gikan sa Amahan, ngadto sa Anak, ngadto sa mga manolunda, ngadto sa usa ka manalagna, ngadto sa iglesia. Ang proseso diin si Cristo mosulti ngadto sa katawhan maoy usa ka dakong pagsabot nga Iyang gitinguha nga ipadayag sulod sa katapusang mensahe sa pasidaan. Kini nagkatugbang sa pagpasiugda diha sa pagpresentar sa mga mensahe sa nahaunang manolunda ug sa ikatulong manolunda.

The message of the first angel is represented by William Miller. Miller possesses several prophetic characteristics that must be recognized. He was the “Father” of the movement, which in terms of the Alpha and Omega demands that there would be a son. He represented a movement represented by the name “Millerite,” which is the word for a type of rock. He was used to organize a set of biblical rules of prophetic interpretation. Those rules become a major component of the communication of the messages of God’s Spirit that were either refused or accepted as those of Miller’s generation chose whether to retain their foolish Laodicean condition or to become wise Philadelphians. As the father of the message of the first angel, he typifies a movement that will proclaim the message of the third angel’s message, and that movement’s understanding of the message will be directed by a special set of biblical rules of prophetic interpretation that establish the message of the third angel as soundly as Miller was used to establish the message of the first angel. God never changes, Jesus Christ the same yesterday, today and forever.

Ang mensahe sa unang manulonda gilarawan ni William Miller. Si Miller adunay daghang pamatasang matagnaon nga kinahanglan ilhon. Siya mao ang “Amahan” sa kalihokan, nga sumala sa Alpha ug Omega nagkinahanglan nga adunay usa ka anak. Iyang girepresentahan ang usa ka kalihokan nga girepresentahan sa ngalang “Millerite,” nga mao ang pulong alang sa usa ka matang sa bato. Gigamit siya sa pag-organisar sa usa ka hugpong sa biblikanhong mga lagda sa matagnaong paghubad. Kining mga lagda nahimong dakong bahin sa pagpahibalo sa mga mensahe sa Espiritu sa Dios nga gisalikway o gidawat sumala sa pagpili sa kaliwatan ni Miller kon padayon ba nilang kupotán ang ilang binuang nga kahimtang sa Laodicea o mahimong maalamong mga taga-Filadelfia. Ingon nga amahan sa mensahe sa unang manulonda, siya nagtimaan sa usa ka kalihokan nga magamantala sa mensahe sa ikatulong manulonda, ug ang pagsabot nianang kalihokana sa mensahe pagamandoan sa usa ka pinasahi nga hugpong sa biblikanhong mga lagda sa matagnaong paghubad nga magapahamutang sa mensahe sa ikatulong manulonda sa kalig-on sa paagi nga si Miller gigamit sa pagpalig-on sa mensahe sa unang manulonda. Ang Dios dili gayud mausab, si Jesu-Cristo mao sa gihapon kagahapon, karon, ug hangtod sa kahangtoran.

Do not err, my beloved brethren. Every good gift and every perfect gift is from above, and cometh down from the Father of lights, with whom is no variableness, neither shadow of turning. Of his own will begat he us with the word of truth, that we should be a kind of firstfruits of his creatures. James 1:16–18.

Ayaw kamo pagsayop, akong mga hinigugmang igsoon. Ang matag maayong gasa ug ang matag hingpit nga gasa gikan sa kahitas-an, ug nagakunsad gikan sa Amahan sa mga kahayag, kang kinsa walay pagkausab-usab, ni landong man sa pagkataliwad-on. Sa iyang kaugalingong kabubut-on, gipanganak niya kita pinaagi sa pulong sa kamatuoran, aron kita mamahimong usa ka matang sa inunahang mga bunga sa iyang mga binuhat. Santiago 1:16–18.

In the beginning or the end of Adventism, the messages of God’s Spirit which are represented by the oil, are conveyed through the two witnesses. At the beginning with the Millerites the two witnesses were the Old and New Testaments and at the end they are the Bible and the Spirit of Prophecy. This is the reason why John, who most perfectly illustrates the end of God’s people in the last days of the investigative judgment was in the isle of Patmos.

Sa sinugdanan o sa katapusan sa Adventismo, ang mga mensahe sa Espiritu sa Dios nga gilarawan pinaagi sa lana, ipahatud pinaagi sa duha ka mga saksi. Sa sinugdanan uban sa mga Millerite, ang duha ka mga saksi mao ang Daang Tugon ug ang Bag-ong Tugon, ug sa katapusan sila mao ang Biblia ug ang Espiritu sa Tagna. Mao kini ang hinungdan nganong si Juan, nga labing hingpit nga naghulagway sa katapusan sa katawhan sa Dios sa katapusang mga adlaw sa hukom nga masusi, didto sa pulo sa Patmos.

I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. Revelation 1:9.

Ako si Juan, nga usab inyong igsoon ug kauban sa kagul-anan, ug sa gingharian ug pailub ni Jesu-Cristo, didto sa isla nga ginganlan ug Patmos tungod sa pulong sa Dios ug tungod sa pagpamatuod ni Jesu-Cristo. Pinadayag 1:9.

The prophetic setting of Patmos represents that John is being persecuted. He was being persecuted for receiving the messages of God’s spirit that identify the Revelation of Jesus Christ through the Bible and Spirit of Prophecy.

Ang propetikong kahimtang sa Patmos nagrepresentar nga si Juan giantos sa paglutos. Gilutos siya tungod sa pagdawat sa mga mensahe sa Espiritu sa Dios nga nagpaila sa Pinadayag ni Jesu-Cristo pinaagi sa Biblia ug sa Espiritu sa Tagna.

The persecution of God’s “last day” people is also represented in Revelation eleven when the two witnesses are slain in the streets, and everyone celebrates their death. In chapter eleven those two witnesses are Elijah and Moses. They have given their testimony for three and a half years and then they are slain, but they were thereafter resurrected.

Ang paglutos sa “katapusang adlaw” nga katawhan sa Dios girepresentar usab diha sa Pinadayag onse sa dihang ang duha ka mga saksi gipamatay sa kadalanan, ug ang tanan nagsaulog sa ilang kamatayon. Sa kapitulo onse, kining duha ka mga saksi mao sila si Elias ug si Moises. Gihatag nila ang ilang pagpanghimatuod sulod sa tulo ug tunga ka tuig ug unya gipamatay sila, apan sa ulahi gibanhaw sila.

All the prophets speak more of the last days than they do their own history, so if there is ever a book that is speaking of the last days it is the book of Revelation where all the books of the Bible meet and end. There must therefore be a “message” in the last days that is slain, and thereafter resurrected. Revelation eleven illustrated the history of the French Revolution, but it more directly illustrates an attack against the message of the third angel in the last days. The message and the movement that was typified by Miller’s message and movement suffered that attack and died on July 18, 2020. According to Revelation eleven that attack would be carried out by the beast that ascended up out of the bottomless pit.

Ang tanang mga manalagna mas naghisgot mahitungod sa katapusang mga adlaw kaysa sa ilang kaugalingong kasaysayan; busa kon adunay usa ka basahon nga naghisgot sa katapusang mga adlaw, kini mao ang basahon sa Pinadayag, diin ang tanang mga basahon sa Biblia nagatigum ug nagakahuman. Busa kinahanglan adunay usa ka “mensahe” sa katapusang mga adlaw nga pagapatyon, ug unya pagabanhawon pag-usab. Ang Pinadayag onse naghulagway sa kasaysayan sa Rebolusyong Pranses, apan mas tuwiran kini nga naghulagway sa usa ka pag-atake batok sa mensahe sa ikatulong manulonda sa katapusang mga adlaw. Ang mensahe ug ang kalihukan nga gihulagway pinaagi sa mensahe ug kalihukan ni Miller nakaantus niana nga pag-atake ug namatay niadtong Hulyo 18, 2020. Sumala sa Pinadayag onse, kana nga pag-atake pagahimoon sa mapintas nga mananap nga mitungas gikan sa bung-aw nga walay kinutoban.

And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. Revelation 11:8, 9.

Ug sa diha nga mahuman na nila ang ilang pagpamatuod, ang mapintas nga mananap nga motungas gikan sa bung-aw nga walay kinatumyan makiggubat batok kanila, ug magmadaugon batok kanila, ug mopatay kanila. Ug ang ilang mga patayng lawas mahigda sa dalan sa dakong siyudad, nga sa espirituwal ginganlan ug Sodoma ug Egipto, diin usab ang atong Ginoo gilansang sa krus. Pinadayag 11:8, 9.

Sister White informs us that the “bottomless pit” represents a new manifestation of satanic power.

Gipahibalo kanato ni Sister White nga ang “walay kinutoban nga gahong” nagrepresentar sa usa ka bag-ong pagpadayag sa satanikong gahum.

“‘When they shall have finished [are finishing] their testimony.’ The period when the two witnesses were to prophesy clothed in sackcloth ended in 1798. As they were approaching the termination of their work in obscurity, war was to be made upon them by the power represented as ‘the beast that ascendeth out of the bottomless pit.’ In many of the nations of Europe the powers that ruled in Church and State had for centuries been controlled by Satan, through the medium of the papacy. But here is brought to view a new manifestation of Satanic power.” The Great Controversy, 268.

“‘Sa diha nga mahuman na nila [gitapus na nila] ang ilang pagpamatuod.’ Ang yugto sa panahon nga ang duha ka mga saksi kinahanglan magpanagna nga nagbisti ug sako natapos niadtong 1798. Sa nagkaduol na sila sa pagtapos sa ilang buluhaton diha sa kangitngit, ang gubat pagahimoon batok kanila pinaagi sa gahum nga gihulagway ingon nga ‘ang mapintas nga mananap nga motungha gikan sa kahiladman nga walay kinutoban.’ Sa daghan sa mga nasod sa Uropa ang mga gahum nga nagmando sa Iglesia ug Estado sulod sa daghang mga siglo gikontrolar ni Satanas, pinaagi sa pamaagi sa pagka-papa. Apan dinhi gipadayag ang usa ka bag-ong pagpakita sa satanikong gahum.” The Great Controversy, 268.

There are three powers identified in the book of Revelation that come from the bottomless pit, the first mentioned is Islam in Revelation chapter nine verse two, the second is atheism of the French Revolution in chapter eleven verse eight and the third is modern Rome in chapter seventeen verse eight. The “new manifestation” in the last days that will not only attack the movement typified by the Millerite movement, but also attack the world is the counterfeit awakening of the counterfeit Midnight Cry known as “Woke-ism.” Woke-ism represents a “new manifestation of satanic power” which is upheld by the current Jesuit antichrist and is promoted through the merchants, the political leaders of the United Nations, the liberal representatives in the fallen churches of Protestantism in the United States, and the Democratic party in conjunction with the RINO-Republicans who either promote or permit the promotion of all the variations of the deviant lifestyles of the homosexual community as represented in chapter eleven as “Sodom.” These three powers are what lead the world to Armageddon, and they are also represented by “Egypt,” the symbol of atheism and worldliness. Set within the anarchy of the French Revolution, which is another element of these three powers that make up what Sister White calls the “evil confederacy,” either directly promote or allow Woke-ism. Woke-ism is the satanic counterfeit of the awakening of the ten virgins. We have more to discuss on these lines, but we need first to address the aftermath of the murder in the street that was accomplished on July 18, 2020.

Adunay tulo ka gahom nga giila diha sa libro sa Pinadayag nga nagagikan sa walay kinutoban nga bung-aw. Ang nahaunang gihisgutan mao ang Islam sa Pinadayag kapitulo 9 bersikulo 2; ang ikaduha mao ang ateyismo sa Rebolusyong Pranses sa kapitulo 11 bersikulo 8; ug ang ikatulo mao ang modernong Roma sa kapitulo 17 bersikulo 8. Ang “bag-ong pagpadayag” sa katapusang mga adlaw nga dili lamang mosulong batok sa kalihokan nga gisimbolohan sa kalihokang Millerite, kondili mosulong usab batok sa kalibotan, mao ang peke nga pagpukaw sa peke nga Tunga-tungang Gabii nga Singgit nga nailhan isip “Woke-ism.” Ang Woke-ism nagrepresentar sa usa ka “bag-ong pagpadayag sa satanikong gahom” nga gisuportahan sa kasamtangang Jesuitang anticristo ug ginapakaylap pinaagi sa mga magpapatigayon, sa mga pangulong politikal sa United Nations, sa mga liberal nga representante sulod sa nahulog nga mga iglesia sa Protestantismo sa Estados Unidos, ug sa Democratic party inubanan sa mga RINO-Republicans nga nagapasiugda o nagtugot sa pagpasiugda sa tanang nagkalainlaing porma sa mga baliko nga panginabuhian sa homoseksuwal nga komunidad, ingon sa gilarawan sa kapitulo 11 isip “Sodoma.” Kining tulo ka mga gahom mao ang nagmando sa kalibotan ngadto sa Armagedon, ug girepresentahan usab kini sa “Ehipto,” ang simbolo sa ateyismo ug pagkakalibotan. Nahimutang sulod sa anarkiya sa Rebolusyong Pranses, nga usa pa ka elemento niining tulo ka mga gahom nga naglangkob sa gitawag ni Sister White nga “evil confederacy,” kining mga gahom sa direkta o dili direkta nagapasiugda o nagtugot sa Woke-ism. Ang Woke-ism mao ang satanikong peke sa pagpukaw sa napulo ka mga ulay. Aduna pa kitay hisgutan bahin niining mga linya, apan gikinahanglan una natong atubangon ang sangputanan sa pagpatay didto sa dalan nga natuman niadtong Hulyo 18, 2020.

And also, dear Reader, please understand I have no support to offer to the Republican party. There is no political persuasion that I have any confidence in. It is simply the prophetic dynamics that exist in the United States, the United Nations and the Papacy that I am pointing out. Those dynamics will be more specifically addressed when we begin to directly address the two horns that parallel each other from 1798 until the Sunday law.

Ug usab, minahal nga Magbabasa, palihog sabta nga wala akoy ikatanyag nga suporta sa partido Republikano. Wala gayoy politikal nga pagdani nga akong saligan. Ang akong gitudlo lamang mao ang mga dinamikang propetiko nga naglungtad sa Tinipong Bansa sa Amerika, sa Nagkahiusang mga Nasod, ug sa Kapadohan. Kadtong mga dinamika pagahisgutan sa labi pang piho sa diha nga magsugod kita sa direktang pagtuki sa duha ka sungay nga nagkaharong sa usag usa sukad sa 1798 hangtod sa balaod sa Dominggo.

The satanic Woke-ism that represents a counterfeit Midnight Cry precedes the actual Midnight Cry and before the time of the genuine Midnight Cry, those that have been slain in the streets will ultimately evolve into either a foolish or wise virgin. The period of time when the binding off of our characters into either the bundle destined for the fire of destruction or as the bundle for the heavenly garner is now here.

Ang satanikong Woke-ism nga nagrepresentar sa usa ka peke nga Singgit sa Tunga‑tungang Gabii nagauna sa tinuod nga Singgit sa Tunga‑tungang Gabii, ug sa dili pa ang panahon sa matuod nga Singgit sa Tunga‑tungang Gabii, kadtong gipamatay diha sa mga kadalanan sa katapusan mamahimong usa ka buangbuang o manggialamon nga ulay. Ang yugto sa panahon diin ang atong mga kinaiya ginabugkos ngadto sa hugpong nga gitagana alang sa kalayo sa pagkalaglag o ingon nga hugpong alang sa langitnong tipiganan ania na karon.

Sister White identifies that in the tarrying time the foolish virgins of the Millerite history reacted to the testing disappointment differently than the wise virgins, thus suggesting that by the tarrying time their characters were already settled. But Jeremiah’s testimony informs us that we can choose to return to God and He will not only return to us, but He will make us a fenced brazen wall against the wicked and the terrible as we are used as his mouth piece in the ensuing crisis. It is at that prophetic point that Jesus promises to comfort us. This is the significance of John’s four chapters that are set within our current history.

Gipaila ni Sister White nga sa panahon sa paglangan, ang mga buang nga ulay sa kasaysayan sa mga Millerite mitubag sa pagsulay nga kapakyasan sa lahi nga paagi kay sa mga manggialamon nga ulay, nga sa ingon nagpasabot nga sa panahon sa paglangan ang ilang mga kinaiya nahisiguro na. Apan ang pagpamatuod ni Jeremias nagpahibalo kanato nga makapili kita sa pagbalik ngadto sa Dios ug Siya dili lamang mobalik kanato, kondili himoon kita Niyang usa ka kinural nga tumbagaon nga paril batok sa mga daotan ug sa mga makalilisang samtang gamiton kita ingon nga Iyang baba sa mosunod nga krisis. Anaa nianang profetikanhong punto nga si Jesus nagsaad sa paglipay kanato. Mao kini ang kahulogan sa upat ka mga kapitulo ni Juan nga gipahimutang sulod sa atong kasamtangang kasaysayan.

The oil is the Holy Spirit, it is character and it is the messages of God’s Spirit. God’s Spirit is the “Comforter.” As God so loved the world that He gave His only-begotten Son, and as Jesus sacrificed His godly being to willingly accept the humanity he had created as part of Himself for eternity, so too the Holy Spirit that is given in this period of time will abide with us forever.

Ang lana mao ang Balaang Espiritu, kini mao ang kinaiya ug kini mao ang mga mensahe sa Espiritu sa Dios. Ang Espiritu sa Dios mao ang “Maglilipay.” Maingon nga gihigugma pag-ayo sa Dios ang kalibotan nga Iyang gihatag ang Iyang bugtong nga Anak, ug maingon nga gisakripisyo ni Jesus ang Iyang balaan nga kahimtang aron sa kinabubut-on modawat sa pagkatawo nga Iyang gibuhat ingon nga kabahin sa Iyang kaugalingon alang sa walay kataposan, sa ingon usab ang Balaang Espiritu nga gihatag niining yugto sa panahon magapabilin uban kanato sa walay kataposan.

If ye love me, keep my commandments. And I will pray the Father, and he shall give you another Comforter, that he may abide with you forever; Even the Spirit of truth; whom the world cannot receive, because it seeth him not, neither knoweth him: but ye know him; for he dwelleth with you, and shall be in you. I will not leave you comfortless: I will come to you. John 14:15–18.

Kon nahigugma kamo kanako, bantayi ninyo ang akong mga sugo. Ug ako magaampo sa Amahan, ug siya mohatag kaninyo ug laing Maglilipay, aron siya magapabilin uban kaninyo hangtod sa kahangtoran; Bisan ang Espiritu sa kamatuoran; nga dili madawat sa kalibotan, kay kini wala makakita kaniya, ni makaila kaniya: apan kamo nakaila kaniya; kay siya nagapuyo uban kaninyo, ug anha sa sulod ninyo. Dili ko kamo biyaan nga walay kalipay: moanhi ako kaninyo. Juan 14:15–18.

This sacrifice of the Spirit in choosing to abide with human beings forever, parallels the sacrifice of the other two persons of the heavenly trio. Perhaps as significant as the sacrifice of the Spirit in His willingness to live within each of the redeemed for eternity is that the arrival of the “Comforter” in this particular history identifies when God’s people are sealed for eternity.

Kining paghalad sa Espiritu sa pagpili nga magpuyo uban sa mga tawo sa walay kataposan, katumbas sa paghalad sa laing duha ka persona sa langitnong tulo. Tingali sama ka mahinungdanon sa paghalad sa Espiritu diha sa Iyang pagkaandam nga magpuyo sulod sa matag usa sa mga tinubos hangtod sa walay kataposan mao nga ang pag-abot sa “Maglilipay” niining piho nga kasaysayan nagtimailhan kon kanus-a ang katawhan sa Dios pagapatikan alang sa walay kataposan.

And grieve not the holy Spirit of God, whereby ye are sealed unto the day of redemption. Ephesians 4:30.

Ug ayaw ninyo pagsakita ang balaang Espiritu sa Dios, nga pinaagi kaniya kamo ginatimbrihan alang sa adlaw sa pagtubos. Efeso 4:30.

In the history where the promise of the Comforter is perfectly fulfilled, which is the history of the one hundred and forty-four thousand the Spirit will “abide” in us “forever.” Every Christian that met the requirements of the gospel received the Holy Spirit and was therefore “sealed unto the day of redemption,” but that sealing simply points forward to the time when the one hundred and forty-four thousand are to be sealed during this current history. In Ephesians those that are sealed unto the day of redemption are contrasted with those who “grieve” the “Holy Spirit.” They grieve the Holy Spirit by refusing to accept the communications of God’s Spirit, and thus refuse the golden oil. When Christ promises to send us the “Comforter” “the Spirit of truth” in this period of disappointment, He is promising to place His seal upon us, and His seal represents the keeping of His commandments, particularly the Sabbath commandment, which is the day that John received the revelation and which is the issue that is about to confront the world.

Sa kasaysayan diin hingpit nga matuman ang saad sa Maghuhupay, nga mao ang kasaysayan sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo, ang Espiritu “magapabilin” diha kanato “sa walay katapusan.” Ang matag Cristiano nga mituman sa mga kinahanglanon sa ebanghelyo nakadawat sa Balaang Espiritu ug busa “gipatikan hangtod sa adlaw sa katubsanan,” apan kana nga pagpatik nagatudlo lamang ngadto sa panahon nga ang usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo pagapatikan sa panahon niining karon nga kasaysayan. Sa Efeso, kadtong mga gipatikan hangtod sa adlaw sa katubsanan gipahimutang sa pagtandi niadtong mga “nagasubo” sa “Balaang Espiritu.” Ilang gipasubo ang Balaang Espiritu pinaagi sa ilang pagdumili sa pagdawat sa mga pahayag sa Espiritu sa Dios, ug sa ingon nagdumili sila sa bulawanong lana. Sa dihang nagsaad si Cristo sa pagpadala kanato sa “Maghuhupay,” ang “Espiritu sa kamatuoran,” niining panahon sa kasagmuyo, nagsaad Siya nga ibutang ang Iyang patik ibabaw kanato, ug ang Iyang patik nagrepresentar sa pagtuman sa Iyang mga sugo, ilabi na ang sugo sa Igpapahulay, nga mao ang adlaw diin si Juan nakadawat sa pinadayag ug nga mao ang isyu nga hapit na moatubang sa kalibutan.

The sealing of the wise virgins is accomplished before the test of the Sunday law, for it is there that the characters of both the wise and foolish will be manifested, and character is never developed in a crisis, it is simply manifested. The sealing represents, among other things a transformation from the mind of a Laodicean into the mind of a Philadelphian. The problem is that for that transformation to be accomplished, the first test for each of us is to genuinely understand that heretofore we have been Laodiceans, for as Laodiceans our primary spiritual attitude is that everything is alright, when everything is actually all wrong. That attitude must be set aside, it is one of the vile things that must be separated from the precious.

Ang pagtimri sa manggialamon nga mga ulay mahitabo sa dili pa ang pagsulay sa balaod sa Domingo, kay didto igapadayag ang mga kinaiya sa manggialamon ug sa buang-buang, ug ang kinaiya dili gayud mamugna sulod sa usa ka krisis; kini igapakita lamang. Ang pagtimri nagrepresentar, taliwala sa ubang mga butang, sa usa ka pagbag-o gikan sa hunahuna sa usa ka Laodiceano ngadto sa hunahuna sa usa ka Filadelfiano. Ang problema mao nga aron matuman kana nga pagbag-o, ang nahaunang pagsulay alang sa matag usa kanato mao ang tinuod nga pagsabot nga hangtod karon kita mga Laodiceano, kay isip mga Laodiceano ang atong nag-unang espirituwal nga pamatasan mao nga ang tanan husto ra, sa dihang sa pagkatinuod ang tanan sayop kaayo. Kana nga pamatasan kinahanglan isalikway; usa kini sa mahugaw nga mga butang nga kinahanglan bulagon gikan sa bililhon.

“Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already; the judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1161.

“Sa diha nga ang katawhan sa Dios matimrihan na sa ilang mga agtang—dili kini bisan unsang timri o marka nga makita, kondili usa ka pagkalig-on diha sa kamatuoran, sa pangisip ug sa espiritu, aron dili na sila matarog—sa diha nga ang katawhan sa Dios matimrihan na ug maandam alang sa pag-uyog, kini moabot. Sa pagkatinuod, kini nagsugod na; ang mga paghukom sa Dios anaa na karon sa yuta, aron pagpasidaan kanato, aron kita mahibalo sa umaabot.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, bolyum 4, 1161.

The “Comforter” that Jesus promises to His disciples who comforts them in the time of disappointment guides His people into all truth, and it is through a “settling into the truth” that we are sealed. The “truth” which God’s people are to settle into at this point is the “truth” that is unsealed just before probation closes, for the “time is at hand.” That truth is the structure of the hidden history of the seven thunders, and that hidden history identifies the history where the Revelation of Jesus Christ is opened up. The hidden history of the seven thunders will be fulfilled at the very time that “truth” represented as the hidden history is unsealed. The unsealing of the “truth” is what seals those who receives the message that has been previously sealed.

Ang “Manlalangyaw” nga gisaad ni Jesus sa Iyang mga tinun-an, nga nagalipay kanila sa panahon sa kapakyasan, maoy nagamando sa Iyang katawhan ngadto sa tanang kamatuoran, ug pinaagi sa usa ka “pagpahiluna diha sa kamatuoran” kita ginatimrihan. Ang “kamatuoran” nga angay mapahilunaon sa katawhan sa Dios niining panahona mao ang “kamatuoran” nga pagabuksan sa selyo sa dili pa matapos ang panahon sa pagsulay, kay ang “panahon haduol na.” Kana nga kamatuoran mao ang estruktura sa tinago nga kasaysayan sa pito ka mga dalogdog, ug kana nga tinago nga kasaysayan nagaila sa kasaysayan diin ang Pinadayag ni Jesu-Cristo ginabuksan. Ang tinago nga kasaysayan sa pito ka mga dalogdog matuman gayod sa mismong panahon nga ang “kamatuoran” nga gihulagway ingon nga tinago nga kasaysayan pagabuksan ang selyo. Ang pagbukas sa selyo sa “kamatuoran” mao ang nagatimri sa mga modawat sa mensahe nga kaniadto tinimrihan.

God’s people are sealed in their foreheads in advance of the shaking of the angry nations that occurs at the Sunday law, thus initiating national ruin. The Revelation of Jesus Christ is the “sayings of the prophecy of” the book of Revelation that are no longer to be sealed, for the time is at hand. It is the truth that now is to be read, heard and most importantly to be kept, if we are to be blessed.

Ang mga tawo sa Dios gitimrihan sa ilang mga agtang sa dili pa ang pag-uyog sa masinukol nga mga nasod nga mahitabo sa balaod sa Domingo, sa ingon magsugod ang pagkalaglag sa nasod. Ang Pinadayag ni Jesu-Cristo mao ang “mga pulong sa panagna sa” basahon sa Pinadayag nga dili na pagatimrihan, kay ang panahon haduol na. Kini mao ang kamatuoran nga karon pagabasaon, pagapatalinghugan, ug labaw sa tanan pagabantayan, kon kita pagapanalanginan.

Judas saith unto him, not Iscariot, Lord, how is it that thou wilt manifest thyself unto us, and not unto the world? Jesus answered and said unto him, If a man love me, he will keep my words: and my Father will love him, and we will come unto him, and make our abode with him. He that loveth me not keepeth not my sayings: and the word which ye hear is not mine, but the Father’s which sent me. These things have I spoken unto you, being yet present with you. But the Comforter, which is the Holy Ghost, whom the Father will send in my name, he shall teach you all things, and bring all things to your remembrance, whatsoever I have said unto you. John 14:22–26.

Si Judas miingon kaniya, dili si Iscariote, Ginoo, ngano man nga magapadayag ka sa imong kaugalingon kanamo, ug dili sa kalibotan? Si Jesus mitubag ug miingon kaniya, Kon ang usa ka tawo mahigugma kanako, pagabantayan niya ang akong mga pulong; ug ang akong Amahan mahigugma kaniya, ug moanha kami kaniya, ug magapuyo kami uban kaniya. Ang dili mahigugma kanako wala magabantay sa akong mga pulong; ug ang pulong nga inyong nadungog dili ako, kondili iya sa Amahan nga nagsugo kanako. Kining mga butanga gisulti ko kaninyo, samtang ania pa ako uban kaninyo. Apan ang Maglilipay, nga mao ang Espiritu Santo, nga igapadala sa Amahan sa akong ngalan, siya magatudlo kaninyo sa tanang mga butang, ug magapahinumdom kaninyo sa tanang mga butang, bisan unsa nga akong gisulti kaninyo. Juan 14:22–26.

For those who keep the message that is being unsealed, the promise is that the Comforter will “teach” us “all things” “whatsoever” Jesus has said “unto you.” This is the promise that was fulfilled to the disciples of Emmaus and thereafter the eleven disciples. When Christ removed his hand from “holden” the Emmaus disciples’ eyes and thereafter “opened” the eleven disciples’ “understanding” so they could fully “understand the scriptures,” He was recording a promise for those living in the “last days” who will return from their disappointment, repent of their Laodicean condition and accept the “truth.” The “Comforter” in the “last days” will “bring all things to” our “remembrance” as he teaches us “all things.” Just as significant as bringing past truths to our remembrance as He teaches us all things, He will also “show us things to come.”

Alang niadtong nagabantay sa mensahe nga ginabuklad na, ang saad mao nga ang Manlalaban magatudlo kanato sa “tanang butang” sa “bisan unsa” nga gisulti ni Jesus “kaninyo.” Mao kini ang saad nga natuman ngadto sa mga tinun-an sa Emmaus ug human niana ngadto sa napulog-usa ka mga tinun-an. Sa dihang gikuha ni Cristo ang iyang kamot gikan sa mga mata sa mga tinun-an sa Emmaus nga “napugngan,” ug human niana “giablihan” ang “pagsabot” sa napulog-usa ka mga tinun-an aron sila hingpit nga “makasabot sa mga kasulatan,” nagarekord Siya ug usa ka saad alang niadtong nagkinabuhi sa “kataposang mga adlaw” nga mobalik gikan sa ilang kapakyasan sa paglaum, maghinulsol sa ilang kahimtang nga Laodicea, ug modawat sa “kamatuoran.” Ang “Manlalaban” sa “kataposang mga adlaw” “magapahinumdom kanato sa tanang butang” samtang nagatudlo Siya kanato sa “tanang butang.” Sama ka mahinungdanon sa pagpahinumdom kanato sa nangaging mga kamatuoran samtang Siya nagatudlo kanato sa tanang butang, “magapakita” usab Siya kanato sa “mga butang nga umalabot.”

Nevertheless I tell you the truth; It is expedient for you that I go away: for if I go not away, the Comforter will not come unto you; but if I depart, I will send him unto you. And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment: Of sin, because they believe not on me; Of righteousness, because I go to my Father, and ye see me no more; Of judgment, because the prince of this world is judged. I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now. Howbeit when he, the Spirit of truth, is come, he will guide you into all truth: for he shall not speak of himself; but whatsoever he shall hear, that shall he speak: and he will show you things to come. He shall glorify me: for he shall receive of mine, and shall show it unto you. John 16:7–14.

Apan sultihan ko kamo sa kamatuoran; maayohon alang kaninyo nga ako molakaw: kay kon ako dili molakaw, ang Maghuhupay dili moanhi kaninyo; apan kon ako mobiya, ipadala ko siya ngadto kaninyo. Ug sa iyang pag-abot, iyang pamatud-an sa kalibotan ang bahin sa sala, ug sa pagkamatarong, ug sa paghukom: Mahitungod sa sala, tungod kay sila wala motuo kanako; Mahitungod sa pagkamatarong, tungod kay ako moadto sa akong Amahan, ug dili na ninyo ako makita; Mahitungod sa paghukom, tungod kay ang principe niining kalibotana hinukman na. Daghan pa akog mga butang nga isulti kaninyo, apan dili pa ninyo kini maagwanta karon. Apan sa diha nga siya moanhi, ang Espiritu sa kamatuoran, siya magamando kaninyo ngadto sa tibuok kamatuoran: kay dili siya mosulti gikan sa iyang kaugalingon; kondili bisan unsa ang iyang madungog, mao kana ang iyang isulti: ug ipadayag niya kaninyo ang mga butang nga umalabot. Siya magahimaya kanako: kay siya magadawat gikan sa ako, ug igapadayag niya kini kaninyo. Juan 16:7–14.

At this time the Comforter shall “guide” us into “truth,” “teach us all things,” including “things to come,” for at this time Jesus still has “many things to say unto” us. Those things whether they be things from our “remembrance,” “things to come” or the many “things” he has “yet” to say unto us is what seals us for the coming crisis. It does so, for his truth represents his creative power. He seals us in advance of the coming crisis, for He intends that we should be forewarned of the greatest period of persecution against His people that ever takes place in sacred history. That persecution specifically identifies that the words and actions which we have done in the past will be remembered and used against us as Christ’s words were twisted against him. Never-the-less we are to present the message as a witness against their rebellion as represented by Ezekiel and Christ.

Niining panahona ang Maghuhupay “magamando” kanato ngadto sa “kamatuoran,” “motudlo kanato sa tanang mga butang,” lakip ang “mga butang nga umalabot,” kay niining panahona si Jesus aduna pay “daghang mga butang nga isulti” kanato. Kadtong mga butanga, bisan kini mga butang gikan sa atong “hinumduman,” “mga butang nga umalabot,” o ang daghang “mga butang” nga Siya “aduna pa” isulti kanato, mao ang nagtimri kanato alang sa umaabot nga krisis. Ginabuhat Niya kini, kay ang Iyang kamatuoran nagrepresentar sa Iyang gahum sa paglalang. Gitimrihan Niya kita daan sa dili pa moabot ang umaabot nga krisis, kay tumong Niya nga kita mapahimangnoan nang daan mahitungod sa labing dakong yugto sa paglutos batok sa Iyang katawhan nga mahitabo sa sagradong kasaysayan. Kana nga paglutos sa piho nagaila nga ang mga pulong ug mga binuhatan nga atong nabuhat kaniadto hinumduman ug gamiton batok kanato maingon nga ang mga pulong ni Cristo gituis batok Kaniya. Bisan pa niana, kinahanglan natong ipresentar ang mensahe ingon nga usa ka saksi batok sa ilang pagsukol, sumala sa girepresentahan ni Ezequiel ug ni Cristo.

Remember the word that I said unto you, The servant is not greater than his lord. If they have persecuted me, they will also persecute you; if they have kept my saying, they will keep yours also. But all these things will they do unto you for my name’s sake, because they know not him that sent me. If I had not come and spoken unto them, they had not had sin: but now they have no cloak for their sin. He that hateth me hateth my Father also. If I had not done among them the works which none other man did, they had not had sin: but now have they both seen and hated both me and my Father. But this cometh to pass, that the word might be fulfilled that is written in their law, They hated me without a cause. But when the Comforter is come, whom I will send unto you from the Father, even the Spirit of truth, which proceedeth from the Father, he shall testify of me. John 15:20–26.

Hinumdumi ninyo ang pulong nga akong giingon kaninyo, Ang ulipon dili labaw sa iyang agalon. Kon gilutos nila ako, pagalutoson usab nila kamo; kon gituman nila ang akong pulong, tumanon usab nila ang inyo. Apan kining tanan pagabuhaton nila batok kaninyo tungod sa akong ngalan, kay wala sila makaila Kaniya nga nagpadala kanako. Kon wala pa ako moanhi ug mosulti kanila, wala unta silay sala; apan karon wala na silay ikatabon sa ilang sala. Ang nagadumot kanako nagadumot usab sa akong Amahan. Kon wala pa ako magbuhat sa ilang taliwala sa mga buhat nga wala gayod gibuhat sa bisan kinsang tawo, wala unta silay sala; apan karon nakita na nila ug gidumtan ang ako ug ang akong Amahan. Apan nahitabo kini aron matuman ang pulong nga nahisulat sa ilang kasugoan, Gidumtan nila ako sa walay hinungdan. Apan sa moanhi na ang Manlalaban, nga akong ipadala kaninyo gikan sa Amahan, mao ang Espiritu sa kamatuoran, nga nagagikan sa Amahan, siya magapamatuod mahitungod kanako. Juan 15:20–26.

The “Spirit of truth” who is the “Comforter” will “testify of” Christ, who is the “truth.” And the “truth” is the Alpha and Omega, the first and the last, the beginning and the ending. The hidden history of the seven thunders that is now being unsealed is the sealing message of the one hundred and forty-four thousand. In the aftermath of July 18, 2020 Jeremiah provides an example that we may choose to return to Him that first loved us. In accomplishing that work of returning we have the responsibility of separating the precious from the vile. If we work out our salvation, with fear and trembling and accomplish that work we will be sealed and immediately enter into the greatest crisis of earth’s history. We will also have the privilege of experiencing the history that prophets, kings and righteous men have desired to see.

Ang “Espiritu sa kamatuoran” nga mao ang “Maglilipay” “magpamatuod mahitungod kang” Cristo, nga mao ang “kamatuoran.” Ug ang “kamatuoran” mao ang Alpha ug Omega, ang nahauna ug ang naulahi, ang sinugdanan ug ang katapusan. Ang tinagong kasaysayan sa pito ka mga dalugdog nga karon ginabukhad na mao ang mensahe sa pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Human sa Hulyo 18, 2020, si Jeremias naghatag ug usa ka panig-ingnan aron kita makapili sa pagbalik Kaniya nga mao ang nahaunang nahigugma kanato. Sa pagtuman niana nga buhat sa pagbalik, aduna kitay katungdanan sa pagpabulag sa bililhon gikan sa dautan. Kon atong buhaton ang atong kaluwasan uban ang kahadlok ug pagkurog ug matuman kana nga buhat, kita pagapatikan ug dihadiha mosulod sa labing dakong krisis sa kasaysayan sa yuta. Maangkon usab nato ang pribilehiyo sa pagsinati sa kasaysayan nga gihandom makita sa mga manalagna, sa mga hari, ug sa mga matarong nga tawo.

Those that take up that work and return “will walk in the light proceeding from the throne of God,” and by “means of the angels there will be constant communication between heaven and earth,” which is the communication process identified in the opening verse of the book of Revelation.

Kadtong mosagop nianang buluhatona ug mobalik “magalakaw sa kahayag nga nagagikan sa trono sa Dios,” ug pinaagi sa “mga manulonda aduna’y walay hunong nga pakigdugtong tali sa langit ug yuta,” nga mao ang pamaagi sa pakigpakiglabot nga gipaila sa pangbukas nga bersikulo sa basahon sa Pinadayag.

“Not all in this world have taken sides with the enemy against God. Not all have become disloyal. There are a faithful few who are true to God; for John writes: ‘Here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ Revelation 14:12. Soon the battle will be waged fiercely between those who serve God and those who serve Him not. Soon everything that can be shaken will be shaken, that those things that cannot be shaken may remain.

“Dili ang tanan dinhi niining kalibotana mipili sa pagdapig sa kaaway batok sa Dios. Dili ang tanan nahimong dili matinumanon. Adunay pipila nga matinumanon nga tinuod sa Dios; kay si Juan nagsulat: ‘Ania sila nga nagabantay sa mga sugo sa Dios, ug sa pagtoo ni Jesus.’ Pinadayag 14:12. Sa dili madugay ang gubat pagailugon sa mapintas kaayo taliwala niadtong nagaalagad sa Dios ug niadtong wala nagaalagad Kaniya. Sa dili madugay ang tanan nga mahimong matarug pagatarugon, aron ang mga butang nga dili matarug magapabilin.”

“Satan is a diligent Bible student. He knows that his time is short, and he seeks at every point to counterwork the work of the Lord upon this earth. It is impossible to give any idea of the experience of the people of God who shall be alive upon the earth when celestial glory and a repetition of the persecutions of the past are blended. They will walk in the light proceeding from the throne of God. By means of the angels there will be constant communication between heaven and earth. And Satan, surrounded by evil angels, and claiming to be God, will work miracles of all kinds, to deceive, if possible, the very elect. God’s people will not find their safety in working miracles, for Satan will counterfeit the miracles that will be wrought. God’s tried and tested people will find their power in the sign spoken of in Exodus 31:12–18. They are to take their stand on the living word: ‘It is written.’ This is the only foundation upon which they can stand securely. Those who have broken their covenant with God will in that day be without God and without hope.

“Si Satanas usa ka kugihan nga estudyante sa Biblia. Nasayod siya nga hamubo na ang iyang panahon, ug nagtinguha siya sa matag dapit sa pagsupak sa buluhaton sa Ginoo dinhi sa yuta. Dili arang mahatag ang bisan unsang hulagway sa kasinatian sa katawhan sa Dios nga mabuhi pa sa yuta sa dihang ang langitnong himaya ug ang pag-usab sa mga paglutos sa nangagi pagasagolon. Magalakaw sila diha sa kahayag nga nagagikan sa trono sa Dios. Pinaagi sa mga manulonda adunay walay hunong nga pakigduyog tali sa langit ug sa yuta. Ug si Satanas, nga gilibotan sa daotang mga manulonda, ug nga nag-angkon nga siya mao ang Dios, magabuhat ug mga milagro sa tanang matang, aron sa paglimbong, kon mahimo, bisan pa sa mga pinili gayod. Ang katawhan sa Dios dili makakaplag sa ilang kaluwasan diha sa pagbuhat ug mga milagro, kay pekeon ni Satanas ang mga milagro nga pagabuhaton. Ang sinulayan ug nasuta nga katawhan sa Dios makakaplag sa ilang gahum diha sa ilhanan nga gihisgotan sa Exodo 31:12–18. Kinahanglan sila motindog ibabaw sa buhi nga pulong: ‘Nahisulat kini.’ Mao lamang kini ang patukoranan nga ilang ikatindog nga malig-on. Kadtong nakalapas sa ilang tugon uban sa Dios niadtong adlawa mawalaan sa Dios ug sa paglaom.

“The worshipers of God will be especially distinguished by their regard for the fourth commandment, since this is the sign of God’s creative power and the witness to His claim upon man’s reverence and homage. The wicked will be distinguished by their efforts to tear down the Creator’s memorial and to exalt the institution of Rome. In the issue of the conflict all Christendom will be divided into two great classes, those who keep the commandments of God and the faith of Jesus, and those who worship the beast and his image, and receive his mark. Although church and state will unite their power to compel all, ‘both small and great, rich and poor, free and bond,’ to receive the mark of the beast, yet the people of God will not receive it. Revelation 13:16. The prophet of Patmos beholds ‘them that had gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name, stand on the sea of glass, having the harps of God,’ and singing the song of Moses and the Lamb. Revelation 15:2.

“Ang mga magsisimba sa Dios ilabinang mailhan pinaagi sa ilang pagtahod sa ikaupat nga sugo, tungod kay kini mao ang timaan sa mamugnaong gahum sa Dios ug ang pagpanghimatuod sa Iyang pag-angkon sa pagtahod ug pagsimba sa tawo. Ang mga dautan mailhan pinaagi sa ilang mga paningkamot sa pagguba sa handumanan sa Magbubuhat ug sa pagpataas sa tulomanon sa Roma. Sa maong isyu sa panagbangi ang tibuok Kristiyanohan mabahin ngadto sa duha ka dagkong pundok, kadtong nagabantay sa mga sugo sa Dios ug sa pagtoo ni Jesus, ug kadtong nagsimba sa mapintas nga mananap ug sa iyang larawan, ug modawat sa iyang timaan. Bisan pa nga ang iglesia ug ang estado maghiusa sa ilang gahum aron sa pagpugos sa tanan, ‘gamay ug dako, dato ug kabus, gawasnon ug ulipon,’ sa pagdawat sa timaan sa mapintas nga mananap, apan ang katawohan sa Dios dili modawat niini. Pinadayag 13:16. Ang manalagna sa Patmos nakakita kanila nga ‘nakadaug batok sa mapintas nga mananap, ug batok sa iyang larawan, ug batok sa iyang timaan, ug batok sa gidaghanon sa iyang ngalan, nga nagatindog sa dagat nga bildo, nga may mga alpa sa Dios,’ ug nagaawit sa awit ni Moises ug sa Cordero. Pinadayag 15:2.”

“Fearful tests and trials await the people of God. The spirit of war is stirring the nations from one end of the earth to the other. But in the midst of the time of trouble that is coming,—a time of trouble such as has not been since there was a nation,—God’s chosen people will stand unmoved. Satan and his host cannot destroy them, for angels that excel in strength will protect them.” Testimonies, volume 9, 15–17.

“Makahahadlok nga mga pagsulay ug mga kalisdanan naghulat sa katawohan sa Dios. Ang espiritu sa gubat nagpalihok sa mga nasod gikan sa usa ka tumoy sa yuta ngadto sa usa pa. Apan taliwala sa panahon sa kasamok nga umaabot—usa ka panahon sa kasamok nga sukad pa sa dihang may usa ka nasod wala pa gayud mahitabo ang sama niini—ang mga pinili sa Dios magabarog nga dili matarog. Si Satanas ug ang iyang panon dili makahimo sa paglaglag kanila, kay ang mga anghel nga labaw sa kusog manalipod kanila.” Testimonies, tomo 9, 15–17.

It is worthwhile to recognize that this passage is the ending of a chapter that begins on page eleven of Testimonies volume nine, which can be recognized as representing nine-eleven. It is worthwhile to take note that the title is about the coming Bridegroom, and also to the charts of Habakkuk which is where Paul derived the verse he wrote in the book of Hebrews. The beginning of the chapter is marking the history that began on September 11, 2001, the two tables of the covenant of prophecy that was entered into at the beginning of Adventism, and that the title is the last crisis, which identifies the last Midnight Cry. The end of the chapter is in complete agreement with the beginning, for both the beginning and end address the final crisis.

Angay nga ilhon nga kining tudlinga mao ang kataposan sa usa ka kapitulo nga nagsugod sa panid onse sa Testimonies tomo nuebe, nga mailhan nga nagrepresentar sa nuebe-onse. Angay usab nga timan-an nga ang ulohan mahitungod sa moanhi nga Pamanhonon, ug usab sa mga tsart ni Habakkuk diin gikuhaan ni Pablo sa bersikulo nga iyang gisulat sa basahon sa Hebreohanon. Ang sinugdanan sa kapitulo nagtimaan sa kasaysayan nga nagsugod niadtong Septiyembre 11, 2001, sa duha ka papan sa tugon sa tagna nga gisudlan sa sinugdanan sa Adventismo, ug nga ang ulohan mao ang kataposang krisis, nga nagpaila sa kataposang Tinguha sa Tunga-tunga sa Gabii. Ang kataposan sa kapitulo anaa sa hingpit nga pag-uyon sa sinugdanan, kay ang sinugdanan ug ang kataposan parehong naghisgot sa kataposang krisis.

“Section 1—For the Coming of the King

“Seksyon 1—Alang sa Pag-abot sa Hari”

“Yet a little while, and He that shall come will come, and will not tarry.’ Hebrews 10:37.

“Kay sa dili madugay nga panahon, ug Siya nga umalabut moabut gayud, ug dili maglangan.” Hebreohanon 10:37.

“The Last Crisis

“Ang Katapusang Krisis”

“We are living in the time of the end. The fast-fulfilling signs of the times declare that the coming of Christ is near at hand. The days in which we live are solemn and important. The Spirit of God is gradually but surely being withdrawn from the earth. Plagues and judgments are already falling upon the despisers of the grace of God. The calamities by land and sea, the unsettled state of society, the alarms of war, are portentous. They forecast approaching events of the greatest magnitude.” Testimonies, volume 9, 11.

“Nagkinabuhi kita sa panahon sa katapusan. Ang mga timailhan sa mga panahon nga sa madali nagakatuman nagpahayag nga ang pag-anhi ni Cristo haduol na gayud. Ang mga adlaw diin kita nagkinabuhi mga mabinug-at ug mahinungdanon. Ang Espiritu sa Dios hinay-hinay apan sa pagkamatuod ginakuha na gikan sa yuta. Ang mga hampak ug mga hukom nahulog na karon ibabaw sa mga nagtamay sa grasya sa Dios. Ang mga kalamidad sa yuta ug sa dagat, ang malisangon nga kahimtang sa katilingban, ang mga pahimangno sa gubat, maoy mga timaan nga mabug-at ug kahulugan. Kini nagtagna sa mga nagakahiduol nga hitabo nga labing daku ang kabug-aton.” Testimonies, tomo 9, 11.

If we return and accept the high calling of being God’s “mouth” as represented by Jeremiah, we will very soon participate in the greatest ingathering of sacred history.

Kon mobalik kita ug dawaton ang hataas nga pagtawag sa pagkahimong “baba” sa Dios, ingon sa girepresentar ni Jeremias, sa dili madugay makaambit kita sa labing daku nga pagpanghipos sa balaang kasaysayan.

“He spoke to them also words of hope and courage. ‘Let not your heart be troubled,’ He said; ‘ye believe in God, believe also in Me. In My Father’s house are many mansions: if it were not so, I would have told you. I go to prepare a place for you. And if I go and prepare a place for you, I will come again, and receive you unto Myself; that where I am, there ye may be also. And whither I go ye know, and the way ye know.’ John 14:1–4. For your sake I came into the world; for you I have been working. When I go away I shall still work earnestly for you. I came to the world to reveal Myself to you, that you might believe. I go to My Father and yours to co-operate with Him in your behalf.

Nagsulti usab Siya kanila ug mga pulong sa paglaom ug kaisog. “Ayaw kalisdi ang inyong kasingkasing,” miingon Siya; “nagatoo kamo sa Dios, tumoo usab kamo Kanako. Sa balay sa Akong Amahan adunay daghang puloy-anan; kon dili pa kini mao, Akong gisuginlan unta kamo. Molakaw Ako sa pag-andam ug dapit alang kaninyo. Ug kon Molakaw Ako ug mag-andam ug dapit alang kaninyo, Mobalik Ako pag-usab, ug dawaton ko kamo nganha Kanako; aron diin Ako atua, didto usab kamo. Ug asa Ako paingon, nasayran ninyo, ug ang dalan nasayran usab ninyo.” Juan 14:1–4. Tungod kaninyo mianhi Ako sa kalibotan; alang kaninyo nagapanghago Ako. Sa diha nga Molakaw Ako, magapadayon gihapon Ako sa matinguhaong pagbuhat alang kaninyo. Mianhi Ako sa kalibotan aron ipadayag ang Akong Kaugalingon kaninyo, aron makatoo kamo. Moadto Ako sa Akong Amahan ug sa inyo aron makigtinabangay Kaniya alang sa inyong kaayohan.

“‘Verily, verily, I say unto you, He that believeth on Me, the works that I do shall he do also; and greater works than these shall he do; because I go unto My Father.’ John 14:12. By this, Christ did not mean that the disciples would make more exalted exertions than He had made, but that their work would have greater magnitude. He did not refer merely to miracle working, but to all that would take place under the agency of the Holy Spirit. ‘When the Comforter is come,’ He said, ‘whom I will send unto you from the Father, even the Spirit of truth, which proceedeth from the Father, He shall testify of Me: and ye also shall bear witness, because ye have been with Me from the beginning.’ John 15:26, 27.

“‘Sa pagkatinuod, sa pagkatinuod, magaingon Ako kaninyo, Siya nga nagatuo Kanako, ang mga buhat nga Akong ginabuhat pagabuhaton usab niya; ug labi pang dagkung mga buhat kaysa niini pagabuhaton niya; tungod kay Ako moadto sa Akong Amahan.’ Juan 14:12. Pinaagi niini, wala ipasabot ni Cristo nga ang mga tinun-an mohimo ug mas halangdong mga paningkamot kay sa Iyang nahimo, kondili nga ang ilang buluhaton adunay mas dakung gilapdon. Wala Siya magtumong lamang sa pagbuhat ug mga milagro, kondili sa tanan nga mahitabo ilalom sa paglihok sa Balaang Espiritu. ‘Sa diha nga moanhi na ang Manlalaban,’ matod Niya, ‘nga Akong igapadala kaninyo gikan sa Amahan, bisan ang Espiritu sa kamatuoran, nga nagagikan sa Amahan, Siya magapamatuod mahitungod Kanako: ug kamo usab magapanghimatuod, tungod kay kamo nakig-uban Kanako sukad pa sa sinugdan.’ Juan 15:26, 27.

“Wonderfully were these words fulfilled. After the descent of the Holy Spirit, the disciples were so filled with love for Him and for those for whom He died, that hearts were melted by the words they spoke and the prayers they offered. They spoke in the power of the Spirit; and under the influence of that power, thousands were converted.” Acts of the Apostles, 21, 22.

“Katingalahan nga natuman kining mga pulonga. Human sa pagkanaog sa Balaang Espiritu, ang mga tinun-an napuno pag-ayo sa gugma alang Kaniya ug alang niadtong mga namatyan Niya, nga ang mga kasingkasing natunaw pinaagi sa mga pulong nga ilang gisulti ug sa mga pag-ampo nga ilang gihalad. Nagsulti sila diha sa gahum sa Espiritu; ug ilalom sa impluwensiya nianang gahuma, linibo ang nakabig.” Acts of the Apostles, 21, 22.