Το Βιβλίο του Δανιήλ - Ενενήντα Πέντε

Στην ιστορία του κινήματος τόσο του πρώτου όσο και του τρίτου αγγέλου, το μήνυμα μπορεί να συνοψιστεί με το μήνυμα του δευτέρου αγγέλου.

Ο δεύτερος άγγελος προσδιορίζει την τριπλή εφαρμογή της προφητείας, για όσους επιθυμούν να δουν. Ο δεύτερος άγγελος παρουσιάζει ένα προφητικό μήνυμα, και το μήνυμα είναι ότι η Βαβυλώνα έχει πέσει δύο φορές. Προσδιορίζει τη Βαβυλώνα ως εκείνη τη «μεγάλη πόλη», η οποία προσδιορίζεται στα κεφάλαια δεκαεπτά και δεκαοκτώ ως η Σύγχρονη Βαβυλώνα. Η Σύγχρονη Βαβυλώνα έχει πέσει δύο φορές, και η πτώση της προκλήθηκε επειδή έκανε όλα τα έθνη να «πιουν από τον θυμό της πορνείας της». Η πορνεία της επιτελέσθηκε με τους βασιλείς της γης. Αυτή η σχέση της επέτρεψε να χρησιμοποιήσει τη δύναμη των βασιλέων με τους οποίους διέπραξε πορνεία, ώστε να εκτελέσει τον «θυμό» της, δηλαδή τον διωγμό που επιφέρει επάνω στον πιστό λαό του Θεού.

Ο οίνος είναι διδασκαλία, και η διδασκαλία που αυτή οδηγεί όλα τα έθνη να πιουν είναι η ψευδής διδασκαλία που ισχυρίζεται ότι η λατρεία του ήλιου θα επιφέρει ειρήνη. Όλα τα έθνη δέχονται το «χάραγμα» της εξουσίας της, το οποίο είναι η λατρεία του ήλιου, όπως αυτή αντιπροσωπεύεται από τη λατρεία της Κυριακής. Η αποδοχή από όλα τα έθνη εκείνου του «χαράγματος» επιφέρεται μέσω της ισχύος των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά αυτό γίνεται κατά τον χρόνο της κλιμακούμενης πολεμικής σύρραξης που επιφέρεται στον πλανήτη γη από το τρίτο Ουαί του Ισλάμ. Τα έθνη δέχονται τον «οίνο» της οργής της, στη βάση μιας υποσχέσεως περί «ειρήνης και ασφάλειας».

Το μήνυμα του δευτέρου αγγέλου επαναλήφθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, όταν τα μεγάλα κτίρια της Νέας Υόρκης καταρρίφθηκαν με ένα άγγιγμα του χεριού του Θεού.

Μεταξύ της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 και του προσεχώς επερχομένου νόμου περί Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες, εκπληρώνονται τα τρία πρώτα εδάφια του δέκατου όγδοου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως, διότι κατά τον νόμο περί Κυριακής αρχίζει η κλήση εξόδου από τη Βαβυλώνα.

Κατά τον προσεχώς ερχόμενο νόμο της Κυριακής, ο λαός της προτέρας διαθήκης θα λάβει ισχυρή πλάνη. Από την 11η Σεπτεμβρίου 2001 έως ότου η ισχυρή πλάνη εκχυθεί κατά τον νόμο της Κυριακής, το μήνυμα του δευτέρου αγγέλου επαναλαμβάνεται, και η απόρριψή του αντιπροσωπεύει την απόρριψη της «τριπλής προειδοποιήσεως της Αποκαλύψεως δεκατέσσερα, εδάφια έξι έως δώδεκα». Υπό αυτήν την έννοια, οι τρεις άγγελοι αντιπροσωπεύονται από το μήνυμα του δευτέρου αγγέλου. Το μήνυμα του δευτέρου αγγέλου είναι: Έπεσεν, έπεσεν η Βαβυλών, και το μήνυμα του δευτέρου αγγέλου τοποθετείται μεταξύ του πρώτου και του τρίτου μηνύματος.

Η διακήρυξη της πρώτης φωνής στο δέκατο όγδοο κεφάλαιο της Αποκάλυψης αποτελεί επανάληψη του αγγέλματος του δευτέρου αγγέλου, αλλά αντιπροσωπεύει την απόρριψη και των τριών αγγέλων της Αποκάλυψης δεκατέσσερα. Το άγγελμα του δευτέρου αγγέλου αντιπροσωπεύει και τα τρία αγγέλματα και φέρει την υπογραφή του Άλφα και του Ωμέγα, διότι κηρύχθηκε στην ιστορία του κινήματος του πρώτου αγγέλου και κατόπιν θα κηρυχθεί εκ νέου στο κίνημα του τρίτου αγγέλου. Το άγγελμα προσδιορίζει ότι η Βαβυλώνα έπεσε δύο φορές, και υπό αυτή την προφητική έννοια προσδιορίζει μια «τριπλή εφαρμογή της προφητείας».

Οι δύο πρώτες φορές που έπεσε η Βαβυλώνα, όπως αντιπροσωπεύονται από τη Βαβέλ και τη Βαβυλώνα, αντιπροσωπεύουν την τελική πτώση της σύγχρονης Βαβυλώνας. Η διπλή διακήρυξη της πτώσεως της Βαβυλώνας περικλείεται από το πρώτο και το τελευταίο μήνυμα των τριών αγγέλων. Η δομή των τριών αγγέλων φέρει τη σφραγίδα του Άλφα και του Ωμέγα, διότι το πρώτο μήνυμα προσδιορίζεται ως το «αιώνιο ευαγγέλιο», πράγμα που εξ ορισμού σημαίνει ότι είναι το αιώνιο ευαγγέλιο, ή το ίδιο ευαγγελικό μήνυμα για όλους τους αιώνες. Το μήνυμα του τρίτου αγγέλου είναι το ευαγγελικό μήνυμα που προειδοποιεί κατά της λήψεως του χαράγματος του θηρίου· επομένως το πρώτο μήνυμα και το τρίτο μήνυμα, τα οποία είναι το πρώτο και το τελευταίο μήνυμα, είναι το ίδιο μήνυμα, διότι αμφότερα είναι το ευαγγέλιο.

Ο Άλφα και το Ωμέγα έθεσε την υπογραφή Του της «Αληθείας» επάνω στα τρία μηνύματα, διότι η εβραϊκή λέξη που μεταφράζεται ως «αλήθεια» δημιουργήθηκε από τον Θαυμαστό Γλωσσολόγο με τον συνδυασμό του πρώτου, του δέκατου τρίτου και του τελευταίου γράμματος του εβραϊκού αλφαβήτου. Ο αριθμός «δεκατρία», ως σύμβολο, αντιπροσωπεύει την ανταρσία, και είναι στο δεύτερο μήνυμα όπου προσδιορίζεται η ανταρσία της Βαβυλώνας, όπως αναπαρίσταται από τις ψευδείς δοξασίες της και την πορνεία της. Όπως ήδη σημειώθηκε, το δεύτερο μήνυμα περιέχει επίσης την υπογραφή του Άλφα και του Ωμέγα, διότι το μήνυμα που κηρύχθηκε στην ιστορία των Μιλλεριτών για να αναγγείλει την έναρξη της κρίσεως επαναλαμβάνεται στην κίνηση του τρίτου αγγέλου για να προσδιορίσει το κλείσιμο της κρίσεως.

Η πτώση της Βαβέλ στο ενδέκατο κεφάλαιο της Γένεσης αποτελεί την πρώτη αναφορά στην πτώση της Βαβυλώνας, και η μαρτυρία της αυθαίρετης ανταρσίας του Νεβρώδ φέρει τη σφραγίδα του μηνύματος του πρώτου αγγέλου. Όπως έχει καταδειχθεί σε προηγούμενα άρθρα, και τα τρία μηνύματα των τριών αγγέλων εντοπίζονται επίσης μέσα στο πρώτο μήνυμα του αγγέλου. Στο μήνυμα του πρώτου αγγέλου, η έκφραση «φοβήθητε τον Θεόν» αντιπροσωπεύει το πρώτο μήνυμα, και η έκφραση «δώσατε δόξαν εις Αυτόν» αντιπροσωπεύει το μήνυμα του δευτέρου αγγέλου. Το τρίτο μήνυμα βρίσκεται μέσα στο πρώτο, όταν αυτό αναγγέλλει ότι «ήλθεν η ώρα της κρίσεως Αυτού».

Στην πτώση του Νεβρώδ, η οποία αποτελεί την πρώτη πτώση της Βαβυλώνας, διακρίνονται επίσης τα τρία βήματα των τριών αγγέλων. Αυτό εκφράζεται με τη φράση «ελάτε, ας».

Η πρώτη πτώση της Βαβυλώνας, η οποία παριστάνεται ως Βαβέλ, εκφράζεται με το «εμπρός», τρεις φορές. Και οι τρεις άγγελοι παριστάνονται όλοι στον πρώτο άγγελο. Το πρώτο κεφάλαιο του Δανιήλ παριστάνει επίσης το μήνυμα του πρώτου αγγέλου, και, όπως έχει ήδη επισημανθεί στα παρόντα άρθρα, η τριμερής διαδικασία δοκιμασίας του αιωνίου ευαγγελίου βρίσκεται στο πρώτο βήμα, όταν ο Δανιήλ αρνήθηκε να φάγει τη βαβυλωνιακή δίαιτα και επέλεξε, αντ’ αυτού, να δώσει δόξα στον Θεό. Η πρώτη του δοκιμασία ήταν η δοκιμασία του πρώτου αγγέλου, ο οποίος κατήλθε στη Μιλλεριτική ιστορία στις 11 Αυγούστου 1840 με ένα μικρό βιβλίο, το οποίο ο Ιωάννης διατάχθηκε να φάγει.

Τότε τού δόθηκε μια ορατή δοκιμή δέκα ημερών, η οποία κατέδειξε μια διάκριση μεταξύ εκείνων που έτρωγαν τη βαβυλωνιακή τροφή και εκείνων που, όπως ο Δανιήλ, επέλεξαν να τρέφονται με όσπρια. Η δεύτερη δοκιμή παρήγαγε δύο τάξεις, ακριβώς όπως και η άφιξη του δευτέρου αγγέλου το 1844. Τη δεύτερη εκείνη δοκιμή ακολούθησε η δοκιμή στο τέλος τριών ετών, όπου ο Ναβουχοδονόσορ εκδήλωσε την κρίση του, όπως παριστάνεται από την άφιξη του τρίτου αγγέλου στις 22 Οκτωβρίου 1844.

Μετά τον κατακλυσμό, στον Νώε δόθηκε εντολή να οικοδομεί θυσιαστήρια, και όταν το έπραττε αυτό, δεν έπρεπε ποτέ να λαξεύει ούτε να πελεκά τις πέτρες που χρησιμοποιούσε, ούτε να χρησιμοποιεί κονίαμα για το θυσιαστήριό του. Ο στασιαστής Νεβρώδ χρησιμοποίησε πλίνθους και κονίαμα, παραποιώντας το θυσιαστήριο της σχέσεως της διαθήκης, το οποίο είχε δοθεί ως εντολή να χρησιμοποιείται από εκείνους που θα επανακατοικούσαν τη γη. Το πρώτο «ας πάμε» στη μαρτυρία του Νεβρώδ αντιπροσωπεύει μια «διαθήκη θανάτου» που σχηματίσθηκε σε ανταρσία προς το πρώτο μήνυμα. Το δεύτερο «ας πάμε» αντιπροσωπεύει την κατασκευή ενός πύργου (μιας Εκκλησίας) και μιας πόλεως (ενός Κράτους). Το δεύτερο «ας πάμε» στη μαρτυρία του Νεβρώδ ήταν ο συνδυασμός Εκκλησίας και Κράτους, που αποτελεί την πορνεία του μηνύματος του δευτέρου αγγέλου. Το τρίτο «ας πάμε» αντιπροσώπευε την κρίση της διασκορπίσεως του λαού και της συγχύσεως της γλώσσας.

Η πρώτη πτώση της Βαβυλώνας προτυπώνει το μήνυμα του πρώτου αγγέλου, και η δεύτερη πτώση της Βαβυλώνας, στις δύο εκδηλώσεις που θεμελιώνουν τα στοιχεία της πτώσεως της σύγχρονης Βαβυλώνας, προτυπώνει το μήνυμα του δεύτερου αγγέλου. Τούτο συμβαίνει διότι η πτώση της Βαβυλώνας, όπως καταγράφεται στο βιβλίο του Δανιήλ, αντιπροσωπεύει μία αρχή και ένα τέλος, όπως ακριβώς και το μήνυμα του δεύτερου αγγέλου, το οποίο κηρύσσεται στην αρχή και στο τέλος του Αντβεντισμού. Η Αδελφή Ουάιτ προσδιόρισε ειδικώς ότι η κρίση που επήλθε επί του Βαλτάσαρ είχε προτυπωθεί από την κρίση που είχε επέλθει επί του Ναβουχοδονόσορος.

Η δεύτερη πτώση της Βαβυλώνας φέρει την υπογραφή του Άλφα και του Ωμέγα, όπως και το μήνυμα του δευτέρου αγγέλου. Η υπογραφή αυτή αντιπροσωπεύεται από την πτώση του πρώτου και του τελευταίου βασιλέως της Βαβυλώνας. Η κρίση και η πτώση του Ναβουχοδονόσορος παριστάνεται ως «επτά καιροί», πράγμα που αποτελεί αναφορά στους «επτά καιρούς» του Λευιτικού είκοσι έξι, και η «διασπορά» κατά την κρίση και την πτώση του Νεβρώδ αποτελεί επίσης αναφορά στους «επτά καιρούς» του Λευιτικού είκοσι έξι. Η κρίση και η πτώση του Βαλτάσαρ παριστάνεται από τα πύρινα γράμματα, τα οποία αθροίζονται σε δύο χιλιάδες πεντακόσια είκοσι, προσδιορίζοντας επίσης αναφορά στους «επτά καιρούς» του Λευιτικού είκοσι έξι.

Μια «τριπλή εφαρμογή της προφητείας» θεμελιώνεται από τους δύο πρώτους μάρτυρες, οι οποίοι προσδιορίζουν και εδραιώνουν τα χαρακτηριστικά της τρίτης και τελικής εκπλήρωσης. Με τις τρεις πτώσεις της Βαβυλώνας, το ίδιο ακριβώς μήνυμα που προσδιορίζει την πτώση της Βαβυλώνας προσδιορίζει επίσης και τον κανόνα επί του οποίου βασίζεται η τριπλή εφαρμογή της προφητείας. Οι δύο πρώτες πτώσεις της Βαβυλώνας προσδιορίζουν τα προφητικά χαρακτηριστικά της τρίτης και τελικής πτώσης.

Η ιστορία των Μιλλεριτών επαναλαμβάνεται κατά γράμμα στην ιστορία του Future for America. Στην ιστορία των Μιλλεριτών, μια συλλογή κανόνων με τους οποίους ο William Miller εξοικειώθηκε και τους οποίους χρησιμοποίησε για να θεμελιώσει το πλαίσιο της αλήθειας που χρησιμοποίησε για να παρουσιάσει το μήνυμα του πρώτου αγγέλου, υπήρξε ένα ορόσημο εκείνης της ιστορίας. Μια «τριπλή εφαρμογή της προφητείας» είναι ένας από τους κανόνες που έχουν συγκεντρωθεί κατά τις έσχατες αυτές ημέρες για να θεμελιώσουν το πλαίσιο της αλήθειας μέσα στο οποίο προσδιορίζεται το μήνυμα του τρίτου αγγέλου.

Οι τρεις εκδηλώσεις της Ρώμης, σε συνδυασμό με τις τρεις εκδηλώσεις της πτώσεως της Βαβυλώνος, συνδέονται στενά μεταξύ τους, αλλά παρουσιάζουν διακρίσεις. Η πόρνη της Τύρου, ή της Βαβυλώνος, η οποία πορνεύει με τους βασιλείς της γης, είναι μία σαρξ μετ’ αὐτῶν, αλλά βασιλεύει επ’ αὐτούς, καθώς η Ιεζάβελ εβασίλευε επί του βασιλέως Αχαάβ. Η σύγχρονη Ρώμη είναι το θηρίον του δεκάτου εβδόμου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως, επάνω στο οποίο κάθεται η πόρνη της Συγχρόνου Βαβυλώνος και επί του οποίου βασιλεύει.

Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.