Daniel chapter two represents the second angel of Revelation fourteen. As such it represents the second of three tests, that are represented as a dietary test, followed by a visual test, and concludes with a litmus test. All three of those tests, which are also prophetic waymarks, exist in the first angel’s message of Revelation fourteen. As with the first angel of Revelation fourteen, Daniel chapter one also possesses each of those three tests.
Το δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ αντιπροσωπεύει τον δεύτερο άγγελο της Αποκαλύψεως δεκατέσσερα. Ως εκ τούτου, αντιπροσωπεύει τη δεύτερη από τρεις δοκιμασίες, οι οποίες παριστάνονται ως διατροφική δοκιμασία, ακολουθούμενη από οπτική δοκιμασία, και καταλήγει σε δοκιμασία λυδίου λίθου. Και οι τρεις αυτές δοκιμασίες, οι οποίες είναι επίσης προφητικά ορόσημα, υπάρχουν στο μήνυμα του πρώτου αγγέλου της Αποκαλύψεως δεκατέσσερα. Όπως συμβαίνει με τον πρώτο άγγελο της Αποκαλύψεως δεκατέσσερα, έτσι και το πρώτο κεφάλαιο του Δανιήλ περιέχει καθεμία από αυτές τις τρεις δοκιμασίες.
The second test, or the second angel’s message, begins at the end of the first test. Chapter two follows chapter one. The conclusion of the second test begins the third test back-to-back. The period of time represented by the second test was symbolized by the seventy years of Daniel’s captivity, which began with the conquering of Jehoiakim and concluded at the decree of Cyrus. As the end of those seventy years approached, Daniel recognized through God’s prophetic Word that the end was about to arrive.
Η δεύτερη δοκιμασία, ή το μήνυμα του δεύτερου αγγέλου, αρχίζει στο τέλος της πρώτης δοκιμασίας. Το δεύτερο κεφάλαιο ακολουθεί το πρώτο κεφάλαιο. Η ολοκλήρωση της δεύτερης δοκιμασίας εγκαινιάζει αμέσως την τρίτη δοκιμασία. Η χρονική περίοδος που αντιπροσωπευόταν από τη δεύτερη δοκιμασία συμβολιζόταν από τα εβδομήντα έτη της αιχμαλωσίας του Δανιήλ, η οποία άρχισε με την κατάκτηση επί Ιωακείμ και ολοκληρώθηκε με το διάταγμα του Κύρου. Καθώς το τέλος εκείνων των εβδομήντα ετών πλησίαζε, ο Δανιήλ αναγνώρισε μέσω του προφητικού Λόγου του Θεού ότι το τέλος επρόκειτο να φθάσει.
In the first year of Darius the son of Ahasuerus, of the seed of the Medes, which was made king over the realm of the Chaldeans; In the first year of his reign I Daniel understood by books the number of the years, whereof the word of the Lord came to Jeremiah the prophet, that he would accomplish seventy years in the desolations of Jerusalem. Daniel 9:1, 2.
Κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος Δαρείου τοῦ υἱοῦ Ἀσουήρου, ἐκ τοῦ σπέρματος τῶν Μήδων, ὃς ἐβασίλευσεν ἐπὶ τοῦ βασιλείου τῶν Χαλδαίων, κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος τῆς βασιλείας αὐτοῦ, ἐγὼ Δανιὴλ ἐνόησα ἐν ταῖς βίβλοις τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐτῶν, περὶ οὗ ἐγένετο ὁ λόγος τοῦ Κυρίου πρὸς Ἰερεμίαν τὸν προφήτην, ὅτι ἔμελλε νὰ συμπληρώσῃ ἑβδομήκοντα ἔτη ἐπὶ τὰς ἐρημώσεις τῆς Ἱερουσαλήμ. Δανιήλ 9:1, 2.
Daniel is representing God’s people in the last days that recognize the symbolic meaning of the seventy years of captivity, and that recognition takes place shortly before the seventy symbolic years end. God’s people have correctly understood the seventy-year captivity, but what Daniel is representing is the understanding that those seventy years represent the prophetic period from September 11, 2001, unto the Sunday law. For Daniel, those years ended at the decree of Cyrus, which in the last days represents the Sunday law in the United States.
Ο Δανιήλ αντιπροσωπεύει τον λαό του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες, ο οποίος αναγνωρίζει τη συμβολική σημασία των εβδομήντα ετών της αιχμαλωσίας, και αυτή η αναγνώριση λαμβάνει χώρα λίγο πριν από τη λήξη των εβδομήντα συμβολικών ετών. Ο λαός του Θεού έχει ορθώς κατανοήσει την εβδομηκονταετή αιχμαλωσία, αλλά εκείνο που αντιπροσωπεύει ο Δανιήλ είναι η κατανόηση ότι αυτά τα εβδομήντα έτη αντιπροσωπεύουν την προφητική περίοδο από την 11η Σεπτεμβρίου 2001 έως τον νόμο της Κυριακής. Για τον Δανιήλ, τα έτη εκείνα έληξαν με το διάταγμα του Κύρου, το οποίο κατά τις έσχατες ημέρες αντιπροσωπεύει τον νόμο της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Shortly before the Sunday law, God’s people are awakened to the prophetic understanding represented by the symbolic seventy years. Those symbolic years began with Jehoiakim, who represents September 11, 2001, when, with the arrival of Islam of the third Woe, the mighty angel of Revelation eighteen, descended and announced the fall of Babylon. The fall of Babylon represents the second angel’s message, and on September 11, 2001, the second testing period began for those who ate the hidden book that was in the angel’s hand. That period, represented by the symbolic seventy years, continues through to the Sunday law.
Λίγο πριν από τον νόμο της Κυριακής, ο λαός του Θεού αφυπνίζεται στην προφητική κατανόηση που παριστάνεται από τα συμβολικά εβδομήντα έτη. Τα συμβολικά αυτά έτη άρχισαν με τον Ιωακείμ, ο οποίος αντιπροσωπεύει την 11η Σεπτεμβρίου 2001, όταν, με την άφιξη του Ισλάμ του τρίτου Ουαί, ο ισχυρός άγγελος της Αποκάλυψης δεκαοκτώ κατέβηκε και ανήγγειλε την πτώση της Βαβυλώνας. Η πτώση της Βαβυλώνας αντιπροσωπεύει το μήνυμα του δευτέρου αγγέλου, και στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 άρχισε η δεύτερη περίοδος δοκιμασίας για εκείνους που έφαγαν το κρυμμένο βιβλίο που ήταν στο χέρι του αγγέλου. Η περίοδος εκείνη, που παριστάνεται από τα συμβολικά εβδομήντα έτη, συνεχίζεται μέχρι τον νόμο της Κυριακής.
As the end draws near, as typified by Daniel in the first year of Darius, God’s people are awakened to the test of the image of the beast. They have previously understood some of the truths associated with the test of the image of the beast, but the portion they come to understand just before the end of the prophetic period of the second angel, has been hidden in darkness. As Daniel studied God’s prophetic Word, and then became aware of the significance of the seventy years, he was led to prayer, just as he had been led to prayer when he became aware of the life-or-death threat of Nebuchadnezzar concerning his image-dream. In Daniel chapter nine, as in Daniel chapter two, as Daniel prayed, he received prophetic light.
Καθώς το τέλος πλησιάζει, όπως προτυπώνεται από τον Δανιήλ κατά το πρώτο έτος του Δαρείου, ο λαός του Θεού αφυπνίζεται στη δοκιμασία της εικόνας του θηρίου. Είχαν προηγουμένως κατανοήσει ορισμένες από τις αλήθειες που συνδέονται με τη δοκιμασία της εικόνας του θηρίου, αλλά το μέρος εκείνο το οποίο φθάνουν να κατανοήσουν ακριβώς πριν από το τέλος της προφητικής περιόδου του δευτέρου αγγέλου, ήταν κρυμμένο στο σκοτάδι. Καθώς ο Δανιήλ μελετούσε τον προφητικό Λόγο του Θεού και κατόπιν αντιλήφθηκε τη σημασία των εβδομήντα ετών, οδηγήθηκε σε προσευχή, όπως είχε οδηγηθεί σε προσευχή όταν αντιλήφθηκε την απειλή ζωής ή θανάτου του Ναβουχοδονόσορ σχετικά με το όνειρο της εικόνας του. Στο ένατο κεφάλαιο του Δανιήλ, όπως και στο δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ, ενώ ο Δανιήλ προσευχόταν, έλαβε προφητικό φως.
Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. Daniel 9:21, 22.
Ναι, ενώ ακόμη ελάλουν εν προσευχή, ο ανήρ Γαβριήλ, τον οποίον είχον ιδεί εν τη οράσει κατ’ αρχάς, πετών ταχέως, με ήγγισε περί τον καιρόν της εσπερινής προσφοράς. Και με εδίδαξε, και ελάλησε μετ’ εμού, και είπεν, Ω Δανιήλ, τώρα εξήλθον διά να σε κάμω να εννοήσεις μετά συνέσεως. Δανιήλ 9:21, 22.
The “skill and understanding” given to Daniel as he prayed aligns with his prayer in chapter two.
Η «ικανότητα και σύνεση» που δόθηκαν στον Δανιήλ καθώς προσευχόταν συμφωνούν με την προσευχή του στο δεύτερο κεφάλαιο.
Then Daniel went to his house, and made the thing known to Hananiah, Mishael, and Azariah, his companions: That they would desire mercies of the God of heaven concerning this secret; that Daniel and his fellows should not perish with the rest of the wise men of Babylon. Then was the secret revealed unto Daniel in a night vision. Then Daniel blessed the God of heaven. Daniel 2:17–19.
Τότε ο Δανιήλ πήγε στο σπίτι του και έκανε γνωστό το πράγμα στον Ανανία, στον Μισαήλ και στον Αζαρία, τους συντρόφους του· ώστε να ζητήσουν οικτιρμούς από τον Θεό του ουρανού σχετικά με αυτό το μυστήριο, για να μη χαθούν ο Δανιήλ και οι σύντροφοί του μαζί με τους λοιπούς σοφούς της Βαβυλώνας. Τότε το μυστήριο αποκαλύφθηκε στον Δανιήλ με νυχτερινή όραση. Τότε ο Δανιήλ ευλόγησε τον Θεό του ουρανού. Δανιήλ 2:17–19.
Line upon line, Daniel’s two prayers are the same prayer. Both are given during history that symbolically represents the visual test of the second angel, that transpires between September 11, 2001, and the soon-coming Sunday law. With the impending death threat of Nebuchadnezzar and the prophetic knowledge of both Jeremiah’s seventy years and the oath of Moses’ seven times, Daniel prays the Leviticus twenty-six prayer, while asking that God would reveal to him the final prophetic secret of Bible prophecy. The secret that John identifies as the Revelation of Jesus Christ.
Γραμμή επί γραμμής, οι δύο προσευχές του Δανιήλ είναι η ίδια προσευχή. Και οι δύο δίδονται κατά τη διάρκεια μιας ιστορίας που συμβολικώς αντιπροσωπεύει την ορατή δοκιμασία του δευτέρου αγγέλου, η οποία εκτυλίσσεται μεταξύ της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 και του επικείμενου νόμου της Κυριακής. Με την επαπειλούμενη θανατική απειλή του Ναβουχοδονόσορος και με την προφητική γνώση τόσο των εβδομήκοντα ετών του Ιερεμία όσο και του όρκου των επτά καιρών του Μωυσή, ο Δανιήλ προσεύχεται την προσευχή του εικοστού έκτου κεφαλαίου του Λευιτικού, ενώ ζητεί να του αποκαλύψει ο Θεός το τελικό προφητικό μυστικό της βιβλικής προφητείας. Το μυστικό που ο Ιωάννης προσδιορίζει ως την Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού.
In chapter nine, Daniel is located at the transition of two kingdoms. Babylon has just fallen to the Medes and Persians, for it is the first year of Darius, thus placing God’s people in the last days at the point of transition that was marked in the movement of the first angel and also the movement of the third angel.
Στο ένατο κεφάλαιο, ο Δανιήλ βρίσκεται στο μεταίχμιο δύο βασιλειών. Η Βαβυλώνα μόλις έπεσε στους Μήδους και Πέρσες, διότι είναι το πρώτο έτος του Δαρείου, τοποθετώντας έτσι τον λαό του Θεού στις έσχατες ημέρες στο σημείο της μετάβασης που επισημάνθηκε στο κίνημα του πρώτου αγγέλου και επίσης στο κίνημα του τρίτου αγγέλου.
The Philadelphian Millerite movement transitioned unto Laodicea in 1856, and the Laodicean movement of Future for America, transitions to the Philadelphian movement at the end of the three and a half days of being dead in the street of Revelation chapter eleven. The test that was failed with the Philadelphian movement of the Millerites from 1856 until 1863, was in relation to the doctrine of the “seven times.”
Το φιλαδελφικό μιλλεριτικό κίνημα μετέβη στη Λαοδίκεια το 1856, και το λαοδικειακό κίνημα του Future for America μεταβαίνει στο φιλαδελφικό κίνημα στο τέλος των τρεισήμισι ημερών κατά τις οποίες κείται νεκρό στην οδό της Αποκάλυψης, κεφάλαιο ένδεκα. Η δοκιμασία στην οποία απέτυχε το φιλαδελφικό κίνημα των Μιλλεριτών από το 1856 έως το 1863, αφορούσε τη διδασκαλία των «επτά καιρών».
The test for the Laodicean movement of Future for America is in relation to the necessity of recognizing their scattered condition, and then entering into the Leviticus twenty-six prayer and experience. Daniel was at the transition time between Babylon and the Medo-Persian empires, and just before the end of the period of seventy years that is marked by the decree of Cyrus. The seventy years is the context for Daniel’s prayer, and the seventy years represents Moses’ “seven times.” Both of Daniel’s prayers align with the transition time that is marked by the “seven times” in the movement of the first angel, and also in the movement of the third angel.
Η δοκιμασία για το Λαοδικειακό κίνημα του Future for America βρίσκεται σε σχέση με την αναγκαιότητα να αναγνωρίσει τη διασκορπισμένη του κατάσταση και κατόπιν να εισέλθει στην προσευχή και στην εμπειρία του εικοστού έκτου κεφαλαίου του Λευιτικού. Ο Δανιήλ βρισκόταν στον μεταβατικό χρόνο μεταξύ της Βαβυλώνας και της Μηδοπερσικής αυτοκρατορίας, και ακριβώς πριν από το τέλος της περιόδου των εβδομήντα ετών που σηματοδοτείται από το διάταγμα του Κύρου. Τα εβδομήντα έτη αποτελούν το πλαίσιο για την προσευχή του Δανιήλ, και τα εβδομήντα έτη αντιπροσωπεύουν τα «επτά καιρούς» του Μωυσή. Και οι δύο προσευχές του Δανιήλ ευθυγραμμίζονται με τον μεταβατικό χρόνο που σηματοδοτείται από τους «επτά καιρούς» στο κίνημα του πρώτου αγγέλου, καθώς επίσης και στο κίνημα του τρίτου αγγέλου.
The “secret” which is revealed to Daniel is the revelation of Nebuchadnezzar’s image. The “secret” of Nebuchadnezzar’s image in the last days is that it represents eight kingdoms, not four. In the previous articles that are in the category, “The Eighth is of the Seven“, this truth has already been presented. Within that secret is the revelation of the point of transition when the eighth arrives, that is of the seven. The “secret” of the image of Nebuchadnezzar is the confirmation of the resurrection of the horn of true Protestantism and the horn of Republicanism. Both those resurrections identify that each horn is the eighth, but is of the seven; and the transition from the sixth unto the eighth of both horns takes place in the prophetic context of a test associated with Moses’ “seven times.” The transition takes place as represented by Daniel, just before the decree of Cyrus, which represents the Sunday law decree in the United States. Then at the Sunday law, in rapid movements, the deadly wound of the papacy is healed as the papacy becomes the eighth head that is of the seven, as it too, goes through a prophetic transition, as represented by Nebuchadnezzar’s image of Daniel chapter two.
Το «μυστικό» που αποκαλύπτεται στον Δανιήλ είναι η αποκάλυψη της εικόνας του Ναβουχοδονόσορ. Το «μυστικό» της εικόνας του Ναβουχοδονόσορ κατά τις έσχατες ημέρες είναι ότι αυτή αντιπροσωπεύει οκτώ βασίλεια, όχι τέσσερα. Στα προηγούμενα άρθρα που ανήκουν στην κατηγορία «The Eighth is of the Seven», αυτή η αλήθεια έχει ήδη παρουσιαστεί. Μέσα σε εκείνο το μυστικό βρίσκεται η αποκάλυψη του σημείου μεταβάσεως όταν φθάνει το όγδοο, το οποίο είναι εκ των επτά. Το «μυστικό» της εικόνας του Ναβουχοδονόσορ είναι η επιβεβαίωση της αναστάσεως του κέρατος του αληθινού Προτεσταντισμού και του κέρατος του Ρεπουμπλικανισμού. Αμφότερες αυτές οι αναστάσεις προσδιορίζουν ότι κάθε κέρας είναι το όγδοο, αλλά είναι εκ των επτά· και η μετάβαση από το έκτο στο όγδοο και των δύο κεράτων λαμβάνει χώρα μέσα στο προφητικό πλαίσιο μιας δοκιμασίας συνδεδεμένης με τις «επτά φορές» του Μωυσέως. Η μετάβαση λαμβάνει χώρα, όπως παριστάνεται από τον Δανιήλ, ακριβώς πριν από το διάταγμα του Κύρου, το οποίο αντιπροσωπεύει το διάταγμα του κυριακάτικου νόμου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έπειτα, κατά τον κυριακάτικο νόμο, με ταχείες κινήσεις, η θανατηφόρος πληγή του παπισμού θεραπεύεται, καθώς ο παπισμός γίνεται η όγδοη κεφαλή που είναι εκ των επτά, καθώς και αυτός επίσης διέρχεται μέσα από μια προφητική μετάβαση, όπως παριστάνεται από την εικόνα του Ναβουχοδονόσορ στο δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ.
Therefore Daniel went in unto Arioch, whom the king had ordained to destroy the wise men of Babylon: he went and said thus unto him; Destroy not the wise men of Babylon: bring me in before the king, and I will shew unto the king the interpretation. Then Arioch brought in Daniel before the king in haste, and said thus unto him, I have found a man of the captives of Judah, that will make known unto the king the interpretation. The king answered and said to Daniel, whose name was Belteshazzar, Art thou able to make known unto me the dream which I have seen, and the interpretation thereof? Daniel 2:24–26.
Διὰ τοῦτο ὁ Δανιὴλ εἰσῆλθε πρὸς τὸν Ἀριώχ, τὸν ὁποῖον ὁ βασιλεὺς εἶχε διορίσει νὰ ἐξολοθρεύσῃ τοὺς σοφοὺς τῆς Βαβυλῶνος· εἰσῆλθε καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν οὕτως· Μὴ ἐξολοθρεύσῃς τοὺς σοφοὺς τῆς Βαβυλῶνος· φέρε με ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, καὶ θὰ φανερώσω εἰς τὸν βασιλέα τὴν ἐρμηνείαν. Τότε ὁ Ἀριώχ ἔφερε τὸν Δανιὴλ ἐνώπιον τοῦ βασιλέως μετὰ σπουδῆς, καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν οὕτως· Εὗρον ἄνδρα ἐκ τῶν αἰχμαλώτων τοῦ Ἰούδα, ὅστις θὰ γνωστοποιήσῃ εἰς τὸν βασιλέα τὴν ἐρμηνείαν. Ὁ βασιλεὺς ἀπεκρίθη καὶ εἶπε πρὸς τὸν Δανιήλ, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα ἦτο Βαλτασάσαρ· Δύνασαι νὰ μοι γνωστοποιήσῃς τὸ ἐνύπνιον τὸ ὁποῖον εἶδον, καὶ τὴν ἐρμηνείαν αὐτοῦ; Δανιήλ 2:24–26.
Once Daniel has been given the secret, both his names are referenced, identifying that he represents the covenant people, who in the last days have just transitioned into the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. He manifests the character of God’s servant by asking that no one would be murdered due to their inability to understand the “secret.” His character is contrasted with Arioch, a servant of Nebuchadnezzar who seeks credit with the king for finding Daniel. Daniel then identifies the distinction between the true prophetic manifestation and that of the Babylonian wise men, when he answers Nebuchadnezzar’s question with a question, and then unlike Arioch, does not take advantage of his understanding of the “secret” to promote himself, but instead exalts the God of heaven.
Μόλις δοθεί το μυστικό στον Δανιήλ, γίνεται αναφορά και στα δύο ονόματά του, υποδηλώνοντας ότι εκπροσωπεί τον λαό της διαθήκης, ο οποίος στις έσχατες ημέρες μόλις έχει μεταβεί στο Φιλαδελφικό κίνημα των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Εκδηλώνει τον χαρακτήρα του δούλου του Θεού, ζητώντας να μη θανατωθεί κανείς εξαιτίας της αδυναμίας τους να κατανοήσουν το «μυστικό». Ο χαρακτήρας του αντιπαραβάλλεται προς εκείνον του Αριώχ, ενός υπηρέτη του Ναβουχοδονόσορος, ο οποίος επιδιώκει να αποκομίσει εύσημα από τον βασιλέα επειδή βρήκε τον Δανιήλ. Κατόπιν, ο Δανιήλ επισημαίνει τη διάκριση ανάμεσα στην αληθινή προφητική εκδήλωση και σε εκείνη των σοφών της Βαβυλώνας, όταν απαντά στην ερώτηση του Ναβουχοδονόσορος με ερώτηση, και έπειτα, σε αντίθεση με τον Αριώχ, δεν εκμεταλλεύεται την κατανόησή του του «μυστικού» για να προωθήσει τον εαυτό του, αλλά αντίθετα υψώνει τον Θεό του ουρανού.
Daniel answered in the presence of the king, and said, The secret which the king hath demanded cannot the wise men, the astrologers, the magicians, the soothsayers, shew unto the king; But there is a God in heaven that revealeth secrets, and maketh known to the king Nebuchadnezzar what shall be in the latter days. Thy dream, and the visions of thy head upon thy bed, are these. Daniel 2:27, 28.
Ο Δανιήλ αποκρίθηκε ενώπιον του βασιλέως και είπε: Το μυστικόν, το οποίον ο βασιλεύς εζήτησε, δεν δύνανται οι σοφοί, οι αστρολόγοι, οι μάγοι, οι μάντεις να φανερώσωσιν εις τον βασιλέα· αλλά υπάρχει Θεός εν τω ουρανώ, όστις αποκαλύπτει μυστήρια και γνωστοποιεί εις τον βασιλέα Ναβουχοδονόσορ τι μέλλει να συμβή εν ταις εσχάταις ημέραις. Το όνειρόν σου και τα οράματα της κεφαλής σου επί της κλίνης σου είναι ταύτα. Δανιήλ 2:27, 28.
Daniel starts his presentation of the “secret,” by identifying it as a “secret” that explains what shall be in the latter days. The secret of the hidden history of the seven thunders identifies what shall be in the latter days. Nebuchadnezzar’s image is an element of the latter-day secret that is unsealed just before probation closes. It is revealed just before probation closes in the transition time when both horns of the earth beast become the eighth that is of the seven, as represented by Daniel in the first year of Darius.
Ο Δανιήλ αρχίζει την παρουσίαση του «μυστικού» προσδιορίζοντάς το ως «μυστικό» που εξηγεί τι θα συμβεί στις έσχατες ημέρες. Το μυστικό της κεκρυμμένης ιστορίας των επτά βροντών προσδιορίζει τι θα συμβεί στις έσχατες ημέρες. Η εικόνα του Ναβουχοδονόσορ είναι ένα στοιχείο του μυστικού των εσχάτων ημερών, το οποίο αποσφραγίζεται ακριβώς πριν από το κλείσιμο της δοκιμαστικής περιόδου. Αποκαλύπτεται ακριβώς πριν από το κλείσιμο της δοκιμαστικής περιόδου, στον μεταβατικό χρόνο κατά τον οποίο και τα δύο κέρατα του θηρίου της γης γίνονται ο όγδοος, ο οποίος είναι εκ των επτά, όπως παριστάνεται από τον Δανιήλ στο πρώτο έτος του Δαρείου.
As for thee, O king, thy thoughts came into thy mind upon thy bed, what should come to pass hereafter: and he that revealeth secrets maketh known to thee what shall come to pass. But as for me, this secret is not revealed to me for any wisdom that I have more than any living, but for their sakes that shall make known the interpretation to the king, and that thou mightest know the thoughts of thy heart. Daniel 2:29, 30.
Σὲ δέ, ὦ βασιλεῦ, οἱ διαλογισμοί σου ἀνέβησαν ἐπὶ τῆς κλίνης σου περὶ τοῦ τί μέλλει νὰ γίνῃ μετὰ ταῦτα· καὶ ὁ ἀποκαλύπτων τὰ μυστήρια σοὶ ἐγνώρισε τὰ μέλλοντα νὰ συμβοῦν. Ὅσον δὲ δι’ ἐμέ, τὸ μυστήριον τοῦτο δὲν ἀπεκαλύφθη εἰς ἐμέ διὰ σοφίαν ὑπερέχουσαν παρὰ πάντα ζῶντα, ἀλλὰ διὰ νὰ γίνῃ γνωστὴ ἡ ἑρμηνεία εἰς τὸν βασιλέα, καὶ διὰ νὰ γνωρίσῃς τοὺς διαλογισμοὺς τῆς καρδίας σου. Δανιήλ 2:29, 30.
Daniel establishes the truth with a second witness to the fact that Nebuchadnezzar’s dream is about the latter days, when he says, “he that revealeth secrets maketh known to thee what shall come to pass,” “hereafter.” Then Daniel identifies that the secret was not given for him, or because he had any superior wisdom than any other human being, but that the “secret” was given to Nebuchadnezzar “for their sakes that shall make known the interpretation.” The “secret” was given for those who would present the “interpretation” of the dream to the spiritual king of Babylon in the last days. The secret was specifically given for the one hundred and forty-four thousand, for the “secret” is for those in the last days that proclaim the final fall of Babylon. Then Daniel reveals the image-dream that had been hidden in darkness, and that produced the life-or-death test.
Ο Δανιήλ εδραιώνει την αλήθεια με δεύτερο μάρτυρα ως προς το γεγονός ότι το όνειρο του Ναβουχοδονόσορος αφορά τις έσχατες ημέρες, όταν λέγει: «ὁ ἀποκαλύπτων μυστήρια γνωρίζει σοι ἃ μέλλει γενέσθαι», «μετὰ ταῦτα». Κατόπιν ο Δανιήλ διευκρινίζει ότι το μυστικό δεν του εδόθη για τον ίδιο, ούτε επειδή είχε κάποια ανώτερη σοφία από οποιονδήποτε άλλον άνθρωπο, αλλά ότι το «μυστικό» εδόθη στον Ναβουχοδονόσορα «ἕνεκεν ἐκείνων οἵτινες θέλουσι γνωρίσει τὴν ἑρμηνείαν». Το «μυστικό» εδόθη για εκείνους που θα παρουσίαζαν την «ερμηνεία» του ονείρου στον πνευματικό βασιλέα της Βαβυλώνος κατά τις έσχατες ημέρες. Το μυστικό εδόθη ειδικώς για τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, διότι το «μυστικό» είναι για εκείνους οι οποίοι, στις έσχατες ημέρες, κηρύττουν την τελική πτώση της Βαβυλώνος. Τότε ο Δανιήλ αποκαλύπτει το όνειρο της εικόνος, το οποίο είχε παραμείνει κρυμμένο στο σκότος και το οποίο παρήγαγε τη δοκιμασία ζωής ή θανάτου.
Thou, O king, sawest, and behold a great image. This great image, whose brightness was excellent, stood before thee; and the form thereof was terrible. This image’s head was of fine gold, his breast and his arms of silver, his belly and his thighs of brass, His legs of iron, his feet part of iron and part of clay. Thou sawest till that a stone was cut out without hands, which smote the image upon his feet that were of iron and clay, and brake them to pieces. Then was the iron, the clay, the brass, the silver, and the gold, broken to pieces together, and became like the chaff of the summer threshingfloors; and the wind carried them away, that no place was found for them: and the stone that smote the image became a great mountain, and filled the whole earth. This is the dream; and we will tell the interpretation thereof before the king. Daniel 2:31–36.
Σὺ, ὦ βασιλεῦ, εἶδες, καὶ ἰδοὺ εἰκὼν μεγάλη. Αὕτη ἡ μεγάλη εἰκών, τῆς ὁποίας ἡ λαμπρότης ἦτο ἐξαίρετος, ἵστατο ἔμπροσθέν σου· καὶ ἡ μορφὴ αὐτῆς ἦτο φοβερά. Ἡ κεφαλὴ τῆς εἰκόνος ταύτης ἦτο ἐκ χρυσοῦ καθαροῦ, τὸ στῆθος αὐτῆς καὶ οἱ βραχίονες αὐτῆς ἐκ ἀργύρου, ἡ κοιλία αὐτῆς καὶ οἱ μηροὶ αὐτῆς ἐκ χαλκοῦ, αἱ κνῆμαι αὐτῆς ἐκ σιδήρου, οἱ πόδες αὐτῆς μέρος μὲν ἐκ σιδήρου καὶ μέρος ἐκ πηλοῦ. Ἐθεώρεις, ἕως οὗ ἀπεκόπη λίθος ἄνευ χειρῶν, ὅστις ἐπάταξε τὴν εἰκόνα εἰς τοὺς πόδας αὐτῆς τοὺς ἐκ σιδήρου καὶ πηλοῦ, καὶ συνέτριψεν αὐτούς. Τότε συνετρίβησαν ὁμοῦ ὁ σίδηρος, ὁ πηλός, ὁ χαλκός, ὁ ἄργυρος καὶ ὁ χρυσός, καὶ ἐγένοντο ὡς τὸ ἄχυρον τῶν θερινῶν ἁλωνίων· καὶ ὁ ἄνεμος παρέσυρεν αὐτά, ὥστε δὲν εὑρέθη τόπος δι’ αὐτά· καὶ ὁ λίθος ὁ πατάξας τὴν εἰκόνα ἐγένετο ὄρος μέγα, καὶ ἐγέμισεν ὅλην τὴν γῆν. Τοῦτο εἶναι τὸ ἐνύπνιον· καὶ θέλομεν εἰπεῖ τὴν ἑρμηνείαν αὐτοῦ ἐνώπιον τοῦ βασιλέως. Δανιήλ 2:31–36.
Nebuchadnezzar’s dream identified the kingdoms of Bible prophecy from his time until the last days, when the one hundred and forty-four thousand, represented by Daniel in his presentation to Nebuchadnezzar, and by the stone that was cut out without hands, that destroy the earthly kingdoms represented in the image, which then becomes a mountain that fills the whole earth. The dream was about the latter days, at the prophetic transition point when the one hundred and forty-four thousand have the last prophetic secret revealed unto them.
Το όνειρο του Ναβουχοδονόσορος προσδιόρισε τα βασίλεια της βιβλικής προφητείας από τον καιρό του έως τις έσχατες ημέρες, όταν οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, που αντιπροσωπεύονται από τον Δανιήλ κατά την παρουσίασή του ενώπιον του Ναβουχοδονόσορος, και από τον λίθο που αποκόπηκε άνευ χειρών, καταστρέφουν τα επίγεια βασίλεια που παριστάνονται στην εικόνα, η οποία κατόπιν γίνεται όρος που γεμίζει ολόκληρη τη γη. Το όνειρο αφορούσε τις έσχατες ημέρες, στο προφητικό μεταβατικό σημείο όταν το τελευταίο προφητικό μυστικό αποκαλύπτεται σε αυτούς τους εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες.
As the ensign of the true Protestant horn, they then carry the message of the third angel to a dying world. That message swells to a loud cry at the Sunday law in the United States, when the mark of the beast is enforced. Before that decree, those represented by Daniel in the latter days, are to be confronted by the image of the beast test. That test is a visual test, and requires that the movements that produce the Sunday law decree be seen by those represented by Daniel. They are tested to find out if they have chosen the divine methodology which allows them to see the image test that is hidden in darkness. Their test involves personal humiliation and confession. It involves an acknowledgment that Daniel was given understanding in dreams and visions, for if they refuse to hear Daniel’s voice crying in the wilderness, it is as those who in Christ’s days rejected the message of John the Baptist.
Ως το λάβαρο του αληθινού προτεσταντικού κέρατος, μεταφέρουν τότε το μήνυμα του τρίτου αγγέλου προς έναν κόσμο που πεθαίνει. Το μήνυμα εκείνο διογκώνεται σε δυνατή κραυγή κατά τον νόμο της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες, όταν επιβάλλεται το χάραγμα του θηρίου. Πριν από εκείνο το διάταγμα, εκείνοι που παριστάνονται από τον Δανιήλ στις έσχατες ημέρες, πρόκειται να έλθουν αντιμέτωποι με τη δοκιμασία της εικόνας του θηρίου. Η δοκιμασία αυτή είναι οπτική δοκιμασία και απαιτεί να ιδούν, όσοι παριστάνονται από τον Δανιήλ, τις κινήσεις που παράγουν το διάταγμα του νόμου της Κυριακής. Δοκιμάζονται για να διαπιστωθεί αν έχουν επιλέξει τη θεία μεθοδολογία, η οποία τους επιτρέπει να δουν τη δοκιμασία της εικόνας που είναι κρυμμένη στο σκοτάδι. Η δοκιμασία τους περιλαμβάνει προσωπική ταπείνωση και εξομολόγηση. Περιλαμβάνει την αναγνώριση ότι στον Δανιήλ δόθηκε κατανόηση μέσω ονείρων και οράσεων· διότι, αν αρνηθούν να ακούσουν τη φωνή του Δανιήλ που βοά εν τη ερήμω, είναι ως εκείνοι που στις ημέρες του Χριστού απέρριψαν το μήνυμα του Ιωάννη του Βαπτιστή.
Sister White informs us that the books of Daniel and Revelation complement each other, and the word “complement” which she uses means to bring to perfection. At the end of July, 2023, the Lion of the tribe of Judah began unsealing the Revelation of Jesus Christ as He had promised to do just before probation closed. In doing so, He identified biblical truths that had previously been correctly understood, but that now were to be understood in the setting of the last days.
Η Αδελφή Γουάιτ μάς πληροφορεί ότι τα βιβλία του Δανιήλ και της Αποκάλυψης αλληλοσυμπληρώνονται, και η λέξη «συμπληρώνω» που χρησιμοποιεί σημαίνει να οδηγεί κάτι στην τελείωση. Στο τέλος του Ιουλίου του 2023, ο Λέων της φυλής του Ιούδα άρχισε να αποσφραγίζει την Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού, όπως είχε υποσχεθεί να πράξει ακριβώς πριν κλείσει ο καιρός της δοκιμασίας. Πράττοντας τούτο, προσδιόρισε βιβλικές αλήθειες που προηγουμένως είχαν κατανοηθεί ορθώς, αλλά που τώρα έπρεπε να κατανοηθούν μέσα στο πλαίσιο των εσχάτων ημερών.
One of those truths is the two witnesses of Revelation eleven. Another is the history that is the perfect fulfillment of the “seven thunders” of Revelation ten. He has brought forth truths from the sacred reform lines that speak to the disappointment of July 18, 2020. He has used the four waymarks that are in each of the sacred reform lines, that illustrate the history of the empowerment of the first message until the judgment, in a fashion that heretofore was never recognized. Daniel chapter two brings many of these concepts to perfection, though these profound truths are hidden in darkness to those who refuse to eat the methodology identified as Alpha and Omega.
Μία από αυτές τις αλήθειες είναι οι δύο μάρτυρες της Αποκάλυψης ένδεκα. Μία άλλη είναι η ιστορία που αποτελεί την τέλεια εκπλήρωση των «επτά βροντών» της Αποκάλυψης δέκα. Έχει αναδείξει αλήθειες από τις ιερές γραμμές μεταρρύθμισης που μιλούν για την απογοήτευση της 18ης Ιουλίου 2020. Έχει χρησιμοποιήσει τα τέσσερα ορόσημα που υπάρχουν σε καθεμία από τις ιερές γραμμές μεταρρύθμισης, τα οποία απεικονίζουν την ιστορία της ενδυνάμωσης του πρώτου αγγέλματος έως την κρίση, κατά τρόπο που έως τώρα ουδέποτε είχε αναγνωριστεί. Το δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ φέρει πολλές από αυτές τις έννοιες στην τελείωση, αν και αυτές οι βαθυστόχαστες αλήθειες παραμένουν κρυμμένες στο σκοτάδι για όσους αρνούνται να τραφούν με τη μεθοδολογία που προσδιορίζεται ως Άλφα και Ωμέγα.
In closing out this study of Daniel chapter two, we will summarize and connect some of the truths and waymarks that are brought to perfection by Daniel chapter two. In doing so, we are identifying that the secret that was revealed to Daniel in the night vision represents these very truths.
Κλείνοντας αυτή τη μελέτη του δευτέρου κεφαλαίου του Δανιήλ, θα συνοψίσουμε και θα συνδέσουμε ορισμένες από τις αλήθειες και τους οδοδείκτες που οδηγούνται στην τελείωση από το δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ. Πράττοντας τούτο, επισημαίνουμε ότι το μυστικό που αποκαλύφθηκε στον Δανιήλ με τη νυχτερινή όραση αντιπροσωπεύει ακριβώς αυτές τις αλήθειες.
We will set forth the summary and conclusion in the next article.
Θα εκθέσουμε τη σύνοψη και το συμπέρασμα στο επόμενο άρθρο.
“The Lord has His appointed agencies to meet men in their errors and backslidings. His messengers are sent to bear a plain testimony to arouse them from their sleepy condition and to open the precious words of life, the Holy Scriptures, to their understanding. These men are not to be preachers merely, but ministers, light bearers, faithful watchmen, who will see the threatened danger and warn the people. They must resemble Christ in their earnest zeal, in their thoughtful tact, in their personal efforts—in short, in all their ministry. They are to have a vital connection with God, and are to become so familiar with the prophecies and the practical lessons of the Old and the New Testament that they may bring from the treasure house of God’s word things new and old.” Testimonies, volume 5, 251.
«Ο Κύριος έχει τα ορισμένα όργανά Του για να συναντούν τους ανθρώπους μέσα στα σφάλματά τους και στις αποστασίες τους. Οι αγγελιοφόροι Του αποστέλλονται για να φέρουν μια σαφή μαρτυρία, ώστε να τους αφυπνίσουν από την υπνώδη κατάστασή τους και να ανοίξουν στη διάνοιά τους τους πολύτιμους λόγους της ζωής, τις Άγιες Γραφές. Αυτοί οι άνδρες δεν πρέπει να είναι απλώς κήρυκες, αλλά λειτουργοί, φορείς φωτός, πιστοί φρουροί, οι οποίοι θα διακρίνουν τον επαπειλούμενο κίνδυνο και θα προειδοποιούν τον λαό. Πρέπει να ομοιάζουν με τον Χριστό στον ένθερμο ζήλο τους, στη συνετή διακριτικότητά τους, στις προσωπικές τους προσπάθειες—εν ολίγοις, σε ολόκληρη τη διακονία τους. Οφείλουν να έχουν ζωτική σύνδεση με τον Θεό και να καταστούν τόσο εξοικειωμένοι με τις προφητείες και με τα πρακτικά διδάγματα της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, ώστε να μπορούν να φέρνουν από τον θησαυρό του λόγου του Θεού πράγματα νέα και παλαιά». Testimonies, τόμος 5, 251.