Ο Ιεζεκιήλ αντιπροσωπεύει εκείνους για τους οποίους έχει επιτελεσθεί έργο διδασκαλίας από τον Λέοντα της φυλής του Ιούδα, και η βασική Του διδασκαλία είναι «γραμμή επί γραμμής».
Πρὸς οὓς εἶπεν, Τοῦτο εἶναι ἡ ἀνάπαυσις, μεθ’ ἧς δύνασθε νὰ ἀναπαύσητε τὸν κεκοπιακότα· καὶ τοῦτο εἶναι ἡ ἀναζωογόνησις· ἀλλ’ αὐτοὶ δὲν ἠθέλησαν νὰ ἀκούσουν. Ἀλλὰ ὁ λόγος τοῦ Κυρίου ἦτο πρὸς αὐτοὺς πρόσταγμα ἐπὶ προστάγματι, πρόσταγμα ἐπὶ προστάγματι· κανὼν ἐπὶ κανόνι, κανὼν ἐπὶ κανόνι· ἐδῶ ὀλίγον, καὶ ἐκεῖ ὀλίγον· διὰ νὰ ὑπάγωσι, καὶ νὰ πέσωσι πρὸς τὰ ὀπίσω, καὶ νὰ συντριβῶσι, καὶ νὰ παγιδευθῶσι, καὶ νὰ συλληφθῶσι. Ἠσαΐας 28:12, 13.
Επί του παρόντος, ο Λέων της φυλής του Ιούδα ανοίγει το βιβλίο του Ιεζεκιήλ. Πληροφορούμεθα ότι ο Ιεζεκιήλ είναι ιερεύς κατά το τριακοστό έτος, είτε το «τριάντα» αντιπροσωπεύει τη συμβολική του ηλικία ως ιερέως, είτε το τριακοστό έτος στην προφητική γραμμή που άρχισε κατά το Μεγάλο Πάσχα του Ιωσία. Η τελική ιερωσύνη των εσχάτων ημερών είναι οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, και οι αρχαίες κυριολεκτικές ιστορίες προτυπώνουν μία συμβολική ιστορία στις έσχατες ημέρες.
Αλλ’ εσείς θέλετε ονομασθή Ιερείς του Κυρίου· οι άνθρωποι θέλουσι σας ονομάζει Λειτουργούς του Θεού ημών· θέλετε φάγει τα πλούτη των εθνών, και εν τη δόξη αυτών θέλετε καυχάσθαι. Ησαΐας 61:6.
passage unavailable
This passage is not yet available in .
Το Μικρό Βιβλίο
Ο Ιεζεκιήλ λαμβάνει το μικρό βιβλίο, όπως έκανε και ο Ιωάννης στην Αποκάλυψη δέκα.
Αλλ’ εσύ, υιέ ανθρώπου, άκουε ό,τι εγώ λέγω προς εσέ· μη γίνου αποστάτης, όπως εκείνος ο οίκος ο αποστάτης· άνοιξε το στόμα σου και φάγε ό,τι εγώ σού δίδω. Και όταν είδα, ιδού, χείρ απεστάλη προς εμέ· και, ιδού, εν αυτή ήτο ειλητάριον βιβλίου· και το εξέτεινε ενώπιόν μου· και ήτο γεγραμμένον έσωθεν και έξωθεν· και ήσαν γεγραμμένα εν αυτώ θρήνοι και πένθος και ουαί. Και είπε προς εμέ· Υιέ ανθρώπου, φάγε ό,τι ευρίσκεις· φάγε τούτο το ειλητάριον, και ύπαγε, λάλησον προς τον οίκον Ισραήλ. Και ήνοιξα το στόμα μου, και με έκαμε να φάγω εκείνο το ειλητάριον. Και είπε προς εμέ· Υιέ ανθρώπου, κάμε την κοιλία σου να φάγη και γέμισον τα σπλάγχνα σου με τούτο το ειλητάριον, το οποίον εγώ σού δίδω. Τότε έφαγον αυτό· και ήτο εν τω στόματί μου γλυκύ ως μέλι. Ιεζεκιήλ 2:8–10, 3:1–3.
passage unavailable
This passage is not yet available in .
«Ο άγγελος που ενώνεται στη διακήρυξη του μηνύματος του τρίτου αγγέλου πρόκειται να φωτίσει ολόκληρη τη γη με τη δόξα του. Εδώ προαναγγέλλεται ένα έργο παγκόσμιας εμβέλειας και ασυνήθιστης ισχύος. Το κίνημα της Δευτέρας Παρουσίας των ετών 1840–44 υπήρξε ένδοξη εκδήλωση της δύναμης του Θεού· το μήνυμα του πρώτου αγγέλου μεταφέρθηκε σε κάθε ιεραποστολικό σταθμό του κόσμου, και σε ορισμένες χώρες σημειώθηκε το μεγαλύτερο θρησκευτικό ενδιαφέρον που έχει παρατηρηθεί σε οποιαδήποτε χώρα από τη Μεταρρύθμιση του δέκατου έκτου αιώνα· αλλά όλα αυτά πρόκειται να ξεπεραστούν από το ισχυρό κίνημα υπό την τελευταία προειδοποίηση του τρίτου αγγέλου.» The Great Controversy, 611.
Ο Ιεζεκιήλ ευθυγραμμίζεται με τον Ιωάννη στο δέκατο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως, ώστε ο Πέτρος, ο Ιωάννης και ο Ιεζεκιήλ να στέκονται μαζί στην καθορισμένη τους θέση κατά τον καιρό της σφραγίσεως των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων.
Το 1840 έως το 1844 αντιπροσωπεύει μία τετραετή περίοδο, η οποία άρχισε όταν η προφητεία του χρόνου που είχε αρχίσει με μία περίοδο εκατόν πενήντα ετών στις 27 Ιουλίου 1299. Εκείνοι οι «πέντε μήνες» έληξαν και ενώθηκαν με την προφητεία του χρόνου των τριακοσίων ενενήντα ενός ετών και δεκαπέντε ημερών, η οποία ολοκληρώθηκε στις 11 Αυγούστου 1840, όταν η ένδοξη εκδήλωση της δυνάμεως του Θεού εφανερώθη έως τις 22 Οκτωβρίου 1844. Τότε η εφαρμογή του προφητικού χρόνου έπαυσε.
Και ώμοσε εις Εκείνον που ζη εις τους αιώνας των αιώνων, ο οποίος έκτισε τον ουρανόν και τα εν αυτώ, και την γην και τα εν αυτή, και την θάλασσαν και τα εν αυτή, ότι δεν θα υπάρχη πλέον χρόνος. Αποκάλυψις 10:6.
Ο προφητικός χρόνος έληξε ως έγκυρη εφαρμογή της προφητείας στις 22 Οκτωβρίου 1844. Ο Ιεζεκιήλ, ο Πέτρος και ο Ιωάννης εκπροσωπούν, ο καθένας, τις φρόνιμες παρθένες του Θεού στο κίνημα του πρώτου και του δευτέρου αγγέλου, καθώς επίσης και στο κίνημα του τρίτου αγγέλου.
Οράματα
Τα πρώτα «ένδεκα» κεφάλαια του Ιεζεκιήλ παρουσιάζουν μια σειρά από «οράσεις», όπως εκτίθεται στο πρώτο εδάφιο του πρώτου κεφαλαίου.
Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ τριακοστῷ ἔτει, ἐν τῷ τετάρτῳ μηνί, τῇ πέμπτῃ τοῦ μηνός, ἐνώ ἤμην μεταξύ τῶν αἰχμαλώτων παρὰ τὸν ποταμὸν Χεβάρ, ἠνοίχθησαν οἱ οὐρανοί, καὶ εἶδον ὁράματα Θεοῦ. Ιεζεκιήλ 1:1.
Τα «οράματα» των πρώτων ένδεκα κεφαλαίων δόθηκαν αρχικά στο πρώτο κεφάλαιο, πλησίον του ποταμού Χεβάρ· κατόπιν αναπτύχθηκαν περαιτέρω στο όραμα του τρίτου κεφαλαίου, στην «πεδιάδα», και έπειτα εκ νέου στο όραμα του ογδόου κεφαλαίου, στην Ιερουσαλήμ. Οι τρεις τοποθεσίες — ο ποταμός Χεβάρ, η πεδιάδα και η Ιερουσαλήμ — αντιπροσωπεύουν τρία οράματα, τα οποία από κοινού αποτελούν ένα όραμα, το οποίο είναι τα «οράματα» του πρώτου εδαφίου και των πρώτων «ένδεκα» κεφαλαίων.
Ἰωβηλαῖον
passage unavailable
This passage is not yet available in .
passage unavailable
This passage is not yet available in .
«Σε κάθε σελίδα, είτε ιστορία είτε εντολή είτε προφητεία, οι Γραφές της Παλαιάς Διαθήκης καταυγάζονται από τη δόξα του Υιού του Θεού. Καθ’ όσον ήταν θείας καθιερώσεως, ολόκληρο το σύστημα του Ιουδαϊσμού ήταν μια συμπαγής προφητεία του ευαγγελίου. Στον Χριστό “μαρτυροῦσι πάντες οἱ προφῆται.” Πράξεις 10:43. Από την επαγγελία που δόθηκε στον Αδάμ, και κατόπιν διαμέσου της πατριαρχικής γραμμής και της νομικής οικονομίας, το ένδοξο φως του ουρανού κατέστησε σαφή τα ίχνη του Λυτρωτή. Οι βλέποντες είδαν τον Αστέρα της Βηθλεέμ, τον ερχόμενο Σηλώ, καθώς τα μελλοντικά πράγματα περνούσαν εμπρός τους σε μυστηριώδη πομπή. Σε κάθε θυσία παρουσιαζόταν ο θάνατος του Χριστού. Σε κάθε νέφος θυμιάματος ανέβαινε η δικαιοσύνη Του. Με κάθε σάλπιγγα του ιωβηλαίου αντηχούσε το όνομά Του. Στο φοβερό μυστήριο των αγίων των αγίων κατοικούσε η δόξα Του.» Η Ζωή του Χριστού, 211.
Δεκαεπτά
passage unavailable
This passage is not yet available in .
Διότι οι υιοί Ισραήλ θα παραμείνουν πολλές ημέρες χωρίς βασιλέα, και χωρίς άρχοντα, και χωρίς θυσία, και χωρίς στήλη, και χωρίς εφώδ, και χωρίς θεραφείμ· έπειτα οι υιοί Ισραήλ θα επιστρέψουν και θα εκζητήσουν τον Κύριο, τον Θεό αυτών, και τον Δαβίδ, τον βασιλέα αυτών· και θα φοβηθούν τον Κύριο και την αγαθότητά του εν ταις εσχάταις ημέραις. Ωσηέ 3:4, 5.
passage unavailable
This passage is not yet available in .
Καὶ ἐὰν, παρὰ πάντα ταῦτα, δὲν θελήσετε ἔτι νὰ εἰσακούσετε εἰς ἐμέ, τότε θὰ σᾶς τιμωρήσω ἑπταπλασίως διὰ τὰς ἁμαρτίας σας. Καὶ θὰ συντρίψω τὴν ὑπερηφάνειαν τῆς δυνάμεώς σας· καὶ θὰ καταστήσω τὸν οὐρανόν σας ὡς σίδηρον, καὶ τὴν γῆν σας ὡς χαλκόν. Λευιτικόν 26:18, 19.
passage unavailable
This passage is not yet available in .
Προφητικώς, η υπερηφάνεια της δυνάμεως του Ιούδα συντρίφθηκε όταν ο Μανασσής αιχμαλωτίσθηκε στη Βαβυλώνα, και από τότε ο Ιούδας τελούσε υπό υποταγή σε ξένη εξουσία. Ο Σεδεκίας αντιπροσωπεύει το τελικό τέλος της προοδευτικής συντριβής της υπερηφάνειας της δυνάμεώς τους.
Καὶ ἐγένετο, ὅτε ἐγέρασεν ὁ Σαμουήλ, κατέστησε τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ κριτὰς ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ. Τὸ δὲ ὄνομα τοῦ πρωτοτόκου αὐτοῦ ἦτο Ἰωήλ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ δευτέρου αὐτοῦ, Ἀβιά· οὗτοι ἦσαν κριταὶ ἐν Βηρσαβεέ. Καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ δὲν περιεπάτησαν ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ, ἀλλὰ ἐξέκλιναν ὀπίσω τοῦ κέρδους, καὶ ἐδέχοντο δῶρα, καὶ διέστρεφον τὴν κρίσιν. Τότε πάντες οἱ πρεσβύτεροι τοῦ Ἰσραήλ συνήχθησαν, καὶ ἦλθον πρὸς τὸν Σαμουήλ εἰς Ῥαμά, καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν· Ἰδού, σὺ ἐγήρασας, καὶ οἱ υἱοί σου δὲν περιπατοῦσιν ἐν ταῖς ὁδοῖς σου· τώρα λοιπόν κατάστησον εἰς ἡμᾶς βασιλέα, διὰ νὰ μᾶς κρίνῃ, καθὼς ἔχουσι πάντα τὰ ἔθνη. Ἀλλὰ τὸ πράγμα ἐφάνη κακόν εἰς τὸν Σαμουήλ, ὅτε εἶπον· Δὸς εἰς ἡμᾶς βασιλέα διὰ νὰ μᾶς κρίνῃ. Καὶ προσηυχήθη ὁ Σαμουήλ πρὸς τὸν Κύριον. Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Σαμουήλ· Ἄκουσον τῆς φωνῆς τοῦ λαοῦ κατὰ πάντα ὅσα λέγουσι πρὸς σέ· διότι δὲν ἀπέρριψαν σέ, ἀλλ᾽ ἐμέ ἀπέρριψαν, ὥστε νὰ μὴ βασιλεύω ἐπ᾽ αὐτούς. Κατὰ πάντα τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἔπραξαν ἀφ᾽ ἧς ἡμέρας τοὺς ἀνήγαγον ἐξ Αἰγύπτου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης, καθ᾽ ἃ ἐγκατέλιπόν με καὶ ἐλάτρευσαν ἄλλους θεούς, οὕτως πράττουσι καὶ πρὸς σέ. Τώρα λοιπόν ἄκουσον τῆς φωνῆς αὐτῶν· πλήν, διαμαρτυρήθητι πρὸς αὐτοὺς ἐπισήμως, καὶ δεῖξον εἰς αὐτοὺς τὸ δικαίωμα τοῦ βασιλέως, ὃς μέλλει νὰ βασιλεύσῃ ἐπ᾽ αὐτούς. 1 Samuel 8:1–9.
Πρέπει να σημειωθεί ότι, στο σημείο εκείνο, ο Ισραήλ απέρριψε όχι μόνο τον Θεό ως βασιλέα του, αλλά και το Πνεύμα της Προφητείας, όπως αυτό αντιπροσωπευόταν από τον Σαμουήλ, διότι αναφέρεται: «ἐμέ ἐγκατέλιπον καὶ ἐδούλευσαν θεοῖς ἑτέροις, οὕτως ποιοῦσι καὶ εἰς σέ».
«Ο Σατανάς... προωθεί διαρκώς το κίβδηλο—για να απομακρύνει από την αλήθεια. Η έσχατη ακριβώς πλάνη του Σατανά θα είναι να καταστήσει ανενεργή τη μαρτυρία του Πνεύματος του Θεού. “Όπου δεν υπάρχει όραση, ο λαός αφανίζεται” (Παροιμίες 29:18). Ο Σατανάς θα ενεργήσει με επινοητικότητα, με διαφορετικούς τρόπους και μέσω διαφορετικών μέσων, για να κλονίσει την εμπιστοσύνη του υπολοίπου λαού του Θεού προς την αληθινή μαρτυρία.»
«Θα εγερθεί ένα μίσος εναντίον των Μαρτυριών, το οποίο είναι σατανικό. Οι ενέργειες του Σατανά θα αποσκοπούν στο να κλονίσουν την πίστη των εκκλησιών σε αυτές, για τον εξής λόγο: ο Σατανάς δεν μπορεί να έχει τόσο ανεμπόδιστο δρόμο για να εισαγάγει τις πλάνες του και να δέσει τις ψυχές μέσα στις αυταπάτες του, εάν δοθεί προσοχή στις προειδοποιήσεις, στους ελέγχους και στις συμβουλές του Πνεύματος του Θεού.» Selected Messages, βιβλίο 1, σ. 48.
Η τελευταία πλάνη για τη θεοκρατία του αρχαίου Ισραήλ ήταν η απόρριψη όχι μόνο του Θεού, αλλά και του Πνεύματος της Προφητείας. Εκείνη η απόρριψη το 1097 π.Χ. προτυπώνει την τελευταία πλάνη του Λαοδικειακού Αντβεντισμού της Εβδόμης Ημέρας το 1863. Οι «επτά καιροί» του Λευιτικού είκοσι έξι είναι ο Λόγος του Θεού, και το Πνεύμα της Προφητείας δηλώνει σχετικά με τους «επτά καιρούς» ότι «δεν πρέπει να μεταβληθούν».
«Είδα ότι ο χάρτης του 1843 είχε κατευθυνθεί από το χέρι του Κυρίου και ότι δεν έπρεπε να αλλοιωθεί· ότι οι αριθμοί ήταν όπως Εκείνος τους ήθελε· ότι το χέρι Του ήταν επάνω τους και έκρυψε ένα λάθος σε μερικούς από τους αριθμούς, ώστε κανείς να μη μπορεί να το δει, έως ότου το χέρι Του απομακρύνθηκε». Early Writings, 74.
passage unavailable
This passage is not yet available in .
Ο Σεδεκίας αιχμαλωτίσθηκε στη Βαβυλώνα δεκατέσσερα έτη πριν από το Ιωβηλαίο του 573 π.Χ. Ο δέκατος έβδομος Ιωβηλαϊκός κύκλος άρχισε το 622 π.Χ., και κατά το τριακοστό έτος ο Ιεζεκιήλ προβάλλεται ως ιερέας το 592 π.Χ., έπειτα δε, πέντε έτη αργότερα, η Ιερουσαλήμ καταστράφηκε το 586 π.Χ. Καταστράφηκε κατά την ίδια ημέρα του έτους κατά την οποία καταστράφηκε και για δεύτερη φορά το 70 μ.Χ. από τον Τίτο. Το πρώτο εδάφιο του πρώτου κεφαλαίου του Ιεζεκιήλ προηγείται κατά πέντε έτη της καταστροφής της Ιερουσαλήμ και κατά δεκαεννέα έτη του οράματος του ναού του τεσσαρακοστού κεφαλαίου.
Κατὰ τὸ εἰκοστὸν πέμπτον ἔτος τῆς αἰχμαλωσίας ἡμῶν, ἐν ἀρχῇ τοῦ ἔτους, τῇ δεκάτῃ τοῦ μηνός, τῷ τεσσαρεσκαιδεκάτῳ ἔτει ἀφ’ οὗ ἐπλήγη ἡ πόλις, ἐν αὐτῇ ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ ἦλθεν ἐπ’ ἐμὲ ἡ χεὶρ τοῦ Κυρίου καὶ με ἤγαγεν ἐκεῖ. Ἰεζεκιὴλ 40:1.
passage unavailable
This passage is not yet available in .
passage unavailable
This passage is not yet available in .
Το θεμέλιο του ναού που ανοικοδομήθηκε μετά την αιχμαλωσία στη Βαβυλώνα ολοκληρώθηκε κατά την ιστορία του πρώτου διατάγματος και πριν από το δεύτερο διάταγμα. Ο ναός οικοδομήθηκε πλήρως κατά την ιστορία του δευτέρου διατάγματος. Με το τρίτο διάταγμα αποκαταστάθηκε η εθνική κυριαρχία στο κυριολεκτικό αρχαίο Ισραήλ. Ο William Miller αντιπροσώπευε τον πρώτο άγγελο που έφθασε το 1798 και ενδυναμώθηκε στις 11 Αυγούστου 1840. Ο δεύτερος άγγελος έφθασε αφού είχαν τεθεί τα θεμέλια, όπως αυτό παριστάνεται από το διάγραμμα του 1843, το οποίο δημοσιεύθηκε τον Μάιο του 1842. Κατά την πρώτη απογοήτευση του 1844, την άλφα απογοήτευση του 1844, έφθασαν ο δεύτερος άγγελος και επίσης ο καιρός της καθυστέρησης στην παραβολή των παρθένων, και όταν το μήνυμα του δευτέρου αγγέλου ενδυναμώθηκε στη συνάθροιση κατασκήνωσης του Exeter, ο ναός ολοκληρώθηκε. Έπειτα, κατά τη μεγάλη, ή ωμέγα απογοήτευση του 1844, ο Αγγελιαφόρος της Διαθήκης ήλθε αίφνης στον ναό Του, σε εκπλήρωση των δύο χιλιάδων τριακοσίων ετών που άρχισαν με το τρίτο διάταγμα και έληξαν με την άφιξη του τρίτου αγγέλου.
passage unavailable
This passage is not yet available in .
Ο Ιεζεκιήλ αποτελεί σύμβολο μέσα στην προφητική ιστορία που παριστάνεται στα γραπτά του. Ο Ιεζεκιήλ είναι παρών όταν οι είκοσι πέντε άνδρες προσκυνούν τον ήλιο στο τέλος του ογδόου κεφαλαίου. Είναι επίσης παρών στα επόμενα κεφάλαια, καθώς «η σφράγιση που ακολουθείται από τη σφαγή» επιφέρεται επί της Ιερουσαλήμ, την οποία η Ellen White ταυτοποιεί ως την Εκκλησία των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας. Στα πρώτα ένδεκα κεφάλαια, ο Ιεζεκιήλ εισάγεται στο επουράνιο αγιαστήριο για να λάβει τις οδηγίες του, όπως εκλήθησαν να πράξουν οι Μιλλερίτες το 1844, και όπως καλείται τώρα να πράξει το παρόν αυτό κίνημα.
Οὕτως ὁ Ἰεζεκιὴλ ἔσται εἰς ὑμᾶς σημεῖον· κατὰ πάντα ὅσα ἔπραξε θέλετε πράξει· καὶ ὅταν τοῦτο ἔλθῃ, θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεός. Ἰεζεκιήλ 24:24.
Ὅταν Τοῦτο Ἔλθῃ
Όταν φθάσουμε στο σημείο, κατά τις έσχατες ημέρες, όπου όσα απεικόνισε ο Ιεζεκιήλ επαναλαμβάνονται μέσα στον λαό του Θεού, τότε έχουμε φθάσει στο σημείο του Ιεζεκιήλ. Όταν γνωρίζετε ότι ο Ιεζεκιήλ αντιπροσωπεύει τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, και το γνωρίζετε σε τέτοιο βαθμό πίστεως και κατανοήσεως ώστε να κατέχετε την αγιασμένη προσδοκία ότι όλα όσα απεικονίζονται από τον Ιεζεκιήλ στα γραπτά του προτυπώνουν μία ιερή ακολουθία γεγονότων κατά τις έσχατες ημέρες, που αφορά τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες—όταν το γνωρίζετε αυτό, τότε «θέλετε γνωρίσει» ότι «ο Κύριος» είναι «Θεός».
Θα συνεχίσουμε αυτές τις σκέψεις στο επόμενο άρθρο.