In the Millerite movement, the increase of knowledge was unsealed and it tested primarily, but not exclusively the professed Protestants in the United States. Sardis, the church coming out of the darkness of papal supremacy was being led to a fuller understanding of the gospel that was to be revealed when the heavenly sanctuary was opened in heaven. In the movement of the third angel the increase of knowledge was unsealed on September 11, 2001 and it tested Laodicean Adventism around the world. For this reason, the truth represented in the last six verses of Daniel eleven, which is the source of the increase of knowledge, was resisted by Laodicean Adventism.
Στο κίνημα των Μιλλεριτών, η αύξηση της γνώσεως αποσφραγίσθηκε και δοκίμασε πρωτίστως, αλλά όχι αποκλειστικώς, τους ομολογουμένους Προτεστάντες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι Σάρδεις, η εκκλησία που εξήρχετο από το σκότος της παπικής υπεροχής, οδηγείτο σε πληρέστερη κατανόηση του ευαγγελίου, το οποίο επρόκειτο να αποκαλυφθεί όταν το ουράνιο αγιαστήριο άνοιξε στον ουρανό. Στο κίνημα του τρίτου αγγέλου, η αύξηση της γνώσεως αποσφραγίσθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 και δοκίμασε τον Λαοδικειακό Αντβεντισμό σε ολόκληρο τον κόσμο. Για τον λόγο αυτόν, η αλήθεια που παριστάνεται στα τελευταία έξι εδάφια του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ, η οποία είναι η πηγή της αυξήσεως της γνώσεως, αντιμετωπίσθηκε με αντίσταση από τον Λαοδικειακό Αντβεντισμό.
“The few faithful builders upon the true foundation (1 Corinthians 3:10, 11) were perplexed and hindered as the rubbish of false doctrine obstructed the work. Like the builders upon the wall of Jerusalem in Nehemiah’s day, some were ready to say: ‘The strength of the bearers of burdens is decayed, and there is much rubbish; so that we are not able to build.’ Nehemiah 4:10. Wearied with the constant struggle against persecution, fraud, iniquity, and every other obstacle that Satan could devise to hinder their progress, some who had been faithful builders became disheartened; and for the sake of peace and security for their property and their lives, they turned away from the true foundation. Others, undaunted by the opposition of their enemies, fearlessly declared: ‘Be not ye afraid of them: remember the Lord, which is great and terrible’ (verse 14); and they proceeded with the work, everyone with his sword girded by his side. Ephesians 6:17.
«Οι ολίγοι πιστοί οικοδόμοι επάνω στο αληθινό θεμέλιο (Α΄ Κορινθίους 3:10, 11) βρίσκονταν σε αμηχανία και εμποδίζονταν, καθώς τα ερείπια της ψευδούς διδασκαλίας παρεμπόδιζαν το έργο. Όπως οι οικοδόμοι επάνω στο τείχος της Ιερουσαλήμ κατά τις ημέρες του Νεεμία, μερικοί ήσαν έτοιμοι να πουν: “Η δύναμις των βασταζόντων τα βάρη εξέλιπεν, και τα ερείπια είναι πολλά· ώστε δεν δυνάμεθα να οικοδομήσωμεν.” Νεεμίας 4:10. Καταπονημένοι από τον συνεχή αγώνα εναντίον του διωγμού, της απάτης, της ανομίας και κάθε άλλου εμποδίου που ο Σατανάς μπορούσε να επινοήσει για να αναχαιτίσει την πρόοδό τους, μερικοί από εκείνους που είχαν υπάρξει πιστοί οικοδόμοι αποκαρδιώθηκαν· και, χάριν ειρήνης και ασφαλείας για την περιουσία τους και τη ζωή τους, απομακρύνθηκαν από το αληθινό θεμέλιο. Άλλοι, ακατάβλητοι ενώπιον της αντιστάσεως των εχθρών τους, διακήρυτταν άφοβα: “Μη φοβηθήτε απ’ αυτών· ενθυμείσθε τον Κύριον, τον μέγαν και φοβερόν” (εδάφιον 14)· και προχωρούσαν με το έργο, έκαστος με την μάχαιράν του περιεζωσμένην εις την πλευράν αυτού. Εφεσίους 6:17.»
“The same spirit of hatred and opposition to the truth has inspired the enemies of God in every age, and the same vigilance and fidelity have been required in His servants. The words of Christ to the first disciples are applicable to His followers to the close of time: ‘What I say unto you I say unto all, Watch.’ Mark 13:37.” The Great Controversy, 56.
«Το ίδιο πνεύμα μίσους και εναντίωσης προς την αλήθεια ενέπνευσε τους εχθρούς του Θεού σε κάθε εποχή, και η ίδια επαγρύπνηση και πιστότητα απαιτήθηκαν από τους δούλους Του. Τα λόγια του Χριστού προς τους πρώτους μαθητές εφαρμόζονται και στους ακολούθους Του μέχρι τη συντέλεια του χρόνου: “Και εκείνο που λέγω προς εσάς, προς όλους το λέγω· Αγρυπνείτε.” Μάρκ. 13:37.» Η Μεγάλη Διαμάχη, 56.
The presentation of the message of the last six verses of Daniel began in the environment of the self-supporting ministries of Laodicean Adventism, and was thereafter confronted with the famous theologians (the learned) of Laodicean Adventism as time progressed. The weapons that were employed in an attempt to discredit the message, invariably produced a greater light and clarity of the verses that were under scrutiny and attack. Those attacks ultimately led to prophetic understandings that had not been previously recognized, but were then established and found to be part of the advancing light of the third angel.
Η παρουσίαση του μηνύματος των τελευταίων έξι εδαφίων του Δανιήλ άρχισε στο περιβάλλον των αυτοσυντήρητων διακονιών του Λαοδικειανού Αντβεντισμού και, κατόπιν, καθώς ο χρόνος προχωρούσε, ήλθε αντιμέτωπη με τους περίφημους θεολόγους (τους λογίους) του Λαοδικειανού Αντβεντισμού. Τα όπλα που χρησιμοποιήθηκαν σε μια προσπάθεια να δυσφημηθεί το μήνυμα παρήγαγαν, χωρίς εξαίρεση, μεγαλύτερο φως και σαφήνεια ως προς τα εδάφια που τελούσαν υπό εξέταση και επίθεση. Οι επιθέσεις εκείνες οδήγησαν τελικά σε προφητικές κατανοήσεις που δεν είχαν προηγουμένως αναγνωρισθεί, αλλά τότε εδραιώθηκαν και διαπιστώθηκε ότι αποτελούσαν μέρος του προχωρούντος φωτός του τρίτου αγγέλου.
The Millerites only recognized four kingdoms of Bible prophecy, but shortly after 1844, it was understood that the United States was the earth beast of Revelation thirteen, and that understanding clarified that the papacy was not simply a part of the Roman kingdom, but it was actually the fifth kingdom of Bible prophecy.
Οι Μιλλεριτές αναγνώριζαν μόνον τέσσερις βασιλείες της βιβλικής προφητείας, αλλά λίγο μετά το 1844 έγινε κατανοητό ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν το θηρίο της γης της Αποκάλυψης δεκατρία, και η κατανόηση αυτή κατέστησε σαφές ότι ο παπισμός δεν ήταν απλώς μέρος της ρωμαϊκής βασιλείας, αλλά ήταν στην πραγματικότητα η πέμπτη βασιλεία της βιβλικής προφητείας.
“Under the symbols of a great red dragon, a leopard-like beast, and a beast with lamblike horns, the earthly governments which would especially engage in trampling upon God’s law and persecuting His people, were presented to John. The war is carried on till the close of time. The people of God, symbolized by a holy woman and her children, were represented as greatly in the minority. In the last days only a remnant still existed. Of these John speaks as they ‘which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ.’
«Υπό τα σύμβολα ενός μεγάλου κόκκινου δράκοντος, ενός θηρίου όμοιου με λεοπάρδαλη και ενός θηρίου με αρνίσια κέρατα, παρουσιάστηκαν στον Ιωάννη οι επίγειες κυβερνήσεις οι οποίες θα επιδίδονταν ιδιαιτέρως στην καταπάτηση του νόμου του Θεού και στον διωγμό του λαού Του. Ο πόλεμος συνεχίζεται έως το τέλος του χρόνου. Ο λαός του Θεού, συμβολιζόμενος από μία αγία γυναίκα και τα τέκνα της, παρουσιάστηκε ως αποτελών κατά πολύ τη μειονότητα. Στις έσχατες ημέρες υπήρχε πλέον μόνον ένα υπόλοιπο. Περί αυτών ο Ιωάννης λέγει ότι είναι εκείνοι «οἵτινες τηροῦσι τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἔχουσι τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ Χριστοῦ»».
“Through paganism, and then through the Papacy, Satan exerted his power for many centuries in an effort to blot from the earth God’s faithful witnesses. Pagans and papists were actuated by the same dragon spirit. They differed only in that the Papacy, making a pretense of serving God, was the more dangerous and cruel foe. Through the agency of Romanism, Satan took the world captive. The professed church of God was swept into the ranks of this delusion, and for more than a thousand years the people of God suffered under the dragon’s ire. And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns.
«Μέσω της ειδωλολατρίας, και κατόπιν μέσω του Παπισμού, ο Σατανάς άσκησε τη δύναμή του επί πολλούς αιώνες, σε μια προσπάθεια να εξαφανίσει από τη γη τους πιστούς μάρτυρες του Θεού. Οι ειδωλολάτρες και οι παπικοί εμφορούνταν από το ίδιο πνεύμα του δράκοντος. Διέφεραν μόνο κατά το ότι ο Παπισμός, προσποιούμενος ότι υπηρετεί τον Θεό, ήταν ο πλέον επικίνδυνος και σκληρός εχθρός. Μέσω του οργάνου του Ρωμαισμού, ο Σατανάς αιχμαλώτισε τον κόσμο. Η κατ’ ομολογίαν εκκλησία του Θεού παρασύρθηκε στις τάξεις αυτής της πλάνης, και επί περισσότερα από χίλια έτη ο λαός του Θεού υπέφερε υπό την οργή του δράκοντος. Και όταν ο Παπισμός, απογυμνωμένος από τη δύναμή του, εξαναγκάσθηκε να παύσει τους διωγμούς, ο Ιωάννης είδε μια νέα εξουσία να αναβαίνει, ώστε να επαναλάβει τη φωνή του δράκοντος και να συνεχίσει το ίδιο σκληρό και βλάσφημο έργο. Η εξουσία αυτή, η τελευταία που πρόκειται να πολεμήσει εναντίον της εκκλησίας και του νόμου του Θεού, συμβολίσθηκε με θηρίο που είχε κέρατα όμοια με αρνίου.»
“But the stern tracing of the prophetic pencil reveals a change in this peaceful scene. The beast with lamblike horns speaks with the voice of a dragon, and ‘exerciseth all the power of the first beast before him.’ Prophecy declares that he will say to them that dwell on the earth that they should make an image to the beast, and that “he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads; and that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name.” Thus Protestantism follows in the steps of the Papacy.” Signs of the Times, November 1, 1899.
«Αλλ’ η αυστηρά χάραξις του προφητικού πινέλου αποκαλύπτει μίαν μεταβολήν εις την ειρηνικήν ταύτην σκηνήν. Το θηρίον με τα αρνίσια κέρατα λαλεί με φωνήν δράκοντος και “ασκεί πάσαν την εξουσίαν του πρώτου θηρίου ενώπιον αυτού”. Η προφητεία δηλοί ότι θα είπη προς τους κατοικούντας επί της γης να κατασκευάσουν εικόνα εις το θηρίον, και ότι “κάμνει πάντας, μικρούς και μεγάλους, πλουσίους και πτωχούς, ελευθέρους και δούλους, να λάβωσι χάραγμα επί της δεξιάς χειρός αυτών, ή επί των μετώπων αυτών· και ίνα μη δύνηται ουδείς να αγοράση ή να πωλήση, ειμή ο έχων το χάραγμα, ή το όνομα του θηρίου, ή τον αριθμόν του ονόματος αυτού.” Ούτως ο Προτεσταντισμός ακολουθεί εις τα ίχνη του Παπισμού.» Signs of the Times, November 1, 1899.
When the last six verses of Daniel eleven were unsealed, it was recognized that the entire sequence illustrated in those six verses, were addressing the interactions of the three powers Sister White just identified as “paganism,” the “Papacy” and “Protestantism.” The enemy argued that the “glorious land” of verse forty-one was a symbol of either Protestantism or the Seventh-day Adventist church, but the “glorious land” is the United States, and in verse forty-one the king of the north (the papacy) conquers the United States at the soon coming Sunday law. The satanic error that identifies the “glorious land” as anything other than the United States is designed to prevent men and women from recognizing that the next prophetic event after the collapse of the Soviet Union in 1989, in the period represented in the last six verses of Daniel eleven, is the soon coming Sunday law.
Όταν αποσφραγίσθηκαν τα τελευταία έξι εδάφια του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ, αναγνωρίσθηκε ότι ολόκληρη η ακολουθία που απεικονίζεται σε αυτά τα έξι εδάφια αφορούσε τις αλληλεπιδράσεις των τριών δυνάμεων που η Αδελφή White μόλις είχε προσδιορίσει ως «παγανισμό», τον «Παπισμό» και τον «Προτεσταντισμό». Ο εχθρός υποστήριξε ότι η «ένδοξη γη» του εδαφίου σαράντα ένα ήταν σύμβολο είτε του Προτεσταντισμού είτε της Εκκλησίας των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας, αλλά η «ένδοξη γη» είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες, και στο εδάφιο σαράντα ένα ο βασιλεύς του βορρά (ο παπισμός) κατακτά τις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τον προσεχώς ερχόμενο νόμο της Κυριακής. Η σατανική πλάνη που ταυτίζει την «ένδοξη γη» με οτιδήποτε άλλο εκτός από τις Ηνωμένες Πολιτείες έχει σχεδιασθεί ώστε να εμποδίσει άνδρες και γυναίκες να αναγνωρίσουν ότι το επόμενο προφητικό γεγονός μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1989, στην περίοδο που παριστάνεται στα τελευταία έξι εδάφια του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ, είναι ο προσεχώς ερχόμενος νόμος της Κυριακής.
For Seventh-day Adventists, this means that verse forty-one is identifying the close of probation for God’s church, and the last thing Laodicean Adventism wants to hear, is that their probationary time is running out! The Lord led the argument to a point where it was recognized that when pagan Rome took control of the world at the Battle of Actium in 31 BC, it had to first conquer three geographical powers as represented in Daniel chapter eight.
Για τους Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας, αυτό σημαίνει ότι το τεσσαρακοστό πρώτο εδάφιο προσδιορίζει το κλείσιμο του καιρού της δοκιμασίας για την εκκλησία του Θεού, και το τελευταίο πράγμα που θέλει να ακούσει ο Λαοδικειακός Αντβεντισμός είναι ότι ο καιρός της δοκιμασίας του εξαντλείται! Ο Κύριος οδήγησε το επιχείρημα σε ένα σημείο όπου αναγνωρίστηκε ότι, όταν η παγανιστική Ρώμη έλαβε τον έλεγχο του κόσμου στη Μάχη του Ακτίου το 31 π.Χ., έπρεπε πρώτα να κατακτήσει τρεις γεωγραφικές δυνάμεις, όπως παριστάνονται στο όγδοο κεφάλαιο του Δανιήλ.
And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.
Και από έναν απ’ αυτούς εξήλθε ένα μικρό κέρας, το οποίο μεγάλωσε υπερβολικά προς τον νότο, και προς την ανατολή, και προς τη γη της ωραιότητος. Δανιήλ 8:9.
It was an established fact that the “south”, “east” and “the pleasant land” represented the three geographical areas that pagan Rome took control of, as it ascended the throne of the earth as the fourth kingdom of Bible prophecy. In conjunction with this fact was that papal Rome also had to overcome three geographical powers, as it ascended the throne of the earth as the fifth kingdom of Bible prophecy, as represented in Daniel chapter seven.
Ήταν ένα εδραιωμένο γεγονός ότι ο «νότος», η «ανατολή» και η «γη της τέρψεως» αντιπροσώπευαν τις τρεις γεωγραφικές περιοχές που η ειδωλολατρική Ρώμη έθεσε υπό τον έλεγχό της, καθώς ανήρχετο στον θρόνο της γης ως το τέταρτο βασίλειο της βιβλικής προφητείας. Σε συνάφεια με το γεγονός αυτό ήταν ότι και η παπική Ρώμη έπρεπε επίσης να υπερνικήσει τρεις γεωγραφικές δυνάμεις, καθώς ανήρχετο στον θρόνο της γης ως το πέμπτο βασίλειο της βιβλικής προφητείας, όπως παρίσταται στο έβδομο κεφάλαιο του Δανιήλ.
I considered the horns, and, behold, there came up among them another little horn, before whom there were three of the first horns plucked up by the roots: and, behold, in this horn were eyes like the eyes of man, and a mouth speaking great things. Daniel 7:8.
Παρατηρούσα τα κέρατα, και ιδού, ανέβη μεταξύ αυτών άλλο μικρό κέρας, ενώπιον του οποίου τρία από τα πρώτα κέρατα ξεριζώθηκαν· και ιδού, στο κέρας αυτό υπήρχαν μάτια σαν μάτια ανθρώπου, και στόμα που μιλούσε μεγάλα πράγματα. Δανιήλ 7:8.
In the controversy that waged over the “glorious land” of verse forty-one the Lord identified that there were three manifestations of Rome in prophecy. Pagan Rome, which was followed by papal Rome and then there was Rome of the last days, that we called “modern Rome”. Based upon two sound and established truths of prophecy, the first being that God never changes, and the other that truth is established upon the testimony of two witnesses, we concluded without wavering that the three obstacles for the king of the north in the last six verses of Daniel chapter eleven had to represent three modern geographical powers.
Στη διαμάχη που διεξήχθη σχετικά με την «ένδοξη γη» του εδαφίου σαράντα ενός, ο Κύριος προσδιόρισε ότι υπήρχαν τρεις εκδηλώσεις της Ρώμης στην προφητεία. Η ειδωλολατρική Ρώμη, την οποία διαδέχθηκε η παπική Ρώμη, και έπειτα η Ρώμη των εσχάτων ημερών, την οποία ονομάσαμε «σύγχρονη Ρώμη». Βασιζόμενοι σε δύο υγιείς και εδραιωμένες αλήθειες της προφητείας, η πρώτη ότι ο Θεός δεν αλλάζει ποτέ, και η άλλη ότι η αλήθεια εδραιώνεται επί της μαρτυρίας δύο μαρτύρων, καταλήξαμε χωρίς δισταγμό ότι τα τρία εμπόδια για τον βασιλέα του βορρά στα τελευταία έξι εδάφια του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ έπρεπε να αντιπροσωπεύουν τρεις σύγχρονες γεωγραφικές δυνάμεις.
Jesus Christ the same yesterday, and today, and forever. Hebrews 13:8.
Ο Ιησούς Χριστός είναι ο ίδιος χθες και σήμερα και στους αιώνες. Εβραίους 13:8.
It is also written in your law, that the testimony of two men is true. John 8:17.
Είναι δε και εις τον νόμον σας γεγραμμένον ότι η μαρτυρία δύο ανθρώπων είναι αληθινή. Ιωάννης 8:17.
This recognition confirmed what we had already concluded, for we had been identifying the “glorious land” as a geographical power (the United States), and rejected the foolish idea that it represented a church, which is a spiritual power. We formed this position based upon the belief which has always been confirmed, that there are no accidents in God’s Word. It is clear upon many witnesses that God’s church in the last days is a mountain.
Αυτή η αναγνώριση επιβεβαίωσε εκείνο στο οποίο είχαμε ήδη καταλήξει, διότι είχαμε ταυτοποιήσει την «ένδοξη γη» ως μια γεωγραφική δύναμη (τις Ηνωμένες Πολιτείες) και απορρίψαμε την ανόητη ιδέα ότι αντιπροσώπευε μια εκκλησία, η οποία είναι πνευματική δύναμη. Διαμορφώσαμε αυτή τη θέση βάσει της πεποίθησης, η οποία έχει πάντοτε επιβεβαιωθεί, ότι δεν υπάρχουν συμπτώσεις στον Λόγο του Θεού. Είναι σαφές από πολλές μαρτυρίες ότι η εκκλησία του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες είναι όρος.
And it shall come to pass in the last days, that the mountain of the Lord’s house shall be established in the top of the mountains, and shall be exalted above the hills; and all nations shall flow unto it. And many people shall go and say, Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob; and he will teach us of his ways, and we will walk in his paths: for out of Zion shall go forth the law, and the word of the Lord from Jerusalem. Isaiah 2:2, 3.
Καὶ θέλει συμβῆ ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις, ὅτι τὸ ὄρος τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου θέλει στηριχθῆ ἐπὶ τῶν κορυφῶν τῶν ὀρέων, καὶ θέλει ὑψωθῆ ὑπεράνω τῶν λόφων· καὶ πάντα τὰ ἔθνη θέλουσι ῥεύσει πρὸς αὐτό. Καὶ πολλοὶ λαοὶ θέλουσι ἐλθεῖ καὶ εἰπεῖ, Ἔλθετε, καὶ ἀς ἀναβῶμεν εἰς τὸ ὄρος τοῦ Κυρίου, εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰακώβ· καὶ θέλει διδάξει ἡμᾶς περὶ τῶν ὁδῶν αὐτοῦ, καὶ θέλομεν περιπατεῖ ἐν ταῖς τρίβοις αὐτοῦ· διότι ἐκ τῆς Σιὼν θέλει ἐξέλθει νόμος, καὶ λόγος Κυρίου ἐξ Ἱερουσαλήμ. Ἠσαΐας 2:2, 3.
Those who proposed that the “glorious land” is a church, and more often than not they claimed it is the Seventh-day Adventist church, did so because, Daniel identifies the land as “glorious,” and their shallow reasoning concluded, that because the “glorious holy mountain” in verse forty-five is most certainly God’s last day church, therefore the “glorious land” must also be the church. After all, they both contain the adjective “glorious.”
Εκείνοι που πρότειναν ότι η «ένδοξη γη» είναι μια εκκλησία, και τις περισσότερες φορές ισχυρίζονταν ότι είναι η Εκκλησία των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας, το έπραξαν επειδή ο Δανιήλ προσδιορίζει τη γη ως «ένδοξη», και ο επιπόλαιος συλλογισμός τους κατέληξε στο ότι, εφόσον το «ένδοξο άγιο όρος» στο εδάφιο σαράντα πέντε είναι ασφαλώς η εκκλησία του Θεού των εσχάτων ημερών, τότε και η «ένδοξη γη» πρέπει επίσης να είναι η εκκλησία. Άλλωστε, αμφότερα περιέχουν το επίθετο «ένδοξος».
There are no mistakes in God’s word, and when Daniel uses “land,” in connection with the word “glorious,” and four verses later he uses “holy mountain,” in connection with the word “glorious,” Daniel was identifying a purposeful distinction between a land and a mountain. The literal glorious land is Judah, and it is in the city of Jerusalem that God’s temple was erected. Jerusalem, or the temple, can be understood as God’s church, but the territory where Jerusalem is located is the land of Judah. Many truths were established as knowledge increased in the advancing light of the third angel, but we are here simply laying out the background of prophecy identifying three manifestations of Rome.
Δεν υπάρχουν λάθη στον λόγο του Θεού, και όταν ο Δανιήλ χρησιμοποιεί τη λέξη «γη» σε συνδυασμό με τη λέξη «ένδοξη», και τέσσερα εδάφια αργότερα χρησιμοποιεί την έκφραση «άγιο όρος» σε συνδυασμό με τη λέξη «ένδοξη», ο Δανιήλ προσδιόριζε μια σκόπιμη διάκριση μεταξύ μιας γης και ενός όρους. Η κυριολεκτική ένδοξη γη είναι ο Ιούδας, και στην πόλη της Ιερουσαλήμ ανεγέρθηκε ο ναός του Θεού. Η Ιερουσαλήμ, ή ο ναός, μπορεί να γίνει κατανοητή ως η εκκλησία του Θεού, αλλά η περιοχή όπου βρίσκεται η Ιερουσαλήμ είναι η γη του Ιούδα. Πολλές αλήθειες εδραιώθηκαν καθώς η γνώση αυξανόταν μέσα στο προοδεύον φως του τρίτου αγγέλου, αλλά εδώ απλώς παραθέτουμε το προφητικό υπόβαθρο που προσδιορίζει τρεις εκδηλώσεις της Ρώμης.
When we recognized that pagan and papal Rome provided two witnesses that established the prophetic characteristics of modern Rome, we recognized a principle of interpretation that I called the “triple application of prophecy.” There were others who had employed similar ideas of a threefold repetition of certain prophecies, but the definition we came to recognize was the definition we still use. It is significant to understand that the prophetic rule of the triple application of prophecy, that is so often applied by Future for America, was realized during the argument of the last six verses of Daniel eleven, but what is just as significant is that the argument led to the first recognition that the triple application of prophecy was concerning Rome. In Millerite history one of the arguments was whether Antiochus Epiphanes was “the robbers” of Daniel’s people, or was “the robbers” Rome, as the Millerites understood. The reason this is significant is because Rome, as “the robbers” of Daniel’s people, are who would “established the vision” in Daniel eleven, verse fourteen.
Όταν αναγνωρίσαμε ότι η ειδωλολατρική και η παπική Ρώμη παρείχαν δύο μάρτυρες που θεμελίωναν τα προφητικά χαρακτηριστικά της σύγχρονης Ρώμης, αναγνωρίσαμε μία ερμηνευτική αρχή την οποία ονόμασα «τριπλή εφαρμογή της προφητείας». Υπήρξαν και άλλοι που είχαν χρησιμοποιήσει παρόμοιες ιδέες περί τριπλής επανάληψης ορισμένων προφητειών, αλλά ο ορισμός που καταλήξαμε να αναγνωρίσουμε είναι ο ορισμός που εξακολουθούμε να χρησιμοποιούμε. Είναι σημαντικό να κατανοηθεί ότι ο προφητικός κανόνας της τριπλής εφαρμογής της προφητείας, ο οποίος τόσο συχνά εφαρμόζεται από το Future for America, αναγνωρίσθηκε κατά τη διάρκεια του επιχειρήματος σχετικά με τα τελευταία έξι εδάφια του Δανιήλ ένδεκα· όμως εξίσου σημαντικό είναι ότι το επιχείρημα οδήγησε στην πρώτη αναγνώριση ότι η τριπλή εφαρμογή της προφητείας αφορούσε τη Ρώμη. Στη Μιλλεριτική ιστορία, ένα από τα επιχειρήματα ήταν αν ο Αντίοχος ο Επιφανής ήταν «οι λησταί» του λαού του Δανιήλ, ή αν «οι λησταί» ήταν η Ρώμη, όπως κατανοούσαν οι Μιλλερίτες. Ο λόγος που αυτό είναι σημαντικό είναι ότι η Ρώμη, ως «οι λησταί» του λαού του Δανιήλ, είναι εκείνη που θα «εστήριζε την όρασιν» στο Δανιήλ ένδεκα, εδάφιο δεκατέσσερα.
And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.
Καὶ ἐν ἐκείνοις τοῖς καιροῖς πολλοὶ θὰ ἐπαναστατήσουν ἐναντίον τοῦ βασιλέως τοῦ νότου· καὶ οἱ λῃσταὶ τοῦ λαοῦ σου θὰ ὑψώσουν ἑαυτοὺς διὰ νὰ στηρίξουν τὸ ὅραμα· ἀλλὰ θὰ πέσουν. Δανιήλ 11:14.
The first time we understood a triple application of prophecy it was recognized by the fact that there are three manifestations of Rome in Bible prophecy. Rome established the vision of the advancing light of the third angel, as it did in Millerite history. In Millerite history it was the understanding that paganism and papalism were the powers that trampled down the sanctuary and host that became the framework of truth upon which Miller constructed “all” of his prophetic understandings. The last six verses of Daniel eleven, established a framework of truth that Future for America has built all its prophetic applications upon. That framework is the three desolating powers of the dragon, the beast and the false prophet that lead the world to Armageddon.
Την πρώτη φορά που κατανοήσαμε μια τριπλή εφαρμογή της προφητείας, αυτό αναγνωρίσθηκε από το γεγονός ότι υπάρχουν τρεις εκδηλώσεις της Ρώμης στη βιβλική προφητεία. Η Ρώμη καθόρισε το όραμα του προχωρούντος φωτός του τρίτου αγγέλου, όπως ακριβώς έκανε και στη Μιλλεριτική ιστορία. Στη Μιλλεριτική ιστορία, η κατανόηση ότι ο παγανισμός και ο παπισμός ήταν οι δυνάμεις που καταπατούσαν το αγιαστήριο και το στράτευμα έγινε το πλαίσιο της αλήθειας, επάνω στο οποίο ο Μίλλερ οικοδόμησε «όλες» τις προφητικές του κατανοήσεις. Οι τελευταίοι έξι στίχοι του Δανιήλ ένδεκα καθόρισαν ένα πλαίσιο αλήθειας, επάνω στο οποίο το Future for America έχει οικοδομήσει όλες τις προφητικές του εφαρμογές. Το πλαίσιο αυτό είναι οι τρεις ερημωτικές δυνάμεις του δράκοντος, του θηρίου και του ψευδοπροφήτη, οι οποίες οδηγούν τον κόσμο στον Αρμαγεδδώνα.
That framework is based upon the recognition that pagan Rome followed by papal Rome provide two witnesses that establishes modern Rome, and that modern Rome is the threefold union of the dragon of spiritualism (the United Nations), the beast of Catholicism (the papacy), and the false prophet of apostate Protestantism (the United States). That framework is what we identify as a triple application of prophecy. Over the following articles we will discuss the various triple applications of prophecy that have been recognized, and which make up the framework of the advancing light of the three angels.
Αυτό το πλαίσιο βασίζεται στην αναγνώριση ότι η παγανιστική Ρώμη, ακολουθούμενη από την παπική Ρώμη, παρέχουν δύο μάρτυρες που εγκαθιδρύουν τη σύγχρονη Ρώμη, και ότι η σύγχρονη Ρώμη είναι η τριπλή ένωση του δράκοντος του πνευματισμού (τα Ηνωμένα Έθνη), του θηρίου του Καθολικισμού (ο παπισμός) και του ψευδοπροφήτη του αποστάτη Προτεσταντισμού (οι Ηνωμένες Πολιτείες). Αυτό το πλαίσιο είναι εκείνο που προσδιορίζουμε ως τριπλή εφαρμογή της προφητείας. Στα επόμενα άρθρα θα εξετάσουμε τις διάφορες τριπλές εφαρμογές της προφητείας που έχουν αναγνωρισθεί και οι οποίες συγκροτούν το πλαίσιο του προοδεύοντος φωτός των τριών αγγέλων.
We will look at the triple application of three manifestations of Rome, which identify the political and religious structure of modern Rome, which Sister White called churchcraft and statecraft. That structure is recognized by bringing the prophetic characteristics of pagan Rome together with the prophetic characteristics of papal Rome for the purpose of identifying and establishing the characteristics in modern Rome.
Θα εξετάσουμε την τριπλή εφαρμογή τριών εκδηλώσεων της Ρώμης, οι οποίες προσδιορίζουν την πολιτική και θρησκευτική δομή της σύγχρονης Ρώμης, την οποία η Αδελφή Γουάιτ ονόμασε εκκλησιαστική τέχνη και κρατική τέχνη. Η δομή αυτή αναγνωρίζεται με το να συνενώνονται τα προφητικά χαρακτηριστικά της ειδωλολατρικής Ρώμης με τα προφητικά χαρακτηριστικά της παπικής Ρώμης, με σκοπό να προσδιοριστούν και να εδραιωθούν τα χαρακτηριστικά αυτά στη σύγχρονη Ρώμη.
We will look at the triple application of three manifestations of Babylon as represented by Nimrod, Nebuchadnezzar and Belshazzar, which identify the arrogance of the man of sin who is seated in the temple of God proclaiming that he is God, which Isaiah identified as the “haughty Assyrian.” The papal arrogance, which is a subject of Bible prophecy, is recognized by bringing the prophetic characteristics of Babel together with the prophetic characteristics of Babylon for the purpose of identifying and establishing the characteristics of modern Babylon.
Θα εξετάσουμε την τριπλή εφαρμογή τριών εκδηλώσεων της Βαβυλώνος, όπως εκπροσωπούνται από τον Νεβρώδ, τον Ναβουχοδονόσορ και τον Βαλτάσαρ, οι οποίες προσδιορίζουν την αλαζονεία του ανθρώπου της αμαρτίας, ο οποίος κάθεται στον ναό του Θεού διακηρύσσοντας ότι είναι Θεός, τον οποίον ο Ησαΐας προσδιόρισε ως τον «υπερήφανον Ασσύριον». Η παπική αλαζονεία, η οποία αποτελεί θέμα της βιβλικής προφητείας, αναγνωρίζεται διά της συνενώσεως των προφητικών χαρακτηριστικών της Βαβέλ με τα προφητικά χαρακτηριστικά της Βαβυλώνος, με σκοπό τον προσδιορισμό και την εδραίωση των χαρακτηριστικών της συγχρόνου Βαβυλώνος.
We will look at the triple application of three manifestations of Elijah as represented by Elijah and John the Baptist which identify “the voice crying in the wilderness” in the last days. The voice crying in the wilderness in the last days represents a specific watchman which is a movement, and identifies a double witness in a movement that has a similar beginning and ending. We are informed that there cannot be a third angel without a first and second, so at one level it is impossible to separate the movement of the first angel from the movement of the third, and both movements are represented by a watchman that was typified by Elijah and John the Baptist.
Θα εξετάσουμε την τριπλή εφαρμογή τριών εκδηλώσεων του Ηλία, όπως αντιπροσωπεύονται από τον Ηλία και τον Ιωάννη τον Βαπτιστή, οι οποίες ταυτοποιούν «τη φωνή του βοώντος εν τη ερήμω» κατά τις έσχατες ημέρες. Η φωνή του βοώντος εν τη ερήμω κατά τις έσχατες ημέρες αντιπροσωπεύει έναν συγκεκριμένο σκοπό, ο οποίος είναι ένα κίνημα, και ταυτοποιεί μια διπλή μαρτυρία μέσα σε ένα κίνημα που έχει παρόμοια αρχή και τέλος. Πληροφορούμεθα ότι δεν μπορεί να υπάρξει τρίτος άγγελος χωρίς πρώτο και δεύτερο· επομένως, σε ένα επίπεδο, είναι αδύνατον να διαχωριστεί το κίνημα του πρώτου αγγέλου από το κίνημα του τρίτου, και αμφότερα τα κινήματα αντιπροσωπεύονται από έναν σκοπό, ο οποίος προτυπώθηκε από τον Ηλία και τον Ιωάννη τον Βαπτιστή.
“By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 105.
«Με την πένα και με τη φωνή οφείλουμε να διακηρύττουμε το κήρυγμα, παρουσιάζοντας τη σειρά τους και την εφαρμογή των προφητειών που μας οδηγούν στο μήνυμα του τρίτου αγγέλου. Δεν μπορεί να υπάρξει τρίτος χωρίς τον πρώτο και τον δεύτερο. Τα μηνύματα αυτά οφείλουμε να τα δώσουμε στον κόσμο μέσω εκδόσεων και ομιλιών, παρουσιάζοντας, στη γραμμή της προφητικής ιστορίας, τα όσα έχουν συμβεί και τα όσα πρόκειται να συμβούν». Selected Messages, βιβλίο 2, 105.
We will look at the triple application of three manifestations of the messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant to suddenly come to his temple as represented by John the Baptist and William Miller. The final watchman is a subject of prophecy which is recognized by bringing the prophetic characteristics of John the Baptist and William Miller together to identify the final fulfillment of Malachi chapter three.
Θα εξετάσουμε την τριπλή εφαρμογή τριών εκδηλώσεων του αγγελιοφόρου που προετοιμάζει την οδό, ώστε ο Άγγελος της Διαθήκης να έλθει αιφνιδίως στον ναό του, όπως αντιπροσωπεύεται από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή και τον William Miller. Ο τελικός φύλακας αποτελεί θέμα προφητείας, το οποίο αναγνωρίζεται με τη συνένωση των προφητικών χαρακτηριστικών του Ιωάννη του Βαπτιστή και του William Miller, προκειμένου να προσδιορισθεί η τελική εκπλήρωση του τρίτου κεφαλαίου του Μαλαχία.
Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. Malachi 3:1.
Ἰδοὺ, ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου, καὶ θέλει ἑτοιμάσει τὴν ὁδὸν ἔμπροσθέν μου· καὶ ἐξαίφνης θέλει ἐλθεῖ εἰς τὸν ναὸν αὐτοῦ ὁ Κύριος, τὸν ὁποῖον σεις ζητεῖτε, καὶ ὁ ἄγγελος τῆς διαθήκης, εἰς τὸν ὁποῖον σεις εὐαρεστεῖσθε· ἰδοὺ, θέλει ἐλθεῖ, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων. Μαλαχίας 3:1.
We will look at the triple application of the three manifestations of Islam as represented by the prophetic characteristics of Islam of the first and second woes of Revelation chapters eight and nine, which identify the prophetic characteristics of Islam of the third Woe identified in Revelation chapters ten and eleven.
Θα εξετάσουμε την τριπλή εφαρμογή των τριών εκδηλώσεων του Ισλάμ, όπως αυτές παριστάνονται από τα προφητικά χαρακτηριστικά του Ισλάμ της πρώτης και της δεύτερης συμφοράς των κεφαλαίων οκτώ και εννέα της Αποκάλυψης, τα οποία προσδιορίζουν τα προφητικά χαρακτηριστικά του Ισλάμ της τρίτης συμφοράς που προσδιορίζεται στα κεφάλαια δέκα και ένδεκα της Αποκάλυψης.
We will continue these things in the next article.
Θα συνεχίσουμε αυτά τα θέματα στο επόμενο άρθρο.
“Allow no one to be brains for you, allow no one to do your thinking, your investigating, and your praying. This is the instruction we need to take to heart today. Many of you are convinced that the precious treasure of the kingdom of God and of Jesus Christ is in the Bible which you hold in your hand. You know that no earthly treasure is attainable without painstaking effort. Why should you expect to understand the treasures of the word of God without diligently searching the Scriptures?
«Μην επιτρέπετε σε κανέναν να σκέπτεται για λογαριασμό σας· μην επιτρέπετε σε κανέναν να κάνει για εσάς τη σκέψη σας, την έρευνά σας και την προσευχή σας. Αυτή είναι η νουθεσία που χρειάζεται να εντυπώσουμε στην καρδιά μας σήμερα. Πολλοί από εσάς είστε πεπεισμένοι ότι ο πολύτιμος θησαυρός της βασιλείας του Θεού και του Ιησού Χριστού βρίσκεται στη Βίβλο που κρατάτε στο χέρι σας. Γνωρίζετε ότι κανένας επίγειος θησαυρός δεν αποκτάται χωρίς επίπονη προσπάθεια. Γιατί, λοιπόν, να αναμένετε ότι θα κατανοήσετε τους θησαυρούς του λόγου του Θεού χωρίς να ερευνάτε επιμελώς τις Γραφές;»
“It is proper and right to read the Bible; but your duty does not end there; for you are to search its pages for yourselves. The knowledge of God is not to be gained without mental effort, without prayer for wisdom in order that you may separate from the pure grain of truth the chaff with which men and Satan have misrepresented the doctrines of truth. Satan and his confederacy of human agents have endeavored to mix the chaff of error with the wheat of truth. We should diligently seek for the hidden treasure, and seek wisdom from heaven in order to separate human inventions from the divine commands. The Holy Spirit will aid the seeker for great and precious truths which relate to the plan of redemption. I would impress upon all the fact that a casual reading of the Scriptures is not enough. We must search, and this means the doing of all the word implies. As the miner eagerly explores the earth to discover its veins of gold, so you are to explore the word of God for the hidden treasure that Satan has so long sought to hide from man. The Lord says, ‘If any man willeth to do His will, he shall know of the teaching.’ John 7:17.” Fundamentals of Christian Education, 307.
«Είναι εύλογο και ορθό να διαβάζετε την Αγία Γραφή· αλλά το καθήκον σας δεν τελειώνει εκεί· διότι οφείλετε να ερευνάτε οι ίδιοι τις σελίδες της. Η γνώση του Θεού δεν αποκτάται χωρίς πνευματική προσπάθεια, χωρίς προσευχή για σοφία, ώστε να μπορείτε να διακρίνετε και να διαχωρίζετε από τον καθαρό σπόρο της αλήθειας το άχυρο με το οποίο άνθρωποι και ο Σατανάς έχουν παραποιήσει τις διδασκαλίες της αλήθειας. Ο Σατανάς και η συμμαχία των ανθρώπινων οργάνων του έχουν επιδιώξει να αναμείξουν το άχυρο της πλάνης με το σιτάρι της αλήθειας. Οφείλουμε με επιμέλεια να αναζητούμε τον κρυμμένο θησαυρό και να ζητούμε σοφία από τον ουρανό, ώστε να διαχωρίζουμε τις ανθρώπινες επινοήσεις από τις θεϊκές εντολές. Το Άγιο Πνεύμα θα βοηθήσει εκείνον που αναζητεί τις μεγάλες και πολύτιμες αλήθειες που σχετίζονται με το σχέδιο της απολύτρωσης. Θα ήθελα να εντυπώσω σε όλους το γεγονός ότι μια επιπόλαιη ανάγνωση των Γραφών δεν αρκεί. Πρέπει να ερευνούμε, και αυτό σημαίνει την πράξη όλων όσων υποδηλώνει ο λόγος. Όπως ο μεταλλωρύχος εξερευνά με ζήλο τη γη για να ανακαλύψει τις φλέβες του χρυσού της, έτσι και εσείς πρέπει να εξερευνάτε τον λόγο του Θεού για τον κρυμμένο θησαυρό που ο Σατανάς τόσο επί μακρόν επιδίωξε να αποκρύψει από τον άνθρωπο. Ο Κύριος λέει: “Εάν κάποιος θέλει να πράττει το θέλημά Του, θα γνωρίσει περί της διδαχής.” Ιωάννην 7:17.» Fundamentals of Christian Education, 307.