Daniel chapter six, is the third line in the first six chapters of Daniel, which directly presents an illustration of the Sunday law crisis. In chapter three Nebuchadnezzar’s golden image, and the three worthies, represent the ensign which is lifted up, and the entire world beholds.
Το έκτο κεφάλαιο του Δανιήλ είναι η τρίτη γραμμή στα πρώτα έξι κεφάλαια του Δανιήλ, η οποία παρουσιάζει άμεσα μια απεικόνιση της κρίσεως του νόμου της Κυριακής. Στο τρίτο κεφάλαιο, η χρυσή εικόνα του Ναβουχοδονόσορος και οι τρεις ευσεβείς νέοι αντιπροσωπεύουν το λάβαρο το οποίο υψώνεται, και το οποίο ολόκληρος ο κόσμος αντικρίζει.
Then Nebuchadnezzar the king sent to gather together the princes, the governors, and the captains, the judges, the treasurers, the counsellors, the sheriffs, and all the rulers of the provinces, to come to the dedication of the image which Nebuchadnezzar the king had set up. Daniel 3:2.
Τότε ο βασιλεὺς Ναβουχοδονόσορ ἀπέστειλε νὰ συνάξουν τοὺς σατράπας, τοὺς διοικητὰς καὶ τοὺς ἄρχοντας, τοὺς κριτὰς, τοὺς θησαυροφύλακας, τοὺς συμβούλους, τοὺς δικαστικοὺς ἀξιωματούχους καὶ πάντας τοὺς ἄρχοντας τῶν ἐπαρχιῶν, διὰ νὰ ἔλθουν εἰς τὰ ἐγκαίνια τῆς εἰκόνος, τὴν ὁποίαν ὁ βασιλεὺς Ναβουχοδονόσορ εἶχεν ἀναστήσει. Δανιήλ 3:2.
In chapter three, the three worthies refused to bow, and their action brought upon them the persecution of the furnace, whereas Daniel in chapter six, bows three times a day, and his action brought upon him the persecution of the lion’s den. Line upon line, they represent the Sunday law persecution as a decision of worship, that in both cases, has already been determined by the faithful. Those represented by the three and one combination that symbolizes the one hundred and forty-four thousand have settled into the truth before the shaking of persecution arrives.
Στο τρίτο κεφάλαιο, οι τρεις άξιοι αρνήθηκαν να προσκυνήσουν, και η πράξη τους επέφερε επάνω τους τον διωγμό της καμίνου, ενώ ο Δανιήλ στο έκτο κεφάλαιο γονατίζει τρεις φορές την ημέρα, και η πράξη του επέφερε επάνω του τον διωγμό του λάκκου των λεόντων. Γραμμή επί γραμμής, αντιπροσωπεύουν τον διωγμό του νόμου της Κυριακής ως απόφαση λατρείας, η οποία, και στις δύο περιπτώσεις, έχει ήδη ληφθεί από τους πιστούς. Εκείνοι που αντιπροσωπεύονται από τον συνδυασμό των τριών και του ενός, ο οποίος συμβολίζει τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, έχουν στερεωθεί στην αλήθεια πριν φθάσει ο κλονισμός του διωγμού.
“Said the angel, ‘Deny self; ye must step fast.’ Some of us have had time to get the truth and to advance step by step, and every step we have taken has given us strength to take the next. But now time is almost finished, and what we have been years learning, they will have to learn in a few months. They will also have much to unlearn and much to learn again. Those who would not receive the mark of the beast and his image when the decree goes forth, must have decision now to say, Nay, we will not regard the institution of the beast.” Early Writings, 68.
«Είπε ο άγγελος: “Απαρνηθείτε τον εαυτό σας· πρέπει να προχωρείτε ταχέως.” Μερικοί από εμάς είχαμε χρόνο να γνωρίσουμε την αλήθεια και να προοδεύσουμε βήμα προς βήμα, και κάθε βήμα που κάναμε μάς έδινε δύναμη να κάνουμε το επόμενο. Αλλά τώρα ο χρόνος σχεδόν τελείωσε, και εκείνα που εμείς μάθαμε επί χρόνια, εκείνοι θα πρέπει να τα μάθουν μέσα σε λίγους μήνες. Θα έχουν επίσης πολλά να απομάθουν και πολλά να ξαναμάθουν. Εκείνοι που δεν θα δεχθούν το χάραγμα του θηρίου και της εικόνας του όταν εκδοθεί το διάταγμα, πρέπει να έχουν τώρα την αποφασιστικότητα να πουν: Όχι, δεν θα αναγνωρίσουμε τον θεσμό του θηρίου.” Early Writings, 68.»
In chapter five, the Sunday law is addressing the end of the earth beast, and the judgment brought by the enemies that came through the wall.
Στο πέμπτο κεφάλαιο, ο νόμος της Κυριακής αναφέρεται στο τέλος του θηρίου της γης και στην κρίση που επέφεραν οι εχθροί οι οποίοι εισήλθαν δια του τείχους.
In that night was Belshazzar the king of the Chaldeans slain. And Darius the Median took the kingdom, being about threescore and two years old. Daniel 5:30, 31.
Κατ’ ἐκείνην τὴν νύκτα ἐθανατώθη ὁ Βαλτάσαρ, ὁ βασιλεὺς τῶν Χαλδαίων. Καὶ ὁ Δαρεῖος ὁ Μήδος παρέλαβε τὴν βασιλείαν, ὢν ὡσεὶ ἑξήκοντα δύο ἐτῶν. Δανιήλ 5:30, 31.
In chapter six, the sealing of God’s people, represented by the king’s seal being placed upon the lion’s den is identified.
Στο έκτο κεφάλαιο, προσδιορίζεται η σφράγιση του λαού του Θεού, η οποία παριστάνεται με τη σφραγίδα του βασιλέως που τίθεται επάνω στον λάκκο των λεόντων.
And a stone was brought, and laid upon the mouth of the den; and the king sealed it with his own signet, and with the signet of his lords; that the purpose might not be changed concerning Daniel. Daniel 6:17.
Καὶ ἔφεραν λίθον καὶ ἔθεσαν αὐτὸν ἐπὶ τὸ στόμα τοῦ λάκκου· καὶ ὁ βασιλεὺς ἐσφράγισεν αὐτὸν μὲ τὸν ἴδιον δακτύλιον, καὶ μὲ τὸν δακτύλιον τῶν μεγιστάνων αὐτοῦ, ἵνα μὴ μεταβληθῇ ἡ ἀπόφασις περὶ τοῦ Δανιήλ. Δανιήλ 6:17.
The three lines all contribute to the characteristics of the ensign that is lifted up in a cloud, during the hour of the great earthquake in Revelation chapter eleven.
Οι τρεις γραμμές συνεισφέρουν όλες στα χαρακτηριστικά του σημείου που υψώνεται μέσα σε νέφος, κατά την ώρα του μεγάλου σεισμού στο ενδέκατο κεφάλαιο της Αποκάλυψης.
And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. Revelation 11:12, 13.
Και ήκουσαν μεγάλη φωνή εκ του ουρανού, λέγουσα προς αυτούς, Ανάβητε εδώ. Και ανέβησαν εις τον ουρανόν εν τη νεφέλη· και οι εχθροί αυτών είδον αυτούς. Και εν εκείνη τη ώρα έγεινε μέγας σεισμός, και το δέκατον της πόλεως έπεσε, και εν τω σεισμώ εφονεύθησαν επτά χιλιάδες άνθρωποι· και οι λοιποί εφοβήθησαν, και έδωκαν δόξαν εις τον Θεόν του ουρανού. Αποκάλυψις 11:12, 13.
Daniel chapter six, identifies the sealing of God’s people, but it is more specifically addressing the punishment of the confederacy of the “presidents, the governors, and the princes, the counsellors, and the captains,” that deceived the king into killing Daniel. The deception of the king (a symbol of the state), is a significant prophetic subject, containing several prophetic witnesses. Unlike Nebuchadnezzar in chapter three, or Belshazzar in chapter five, who were both oblivious to Daniel and the three witnesses until after the crisis arrived, Darius’ “preference” for Daniel, in advance of the crisis identifies a different setting for the crisis of the Sunday law.
Το έκτο κεφάλαιο του Δανιήλ προσδιορίζει τη σφράγιση του λαού του Θεού, αλλά, ειδικότερα, πραγματεύεται την τιμωρία της συνομοσπονδίας των «προέδρων, των διοικητών και των αρχόντων, των συμβούλων και των στρατηγών», οι οποίοι εξαπάτησαν τον βασιλιά ώστε να θανατώσει τον Δανιήλ. Η εξαπάτηση του βασιλέως (σύμβολο του κράτους) αποτελεί σημαντικό προφητικό θέμα, το οποίο περιλαμβάνει πολλαπλούς προφητικούς μάρτυρες. Σε αντίθεση με τον Ναβουχοδονόσορα στο τρίτο κεφάλαιο, ή με τον Βαλτάσαρ στο πέμπτο κεφάλαιο, οι οποίοι και οι δύο αγνοούσαν τον Δανιήλ και τους τρεις μάρτυρες έως ότου εκδηλώθηκε η κρίση, η «προτίμηση» του Δαρείου προς τον Δανιήλ, πριν από την κρίση, προσδιορίζει ένα διαφορετικό πλαίσιο για την κρίση του νόμου της Κυριακής.
Daniel was “preferred” above the other two presidents, and the three presidents were over the one hundred and twenty princes. Daniel is contrasted primarily with the presidents and princes, and he is favored above the two that form a confederacy of deception represented by five (five foolish virgins).
Ο Δανιήλ «υπερείχε» έναντι των άλλων δύο σατραπών, και οι τρεις σατράπες ήσαν επάνω από τους εκατόν είκοσι σατράπες. Ο Δανιήλ αντιπαραβάλλεται πρωτίστως προς τους σατράπες και τους άρχοντες, και προτιμάται υπεράνω των δύο που συγκροτούν μια συνομοσπονδία απάτης, η οποία συμβολίζεται με το πέντε (οι πέντε μωρές παρθένοι).
It pleased Darius to set over the kingdom an hundred and twenty princes, which should be over the whole kingdom; And over these three presidents; of whom Daniel was first: that the princes might give accounts unto them, and the king should have no damage. Then this Daniel was preferred above the presidents and princes, because an excellent spirit was in him; and the king thought to set him over the whole realm. Then the presidents and princes sought to find occasion against Daniel concerning the kingdom; but they could find none occasion nor fault; forasmuch as he was faithful, neither was there any error or fault found in him. Then said these men, We shall not find any occasion against this Daniel, except we find it against him concerning the law of his God. Daniel 6:1–5.
Εφάνη καλό στον Δαρείο να καταστήσει επί του βασιλείου εκατόν είκοσι σατράπες, οι οποίοι να είναι επί ολοκλήρου του βασιλείου· και επάνω από αυτούς τρεις προέδρους, εκ των οποίων ο Δανιήλ ήταν ο πρώτος· ώστε οι σατράπες να δίδουν λογαριασμό σε αυτούς και ο βασιλιάς να μην υφίσταται ζημία. Τότε αυτός ο Δανιήλ υπερείχε των προέδρων και των σατραπών, επειδή πνεύμα έξοχο ήταν εν αυτώ· και ο βασιλιάς σκεπτόταν να τον καταστήσει επί ολοκλήρου του βασιλείου. Τότε οι πρόεδροι και οι σατράπες ζητούσαν να βρουν αφορμή εναντίον του Δανιήλ σχετικά με το βασίλειο· αλλά δεν μπορούσαν να βρουν καμία αφορμή ούτε σφάλμα· επειδή ήταν πιστός, και δεν βρέθηκε σε αυτόν καμία αμέλεια ούτε σφάλμα. Τότε είπαν οι άνδρες αυτοί: Δεν θα βρούμε καμία αφορμή εναντίον αυτού του Δανιήλ, εκτός εάν τη βρούμε εναντίον του σχετικά με τον νόμο του Θεού του. Δανιήλ 6:1–5.
Darius is being used to illustrate a deception that is carried out against the king, which represents the ten kings (the United Nations), at the end of the world. The deception contributes to the hatred which the ten kings (the United Nations), manifest against the whore (the papacy), which causes them to “make her desolate and naked,” and “eat her flesh, and burn her with fire.”
Ο Δαρείος χρησιμοποιείται για να καταδείξει μια απάτη που διαπράττεται εναντίον του βασιλέως, ο οποίος αντιπροσωπεύει τους δέκα βασιλείς (τα Ηνωμένα Έθνη), στο τέλος του κόσμου. Η απάτη αυτή συμβάλλει στο μίσος που εκδηλώνουν οι δέκα βασιλείς (τα Ηνωμένα Έθνη) εναντίον της πόρνης (του παπισμού), πράγμα το οποίο τους οδηγεί στο να «την ερημώσουν και να την γυμνώσουν» και να «φάγουν τις σάρκες της και να την κατακάψουν με πυρ».
And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:16–18.
Καὶ τὰ δέκα κέρατα, ἃ εἶδες ἐπὶ τὸ θηρίον, αὐτὰ θέλουσι μισήσει τὴν πόρνην, καὶ θέλουσι καταστήσει αὐτὴν ἔρημον καὶ γυμνήν, καὶ θέλουσι καταφάγει τὰς σάρκας αὐτῆς, καὶ κατακαύσει αὐτὴν ἐν πυρί. Διότι ὁ Θεὸς ἔβαλεν εἰς τὰς καρδίας αὐτῶν νὰ ἐκτελέσωσι τὸ θέλημα αὐτοῦ, καὶ νὰ ὁμονοήσωσι, καὶ νὰ δώσωσι τὴν βασιλείαν αὐτῶν εἰς τὸ θηρίον, ἕως οὗ πληρωθῶσιν οἱ λόγοι τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἡ γυνὴ, ἣν εἶδες, εἶναι ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἡ ἔχουσα βασιλείαν ἐπὶ τῶν βασιλέων τῆς γῆς. Ἀποκάλυψις 17:16–18.
The United Nations (the seventh kingdom), will destroy the papacy, even though they will have just recently given her their kingdom, for they rule for a “short space.”
Τα Ηνωμένα Έθνη (η εβδόμη βασιλεία) θα καταστρέψουν το παπικό σύστημα, παρότι μόλις πρόσφατα θα της έχουν παραδώσει τη βασιλεία τους, διότι βασιλεύουν «ολίγον καιρόν».
And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. Revelation 17:10.
Και είναι επτά βασιλείς· οι πέντε έπεσαν, και ο ένας είναι, και ο άλλος δεν ήλθε ακόμη· και όταν έλθει, πρέπει να μείνει για λίγο. Αποκάλυψη 17:10.
At the Sunday law the sixth kingdom of Bible prophecy, the earth beast of Revelation thirteen (the United States), has just finished its reign of the seventy symbolic years, in which the fifth kingdom of Bible prophecy, the sea beast of Revelation thirteen (the papacy), has been forgotten for those seventy symbolic years of Isaiah chapter twenty-three.
Κατὰ τὸν νόμον τῆς Κυριακῆς, ἡ ἕκτη βασιλεία τῆς βιβλικῆς προφητείας, τὸ θηρίον τῆς γῆς τοῦ δεκάτου τρίτου κεφαλαίου τῆς Ἀποκαλύψεως (αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι), μόλις ἔχει τελειώσει τὴν βασιλείαν της τῶν ἑβδομήκοντα συμβολικῶν ἐτῶν, ἐν οἷς ἡ πέμπτη βασιλεία τῆς βιβλικῆς προφητείας, τὸ θηρίον τῆς θαλάσσης τοῦ δεκάτου τρίτου κεφαλαίου τῆς Ἀποκαλύψεως (ὁ παπισμός), ἔχει λησμονηθῆ διὰ τὰ ἑβδομήκοντα ἐκεῖνα συμβολικὰ ἔτη τοῦ εἰκοστοῦ τρίτου κεφαλαίου τοῦ Ἠσαΐου.
And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.
Και θέλει συμβή εν εκείνη τη ημέρα, ότι η Τύρος θέλει λησμονηθή εβδομήκοντα έτη, κατά τας ημέρας ενός βασιλέως· μετά το τέλος των εβδομήκοντα ετών η Τύρος θέλει άδει ως πόρνη. Λάβε κιθάραν, περιέρχου την πόλιν, συ πόρνη λησμονημένη· παίξον γλυκέως, άσον πολλά άσματα, διά να ενθυμηθώσι σε. Και θέλει συμβή μετά το τέλος των εβδομήκοντα ετών, ότι ο Κύριος θέλει επισκεφθή την Τύρον, και αυτή θέλει επιστρέψει εις τον μισθόν αυτής, και θέλει πορνεύσει μετά πάντων των βασιλείων του κόσμου επί προσώπου της γης. Ησαΐας 23:15–17.
At the Sunday law the seventh kingdom of Bible prophecy, the ten kings (the United Nations), begins to reign, but only briefly, for the premier king of the ten kings, then begins its work of forcing the entire world to align under the structure of the beast, which is the combination of church and state, and is symbolized as the image of the beast.
Κατά τον νόμο της Κυριακής, το έβδομο βασίλειο της βιβλικής προφητείας, οι δέκα βασιλείς (τα Ηνωμένα Έθνη), αρχίζει να βασιλεύει, αλλά μόνο για σύντομο χρονικό διάστημα· διότι ο πρωτεύων βασιλεύς των δέκα βασιλέων τότε αρχίζει το έργο του να εξαναγκάζει ολόκληρο τον κόσμο να ευθυγραμμισθεί υπό τη δομή του θηρίου, η οποία είναι ο συνδυασμός εκκλησίας και κράτους και συμβολίζεται ως η εικόνα του θηρίου.
And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. And he doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. Revelation 13:11–14.
Καὶ εἶδον ἄλλο θηρίον ἀναβαῖνον ἐκ τῆς γῆς· καὶ εἶχεν δύο κέρατα ὅμοια μὲ ἀρνίου, καὶ ἐλάλει ὡς δράκων. Καὶ ἀσκεῖ πᾶσαν τὴν ἐξουσίαν τοῦ πρώτου θηρίου ἐνώπιόν του, καὶ κάμνει τὴν γῆν καὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν αὐτῇ νὰ προσκυνήσωσι τὸ πρῶτον θηρίον, τοῦ ὁποίου ἡ θανατηφόρος πληγὴ ἐθεραπεύθη. Καὶ κάμνει μεγάλα σημεῖα, ὥστε καὶ πῦρ κάμνει νὰ καταβαίνῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ εἰς τὴν γῆν ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων, καὶ πλανᾷ τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς διὰ τῶν σημείων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἔλαβε ἐξουσίαν νὰ κάμῃ ἐνώπιον τοῦ θηρίου, λέγων πρὸς τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς νὰ κάμωσιν εἰκόνα εἰς τὸ θηρίον, τὸ ὁποῖον εἶχε τὴν πληγὴν ἀπὸ μάχαιραν καὶ ἔζησε. Ἀποκάλυψις 13:11–14.
A primary element of the symbolism of the earth beast (the United States), that begins as a lamb and ends speaking as a dragon, is its speaking. Speaking prophetically identifies an action of the legislative and judicial authorities.
Ένα πρωταρχικό στοιχείο του συμβολισμού του θηρίου της γης (των Ηνωμένων Πολιτειών), το οποίο αρχίζει ως αρνί και καταλήγει να μιλά ως δράκων, είναι η ομιλία του. Η ομιλία, σε προφητική έννοια, προσδιορίζει μία ενέργεια των νομοθετικών και δικαστικών αρχών.
“The speaking of the nation is the action of its legislative and judicial authorities.” The Great Controversy, 443.
«Η ομιλία του έθνους είναι η ενέργεια των νομοθετικών και δικαστικών του αρχών.» The Great Controversy, 443.
When the United States first spoke as a lamb, it produced the Constitution of the United States, thus establishing a land of refuge for those fleeing the persecution of the papacy and the kings of Europe.
Όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες μίλησαν αρχικά ως αρνί, θέσπισαν το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, εγκαθιδρύοντας έτσι μια γη καταφυγίου για όσους διέφευγαν από τον διωγμό του παπισμού και των βασιλέων της Ευρώπης.
And the earth helped the woman, and the earth opened her mouth, and swallowed up the flood which the dragon cast out of his mouth. Revelation 12:16.
Καὶ ἡ γῆ ἐβοήθησε τὴν γυναῖκα, καὶ ἡ γῆ ἤνοιξε τὸ στόμα αὐτῆς, καὶ κατέπιε τὸν ποταμὸν ὃν ἔβαλε ὁ δράκων ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ. Ἀποκάλυψις 12:16.
At the end of the seventy symbolic years, the earth beast speaks again, but then as a dragon, as it enforces Sunday worship, which is the mark of papal authority. When the mark of papal authority is enforced, the papacy is remembered, and she is remembered, when the Commandment that was never to be forgotten is made illegal to observe.
Στο τέλος των εβδομήντα συμβολικών ετών, το θηρίο της γης μιλά πάλι, αλλά τότε ως δράκων, καθώς επιβάλλει την κυριακάτικη λατρεία, η οποία είναι το σημείο της παπικής εξουσίας. Όταν επιβάλλεται το σημείο της παπικής εξουσίας, ο παπισμός ενθυμείται, και αυτή ενθυμείται, όταν η Εντολή που ποτέ δεν έπρεπε να λησμονηθεί καθίσταται παράνομο να τηρείται.
Remember the sabbath day, to keep it holy. Six days shalt thou labour, and do all thy work: But the seventh day is the sabbath of the Lord thy God: in it thou shalt not do any work, thou, nor thy son, nor thy daughter, thy manservant, nor thy maidservant, nor thy cattle, nor thy stranger that is within thy gates: For in six days the Lord made heaven and earth, the sea, and all that in them is, and rested the seventh day: wherefore the Lord blessed the sabbath day, and hallowed it. Exodus 20:8–11.
Μνήσθητι τὴν ἡμέραν τοῦ σαββάτου, διά να ἁγιάζῃς αὐτήν. Ἕξ ἡμέρας θέλεις ἐργάζεσθαι, καὶ θέλεις κάμνει πάντα τὰ ἔργα σου· ἀλλ᾽ ἡ ἡμέρα ἡ ἑβδόμη εἶναι σάββατον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου· ἐν αὐτῇ μὴ κάμνῃς μηδὲν ἔργον, μήτε σύ, μήτε ὁ υἱός σου, μήτε ἡ θυγάτηρ σου, μήτε ὁ δοῦλός σου, μήτε ἡ δούλη σου, μήτε τὰ κτήνη σου, μήτε ὁ ξένος σου ὁ ἐντὸς τῶν πυλῶν σου· διότι εἰς ἓξ ἡμέρας ἐποίησεν ὁ Κύριος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, τὴν θάλασσαν, καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς, καὶ ἀνεπαύθη τὴν ἡμέραν τὴν ἑβδόμην· διὰ τοῦτο εὐλόγησεν ὁ Κύριος τὴν ἡμέραν τοῦ σαββάτου, καὶ ἡγίασεν αὐτήν. Ἔξοδος 20:8–11.
National apostasy is then followed by national ruin, and the three powers that lead the world to Armageddon join hands.
Την εθνική αποστασία ακολουθεί τότε η εθνική καταστροφή, και οι τρεις δυνάμεις που οδηγούν τον κόσμο στον Αρμαγεδδώνα ενώνουν τας χείρας.
“By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.
«Με το διάταγμα που θα επιβάλλει τον θεσμό του Παπισμού κατά παράβαση του νόμου του Θεού, το έθνος μας θα αποκοπεί πλήρως από τη δικαιοσύνη. Όταν ο Προτεσταντισμός θα εκτείνει το χέρι του πέρα από το χάσμα για να πιάσει το χέρι της ρωμαϊκής εξουσίας, όταν θα απλώσει το χέρι του πάνω από την άβυσσο για να σφίξει χέρια με τον Πνευματισμό, όταν, υπό την επιρροή αυτής της τριπλής ένωσης, η χώρα μας θα αποκηρύξει κάθε αρχή του Συντάγματός της ως προτεσταντική και δημοκρατική κυβέρνηση και θα προβλέψει τη διάδοση των παπικών ψευδών και πλανών, τότε μπορούμε να γνωρίζουμε ότι έχει έλθει ο καιρός για τη θαυμαστή ενέργεια του Σατανά και ότι το τέλος είναι πλησίον». Testimonies, τόμος 5, 451.
When “Protestantism” (the United States), “the Roman power” (the Vatican) and “Spiritualism” (the United Nations), join hands at the Sunday law, they begin to lead the world to Armageddon, which is represented as first forcing the world to accept the authority of a one-world government, which consists of church and state, with the church in control of the relationship. The power of the miracles that are employed by the earth beast, not only brings about the fornication of the whore of Tyre with the kings of the earth, but it enforces the “speaking” of the world-wide image of the beast. By prophetic definition this means the one-world government must have a legislative body (located in New York), and a judicial body (located in the Hague).
Όταν ο «Προτεσταντισμός» (οι Ηνωμένες Πολιτείες), «η Ρωμαϊκή δύναμη» (το Βατικανό) και ο «Πνευματισμός» (τα Ηνωμένα Έθνη) ενώσουν τα χέρια τους στο ζήτημα του νόμου της Κυριακής, τότε αρχίζουν να οδηγούν τον κόσμο προς τον Αρμαγεδδώνα, ο οποίος παριστάνεται κατ’ αρχάς ως εξαναγκασμός του κόσμου να αποδεχθεί την εξουσία μιας παγκόσμιας κυβέρνησης, η οποία αποτελείται από εκκλησία και κράτος, με την εκκλησία να ελέγχει τη μεταξύ τους σχέση. Η δύναμη των θαυμάτων που χρησιμοποιούνται από το θηρίο της γης όχι μόνον επιφέρει την πορνεία της πόρνης της Τύρου με τους βασιλείς της γης, αλλά και επιβάλλει την «ομιλία» της παγκόσμιας εικόνας του θηρίου. Κατά τον προφητικό ορισμό, αυτό σημαίνει ότι η παγκόσμια κυβέρνηση πρέπει να διαθέτει ένα νομοθετικό σώμα (που βρίσκεται στη Νέα Υόρκη) και ένα δικαστικό σώμα (που βρίσκεται στη Χάγη).
And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. And he had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed. And he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads: And that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name. Here is wisdom. Let him that hath understanding count the number of the beast: for it is the number of a man; and his number is Six hundred threescore and six. Revelation 13:14–18.
Και πλανά εκείνους που κατοικούν επί της γης διά των θαυμάτων τα οποία είχε εξουσία να κάμει ενώπιον του θηρίου, λέγων προς εκείνους που κατοικούν επί της γης να κατασκευάσουν εικόνα εις το θηρίον, το οποίον είχε την πληγήν της μαχαίρας και έζησε. Και είχε εξουσία να δώσει πνοή εις την εικόνα του θηρίου, ώστε η εικόνα του θηρίου και να λαλήσει και να κάμει να θανατωθούν όσοι δεν ήθελαν να προσκυνήσουν την εικόνα του θηρίου. Και κάμει πάντας, μικρούς και μεγάλους, πλουσίους και πτωχούς, ελευθέρους και δούλους, να λάβουν χάραγμα εις την δεξιάν χείρα αυτών ή επί των μετώπων αυτών· και ώστε ουδείς να δύναται να αγοράσει ή να πωλήσει, ειμή μόνον εκείνος που έχει το χάραγμα ή το όνομα του θηρίου ή τον αριθμόν του ονόματός του. Εδώ είναι η σοφία. Όστις έχει νουν, ας λογαριάσει τον αριθμόν του θηρίου· διότι είναι αριθμός ανθρώπου· και ο αριθμός αυτού είναι εξακόσιοι εξήκοντα έξι. Αποκάλυψις 13:14–18.
The earth beast (the United States), will deceive the entire world into accepting a worldwide image of the beast, the same image which the United States had formed as it led to and ultimately enforced the Sunday law. It will then empower the one-world government to enforce its laws upon pain of death, and/or economic penalties. The deception of Darius the king, is a symbol of the deception of the kings that is repeatedly identified in prophecy, for as the earth beast begins to force the world to accept the one-world government the argument that is used to force the world to accept the arrangement, is that the power that has angered the nations (Islam), must be opposed with a worldwide war.
Το θηρίο της γης (οι Ηνωμένες Πολιτείες) θα εξαπατήσει ολόκληρο τον κόσμο ώστε να αποδεχθεί μια παγκόσμια εικόνα του θηρίου, την ίδια εικόνα την οποία είχαν διαμορφώσει οι Ηνωμένες Πολιτείες καθώς οδηγούσαν προς τον νόμο της Κυριακής και τελικά τον επέβαλαν. Έπειτα θα εξουσιοδοτήσει την παγκόσμια κυβέρνηση να επιβάλει τους νόμους της επί ποινή θανάτου και/ή με οικονομικές κυρώσεις. Η εξαπάτηση του βασιλέως Δαρείου αποτελεί σύμβολο της εξαπάτησης των βασιλέων που επανειλημμένως προσδιορίζεται στην προφητεία· διότι, καθώς το θηρίο της γης αρχίζει να εξαναγκάζει τον κόσμο να αποδεχθεί την παγκόσμια κυβέρνηση, το επιχείρημα που χρησιμοποιείται για να εξαναγκασθεί ο κόσμος να αποδεχθεί αυτή τη διάταξη είναι ότι η δύναμη που έχει εξοργίσει τα έθνη (το Ισλάμ) πρέπει να αντιμετωπισθεί με έναν παγκόσμιο πόλεμο.
The United States enforces the mark of papal authority, for the judgments of God had brought such a state of crisis in the United States leading up to the Sunday law, that the solution was offered that by returning to the god of Catholicism, the economic hardships that had been increasing would be ended. Yet at the Sunday law, the enemy that had snuck in under the lower wall, brings the judgment of national ruin.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιβάλλουν το σημάδι της παπικής εξουσίας, διότι οι κρίσεις του Θεού είχαν επιφέρει στις Ηνωμένες Πολιτείες μια τέτοια κατάσταση κρίσεως, που οδήγησε έως τον νόμο της Κυριακής, ώστε προτάθηκε ως λύση ότι, με την επιστροφή στον θεό του Καθολικισμού, θα έπαυαν οι οικονομικές δυσχέρειες που ολοένα αυξάνονταν. Όμως κατά τον νόμο της Κυριακής, ο εχθρός που είχε παρεισφρήσει κάτω από το κατώτερο τείχος επιφέρει την κρίση της εθνικής καταστροφής.
“And then the great deceiver will persuade men that those who serve God are causing these evils. The class that have provoked the displeasure of Heaven will charge all their troubles upon those whose obedience to God’s commandments is a perpetual reproof to transgressors. It will be declared that men are offending God by the violation of the Sunday sabbath; that this sin has brought calamities which will not cease until Sunday observance shall be strictly enforced; and that those who present the claims of the fourth commandment, thus destroying reverence for Sunday, are troublers of the people, preventing their restoration to divine favor and temporal prosperity. Thus the accusation urged of old against the servant of God will be repeated and upon grounds equally well established: ‘And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim.’ 1 Kings 18:17, 18. As the wrath of the people shall be excited by false charges, they will pursue a course toward God’s ambassadors very similar to that which apostate Israel pursued toward Elijah.” The Great Controversy, 590.
«Και τότε ο μέγας πλάνος θα πείσει τους ανθρώπους ότι εκείνοι που υπηρετούν τον Θεό προκαλούν αυτά τα κακά. Η τάξη εκείνη που έχει επισύρει τη δυσαρέσκεια του Ουρανού θα επιρρίψει όλα τα δεινά της σε όσους η υπακοή τους στις εντολές του Θεού αποτελεί διαρκή έλεγχο για τους παραβάτες. Θα διακηρυχθεί ότι οι άνθρωποι προσβάλλουν τον Θεό με την παραβίαση του σαββάτου της Κυριακής· ότι αυτή η αμαρτία επέφερε συμφορές που δεν θα παύσουν μέχρις ότου η τήρηση της Κυριακής επιβληθεί αυστηρά· και ότι όσοι προβάλλουν τις αξιώσεις της τετάρτης εντολής, καταστρέφοντας έτσι τον σεβασμό προς την Κυριακή, είναι ταραχοποιοί του λαού, εμποδίζοντας την αποκατάστασή του στη θεία εύνοια και την πρόσκαιρη ευημερία. Έτσι θα επαναληφθεί η κατηγορία που άλλοτε προβλήθηκε εναντίον του δούλου του Θεού, και μάλιστα με εξίσου βάσιμους λόγους: “And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim.” 1 Kings 18:17, 18. Καθώς η οργή του λαού θα διεγείρεται με ψευδείς κατηγορίες, θα ακολουθήσουν απέναντι στους πρεσβευτές του Θεού πορεία πολύ παρόμοια με εκείνη που ακολούθησε ο αποστατημένος Ισραήλ απέναντι στον Ηλία». The Great Controversy, 590.
In the “hour” of “the great earthquake” of Revelation chapter eleven, the “third Woe” of Islam, that is also the Seventh Trumpet then sounds, and it will anger the nations. That anger of the nations against Islam will be used to deceive the world into accepting the same empty promise that had just failed for the earth beast. The empty promise being; that by submitting to the authority of Catholicism, as represented by the mark of papal authority, that the increasing judgments of God would cease. That promise, already proven to be ineffective for the United States, will then be employed as a promise to the panicking world.
Κατά την «ώρα» του «μεγάλου σεισμού» του ενδέκατου κεφαλαίου της Αποκάλυψης, ακούγεται τότε και το «τρίτο Ουαί» του Ισλάμ, το οποίο είναι επίσης η Έβδομη Σάλπιγγα, και αυτό θα εξοργίσει τα έθνη. Αυτή η οργή των εθνών εναντίον του Ισλάμ θα χρησιμοποιηθεί για να εξαπατηθεί ο κόσμος, ώστε να αποδεχθεί την ίδια κενή υπόσχεση που μόλις είχε αποτύχει για το θηρίο της γης. Η κενή αυτή υπόσχεση είναι ότι, με την υποταγή στην εξουσία του Καθολικισμού, όπως αυτή αντιπροσωπεύεται από το χάραγμα της παπικής εξουσίας, θα παύσουν οι αυξανόμενες κρίσεις του Θεού. Αυτή η υπόσχεση, που έχει ήδη αποδειχθεί αναποτελεσματική για τις Ηνωμένες Πολιτείες, θα χρησιμοποιηθεί τότε ως υπόσχεση προς τον πανικόβλητο κόσμο.
It will be urged that if the nations of the world would only agree and allow the one-world government to be established for the purpose of addressing the warfare brought by Islam, stability would return. Islam is the power identified in the scriptures that brings every man together against Islam, but that coming together is the ultimate deception of the kings.
Θα προβληθεί μετ’ επιτάσεως ότι, εάν τα έθνη του κόσμου απλώς συμφωνούσαν και επέτρεπαν την εγκαθίδρυση της παγκόσμιας κυβέρνησης με σκοπό την αντιμετώπιση του πολέμου που επιφέρει το Ισλάμ, η σταθερότητα θα επανερχόταν. Το Ισλάμ είναι η δύναμη που προσδιορίζεται στις Γραφές ως εκείνη που συναθροίζει κάθε άνθρωπο εναντίον του Ισλάμ, αλλά αυτή η συνάθροιση αποτελεί την έσχατη πλάνη των βασιλέων.
And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:11, 12.
Και ο άγγελος του Κυρίου είπε προς αυτήν· Ιδού, είσαι έγκυος και θέλεις γεννήσει υιόν, και θέλεις καλέσει το όνομα αυτού Ισμαήλ· διότι ο Κύριος ήκουσε την ταλαιπωρίαν σου. Και αυτός θέλει είσθαι άνθρωπος άγριος· η χείρ αυτού θέλει είσθαι εναντίον πάντων, και η χείρ πάντων εναντίον αυτού· και θέλει κατοικεί απέναντι πάντων των αδελφών αυτού. Γένεσις 16:11, 12.
Ishmael is the spiritual father of the religion of Islam. It is true that Mohammed, the father of Islam did not arrive in history until the seventh century, but the ancient literal people are what God uses to represent the spiritual people in the last days.
Ο Ισμαήλ είναι ο πνευματικός πατέρας της θρησκείας του Ισλάμ. Είναι αλήθεια ότι ο Μωάμεθ, ο πατέρας του Ισλάμ, δεν εμφανίζεται στην ιστορία παρά μόνον κατά τον έβδομο αιώνα, αλλά οι αρχαίοι κυριολεκτικοί λαοί είναι εκείνοι που χρησιμοποιεί ο Θεός για να αντιπροσωπεύσουν τους πνευματικούς λαούς των εσχάτων ημερών.
Thus saith the Lord the King of Israel, and his redeemer the Lord of hosts; I am the first, and I am the last; and beside me there is no God. And who, as I, shall call, and shall declare it, and set it in order for me, since I appointed the ancient people? and the things that are coming, and shall come, let them show unto them. Isaiah 44:6, 7.
Οὕτως λέγει Κύριος, ο Βασιλεύς του Ισραήλ, και ο Λυτρωτής αυτού, ο Κύριος των δυνάμεων· εγώ είμαι ο πρώτος, και εγώ είμαι ο έσχατος· και εκτός εμού δεν υπάρχει Θεός. Και τίς, καθώς εγώ, θέλει καλέσει, και θέλει κηρύξει τούτο, και θέλει θέσει αυτό εις τάξιν ενώπιόν μου, αφ’ ότου διώρισα τον αρχαίον λαόν; και τα επερχόμενα, και όσα μέλλουσι να γείνωσι, ας αναγγείλωσιν εις αυτούς. Ησαΐας 44:6, 7.
Before Ishmael was born, he was named and his prophetic role was identified. His spiritual descendants’ hands would “be against every man, and every man’s hand” will be against “him.” And unlike the foolish teaching of progressive liberalism, the Bible teaches that Ishmael will “dwell in the presence of all his brethren.” They do not assimilate into the culture around them, but rather, many condemn it, protest against it and attack it. The spirit of Ishmael is that “he” would “be a wild man.” The idea that there exists a peaceful class of the Islamic faith is not sustained in God’s Word, nor in the Koran.
Πριν γεννηθεί ο Ισμαήλ, του είχε δοθεί όνομα και είχε προσδιοριστεί ο προφητικός του ρόλος. Τα χέρια των πνευματικών του απογόνων θα ήσαν «εναντίον παντός ανθρώπου, και το χέρι παντός ανθρώπου» θα ήτο εναντίον «αυτού». Και, σε αντίθεση με τη μωρή διδασκαλία του προοδευτικού φιλελευθερισμού, η Αγία Γραφή διδάσκει ότι ο Ισμαήλ θα «κατοική εν τη παρουσία πάντων των αδελφών αυτού». Δεν αφομοιώνονται στον πολιτισμό που τους περιβάλλει, αλλά, αντιθέτως, πολλοί τον καταδικάζουν, διαμαρτύρονται εναντίον του και τον επιτίθενται. Το πνεύμα του Ισμαήλ είναι ότι «αυτός» θα ήτο «άνθρωπος άγριος». Η ιδέα ότι υπάρχει μία ειρηνική τάξη της ισλαμικής πίστεως δεν υποστηρίζεται ούτε από τον Λόγο του Θεού ούτε από το Κοράνιο.
The deception of the two presidents and one hundred and twenty princes in Daniel chapter six, is identifying the deception that is brought upon the ten kings when they are led to believe the purpose and urgency for implementing a one-world government, under the control of Rome, is to address the escalating crisis of the Islamic warfare that is the “third Woe”. Once the image of the beast is set up and empowered to “speak,” the world will find out, too late, that the purposes of the papacy is to address those who uphold the seventh-day Sabbath (Daniel), not the enemy that snuck in through the unguarded southern wall.
Η πλάνη των δύο προέδρων και των εκατόν είκοσι αρχόντων στο έκτο κεφάλαιο του Δανιήλ προσδιορίζει την πλάνη που επιφέρεται επί των δέκα βασιλέων, όταν οδηγούνται να πιστεύσουν ότι ο σκοπός και η επείγουσα ανάγκη για την εγκαθίδρυση μιας παγκόσμιας κυβέρνησης, υπό τον έλεγχο της Ρώμης, είναι να αντιμετωπισθεί η κλιμακούμενη κρίση του ισλαμικού πολέμου, που είναι το «τρίτο Αλίμονο». Μόλις στηθεί η εικόνα του θηρίου και λάβει εξουσία να «λαλεί», ο κόσμος θα ανακαλύψει, πολύ αργά, ότι οι σκοποί του παπισμού είναι να στραφεί εναντίον εκείνων που τηρούν το σάββατο της εβδόμης ημέρας (Δανιήλ), και όχι εναντίον του εχθρού που παρεισέφρησε από το αφύλακτο νότιο τείχος.
“God’s word has given warning of the impending danger; let this be unheeded, and the Protestant world will learn what the purposes of Rome really are, only when it is too late to escape the snare. She is silently growing into power. Her doctrines are exerting their influence in legislative halls, in the churches, and in the hearts of men. She is piling up her lofty and massive structures in the secret recesses of which her former persecutions will be repeated. Stealthily and unsuspectedly she is strengthening her forces to further her own ends when the time shall come for her to strike. All that she desires is vantage ground, and this is already being given her. We shall soon see and shall feel what the purpose of the Roman element is. Whoever shall believe and obey the word of God will thereby incur reproach and persecution.” The Great Controversy, 581.
«Ο λόγος του Θεού έχει δώσει προειδοποίηση για τον επικείμενο κίνδυνο· ας παραμεληθεί αυτή, και ο Προτεσταντικός κόσμος θα μάθει ποιοι είναι πραγματικά οι σκοποί της Ρώμης, μόνο όταν θα είναι πολύ αργά για να διαφύγει την παγίδα. Εκείνη αυξάνει σιωπηλά σε ισχύ. Τα δόγματά της ασκούν την επιρροή τους στις νομοθετικές αίθουσες, στις εκκλησίες και στις καρδιές των ανθρώπων. Συσσωρεύει τις υψηλές και ογκώδεις δομές της, στα μυστικά ενδότερα των οποίων θα επαναληφθούν οι προηγούμενοι διωγμοί της. Κρυφά και απαρατήρητα ενισχύει τις δυνάμεις της, ώστε να προωθήσει τους δικούς της σκοπούς όταν θα έλθει ο καιρός να πλήξει. Το μόνο που επιθυμεί είναι πλεονεκτική θέση, και αυτή ήδη της παραχωρείται. Σύντομα θα δούμε και θα αισθανθούμε ποιος είναι ο σκοπός του Ρωμαιοκαθολικού στοιχείου. Όποιος πιστέψει και υπακούσει στον λόγο του Θεού, θα υποστεί γι’ αυτόν τον τρόπο ονειδισμό και διωγμό». Η Μεγάλη Διαμάχη, 581.
The deception of the United Nations that is carried out by the papacy, that produces the vengeance of their hearts, is often illustrated in the Scriptures, and the story of Darius is a primary example of this truth. It is a deception that is accomplished first in the United States and then repeated upon the world. This truth is identified in the story of Elijah and Jezebel, then again in the story of John the Baptist and Herodias, as well as in the crucifixion of Christ. Islam’s angering of the nations is the ploy employed by the papal power that provides her the vantage ground for attacking Sabbath-keepers all around the world.
Η απάτη των Ηνωμένων Εθνών, η οποία διαπράττεται από τον παπισμό και παράγει την εκδίκηση των καρδιών τους, απεικονίζεται συχνά στις Γραφές, και η ιστορία του Δαρείου αποτελεί πρωταρχικό παράδειγμα αυτής της αλήθειας. Είναι μια απάτη που επιτελείται πρώτα στις Ηνωμένες Πολιτείες και κατόπιν επαναλαμβάνεται επάνω στον κόσμο. Αυτή η αλήθεια προσδιορίζεται στην ιστορία του Ηλία και της Ιεζάβελ, έπειτα πάλι στην ιστορία του Ιωάννη του Βαπτιστή και της Ηρωδιάδας, καθώς και στη σταύρωση του Χριστού. Ο εξοργισμός των εθνών από το Ισλάμ είναι το τέχνασμα που χρησιμοποιεί η παπική εξουσία, το οποίο της παρέχει το πλεονεκτικό έδαφος για να επιτεθεί εναντίον των τηρούντων το Σάββατο σε ολόκληρο τον κόσμο.
The first mention of Islam is the introduction of Ishmael into the Scriptures, and the role identified of Islam at the end of the world that of putting the world into a universal panic so they will accept any proposal as a solution, is what allows the deception to be accomplished. The deception is what motivates the United Nations (the ten kings), to fulfill God’s will, and agree to give their kingdom (the seventh kingdom) unto the papacy (the beast).
Η πρώτη μνεία του Ισλάμ είναι η εισαγωγή του Ισμαήλ στις Γραφές, και ο ρόλος του Ισλάμ που προσδιορίζεται κατά το τέλος του κόσμου—εκείνος του να θέσει τον κόσμο σε καθολικό πανικό, ώστε να δεχθούν οποιαδήποτε πρόταση ως λύση—είναι εκείνος που επιτρέπει να επιτευχθεί η πλάνη. Η πλάνη είναι εκείνη που ωθεί τα Ηνωμένα Έθνη (τους δέκα βασιλείς) να εκπληρώσουν το θέλημα του Θεού και να συμφωνήσουν να δώσουν τη βασιλεία τους (την έβδομη βασιλεία) στον παπισμό (το θηρίο).
The deception illustrated by Darius, and the other prophetic lines, includes the role of Islam angering the nations, the ultimate reason the papacy is destroyed by the United Nations, and just as significantly, it identifies the circumstances surrounding the enigma of the eighth kingdom, that is of the seven being put in place as the head of modern Babylon.
Η πλάνη που απεικονίζεται μέσω του Δαρείου, καθώς και οι άλλες προφητικές γραμμές, περιλαμβάνει τον ρόλο του Ισλάμ στο να εξοργίζει τα έθνη, τον τελικό λόγο για τον οποίο ο παπισμός καταστρέφεται από τα Ηνωμένα Έθνη, και, εξίσου σημαντικά, προσδιορίζει τις περιστάσεις που περιβάλλουν το αίνιγμα της ογδόης βασιλείας, η οποία είναι εκ των επτά και τίθεται ως η κεφαλή της σύγχρονης Βαβυλώνας.
Daniel in the lion’s den is a very complex prophetic representation, but the understanding is only available when the methodology of “line upon line,” is applied.
Ο Δανιήλ στον λάκκο των λεόντων αποτελεί μία πολύ σύνθετη προφητική απεικόνιση, αλλά η κατανόησή της καθίσταται δυνατή μόνο όταν εφαρμόζεται η μεθοδολογία του «γραμμή επί γραμμής».
We will continue Daniel chapter six in the next article.
Θα συνεχίσουμε με το έκτο κεφάλαιο του Δανιήλ στο επόμενο άρθρο.
“When we as a people understand what this book means to us, there will be seen among us a great revival.” Testimonies to Ministers, 113.
«Όταν εμείς ως λαός κατανοήσουμε τι σημαίνει για εμάς αυτό το βιβλίο, θα φανεί ανάμεσά μας μια μεγάλη αναζωπύρωση». Testimonies to Ministers, 113.