Η Κρυμμένη Ιστορία του Σαράντα Εδαφίου - Αριθμός Τριάντα Ένα

«Αυτός ο συμβιβασμός μεταξύ παγανισμού και Χριστιανισμού είχε ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη του “ανθρώπου της αμαρτίας”, ο οποίος είχε προειπωθεί στην προφητεία ότι θα εναντιωνόταν στον Θεό και θα υψωνόταν υπεράνω Αυτού. Εκείνο το γιγάντιο σύστημα ψευδούς θρησκείας είναι αριστούργημα της δύναμης του Σατανά — μνημείο των προσπαθειών του να καθίσει επάνω στον θρόνο, ώστε να κυβερνήσει τη γη σύμφωνα με το θέλημά του.» The Great Controversy, 50.

«Εκείνοι που συγχέονται στην κατανόηση του λόγου, που αδυνατούν να διακρίνουν τη σημασία του αντιχρίστου, ασφαλώς θα τοποθετηθούν στο πλευρό του αντιχρίστου. Δεν υπάρχει τώρα καιρός για να αφομοιωθούμε με τον κόσμο.» Kress Collection, 105.

Δύνανται δύο να περιπατώσιν ομού, εάν δεν είναι σύμφωνοι; Αμώς 3:3.

«Στα κινήματα που βρίσκονται τώρα σε εξέλιξη στις Ηνωμένες Πολιτείες, για να εξασφαλιστεί για τους θεσμούς και τις πρακτικές της εκκλησίας η υποστήριξη του κράτους, οι Προτεστάντες ακολουθούν τα βήματα των παπιστών. Και ακόμη περισσότερο, ανοίγουν την πόρτα ώστε ο Παπισμός να ανακτήσει στην Προτεσταντική Αμερική την υπεροχή την οποία έχει χάσει στον Παλαιό Κόσμο». The Great Controversy, 573.

Καὶ συ, Ἔσδρα, κατὰ τὴ σοφία τοῦ Θεοῦ σου, ἥτις εἶναι ἐν τῇ χειρί σου, κατάστησον ἄρχοντας καὶ κριτάς, οἵτινες νὰ κρίνωσι πάντα τὸν λαὸν τὸν πέραν τοῦ ποταμοῦ, πάντας τοὺς γινώσκοντας τοὺς νόμους τοῦ Θεοῦ σου· καὶ διδάσκετε τοὺς μὴ γνωρίζοντας αὐτούς. Καὶ ὅστις δὲν θέλει πράξει τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ σου καὶ τὸν νόμον τοῦ βασιλέως, ἀς ἐκτελεσθῇ ταχέως κρίσις ἐπ’ αὐτόν, εἴτε εἰς θάνατον, εἴτε εἰς ἐξορίαν, εἴτε εἰς δήμευσιν ὑπαρχόντων, εἴτε εἰς φυλάκισιν. Ἔσδρας 7:25, 26.

Και είπε προς τον Άβραμ, Γνώριζε μετά βεβαιότητος ότι το σπέρμα σου θα είναι ξένο σε γη που δεν θα είναι δική τους, και θα υπηρετήσουν αυτούς· και εκείνοι θα τους καταθλίψουν τετρακόσια έτη· αλλά και το έθνος εκείνο, το οποίο θα υπηρετήσουν, εγώ θα κρίνω· και έπειτα θα εξέλθουν με μεγάλη περιουσία. Γένεσις 15:13, 14.

Και εάν δεν εξαγορασθεί εντός αυτών των ετών, τότε θέλει εξέλθει κατά το έτος του ιωβηλαίου, αυτός και τα τέκνα αυτού μετ’ αυτού. Διότι εις εμέ οι υιοί Ισραήλ είναι δούλοι· δούλοι μου είναι, τους οποίους εξήγαγον εκ γης Αιγύπτου· εγώ είμαι Κύριος ο Θεός σας. Λευιτικόν 25:54, 55.

Η ανατροφή τοῦ νεαροῦ βασιλέως τῆς Αἰγύπτου ἐνεπιστεύθη ὑπὸ τῆς Ῥωμαϊκῆς Συγκλήτου εἰς τὸν Μ. Αἰμίλιον Λέπιδον, ὅστις διώρισε τὸν Ἀριστομένην, παλαιὸν καὶ ἔμπειρον ὑπουργὸν ἐκείνης τῆς αὐλῆς, κηδεμόνα αὐτοῦ. Ἡ πρώτη αὐτοῦ πράξις ἦτο νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἀπόκρουσιν τῆς ἀπειλουμένης εἰσβολῆς τῶν δύο συμμαχησάντων βασιλέων, Φιλίππου καὶ Ἀντιόχου.

Πρὸς τοῦτο τὸν σκοπὸν ἀπέστειλε τὸν Σκόπαν, ἐπιφανῆ στρατηγὸ τῆς Αἰτωλίας, ὅστις τότε ὑπηρέτει τοὺς Αἰγυπτίους, εἰς τὴν πατρίδα αὐτοῦ, ἵνα στρατολογήσῃ ἐνισχύσεις διὰ τὸν στρατόν. Ἀφοῦ δὲ συνεκρότησε στρατόν, εἰσέβαλεν εἰς τὴν Παλαιστίνην καὶ τὴν Κοίλην Συρίαν (ἐπειδὴ ὁ Ἀντίοχος ἦτο ἀπασχολημένος εἰς πόλεμον μετὰ τοῦ Ἀττάλου ἐν τῇ Μικρᾷ Ἀσίᾳ), καὶ ὑπέταξεν ὅλην τὴν Ἰουδαίαν εἰς τὴν ἐξουσίαν τῆς Αἰγύπτου.

«Έτσι τα πράγματα οδηγήθηκαν σε μια κατάσταση κατάλληλη για την εκπλήρωση του εδαφίου που βρίσκεται ενώπιόν μας. Διότι ο Αντίοχος, παύοντας τον πόλεμό του με τον Άτταλο κατόπιν επιταγής των Ρωμαίων, έλαβε χωρίς καθυστέρηση μέτρα για την ανάκτηση της Παλαιστίνης και της Κοίλης Συρίας από τα χέρια των Αιγυπτίων. Ο Σκόπας στάλθηκε για να του αντιταχθεί. Κοντά στις πηγές του Ιορδάνη, οι δύο στρατοί συναντήθηκαν. [Πάνειον] Ο Σκόπας ηττήθηκε, καταδιώχθηκε έως τη Σιδώνα, και εκεί πολιορκήθηκε στενά. Τρεις από τους ικανότερους στρατηγούς της Αιγύπτου, με τις εκλεκτότερες δυνάμεις τους, στάλθηκαν για να λύσουν την πολιορκία, αλλά χωρίς επιτυχία. Τελικά ο Σκόπας, αντικρίζοντας, στο αποσκελετωμένο και άπιαστο φάσμα της πείνας, έναν εχθρό με τον οποίο αδυνατούσε να αναμετρηθεί, εξαναγκάστηκε να παραδοθεί με τους ατιμωτικούς όρους της διατήρησης μόνον της ζωής· κατόπιν τούτου, αυτός και οι δέκα χιλιάδες άνδρες του αφέθηκαν να αναχωρήσουν, απογυμνωμένοι και γυμνοί. Εδώ ήταν η κατάληψη των πλέον οχυρωμένων πόλεων από τον βασιλιά του βορρά· διότι η Σιδώνα ήταν, τόσο ως προς τη θέση της όσο και ως προς τα οχυρώματά της, μία από τις ισχυρότερες πόλεις εκείνων των καιρών. Εδώ ήταν η αποτυχία των όπλων του νότου να αντισταθούν, και επίσης η αποτυχία του λαού που ο βασιλιάς του νότου είχε εκλέξει· δηλαδή, του Σκόπα και των Αιτωλικών δυνάμεών του». Daniel and the Revelation, 257, 258.

«Η “ομιλία” του έθνους είναι η ενέργεια των νομοθετικών και δικαστικών του αρχών.» The Great Controversy, 442.

«Πολλοί υπάρχουν, ακόμη και μεταξύ εκείνων που συμμετέχουν σε αυτό το κίνημα για την επιβολή της Κυριακής, οι οποίοι είναι τυφλωμένοι ως προς τα αποτελέσματα που θα ακολουθήσουν αυτή την ενέργεια. Δεν βλέπουν ότι στρέφονται ευθέως κατά της θρησκευτικής ελευθερίας. Πολλοί υπάρχουν που ουδέποτε κατανόησαν τις αξιώσεις του βιβλικού Σαββάτου και το ψευδές θεμέλιο επάνω στο οποίο στηρίζεται ο θεσμός της Κυριακής. Κάθε κίνηση υπέρ της θρησκευτικής νομοθεσίας είναι στην πραγματικότητα πράξη παραχωρήσεως προς τον παπισμό, ο οποίος επί τόσους αιώνες πολεμά αδιάκοπα την ελευθερία της συνειδήσεως. Η τήρηση της Κυριακής οφείλει την ύπαρξή της ως δήθεν χριστιανικός θεσμός στο “μυστήριο της ανομίας·” και η επιβολή της θα αποτελέσει ουσιαστική αναγνώριση των αρχών που είναι ο ίδιος ο ακρογωνιαίος λίθος του Ρωμαιοκαθολικισμού. Όταν το έθνος μας αποκηρύξει κατ’ αυτόν τον τρόπο τις αρχές της διακυβερνήσεώς του, ώστε να θεσπίσει νόμο περί Κυριακής, ο Προτεσταντισμός, με αυτή την πράξη, θα ενώσει τα χέρια με τον παπισμό· δεν θα είναι τίποτε άλλο παρά η παροχή ζωής στην τυραννία, η οποία επί μακρόν παρακολουθεί με άγρυπνη επιθυμία την ευκαιρία να εκτιναχθεί και πάλι σε ενεργό δεσποτισμό.» Testimonies, volume 5, 711.

«Το διάταγμα που επιβάλλει τη λατρεία αυτής της ημέρας πρόκειται να εκδοθεί για ολόκληρο τον κόσμο. Σε περιορισμένο βαθμό, έχει ήδη εκδοθεί. Σε διάφορους τόπους η πολιτική εξουσία μιλά με τη φωνή δράκοντος, ακριβώς όπως μίλησε ο ειδωλολάτρης βασιλιάς προς τους Εβραίους αιχμαλώτους.» Signs of the Times, 6 Μαΐου, 1897.