We are dealing with the parallel between the movements of the first and third angels, in order to better understand what the increase of knowledge represents symbolically when it is unsealed at the time of the end. We are attempting to demonstrate that it represents an escalation of truth that ultimately climaxes as the latter rain, which is the message of the Midnight Cry. As a symbol, the “increase of knowledge” is derived from the book of Daniel, and it is there identified as the prophetic knowledge that tests and produces two classes of worshippers.
Ασχολούμαστε με τον παραλληλισμό μεταξύ των κινημάτων του πρώτου και του τρίτου αγγέλου, προκειμένου να κατανοήσουμε καλύτερα τι αντιπροσωπεύει συμβολικά η αύξηση της γνώσεως όταν αποσφραγίζεται στον καιρό του τέλους. Επιχειρούμε να καταδείξουμε ότι αυτή αντιπροσωπεύει μία κλιμάκωση της αλήθειας, η οποία τελικώς κορυφώνεται ως η όψιμη βροχή, που είναι το μήνυμα της Κραυγής του Μεσονυκτίου. Ως σύμβολο, η «αύξηση της γνώσεως» προέρχεται από το βιβλίο του Δανιήλ, και εκεί προσδιορίζεται ως η προφητική γνώση που δοκιμάζει και παράγει δύο τάξεις προσκυνητών.
And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.
Και είπε, «Ύπαγε, Δανιήλ· διότι οι λόγοι είναι κεκλεισμένοι και εσφραγισμένοι έως του καιρού του τέλους. Πολλοί θα καθαρισθούν, και θα λευκανθούν, και θα δοκιμασθούν· αλλά οι ασεβείς θα πράξουν ασεβώς· και ουδείς εκ των ασεβών θα εννοήσει· οι δε συνετοί θα εννοήσουν.» Δανιήλ 12:9, 10.
In 1989 an “increase of knowledge” was unsealed that will ultimately demonstrate two classes of worshippers. Those two classes are illustrated in the context of how they relate to the message of the latter rain. The wicked do not recognize or receive the latter rain, and the wise do. The wicked therefore do not see when the latter rain begins to fall, and it began to fall when the nations were angered on September 11, 2001. We have been addressing the leadership of Laodicean Adventism as represented in Ezekiel chapters eight and nine, and also in Isaiah chapter twenty-eight. In Isaiah the “scornful men” “made lies” their “refuge” and “hid” themselves “under falsehood.”
Το 1989 αποσφραγίσθηκε μια «αύξησις της γνώσεως», η οποία τελικώς θα καταδείξει δύο τάξεις προσκυνητών. Αυτές οι δύο τάξεις απεικονίζονται στο πλαίσιο του τρόπου με τον οποίο σχετίζονται προς το μήνυμα της όψιμης βροχής. Οι ασεβείς δεν αναγνωρίζουν ούτε δέχονται την όψιμη βροχή, ενώ οι σοφοί την αναγνωρίζουν και τη δέχονται. Οι ασεβείς, επομένως, δεν διακρίνουν πότε η όψιμη βροχή αρχίζει να πέφτει, και αυτή άρχισε να πέφτει όταν τα έθνη ωργίσθησαν στις 11 Σεπτεμβρίου 2001. Έχουμε απευθύνει τον λόγο μας προς την ηγεσία του Λαοδικειανού Αντβεντισμού, όπως αυτή παριστάνεται στα κεφάλαια οκτώ και εννέα του Ιεζεκιήλ, καθώς και στο εικοστό όγδοο κεφάλαιο του Ησαΐα. Στον Ησαΐα, οι «χλευασταί άνθρωποι» έκαμαν το «ψεύδος» «καταφυγή» τους και εκρύβησαν «υπό το ψεύδος».
Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves. Isaiah 28:14, 15.
Διὰ τοῦτο ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, ἄνδρες χλευασταί, οἱ ἄρχοντες τοῦ λαοῦ τούτου τοῦ ἐν Ἱερουσαλήμ. Ἐπειδὴ εἴπατε, Ἐκάμαμεν διαθήκην μετὰ τοῦ θανάτου, καὶ μετὰ τοῦ ᾅδου εἴμεθα ἐν συμφωνίᾳ· ὅταν παρέλθῃ ἡ κατακλύζουσα μάστιξ, δὲν θέλει ἐλθεῖ ἐφ’ ἡμᾶς· διότι ἐκάμαμεν τὸ ψεῦδος καταφύγιόν μας, καὶ ὑπὸ τὴν ψευδολογίαν ἐκρύβημεν. Ἠσαΐας 28:14, 15.
The ancient men of Jerusalem of the last days fail the test of “the rest and refreshing” that is represented by the methodology of “line upon line,” which allows the wise to recognize the latter rain of the last days, through the historical illustration of the latter rain in the Millerite history. The prophetic characteristic of “the scornful men” that Isaiah emphasizes in the passage, is the lies and falsehood that they hid under and made their refuge. Therefore, in connection with the test of the latter rain message (the rest and refreshing that they would not hear), the ancient men of Jerusalem have accepted a lie.
Οι αρχαίοι άνδρες της Ιερουσαλήμ των εσχάτων ημερών αποτυγχάνουν στη δοκιμασία της «ανάπαυσης και αναζωογόνησης», η οποία παριστάνεται από τη μεθοδολογία του «κανόνα επί κανόνα», που επιτρέπει στους σοφούς να αναγνωρίσουν την όψιμη βροχή των εσχάτων ημερών, μέσω της ιστορικής απεικόνισης της όψιμης βροχής στη Μιλλεριτική ιστορία. Το προφητικό χαρακτηριστικό των «χλευαστών ανδρών» που ο Ησαΐας τονίζει στο χωρίο είναι τα ψεύδη και η αναλήθεια, κάτω από τα οποία κρύφτηκαν και τα οποία έκαναν καταφύγιό τους. Επομένως, σε σχέση με τη δοκιμασία του μηνύματος της όψιμης βροχής (της ανάπαυσης και αναζωογόνησης, την οποία δεν θέλησαν να ακούσουν), οι αρχαίοι άνδρες της Ιερουσαλήμ έχουν αποδεχθεί ένα ψεύδος.
The latter rain message arrives with a debate, as represented in Habakkuk chapter two, when the watchman there asks God what he should answer in the “debate” of his history, for the word “reproved” in verse one of chapter two means “argued with”.
Το μήνυμα της όψιμης βροχής έρχεται με μια διαμάχη, όπως παριστάνεται στο δεύτερο κεφάλαιο του Αββακούμ, όταν ο σκοπός εκεί ρωτά τον Θεό τι πρέπει να απαντήσει στη «διαμάχη» της ιστορίας του, διότι η λέξη «ελεγχθείς» στο πρώτο εδάφιο του δεύτερου κεφαλαίου σημαίνει «αντιλέχθηκε με».
I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. Habakkuk 2:1.
Θα σταθώ επάνω στη σκοπιά μου και θα τοποθετηθώ επάνω στον πύργο, και θα αγρυπνώ για να ιδώ τι θα μου λαλήσει, και τι θα αποκριθώ όταν ελεγχθώ. Αββακούμ 2:1.
The wise during the debate of the latter rain, present the truths represented as Miller’s jewels, which are also the foundational truths identified, established and presented by the Millerites. Those truths are represented as Christ, the Rock of Ages.
Οι σοφοί, κατά τη διάρκεια της διαμάχης περί της όψιμης βροχής, παρουσιάζουν τις αλήθειες που παριστάνονται ως τα κοσμήματα του Μίλλερ, οι οποίες είναι επίσης οι θεμελιώδεις αλήθειες που προσδιορίσθηκαν, εδραιώθηκαν και παρουσιάσθηκαν από τους Μιλλεριτιστές. Οι αλήθειες αυτές παριστάνονται ως ο Χριστός, ο Βράχος των Αιώνων.
“Let those who stand as God’s watchmen on the walls of Zion be men who can see the dangers before the people,—men who can distinguish between truth and error, righteousness and unrighteousness.
«Όσοι στέκονται ως φύλακες του Θεού επάνω στα τείχη της Σιών ας είναι άνδρες που μπορούν να διακρίνουν τους κινδύνους προτού φθάσουν στον λαό,—άνδρες που μπορούν να ξεχωρίζουν μεταξύ αλήθειας και πλάνης, δικαιοσύνης και αδικίας.»
“The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.
«Η προειδοποίηση έχει δοθεί: Δεν πρέπει να επιτραπεί να εισέλθει τίποτε που θα διαταράξει το θεμέλιο της πίστεως επάνω στο οποίο οικοδομούμε από τότε που το μήνυμα ήλθε το 1842, 1843 και 1844. Ήμουν μέσα σε αυτό το μήνυμα, και από τότε στέκομαι ενώπιον του κόσμου, πιστή στο φως που ο Θεός μάς έχει δώσει. Δεν προτιθέμεθα να απομακρύνουμε τα πόδια μας από την πλατφόρμα επάνω στην οποία ετέθησαν, καθώς ημέρα με την ημέρα εκζητούσαμε τον Κύριο με ειλικρινή προσευχή, ζητώντας φως. Νομίζετε ότι θα μπορούσα να απαρνηθώ το φως που ο Θεός μού έχει δώσει; Αυτό είναι να είναι ως ο Βράχος των Αιώνων. Με καθοδηγεί από τότε που μου δόθηκε.» Review and Herald, 14 Απριλίου 1903.
The ancient men present a false latter rain message that is represented by Isaiah as a “lie” and a falsehood. In Ezekiel chapter eight, the history that identifies when the ancient men of Jerusalem are bowing to the sun, and are contrasted with those who receive the seal of God in the next chapter. The third abomination (generation), represents a false latter rain message, as represented by the “weeping for Tammuz.” In the third generation of Adventism, which began in 1919, a “lie” was introduced in connection with the false gospel publicly presented by W. W. Prescott at the 1919 Bible Conference. That “lie” is a specific subject of the third generation, and the “lie” is the false foundation of the false latter rain message, represented by the “weeping for Tammuz.”
Οι πρεσβύτεροι άνδρες παρουσιάζουν ένα ψευδές μήνυμα όψιμης βροχής, το οποίο παριστάνεται από τον Ησαΐα ως «ψεύδος» και πλάνη. Στο όγδοο κεφάλαιο του Ιεζεκιήλ καταγράφεται η ιστορία που προσδιορίζει πότε οι πρεσβύτεροι άνδρες της Ιερουσαλήμ προσκυνούν τον ήλιο, και αντιπαραβάλλονται με εκείνους που λαμβάνουν τη σφραγίδα του Θεού στο επόμενο κεφάλαιο. Το τρίτο βδέλυγμα (γενεά) αντιπροσωπεύει ένα ψευδές μήνυμα όψιμης βροχής, όπως παριστάνεται από το «κλαίειν διά τον Θαμμούζ». Στην τρίτη γενεά του Αντβεντισμού, η οποία άρχισε το 1919, εισήχθη ένα «ψεύδος» σε συνάρτηση με το ψευδές ευαγγέλιο που παρουσιάστηκε δημοσίως από τον W. W. Prescott στο Bible Conference του 1919. Εκείνο το «ψεύδος» αποτελεί συγκεκριμένο θέμα της τρίτης γενεάς, και το «ψεύδος» είναι το ψευδές θεμέλιο του ψευδούς μηνύματος της όψιμης βροχής, το οποίο παριστάνεται από το «κλαίειν διά τον Θαμμούζ».
It is important to spend time pinpointing the “lie” in prophecy, for the “lie” is the major reason Laodicean Adventism cannot see the increase of knowledge in 1989. The “lie” is that “the daily” in the book of Daniel represents Christ’s sanctuary ministry. Applying “the daily” prophetically as Christ’s sanctuary ministry is a false and incorrect prophetic application, but the “lie” is not simply identifying the false identification of “the daily” as a prophetic symbol, it also represents a “lie” that claims that Sister White agreed with the false application, and then using that falsehood to then establish the incorrect application as established truth.
Είναι σημαντικό να αφιερώσουμε χρόνο για να εντοπίσουμε το «ψεύδος» στην προφητεία, διότι το «ψεύδος» είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο ο Λαοδικειακός Αντβεντισμός δεν δύναται να διακρίνει την αύξηση της γνώσεως το 1989. Το «ψεύδος» είναι ότι «το καθημερινό» στο βιβλίο του Δανιήλ αντιπροσωπεύει τη διακονία του Χριστού στο αγιαστήριο. Η προφητική εφαρμογή του «καθημερινού» ως της διακονίας του Χριστού στο αγιαστήριο είναι ψευδής και εσφαλμένη προφητική εφαρμογή· όμως το «ψεύδος» δεν συνίσταται απλώς στον προσδιορισμό της εσφαλμένης ταυτίσεως του «καθημερινού» ως προφητικού συμβόλου, αλλά αντιπροσωπεύει επίσης ένα «ψεύδος» που ισχυρίζεται ότι η Αδελφή White συμφωνούσε με την εσφαλμένη εφαρμογή, και κατόπιν χρησιμοποιεί αυτή την αναλήθεια για να εδραιώσει την εσφαλμένη εφαρμογή ως εδραιωμένη αλήθεια.
The correct understanding of the last six verses of Daniel eleven, have been typified by verses thirty to thirty-six, and when Sister White identifies the complete fulfillment of Daniel chapter eleven, she states that “scenes similar to those described” in verses thirty to thirty-six “will be repeated.”
Η ορθή κατανόηση των τελευταίων έξι εδαφίων του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ έχει προτυπωθεί από τα εδάφια τριάντα έως τριάντα έξι, και όταν η Αδελφή Γουάιτ προσδιορίζει την πλήρη εκπλήρωση του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ, δηλώνει ότι «σκηνές παρόμοιες με εκείνες που περιγράφονται» στα εδάφια τριάντα έως τριάντα έξι «θα επαναληφθούν».
Employing the false definition of “the daily,” produces a false historical structure. The history represented in Daniel chapter eleven, verses thirty to thirty-six, includes the taking away of “the daily.” “The daily” is either the Millerite application, or application of Prescott and Daniells. Depending on which application is chosen, two different historical structures will be produced.
Η χρήση του ψευδούς ορισμού του «καθημερινού» παράγει μια ψευδή ιστορική δομή. Η ιστορία που παριστάνεται στο ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ, εδάφια τριάντα έως τριάντα έξι, περιλαμβάνει την αφαίρεση του «καθημερινού». Το «καθημερινό» είναι είτε η Μιλλεριτική εφαρμογή, είτε η εφαρμογή των Prescott και Daniells. Ανάλογα με το ποια εφαρμογή επιλέγεται, θα παραχθούν δύο διαφορετικές ιστορικές δομές.
And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. Daniel 11:31.
Καὶ βραχίονες θέλουσι σταθῆ ἐκ μέρους αὐτοῦ, καὶ θέλουσι βεβηλώσει τὸ ἁγιαστήριον τῆς ἰσχύος, καὶ θέλουσι καταργήσει τὴν καθημερινὴν θυσίαν, καὶ θέλουσι θέσει τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως. Δανιήλ 11:31.
According to inspiration the prophetic history represented in this verse, and including verse thirty, and verses thirty-two through thirty-six is to be repeated in verses forty through forty-five of Daniel eleven.
Σύμφωνα με τη θεόπνευστη αποκάλυψη, η προφητική ιστορία που παριστάνεται στο παρόν εδάφιο, και περιλαμβάνει το εδάφιο τριάντα, καθώς και τα εδάφια τριάντα δύο έως τριάντα έξι, πρόκειται να επαναληφθεί στα εδάφια σαράντα έως σαράντα πέντε του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ.
“The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated. In the thirtieth verse a power is spoken of that ‘shall be grieved, [Daniel 11:30–36 quoted.]
«Η προφητεία στο ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ έχει σχεδόν φθάσει στην πλήρη εκπλήρωσή της. Μεγάλο μέρος της ιστορίας που έλαβε χώρα προς εκπλήρωση αυτής της προφητείας θα επαναληφθεί. Στο τριακοστό εδάφιο γίνεται λόγος για μία δύναμη η οποία “θέλει λυπηθή, [παρατίθεται το Δανιήλ 11:30–36.]”
“Scenes similar to those described in these words will take place.” Manuscript Releases, number 13, 394.
«Σκηνές παρόμοιες με εκείνες που περιγράφονται σε αυτά τα λόγια θα λάβουν χώρα.» Manuscript Releases, αριθμός 13, 394.
The verse where we find “the daily,” is verse thirty-one.
Το εδάφιο όπου βρίσκουμε «την καθημερινή», είναι το εδάφιο τριάντα ένα.
And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. Daniel 11:31.
Καὶ βραχίονες θέλουσι σταθῆ ἐκ μέρους αὐτοῦ, καὶ θέλουσι βεβηλώσει τὸ ἁγιαστήριον τῆς ἰσχύος, καὶ θέλουσι καταργήσει τὴν παντοτεινὴν θυσίαν, καὶ θέλουσι θέσει τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως. Δανιήλ 11:31.
The “arms” in the verse stand up on “his part.” The “arms” are a power, as is the one they “stand up” for. It is the “arms” in the verse that “stand on his part,” and the “arms” that “pollute the sanctuary of strength,” and the “arms” “take away the daily” and it is also the “arms” that “place the abomination that maketh desolate.” In Revelation chapter thirteen, the dragon, which is pagan Rome provides three things for the papacy.
Οι «βραχίονες» στο εδάφιο παρατάσσονται «εκ μέρους αυτού». Οι «βραχίονες» είναι μία δύναμη, όπως δύναμη είναι και εκείνος υπέρ του οποίου «παρατάσσονται». Είναι οι «βραχίονες» στο εδάφιο που «στέκονται εκ μέρους αυτού», και οι «βραχίονες» που «βεβηλώνουν το αγιαστήριο της ισχύος», και οι «βραχίονες» που «αφαιρούν την καθημερινή θυσία», και είναι επίσης οι «βραχίονες» που «στήνουν το βδέλυγμα της ερημώσεως». Στο δέκατο τρίτο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως, ο δράκων, ο οποίος είναι η ειδωλολατρική Ρώμη, παρέχει τρία πράγματα στον παπισμό.
And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. Revelation 13:2.
Καὶ τὸ θηρίον, τὸ ὁποῖον εἶδον, ἦτο ὅμοιον μὲ πάρδαλιν, καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὡς οἱ πόδες ἄρκτου, καὶ τὸ στόμα αὐτοῦ ὡς στόμα λέοντος· καὶ ὁ δράκων ἔδωκεν εἰς αὐτὸ τὴν δύναμιν αὐτοῦ, καὶ τὸν θρόνον αὐτοῦ, καὶ ἐξουσίαν μεγάλην. Ἀποκάλυψις 13:2.
The leopard-like beast is identified by Sister White as the papacy, and in chapter twelve Sister White identifies that the dragon is both Satan, and also pagan Rome.
Το θηρίο που μοιάζει με λεοπάρδαλη ταυτοποιείται από την Αδελφή Γουάιτ ως ο παπισμός, και στο δωδέκατο κεφάλαιο η Αδελφή Γουάιτ προσδιορίζει ότι ο δράκων είναι τόσο ο Σατανάς όσο και η ειδωλολατρική Ρώμη.
“Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.” The Great Controversy, 439.
«Ἔτσι, ἐνώ ὁ δράκων, πρωτίστως, ἀντιπροσωπεύει τὸν Σατανᾶ, εἶναι, κατὰ δευτερεύουσα ἔννοια, σύμβολο τῆς εἰδωλολατρικῆς Ῥώμης.» The Great Controversy, 439.
In verse two, of Revelation chapter thirteen, pagan Rome gave its military power, its “arms”, unto the papacy, beginning with Clovis king of the Franks (France), in the year 496. Pagan Rome gave papal Rome its seat of authority in the year 330, when the emperor Constantine vacated the city of Rome and moved the capitol of imperial Rome to the city of Constantinople. Pagan Rome gave the civil authority to the papacy in the year 533, when Justinian issued a decree identifying the papacy as the head of all the churches, and the corrector of heretics.
Στο δεύτερο εδάφιο του δεκάτου τρίτου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως, η ειδωλολατρική Ρώμη έδωσε στην παποσύνη τη στρατιωτική της δύναμη, τα «όπλα» της, αρχίζοντας με τον Χλωδοβίκο, βασιλέα των Φράγκων (Γαλλία), κατά το έτος 496. Η ειδωλολατρική Ρώμη έδωσε στην παπική Ρώμη την έδρα της εξουσίας της κατά το έτος 330, όταν ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος εγκατέλειψε την πόλη της Ρώμης και μετέφερε την πρωτεύουσα της αυτοκρατορικής Ρώμης στην πόλη της Κωνσταντινουπόλεως. Η ειδωλολατρική Ρώμη έδωσε στην παποσύνη την πολιτική εξουσία κατά το έτος 533, όταν ο Ιουστινιανός εξέδωσε διάταγμα που αναγνώριζε την παποσύνη ως κεφαλή όλων των εκκλησιών και διορθωτή των αιρετικών.
In verse thirty-one the “arms” that stand up, are the military forces of pagan Rome, that stood up for the papacy beginning with Clovis in the year 496. For this act the papacy identifies France as the “first born of the Catholic church,” and sometimes as “the eldest daughter of the Catholic church.” In verse thirty-one, after Constantine passed a Sunday law in the year 321, and then moved the capital from the city of Rome unto the city of Constantinople in the year 330, the formerly invincible empire began to crumble, as the first four Trumpet powers of Revelation chapter eight began an ongoing warfare against the Roman empire. The focus of the attacks carried out by the Barbarians and Genseric were directed against the city of Rome, which before the year 330, had been the “sanctuary of strength” for the Roman empire. From the year 330 and onward invading barbarian warfare was to “pollute the sanctuary of strength,” until the “arms” of pagan Rome were to stand up for the papacy, beginning in the year 496.
Στο εδάφιο τριάντα ένα, οι «βραχίονες» που εγείρονται είναι οι στρατιωτικές δυνάμεις της παγανιστικής Ρώμης, οι οποίες υψώθηκαν υπέρ του παπισμού, αρχίζοντας με τον Κλόβι το έτος 496. Για την πράξη αυτή ο παπισμός προσδιορίζει τη Γαλλία ως τον «πρωτότοκο της Καθολικής εκκλησίας» και ενίοτε ως «τη μεγαλύτερη θυγατέρα της Καθολικής εκκλησίας». Στο εδάφιο τριάντα ένα, αφού ο Κωνσταντίνος εξέδωσε νόμο περί της Κυριακής το έτος 321, και κατόπιν μετέφερε την πρωτεύουσα από την πόλη της Ρώμης στην πόλη της Κωνσταντινουπόλεως το έτος 330, η έως τότε ανίκητη αυτοκρατορία άρχισε να καταρρέει, καθώς οι πρώτες τέσσερις δυνάμεις των Σαλπίγγων της Αποκαλύψεως, κεφάλαιο οκτώ, άρχισαν συνεχιζόμενο πόλεμο εναντίον της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Το επίκεντρο των επιθέσεων που διεξήγαγαν οι Βάρβαροι και ο Γένσερικ κατευθυνόταν εναντίον της πόλεως της Ρώμης, η οποία, πριν από το έτος 330, είχε υπάρξει το «αγιαστήριο της ισχύος» για τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Από το έτος 330 και εξής, ο εισβάλλων βαρβαρικός πόλεμος επρόκειτο να «μολύνει το αγιαστήριο της ισχύος», έως ότου οι «βραχίονες» της παγανιστικής Ρώμης υψωθούν υπέρ του παπισμού, αρχίζοντας το έτος 496.
Not only did pagan Rome provide three things for the papal power, by giving it the military power, the civil authority and the seat of the city of Rome, but it also removed three horns for papal Rome.
Η ειδωλολατρική Ρώμη όχι μόνον παρείχε τρία πράγματα στην παπική εξουσία, δίνοντάς της τη στρατιωτική δύναμη, την πολιτική εξουσία και την έδρα της πόλεως της Ρώμης, αλλά αφαίρεσε επίσης και τρία κέρατα για χάρη της παπικής Ρώμης.
I considered the horns, and, behold, there came up among them another little horn, before whom there were three of the first horns plucked up by the roots: and, behold, in this horn were eyes like the eyes of man, and a mouth speaking great things. Daniel 7:8.
Παρατηρούσα τα κέρατα, και ιδού, ανέβηκε ανάμεσά τους ένα άλλο μικρό κέρας, μπροστά στο οποίο τρία από τα πρώτα κέρατα ξεριζώθηκαν· και ιδού, στο κέρας αυτό υπήρχαν μάτια σαν μάτια ανθρώπου και στόμα που μιλούσε μεγάλα πράγματα. Δανιήλ 7:8.
The three horns that were to be “plucked up” in Daniel chapter seven, represented three primary powers that were resisting the rise of the papacy to power. The last of those three horns was removed when the Goths were driven from the city of Rome in the year 538. They were driven out of the city by the “arms” of pagan Rome, for those “arms” were to place the papacy (the abomination of desolation), on the throne of the then-known world in the year 538.
Τα τρία κέρατα που επρόκειτο να «εκριζωθούν» στο έβδομο κεφάλαιο του Δανιήλ αντιπροσώπευαν τρεις κύριες δυνάμεις, οι οποίες αντιστέκονταν στην άνοδο του παπισμού στην εξουσία. Το τελευταίο από εκείνα τα τρία κέρατα αφαιρέθηκε όταν οι Γότθοι εκδιώχθηκαν από την πόλη της Ρώμης το έτος 538. Εκδιώχθηκαν από την πόλη από τους «βραχίονες» της ειδωλολατρικής Ρώμης, διότι εκείνοι οι «βραχίονες» επρόκειτο να τοποθετήσουν τον παπισμό (το βδέλυγμα της ερημώσεως) στον θρόνο του τότε γνωστού κόσμου κατά το έτος 538.
Verse thirty-one of Daniel eleven, identifies four things the “arms” (pagan Rome), were going to do. They were to “stand up” for the papacy, as they did in the year 496. They were to pollute the “sanctuary of strength” as represented by the military struggles that were carried out upon the city of Rome for roughly two centuries. They were to “place” the papacy on the throne of the earth in the year 538, and they were also to “take away the daily.”
Η τριακοστή πρώτη εδάφιος τοῦ ἑνδεκάτου κεφαλαίου τοῦ Δανιήλ προσδιορίζει τέσσερα πράγματα τα οποία οἱ «βραχίονες» (ἡ παγανιστικὴ Ῥώμη) ἔμελλαν νὰ πράξουν. Ἔμελλαν νὰ «ἐγερθοῦν» ὑπὲρ τοῦ παπισμοῦ, καθὼς ἔπραξαν κατὰ τὸ ἔτος 496. Ἔμελλαν νὰ μολύνουν τὸ «ἁγιαστήριον τῆς ἰσχύος», ὅπως τοῦτο ἀντιπροσωπεύεται ἀπὸ τοὺς στρατιωτικοὺς ἀγῶνας οἱ ὁποῖοι διεξήχθησαν ἐπάνω στὴν πόλη τῆς Ῥώμης γιὰ περίπου δύο αἰῶνες. Ἔμελλαν νὰ «θέσουν» τὸν παπισμὸ στὸν θρόνο τῆς γῆς κατὰ τὸ ἔτος 538, καὶ ἐπίσης ἔμελλαν νὰ «ἀφαιρέσουν τὸ καθημερινόν».
The Hebrew word translated as “take away” in the verse (sur), means “to remove”. By the year 508, the resistance from paganism that existed in the Roman empire, that had been working to prevent the rise of the papacy to power, had been fully brought into subjection or eliminated.
Η εβραϊκή λέξη που μεταφράζεται ως «αφαιρεθεί» στο εδάφιο (sur) σημαίνει «να απομακρύνω». Μέχρι το έτος 508, η αντίσταση του παγανισμού που υπήρχε στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, και η οποία ενεργούσε για να εμποδίσει την άνοδο του παπισμού στην εξουσία, είχε υποταχθεί πλήρως ή είχε εξαλειφθεί.
To identify “the daily,” as Christ’s sanctuary ministry is a false application, but the actual work that was accomplished in Laodicean Adventist history that identified the false application as the truth, was based upon a specific “lie” that was accomplished in the third generation of Adventism. Sister White’s direction that the history of verses thirty to thirty-six will be repeated in the final fulfillment of Daniel eleven, made it impossible for “the scornful men” that rule Jerusalem to place an interpretation upon verse thirty-one without simultaneously rejecting the Spirit of Prophecy.
Το να ταυτίζεται «το παντοτινό» με τη διακονία του Χριστού στο αγιαστήριο αποτελεί εσφαλμένη εφαρμογή· όμως το πραγματικό έργο που επιτελέστηκε μέσα στην ιστορία του Αντβεντισμού της Λαοδικείας, το οποίο προσδιόρισε την ψευδή αυτή εφαρμογή ως αλήθεια, στηρίχθηκε επάνω σε ένα συγκεκριμένο «ψεύδος» που πραγματοποιήθηκε κατά την τρίτη γενεά του Αντβεντισμού. Η κατεύθυνση της Αδελφής White, ότι η ιστορία των εδαφίων τριάντα έως τριάντα έξι θα επαναληφθεί κατά την τελική εκπλήρωση του Δανιήλ ένδεκα, κατέστησε αδύνατο για «τους χλευαστάς άνδρας» που άρχουν της Ιερουσαλήμ να αποδώσουν ερμηνεία στο εδάφιο τριάντα ένα χωρίς συγχρόνως να απορρίψουν το Πνεύμα της Προφητείας.
The “scornful men” teach that the papacy took away the true understanding of Christ’s sanctuary ministry, by the introduction of the papal mass, which is a counterfeit of Christ’s work in the heavenly sanctuary. If this were the actual meaning of “the daily,” then the “arms” that stood up in verse thirty-one would be the papacy, for the grammatical structure of the verse demands that the “arms” are the power that takes away “the daily.”
Οι «άνδρες του χλευασμού» διδάσκουν ότι ο παπισμός αφαίρεσε την αληθινή κατανόηση της διακονίας του Χριστού στο αγιαστήριο, με την εισαγωγή της παπικής λειτουργίας, η οποία είναι παραχάραξη του έργου του Χριστού στο επουράνιο αγιαστήριο. Εάν αυτό ήταν το πραγματικό νόημα του «καθημερινού», τότε οι «βραχίονες» που υψώθηκαν στο εδάφιο τριάντα ένα θα ήταν ο παπισμός, διότι η γραμματική δομή του εδαφίου απαιτεί ότι οι «βραχίονες» είναι η εξουσία που αφαιρεί το «καθημερινό».
In order to uphold their dish of fables, they argue that the papacy (arms) polluted Christ’s heavenly sanctuary. The Hebrew word translated as “sanctuary (miqdash) of strength” is either a pagan sanctuary or God’s sanctuary. If Daniel wanted to convey that God’s sanctuary was to be polluted by the papacy, he would have employed the Hebrew word “qodesh”, which can only represent God’s sanctuary. So where is it recorded in the Bible or the Spirit of Prophecy that the heavenly sanctuary ever was or ever will be, polluted by the papacy?
Για να στηρίξουν το πιάτο των μύθων τους, ισχυρίζονται ότι ο παπισμός (όπλα) μόλυνε το επουράνιο αγιαστήριο του Χριστού. Η εβραϊκή λέξη που μεταφράζεται ως «αγιαστήριο (miqdash) της ισχύος» είναι είτε ένα ειδωλολατρικό αγιαστήριο είτε το αγιαστήριο του Θεού. Αν ο Δανιήλ ήθελε να δηλώσει ότι το αγιαστήριο του Θεού επρόκειτο να μολυνθεί από τον παπισμό, θα είχε χρησιμοποιήσει την εβραϊκή λέξη «qodesh», η οποία μπορεί να αντιπροσωπεύει μόνο το αγιαστήριο του Θεού. Πού λοιπόν είναι καταγεγραμμένο στην Αγία Γραφή ή στο Πνεύμα της Προφητείας ότι το επουράνιο αγιαστήριο ποτέ μολύνθηκε ή ποτέ θα μολυνθεί από τον παπισμό;
Certainly, the sins of Christians are registered in the books of the heavenly sanctuary, but that representation does not mean God’s sanctuary was polluted. The cleansing of the sanctuary represented the cleansing of the record books that are located in the sanctuary. Furthermore, the papal power has never been Christian, so it has never been entered into the books of the investigative judgment. The only judgment identified for the papacy is the executive judgment of God’s wrath.
Βεβαίως, οι αμαρτίες των Χριστιανών καταγράφονται στα βιβλία του επουρανίου αγιαστηρίου, αλλά η παράσταση αυτή δεν σημαίνει ότι το αγιαστήριο του Θεού μολύνθηκε. Ο καθαρισμός του αγιαστηρίου παρίστανε τον καθαρισμό των βιβλίων των αρχείων που βρίσκονται στο αγιαστήριο. Επιπλέον, η παπική εξουσία ουδέποτε υπήρξε χριστιανική, επομένως ουδέποτε έχει καταχωρισθεί στα βιβλία της ανακριτικής κρίσεως. Η μόνη κρίση που προσδιορίζεται για τον παπισμό είναι η εκτελεστική κρίση της οργής του Θεού.
The “arms” also were to “place the abomination that maketh desolate,” which would be what power? What power did the papacy place? And what power is it, in the very opening of verse thirty-one that the papacy stood up for?
«Βραχίονες» επίσης επρόκειτο να «στήσωσι το βδέλυγμα της ερημώσεως»· ποια δύναμις θα ήταν αυτή; Ποια δύναμις ετέθη υπό του παπισμού; Και ποια είναι η δύναμις υπέρ της οποίας ο παπισμός ανέστη, ήδη από την αρχήν του τριακοστού πρώτου εδαφίου;
The unlearned in Laodicean Adventism who have placed their eternal life into the hands of men who have been identified as being unable to read the book that is sealed, may be comfortable having their itching ears soothed with that type of corrupted biblical application, but it is even more absurd to try and take the history they must identify to uphold their error, and align it with the last six verses of Daniel eleven.
Οι αμαθείς εντός του Λαοδικειανού Αντβεντισμού, οι οποίοι έχουν παραδώσει την αιώνια ζωή τους στα χέρια ανθρώπων που έχουν προσδιοριστεί ως ανίκανοι να αναγνώσουν το βιβλίο που είναι σφραγισμένο, ίσως αισθάνονται άνετα όταν τα κνηθόμενα ώτα τους καταπραΰνονται με εκείνον τον τύπο διεφθαρμένης βιβλικής εφαρμογής· αλλά ακόμη πιο παράλογο είναι να επιχειρεί κανείς να λάβει την ιστορία την οποία αυτοί πρέπει να προσδιορίσουν για να στηρίξουν την πλάνη τους, και να την ευθυγραμμίσει με τους τελευταίους έξι στίχους του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ.
In the history leading up to the collapse of the Soviet Union, which can be shown to be represented as the King of the South in verse forty of Daniel eleven, the military strength of the United States stood up for the papacy, as Ronald Reagan formed a secret alliance with the antichrist of Bible prophecy. In so doing, it signaled that any Protestant resistance to the rise of the papacy had been subdued in the United States, as typified by the removal of the resistance of paganism in the year 508. The King of the North (the papacy) in the passage first swept away the Soviet Union in 1989, and did so in partnership with “chariots” and “horseman,” representing the military strength of the United States, and also with the economic strength of the United States as represented by the “ships.”
Στην ιστορία που οδήγησε στην κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, η οποία μπορεί να αποδειχθεί ότι παριστάνεται ως ο βασιλέας του Νότου στο εδάφιο σαράντα του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ, η στρατιωτική ισχύς των Ηνωμένων Πολιτειών υπερασπίστηκε τον παπισμό, καθώς ο Ronald Reagan σύναψε μυστική συμμαχία με τον αντίχριστο της βιβλικής προφητείας. Πράττοντας έτσι, έδωσε το σήμα ότι κάθε Προτεσταντική αντίσταση στην άνοδο του παπισμού είχε κατασταλεί στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως προτυπώθηκε με την απομάκρυνση της αντίστασης του παγανισμού κατά το έτος 508. Ο βασιλέας του Βορρά (ο παπισμός) στο χωρίο αυτό πρώτα παρέσυρε τη Σοβιετική Ένωση το 1989, και το έπραξε σε συνεργασία με «άρματα» και «ιππείς», που αντιπροσωπεύουν τη στρατιωτική ισχύ των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς και με την οικονομική ισχύ των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως αυτή παριστάνεται από τα «πλοία».
The United States was the “arms” that stood up for the papacy. Protestantism was taken away, just as the resistance of paganism was subdued by the year 508. In verse forty-one the United States will be conquered by the papacy, and the Constitution of the United States, which is the “sanctuary of strength” of the United States will be overturned as the United States places the King of the North (the papacy), upon the throne of the earth, as did pagan Rome in 538. If you are reading the articles on this website, then you can download The Time of the End magazine, and read a more thorough presentation of the last six verses of Daniel eleven, but we are now simply identifying that the identification of “the daily,” as Christ’s sanctuary ministry is a false application of the symbol. We are doing this in order to show that the false application was brought upon Laodicean Adventism by a purposeful lie.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν οι «βραχίονες» που στάθηκαν υπέρ του παπισμού. Ο Προτεσταντισμός αφαιρέθηκε, όπως ακριβώς η αντίσταση του παγανισμού υποτάχθηκε έως το έτος 508. Στο εδάφιο σαράντα ένα οι Ηνωμένες Πολιτείες θα κατακτηθούν από τον παπισμό, και το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο είναι το «οχυρό αγιαστήριο» των Ηνωμένων Πολιτειών, θα ανατραπεί, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες θα τοποθετήσουν τον Βασιλέα του Βορρά (τον παπισμό) επάνω στον θρόνο της γης, όπως έκανε η παγανιστική Ρώμη το 538. Εάν διαβάζετε τα άρθρα σε αυτόν τον ιστότοπο, τότε μπορείτε να μεταφορτώσετε το περιοδικό The Time of the End και να διαβάσετε μια πληρέστερη παρουσίαση των τελευταίων έξι εδαφίων του Δανιήλ ένδεκα, αλλά τώρα απλώς επισημαίνουμε ότι η ταύτιση του «διαπαντός» ως της διακονίας του Χριστού στο αγιαστήριο είναι ψευδής εφαρμογή του συμβόλου. Το κάνουμε αυτό προκειμένου να δείξουμε ότι αυτή η ψευδής εφαρμογή επιβλήθηκε στον Λαοδικειακό Αντβεντισμό μέσω ενός σκόπιμου ψεύδους.
We will continue to consider the prophetic lie in the next article.
Θα συνεχίσουμε να εξετάζουμε το προφητικό ψεύδος στο επόμενο άρθρο.
“We have no time to lose. Troublous times are before us. The world is stirred with the spirit of war. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place. The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated.
«Δεν έχουμε καιρό για χάσιμο. Μπροστά μας βρίσκονται καιροί θλίψεως. Ο κόσμος αναστατώνεται από το πνεύμα του πολέμου. Σύντομα θα λάβουν χώρα οι σκηνές θλίψεως για τις οποίες έγινε λόγος στις προφητείες. Η προφητεία του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ έχει σχεδόν φθάσει στην πλήρη εκπλήρωσή της. Μεγάλο μέρος της ιστορίας που έχει λάβει χώρα σε εκπλήρωση αυτής της προφητείας θα επαναληφθεί.»
“In the thirtieth verse a power is spoken of that ‘shall be grieved, and return, and have indignation against the holy covenant: so shall he do; he shall even return, and have intelligence with them that forsake the holy covenant. And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. And such as do wickedly against the covenant shall he corrupt by flatteries: but the people that do know their God shall be strong, and do exploits. And they that understand among the people shall instruct many: yet they shall fall by the sword, and by flame, by captivity, and by spoil, many days. Now when they shall fall, they shall be holpen with a little help: but many shall cleave to them with flatteries. And some of them of understanding shall fall, to try them, and to purge, and to make them white, even to the time of the end: because it is yet for a time appointed. And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done.’ Daniel 11:30–36.
«Στον τριακοστό στίχο γίνεται λόγος για μια δύναμη η οποία “θέλει λυπηθή και επιστρέψει, και θέλει αγανακτήσει κατά της αγίας διαθήκης· ούτως θέλει πράξει· μάλιστα θέλει επιστρέψει και συνεννοηθή μετά των εγκαταλειπόντων την αγίαν διαθήκην. Και βραχίονες θέλουσι σταθή εκ μέρους αυτού, και θέλουσι βεβηλώσει το αγιαστήριον της δυνάμεως, και θέλουσι καταργήσει την καθημερινήν θυσίαν, και θέλουσι στήσει το βδέλυγμα της ερημώσεως. Και τους ασεβούντας εις την διαθήκην θέλει διαφθείρει με κολακείας· αλλ’ ο λαός, οι γνωρίζοντες τον Θεόν αυτών, θέλουσιν ενδυναμωθή και ενεργήσει. Και οι συνετοί εκ του λαού θέλουσι διδάξει πολλούς· όμως θέλουσι πέσει υπό ρομφαίας, και φλογός, και αιχμαλωσίας, και αρπαγής, ημέρας πολλάς. Και όταν πέσωσι, θέλουσι βοηθηθή με ολίγην βοήθειαν· πολλοί δε θέλουσι προσκολληθή εις αυτούς με κολακείας. Και τινές εκ των συνετών θέλουσι πέσει, διά να δοκιμασθώσι, και να καθαρισθώσι, και να λευκανθώσι, έως του καιρού του τέλους· επειδή είναι έτι διά καιρόν ωρισμένον. Και ο βασιλεύς θέλει πράξει κατά το θέλημα αυτού· και θέλει υπερυψώσει εαυτόν, και μεγαλύνει εαυτόν υπεράνω παντός θεού, και θέλει λαλήσει θαυμάσια κατά του Θεού των θεών, και θέλει ευοδωθή, εωσού συντελεσθή η αγανάκτησις· διότι το αποφασισμένον θέλει γείνει.” Δανιήλ 11:30–36.
“Scenes similar to those described in these words will take place. We see evidence that Satan is fast obtaining the control of human minds who have not the fear of God before them. Let all read and understand the prophecies of this book, for we are now entering upon the time of trouble spoken of:
«Σκηνές παρόμοιες με εκείνες που περιγράφονται σε αυτά τα λόγια θα λάβουν χώρα. Βλέπουμε αποδείξεις ότι ο Σατανάς αποκτά ταχέως τον έλεγχο των ανθρώπινων διανοιών που δεν έχουν ενώπιόν τους τον φόβο του Θεού. Ας διαβάσουν όλοι και ας κατανοήσουν τις προφητείες αυτού του βιβλίου, διότι τώρα εισερχόμαστε στον καιρό της θλίψεως για τον οποίο έχει γίνει λόγος:»
“‘And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. And many of them that sleep in the dust of the earth shall awake, some to everlasting life, and some to shame and everlasting contempt. And they that be wise shall shine as the brightness of the firmament; and they that turn many to righteousness as the stars for ever and ever. But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased.’ Daniel 12:1–4.” Manuscript Releases, number 13, 394.
«Και κατά τον καιρόν εκείνον θέλει εγερθή ο Μιχαήλ, ο μέγας άρχων, ο ιστάμενος υπέρ των υιών του λαού σου· και θέλει είσθαι καιρός θλίψεως, ο οποίος δεν υπήρξεν αφ’ ότου υπήρξεν έθνος έως εκείνου του καιρού· και κατά τον καιρόν εκείνον ο λαός σου θέλει λυτρωθή, πας ο ευρεθησόμενος γεγραμμένος εν τω βιβλίω. Και πολλοί εκ των κοιμωμένων εν τω χώματι της γης θέλουσιν εξεγερθή, άλλοι εις ζωήν αιώνιον και άλλοι εις όνειδος και αιώνιον καταισχύνην. Και οι συνετοί θέλουσι λάμψει ως η λαμπρότης του στερεώματος· και οι επιστρέφοντες πολλούς εις δικαιοσύνην ως οι αστέρες εις τους αιώνας των αιώνων. Συ δε, ω Δανιήλ, κλείσον τους λόγους και σφράγισον το βιβλίον έως του καιρού του τέλους· πολλοί θέλουσι περιτρέχει, και η γνώσις θέλει πληθυνθή.» Δανιήλ 12:1–4. Manuscript Releases, αριθμός 13, 394.