In the book of Ezekiel, the ‘siege’ of Jerusalem is the ‘sign’ that is the test by which our eternal destiny will be decided, for it marks the formation of the image of the beast.
Στο βιβλίο του Ιεζεκιήλ, η «πολιορκία» της Ιερουσαλήμ είναι το «σημείο» που αποτελεί τη δοκιμασία με βάση την οποία θα κριθεί ο αιώνιος προορισμός μας, διότι σηματοδοτεί τον σχηματισμό της εικόνας του θηρίου.
“The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. …
«Ο Κύριος μού έδειξε καθαρά ότι η εικόνα του θηρίου θα σχηματισθεί πριν κλείσει η περίοδος της δοκιμασίας· διότι αυτή θα είναι η μεγάλη δοκιμασία για τον λαό του Θεού, μέσω της οποίας θα κριθεί η αιώνια μοίρα τους. …»
“This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.
«Αυτή είναι η δοκιμασία που πρέπει να αντιμετωπίσει ο λαός του Θεού προτού σφραγιστεί. Όλοι όσοι απέδειξαν την αφοσίωσή τους προς τον Θεό τηρώντας τον νόμο Του και αρνούμενοι να δεχθούν ένα νόθο σάββατο, θα παραταχθούν κάτω από το λάβαρο του Κυρίου Θεού Ιεχωβά και θα λάβουν τη σφραγίδα του ζώντος Θεού. Εκείνοι που εγκαταλείπουν την αλήθεια ουράνιας προελεύσεως και αποδέχονται το κυριακάτικο σάββατο, θα λάβουν το χάραγμα του θηρίου.» Manuscript Releases, τόμος 15, 15.
The Christians that fled Jerusalem at the ‘sign’ of Cestius, did so because they had been forewarned and recognized the ‘sign’ when it arrived. Recognizing the formation of the image of the beast is to recognize the “events,” “preparations” and “movements” that lead to the Sunday law. The prophetic elements that make up the ‘sign’ must be understood in advance of the sign. When Cestius began the siege it was too late to learn what the sign was.
Οι Χριστιανοί που έφυγαν από την Ιερουσαλήμ κατά το «σημείο» του Κέστιου, το έπραξαν επειδή είχαν προειδοποιηθεί εκ των προτέρων και αναγνώρισαν το «σημείο» όταν αυτό εμφανίσθηκε. Το να αναγνωρίζει κανείς τη διαμόρφωση της εικόνας του θηρίου σημαίνει να αναγνωρίζει τα «γεγονότα», τις «προετοιμασίες» και τις «κινήσεις» που οδηγούν στον νόμο της Κυριακής. Τα προφητικά στοιχεία που συνθέτουν το «σημείο» πρέπει να γίνουν κατανοητά πριν από την εμφάνιση του σημείου. Όταν ο Κέστιος άρχισε την πολιορκία, ήταν πλέον πολύ αργά για να μάθει κανείς ποιο ήταν το σημείο.
“Already preparations are advancing, and movements are in progress, which will result in making an image to the beast. Events will be brought about in the earth’s history that will fulfill the predictions of prophecy for these last days.” Review and Herald, April 23, 1889.
«Ήδη οι προετοιμασίες προχωρούν και κινήσεις βρίσκονται σε εξέλιξη, οι οποίες θα καταλήξουν στη δημιουργία μιας εικόνας προς το θηρίο. Γεγονότα θα λάβουν χώρα στην ιστορία της γης, τα οποία θα εκπληρώσουν τις προβλέψεις της προφητείας για αυτές τις έσχατες ημέρες.» Review and Herald, 23 Απριλίου, 1889.
Preparations, Movements and Events
Προετοιμασίες, Κινήσεις και Γεγονότα
The “preparations,” “movements” and “events” must be recognized in advance of the test.
Οι «προετοιμασίες», οι «κινήσεις» και τα «γεγονότα» πρέπει να αναγνωρισθούν εκ των προτέρων της δοκιμασίας.
“All that God has in prophetic history specified to be fulfilled in the past has been, and all that is yet to come in its order will be. Daniel, God’s prophet, stands in his place. John stands in his place. In the Revelation the Lion of the tribe of Judah has opened to the students of prophecy the book of Daniel, and thus is Daniel standing in his place. He bears his testimony, that which the Lord revealed to him in vision of the great and solemn events which we must know as we stand on the very threshold of their fulfillment.
«Όλα όσα ο Θεός έχει προσδιορίσει στην προφητική ιστορία να εκπληρωθούν στο παρελθόν έχουν εκπληρωθεί, και όλα όσα απομένουν ακόμη να έλθουν, κατά τη σειρά τους, θα εκπληρωθούν. Ο Δανιήλ, ο προφήτης του Θεού, στέκεται στη θέση του. Ο Ιωάννης στέκεται στη θέση του. Στην Αποκάλυψη ο Λέων της φυλής του Ιούδα έχει ανοίξει στους σπουδαστές της προφητείας το βιβλίο του Δανιήλ, και έτσι ο Δανιήλ στέκεται στη θέση του. Φέρει τη μαρτυρία του, εκείνο το οποίο ο Κύριος τού αποκάλυψε σε όραση σχετικά με τα μεγάλα και επίσημα γεγονότα τα οποία πρέπει να γνωρίζουμε, καθώς στεκόμαστε ακριβώς στο κατώφλι της εκπλήρωσής τους.»
“In history and prophecy the Word of God portrays the long continued conflict between truth and error. That conflict is yet in progress. Those things which have been, will be repeated.” Selected Messages, book 2, 109.
«Στην ιστορία και στην προφητεία ο Λόγος του Θεού παρουσιάζει τη μακρόχρονη σύγκρουση μεταξύ αλήθειας και πλάνης. Η σύγκρουση εκείνη εξακολουθεί ακόμη να βρίσκεται σε εξέλιξη. Εκείνα τα οποία έγιναν, θα επαναληφθούν». Selected Messages, βιβλίο 2, 109.
We “must know” “the great and solemn events as we stand on the very threshold of their fulfillment.” The threshold identifies our need to understand the events in advance of their fulfilment.
Πρέπει «να γνωρίζουμε» «τα μεγάλα και επίσημα γεγονότα, καθώς στεκόμαστε στο ίδιο το κατώφλι της εκπληρώσεώς τους». Το κατώφλι υποδηλώνει την ανάγκη μας να κατανοούμε τα γεγονότα πριν από την εκπλήρωσή τους.
“But the stern tracings of the prophetic pencil reveal a change in this peaceful scene. The beast with lamb-like horns speaks with the voice of a dragon, and ‘exerciseth all the power of the first beast before him.’ The spirit of persecution manifested by paganism and the papacy is again to be revealed. Prophecy declares that this power will say ‘to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast.’ [Revelation 13:14.] The image is made to the first or leopard-like beast, which is the one brought to view in the third angel’s message. By this first beast is represented the Roman Church, an ecclesiastical body clothed with civil power, having authority to punish all dissenters. The image to the beast represents another religious body clothed with similar power. The formation of this image is the work of that beast whose peaceful rise and mild professions render it so striking a symbol of the United States. Here is to be found an image of the papacy. When the churches of our land, uniting upon such points of faith as are held by them in common, shall influence the State to enforce their decrees and sustain their institutions, then will Protestant America have formed an image of the Roman hierarchy. Then the true church will be assailed by persecution, as were God’s ancient people. Almost every century furnishes examples of what bigotry and malice can do under a plea of serving God by protecting the rights of Church and State. Protestant churches that have followed in the steps of Rome by forming alliance with worldly powers have manifested a similar desire to restrict liberty of conscience. In the seventeenth century thousands of non-conformist ministers suffered under the rule of the Church of England. Persecution always follows religious favoritism on the part of secular governments.” Spirit of Prophecy, volume 4, 277.
«Αλλ’ αι αυστηραί γραμμαί του προφητικού κονδυλίου αποκαλύπτουν μεταβολήν εις την ειρηνικήν ταύτην σκηνήν. Το θηρίον με κέρατα όμοια με αρνίου λαλεί με φωνήν δράκοντος, και “ασκεί πάσαν την εξουσίαν του πρώτου θηρίου ενώπιον αυτού”. Το πνεύμα του διωγμού, το οποίον εφανερώθη διά του παγανισμού και του παπισμού, μέλλει πάλιν να αποκαλυφθή. Η προφητεία δηλοί ότι η δύναμις αύτη θα είπη “προς τους κατοικούντας επί της γης να κάμωσιν εικόνα εις το θηρίον”. [Αποκάλυψις 13:14.] Η εικόνα γίνεται προς το πρώτον ή παρδαλοειδές θηρίον, το οποίον είναι εκείνο που τίθεται εις θέαν εν τω αγγέλματι του τρίτου αγγέλου. Διά του πρώτου τούτου θηρίου παριστάνεται η Ρωμαϊκή Εκκλησία, εκκλησιαστικόν σώμα περιβεβλημένον με πολιτικήν εξουσίαν, έχον εξουσίαν να τιμωρή πάντας τους διαφωνούντας. Η εικόνα του θηρίου παριστάνει έτερον θρησκευτικόν σώμα περιβεβλημένον με παρομοίαν εξουσίαν. Ο σχηματισμός της εικόνος ταύτης είναι το έργον εκείνου του θηρίου, του οποίου η ειρηνική ανάδυσις και αι ήπιαι διακηρύξεις το καθιστώσιν τόσον εντυπωσιακόν σύμβολον των Ηνωμένων Πολιτειών. Εδώ ευρίσκεται εικόνα του παπισμού. Όταν αι εκκλησίαι της χώρας ημών, ενωμέναι επί τοιούτων σημείων πίστεως όσα παραδέχονται από κοινού, επηρεάσωσι το Κράτος ώστε να επιβάλη τα διατάγματά των και να υποστηρίξη τους θεσμούς των, τότε η Προτεσταντική Αμερική θα έχη σχηματίσει εικόνα της Ρωμαϊκής ιεραρχίας. Τότε η αληθής εκκλησία θα προσβληθή διά διωγμού, καθώς και ο αρχαίος λαός του Θεού. Σχεδόν έκαστος αιών παρέχει παραδείγματα του τι δύνανται να πράξωσιν η μισαλλοδοξία και η κακία υπό το πρόσχημα ότι υπηρετούν τον Θεόν διά της προστασίας των δικαιωμάτων Εκκλησίας και Κράτους. Αι Προτεσταντικαί εκκλησίαι, αίτινες ηκολούθησαν εις τα ίχνη της Ρώμης συνάπτουσαι συμμαχίαν με κοσμικάς δυνάμεις, εξεδήλωσαν παρομοίαν επιθυμίαν να περιορίσωσι την ελευθερίαν της συνειδήσεως. Κατά τον δέκατον έβδομον αιώνα χιλιάδες μη συμμορφούμενοι λειτουργοί υπέφεραν υπό την κυριαρχίαν της Εκκλησίας της Αγγλίας. Ο διωγμός ακολουθεί πάντοτε την ευμένειαν προς θρησκείαν εκ μέρους των κοσμικών κυβερνήσεων.» Spirit of Prophecy, volume 4, 277.
The formation of the image of the beast is accomplished first in the United States, and thereafter in the world.
Ο σχηματισμός της εικόνας του θηρίου συντελείται πρώτα στις Ηνωμένες Πολιτείες και κατόπιν στον κόσμο.
“Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.
«Ξένα έθνη θα ακολουθήσουν το παράδειγμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Μολονότι αυτή πρωτοστατεί, εντούτοις η ίδια κρίση θα επέλθει επί του λαού μας σε όλα τα μέρη του κόσμου.» Testimonies, τόμος 6, 395.
The Edict of Milan in 313 represents the starting of the formation, and also identifies the closed door for Seventh-day Adventists. Constantine of the west and Licinius of the east attached a treaty marriage to the Edict, when Constantine gave his half-sister Constantia to Licinius in the fourth treaty marriage represented in a prophetic line of the six treaty marriages within the prophetic history of Daniel eleven. The first two were associated with wars between the north and south, the next two were civil wars between east and west and the last two are symbolic marriages of the papal church power and state power.
Το Διάταγμα των Μεδιολάνων του 313 αντιπροσωπεύει την αφετηρία της διαμόρφωσης και επίσης προσδιορίζει την κλειστή θύρα για τους Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας. Ο Κωνσταντίνος της δύσεως και ο Λικίνιος της ανατολής προσάρτησαν στον Διάταγμα έναν συνθηκολογικό γάμο, όταν ο Κωνσταντίνος έδωσε την ετεροθαλή αδελφή του Κωνσταντία στον Λικίνιο, στον τέταρτο συνθηκολογικό γάμο που παριστάνεται σε μία προφητική γραμμή των έξι συνθηκολογικών γάμων εντός της προφητικής ιστορίας του Δανιήλ ένδεκα. Οι δύο πρώτοι συνδέονταν με πολέμους μεταξύ βορρά και νότου, οι επόμενοι δύο ήταν εμφύλιοι πόλεμοι μεταξύ ανατολής και δύσεως, και οι δύο τελευταίοι είναι συμβολικοί γάμοι της παπικής εκκλησιαστικής εξουσίας και της κρατικής εξουσίας.
Antiochus II Theos set aside his wife Laodice I to marry the Ptolemaic princess Berenice (daughter of Ptolemy II) around 252 BC. The treaty marriages of the Seleucid Empire were accomplished between the king of the north and the king of the south, whereas; the treaty marriage of 313 was between the emperor of the east and the emperor of the west.
Ο Αντίοχος Β΄ Θεός παραμέρισε τη σύζυγό του Λαοδίκη Α΄ για να νυμφευθεί την Πτολεμαία πριγκίπισσα Βερενίκη (θυγατέρα του Πτολεμαίου Β΄) περί το 252 π.Χ. Οι γάμοι συνθήκης της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών συνήφθησαν μεταξύ του βασιλέως του βορρά και του βασιλέως του νότου, ενώ ο γάμος συνθήκης του 313 συνήφθη μεταξύ του αυτοκράτορος της ανατολής και του αυτοκράτορος της δύσεως.
The treaty marriage of Antiochus II Theos in 252 BC, represented the beginning of the Seleucid Empire that reached its conclusion as an empire in the history represented in verses ten through sixteen of Daniel eleven. In the final history of the Seleucid empire another treaty marriage was accomplished by Antiochus III the Great, when he gave his daughter Cleopatra I Syra, (the very first Cleopatra of prophetic history) to Ptolemy V in 193 BC. At the time Ptolemy V was about 16 and Cleopatra I Syra about 10 years old. Their marriage was a diplomatic settlement after the fifth Syrian war. The alpha treaty marriage between the king of the north and south in Daniel eleven had marked the end of the second Syrian war.
Ο συνθηκολογικός γάμος του Αντιόχου Β΄ Θεού το 252 π.Χ. αντιπροσώπευσε την αρχή της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών, η οποία έφθασε στο τέλος της ως αυτοκρατορία μέσα στην ιστορία που παρουσιάζεται στα εδάφια δέκα έως δεκαέξι του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ. Στην τελική ιστορία της αυτοκρατορίας των Σελευκιδών πραγματοποιήθηκε άλλος ένας συνθηκολογικός γάμος από τον Αντίοχο Γ΄ τον Μέγα, όταν έδωσε την κόρη του, Κλεοπάτρα Α΄ Σύρα, (την πρώτη απολύτως Κλεοπάτρα της προφητικής ιστορίας) στον Πτολεμαίο Ε΄ το 193 π.Χ. Κατά τον χρόνο εκείνο ο Πτολεμαίος Ε΄ ήταν περίπου 16 ετών και η Κλεοπάτρα Α΄ Σύρα περίπου 10 ετών. Ο γάμος τους υπήρξε διπλωματικός διακανονισμός έπειτα από τον πέμπτο Συριακό πόλεμο. Ο άλφα συνθηκολογικός γάμος μεταξύ του βασιλέως του βορρά και του νότου στο ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ είχε σηματοδοτήσει το τέλος του δευτέρου Συριακού πολέμου.
The last Cleopatra of prophetic history interacted with both Julius Caesar and thereafter with Mark Antony. After the assassination of Julius Caesar in 44 BC the second Triumvirate was formed in 43 BC. Three men made up the triumvirate and after one of those three, Marcus Lepidus was forced out of the threefold union by Octavian, a power struggle between Mark Antony of the east and Octavian of the west ensued. At Brundisium, in 40 BC a treaty between the two eastern and western rivals was made. The treaty included the marriage between Octavian’s sister Octavia and Mark Antony. The treaty and accompanying marriage did not hold, and after Mark Antony became involved with Cleopatra, he divorced Octavia in 32 BC. At the battle of Actium in 31 BC, the empires of east and west were consolidated into one power, and Octavian thereafter became Augustus Caesar, the symbol of the height of Roman glory and power.
Η τελευταία Κλεοπάτρα της προφητικής ιστορίας ήλθε σε επαφή τόσο με τον Ιούλιο Καίσαρα όσο και, κατόπιν, με τον Μάρκο Αντώνιο. Μετά τη δολοφονία του Ιουλίου Καίσαρα το 44 π.Χ., σχηματίσθηκε η δεύτερη Τριανδρία το 43 π.Χ. Τρεις άνδρες αποτελούσαν την Τριανδρία, και αφού ένας από αυτούς τους τρεις, ο Μάρκος Αιμίλιος Λέπιδος, εξαναγκάσθηκε από τον Οκταβιανό να αποχωρήσει από την τριμερή ένωση, ακολούθησε αγώνας ισχύος μεταξύ του Μάρκου Αντωνίου της ανατολής και του Οκταβιανού της δύσεως. Στο Βρουνδήσιο, το 40 π.Χ., συνήφθη συνθήκη μεταξύ των δύο αντιπάλων της ανατολής και της δύσεως. Η συνθήκη περιλάμβανε τον γάμο της αδελφής του Οκταβιανού, Οκταβίας, με τον Μάρκο Αντώνιο. Η συνθήκη και ο συνοδευτικός γάμος δεν διατηρήθηκαν, και αφού ο Μάρκος Αντώνιος συνδέθηκε με την Κλεοπάτρα, χώρισε την Οκταβία το 32 π.Χ. Στη ναυμαχία του Ακτίου το 31 π.Χ., οι αυτοκρατορίες της ανατολής και της δύσεως ενοποιήθηκαν σε μία εξουσία, και ο Οκταβιανός κατόπιν έγινε Αύγουστος Καίσαρ, το σύμβολο του ύψιστου μεγαλείου και της ισχύος της Ρώμης.
Prophetically the first treaty marriage of Daniel eleven was between the kings of the north and south in an attempt to end hostilities between the two combatants who were struggling to re-establish the empire of Alexander the Great. That first treaty marriage between the Seleucids and the Ptolemy’s of Egypt was the alpha treaty marriage of the Seleucid and Ptolemaic kingdoms, which typified the omega treaty marriage between the same two powers. In the last or omega treaty marriage, the very first or alpha Cleopatra of Egyptian history became the prophetic link to the last, or omega Cleopatra; whose relationship with Mark Antony became the point of reference for the divorce of Octavia and Mark Antony. The divorce marked the renewed hostilities between Mark Antony of the east and Octavian of the west which ended at the battle of Actium in 31 BC.
Προφητικώς, ο πρώτος συνθηκολογικός γάμος του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ έλαβε χώρα μεταξύ των βασιλέων του βορρά και του νότου, ως απόπειρα τερματισμού των εχθροπραξιών μεταξύ των δύο αντιμαχομένων, οι οποίοι αγωνίζονταν να επανιδρύσουν την αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Εκείνος ο πρώτος συνθηκολογικός γάμος μεταξύ των Σελευκιδών και των Πτολεμαίων της Αιγύπτου υπήρξε ο άλφα συνθηκολογικός γάμος των Σελευκιδικού και Πτολεμαϊκού βασιλείων, ο οποίος προεικόνιζε τον ωμέγα συνθηκολογικό γάμο μεταξύ των αυτών δύο δυνάμεων. Στον τελευταίο, ή ωμέγα, συνθηκολογικό γάμο, η πρώτη, ή άλφα, Κλεοπάτρα της αιγυπτιακής ιστορίας έγινε ο προφητικός συνδετικός κρίκος προς την τελευταία, ή ωμέγα, Κλεοπάτρα, της οποίας η σχέση με τον Μάρκο Αντώνιο κατέστη το σημείο αναφοράς για το διαζύγιο της Οκταβίας και του Μάρκου Αντωνίου. Το διαζύγιο σηματοδότησε την ανανέωση των εχθροπραξιών μεταξύ του Μάρκου Αντωνίου της ανατολής και του Οκταβιανού της δύσεως, οι οποίες έληξαν στη ναυμαχία του Ακτίου το 31 π.Χ.
The treaty marriage of Brundisium in 40 BC was the alpha treaty marriage of the struggle between east and west, just as the treaty marriage of Laodice and Antiochus II Theo was the alpha of the struggle between north and south. The treaty marriage of 313 was the omega to the alpha treaty marriage of Mark Antony and Octavia, just as the treaty marriage between Ptolemy V and Cleopatra I Syra was the omega treaty marriage of the northern and southern kingdoms. The three treaty marriages that led to the omega treaty marriage of 313 all align, and provide three witnesses to the prophetic characteristics associated with the Edict of Milan. Together the four literal treaty marriages of east, west, north and south align with the two symbolic treaty marriages of the papacy.
Ο δυναστικός γάμος της συνθήκης του Βρουνδισίου το 40 π.Χ. υπήρξε ο άλφα δυναστικός γάμος της διαμάχης μεταξύ ανατολής και δύσεως, ακριβώς όπως ο δυναστικός γάμος της Λαοδίκης και του Αντιόχου Β΄ Θεού υπήρξε ο άλφα της διαμάχης μεταξύ βορρά και νότου. Ο δυναστικός γάμος του 313 υπήρξε το ωμέγα σε σχέση με τον άλφα δυναστικό γάμο του Μάρκου Αντωνίου και της Οκταβίας, ακριβώς όπως ο δυναστικός γάμος μεταξύ του Πτολεμαίου Ε΄ και της Κλεοπάτρας Α΄ Σύρας υπήρξε ο ωμέγα δυναστικός γάμος των βόρειων και νότιων βασιλείων. Οι τρεις δυναστικοί γάμοι που οδήγησαν στον ωμέγα δυναστικό γάμο του 313 ευθυγραμμίζονται όλοι και παρέχουν τρεις μάρτυρες για τα προφητικά χαρακτηριστικά που συνδέονται με το Διάταγμα των Μεδιολάνων. Μαζί, οι τέσσερις κυριολεκτικοί δυναστικοί γάμοι ανατολής, δύσεως, βορρά και νότου ευθυγραμμίζονται με τους δύο συμβολικούς δυναστικούς γάμους του παπισμού.
In 496, Clovis the king of the Franks was married to Clotilda. Clotilda was a Burgundian princess, the daughter of King Chilperic II of Burgundy. After her father and mother were murdered in a family power struggle, she lived under the protection of her uncle before being given in marriage to Clovis I, king of the Franks, in 493. She was a Catholic, that is, she held the Nicene/orthodox faith of the Roman Church. This set her apart from many other Germanic royal families of the time, who were Arian Christians. Her mother Caretena had been Catholic, and Clotilda was raised in that faith. She is remembered for persistently urging Clovis to abandon paganism and accept Catholic baptism, and thereafter his conversion in 496 is one of the most important events in the early history of France and of Western so-called Christianity.
Το 496, ο Κλόβις, βασιλιάς των Φράγκων, ήταν νυμφευμένος με την Κλοτίλδα. Η Κλοτίλδα ήταν Βουργουνδή πριγκίπισσα, θυγατέρα του βασιλιά Χιλπέριχου Β΄ της Βουργουνδίας. Αφού ο πατέρας και η μητέρα της δολοφονήθηκαν σε οικογενειακή διαμάχη για την εξουσία, έζησε υπό την προστασία του θείου της, προτού δοθεί σε γάμο στον Κλόβι Α΄, βασιλιά των Φράγκων, το 493. Ήταν καθολική, δηλαδή ασπαζόταν τη Νικαία/ορθόδοξη πίστη της Ρωμαϊκής Εκκλησίας. Αυτό την διέκρινε από πολλές άλλες γερμανικές βασιλικές οικογένειες της εποχής, οι οποίες ήταν Αρειανοί χριστιανοί. Η μητέρα της, η Καρετένα, ήταν καθολική, και η Κλοτίλδα ανατράφηκε σε αυτή την πίστη. Μνημονεύεται επειδή παρότρυνε επίμονα τον Κλόβι να εγκαταλείψει τον παγανισμό και να δεχθεί το καθολικό βάπτισμα, και έκτοτε η μεταστροφή του, το 496, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της πρώιμης ιστορίας της Γαλλίας και του λεγόμενου δυτικού Χριστιανισμού.
Clovis vowed that if he won the battle of Tolbiac he would convert to Clotilda’s Catholic faith and be baptized. The Alemanni king was killed, their army broke, and the Franks won. After the victory Clotilda arranged for Bishop Remigius of Reims to instruct Clovis, and he was baptized (traditionally on Christmas Day 496), along with several thousand of his warriors.
Ο Χλωδοβίκος υποσχέθηκε ότι, εάν κέρδιζε τη μάχη του Τολβιάκ, θα ασπαζόταν την Καθολική πίστη της Κλωτίλδης και θα βαπτιζόταν. Ο βασιλιάς των Αλαμαννών σκοτώθηκε, ο στρατός τους διαλύθηκε, και οι Φράγκοι νίκησαν. Μετά τη νίκη, η Κλωτίλδη φρόντισε ώστε ο επίσκοπος Ρεμίγιος της Ρενς να κατηχήσει τον Χλωδοβίκο, και εκείνος βαπτίσθηκε (κατά την παράδοση ανήμερα τα Χριστούγεννα του 496), μαζί με αρκετές χιλιάδες από τους πολεμιστές του.
Clovis was the king of the Franks, which in modern terms is the king of France. He became the first of the kings of Europe who would ultimately surrender their pagan religion and turn to Catholicism. For this reason, Clovis is considered the “eldest son of the Catholic church,” and France is called, “the eldest daughter of the Catholic church.” In 1980, when pope John Paul II visited France he asked, “France, eldest daughter of the Church, are you faithful to your baptism?”
Ο Κλόβις ήταν ο βασιλιάς των Φράγκων, πράγμα που με σύγχρονους όρους σημαίνει ο βασιλιάς της Γαλλίας. Έγινε ο πρώτος από τους βασιλείς της Ευρώπης που τελικώς θα εγκατέλειπαν την ειδωλολατρική τους θρησκεία και θα στρέφονταν στον Καθολικισμό. Για τον λόγο αυτό, ο Κλόβις θεωρείται ο «πρεσβύτερος υἱός της Καθολικής Εκκλησίας», και η Γαλλία αποκαλείται «η πρεσβυτέρα θυγάτηρ της Καθολικής Εκκλησίας». Το 1980, όταν ο πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ επισκέφθηκε τη Γαλλία, ρώτησε: «Γαλλία, πρεσβυτέρα θυγάτηρ της Εκκλησίας, είσαι πιστή στο βάπτισμά σου;»
Clovis' conversion to Nicene Catholicism identifies the start of a symbolic marriage procession that would lead to the symbolic treaty marriage of 538. The symbolic treaty marriage between Clovis and the whore who commits fornication with the kings of the earth was typified by the four previous treaty marriages in Daniel eleven. Clovis was the first European king to provide military and economic support for the Roman church and Clovis is therefore represented within the history in Daniel eleven.
Η μεταστροφή του Χλωδοβίκου στον Νικαϊκό Καθολικισμό σηματοδοτεί την έναρξη μιας συμβολικής γαμήλιας πομπής, η οποία θα οδηγούσε στον συμβολικό γάμο δια συνθήκης του 538. Ο συμβολικός γάμος δια συνθήκης μεταξύ του Χλωδοβίκου και της πόρνης, η οποία πορνεύει με τους βασιλείς της γης, προτυπώθηκε από τους τέσσερις προηγούμενους γάμους δια συνθήκης στο ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ. Ο Χλωδοβίκος υπήρξε ο πρώτος ευρωπαίος βασιλέας που παρείχε στρατιωτική και οικονομική υποστήριξη στη ρωμαϊκή εκκλησία, και ως εκ τούτου ο Χλωδοβίκος παριστάνεται μέσα στην ιστορία του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ.
And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. Daniel 11:31.
Καὶ βραχίονες θέλουσι σταθή εκ μέρους αυτού, και θέλουσι μιανεί το αγιαστήριον της δυνάμεως, και θέλουσι αφαιρέσει την καθημερινήν θυσίαν, και θέλουσι θέσει το βδέλυγμα της ερημώσεως. Δανιήλ 11:31.
Clovis in 496 marks the beginning of the European political structures to “stand up” to aid the papacy as it rose to power. It marks the beginning of a symbolic marriage procession. The “arms” of the verse would also pollute the “sanctuary of strength,” which for both pagan and papal Rome is the city of Rome.
Ο Κλόβις, το 496, σηματοδοτεί την αρχή των ευρωπαϊκών πολιτικών δομών που «εγείρονται» για να βοηθήσουν τον παπισμό καθώς αυτός ανέρχεται στην εξουσία. Σηματοδοτεί την έναρξη μιας συμβολικής γαμήλιας πομπής. Οι «βραχίονες» του εδαφίου θα βεβήλωναν επίσης το «οχυρό του αγιαστηρίου», το οποίο, τόσο για την παγανιστική όσο και για την παπική Ρώμη, είναι η πόλη της Ρώμης.
Two Sanctuary's
Δύο Αγιαστήρια
There are two different Hebrew words in the book of Daniel that are translated as “sanctuary.” The Hebrew words ‘miqdash’ and ‘qodesh’ are both translated as “sanctuary,” but qodesh can only represent a holy entity, whereas miqdash can represent either a holy or unholy sanctuary—as determined by context.
Υπάρχουν δύο διαφορετικές εβραϊκές λέξεις στο βιβλίο του Δανιήλ που μεταφράζονται ως «αγιαστήριο». Οι εβραϊκές λέξεις «miqdash» και «qodesh» αποδίδονται και οι δύο ως «αγιαστήριο», αλλά το qodesh μπορεί να δηλώνει μόνον μία άγια οντότητα, ενώ το miqdash μπορεί να δηλώνει είτε άγιο είτε ακάθαρτο αγιαστήριο—όπως καθορίζεται από τα συμφραζόμενα.
The “sanctuary of strength” in verse thirty-one is ‘miqdash’ and represents the sanctuary of Rome’s strength, which for both pagan and papal Rome was the city of Rome. From the battle of Actium, when Octavian united the empire, pagan Rome was invincible for three hundred and sixty years (a time) in fulfilment of verse twenty-four of Daniel eleven.
Το «ἁγιαστήριον τῆς ἰσχύος» στο τριακοστό πρώτο εδάφιο είναι το ‘miqdash’ και αντιπροσωπεύει το αγιαστήριο της ισχύος της Ρώμης, το οποίο, τόσο για την ειδωλολατρική όσο και για την παπική Ρώμη, ήταν η πόλη της Ρώμης. Από τη μάχη του Ακτίου, όταν ο Οκταβιανός ένωσε την αυτοκρατορία, η ειδωλολατρική Ρώμη ήταν αήττητη επί τριακόσια εξήντα έτη (έναν καιρόν), σε εκπλήρωση του εδαφίου εικοσιτέσσερα του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ.
He shall enter peaceably even upon the fattest places of the province; and he shall do that which his fathers have not done, nor his fathers’ fathers; he shall scatter among them the prey, and spoil, and riches: yea, and he shall forecast his devices against the strong holds, even for a time. Daniel 11:24.
Θα εισέλθει ειρηνικώς ακόμη και στους πλέον εύφορους τόπους της επαρχίας· και θα πράξει εκείνο το οποίο δεν έπραξαν ούτε οι πατέρες του ούτε οι πατέρες των πατέρων του· θα διασκορπίσει μεταξύ αυτών λάφυρα και διαρπαγή και πλούτη· ναι, και θα επινοήσει τα σχέδιά του εναντίον των οχυρωμάτων, έστω και για καιρό. Δανιήλ 11:24.
When pagan Rome ruled from the city of Rome it was invincible, but when Constantine moved the capital to Constantinople in 330, the “time” of verse twenty-four was fulfilled. When the last of the three horns (the Goths) of Daniel seven were driven out of the city, papal Rome prophetically took the throne as the fifth kingdom of Bible prophecy in 538. The Goths had besieged Rome, but ultimately retreated as Belsarius, general for Justinian secured the city. The Roman church then ruled supremely for twelve hundred and sixty years until Napoleon had the pope removed and put in exile in 1798.
Όταν η ειδωλολατρική Ρώμη κυβερνούσε από την πόλη της Ρώμης, ήταν ανίκητη· αλλά όταν ο Κωνσταντίνος μετέφερε την πρωτεύουσα στην Κωνσταντινούπολη το 330, εκπληρώθηκε ο «καιρός» του εδαφίου είκοσι τέσσερα. Όταν το τελευταίο από τα τρία κέρατα (οι Γότθοι) του Δανιήλ επτά εκδιώχθηκε από την πόλη, η παπική Ρώμη έλαβε προφητικώς τον θρόνο ως η πέμπτη βασιλεία της βιβλικής προφητείας το 538. Οι Γότθοι είχαν πολιορκήσει τη Ρώμη, αλλά τελικώς υποχώρησαν, καθώς ο Βελισάριος, στρατηγός του Ιουστινιανού, εξασφάλισε την πόλη. Έπειτα η Ρωμαϊκή εκκλησία κυβέρνησε υπέρτατα επί χίλια διακόσια εξήντα έτη, έως ότου ο Ναπολέων απομάκρυνε τον πάπα και τον έθεσε σε εξορία το 1798.
Rome, “the sanctuary of strength” was “polluted,” (polluted, meaning ‘wounded or dissolved’), through the “arms” from the ongoing warfare against the city, represented primarily by the first four trumpets of Revelation chapter eight.
Η Ρώμη, «το αγίασμα της ισχύος», «βεβηλώθηκε» (βεβηλώθηκε, δηλαδή «πληγώθηκε ή διαλύθηκε»), μέσω των «βραχιόνων» που προήλθαν από τον συνεχιζόμενο πόλεμο εναντίον της πόλεως, ο οποίος παριστάνεται πρωτίστως από τις τέσσερις πρώτες σάλπιγγες του ογδόου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως.
The history that ensued from 496 onward would see the city of Rome polluted as it changed from the power and glory of the Roman empire unto the power and glory of the Roman Catholic empire. Those arms would take away the religion of paganism, represented by the word “daily” in the passage, as they accepted the religion of Nicene Catholicism.
Η ιστορία που ακολούθησε από το 496 και εξής θα έβλεπε την πόλη της Ρώμης να μολύνεται, καθώς μεταβαλλόταν από τη δύναμη και τη δόξα της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στη δύναμη και τη δόξα της Ρωμαιοκαθολικής αυτοκρατορίας. Εκείνοι οι βραχίονες θα αφαιρούσαν τη θρησκεία του παγανισμού, η οποία παριστάνεται στο χωρίο με τη λέξη «διαπαντός», καθώς δέχονταν τη θρησκεία του Νικαϊκού Καθολικισμού.
At the battle of Vouillé, Clovis defeated the Arian Visigoths under Alaric II and took Aquitaine. In the aftermath of the victory, in 508, the Eastern emperor Anastasius I (in Constantinople) honored Clovis for his victory over the Visigoths. Gregory of Tours says that Anastasius sent Clovis' official papers making him consul. At Tours, in Saint Martin’s church, Clovis put on a purple tunic and cloak, set a diadem on his head, rode out, and scattered gold and silver to the crowd. Gregory says that from that day he was hailed as consul and recognized by the Roman emperor that Clovis was a legitimate Christian king in the west. He was rewarded for breaking the Arian Visigoths, whom Constantinople also opposed. 508 is the year the emperor in the East publicly honored the Catholic Frankish king—church, victory, and Roman legitimacy in one scene. 508 is the year the Frankish Catholic kingdom stood as the dominant Catholic power in Gaul after breaking Arian Visigoth’s rule. Clovis is the first major barbarian king to fight for Nicene Catholicism against Arian kingdoms, and thus the prototype of the French role as “eldest daughter of the Church.” Clovis represents the period of 496 unto 508 and is the alpha symbol of the symbolic marriage treaty. The thirty years from 508 unto 538 are represented by Justinian who is the omega symbol of the procession.
Στη μάχη του Βουιγέ, ο Χλωδοβίκος νίκησε τους Αρειανούς Βησιγότθους υπό τον Αλάριχο Β΄ και κατέλαβε την Ακουιτανία. Στον απόηχο της νίκης, το 508, ο ανατολικός αυτοκράτορας Αναστάσιος Α΄ (στην Κωνσταντινούπολη) τίμησε τον Χλωδοβίκο για τη νίκη του επί των Βησιγότθων. Ο Γρηγόριος της Τουρ λέγει ότι ο Αναστάσιος απέστειλε στον Χλωδοβίκο τα επίσημα έγγραφά του, αναγορεύοντάς τον ύπατο. Στην Τουρ, στον ναό του Αγίου Μαρτίνου, ο Χλωδοβίκος ενδύθηκε πορφυρό χιτώνα και μανδύα, έθεσε διάδημα στην κεφαλή του, εξήλθε έφιππος και σκόρπισε χρυσό και άργυρο στο πλήθος. Ο Γρηγόριος λέγει ότι από εκείνη την ημέρα τον επευφημούσαν ως ύπατο και ότι ο ρωμαίος αυτοκράτορας αναγνώρισε πως ο Χλωδοβίκος ήταν νόμιμος χριστιανός βασιλεύς στη Δύση. Ανταμείφθηκε επειδή συνέτριψε τους Αρειανούς Βησιγότθους, τους οποίους επίσης αντιμαχόταν και η Κωνσταντινούπολη. Το 508 είναι το έτος κατά το οποίο ο αυτοκράτορας στην Ανατολή τίμησε δημοσίως τον Καθολικό Φράγκο βασιλέα—εκκλησία, νίκη και ρωμαϊκή νομιμότητα σε μία σκηνή. Το 508 είναι το έτος κατά το οποίο το Καθολικό Φραγκικό βασίλειο στάθηκε ως η κυρίαρχη Καθολική δύναμη στη Γαλατία, αφού κατέλυσε την εξουσία των Αρειανών Βησιγότθων. Ο Χλωδοβίκος είναι ο πρώτος μεγάλος βάρβαρος βασιλεύς που πολέμησε υπέρ του Νικαϊκού Καθολικισμού εναντίον των Αρειανικών βασιλείων, και έτσι αποτελεί το πρότυπο του γαλλικού ρόλου ως «πρεσβυτέρας θυγατρός της Εκκλησίας». Ο Χλωδοβίκος αντιπροσωπεύει την περίοδο από το 496 έως το 508 και είναι το άλφα σύμβολο της συμβολικής συνθήκης γάμου. Τα τριάντα έτη από το 508 έως το 538 αντιπροσωπεύονται από τον Ιουστινιανό, ο οποίος είναι το ωμέγα σύμβολο της πομπής.
In 538, the “arms” placed the papal power on the throne of the earth for 1260 years. It was then that the symbolic treaty marriage was consummated at the conclusion of the marriage procession that had begun in 496. In 1798, the treaty marriage that had begun between the pope of Rome and Clovis of France, was disannulled when Napoleon of France divorced the papal power by having his general take the pope captive.
Το 538, οι «βραχίονες» τοποθέτησαν την παπική εξουσία στον θρόνο της γης επί 1260 έτη. Τότε ήταν που ο συμβολικός γάμος της συνθήκης ολοκληρώθηκε με τη σύναψή του, κατά την κατάληξη της γαμήλιας πομπής που είχε αρχίσει το 496. Το 1798, ο γάμος της συνθήκης που είχε αρχίσει μεταξύ του πάπα της Ρώμης και του Χλωδοβίκου της Γαλλίας ακυρώθηκε, όταν ο Ναπολέων της Γαλλίας χώρισε την παπική εξουσία, βάζοντας τον στρατηγό του να συλλάβει τον πάπα.
The alpha symbolic papal treaty marriage, which had begun its marriage procession in 496, was consummated at the Sunday law in 538, and it was thereafter disannulled in 1798, just as was every other treaty marriage of Daniel eleven. Revelation adds to the papal marital relationship between the kings of Europe and popes of Catholicism, for the dragon of Revelation twelve is both Satan and pagan Rome’s kings.
Ο αλφα συμβολικός παπικός συμβατικός γάμος, ο οποίος είχε αρχίσει τη γαμήλια πομπή του το 496, ολοκληρώθηκε με τον νόμο της Κυριακής το 538, και κατόπιν ακυρώθηκε το 1798, ακριβώς όπως και κάθε άλλος συμβατικός γάμος του Δανιήλ ένδεκα. Η Αποκάλυψη προσθέτει στην παπική συζυγική σχέση μεταξύ των βασιλέων της Ευρώπης και των παπών του Καθολικισμού, διότι ο δράκων της Αποκαλύψεως δώδεκα είναι τόσο ο Σατανάς όσο και οι βασιλείς της παγανιστικής Ρώμης.
“Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.” The Great Controversy, 439.
«Έτσι, ενώ ο δράκων, πρωτίστως, αντιπροσωπεύει τον Σατανά, είναι, κατά δευτερεύουσα έννοια, σύμβολο της παγανιστικής Ρώμης.» Η Μεγάλη Διαμάχη, 439.
In Revelation John informs us of three things the kings (the dragon) gave to the sea beast of Catholicism.
Στην Αποκάλυψη ο Ιωάννης μάς πληροφορεί για τρία πράγματα που οι βασιλείς (ο δράκων) έδωσαν στο θηρίο της θάλασσας του Καθολικισμού.
And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. Revelation 13:2.
Και το θηρίον, το οποίον είδον, ήτο όμοιον με πάρδαλιν, και οι πόδες αυτού ως πόδες άρκτου, και το στόμα αυτού ως στόμα λέοντος· και ο δράκων έδωκεν εις αυτό την δύναμιν αυτού, και τον θρόνον αυτού, και εξουσίαν μεγάλην. Αποκάλυψις 13:2.
In 496, the kings of Europe began providing the papal beast their “power” as represented by their military might and economic support. They had moved the capital of their empire to Constantinople in 330, leaving the city of Rome as the “seat” of the papal authority. The “arms” thereafter identified the papal church as the head of all churches in 533 with the decree of Justinian. The decree included the use of their military might to persecute those who the papacy identified as heretics, thus placing their civil “authority” into the hands of the popes.
Το 496, οι βασιλείς της Ευρώπης άρχισαν να παρέχουν στο παπικό θηρίο τη «δύναμή» τους, όπως αυτή εκπροσωπείτο από τη στρατιωτική τους ισχύ και την οικονομική τους υποστήριξη. Είχαν μεταφέρει την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας τους στην Κωνσταντινούπολη το 330, αφήνοντας την πόλη της Ρώμης ως την «έδρα» της παπικής εξουσίας. Κατόπιν, οι «βραχίονες» προσδιόρισαν την παπική εκκλησία ως την κεφαλή όλων των εκκλησιών το 533 με το διάταγμα του Ιουστινιανού. Το διάταγμα περιλάμβανε τη χρήση της στρατιωτικής τους ισχύος για τον διωγμό εκείνων τους οποίους ο παπισμός χαρακτήριζε ως αιρετικούς, θέτοντας έτσι την πολιτική τους «εξουσία» στα χέρια των παπών.
The alpha treaty marriage between the papacy and the kings of Europe began with Clovis in 496. By 508, paganism, the legal religion of the realm was set aside for the religion of Nicene Catholicism. In 533, Justinian identified the papacy as the head of all churches, and surrendered the legal authority of their respective thrones unto the papal power.
Ο άλφα συνθηκολογημένος γάμος μεταξύ του παπισμού και των βασιλέων της Ευρώπης άρχισε με τον Κλόβι το 496. Έως το 508, ο παγανισμός, η νόμιμη θρησκεία του βασιλείου, παραμερίστηκε υπέρ της θρησκείας του Νικαϊκού Καθολικισμού. Το 533, ο Ιουστινιανός αναγνώρισε τον παπισμό ως την κεφαλή όλων των εκκλησιών και παρέδωσε τη νόμιμη εξουσία των αντίστοιχων θρόνων τους στην παπική εξουσία.
The Alpha and Omega Seat
Ο Θρόνος του Άλφα και του Ωμέγα
In 330, the city of Rome was left in the hands of the Roman church where she would be seated until she is destroyed in the lake of fire at Christ’s second coming. In 538, she was officially seated again upon the papal throne, thus identifying the history of 330 unto 538 as a prophetic period that begins with an alpha seat and ends with an omega seat. The period represents the ending of the fourth kingdom of Bible prophecy (Pergamos) as a progressive demise beginning in 330 and ending in 538 with the arrival of Thyatira. Both western and eastern Rome continued the slow dissolution beyond 538, but the period began with giving the seat, representing the city of Rome to the papacy in 330, until the seat became not simply a throne over the city, but over the kingdom represented by the city in 538.
Το 330, η πόλη της Ρώμης αφέθηκε στα χέρια της ρωμαϊκής εκκλησίας, όπου θα παραμείνει εγκατεστημένη έως ότου καταστραφεί στη λίμνη του πυρός κατά τη δευτέρα παρουσία του Χριστού. Το 538, εγκαταστάθηκε εκ νέου επισήμως επάνω στον παπικό θρόνο, προσδιορίζοντας έτσι την ιστορία από το 330 έως το 538 ως μια προφητική περίοδο που αρχίζει με ένα άλφα κάθισμα και τελειώνει με ένα ωμέγα κάθισμα. Η περίοδος αυτή αντιπροσωπεύει το τέλος του τετάρτου βασιλείου της βιβλικής προφητείας (Πέργαμος) ως μια προοδευτική παρακμή που αρχίζει το 330 και τελειώνει το 538 με την έλευση των Θυατείρων. Τόσο η δυτική όσο και η ανατολική Ρώμη συνέχισαν τη βραδεία διάλυση πέραν του 538, αλλά η περίοδος άρχισε με την παραχώρηση του καθίσματος, το οποίο αντιπροσώπευε την πόλη της Ρώμης, στην παποσύνη το 330, έως ότου το κάθισμα κατέστη όχι απλώς θρόνος επάνω στην πόλη, αλλά επάνω στο βασίλειο που αντιπροσωπευόταν από την πόλη το 538.
330 to 538 is a specific prophetic period that defines the ‘eight’ waymarks of the papacy’s empowerment. Those eight steps are repeated in the healing of the papacy’s deadly wound at the soon-coming Sunday law.
Το 330 έως το 538 είναι μία συγκεκριμένη προφητική περίοδος που καθορίζει τα «οκτώ» ορόσημα της ενδυνάμωσης του παπισμού. Αυτά τα οκτώ βήματα επαναλαμβάνονται κατά τη θεραπεία της θανατηφόρου πληγής του παπισμού στον προσεχώς ερχόμενο νόμο της Κυριακής.
The first of the eight steps was the giving of the city of Rome to the papal power, and the eighth step was the giving of the city as the throne of the fifth kingdom of Bible prophecy. This identifies 538 as the seat, and as ‘the eighth step, that is of the previous seven steps.’ The first step was the giving of the seat and the eighth step was the giving of the seat; thus, the first step in 330 is the alpha and 538 is the omega. Two seats, three horns removed, the daily taken away, Clovis’ conversion and Justinian’s decree equal eight total steps that identify the marriage procession, and ultimately the marriage.
Το πρώτο από τα οκτώ βήματα ήταν η παράδοση της πόλεως της Ρώμης στην παπική εξουσία, και το όγδοο βήμα ήταν η παράδοση της πόλεως ως θρόνου της πέμπτης βασιλείας της βιβλικής προφητείας. Αυτό ταυτοποιεί το 538 ως την έδρα, και ως «το όγδοο βήμα, το οποίο είναι εκ των προηγουμένων επτά βημάτων». Το πρώτο βήμα ήταν η παράδοση της έδρας και το όγδοο βήμα ήταν η παράδοση της έδρας· έτσι, το πρώτο βήμα το 330 είναι το άλφα και το 538 είναι το ωμέγα. Δύο έδρες, τρία κέρατα εκριζωμένα, η παντοτινή θυσία αφηρημένη, η μεταστροφή του Κλόβιδος και το διάταγμα του Ιουστινιανού συνιστούν συνολικώς οκτώ βήματα που ταυτοποιούν τη γαμήλια πομπή, και τελικώς τον γάμο.
In 1798, France, the power who had represented the ten European kings, who placed the papacy on the throne in 538, removed the papacy from that very throne. The alpha treaty marriage represented in the history of 538 unto 1798 typifies the omega treaty marriage of the papal power with the ten kings of Revelation seventeen. The marriage procession from 496 unto 538 typifies eight steps that align with the last eight presidents of the United States. Clovis and France are symbols of the ten European kings. They represent the United States who will become the premier king of Revelation seventeen’s ten kings at the soon-coming Sunday law.
Το 1798, η Γαλλία, η δύναμη που είχε εκπροσωπήσει τους δέκα ευρωπαίους βασιλείς, η οποία το 538 είχε τοποθετήσει τον παπισμό στον θρόνο, απομάκρυνε τον παπισμό από αυτόν ακριβώς τον θρόνο. Ο άλφα συνθηκικός γάμος που παριστάνεται στην ιστορία από το 538 έως το 1798 προτυπώνει τον ωμέγα συνθηκικό γάμο της παπικής εξουσίας με τους δέκα βασιλείς της Αποκάλυψης δεκαεπτά. Η γαμήλια πομπή από το 496 έως το 538 προτυπώνει οκτώ βήματα που ευθυγραμμίζονται με τους τελευταίους οκτώ προέδρους των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Χλωδοβίκος και η Γαλλία είναι σύμβολα των δέκα ευρωπαίων βασιλέων. Εκπροσωπούν τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες θα καταστούν ο εξέχων βασιλεύς των δέκα βασιλέων της Αποκάλυψης δεκαεπτά κατά τον προσεχή νόμο της Κυριακής.
The five previous treaty marriages of Daniel eleven align with the sixth and final treaty marriage of the latter days. The alpha and omega treaty marriages of north and south identify the bride from the south as the alpha and the omega is a bride from the north. In the treaty marriages of pagan Rome, the alpha bride from the east was given to the west, and the omega of 313 was a bride from the west. Those four marriages are prophetically linked together by Cleopatra the first and Cleopatra the last. The symbolic treaty marriage of papal Rome represented the groom as the premier king of a prophetic confederacy of ten kings joining with their bride—the scarlet woman of Rome. The divorce was carried out by the premier king of the ten kings in 1798.
Οι πέντε προηγούμενοι γάμοι συνθήκης του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ αντιστοιχούν προς τον έκτο και τελικό γάμο συνθήκης των εσχάτων ημερών. Οι άλφα και ωμέγα γάμοι συνθήκης του βορρά και του νότου ταυτοποιούν τη νύμφη από τον νότο ως το άλφα, ενώ το ωμέγα είναι νύμφη από τον βορρά. Στους γάμους συνθήκης της ειδωλολατρικής Ρώμης, η άλφα νύμφη από την ανατολή δόθηκε στη δύση, και το ωμέγα του 313 ήταν νύμφη από τη δύση. Οι τέσσερις αυτοί γάμοι συνδέονται προφητικώς μεταξύ τους μέσω της Κλεοπάτρας της πρώτης και της Κλεοπάτρας της τελευταίας. Ο συμβολικός γάμος συνθήκης της παπικής Ρώμης παρίστανε τον νυμφίο ως τον πρωτεύοντα βασιλέα μιας προφητικής συνομοσπονδίας δέκα βασιλέων, οι οποίοι ενώνονταν με τη νύμφη τους — την κόκκινη γυναίκα της Ρώμης. Το διαζύγιο εκτελέσθηκε από τον πρωτεύοντα βασιλέα των δέκα βασιλέων το 1798.
The treaty marriage of 313 represents the final treaty marriage of the papal power with the United States—the premier king of Revelation seventeen’s ten kings; a two horned power that is typified by the two horned power of France. The history that began with Clovis in 496 and ultimately led to the decree of Justinian in 533 and the enthronement of the papacy in 538, represents the history of 1989 unto the Sunday law.
Ο γάμος της συνθήκης του 313 αντιπροσωπεύει τον τελικό γάμο της συνθήκης της παπικής εξουσίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες—τον εξέχοντα βασιλέα των δέκα βασιλέων του δέκατου εβδόμου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως· μια εξουσία με δύο κέρατα, η οποία προτυπώνεται από την εξουσία με δύο κέρατα της Γαλλίας. Η ιστορία που άρχισε με τον Χλωδοβίχο το 496 και τελικώς οδήγησε στο διάταγμα του Ιουστινιανού το 533 και στην ενθρόνιση του παπισμού το 538, αντιπροσωπεύει την ιστορία από το 1989 έως τον νόμο της Κυριακής.
We will continue these things in the next article.
Θα συνεχίσουμε αυτά τα ζητήματα στο επόμενο άρθρο.