All the prophets speak of the end of the world, and all the prophecies meet and end in the book of Revelation. In the book of Revelation, the same line is taken up as in the book of Daniel, for they are the same book. All of these prophetic principles have been firmly recorded in the previous articles. In the book of Revelation, we are informed that just before probation closes there is a prophecy that has been sealed up that is unsealed. These articles have been setting forth the prophetic elements connected to the message in the book of Revelation that is now being unsealed. The message is not a singular prophetic truth, and every element of the message that is being unsealed falls into the category of the Revelation of Jesus Christ.
Όλοι οι προφήτες μιλούν για το τέλος του κόσμου, και όλες οι προφητείες συγκλίνουν και καταλήγουν στο βιβλίο της Αποκάλυψης. Στο βιβλίο της Αποκάλυψης συνεχίζεται η ίδια γραμμή όπως και στο βιβλίο του Δανιήλ, διότι είναι το ίδιο βιβλίο. Όλες αυτές οι προφητικές αρχές έχουν καταγραφεί σταθερά στα προηγούμενα άρθρα. Στο βιβλίο της Αποκάλυψης πληροφορούμαστε ότι ακριβώς πριν κλείσει η περίοδος της δοκιμασίας υπάρχει μια προφητεία που είχε σφραγισθεί και αποσφραγίζεται. Αυτά τα άρθρα έχουν εκθέσει τα προφητικά στοιχεία που συνδέονται με το μήνυμα στο βιβλίο της Αποκάλυψης, το οποίο τώρα αποσφραγίζεται. Το μήνυμα δεν είναι μία μεμονωμένη προφητική αλήθεια, και κάθε στοιχείο του μηνύματος που αποσφραγίζεται εμπίπτει στην κατηγορία της Αποκάλυψης του Ιησού Χριστού.
The message is unsealed just before the close of probation, when the “time is at hand.” The books of Daniel and Revelation, in association with the commentary from the writings of the Spirit of Prophecy, are very specific concerning the process associated with the unsealing of a prophetic message. It is the Lion of the tribe of Judah who accomplishes the unsealing, and when he does so he employs a structured method for presenting the message. He receives the message from the Father, who is represented as holding the Bible as it is sealed with seven seals. The Lion of the tribe of Judah, who is also the root of David and the Lamb that was slain, takes the book from the Father and removes the seals.
Το μήνυμα αποσφραγίζεται ακριβώς πριν από τη λήξη της δοκιμασίας, όταν «ο καιρός είναι πλησίον». Τα βιβλία του Δανιήλ και της Αποκάλυψης, σε συνδυασμό με τον σχολιασμό από τα συγγράμματα του Πνεύματος της Προφητείας, είναι πολύ συγκεκριμένα όσον αφορά τη διαδικασία που συνδέεται με την αποσφράγιση ενός προφητικού μηνύματος. Είναι ο Λέων της φυλής του Ιούδα εκείνος που επιτελεί την αποσφράγιση, και όταν το πράττει χρησιμοποιεί μια δομημένη μέθοδο για την παρουσίαση του μηνύματος. Λαμβάνει το μήνυμα από τον Πατέρα, ο οποίος παριστάνεται να κρατεί τη Βίβλο καθώς είναι σφραγισμένη με επτά σφραγίδες. Ο Λέων της φυλής του Ιούδα, που είναι επίσης η ρίζα του Δαβίδ και το Αρνίον το εσφαγμένο, λαμβάνει το βιβλίο από τον Πατέρα και αφαιρεί τις σφραγίδες.
Jesus then gives the message to Gabriel, who along with other angels conveys the message to a prophet who writes the message and sends it to the churches. When the time to unseal the prophetic message is at hand the opening of the prophetic message produces a three-step testing process, that tests those within the churches who are the target audience of the prophet’s writing, and based upon the individual response of those church members, they determine whether they are in one of two classes. Those that accept the increase of knowledge which is produced by the message that is unsealed are identified as the “wise,” and those who do not are identified by Daniel as the “wicked,” and by Matthew as the “foolish”.
Κατόπιν, ο Ιησούς δίδει το μήνυμα στον Γαβριήλ, ο οποίος, μαζί με άλλους αγγέλους, μεταβιβάζει το μήνυμα σε έναν προφήτη, ο οποίος γράφει το μήνυμα και το αποστέλλει στις εκκλησίες. Όταν πλησιάζει ο καιρός να αποσφραγισθεί το προφητικό μήνυμα, το άνοιγμα του προφητικού μηνύματος παράγει μια τριπλή διαδικασία δοκιμασίας, η οποία δοκιμάζει εκείνους μέσα στις εκκλησίες που αποτελούν το ακροατήριο στο οποίο απευθύνεται το γραπτό του προφήτου· και, βάσει της ατομικής ανταποκρίσεως των μελών αυτών της εκκλησίας, καθορίζουν αν ανήκουν σε μία από δύο τάξεις. Εκείνοι που δέχονται την αύξηση της γνώσεως που παράγεται από το αποσφραγισμένο μήνυμα προσδιορίζονται ως οι «σοφοί», ενώ εκείνοι που δεν τη δέχονται προσδιορίζονται από τον Δανιήλ ως οι «ασεβείς» και από τον Ματθαίο ως οι «μωρές».
All of these factors connected with the unsealing of the final prophetic secret are addressed and emphasized in verse nine of Revelation seventeen, for it identifies an element of the Revelation of Jesus Christ that will test the two classes of worshippers. It does so by identifying that it is the “wise” that will understand the message that follows the warning flag of the verse.
Όλοι αυτοί οι παράγοντες που συνδέονται με την αποσφράγιση του τελικού προφητικού μυστικού εξετάζονται και τονίζονται στο εδάφιο εννέα του δέκατου εβδόμου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως, διότι αυτό προσδιορίζει ένα στοιχείο της Αποκαλύψεως του Ιησού Χριστού το οποίο θα δοκιμάσει τις δύο τάξεις των προσκυνητών. Τούτο το πράττει προσδιορίζοντας ότι οι «σοφοί» είναι εκείνοι που θα κατανοήσουν το μήνυμα που ακολουθεί τη προειδοποιητική σημαία του εδαφίου.
And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:9–11.
Και εδώ είναι ο νους που έχει σοφία. Αἱ επτά κεφαλαί είναι επτά όρη, επί των οποίων κάθεται η γυναίκα. Και είναι επτά βασιλείς· οι πέντε έπεσαν, και ο ένας είναι, και ο άλλος δεν ήλθε ακόμη· και όταν έλθει, οφείλει να παραμείνει ολίγον. Και το θηρίο, το οποίο ήταν και δεν είναι, αυτό είναι και όγδοος, και είναι εκ των επτά, και υπάγει εις απώλειαν. Αποκάλυψις 17:9–11.
The “mind that has wisdom,” is the mind of the “wise.” The “wise” understand the increase of knowledge, and the increase of knowledge that is represented immediately after the prophetic marker, which identifies a truth that will be understood by the wise and rejected by the wicked, is the truth associated with the kingdoms of Bible prophecy set forth in the verses that follow. Those verses represent the last illustration of the kingdoms of Bible prophecy, and what is unsealed in the last days is that those eight kingdoms have also been represented in the first illustration of the kingdoms of Bible prophecy in Daniel chapter two.
Ο «νους που έχει σοφία» είναι ο νους των «σοφών». Οι «σοφοί» κατανοούν την αύξηση της γνώσεως, και η αύξηση της γνώσεως που παριστάνεται αμέσως μετά τον προφητικό δείκτη, ο οποίος προσδιορίζει μια αλήθεια που θα γίνει κατανοητή από τους σοφούς και θα απορριφθεί από τους ασεβείς, είναι η αλήθεια που συνδέεται με τα βασίλεια της βιβλικής προφητείας τα οποία εκτίθενται στα εδάφια που ακολουθούν. Τα εδάφια εκείνα αποτελούν την τελευταία απεικόνιση των βασιλείων της βιβλικής προφητείας, και εκείνο που αποσφραγίζεται στις έσχατες ημέρες είναι ότι εκείνα τα οκτώ βασίλεια έχουν επίσης παρασταθεί και στην πρώτη απεικόνιση των βασιλείων της βιβλικής προφητείας στο δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ.
The revelation of the truth upholds the limited view of the kingdoms of Bible prophecy that made up one of Miller’s jewels, but it shone ten times brighter, for it possesses much more truth than the Millerites understood from their limited point in history, and it represents a test as represented by the number “ten,” and by the warning beacon of the introductory warning of “here is the mind that has wisdom,” prophetically interpreted as, the following truth will test the churches that are sent the message that is unsealed just before the close of probation.
Η αποκάλυψη της αλήθειας υποστηρίζει την περιορισμένη αντίληψη των βασιλειών της βιβλικής προφητείας, η οποία αποτελούσε έναν από τους πολύτιμους λίθους του Μίλλερ· αλλά έλαμψε δέκα φορές λαμπρότερα, διότι κατέχει πολύ περισσότερη αλήθεια από όση οι Μιλλερίτες αντιλαμβάνονταν από το περιορισμένο σημείο της ιστορίας τους, και αντιπροσωπεύει μια δοκιμασία, όπως υποδηλώνεται από τον αριθμό «δέκα», και από τον προειδοποιητικό φάρο της εισαγωγικής προειδοποίησης «εδώ είναι ο νους που έχει σοφία», προφητικώς ερμηνευόμενο ως εξής: η ακόλουθη αλήθεια θα δοκιμάσει τις εκκλησίες στις οποίες αποστέλλεται το μήνυμα που αποσφραγίζεται ακριβώς πριν από το κλείσιμο της δοκιμασίας.
In Revelation seventeen John was carried into the wilderness of twelve hundred and sixty years of papal darkness. He was placed at the very end of that period in 1798, which is the identical history he was placed at in Revelation thirteen.
Στη δέκατη έβδομη κεφάλαιο της Αποκάλυψης ο Ιωάννης μεταφέρθηκε στην έρημο των χιλίων διακοσίων εξήντα ετών του παπικού σκότους. Τοποθετήθηκε στο ακριβές τέλος εκείνης της περιόδου, στο 1798, που είναι ακριβώς η ίδια ιστορία στην οποία τοποθετήθηκε στην δέκατη τρίτη κεφάλαιο της Αποκάλυψης.
And I stood upon the sand of the sea, and saw a beast rise up out of the sea, having seven heads and ten horns, and upon his horns ten crowns, and upon his heads the name of blasphemy. Revelation 13:1.
Και εστάθην επί την άμμον της θαλάσσης, και είδον θηρίον αναβαίνον εκ της θαλάσσης, έχον κεφαλάς επτά και κέρατα δέκα, και επί των κεράτων αυτού διαδήματα δέκα, και επί τας κεφαλάς αυτού όνομα βλασφημίας. Αποκάλυψις 13:1.
The “sand of the sea” represents 1798, for it represents the historical vantage point where John was shown the papacy (the beast of the sea) in the past tense, and the United States (the beast of the earth) rising up, and ultimately speaking as a dragon at the soon-coming Sunday law. Then the earth beast forces the world to accept the “image of the beast,” that would speak and implement Sunday legislation upon the entire world.
Η «άμμος της θαλάσσης» αντιπροσωπεύει το 1798, διότι αντιπροσωπεύει την ιστορική οπτική γωνία από την οποία στον Ιωάννη παρουσιάσθηκε ο παπισμός (το θηρίο της θαλάσσης) σε παρελθόντα χρόνο, και οι Ηνωμένες Πολιτείες (το θηρίο της γης) να αναδύονται, και τελικώς να λαλούν ως δράκων κατά τον επικείμενο νόμο της Κυριακής. Έπειτα το θηρίο της γης εξαναγκάζει τον κόσμο να αποδεχθεί την «εικόνα του θηρίου», η οποία θα λαλούσε και θα επέβαλλε κυριακάτικη νομοθεσία σε ολόκληρο τον κόσμο.
“At the time when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, is represented by a beast with lamblike horns. The beasts preceding it had risen from the sea; but this came up out of the earth, representing the peaceful rise of the nation which it symbolized—the United States.” Signs of the Times, February 8, 1910.
«Κατά τον καιρό κατά τον οποίο ο Παπισμός, απογυμνωμένος από τη δύναμή του, αναγκάστηκε να παύσει τον διωγμό, ο Ιωάννης είδε μια νέα δύναμη να αναδύεται, για να επαναλάβει τη φωνή του δράκοντος και να συνεχίσει το ίδιο σκληρό και βλάσφημο έργο. Αυτή η δύναμη, η τελευταία που πρόκειται να πολεμήσει εναντίον της εκκλησίας και του νόμου του Θεού, παριστάνεται με ένα θηρίο με κέρατα όμοια με αρνίου. Τα θηρία που προηγήθηκαν είχαν αναβεί από τη θάλασσα· αυτό όμως ανέβηκε από τη γη, υποδηλώνοντας την ειρηνική ανάδυση του έθνους το οποίο συμβόλιζε — των Ηνωμένων Πολιτειών.» Signs of the Times, 8 Φεβρουαρίου 1910.
John is taken to the same vantage point of history to receive the final presentation of the kingdoms of Bible prophecy in chapter seventeen. Standing at that vantage point the kingdoms are presented. He is first informed that the beast controls both church and state, for she is seated upon not only seven heads, but also seven mountains. The seating of the great whore is identifying that she is the one riding the beast, and the one who rides the beast is the one who controls the beast.
Ο Ιωάννης μεταφέρεται στο ίδιο σημείο παρατήρησης της ιστορίας, προκειμένου να λάβει στο δέκατο έβδομο κεφάλαιο την τελική παρουσίαση των βασιλείων της βιβλικής προφητείας. Από εκείνο το σημείο παρατήρησης παρουσιάζονται τα βασίλεια. Πρώτα πληροφορείται ότι το θηρίο ελέγχει τόσο την εκκλησία όσο και το κράτος, διότι αυτή κάθεται όχι μόνον επάνω σε επτά κεφαλές, αλλά και επάνω σε επτά όρη. Το ότι η μεγάλη πόρνη κάθεται επάνω του προσδιορίζει ότι αυτή είναι εκείνη που ιππεύει το θηρίο, και εκείνος που ιππεύει το θηρίο είναι εκείνος που ελέγχει το θηρίο.
And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:18.
Καὶ ἡ γυνὴ, τὴν ὁποίαν εἶδες, εἶναι ἡ μεγάλη πόλις, ἥτις βασιλεύει ἐπὶ τῶν βασιλέων τῆς γῆς. Ἀποκάλυψις 17:18.
The word “reigneth” means to hold and to rule over. A rider rules over the beast by holding the reins. The papacy rules over seven heads and also over seven mountains. In Daniel chapter two, Daniel informs Nebuchadnezzar that he is the “head” of gold. In Isaiah chapter seven a “head” is also a king, a capitol or a kingdom.
Η λέξη «βασιλεύει» σημαίνει κατέχει και άρχει επί. Ένας ιππέας άρχει επί του θηρίου κρατώντας τα χαλινάρια. Ο παπισμός άρχει επί επτά κεφαλών και επίσης επί επτά ορέων. Στο δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ, ο Δανιήλ πληροφορεί τον Ναβουχοδονόσορα ότι αυτός είναι η «κεφαλή» του χρυσού. Στο έβδομο κεφάλαιο του Ησαΐα, η «κεφαλή» είναι επίσης βασιλεύς, πρωτεύουσα ή βασίλειο.
For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:7, 8.
Διότι η κεφαλή της Συρίας είναι η Δαμασκός, και η κεφαλή της Δαμασκού είναι ο Ρεσίν· και εντός εξήκοντα πέντε ετών ο Εφραΐμ θέλει συντριφθεί, ώστε να μη είναι λαός. Και η κεφαλή του Εφραΐμ είναι η Σαμάρεια, και η κεφαλή της Σαμαρείας ο υιός του Ρεμαλία. Εάν δεν πιστεύσητε, βεβαίως δεν θέλετε στερεωθή. Ησαΐας 7:7, 8.
The papacy, which is the woman riding the beast, rules over all the kings of the earth. Those kings are represented as “ten kings,” that are the dragon-power of the last days. They are the kings the whore of Tyre commits fornication with. Those “ten kings” have been forced to accept the authority of the papacy, but the premier king of those ten kings is the United States. The United States is therefore also represented by Ahab, the king of the ten northern kingdoms of Israel. The number “seven” represents “complete,” and when the papacy is portrayed as reigning over the kings of the earth, she is also reigning over the ten kings and she is seated upon the seven heads.
Ο παπισμός, ο οποίος είναι η γυναίκα που κάθεται επάνω στο θηρίο, εξουσιάζει επί πάντων των βασιλέων της γης. Οι βασιλείς εκείνοι παριστάνονται ως «δέκα βασιλείς», οι οποίοι είναι η δύναμη του δράκοντος των εσχάτων ημερών. Αυτοί είναι οι βασιλείς με τους οποίους η πόρνη της Τύρου πορνεύει. Εκείνοι οι «δέκα βασιλείς» έχουν εξαναγκασθεί να αποδεχθούν την εξουσία του παπισμού, αλλά ο προεξάρχων βασιλεύς μεταξύ εκείνων των δέκα βασιλέων είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, επομένως, παριστάνονται επίσης από τον Αχάβ, τον βασιλέα των δέκα βορείων φυλών του Ισραήλ. Ο αριθμός «επτά» παριστά το «πλήρες», και όταν ο παπισμός απεικονίζεται να βασιλεύει επί των βασιλέων της γης, τότε βασιλεύει επίσης επί των δέκα βασιλέων και κάθεται επάνω στις επτά κεφαλές.
Here is the mind that has wisdom, for the wise of the last days employ the methodology of “line upon line,” and they recognize that each of the symbols of the statecraft that the whore rules over identify the same truth. She also rules over seven mountains, and the Millerites identified a “mountain” in Bible prophecy as a symbol of a kingdom, but they also identified that symbols have more than one meaning.
Εδώ είναι ο νους που έχει σοφία, διότι οι σοφοί των εσχάτων ημερών χρησιμοποιούν τη μεθοδολογία τοῦ «γραμμὴν ἐπὶ γραμμὴν» και αναγνωρίζουν ότι καθένα από τα σύμβολα της κρατικής πολιτικής, επί της οποίας εξουσιάζει η πόρνη, προσδιορίζει την ίδια αλήθεια. Αυτή εξουσιάζει επίσης επί επτά ορέων, και οι Μιλλερίτες προσδιόρισαν ότι το «όρος» στη βιβλική προφητεία είναι σύμβολο βασιλείας, αλλά επίσης προσδιόρισαν ότι τα σύμβολα έχουν περισσότερες από μία σημασίες.
Mountains are also a symbol of a church. The “glorious holy mountain” in the Scriptures represents God’s church.
Τα όρη είναι επίσης σύμβολο της εκκλησίας. Το «ένδοξο άγιον όρος» στις Γραφές αντιπροσωπεύει την εκκλησία του Θεού.
The word that Isaiah the son of Amoz saw concerning Judah and Jerusalem. And it shall come to pass in the last days, that the mountain of the Lord’s house shall be established in the top of the mountains, and shall be exalted above the hills; and all nations shall flow unto it. And many people shall go and say, Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob; and he will teach us of his ways, and we will walk in his paths: for out of Zion shall go forth the law, and the word of the Lord from Jerusalem. Isaiah 2:1–3.
Ο λόγος τον οποίον είδε ο Ησαΐας, ο υιός του Αμώς, περί του Ιούδα και της Ιερουσαλήμ. Και θέλει συμβεί εν ταις εσχάταις ημέραις, ότι το όρος του οίκου του Κυρίου θέλει στηριχθή επί της κορυφής των ορέων και θέλει υψωθή υπεράνω των βουνών· και πάντα τα έθνη θέλουσι συρρεύσει εις αυτό. Και πολλοί λαοί θέλουσιν υπάγει και ειπεί· Έλθετε, και ας αναβώμεν εις το όρος του Κυρίου, εις τον οίκον του Θεού του Ιακώβ· και θέλει διδάξει ημάς τας οδούς αυτού, και θέλομεν περιπατεί εν ταις τρίβοις αυτού· διότι εκ της Σιών θέλει εξέλθει νόμος, και λόγος Κυρίου εξ Ιερουσαλήμ. Ησαΐας 2:1–3.
The “Lord’s house” is His church, and it is a “mountain.” The great whore is seated upon seven mountains, thus identifying that she rules over all the churches, just as she rules over all the kings. She has control over all the churches and all the states in all the world.
Ο «οἶκος τοῦ Κυρίου» εἶναι ἡ Ἐκκλησία Του, καὶ εἶναι «ὄρος». Ἡ μεγάλη πόρνη κάθεται ἐπάνω εἰς ἑπτὰ ὄρη, ἀποκαλύπτοντας ὅτι ἐξουσιάζει ἐπάνω εἰς πάσας τὰς ἐκκλησίας, καθὼς ἐξουσιάζει καὶ ἐπάνω εἰς πάντας τοὺς βασιλεῖς. Ἔχει ἔλεγχον ἐπάνω εἰς πάσας τὰς ἐκκλησίας καὶ ἐπάνω εἰς πάντα τὰ κράτη ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ.
The vision that Isaiah is identifying that came to him “concerning Judah and Jerusalem,” that we just cited, continues on, and it is still the same passage in chapter four, and according to Isaiah it is the “same day” that people say, “Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob.” In that same period of time “seven women” are identified.
Το όραμα το οποίο ο Ησαΐας προσδιορίζει ότι ήλθε προς αυτόν «περὶ τῆς Ἰουδαίας καὶ περὶ Ἱερουσαλήμ», το οποίο μόλις παραθέσαμε, συνεχίζεται, και εξακολουθεί να είναι το ίδιο χωρίο στο τέταρτο κεφάλαιο, και, σύμφωνα με τον Ησαΐα, είναι η «ίδια ημέρα» κατά την οποία οι άνθρωποι λέγουν: «Δεῦτε, καὶ ἀναβῶμεν εἰς τὸ ὄρος τοῦ Κυρίου, εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ Ἰακώβ.» Κατά την ίδια εκείνη χρονική περίοδο προσδιορίζονται «επτά γυναίκες».
And in that day seven women shall take hold of one man, saying, We will eat our own bread, and wear our own apparel: only let us be called by thy name, to take away our reproach. In that day shall the branch of the Lord be beautiful and glorious, and the fruit of the earth shall be excellent and comely for them that are escaped of Israel. And it shall come to pass, that he that is left in Zion, and he that remaineth in Jerusalem, shall be called holy, even every one that is written among the living in Jerusalem: When the Lord shall have washed away the filth of the daughters of Zion, and shall have purged the blood of Jerusalem from the midst thereof by the spirit of judgment, and by the spirit of burning. And the Lord will create upon every dwelling place of mount Zion, and upon her assemblies, a cloud and smoke by day, and the shining of a flaming fire by night: for upon all the glory shall be a defence. And there shall be a tabernacle for a shadow in the daytime from the heat, and for a place of refuge, and for a covert from storm and from rain. Isaiah 4:1–6.
Και εν εκείνη τη ημέρα επτά γυναίκες θέλουσι πιασθή από ενός ανδρός, λέγουσαι· Ημείς θέλομεν τρώγει τον άρτον ημών και θέλομεν ενδύεσθαι τα ιμάτια ημών· μόνον ας καλώμεθα με το όνομά σου, διά να αφαιρεθή το όνειδος ημών. Εν εκείνη τη ημέρα ο βλαστός του Κυρίου θέλει είσθαι εις κάλλος και εις δόξαν, και ο καρπός της γης εις μεγαλοπρέπειαν και εις ευπρέπειαν διά τους σωζομένους του Ισραήλ. Και θέλει συμβή, ότι ο εναπολειφθείς εν Σιών και ο απομείνας εν Ιερουσαλήμ θέλει ονομασθή άγιος, και πας ο γεγραμμένος μεταξύ των ζώντων εν Ιερουσαλήμ· όταν ο Κύριος εκπλύνη την ακαθαρσίαν των θυγατέρων της Σιών και καθαρίση το αίμα της Ιερουσαλήμ εκ του μέσου αυτής διά πνεύματος κρίσεως και διά πνεύματος καύσεως. Και ο Κύριος θέλει δημιουργήσει επί παντός τόπου κατοικίας του όρους Σιών και επί των συνάξεων αυτής νεφέλην και καπνόν την ημέραν, και λάμψιν πυρός φλογερού την νύκτα· διότι επί πάσαν την δόξαν θέλει είσθαι σκέπη. Και θέλει είσθαι σκηνή διά σκίασμα την ημέραν από του καύματος, και διά καταφυγήν και διά σκέπην από της τρικυμίας και από της βροχής. Ησαΐας 4:1–6.
The “day” which is the subject of Isaiah’s vision is the “hour” of the great earthquake of Revelation chapter eleven. The wise that have accepted the admonition to “return” from the disappointment of July 18, 2020, and met the requirements of Leviticus twenty-six, and who have been brought together by Ezekiel’s first prophecy, are sealed when they accept Ezekiel’s second message of the four winds of Islam. They are then lifted up into heaven as an ensign, and God’s other children in Babylon begin to respond to the call to come out of Babylon, that begins at the earthquake, which is the soon-coming Sunday law. God’s other flock hear the message to come out of Babylon, and they proclaim, “Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob.”
Η «ημέρα» που αποτελεί το θέμα του οράματος του Ησαΐα είναι η «ώρα» του μεγάλου σεισμού της ενδέκατης κεφαλαίου της Αποκάλυψης. Οι φρόνιμοι, οι οποίοι έχουν δεχθεί την προτροπή να «επιστρέψουν» από την απογοήτευση της 18ης Ιουλίου 2020, και έχουν εκπληρώσει τις προϋποθέσεις του εικοστού έκτου κεφαλαίου του Λευιτικού, και οι οποίοι έχουν συναχθεί από την πρώτη προφητεία του Ιεζεκιήλ, σφραγίζονται όταν αποδέχονται το δεύτερο μήνυμα του Ιεζεκιήλ περί των τεσσάρων ανέμων του Ισλάμ. Έπειτα υψώνονται στον ουρανό ως σημείο, και τα άλλα τέκνα του Θεού στη Βαβυλώνα αρχίζουν να ανταποκρίνονται στην κλήση να εξέλθουν από τη Βαβυλώνα, η οποία αρχίζει κατά τον σεισμό, που είναι ο προσεχής νόμος της Κυριακής. Το άλλο ποίμνιο του Θεού ακούει το μήνυμα να εξέλθει από τη Βαβυλώνα, και αναγγέλλει: «Δεύτε, και ας αναβώμεν εις το όρος του Κυρίου, εις τον οίκον του Θεού του Ιακώβ.»
In that “hour” the great whore begins to sing her songs and commit fornication with the kings of the earth. Those who are not written in the Lamb’s book of life follow the whore, and their churches come under her authority. Those churches are represented by Isaiah as “seven women.” Those “seven women” are the “seven mountains” that the papacy shall rule over, as the United States forces the entire world to erect an image of the beast that will both speak and cause all to receive the mark of papal authority.
Κατά την «ώρα» εκείνη η μεγάλη πόρνη αρχίζει να άδει τα άσματά της και να πορνεύει με τους βασιλείς της γης. Όσοι δεν είναι γεγραμμένοι στο βιβλίο της ζωής του Αρνίου ακολουθούν την πόρνη, και οι εκκλησίες τους υπάγονται στην εξουσία της. Τις εκκλησίες εκείνες ο Ησαΐας τις παριστάνει ως «επτά γυναίκες». Οι «επτά γυναίκες» εκείνες είναι τα «επτά όρη» επί των οποίων το παπικό σύστημα θα ασκήσει κυριαρχία, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες εξαναγκάζουν ολόκληρο τον κόσμο να ανεγείρει εικόνα του θηρίου, η οποία και θα λαλήσει και θα κάμει πάντας να λάβουν το χάραγμα της παπικής εξουσίας.
Those “seven women shall take hold of one man,” and that “man” is the “man” Paul identifies as “the man of sin.” In that testing period those who remain “in Jerusalem, shall be called holy, even every one that is written among the living in Jerusalem.” God’s people are those in the period of time whose names are written in the book of life, the book of the Lamb who was slain from the foundation of the world. The other class, who take hold of the “man of sin” are those in Revelation chapter thirteen that worship the man of sin.
Αυτές οι «επτά γυναίκες θέλουσι πιασθή από ένα άνδρα», και αυτός ο «άνδρας» είναι ο «άνθρωπος» που ο Παύλος προσδιορίζει ως «τον άνθρωπον της αμαρτίας». Κατά την περίοδο εκείνης της δοκιμασίας, όσοι παραμένουν «εν Ιερουσαλήμ, θέλουσιν ονομασθή άγιοι, πάντες οι εγγεγραμμένοι μεταξύ των ζώντων εν Ιερουσαλήμ». Ο λαός του Θεού είναι εκείνοι των οποίων τα ονόματα είναι γεγραμμένα στο βιβλίο της ζωής, στο βιβλίο του Αρνίου, του εσφαγμένου από καταβολής κόσμου. Η άλλη τάξη, η οποία πιάνεται από τον «άνθρωπο της αμαρτίας», είναι εκείνοι που στην Αποκάλυψη, κεφάλαιο δεκατρία, προσκυνούν τον άνθρωπο της αμαρτίας.
And all that dwell upon the earth shall worship him, whose names are not written in the book of life of the Lamb slain from the foundation of the world. If any man have an ear, let him hear. Revelation 13:8, 9.
Και πάντες οι κατοικούντες επί της γης θέλουσι προσκυνήσει αυτόν, των οποίων τα ονόματα δεν είναι γεγραμμένα εν τω βιβλίω της ζωής του Αρνίου, του εσφαγμένου από καταβολής κόσμου. Εάν τις έχει ους, ας ακούση. Αποκάλυψις 13:8, 9.
The “hour” of the great earthquake, which is the Sunday law crisis, is the conclusion of the investigative judgment, and the judgment is based upon whether your name is found or not found entered within the book of life, thus in that time the two classes represented by the relation to the book of life is identifying the very closing scenes of judgment. Those who take hold of the “man of sin,” proclaim that they will “eat” their “own bread, and wear” their “own apparel,” but their primary desire is to “be called by thy name”.
Η «ώρα» του μεγάλου σεισμού, η οποία είναι η κρίση του νόμου της Κυριακής, αποτελεί την ολοκλήρωση της ανακριτικής κρίσεως, και η κρίση βασίζεται στο αν το όνομά σου βρίσκεται ή δεν βρίσκεται καταγεγραμμένο στο βιβλίο της ζωής· έτσι, κατά τον καιρό εκείνο, οι δύο τάξεις που παριστάνονται από τη σχέση προς το βιβλίο της ζωής ταυτοποιούν ακριβώς τις τελικές σκηνές της κρίσεως. Εκείνοι που προσκολλώνται στον «άνθρωπο της αμαρτίας» διακηρύσσουν ότι θα «φάγωσι» τον «ίδιον αυτών άρτον και θα ενδυθώσι» την «ιδίαν αυτών ενδυμασίαν», αλλά η πρωταρχική επιθυμία τους είναι να «ονομασθώμεν με το όνομά σου».
They will retain their own doctrinal statement of beliefs (eat their own bread), and retain their denominational profession (their own apparel), but accept the name of the “man of sin.” The name of the “man of sin,” is “catholic”, which means “universal”. Those who take hold of the “man of sin,” wish to become part of the “universal church”, which is the Catholic church. They desire that relationship in order to “take away” their “reproach.”
Θα διατηρήσουν τη δική τους δογματική διακήρυξη πίστεως («θα τρώγουν τον δικό τους άρτο») και θα διατηρήσουν την ομολογιακή τους ιδιότητα («το δικό τους ένδυμα»), αλλά θα αποδεχθούν το όνομα του «ανθρώπου της ανομίας». Το όνομα του «ανθρώπου της ανομίας» είναι «καθολικός», που σημαίνει «οικουμενικός». Όσοι προσκολλώνται στον «άνθρωπο της ανομίας» επιθυμούν να γίνουν μέρος της «οικουμενικής εκκλησίας», η οποία είναι η Καθολική Εκκλησία. Επιζητούν αυτή τη σχέση, ώστε να «αφαιρεθεί» το «όνειδός» τους.
The “reproach” addresses two significant elements of the beast that reigns over all the churches and all the nations in the last days. In the “hour of the great earthquake” in Revelation eleven, “the third woe cometh quickly”. The “third woe” is Islam. In the “hour of the great earthquake” in Revelation eleven, the Seventh Trumpet sounds. The Seventh Trumpet is Islam. Islam strikes in the “hour of the great earthquake,” for all of the Trumpets are the prophetic tools God has employed in judgment upon forced Sunday worship throughout world history.
Το «ὄνειδος» πραγματεύεται δύο σημαντικά στοιχεία τοῦ θηρίου ποὺ βασιλεύει ἐπὶ πάσας τὰς ἐκκλησίας καὶ ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις. Κατὰ τὴν «ὥραν τοῦ μεγάλου σεισμοῦ» στὴν Ἀποκάλυψιν ἕνδεκα, «ἡ οὐαὶ ἡ τρίτη ἔρχεται ταχέως». Ἡ «τρίτη οὐαί» εἶναι τὸ Ἰσλάμ. Κατὰ τὴν «ὥραν τοῦ μεγάλου σεισμοῦ» στὴν Ἀποκάλυψιν ἕνδεκα, ἠχεῖ ἡ Ἑβδόμη Σάλπιγξ. Ἡ Ἑβδόμη Σάλπιγξ εἶναι τὸ Ἰσλάμ. Τὸ Ἰσλάμ πλήττει κατὰ τὴν «ὥραν τοῦ μεγάλου σεισμοῦ», διότι ὅλαι αἱ Σάλπιγγες εἶναι τὰ προφητικὰ μέσα ποὺ ὁ Θεὸς ἐχρησιμοποίησεν εἰς κρίσιν ἐναντίον τῆς ἐξαναγκασμένης κυριακάτικης λατρείας καθ’ ὅλην τὴν παγκόσμιον ἱστορίαν.
When the “national ruin” of the United States is brought about, at the soon-coming Sunday law, the “nations will be angry.” It is Islam that angers the nations in Bible prophecy, as represented by the first reference to Islam in the book of Genesis.
Όταν επέλθει η «εθνική καταστροφή» των Ηνωμένων Πολιτειών, με τον προσεχώς ερχόμενο νόμο της Κυριακής, «τα έθνη θα οργισθούν». Το Ισλάμ είναι εκείνο που εξοργίζει τα έθνη στη βιβλική προφητεία, όπως παριστάνεται από την πρώτη αναφορά στο Ισλάμ στο βιβλίο της Γενέσεως.
And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:11, 12.
Και ο άγγελος του Κυρίου είπε προς αυτήν· Ιδού, είσαι έγκυος, και θέλεις γεννήσει υιόν, και θέλεις καλέσει το όνομα αυτού Ισμαήλ· διότι ο Κύριος ήκουσε την ταλαιπωρίαν σου. Και αυτός θέλει είσθαι άγριος άνθρωπος· η χείρ αυτού θέλει είσθαι εναντίον πάντων, και η χείρ πάντων εναντίον αυτού· και θέλει κατοικήσει απέναντι πάντων των αδελφών αυτού. Γένεσις 16:11, 12.
The “reproach” of the last days is the religion of Islam. The churches and the nations of the world will come under the authority of the New World Order of a United Nations, which is ruled over by the Catholic church. The pope will be seated upon the one-world system, just as Constantine gave the papacy its seat in the year 330. The nations will determine that their ability to deal with the warfare being brought against mankind by Islam, can only be accomplished by a united effort, which will require a subjection to some moral authority, which the United States will insist is the Roman church. Just as Justinian gave the Catholic church its great authority in the year 533, history is repeated. The United States will force the world through its military might to obey, just as Clovis did for the Catholic church in the year 496. The history of verse two of Revelation thirteen will be repeated.
Το «όνειδος» των εσχάτων ημερών είναι η θρησκεία του Ισλάμ. Οι εκκλησίες και τα έθνη του κόσμου θα υπαχθούν στην εξουσία της Νέας Τάξεως Πραγμάτων ενός Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, ο οποίος κυβερνάται από την Καθολική εκκλησία. Ο πάπας θα καθίσει επάνω στο παγκόσμιο αυτό σύστημα, καθώς ο Κωνσταντίνος έδωσε στον παπισμό την έδρα του κατά το έτος 330. Τα έθνη θα αποφανθούν ότι η ικανότητά τους να αντιμετωπίσουν τον πόλεμο που εξαπολύεται κατά της ανθρωπότητας από το Ισλάμ μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω μιας ενωμένης προσπάθειας, η οποία θα απαιτήσει υποταγή σε κάποια ηθική αυθεντία, για την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επιμείνουν ότι είναι η Ρωμαϊκή εκκλησία. Καθώς ο Ιουστινιανός έδωσε στην Καθολική εκκλησία τη μεγάλη της εξουσία κατά το έτος 533, η ιστορία επαναλαμβάνεται. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα εξαναγκάσουν τον κόσμο, διά της στρατιωτικής τους ισχύος, να υπακούσει, ακριβώς όπως έκανε ο Χλωδοβίχος για την Καθολική εκκλησία κατά το έτος 496. Η ιστορία του δευτέρου εδαφίου του δεκάτου τρίτου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως θα επαναληφθεί.
And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. Revelation 13:2.
Καὶ τὸ θηρίον, τὸ ὁποῖον εἶδον, ἦτο ὅμοιον μὲ πάρδαλιν, καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὡς πόδες ἄρκτου, καὶ τὸ στόμα αὐτοῦ ὡς στόμα λέοντος· καὶ ὁ δράκων ἔδωκεν εἰς αὐτὸ τὴν δύναμιν αὐτοῦ, καὶ τὸν θρόνον αὐτοῦ, καὶ ἐξουσίαν μεγάλην. Ἀποκάλυψις 13:2.
Once the image is set up, then the kings of the earth, who have been angered by the attacks of Islam, will recognize that the universal “reproach” against Islam that has been used to bring the worldwide image of the beast into existence, was not the “reproach” that the “man of sin” (Jezebel) was actually concerned with. Too late, the world will find out that Jezebel cares nothing about Islam, but that her heart desires to kill Elijah, as Herodias killed John the Baptist.
Μόλις στηθεί η εικόνα, τότε οι βασιλείς της γης, οι οποίοι έχουν εξοργισθεί από τις επιθέσεις του Ισλάμ, θα αναγνωρίσουν ότι η καθολική «μομφή» κατά του Ισλάμ, η οποία χρησιμοποιήθηκε για να φέρει σε ύπαρξη την παγκόσμια εικόνα του θηρίου, δεν ήταν η «μομφή» για την οποία ο «άνθρωπος της αμαρτίας» (Ιεζάβελ) πράγματι ενδιαφερόταν. Πολύ αργά, ο κόσμος θα ανακαλύψει ότι η Ιεζάβελ δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το Ισλάμ, αλλά ότι η καρδιά της επιθυμεί να θανατώσει τον Ηλία, καθώς η Ηρωδιάς εθανάτωσε τον Ιωάννη τον Βαπτιστή.
The “mind which hath wisdom,” is the “mind of the wise,” and the “wise” are those who understand the “increase of knowledge” that is produced when the Lion of the tribe of Judah, unseals the Revelation of Jesus Christ, just before probation closes.
Ο «νους που έχει σοφία» είναι ο «νους των σοφών», και οι «σοφοί» είναι εκείνοι που κατανοούν την «αύξηση της γνώσεως» που παράγεται όταν ο Λέων εκ της φυλής του Ιούδα αποσφραγίζει την Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού, ακριβώς πριν κλείσει η περίοδος της δοκιμασίας.
And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.
Και λέγει προς εμέ· Μη σφραγίσης τους λόγους της προφητείας του βιβλίου τούτου· διότι ο καιρός είναι πλησίον. Όστις αδικεί, ας αδικήση έτι· και όστις είναι μεμιασμένος, ας μιανθή έτι· και όστις είναι δίκαιος, ας δικαιωθή έτι· και όστις είναι άγιος, ας αγιασθή έτι. Αποκάλυψις 22:10, 11.
The “seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth,” represents the truth that the papacy will reign over both church and state. Symbols have more than one meaning, and the symbols are to be defined and understood by the context of the passage where the symbols are represented. The argument arises that the verse identifies that the heads are the mountains, so what would be the justification for identifying a distinction between the heads (statecraft) and the mountains (churchcraft)? The distinction is established in Daniel chapters seven and eight. In chapter seven both pagan Rome and papal Rome are identified as “diverse,” from the beasts that preceded them.
«Και αι επτά κεφαλαί είναι επτά όρη, όπου η γυνή κάθηται επ’ αυτών», αντιπροσωπεύει την αλήθεια ότι ο παπισμός θα κυριαρχήσει τόσο επί της εκκλησίας όσο και επί του κράτους. Τα σύμβολα έχουν περισσότερες από μία σημασίες, και τα σύμβολα πρέπει να ορίζονται και να κατανοούνται από τα συμφραζόμενα του χωρίου όπου παρουσιάζονται. Προβάλλεται το επιχείρημα ότι το εδάφιο ταυτοποιεί τις κεφαλές ως τα όρη· ποια, λοιπόν, θα ήταν η δικαιολογία για να προσδιορισθεί διάκριση μεταξύ των κεφαλών (κρατική πολιτική) και των ορέων (εκκλησιαστική πολιτική); Η διάκριση καθιερώνεται στα κεφάλαια επτά και οκτώ του Δανιήλ. Στο κεφάλαιο επτά, τόσο η ειδωλολατρική Ρώμη όσο και η παπική Ρώμη προσδιορίζονται ως «διαφέρουσες» από τα θηρία που προηγήθηκαν.
When chapter seven is brought upon chapter eight (line upon line), we find in chapter eight the little horn of Rome, oscillating between man, woman, man, woman. One symbol (the little horn) that represents two powers. In those chapters, a horn is a kingdom, and a kingdom is also a head. In chapter eight, the little horn represents two kingdoms, the fourth and fifth kingdom of Bible prophecy. The little horn symbolically represents two kingdoms, and the two kingdoms it represents are kingdoms that identify the union of statecraft and churchcraft. The seven heads, which are also seven mountains, represent two kingdoms, and the one kingdom is churchcraft and the other is statecraft.
Όταν το έβδομο κεφάλαιο παρατίθεται επί του ογδόου κεφαλαίου (γραμμή επί γραμμής), διαπιστώνουμε στο όγδοο κεφάλαιο το μικρόν κέρας της Ρώμης, να ταλαντεύεται μεταξύ άνδρα, γυναικός, άνδρα, γυναικός. Ένα σύμβολο (το μικρόν κέρας) που αντιπροσωπεύει δύο εξουσίες. Στα κεφάλαια εκείνα, ένα κέρας είναι βασιλεία, και μία βασιλεία είναι επίσης κεφαλή. Στο όγδοο κεφάλαιο, το μικρόν κέρας αντιπροσωπεύει δύο βασιλείας, την τετάρτην και την πέμπτην βασιλείαν της βιβλικής προφητείας. Το μικρόν κέρας αντιπροσωπεύει συμβολικώς δύο βασιλείας, και οι δύο βασιλείες που αντιπροσωπεύει είναι βασιλείες που προσδιορίζουν την ένωση της πολιτειακής τέχνης και της εκκλησιαστικής τέχνης. Οι επτά κεφαλές, αι οποίαι είναι επίσης επτά όρη, αντιπροσωπεύουν δύο βασιλείας, και η μία βασιλεία είναι η εκκλησιαστική τέχνη και η άλλη είναι η πολιτειακή τέχνη.
In Daniel chapter two, there is another witness to this prophetic symbolism, for there the last kingdom, which the Millerites understood to be the fourth kingdom of Rome, is represented by iron and clay. The iron and clay are combined, though in reality iron does not combine with clay. Yet when Sister White comments upon the “iron and clay,” she identifies it as a symbol of churchcraft and statecraft, as is represented by chapter eight’s little horn, and the Revelation seventeen heads that are also mountains.
Στο δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ, υπάρχει μία ακόμη μαρτυρία αυτού του προφητικού συμβολισμού, διότι εκεί η έσχατη βασιλεία, την οποία οι Μιλλεριτιστές κατανοούσαν ως την τέταρτη βασιλεία της Ρώμης, παριστάνεται διά σιδήρου και πηλού. Ο σίδηρος και ο πηλός συνδυάζονται, μολονότι στην πραγματικότητα ο σίδηρος δεν συνδυάζεται με τον πηλό. Ωστόσο, όταν η Αδελφή Γουάιτ σχολιάζει περί του «σιδήρου και πηλού», τον προσδιορίζει ως σύμβολο εκκλησιαστικής και κρατικής εξουσιοτεχνίας, όπως παριστάνεται από το μικρό κέρας του ογδόου κεφαλαίου και από τις κεφαλές της Αποκαλύψεως δεκαεπτά, οι οποίες είναι επίσης όρη.
“We have come to a time when God’s sacred work is represented by the feet of the image in which the iron was mixed with the miry clay. God has a people, a chosen people, whose discernment must be sanctified, who must not become unholy by laying upon the foundation wood, hay, and stubble. Every soul who is loyal to the commandments of God will see that the distinguishing feature of our faith is the seventh-day Sabbath. If the government would honor the Sabbath as God has commanded, it would stand in the strength of God and in defense of the faith once delivered to the saints. But statesmen will uphold the spurious sabbath, and will mingle their religious faith with the observance of this child of the papacy, placing it above the Sabbath which the Lord has sanctified and blessed, setting it apart for man to keep holy, as a sign between Him and His people to a thousand generations. The mingling of churchcraft and statecraft is represented by the iron and the clay. This union is weakening all the power of the churches. This investing the church with the power of the state will bring evil results. Men have almost passed the point of God’s forbearance. They have invested their strength in politics, and have united with the papacy. But the time will come when God will punish those who have made void His law, and their evil work will recoil upon themselves.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168, 1169.
«Έχουμε φθάσει σε καιρό κατά τον οποίο το ιερό έργο του Θεού παριστάνεται από τα πόδια της εικόνας, όπου ο σίδηρος ήταν αναμεμιγμένος με τον πηλό τον πηλώδη. Ο Θεός έχει έναν λαό, έναν εκλεκτό λαό, του οποίου η διάκριση πρέπει να αγιασθεί, ο οποίος δεν πρέπει να καταστεί ακάθαρτος, επιθέτοντας επάνω στο θεμέλιο ξύλα, χόρτο και καλάμη. Κάθε ψυχή που είναι πιστή στις εντολές του Θεού θα διακρίνει ότι το διακριτικό γνώρισμα της πίστεώς μας είναι το Σάββατο της εβδόμης ημέρας. Εάν η κυβέρνηση τιμούσε το Σάββατο όπως ο Θεός έχει προστάξει, θα εστεκόταν με τη δύναμη του Θεού και προς υπεράσπιση της πίστεως που παραδόθηκε μία φορά στους αγίους. Αλλά οι πολιτικοί άνδρες θα υποστηρίξουν το νόθο σάββατο και θα αναμείξουν τη θρησκευτική τους πίστη με την τήρηση αυτού του τέκνου του παπισμού, τοποθετώντας το υπεράνω του Σαββάτου το οποίο ο Κύριος έχει αγιάσει και ευλογήσει, ξεχωρίζοντάς το ώστε ο άνθρωπος να το τηρεί άγιο, ως σημείο μεταξύ Αυτού και του λαού Του έως χιλίες γενεές. Η ανάμειξη της εκκλησιαστικής τέχνης και της πολιτικής τέχνης παριστάνεται από τον σίδηρο και τον πηλό. Αυτή η ένωση αποδυναμώνει όλη τη δύναμη των εκκλησιών. Αυτή η περιβολή της εκκλησίας με την εξουσία του κράτους θα επιφέρει πονηρά αποτελέσματα. Οι άνθρωποι έχουν σχεδόν υπερβεί το σημείο της μακροθυμίας του Θεού. Έχουν επενδύσει τη δύναμή τους στην πολιτική και έχουν ενωθεί με το παπισμό. Αλλά θα έλθει ο καιρός όταν ο Θεός θα τιμωρήσει εκείνους που κατήργησαν τον νόμο Του, και το πονηρό έργο τους θα επιστρέψει επάνω στους ίδιους». The Seventh-day Adventist Bible Commentary, τόμος 4, 1168, 1169.
We will continue this study in the next article.
Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.
“In the scene representing the work of Christ for us, and the determined accusation of Satan against us, Joshua stands as the high priest, and makes request in behalf of God’s commandment-keeping people. At the same time Satan represents the people of God as great sinners, and presents before God the list of sins he has tempted them to commit through their lifetime, and urges that because of their transgressions, they be given into his hands to destroy. He urges that they should not be protected by ministering angels against the confederacy of evil. He is full of anger because he cannot bind the people of God into bundles with the world, to render to him complete allegiance. Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus. In their enmity against the people of God, they show themselves guilty also of the choice of Barabbas instead of Christ.
«Στη σκηνή που αναπαριστά το έργο του Χριστού για εμάς και την επίμονη κατηγορία του Σατανά εναντίον μας, ο Ιησούς στέκεται ως ο αρχιερέας και υποβάλλει αίτηση υπέρ του λαού του Θεού που τηρεί τις εντολές Του. Την ίδια στιγμή ο Σατανάς παρουσιάζει τον λαό του Θεού ως μεγάλους αμαρτωλούς και φέρει ενώπιον του Θεού τον κατάλογο των αμαρτιών στις οποίες τους έθελξε να πέσουν καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους, και επιμένει ότι, εξαιτίας των παραβάσεών τους, πρέπει να παραδοθούν στα χέρια του για να τους καταστρέψει. Επιμένει ότι δεν θα έπρεπε να προστατεύονται από λειτουργούντες αγγέλους απέναντι στη συμμαχία του κακού. Είναι γεμάτος οργή, επειδή δεν μπορεί να δέσει τον λαό του Θεού σε δεμάτια μαζί με τον κόσμο, ώστε να του αποδώσουν πλήρη αφοσίωση. Βασιλείς και άρχοντες και κυβερνήτες έχουν θέσει επάνω τους το στίγμα του αντιχρίστου και παριστάνονται ως ο δράκων που εξέρχεται για να κάνει πόλεμο με τους αγίους—με εκείνους που τηρούν τις εντολές του Θεού και έχουν την πίστη του Ιησού. Μέσα στην έχθρα τους εναντίον του λαού του Θεού, αποδεικνύονται επίσης ένοχοι για την εκλογή του Βαραββά αντί του Χριστού.»
“God has a controversy with the world. When the judgment shall sit, and the books shall be opened, He has an awful account to settle, which would now make the world fear and tremble were men not blinded and bewitched by satanic delusions and deceptions. God will call the world to account for the death of His only-begotten Son, whom to all intents and purposes the world has crucified afresh, and put to open shame in the persecution of His people. The world has rejected Christ in the person of His saints, has refused His messages in the refusal of the messages of prophets, apostles, and messengers. They have rejected those who have been colaborers with Christ, and for this they will have to render an account.” Testimonies to Ministers, 38, 39.
«Ο Θεός έχει διαφορά με τον κόσμο. Όταν καθίσει το δικαστήριο και ανοιχθούν τα βιβλία, έχει να τακτοποιήσει έναν φοβερό λογαριασμό, ο οποίος ήδη τώρα θα έκανε τον κόσμο να φοβάται και να τρέμει, αν οι άνθρωποι δεν ήταν τυφλωμένοι και γοητευμένοι από σατανικές πλάνες και απάτες. Ο Θεός θα καλέσει τον κόσμο να δώσει λόγο για τον θάνατο του μονογενούς Του Υιού, τον οποίο, για κάθε πρακτικό σκοπό, ο κόσμος έχει εκ νέου σταυρώσει και έχει εκθέσει σε δημόσια καταισχύνη με τον διωγμό του λαού Του. Ο κόσμος έχει απορρίψει τον Χριστό στο πρόσωπο των αγίων Του· έχει αρνηθεί τα μηνύματά Του, αρνούμενος τα μηνύματα προφητών, αποστόλων και αγγελιοφόρων. Έχουν απορρίψει εκείνους που υπήρξαν συνεργοί με τον Χριστό, και γι’ αυτό θα πρέπει να αποδώσουν λόγο». Testimonies to Ministers, 38, 39.