The prophetic framework applied by William Miller was the structure of the two desolating powers of pagan Rome followed by papal Rome. The prophetic framework applied by Future for America is the structure of the three desolating powers of pagan Rome followed by papal Rome and then apostate Protestantism. The three manifestations of Rome are those three desolating powers of the dragon, the beast and the false prophet. That framework was recognized in a large part by the resistance brought against the light of the last six verses of Daniel chapter eleven, that was unsealed at the time of the end in 1989.
Το προφητικό πλαίσιο που εφάρμοσε ο William Miller ήταν η διάρθρωση των δύο ερημωτικών δυνάμεων της ειδωλολατρικής Ρώμης, ακολουθούμενης από την παπική Ρώμη. Το προφητικό πλαίσιο που εφαρμόζει η Future for America είναι η διάρθρωση των τριών ερημωτικών δυνάμεων της ειδωλολατρικής Ρώμης, ακολουθούμενης από την παπική Ρώμη και έπειτα από τον αποστατημένο Προτεσταντισμό. Οι τρεις εκδηλώσεις της Ρώμης είναι εκείνες οι τρεις ερημωτικές δυνάμεις: ο δράκων, το θηρίο και ο ψευδοπροφήτης. Το πλαίσιο αυτό αναγνωρίσθηκε σε μεγάλο βαθμό μέσω της αντίστασης που προβλήθηκε εναντίον του φωτός των τελευταίων έξι εδαφίων του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ, το οποίο αποσφραγίσθηκε κατά τον καιρό του τέλους, το 1989.
The first two manifestations of Rome identify the prophetic makeup of modern Rome, the third and last manifestation of Rome. Modern Rome identifies the structure of the final threefold persecuting power of the last days. Closely related, but distinctly different is the three manifestations of Babylon. The first was Nimrod’s Babel. The second was Nebuchadnezzar and Belshazzar’s Babylon. Together those two prophetic witnesses identify the prophetic characteristics of modern Babylon. Though at one level modern Rome and modern Babylon are the same entity, the three manifestations of Babylon are identifying the final fall of Babylon, and the arrogance of the man of sin.
Οι δύο πρώτες εκδηλώσεις της Ρώμης προσδιορίζουν την προφητική σύσταση της σύγχρονης Ρώμης, της τρίτης και τελευταίας εκδήλωσης της Ρώμης. Η σύγχρονη Ρώμη προσδιορίζει τη δομή της τελικής τριπλής διωκτικής εξουσίας των εσχάτων ημερών. Στενά συναφείς, αλλά σαφώς διαφορετικές, είναι οι τρεις εκδηλώσεις της Βαβυλώνας. Η πρώτη ήταν η Βαβέλ του Νεβρώδ. Η δεύτερη ήταν η Βαβυλώνα του Ναβουχοδονόσορα και του Βαλτάσαρ. Μαζί, αυτοί οι δύο προφητικοί μάρτυρες προσδιορίζουν τα προφητικά χαρακτηριστικά της σύγχρονης Βαβυλώνας. Αν και σε ένα επίπεδο η σύγχρονη Ρώμη και η σύγχρονη Βαβυλώνα είναι η ίδια οντότητα, οι τρεις εκδηλώσεις της Βαβυλώνας προσδιορίζουν την τελική πτώση της Βαβυλώνας και την αλαζονεία του ανθρώπου της αμαρτίας.
The fall of Babylon is a large and specific subject in Bible prophecy, as is the arrogance of the pope of Rome. In Revelation chapter seventeen, one of the angels who pours out the seven last plagues comes to specifically identify the judgment of Babylon, which is another expression of her fall.
Η πτώση της Βαβυλώνας είναι ένα ευρύ και συγκεκριμένο θέμα στη βιβλική προφητεία, όπως και η αλαζονεία του πάπα της Ρώμης. Στο δέκατο έβδομο κεφάλαιο της Αποκάλυψης, ένας από τους αγγέλους που εκχέουν τις επτά έσχατες πληγές έρχεται να προσδιορίσει συγκεκριμένα την κρίση της Βαβυλώνας, η οποία αποτελεί μια άλλη έκφραση της πτώσεώς της.
And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will show unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. Revelation 17:1–3.
Και ήλθε ένας εκ των επτά αγγέλων, οι οποίοι είχαν τις επτά φιάλες, και ελάλησε μετ’ εμού, λέγων προς εμέ· Έλα εδώ· θέλω σοι δείξει την κρίση της μεγάλης πόρνης, της καθημένης επί πολλών υδάτων· με την οποίαν επόρνευσαν οι βασιλείς της γης, και οι κάτοικοι της γης μεθύσθησαν εκ του οίνου της πορνείας αυτής. Και με έφερε εν πνεύματι εις την έρημον· και είδον γυναίκα καθημένην επί θηρίου κόκκινου, γέμοντος ονόματα βλασφημίας, έχοντος επτά κεφαλάς και δέκα κέρατα. Αποκάλυψις 17:1–3.
The work of the angel is to show John the judgment of the woman who has “MYSTERY BABYLON” written upon her forehead.
Το έργο του αγγέλου είναι να δείξει στον Ιωάννη την κρίση της γυναίκας, η οποία έχει γραμμένο επάνω στο μέτωπό της το «ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ, ΒΑΒΥΛΩΝ».
And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. And I saw the woman drunken with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus: and when I saw her, I wondered with great admiration. Revelation 17:4–6.
Καὶ ἡ γυνὴ ἦτο περιβεβλημένη πορφύραν καὶ κόκκινον, καὶ κεκοσμημένη με χρυσίον καὶ λίθους πολυτίμους καὶ μαργαρίτας, ἔχουσα ἐν τῇ χειρὶ αὐτῆς ποτήριον χρυσοῦν, γέμον βδελυγμάτων καὶ τῆς ἀκαθαρσίας τῆς πορνείας αὐτῆς· καὶ ἐπὶ τοῦ μετώπου αὐτῆς ἦτο ὄνομα γεγραμμένον, ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ, ΒΑΒΥΛΩΝ Ἡ ΜΕΓΑΛΗ, Ἡ ΜΗΤΗΡ ΤΩΝ ΠΟΡΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΔΕΛΥΓΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΓΗΣ. Καὶ εἶδον τὴν γυναῖκα μεθύουσαν ἐκ τοῦ αἵματος τῶν ἁγίων, καὶ ἐκ τοῦ αἵματος τῶν μαρτύρων τοῦ Ἰησοῦ· καὶ ἰδὼν αὐτήν, ἐθαύμασα θαῦμα μέγα. Ἀποκάλυψις 17:4–6.
The geopolitical apparatus which the papacy employs in the last days to persecute those she deems are heretics is represented by “a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns.” The fact that she is riding upon the beast shows that she is in control of the beast, as is a rider upon a horse.
Ο γεωπολιτικός μηχανισμός τον οποίον χρησιμοποιεί ο παπισμός κατά τις έσχατες ημέρες για να διώξει εκείνους τους οποίους θεωρεί αιρετικούς παριστάνεται από «θηρίον κόκκινον, γέμον ονομάτων βλασφημίας, έχον επτά κεφαλάς και δέκα κέρατα». Το γεγονός ότι κάθεται επάνω στο θηρίο δείχνει ότι αυτή ασκεί έλεγχο επί του θηρίου, όπως ο ιππέας επί του ίππου.
And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:8.
Καὶ ἡ γυνὴ τὴν ὁποίαν εἶδες εἶναι ἡ μεγάλη πόλις, ἥτις βασιλεύει ἐπὶ τῶν βασιλέων τῆς γῆς. Αποκάλυψις 17:8.
The “scarlet colored beast with seven heads and ten horns” is modern Rome, and represents the geopolitical structure the woman employs as she persecutes God’s faithful in the last days. The woman is modern Babylon, the great city that commits fornication and rules over the kings of the earth. The first two manifestations of Babylon represented by Babel in Genesis chapter eleven, and Babylon in Daniel chapters four and five, describe the arrogance and the fall of modern Babylon in the last days. The woman who is judged in Revelation chapter seventeen, is modern Babylon, and the beast she reigns over is modern Rome. She has committed fornication with the kings, and together they are one flesh.
Το «θηρίον κόκκινον, γέμον ονομάτων βλασφημίας, έχον κεφαλάς επτά και κέρατα δέκα» είναι η σύγχρονη Ρώμη και αντιπροσωπεύει τη γεωπολιτική δομή την οποία χρησιμοποιεί η γυναίκα καθώς διώκει τους πιστούς του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες. Η γυναίκα είναι η σύγχρονη Βαβυλώνα, η μεγάλη πόλη που πορνεύει και βασιλεύει επί των βασιλέων της γης. Οι δύο πρώτες εκδηλώσεις της Βαβυλώνας, οι οποίες εκπροσωπούνται από τη Βαβέλ στο ενδέκατο κεφάλαιο της Γενέσεως και από τη Βαβυλώνα στα κεφάλαια τέσσερα και πέντε του Δανιήλ, περιγράφουν την αλαζονεία και την πτώση της σύγχρονης Βαβυλώνας κατά τις έσχατες ημέρες. Η γυναίκα που κρίνεται στο δέκατο έβδομο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως είναι η σύγχρονη Βαβυλώνα, και το θηρίο επί του οποίου βασιλεύει είναι η σύγχρονη Ρώμη. Έχει πορνεύσει με τους βασιλείς, και μαζί είναι μία σάρκα.
Therefore shall a man leave his father and his mother, and shall cleave unto his wife: and they shall be one flesh. Genesis 2:24.
Διὰ τοῦτο θέλει ἀφήσει ὁ ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ, καὶ θέλει προσκολληθῆ εἰς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ· καὶ θέλουσιν εἶσθαι οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν. Γένεσις 2:24.
Though they are one, certain prophetic elements of modern Rome and modern Babylon are isolated in God’s Word. The story of modern Babylon, as established by the two witnesses of Babel and Babylon is about her arrogance, and her final fall. In the last six verses of Daniel eleven, the king of the north is used to represent the papacy. The pope of Rome is Satan’s earthly representative.
Αν και είναι ένα, ορισμένα προφητικά στοιχεία της σύγχρονης Ρώμης και της σύγχρονης Βαβυλώνας διακρίνονται ξεχωριστά στον Λόγο του Θεού. Η ιστορία της σύγχρονης Βαβυλώνας, όπως θεμελιώνεται από τους δύο μάρτυρες, τη Βαβέλ και τη Βαβυλώνα, αφορά την αλαζονεία της και την τελική της πτώση. Στους τελευταίους έξι στίχους του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ, ο βασιλιάς του βορρά χρησιμοποιείται για να αντιπροσωπεύσει το παπικό σύστημα. Ο πάπας της Ρώμης είναι ο επίγειος αντιπρόσωπος του Σατανά.
“To secure worldly gains and honors, the church was led to seek the favor and support of the great men of earth; and having thus rejected Christ, she was induced to yield allegiance to the representative of Satan—the bishop of Rome.” The Great Controversy, 50.
«Για να εξασφαλίσει κοσμικά κέρδη και τιμές, η εκκλησία οδηγήθηκε να επιζητήσει την εύνοια και την υποστήριξη των μεγάλων της γης· και, έχοντας έτσι απορρίψει τον Χριστό, παρακινήθηκε να αποδώσει υποταγή στον εκπρόσωπο του Σατανά — τον επίσκοπο της Ρώμης.» Η Μεγάλη Διαμάχη, 50.
Satan wished to be God, and his desire was to take God’s political and religious thrones.
Ο Σατανάς επιθυμούσε να είναι Θεός, και ο πόθος του ήταν να καταλάβει τους πολιτικούς και θρησκευτικούς θρόνους του Θεού.
How art thou fallen from heaven, O Lucifer, son of the morning! how art thou cut down to the ground, which didst weaken the nations! For thou hast said in thine heart, I will ascend into heaven, I will exalt my throne above the stars of God: I will sit also upon the mount of the congregation, in the sides of the north: I will ascend above the heights of the clouds; I will be like the most High. Isaiah 14:12–14.
Πώς εξέπεσες από τον ουρανό, εωσφόρε, υιέ της αυγής! πώς κατεβλήθης εις την γην, συ ο καταβάλλων τα έθνη! Διότι είπες εν τη καρδία σου, Θέλω αναβή εις τον ουρανόν, θέλω υψώσει τον θρόνον μου υπεράνω των αστέρων του Θεού· θέλω καθίσει και επί το όρος της συνάξεως, εις τα μέρη του βορρά· θέλω αναβή υπεράνω των υψών των νεφελών· θέλω είσθαι όμοιος με τον Ύψιστον. Ησαΐας 14:12–14.
Satan desired to exalt his throne (which is a symbol of kingly rule), “above the stars of God.” The stars of God are the angels, and represent the machinery of God’s government. Satan desired to “also” be seated “upon the mount of the congregation, in the sides of the north.” The congregation is the Church, and it is located in Jerusalem, which is in the sides of the north. To be seated upon a throne in “sides of the north,” is to be king of the north. Christ is the true King of the North, who also is King over the government of God. Satan desired to “be like the most High.”
Ο Σατανάς επιθύμησε να υψώσει τον θρόνο του (ο οποίος είναι σύμβολο βασιλικής εξουσίας) «υπεράνω των αστέρων του Θεού». Τα άστρα του Θεού είναι οι άγγελοι και αντιπροσωπεύουν τον μηχανισμό της διακυβέρνησης του Θεού. Ο Σατανάς επιθύμησε «επίσης» να καθίσει «επί του όρους της συνάξεως, εις τα μέρη του βορρά». Η σύναξη είναι η Εκκλησία, και βρίσκεται στην Ιερουσαλήμ, η οποία είναι εις τα μέρη του βορρά. Το να κάθεται κανείς επί θρόνου στα «μέρη του βορρά» σημαίνει να είναι βασιλεύς του βορρά. Ο Χριστός είναι ο αληθινός Βασιλεύς του Βορρά, ο οποίος είναι επίσης Βασιλεύς επί της διακυβέρνησης του Θεού. Ο Σατανάς επιθύμησε να «γίνει όμοιος με τον Ύψιστο».
A Song and Psalm for the sons of Korah. Great is the Lord, and greatly to be praised in the city of our God, in the mountain of his holiness. Beautiful for situation, the joy of the whole earth, is mount Zion, on the sides of the north, the city of the great King. God is known in her palaces for a refuge. Psalm 48:1–3.
Ωδή και Ψαλμός διά τους υιούς Κορέ. Μέγας είναι ο Κύριος και άξιος μεγάλης αινέσεως εν τη πόλει του Θεού ημών, εν τω όρει της αγιωσύνης αυτού. Ωραίον ως προς την θέσιν, χαρά πάσης της γης, είναι το όρος Σιών, εις τα μέρη του βορρά, η πόλις του μεγάλου Βασιλέως. Ο Θεός είναι γνωστός εν τοις παλατίοις αυτής ως καταφύγιον. Ψαλμός 48:1–3.
The earthly representative of Satan is the bishop of Rome (the pope). In the last six verses of Daniel eleven, the final rise and fall of the pope of Rome is portrayed, and the pope is there represented as the king of the north. He is the head of the Catholic church, and the word “catholic” means universal. In order for Satan to counterfeit Christ’s two thrones (political and religious), Satan created the Catholic church for the purpose of having a worldwide religious system when he begins his personation of Christ in the last days.
Ο επίγειος αντιπρόσωπος του Σατανά είναι ο επίσκοπος της Ρώμης (ο πάπας). Στους τελευταίους έξι στίχους του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ απεικονίζεται η τελική άνοδος και πτώση του πάπα της Ρώμης, και εκεί ο πάπας παρουσιάζεται ως ο βασιλιάς του βορρά. Είναι η κεφαλή της Καθολικής Εκκλησίας, και η λέξη «καθολική» σημαίνει οικουμενική. Προκειμένου ο Σατανάς να παραποιήσει τους δύο θρόνους του Χριστού (τον πολιτικό και τον θρησκευτικό), δημιούργησε την Καθολική Εκκλησία με σκοπό να έχει ένα παγκόσμιο θρησκευτικό σύστημα, όταν αρχίσει την προσωποποίηση του Χριστού κατά τις έσχατες ημέρες.
“This compromise between paganism and Christianity resulted in the development of ‘the man of sin’ foretold in prophecy as opposing and exalting himself above God. That gigantic system of false religion is a masterpiece of Satan’s power—a monument of his efforts to seat himself upon the throne to rule the earth according to his will.” The Great Controversy, 50.
«Αυτός ο συμβιβασμός μεταξύ παγανισμού και χριστιανισμού είχε ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη του “ανθρώπου της αμαρτίας”, ο οποίος είχε προειπωθεί στην προφητεία ως εκείνος που αντιτίθεται και υψώνει τον εαυτό του υπεράνω του Θεού. Εκείνο το γιγάντιο σύστημα ψευδούς θρησκείας είναι αριστούργημα της δύναμης του Σατανά—μνημείο των προσπαθειών του να καθίσει ο ίδιος επάνω στον θρόνο, για να κυβερνήσει τη γη σύμφωνα με το θέλημά του.» Η Μεγάλη Διαμάχη, 50.
Satan constructed a worldwide religious system and also a worldwide political structure, for the purpose of counterfeiting the two thrones of authority that the true King of the North is seated upon. The ten kings of Revelation seventeen, with whom the whore commits fornication and rules over in the last days, represents the beast with seven heads and ten horns, that is reigned over by the woman who has BABYLON written on her forehead. In chapter seventeen the ten kings “hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire.” Thus, her judgment is portrayed. The three manifestations of Babylon are identifying the final fall of Babylon. The three manifestations of Rome are identifying the political structure she reigns over.
Ο Σατανάς κατασκεύασε ένα παγκόσμιο θρησκευτικό σύστημα και επίσης μια παγκόσμια πολιτική δομή, με σκοπό να παραποιήσει τους δύο θρόνους εξουσίας επί των οποίων κάθεται ο αληθινός Βασιλεύς του Βορρά. Οι δέκα βασιλείς της Αποκαλύψεως δεκαεπτά, με τους οποίους η πόρνη πορνεύει και επί των οποίων βασιλεύει στις έσχατες ημέρες, αντιπροσωπεύουν το θηρίο με τις επτά κεφαλές και τα δέκα κέρατα, επί του οποίου βασιλεύει η γυναίκα που έχει γραμμένο στο μέτωπό της το ΒΑΒΥΛΩΝ. Στο κεφάλαιο δεκαεπτά οι δέκα βασιλείς «θέλουσι μισήσει την πόρνην, και θέλουσι κάμει αυτήν ηρημωμένην και γυμνήν, και θέλουσι φάγει τας σάρκας αυτής, και κατακαύσει αυτήν εν πυρί». Ούτως, η κρίση της παρουσιάζεται. Οι τρεις εκδηλώσεις της Βαβυλώνος προσδιορίζουν την τελική πτώση της Βαβυλώνος. Οι τρεις εκδηλώσεις της Ρώμης προσδιορίζουν την πολιτική δομή επί της οποίας αυτή βασιλεύει.
The three angels’ messages of Revelation chapter fourteen address the final fall of modern Babylon, as does Daniel chapter eleven, verses forty-four and forty-five. Her final fall is referenced in chapter seventeen of Revelation, but it is even more specifically detailed in chapter eighteen. Daniel eleven’s portrayal of modern Babylon’s final fall, accompanied with the illustration of chapter fourteen’s three angels, and chapters seventeen and eighteen’s description of the final fall, are to be brought together, line upon line. In Daniel eleven, modern Babylon’s final fall is identified as occurring with her receiving no help.
Τα αγγέλματα των τριών αγγέλων του δέκατου τετάρτου κεφαλαίου της Αποκάλυψης πραγματεύονται την τελική πτώση της σύγχρονης Βαβυλώνας, όπως και το ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ, εδάφια σαράντα τέσσερα και σαράντα πέντε. Η τελική της πτώση μνημονεύεται στο δέκατο έβδομο κεφάλαιο της Αποκάλυψης, αλλά περιγράφεται ακόμη ειδικότερα στο δέκατο όγδοο κεφάλαιο. Η απεικόνιση της τελικής πτώσεως της σύγχρονης Βαβυλώνας στο ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ, συνοδευόμενη από την παράσταση των τριών αγγέλων του δέκατου τετάρτου κεφαλαίου, και από την περιγραφή της τελικής πτώσεως στα δέκατο έβδομο και δέκατο όγδοο κεφάλαια, πρέπει να συναρθρωθούν, γραμμή επί γραμμή. Στο ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ, η τελική πτώση της σύγχρονης Βαβυλώνας προσδιορίζεται ότι λαμβάνει χώρα όταν δεν λαμβάνει καμία βοήθεια.
And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:45.
Καὶ θέλει φυτεύσει τὰς σκηνὰς τοῦ παλατίου αὐτοῦ ἀνὰ μέσον τῶν θαλασσῶν ἐν τῷ ἐνδόξῳ ἁγίῳ ὄρει· πλὴν θέλει ἐλθεῖ εἰς τὸ τέλος αὐτοῦ, καὶ οὐδεὶς θέλει βοηθήσει αὐτόν. Δανιήλ 11:45.
In the next verse Michael stands up and human probation closes. The verse begins by stating, “And at that time.” When modern Babylon falls, human probation closes, and she dies alone. The third angel identifies the close of probation because it identifies that the world has been divided into two classes of people, those who have the mark of the beast and those who have the seal of God. At that time, God’s wrath is poured out upon modern Babylon, and those who have accepted the mark of her authority.
Στον επόμενο στίχο ο Μιχαήλ εγείρεται και η περίοδος της δοκιμασίας του ανθρώπου λήγει. Ο στίχος αρχίζει δηλώνοντας: «Και κατά τον καιρόν εκείνον». Όταν η σύγχρονη Βαβυλώνα πέφτει, η περίοδος της δοκιμασίας του ανθρώπου λήγει, και αυτή πεθαίνει μόνη. Ο τρίτος άγγελος προσδιορίζει τη λήξη της δοκιμασίας, διότι προσδιορίζει ότι ο κόσμος έχει διαιρεθεί σε δύο τάξεις ανθρώπων, εκείνους που έχουν το χάραγμα του θηρίου και εκείνους που έχουν τη σφραγίδα του Θεού. Κατά τον καιρόν εκείνον, η οργή του Θεού εκχέεται επί τη σύγχρονη Βαβυλώνα και επί εκείνους που έχουν αποδεχθεί το χάραγμα της εξουσίας της.
And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus. Revelation 14:9–12.
Και ο τρίτος άγγελος ηκολούθησεν αυτούς, λέγων μετά φωνής μεγάλης· Εάν τις προσκυνή το θηρίον και την εικόνα αυτού, και λαμβάνη το χάραγμα επί του μετώπου αυτού ή επί της χειρός αυτού, και αυτός θέλει πίει εκ του οίνου του θυμού του Θεού, του κεκερασμένου ακράτου εν τω ποτηρίω της οργής αυτού· και θέλει βασανισθή εν πυρί και θείω ενώπιον των αγίων αγγέλων και ενώπιον του Αρνίου. Και ο καπνός του βασανισμού αυτών αναβαίνει εις τους αιώνας των αιώνων· και δεν έχουσιν ανάπαυσιν ημέραν και νύκτα οι προσκυνούντες το θηρίον και την εικόνα αυτού, και όστις λαμβάνει το χάραγμα του ονόματος αυτού. Εδώ είναι η υπομονή των αγίων· εδώ είναι οι τηρούντες τας εντολάς του Θεού και την πίστιν του Ιησού. Αποκάλυψις 14:9–12.
In Revelation chapter eighteen, the judgment of the great whore is represented as a progressive judgment that begins at the soon-coming Sunday law, when the second voice calls God’s other flock out of Babylon. By verse twenty-one, the close of probation is marked, thus identifying a period from the soon-coming Sunday law in the United States until Michael stands up is a period of time that modern Babylon’s judgment is brought about, during a time of great persecution.
Στο δέκατο όγδοο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως, η κρίση της μεγάλης πόρνης παριστάνεται ως προοδευτική κρίση, η οποία αρχίζει με τον επικείμενο νόμο της Κυριακής, όταν η δεύτερη φωνή καλεί το άλλο ποίμνιο του Θεού να εξέλθει από τη Βαβυλώνα. Μέχρι το εδάφιο είκοσι ένα, σηματοδοτείται το κλείσιμο της δοκιμασίας· έτσι προσδιορίζεται ότι η περίοδος από τον επικείμενο νόμο της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρις ότου εγερθεί ο Μιχαήλ είναι το χρονικό διάστημα κατά το οποίο επιφέρεται η κρίση της σύγχρονης Βαβυλώνας, εν μέσω μεγάλης διώξεως.
And a mighty angel took up a stone like a great millstone, and cast it into the sea, saying, Thus with violence shall that great city Babylon be thrown down, and shall be found no more at all. And the voice of harpers, and musicians, and of pipers, and trumpeters, shall be heard no more at all in thee; and no craftsman, of whatsoever craft he be, shall be found any more in thee; and the sound of a millstone shall be heard no more at all in thee; And the light of a candle shall shine no more at all in thee; and the voice of the bridegroom and of the bride shall be heard no more at all in thee: for thy merchants were the great men of the earth; for by thy sorceries were all nations deceived. And in her was found the blood of prophets, and of saints, and of all that were slain upon the earth. Revelation 18:21–24.
Και ένας ισχυρός άγγελος σήκωσε μία πέτρα σαν μεγάλη μυλόπετρα και την έριξε στη θάλασσα, λέγοντας: Έτσι με ορμή θα καταρριφθεί η μεγάλη πόλη Βαβυλώνα και δεν θα βρεθεί πλέον καθόλου. Και η φωνή κιθαρωδών και μουσικών και αυλητών και σαλπιγκτών δεν θα ακουστεί πλέον καθόλου μέσα σου· και κανένας τεχνίτης, οποιασδήποτε τέχνης κι αν είναι, δεν θα βρεθεί πλέον μέσα σου· και ο ήχος μυλόπετρας δεν θα ακουστεί πλέον καθόλου μέσα σου· και το φως λυχνίας δεν θα φανεί πλέον καθόλου μέσα σου· και η φωνή του νυμφίου και της νύμφης δεν θα ακουστεί πλέον καθόλου μέσα σου· επειδή οι έμποροί σου ήταν οι μεγιστάνες της γης· επειδή με τις φαρμακείες σου πλανήθηκαν όλα τα έθνη. Και μέσα σ’ αυτήν βρέθηκε το αίμα προφητών και αγίων και όλων όσοι σφάχτηκαν επάνω στη γη. Αποκάλυψη 18:21–24.
The casting down of the stone, the silencing of the musicians and workers, the extinguishing of the candle, the silencing of the voices of the bride and bridegroom are all expressions taken from the Old Testament that represent the close of probation.
Η καταρρίψις του λίθου, η σίγησις των μουσικών και των εργατών, η απόσβεσις του λυχναρίου, η σίγησις των φωνών της νύμφης και του νυμφίου, είναι όλες εκφράσεις ληφθείσες από την Παλαιά Διαθήκη, οι οποίες συμβολίζουν τη λήξη της δοκιμασίας.
When Daniel chapter eleven, is prophetically laid upon Revelation chapters thirteen and fourteen, and then those two passages are laid upon chapters seventeen and eighteen of Revelation we find three lines of prophecy that, among other truths, represent the final fall of modern Babylon. Each of the three lines represent one of the threefold powers that lead the world to Armageddon. Daniel chapter eleven is identifying the beast (the papacy). Revelation chapters thirteen and fourteen, present the same history, but from the perspective of the false prophet (the United States). Revelation chapters seventeen and eighteen, identify the same prophetic line, but the history there represented is focused upon the dragon (the United Nations).
Όταν το ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ τοποθετείται προφητικώς επάνω στα κεφάλαια δεκατρία και δεκατέσσερα της Αποκαλύψεως, και κατόπιν τα δύο αυτά χωρία τοποθετούνται επάνω στα κεφάλαια δεκαεπτά και δεκαοκτώ της Αποκαλύψεως, διαπιστώνουμε τρεις γραμμές προφητείας οι οποίες, μεταξύ άλλων αληθειών, αναπαριστούν την τελική πτώση της σύγχρονης Βαβυλώνας. Καθεμία από τις τρεις αυτές γραμμές αντιπροσωπεύει μία από τις τριπλές δυνάμεις που οδηγούν τον κόσμο στον Αρμαγεδδώνα. Το ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ ταυτοποιεί το θηρίο (τον παπισμό). Τα κεφάλαια δεκατρία και δεκατέσσερα της Αποκαλύψεως παρουσιάζουν την ίδια ιστορία, αλλά από την οπτική του ψευδοπροφήτη (των Ηνωμένων Πολιτειών). Τα κεφάλαια δεκαεπτά και δεκαοκτώ της Αποκαλύψεως ταυτοποιούν την ίδια προφητική γραμμή, αλλά η ιστορία που εκεί αναπαρίσταται επικεντρώνεται στον δράκοντα (τα Ηνωμένα Έθνη).
Each of the three lines begin at the time of the end in 1798. Verse forty of Daniel chapter eleven begins with the words, “And at the time of the end.” The “time of the end” in the beginning of the verse is 1798, and when the verse was fulfilled in 1989, it was also the “time of the end,” for Jesus illustrates the end with the beginning when He wishes to place His signature upon an important fact. Sister White informs us that chapter thirteen of Revelation also begins in 1798.
Καθεμία από τις τρεις γραμμές αρχίζει κατά τον καιρό του τέλους, το 1798. Το εδάφιο σαράντα του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ αρχίζει με τα λόγια: «Και κατά τον καιρό του τέλους». Ο «καιρός του τέλους» στην αρχή του εδαφίου είναι το 1798, και όταν το εδάφιο εκπληρώθηκε το 1989, ήταν επίσης ο «καιρός του τέλους», διότι ο Ιησούς εικονογραφεί το τέλος με την αρχή όταν επιθυμεί να θέσει την υπογραφή Του επάνω σε ένα σπουδαίο γεγονός. Η Αδελφή Γουάιτ μάς πληροφορεί ότι και το δέκατο τρίτο κεφάλαιο της Αποκάλυψης αρχίζει επίσης το 1798.
“And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns.” Signs of the Times, November 1, 1899.
«Και όταν ο Παπισμός, απογυμνωμένος από τη δύναμή του, εξαναγκάσθηκε να παύσει από τον διωγμό, ο Ιωάννης είδε μια νέα εξουσία να ανέρχεται, ώστε να ηχήσει ως αντίλαλος της φωνής του δράκοντος και να συνεχίσει το ίδιο σκληρό και βλάσφημο έργο. Αυτή η εξουσία, η τελευταία που πρόκειται να πολεμήσει εναντίον της εκκλησίας και του νόμου του Θεού, συμβολιζόταν από ένα θηρίο με αρνόμορφα κέρατα.» Signs of the Times, November 1, 1899.
The line of prophecy that begins in verse forty of Daniel eleven in 1798, continues until human probation closes when Michael stands up. The line of prophecy that begins in 1798, “when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution,” and it ends with God’s wrath being poured upon those who have accepted the “mark” of papal authority. In Revelation chapter seventeen, when the angel comes to John to show him the judgment of the papal whore, John is carried to the very end of the “wilderness,” that represents the history of the year 538 unto 1798. Spiritually placed in 1798, John records the judgment of modern Babylon, that begins with the second voice of Revelation eighteen, which announces that the papacy has filled the cup of her probationary time, and her judgment then continues until probation closes as the millstone is cast into the sea.
Η γραμμή της προφητείας που αρχίζει στο εδάφιο σαράντα του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ το 1798 συνεχίζεται έως ότου κλείσει η ανθρώπινη δοκιμασία, όταν ο Μιχαήλ εγερθεί. Η γραμμή της προφητείας που αρχίζει το 1798, «όταν ο Παπισμός, απογυμνωμένος από τη δύναμή του, αναγκάσθηκε να παύσει τον διωγμό», καταλήγει με την έκχυση της οργής του Θεού επάνω σε εκείνους που έχουν αποδεχθεί το «χάραγμα» της παπικής εξουσίας. Στο δέκατο έβδομο κεφάλαιο της Αποκάλυψης, όταν ο άγγελος έρχεται στον Ιωάννη για να του δείξει την κρίση της παπικής πόρνης, ο Ιωάννης μεταφέρεται στο ίδιο το τέλος της «ερήμου», η οποία αντιπροσωπεύει την ιστορία από το έτος 538 έως το 1798. Τοποθετημένος πνευματικώς στο 1798, ο Ιωάννης καταγράφει την κρίση της σύγχρονης Βαβυλώνας, η οποία αρχίζει με τη δεύτερη φωνή της Αποκάλυψης δεκαοκτώ, που αναγγέλλει ότι ο παπισμός έχει γεμίσει το ποτήριο του χρόνου της δοκιμασίας του, και κατόπιν η κρίση του συνεχίζεται έως ότου κλείσει η δοκιμασία, καθώς η μυλόπετρα ρίπτεται στη θάλασσα.
Line upon line, these three lines identify the final fall of modern Babylon, who has committed fornication with the kings of modern Rome. Daniel eleven is a witness of the papacy, represented as the king of the north. Revelation thirteen and fourteen is a witness of the false prophet, and chapters seventeen and eighteen witness to the role of the dragon (the ten kings). The prophetic framework employed by Future for America is based upon the three powers that lead the world to Armageddon.
Γραμμή επί γραμμής, αυτές οι τρεις γραμμές ταυτοποιούν την τελική πτώση της σύγχρονης Βαβυλώνας, η οποία έχει πορνεύσει με τους βασιλείς της σύγχρονης Ρώμης. Το ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ είναι μάρτυρας του παπισμού, ο οποίος παριστάνεται ως ο βασιλεύς του βορρά. Τα δέκατο τρίτο και δέκατο τέταρτο κεφάλαια της Αποκάλυψης είναι μάρτυρες του ψευδοπροφήτη, και τα δέκατο έβδομο και δέκατο όγδοο κεφάλαια μαρτυρούν τον ρόλο του δράκοντος (των δέκα βασιλέων). Το προφητικό πλαίσιο που χρησιμοποιείται από το Future for America βασίζεται στις τρεις δυνάμεις που οδηγούν τον κόσμο στον Αρμαγεδδώνα.
The two witnesses of Babel and Babylon identify the prophetic characteristics of modern Babylon. Those two witnesses speak of the arrogance of a papal leader, who professes to be Christian and seats himself in the temple of God, and proclaims himself to be God. Those two witnesses also identify his final fall. The pope’s self-exaltation and final fall as represented in the three manifestations of Babylon are what establishes the vision of prophetic history.
Οι δύο μάρτυρες της Βαβέλ και της Βαβυλώνας προσδιορίζουν τα προφητικά χαρακτηριστικά της σύγχρονης Βαβυλώνας. Αυτοί οι δύο μάρτυρες μιλούν για την αλαζονεία ενός παπικού ηγέτη, ο οποίος ομολογεί ότι είναι Χριστιανός και κάθεται στον ναό του Θεού, και ανακηρύσσει τον εαυτό του Θεό. Αυτοί οι δύο μάρτυρες προσδιορίζουν επίσης την τελική του πτώση. Η αυτοεξύψωση και η τελική πτώση του πάπα, όπως παριστάνονται στις τρεις εκδηλώσεις της Βαβυλώνας, είναι εκείνες που θεμελιώνουν το όραμα της προφητικής ιστορίας.
And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.
Καὶ ἐν τοῖς καιροῖς ἐκείνοις πολλοὶ θέλουσιν ἐπανασταθῆ κατὰ τοῦ βασιλέως τοῦ νότου· καὶ οἱ λῃσταὶ τοῦ λαοῦ σου θέλουσιν ὑψωθῆ διὰ νὰ στηρίξωσι τὴν ὅρασιν· ἀλλὰ θέλουσι πέσει. Δανιήλ 11:14.
We will continue our consideration of the three manifestations of Babylon in the next article.
Θα συνεχίσουμε την εξέτασή μας των τριών εκδηλώσεων της Βαβυλώνας στο επόμενο άρθρο.
And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. How much she hath glorified herself, and lived deliciously, so much torment and sorrow give her: for she saith in her heart, I sit a queen, and am no widow, and shall see no sorrow. Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. Revelation 18:4–8.
Και ήκουσα άλλην φωνήν εκ του ουρανού, λέγουσαν· Εξέλθετε εξ αυτής, λαέ μου, διά να μη συγκοινωνήσητε εις τας αμαρτίας αυτής, και διά να μη λάβητε εκ των πληγών αυτής. Διότι αι αμαρτίαι αυτής έφθασαν έως του ουρανού, και ο Θεός ενεθυμήθη τας αδικίας αυτής. Αποδώσατε εις αυτήν καθώς και αυτή απέδωκεν εις εσάς, και διπλασιάσατε εις αυτήν διπλά κατά τα έργα αυτής· εν τω ποτηρίω το οποίον εγέμισε, γεμίσατε εις αυτήν διπλούν. Όσον εδόξασε εαυτήν και έζησε εν τρυφή, τοσούτον βασανισμόν και πένθος δότε εις αυτήν· διότι λέγει εν τη καρδία αυτής· Κάθημαι βασίλισσα, και χήρα δεν είμαι, και πένθος δεν θέλω ιδεί. Διά τούτο εν μιά ημέρα θέλουσιν ελθεί αι πληγαί αυτής, θάνατος και πένθος και πείνα· και θέλει κατακαυθή ολοσχερώς εν πυρί· διότι ισχυρός είναι Κύριος ο Θεός ο κρίνων αυτήν. Αποκάλυψις 18:4–8.