At the Sunday law the one hundred and forty-four thousand prophetically meet the eleventh-hour workers. The one hundred and forty-four thousand are already sealed, and are then calling for the great multitude to come out of Babylon and to stand with them for the seventh-day Sabbath. Judgment for God’s house ends at the Sunday law, and judgment then moves unto the Gentiles, the great multitude—God’s other flock. Revelation seven identifies both groups, and in the fifth seal the martyrs from the Dark Ages ask “how long” until God judges the papal power for their martyrdom? They are told to rest in their graves until a second group of martyrs of papal persecution is made up, and they are given white robes. The great multitude of Revelation chapter seven wear white robes, for they represent the second group of papal martyrs in the soon-coming Sunday law crisis. Revelation seven and the fifth seal address these two groups, as does the churches of Smyrna and Philadelphia. Smyrna represents the martyrs of the final papal blood bath, and Philadelphia the one hundred and forty-four thousand.
Κατά τον νόμο της Κυριακής, οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες συναντούν προφητικώς τους εργάτες της ενδεκάτης ώρας. Οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες είναι ήδη σφραγισμένοι, και τότε καλούν το πολύ πλήθος να εξέλθει από τη Βαβυλώνα και να σταθεί μαζί τους υπέρ του Σαββάτου της εβδόμης ημέρας. Η κρίση για τον οίκο του Θεού λήγει κατά τον νόμο της Κυριακής, και κατόπιν η κρίση μεταβαίνει στα έθνη, στο πολύ πλήθος — το άλλο ποίμνιο του Θεού. Η Αποκάλυψη επτά προσδιορίζει αμφότερες τις ομάδες, και στην πέμπτη σφραγίδα οι μάρτυρες από τους Σκοτεινούς Αιώνες ρωτούν «έως πότε» ο Θεός θα κρίνει την παπική εξουσία για το μαρτύριό τους; Τους λέγεται να αναπαυθούν στους τάφους τους έως ότου συμπληρωθεί μια δεύτερη ομάδα μαρτύρων της παπικής διώξεως, και τους δίδονται λευκές στολές. Το πολύ πλήθος της Αποκαλύψεως κεφάλαιο επτά φορεί λευκές στολές, διότι αντιπροσωπεύει τη δεύτερη ομάδα παπικών μαρτύρων στη συντόμως επερχόμενη κρίση του νόμου της Κυριακής. Η Αποκάλυψη επτά και η πέμπτη σφραγίδα αναφέρονται σε αυτές τις δύο ομάδες, όπως επίσης και οι εκκλησίες της Σμύρνης και της Φιλαδελφείας. Η Σμύρνη αντιπροσωπεύει τους μάρτυρες του τελικού παπικού λουτρού αίματος, και η Φιλαδέλφεια τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες.
Peter is at the third hour at Caesarea Philippi, and after “six days,” not six hours, he would be at the edge of the Sunday law, which is the ninth hour.
Ο Πέτρος βρίσκεται κατά την τρίτη ώρα στην Καισάρεια Φιλίππου, και έπειτα από «έξι ημέρες», όχι έξι ώρες, θα βρισκόταν στο όριο του νόμου της Κυριακής, που είναι η ενάτη ώρα.
And after six days Jesus taketh Peter, James, and John his brother, and bringeth them up into an high mountain apart, And was transfigured before them: and his face did shine as the sun, and his raiment was white as the light. And, behold, there appeared unto them Moses and Elias talking with him. Matthew 17:1–3.
Καὶ μεθ’ ἡμέρας ἓξ ὁ Ἰησοῦς παραλαμβάνει τὸν Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, καὶ ἀναφέρει αὐτοὺς εἰς ὄρος ὑψηλὸν κατ’ ἰδίαν, καὶ μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν· καὶ ἔλαμψεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος, τὰ δὲ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένετο λευκὰ ὡς τὸ φῶς. Καὶ ἰδού, ὤφθησαν αὐτοῖς Μωϋσῆς καὶ Ἠλίας μετ’ αὐτοῦ συνλαλοῦντες. Ματθαῖος 17:1–3.
At the Sunday law the one hundred and forty-four thousand prophetically meet the great multitude. Elijah represents the one hundred and forty-four thousand who do not taste of death, and Moses represents those who die in the Lord. They are standing with Christ at the Sunday law, which is where Christ anoints His kingdom of glory as He established His kingdom of grace at the cross. If you are still engaged in the logic we are setting forth in connection with the six-hour period from the third to ninth hour, then it is necessary to see something that is a very special illustration.
Κατά τον κυριακάτικο νόμο, οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες συναντούν προφητικώς το μεγάλο πλήθος. Ο Ηλίας αντιπροσωπεύει τους εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες που δεν γεύονται θάνατο, και ο Μωυσής αντιπροσωπεύει εκείνους που αποθνήσκουν εν Κυρίω. Στέκονται μαζί με τον Χριστό κατά τον κυριακάτικο νόμο, όπου ο Χριστός χρίει τη βασιλεία της δόξας Του, καθώς εδραίωσε τη βασιλεία της χάριτός Του επί του σταυρού. Εάν εξακολουθείτε ακόμη να παρακολουθείτε τη λογική που εκθέτουμε σε συνάφεια με την εξάωρη περίοδο από την τρίτη έως την ενάτη ώρα, τότε είναι αναγκαίο να δείτε κάτι που αποτελεί μία πολύ ιδιαίτερη απεικόνιση.
The third hour of Caesarea Philippi is the alpha of the ninth hour’s omega of Caesarea Maritima. I am identifying that not six hours, but six days later, Peter is at the Mount of Transfiguration, that also illustrates the history that culminates at the Sunday law, which is the ninth hour. The six-day period aligns with the six-hour period, but only as a fractal of Caesarea to Caesarea. What is very special is that this phenomenon of a fractal of the history being within the history of the six-hour period is exactly what happens when you consider the Pentecostal season. The six hours from the death of Christ unto Pentecost is a fractal of the period of the cross unto 34 AD, when the sacred week concluded and the gospel went to the Gentiles.
Η τρίτη ώρα της Καισαρείας του Φιλίππου είναι το άλφα του ωμέγα της ένατης ώρας της Καισαρείας της Παραθαλασσίας. Προσδιορίζω ότι όχι έξι ώρες, αλλά έξι ημέρες αργότερα, ο Πέτρος βρίσκεται στο Όρος της Μεταμορφώσεως, το οποίο επίσης απεικονίζει την ιστορία που κορυφώνεται στον νόμο της Κυριακής, ο οποίος είναι η ένατη ώρα. Η περίοδος των έξι ημερών αντιστοιχεί με την περίοδο των έξι ωρών, αλλά μόνο ως φράκταλ από Καισάρεια σε Καισάρεια. Εκείνο που είναι πολύ ιδιαίτερο είναι ότι αυτό το φαινόμενο ενός φράκταλ της ιστορίας εντός της ιστορίας της περιόδου των έξι ωρών είναι ακριβώς ό,τι συμβαίνει όταν εξετάζετε την Πεντηκοστιανή περίοδο. Οι έξι ώρες από τον θάνατο του Χριστού έως την Πεντηκοστή αποτελούν φράκταλ της περιόδου από τον σταυρό έως το 34 μ.Χ., όταν ολοκληρώθηκε η ιερή εβδομάδα και το ευαγγέλιο μεταφέρθηκε στους Εθνικούς.
“Now pride and envy closed the door against the light. If the reports brought by the shepherds and the wise men were credited, they would place the priests and rabbis in a most unenviable position, disproving their claim to be the exponents of the truth of God. These learned teachers would not stoop to be instructed by those whom they termed heathen. It could not be, they said, that God had passed them by, to communicate with ignorant shepherds or uncircumcised Gentiles. They determined to show their contempt for the reports that were exciting King Herod and all Jerusalem. They would not even go to Bethlehem to see whether these things were so. And they led the people to regard the interest in Jesus as a fanatical excitement. Here began the rejection of Christ by the priests and rabbis. From this point their pride and stubbornness grew into a settled hatred of the Saviour. While God was opening the door to the Gentiles, the Jewish leaders were closing the door to themselves.” The Desire of Ages, 62.
«Τώρα η υπερηφάνεια και ο φθόνος έκλεισαν την θύρα εναντίον του φωτός. Αν εδίδετο πίστη στις αναφορές που έφεραν οι ποιμένες και οι μάγοι, θα έθεταν τους ιερείς και τους ραββίνους σε θέση εξαιρετικά ανεπιθύμητη, διαψεύδοντας τον ισχυρισμό τους ότι ήσαν οι ερμηνευτές της αλήθειας του Θεού. Αυτοί οι λόγιοι διδάσκαλοι δεν θα καταδέχονταν να διδαχθούν από εκείνους τους οποίους αποκαλούσαν εθνικούς. Δεν ήταν δυνατόν, έλεγαν, ο Θεός να τους είχε παραμερίσει, για να επικοινωνήσει με αμαθείς ποιμένες ή με απερίτμητους εθνικούς. Αποφάσισαν να δείξουν την περιφρόνησή τους προς τις αναφορές που αναστάτωναν τον βασιλέα Ηρώδη και ολόκληρη την Ιερουσαλήμ. Δεν θέλησαν ούτε καν να μεταβούν στη Βηθλεέμ, για να δουν αν τα πράγματα αυτά ήσαν έτσι. Και οδήγησαν τον λαό να θεωρεί το ενδιαφέρον για τον Ιησού ως φανατική έξαρση. Εδώ άρχισε η απόρριψη του Χριστού από τους ιερείς και τους ραββίνους. Από το σημείο αυτό η υπερηφάνειά τους και η πείσμων στάση τους αυξήθηκαν, ώσπου κατέληξαν σε εδραιωμένο μίσος κατά του Σωτήρος. Ενώ ο Θεός άνοιγε την θύρα προς τους εθνικούς, οι Ιουδαίοι ηγέτες έκλειναν την θύρα για τους εαυτούς τους.» Η Ζωή του Χριστού, 62.
In the midst of the sacred week Christ was crucified. Three and a half years later Stephen was stoned and Cornelius called for Peter. Three and a half years after the cross, probation is fully finished for ancient Israel. Stephen then looked into heaven and saw Christ standing, which is the symbol of the close of probation in Daniel twelve verse one. The door closed for ancient Israel and opened for the Gentiles.
Στο μέσον της ιερής εβδομάδος ο Χριστός σταυρώθηκε. Τριάμισι έτη αργότερα ο Στέφανος λιθοβολήθηκε και ο Κορνήλιος κάλεσε τον Πέτρο. Τριάμισι έτη μετά τον σταυρό, ο καιρός της χάριτος για τον αρχαίο Ισραήλ έχει πλήρως λήξει. Τότε ο Στέφανος κοίταξε στον ουρανό και είδε τον Χριστό να στέκεται, πράγμα το οποίο αποτελεί το σύμβολο της λήξεως του καιρού της χάριτος στο Δανιήλ ιβ΄ 1. Η θύρα έκλεισε για τον αρχαίο Ισραήλ και άνοιξε για τους εθνικούς.
In the period from the death of Christ at the ninth hour to the death of Stephen and Peter’s calling at the ninth hour, Cornelius and Stephen are two witnesses that the twelve hundred and sixty prophetic days were fulfilled. From the ninth hour of death to the ninth hour of death, was 1,260 prophetic days. The ninth hour of death unto the ninth hour of Pentecost identifies a fractal of the 1,260 days, in the space of fifty-two days.
Κατά την περίοδο από τον θάνατο του Χριστού κατά την ενάτη ώρα έως τον θάνατο του Στεφάνου και την κλήση του Πέτρου κατά την ενάτη ώρα, ο Κορνήλιος και ο Στέφανος είναι δύο μάρτυρες ότι εκπληρώθηκαν οι χίλιες διακόσιες εξήντα προφητικές ημέρες. Από την ενάτη ώρα του θανάτου έως την ενάτη ώρα του θανάτου μεσολάβησαν 1.260 προφητικές ημέρες. Η ενάτη ώρα του θανάτου έως την ενάτη ώρα της Πεντηκοστής προσδιορίζει ένα φράκταλ των 1.260 ημερών, μέσα σε διάστημα πενήντα δύο ημερών.
The fractal that was the Pentecostal season is at the beginning of those 1,260 days, and at the end of those days Peter is prophetically located at both the third and ninth hour in Caesarea. The two Caesarea’s represent the alpha and omega of a prophetic six-hour period. Within the prophetic six-hour period of the two Caesarea’s, Peter travels for six days and gets to the Mount of Transfiguration. The Mount represents the sealing that culminates at the Sunday law, which is where the church triumphant is lifted up above all the mountains. Those six days represent the six-hour period from Caesarea to Caesarea and are a fractal within the period, as was the Pentecostal season a fractal at the beginning of the very same sacred period.
Το φράκταλ που ήταν η Πεντηκοστιανή περίοδος βρίσκεται στην αρχή εκείνων των 1.260 ημερών, και στο τέλος εκείνων των ημερών ο Πέτρος τοποθετείται προφητικώς τόσο κατά την τρίτη όσο και κατά την ενάτη ώρα στην Καισάρεια. Οι δύο Καισάρειες αντιπροσωπεύουν το άλφα και το ωμέγα μιας προφητικής εξάωρης περιόδου. Εντός της προφητικής εξάωρης περιόδου των δύο Καισαρειών, ο Πέτρος πορεύεται επί έξι ημέρες και φθάνει στο Όρος της Μεταμορφώσεως. Το Όρος αντιπροσωπεύει τη σφράγιση που κορυφώνεται στον νόμο της Κυριακής, όπου η θριαμβεύουσα εκκλησία υψώνεται υπεράνω όλων των ορέων. Αυτές οι έξι ημέρες αντιπροσωπεύουν την εξάωρη περίοδο από Καισάρεια σε Καισάρεια και αποτελούν ένα φράκταλ εντός της περιόδου, καθώς και η Πεντηκοστιανή περίοδος ήταν ένα φράκταλ στην αρχή αυτής της ίδιας ιερής περιόδου.
The beginning fractal was a fulfillment of the Spring feasts associated with the Pentecostal season. The ending fractal of Caesarea Philippi to the Mount of Transfiguration is also prophetically tied together with the sacred week. At the Mount the Father spoke, as He had done at Christ’s baptism, and as He would just before the cross. The Father audibly spoke three times from the start of the sacred week unto the cross. Once at the baptism, then at the Mount of Transfiguration and then He spoke in the shadow of the approaching cross.
Το αρχικό φράκταλ ήταν εκπλήρωση των εορτών της Άνοιξης που συνδέονται με την Πεντηκοστιανή περίοδο. Το τελικό φράκταλ από την Καισάρεια Φιλίππου έως το Όρος της Μεταμορφώσεως είναι επίσης προφητικώς συνδεδεμένο με την ιερή εβδομάδα. Στο Όρος ο Πατέρας μίλησε, όπως είχε πράξει κατά το βάπτισμα του Χριστού, και όπως θα έκανε λίγο πριν από τον σταυρό. Ο Πατέρας μίλησε ακουστώς τρεις φορές από την αρχή της ιερής εβδομάδας έως τον σταυρό. Μία φορά κατά το βάπτισμα, έπειτα στο Όρος της Μεταμορφώσεως, και κατόπιν μίλησε υπό τη σκιά του επικείμενου σταυρού.
The cross is the omega of the 1,260 days that began at His baptism. The baptism and the cross are specific waymarks of the sacred week of Daniel nine, thus identifying the Mount of Transfiguration as part of the sacred week. If the first and last fulfill waymarks of the prophecy of the sacred week, then the middle waymark must of prophetic necessity do the same.
Ο σταυρός είναι το ωμέγα των 1.260 ημερών που άρχισαν κατά το βάπτισμά Του. Το βάπτισμα και ο σταυρός είναι συγκεκριμένα ορόσημα της ιερής εβδομάδος του Δανιήλ εννέα, ταυτοποιώντας έτσι το Όρος της Μεταμορφώσεως ως μέρος της ιερής εβδομάδος. Εάν το πρώτο και το τελευταίο εκπληρώνουν ορόσημα της προφητείας της ιερής εβδομάδος, τότε το μεσαίο ορόσημο πρέπει, κατ’ αναγκαιότητα προφητική, να πράττει το ίδιο.
The baptism is the first angel; the Mount of Transfiguration is the second and the cross is the third. At the Mount, God identified Moses and Elijah as waymarks of the remnant church. The application is tied together with the threefold symbol of Peter, James and John. There were three times that Jesus took Peter, James and John with Him. The first time it was the resurrection of Jairus’ daughter, the second was the Transfiguration and the third was Gethsemane. The first time Peter, James and John witnessed a resurrected twelve-year-old virgin.
Το βάπτισμα είναι ο πρώτος άγγελος· το Όρος της Μεταμορφώσεως είναι ο δεύτερος και ο σταυρός είναι ο τρίτος. Στο Όρος, ο Θεός προσδιόρισε τον Μωυσή και τον Ηλία ως οδοδείκτες της εκκλησίας του υπολοίπου. Η εφαρμογή συνδέεται ως ενιαίο σύνολο με το τριπλό σύμβολο του Πέτρου, του Ιακώβου και του Ιωάννου. Υπήρξαν τρεις φορές κατά τις οποίες ο Ιησούς πήρε μαζί Του τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη. Την πρώτη φορά ήταν η ανάσταση της θυγατέρας του Ἰαείρου, τη δεύτερη ήταν η Μεταμόρφωση και την τρίτη ήταν η Γεθσημανή. Την πρώτη φορά ο Πέτρος, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης έγιναν μάρτυρες μιας αναστημένης δωδεκαετούς παρθένου.
And it came to pass, that, when Jesus was returned, the people gladly received him: for they were all waiting for him. And, behold, there came a man named Jairus, and he was a ruler of the synagogue: and he fell down at Jesus’ feet, and besought him that he would come into his house: For he had one only daughter, about twelve years of age, and she lay a dying. But as he went the people thronged him. Luke 8:40–42.
Και συνέβη, όταν ο Ιησούς επέστρεψε, ο λαός τον υποδέχθηκε με χαρά· διότι όλοι τον ανέμεναν. Και ιδού, ήλθε ένας άνδρας ονόματι Ἰάειρος, και αυτός ήταν άρχων της συναγωγής· και έπεσε στα πόδια του Ιησού, και τον ικέτευε να έλθει στο σπίτι του· διότι είχε μία μονογενή θυγατέρα, περίπου δώδεκα ετών, και αυτή ήταν ετοιμοθάνατη. Αλλ᾽ ενώ εκείνος πορευόταν, τα πλήθη τον συνέθλιβαν. Λουκάς 8:40–42.
The name Jairus means “the enlightener” and “to be luminous and glorious.” Of the three times when Peter, James and John were exclusively guests of Christ, this was the first time, and Jairus’ represents the first angel who lightens the earth with its glory. The twelve-year old virgin represents the virgins who are to be resurrected as the one hundred and forty-four thousand. Christ reached the home of the virgin daughter, after His interaction of a woman who had an issue of blood for twelve years.
Το όνομα Ιάειρος σημαίνει «ο διαφωτιστής» και «το να είναι φωτεινός και ένδοξος». Από τις τρεις φορές κατά τις οποίες ο Πέτρος, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης υπήρξαν κατ’ αποκλειστικότητα προσκεκλημένοι του Χριστού, αυτή ήταν η πρώτη φορά, και ο Ιάειρος αντιπροσωπεύει τον πρώτο άγγελο που φωτίζει τη γη με τη δόξα του. Η δωδεκαετής παρθένος αντιπροσωπεύει τις παρθένους που πρόκειται να αναστηθούν ως οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες. Ο Χριστός έφθασε στην οικία της παρθένου θυγατέρας, έπειτα από τη συνάντησή Του με μια γυναίκα που είχε ροή αίματος επί δώδεκα έτη.
And a woman having an issue of blood twelve years, which had spent all her living upon physicians, neither could be healed of any, Came behind him, and touched the border of his garment: and immediately her issue of blood stanched. Luke 8:43, 44.
Και μια γυναίκα, που είχε ροή αίματος επί δώδεκα έτη, η οποία είχε δαπανήσει σε ιατρούς όλη την περιουσία της, χωρίς να μπορέσει να θεραπευθεί από κανέναν, πλησίασε από πίσω και άγγιξε το κράσπεδο του ενδύματός Του· και αμέσως η ροή του αίματός της σταμάτησε. Λουκάς 8:43, 44.
A twelve-year old virgin is identified, and then in the next verse a woman who has a blood issue for twelve years is then identified. The woman had the issue of blood the entire life of the virgin. Jesus was about to pass by the woman with the issue of blood, in order to reach the virgin daughter. The woman represents the first angel’s message as represented by the message to Laodicea. Christ was about to resurrect and raise the virgin to life, and the sick woman, the Laodicean woman, still had a brief opportunity to touch Divinity. A child represents the last generation, and Jesus is passing by a sickly woman, Laodicea to raise up the virgin of the last days. When the virgin is resurrected, the woman has been either healed or passed by.
Εντοπίζεται μια δωδεκαετής παρθένος, και κατόπιν, στο επόμενο εδάφιο, εντοπίζεται μια γυναίκα που έχει αιμορραγία επί δώδεκα έτη. Η γυναίκα είχε το πρόβλημα της αιμορραγίας καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής της παρθένου. Ο Ιησούς επρόκειτο να περάσει δίπλα από τη γυναίκα με την αιμορραγία, για να φθάσει στην παρθένο θυγατέρα. Η γυναίκα αντιπροσωπεύει το μήνυμα του πρώτου αγγέλου, όπως αυτό αντιπροσωπεύεται από το μήνυμα προς τη Λαοδίκεια. Ο Χριστός επρόκειτο να αναστήσει και να επαναφέρει την παρθένο στη ζωή, και η ασθενής γυναίκα, η Λαοδικεία γυναίκα, είχε ακόμη μια σύντομη ευκαιρία να αγγίξει τη Θεότητα. Ένα παιδί αντιπροσωπεύει την τελευταία γενεά, και ο Ιησούς περνά δίπλα από μια ασθενική γυναίκα, τη Λαοδίκεια, για να αναστήσει την παρθένο των εσχάτων ημερών. Όταν η παρθένος ανασταίνεται, η γυναίκα είτε έχει θεραπευθεί είτε έχει παρακαμφθεί.
A characteristic of the first angel is fear, and there are two types of fear.
Χαρακτηριστικό του πρώτου αγγέλου είναι ο φόβος, και υπάρχουν δύο είδη φόβου.
While he yet spake, there cometh one from the ruler of the synagogue’s house, saying to him, Thy daughter is dead; trouble not the Master. But when Jesus heard it, he answered him, saying, Fear not: believe only, and she shall be made whole. Luke 8:49, 50.
Ενώ αυτός ακόμη ελάλει, έρχεται κάποιος από το σπίτι του αρχισυναγώγου, λέγοντας προς αυτόν· Η θυγάτηρ σου απέθανε· μη ενοχλείς πλέον τον Διδάσκαλον. Ο δε Ιησούς, όταν το ήκουσε, απεκρίθη προς αυτόν, λέγων· Μη φοβού· μόνον πίστευε, και θέλει σωθή. Λουκᾶς 8:49, 50.
Then Peter, James and John go into the room where the resurrection, symbolized by Christ’s baptism, represented the empowerment of the first and third angels. The Mount of Transfiguration is the second time Peter, James and John are witnesses. The Mount of Transfiguration is the second angel, and when Christ took the same disciples to Gethsemane, it represented the third angel. At the second step, the Mount of Transfiguration there is a “doubling,” for the waymark of the Mount is the middle of the three times that the Father spoke. The first was at His baptism, which aligns with the resurrection of the twelve-year-old virgin, the second was the Mount, and the third was just before the cross. The three times the Father spoke and the three times the three disciples went by themselves with Jesus are tied together by the fact that the second waymark in either line is the Mount of Transfiguration.
Κατόπιν, ο Πέτρος, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης εισέρχονται στο δωμάτιο όπου η ανάσταση, συμβολιζόμενη από το βάπτισμα του Χριστού, παρίστανε την ενδυνάμωση του πρώτου και του τρίτου αγγέλου. Το Όρος της Μεταμορφώσεως είναι η δεύτερη φορά που ο Πέτρος, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης είναι μάρτυρες. Το Όρος της Μεταμορφώσεως είναι ο δεύτερος άγγελος, και όταν ο Χριστός πήρε τους ίδιους μαθητές στη Γεθσημανή, αυτό παρίστανε τον τρίτο άγγελο. Στο δεύτερο βήμα, στο Όρος της Μεταμορφώσεως, υπάρχει ένας «διπλασιασμός», διότι το ορόσημο του Όρους είναι το μέσον των τριών φορών κατά τις οποίες μίλησε ο Πατέρας. Η πρώτη ήταν κατά το βάπτισμά Του, το οποίο αντιστοιχεί με την ανάσταση της δωδεκαετούς παρθένου· η δεύτερη ήταν το Όρος, και η τρίτη ήταν ακριβώς πριν από τον σταυρό. Οι τρεις φορές που μίλησε ο Πατέρας και οι τρεις φορές που οι τρεις μαθητές πήγαν μόνοι τους με τον Ιησού συνδέονται μεταξύ τους από το γεγονός ότι το δεύτερο ορόσημο σε οποιαδήποτε από τις δύο γραμμές είναι το Όρος της Μεταμορφώσεως.
And when he came into the house, he suffered no man to go in, save Peter, and James, and John, and the father and the mother of the maiden. And all wept, and bewailed her: but he said, Weep not; she is not dead, but sleepeth. And they laughed him to scorn, knowing that she was dead. And he put them all out, and took her by the hand, and called, saying, Maid, arise. And her spirit came again, and she arose straightway: and he commanded to give her meat. And her parents were astonished: but he charged them that they should tell no man what was done. Luke 8:51–56.
Και όταν εισήλθε στην οικία, δεν επέτρεψε σε κανέναν να εισέλθει, παρά μόνον στον Πέτρο, και στον Ιάκωβο, και στον Ιωάννη, και στον πατέρα και τη μητέρα της κόρης. Και όλοι έκλαιγαν και θρηνούσαν γι’ αυτήν· εκείνος όμως είπε: Μη κλαίτε· δεν απέθανε, αλλά κοιμάται. Και τον περιγελούσαν, επειδή ήξεραν ότι είχε πεθάνει. Αφού δε τους έβγαλε όλους έξω, την έπιασε από το χέρι και φώναξε, λέγοντας: Κόρη, σήκω. Και το πνεύμα της επέστρεψε, και σηκώθηκε αμέσως· και διέταξε να της δώσουν να φάει. Και οι γονείς της εξεπλάγησαν· εκείνος όμως τους παρήγγειλε να μη πουν σε κανέναν τι είχε γίνει. Λουκάς 8:51–56.
Peter, James and John witness the first angel at the resurrection of the virgin, who had been asleep, as was Lazarus. When she awoke, she immediately rose and was given food. When Elijah and Moses are resurrected in Revelation eleven, they immediately rise, and then the Holy Spirit is poured out without measure, representing the virgin’s food. The Mount of Transfiguration was six days after Caesarea Philippi, except when Luke records the events.
Ο Πέτρος, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης γίνονται μάρτυρες του πρώτου αγγέλου κατά την ανάσταση της παρθένου, η οποία είχε κοιμηθεί, όπως και ο Λάζαρος. Όταν εκείνη ξύπνησε, αμέσως σηκώθηκε και της δόθηκε τροφή. Όταν ο Ηλίας και ο Μωυσής ανασταίνονται στην Αποκάλυψη ένδεκα, αμέσως εγείρονται, και έπειτα το Άγιο Πνεύμα εκχέεται χωρίς μέτρο, αντιπροσωπεύοντας την τροφή της παρθένου. Το Όρος της Μεταμορφώσεως ήταν έξι ημέρες μετά την Καισάρεια του Φιλίππου, εκτός από την περίπτωση κατά την οποία ο Λουκάς καταγράφει τα γεγονότα.
And it came to pass about an eight days after these sayings, he took Peter and John and James, and went up into a mountain to pray. And as he prayed, the fashion of his countenance was altered, and his raiment was white and glistering. And, behold, there talked with him two men, which were Moses and Elias. Luke 9:28–30.
Και συνέβη περίπου οκτώ ημέρες μετά τους λόγους τούτους, πήρε μαζί του τον Πέτρο και τον Ιωάννη και τον Ιάκωβο, και ανέβηκε στο όρος για να προσευχηθεί. Και ενώ προσευχόταν, η όψη του προσώπου του αλλοιώθηκε, και το ένδυμά του έγινε λευκό και αστράπτον. Και ιδού, συνομιλούσαν μαζί του δύο άνδρες, οι οποίοι ήσαν ο Μωυσής και ο Ηλίας. Λουκάς 9:28–30.
Matthew and Mark both say decisively “after six days,” and Luke says “about” eight days. The Bible authors employed two reckonings of time; one called inclusive and the other exclusive. At first glance it might appear as contradictions, but the fact that Luke said “about” identifies that he was speaking in inclusive terms, and when Matthew and Mark say, “after six days,” they are identifying that they were counting whole days, and not the day that started the eight-day period, or the day that ended the eight-day period. The difference produces two numerical symbols of the same period; one is the number eight and the other is the six days.
Τόσο ο Ματθαίος όσο και ο Μάρκος λέγουν με αποφασιστικότητα «μετὰ ἓξ ἡμέρας», ενώ ο Λουκάς λέγει «περὶ» οκτώ ημερών. Οι συγγραφείς της Βίβλου χρησιμοποιούσαν δύο τρόπους υπολογισμού του χρόνου· ο ένας λεγόταν συμπεριληπτικός και ο άλλος αποκλειστικός. Με την πρώτη ματιά αυτό θα μπορούσε να φαίνεται ως αντίφαση, αλλά το γεγονός ότι ο Λουκάς είπε «περὶ» δείχνει ότι μιλούσε με συμπεριληπτικούς όρους, και όταν ο Ματθαίος και ο Μάρκος λέγουν «μετὰ ἓξ ἡμέρας», δηλώνουν ότι υπολόγιζαν πλήρεις ημέρες, και όχι την ημέρα που άρχισε η οκταήμερη περίοδος, ούτε την ημέρα που έληξε η οκταήμερη περίοδος. Η διαφορά αυτή παράγει δύο αριθμητικά σύμβολα της ίδιας περιόδου· το ένα είναι ο αριθμός οκτώ και το άλλο οι έξι ημέρες.
What is established with the two testimonies of the six or eight day period from Caesarea Philippi and the Mount of Transfiguration is that in the period when Christ seals the one hundred and forty-four thousand, the number eight represents the eight souls on Noah’s Ark, and the six represents the sixth church of Philadelphia, who is destined to be the church that is the eighth, that is of the seven. They are transformed into the eighth at the glorification of Moses, Elijah and Christ. The glorification on the mountain is also typified by the glorification on the mountain in the history of Moses.
Αυτό που εδραιώνεται με τις δύο μαρτυρίες της περιόδου των έξι ή οκτώ ημερών από την Καισάρεια Φιλίππου και το Όρος της Μεταμορφώσεως είναι ότι, κατά την περίοδο κατά την οποία ο Χριστός σφραγίζει τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, ο αριθμός οκτώ αντιπροσωπεύει τις οκτώ ψυχές επάνω στην Κιβωτό του Νώε, και ο αριθμός έξι αντιπροσωπεύει την έκτη εκκλησία της Φιλαδελφείας, η οποία είναι προορισμένη να είναι η εκκλησία που είναι η ογδόη, η οποία είναι εκ των επτά. Μεταμορφώνονται στην ογδόη κατά τη δοξοποίηση του Μωυσή, του Ηλία και του Χριστού. Η δοξοποίηση επάνω στο όρος επίσης προτυπώνεται από τη δοξοποίηση επάνω στο όρος στην ιστορία του Μωυσή.
When Moses ascended the mountain he took seventy elders and Joshua with him.
Όταν ο Μωυσής ανέβηκε στο βουνό, πήρε μαζί του εβδομήντα πρεσβυτέρους και τον Ιησού του Ναυή.
Then went up Moses, and Aaron, Nadab, and Abihu, and seventy of the elders of Israel: And they saw the God of Israel: and there was under his feet as it were a paved work of a sapphire stone, and as it were the body of heaven in his clearness. And upon the nobles of the children of Israel he laid not his hand: also they saw God, and did eat and drink. And the Lord said unto Moses, Come up to me into the mount, and be there: and I will give thee tables of stone, and a law, and commandments which I have written; that thou mayest teach them.
Καὶ ἀνέβη Μωυσῆς καὶ Ἀαρών, Ναδάβ καὶ Ἀβιούδ, καὶ ἑβδομήκοντα ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ Ἰσραήλ· καὶ εἶδον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ· καὶ ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ ἦτο ὡς ἔργον πλακόστρωτον ἐκ λίθου σαπφείρου, καὶ ὡς αὐτὸ τὸ στερέωμα τοῦ οὐρανοῦ ἐν τῇ καθαρότητι αὐτοῦ. Καὶ ἐπὶ τοὺς ἐκλεκτοὺς τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ δὲν ἐπέβαλε τὴν χεῖρα αὐτοῦ· καὶ εἶδον τὸν Θεόν, καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον. Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωυσῆν, Ἀνάβηθι πρὸς ἐμὲ εἰς τὸ ὄρος, καὶ μείνε ἐκεῖ· καὶ θέλω σοι δώσει πλάκας λιθίνας, καὶ τὸν νόμον, καὶ τὰς ἐντολάς, τὰς ὁποίας ἔγραψα, διὰ νὰ διδάξῃς αὐτούς.
And Moses rose up, and his minister Joshua: and Moses went up into the mount of God. And he said unto the elders, Tarry ye here for us, until we come again unto you: and, behold, Aaron and Hur are with you: if any man have any matters to do, let him come unto them.
Καὶ ἐσηκώθη ὁ Μωυσῆς καὶ Ἰησοῦς ὁ διάκονος αὐτοῦ· καὶ ἀνέβη ὁ Μωυσῆς εἰς τὸ ὄρος τοῦ Θεοῦ. Καὶ εἶπεν πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους· Μείνατε ἐνταῦθα δι’ ἡμᾶς, ἕως οὗ ἐπιστρέψωμεν πρὸς ὑμᾶς· καὶ ἰδοὺ, Ἀαρὼν καὶ Ὢρ εἰσὶ μεθ’ ὑμῶν· ἐάν τις ἔχῃ τινὰ ὑπόθεσιν, ἀς προσέλθῃ πρὸς αὐτούς.
And Moses went up into the mount, and a cloud covered the mount. And the glory of the Lord abode upon mount Sinai, and the cloud covered it six days: and the seventh day he called unto Moses out of the midst of the cloud. And the sight of the glory of the Lord was like devouring fire on the top of the mount in the eyes of the children of Israel. And Moses went into the midst of the cloud, and gat him up into the mount: and Moses was in the mount forty days and forty nights. Exodus 24:9–18.
Και ο Μωυσής ανέβηκε στο όρος, και νεφέλη εκάλυψε το όρος. Και η δόξα του Κυρίου κατώκησε επάνω στο όρος Σινά, και η νεφέλη εκάλυπτε αυτό επί έξι ημέρες· και κατά την εβδόμη ημέρα εκάλεσε τον Μωυσή εκ μέσου της νεφέλης. Και η όψις της δόξης του Κυρίου ήτο ως πυρ κατατρώγον επί της κορυφής του όρους ενώπιον των υιών Ισραήλ. Και ο Μωυσής εισήλθεν εις το μέσον της νεφέλης και ανέβηκε στο όρος· και ο Μωυσής ήτο στο όρος σαράντα ημέρες και σαράντα νύκτες. Έξοδος 24:9–18.
The first angel’s message was the resurrection of Jairus’ daughter, aligning with Christ’s baptism. Then six days later, came the Mount of Transfiguration which is the second angel, that led to the cross, which is the third angel. As the second angel, the Mount has a double witness, in that the speaking of the Father at the Mount, connects with a second line of the three. The three times Peter, James and John were exclusive guests of Christ, and the three times the Father spoke, both identify the second manifestation of the Father’s voice, and the second time Jesus took Peter, James and John was the Mount of Transfiguration. The second waymark of the Mount has a double witness of the Father’s voice and the three disciples, for the second message always identifies a “doubling.”
Το μήνυμα του πρώτου αγγέλου ήταν η ανάσταση της θυγατέρας του Ἰαείρου, σε αντιστοιχία με το βάπτισμα του Χριστού. Έπειτα, έξι ημέρες αργότερα, ήλθε το Όρος της Μεταμορφώσεως, το οποίο είναι ο δεύτερος άγγελος, που οδήγησε στον σταυρό, ο οποίος είναι ο τρίτος άγγελος. Ως δεύτερος άγγελος, το Όρος έχει διπλή μαρτυρία, καθόσον η ομιλία του Πατρός στο Όρος συνδέεται με μια δεύτερη γραμμή των τριών. Οι τρεις φορές κατά τις οποίες ο Πέτρος, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης υπήρξαν αποκλειστικοί προσκεκλημένοι του Χριστού, και οι τρεις φορές κατά τις οποίες μίλησε ο Πατήρ, αμφότερες προσδιορίζουν τη δεύτερη εκδήλωση της φωνής του Πατρός, και η δεύτερη φορά κατά την οποία ο Ιησούς έλαβε μαζί Του τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη ήταν το Όρος της Μεταμορφώσεως. Το δεύτερο ορόσημο του Όρους έχει διπλή μαρτυρία της φωνής του Πατρός και των τριών μαθητών, διότι το δεύτερο μήνυμα πάντοτε προσδιορίζει έναν «διπλασιασμό».
The six-hour-period between the evening and morning sacrifices, which is represented by Matthew and Marks’ six days from Caesarea Philippi and the Mount, are represented by Moses’ six days, until he is called into the cloud on the seventh day.
Η εξάωρη περίοδος μεταξύ της εσπερινής και της πρωινής θυσίας, η οποία αντιπροσωπεύεται από τις έξι ημέρες του Ματθαίου και του Μάρκου από την Καισάρεια Φιλίππου έως το Όρος, αντιπροσωπεύεται από τις έξι ημέρες του Μωυσή, έως ότου κληθεί μέσα στη νεφέλη κατά την έβδομη ημέρα.
The line begins with the tarrying time of the second angel, as Moses instructs the seventy elders to “tarry” until he returns. The first six-days in the line are isolated, but still form part of the overall 46 days. The six days are a period that leads to the third test, represented by forty days. The 46 days symbolize the temple, the sixth days are the six hours from Christ’s death to Pentecost, the six hours from His crucifixion to His death, the six hours of Caesarea to Caesarea and the six hours of Peter in the upper room to the temple. Moses is receiving the Law of the covenant, and getting the instructions upon how to raise the temple. Though the Bible says no man has seen God, the elders “saw the God of Israel.” The glorification of God on the mount with Moses and the elders typified the glorification on the Mount of Transfiguration. Both contain the six-day period. Moses’ line includes the tarrying time of the second angel and the full forty-six days representing the temple. The forty days he received the law, represents the sealing.
Η γραμμή αρχίζει με τον χρόνο της αναμονής του δευτέρου αγγέλου, καθώς ο Μωυσής δίνει εντολή στους εβδομήκοντα πρεσβυτέρους να «περιμένουν» έως ότου επιστρέψει. Οι πρώτες έξι ημέρες στη γραμμή είναι απομονωμένες, αλλά εξακολουθούν να αποτελούν μέρος του συνόλου των 46 ημερών. Οι έξι ημέρες είναι μια περίοδος που οδηγεί στην τρίτη δοκιμασία, η οποία παριστάνεται από σαράντα ημέρες. Οι 46 ημέρες συμβολίζουν τον ναό· οι έξι ημέρες είναι οι έξι ώρες από τον θάνατο του Χριστού έως την Πεντηκοστή, οι έξι ώρες από τη σταύρωσή Του έως τον θάνατό Του, οι έξι ώρες από την Καισάρεια έως την Καισάρεια και οι έξι ώρες του Πέτρου από το υπερώο έως τον ναό. Ο Μωυσής λαμβάνει τον Νόμο της διαθήκης και τις οδηγίες για το πώς να ανεγείρει τον ναό. Αν και η Γραφή λέγει ότι κανένας άνθρωπος δεν έχει δει τον Θεό, οι πρεσβύτεροι «είδαν τον Θεόν του Ισραήλ». Η δόξα του Θεού επί του όρους με τον Μωυσή και τους πρεσβυτέρους προτυποποιούσε τη δοξοποίηση στο Όρος της Μεταμορφώσεως. Αμφότερα περιλαμβάνουν την περίοδο των έξι ημερών. Η γραμμή του Μωυσή περιλαμβάνει τον χρόνο της αναμονής του δευτέρου αγγέλου και τις πλήρεις σαράντα έξι ημέρες που αντιπροσωπεύουν τον ναό. Οι σαράντα ημέρες κατά τις οποίες έλαβε τον νόμο αντιπροσωπεύουν τη σφράγιση.
Peter was at Caesarea Philippi at the third hour, on his way to Caesarea Maritima at the ninth hour and in six to eight days he is at the Mount, tarrying with Moses’ seventy elders when He sees a vision of the glorified Lord, just as Daniel did in chapter ten. Daniel saw the Lord face to face, as did Gideon and the seventy elders. The Mount of Transfiguration is where the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand are transformed into the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. They become the eighth church that is the sixth church, thus we see six days and eight days.
Ο Πέτρος βρισκόταν στην Καισάρεια τοῦ Φιλίππου κατά την τρίτη ώρα, καθ’ οδόν προς την Καισάρεια τὴν Παραλίαν κατά την ενάτη ώρα, και μέσα σε έξι έως οκτώ ημέρες βρίσκεται στο Όρος, παραμένοντας μαζί με τους εβδομήντα πρεσβυτέρους τοῦ Μωυσέως, όταν βλέπει όραμα τοῦ δοξασμένου Κυρίου, όπως ακριβώς και ο Δανιήλ στο δέκατο κεφάλαιο. Ο Δανιήλ είδε τον Κύριο πρόσωπο προς πρόσωπο, όπως και ο Γεδεών και οι εβδομήντα πρεσβύτεροι. Το Όρος τῆς Μεταμορφώσεως είναι εκεί όπου το λαοδικειακό κίνημα των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων μεταμορφώνεται στο φιλαδελφειακό κίνημα των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Γίνονται η όγδοη εκκλησία, η οποία είναι η έκτη εκκλησία· έτσι βλέπουμε έξι ημέρες και οκτώ ημέρες.
The six hours from the crucifixion to His death, the six hours of Pentecost, the six hours of Caesarea to Caesarea, the six days to the Mount of Transfiguration and the six days of Moses that led to the forty days are the same line. Between Caesarea Philippi, which is Panium and the Sunday law, the one hundred and forty-four thousand are sealed. That sealing causes a division.
Οι έξι ώρες από τη σταύρωση έως τον θάνατό Του, οι έξι ώρες της Πεντηκοστής, οι έξι ώρες από Καισάρεια έως Καισάρεια, οι έξι ημέρες έως το Όρος της Μεταμορφώσεως και οι έξι ημέρες του Μωυσή που οδήγησαν στις σαράντα ημέρες, είναι η ίδια γραμμή. Μεταξύ της Καισαρείας Φιλίππου, η οποία είναι το Πάνειον, και του νόμου της Κυριακής, οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες σφραγίζονται. Αυτή η σφράγιση προκαλεί διαίρεση.
And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Daniel 10:7.
Και εγώ, ο Δανιήλ, μόνος είδα την οπτασία· διότι οι άνδρες που ήσαν μαζί μου δεν είδαν την οπτασία· όμως μέγας τρόμος έπεσε επάνω τους, ώστε έφυγαν για να κρυφθούν. Δανιήλ 10:7.
Moses separated from the elders when he said, “Tarry ye here for us, until we come again unto you.” Moses separated from seventy at the tarrying time, and seventy weeks represents probationary time for the former covenant people. When the seventieth week ended, and that seventieth week was the sacred week that Christ confirmed the covenant with many, Christ then fully separated from the former covenant people. The period when the former covenant people could resolve their issue of blood, which for them was believing they were saved by the blood of Abraham, was over and the virgin of twelve years was resurrected to serve. Once the tarrying time began, Moses received the law of the covenant, and the instructions of raising the temple.
Ὁ Μωυσῆς ἀποχωρίσθηκε ἀπὸ τοὺς πρεσβυτέρους ὅταν εἶπε: «Μείνατε ἐδῶ γιὰ μᾶς, ἕως ὅτου ἐπιστρέψωμεν πάλιν πρὸς ἐσᾶς». Ὁ Μωυσῆς ἀποχωρίσθηκε ἀπὸ τοὺς ἑβδομήκοντα κατὰ τὸν καιρὸ τῆς ἀναμονῆς, καὶ αἱ ἑβδομήκοντα ἑβδομάδες ἀντιπροσωπεύουν χρόνον δοκιμασίας γιὰ τὸν λαὸ τῆς προτέρας διαθήκης. Ὅταν ἔληξε ἡ ἑβδομηκοστὴ ἑβδομάς, καὶ αὕτη ἡ ἑβδομηκοστὴ ἑβδομὰς ἦταν ἡ ἱερὰ ἑβδομὰς κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Χριστὸς ἐβεβαίωσε τὴν διαθήκην μετὰ πολλῶν, τότε ὁ Χριστὸς ἀπεχωρίσθη πλήρως ἀπὸ τὸν λαὸ τῆς προτέρας διαθήκης. Ἡ περίοδος κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ λαὸς τῆς προτέρας διαθήκης ἠδύνατο νὰ ἐπιλύσῃ τὸ ζήτημα τῆς αἱμορροΐδος του, πράγμα ποὺ γι’ αὐτοὺς σήμαινε ὅτι ἐπίστευαν πως ἐσώζοντο διὰ τοῦ αἵματος τοῦ Ἀβραάμ, εἶχε λήξει, καὶ ἡ δωδεκαετὴς παρθένος ἀνεστήθη γιὰ νὰ διακονῇ. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἤρξατο ὁ καιρὸς τῆς ἀναμονῆς, ὁ Μωυσῆς ἔλαβε τὸν νόμον τῆς διαθήκης καὶ τὰς ὁδηγίας γιὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ναοῦ.
When Peter, James and John were at the Mount, the sealing of God’s people, and their subsequent raising up as an ensign represents those covenant people as the temple of the one hundred and forty-four thousand. The eleventh-hour workers are then joined to that temple.
Όταν ο Πέτρος, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης βρίσκονταν στο Όρος, η σφράγιση του λαού του Θεού και η επακόλουθη ανύψωσή του ως λάβαρου παριστάνει εκείνον τον λαό της διαθήκης ως τον ναό των εκατόν τεσσαράκοντα τεσσάρων χιλιάδων. Οι εργάτες της ενδεκάτης ώρας κατόπιν προστίθενται σε εκείνον τον ναό.
Thus saith the Lord, Keep ye judgment, and do justice: for my salvation is near to come, and my righteousness to be revealed. Blessed is the man that doeth this, and the son of man that layeth hold on it; that keepeth the sabbath from polluting it, and keepeth his hand from doing any evil. Neither let the son of the stranger, that hath joined himself to the Lord, speak, saying, The Lord hath utterly separated me from his people: neither let the eunuch say, Behold, I am a dry tree. For thus saith the Lord unto the eunuchs that keep my sabbaths, and choose the things that please me, and take hold of my covenant; Even unto them will I give in mine house and within my walls a place and a name better than of sons and of daughters: I will give them an everlasting name, that shall not be cut off. Also the sons of the stranger, that join themselves to the Lord, to serve him, and to love the name of the Lord, to be his servants, every one that keepeth the sabbath from polluting it, and taketh hold of my covenant; Even them will I bring to my holy mountain, and make them joyful in my house of prayer: their burnt offerings and their sacrifices shall be accepted upon mine altar; for mine house shall be called an house of prayer for all people.
Οὕτω λέγει Κύριος· Φυλάσσετε κρίσιν καὶ πράττετε δικαιοσύνην· διότι ἡ σωτηρία μου ἐγγίζει νὰ ἔλθῃ, καὶ ἡ δικαιοσύνη μου νὰ ἀποκαλυφθῇ. Μακάριος ὁ ἄνθρωπος ὁ ποιῶν τοῦτο, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁ κρατῶν αὐτό· ὁ φυλάττων τὸ σάββατον ἀπὸ τοῦ νὰ μὴν βεβηλώσῃ αὐτό, καὶ ὁ φυλάττων τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἀπὸ παντὸς κακοῦ. Καὶ ἀς μὴ λέγῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀλλογενοῦς, ὁ προσκολληθεὶς εἰς τὸν Κύριον, λέγων· Ὁ Κύριος με ἀπεχώρισεν ὅλως ἀπὸ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ· καὶ ἀς μὴ λέγῃ ὁ εὐνοῦχος· Ἰδοὺ, ἐγὼ εἰμὶ ξηρὸν δένδρον. Διότι οὕτω λέγει Κύριος πρὸς τοὺς εὐνούχους, οἵτινες φυλάττουσι τὰ σάββατά μου, καὶ ἐκλέγουσι τὰ ἀρεστὰ εἰς ἐμέ, καὶ κρατοῦσι τὴν διαθήκην μου· εἰς αὐτοὺς θέλω δώσει ἐν τῷ οἴκῳ μου καὶ ἐντὸς τῶν τειχῶν μου τόπον καὶ ὄνομα καλύτερον παρὰ υἱῶν καὶ θυγατέρων· θέλω δώσει εἰς αὐτοὺς ὄνομα αἰώνιον, τὸ ὁποῖον δὲν θέλει ἐκκοπῆ. Καὶ τοὺς υἱοὺς τοῦ ἀλλογενοῦς, οἵτινες προσκολλῶνται εἰς τὸν Κύριον, διὰ νὰ δουλεύωσιν αὐτόν, καὶ νὰ ἀγαπῶσι τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ εἶναι δοῦλοι αὐτοῦ, ἕκαστον τὸν φυλάττοντα τὸ σάββατον ἀπὸ τοῦ νὰ μὴν βεβηλώσῃ αὐτό, καὶ κρατοῦντα τὴν διαθήκην μου· καὶ αὐτοὺς θέλω φέρει εἰς τὸ ἅγιόν μου ὄρος, καὶ θέλω εὐφράνει αὐτοὺς ἐν τῷ οἴκῳ τῆς προσευχῆς μου· τὰ ὁλοκαυτώματα αὐτῶν καὶ αἱ θυσίαι αὐτῶν θέλουσι γίνεσθαι δεκτὰ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου μου· διότι ὁ οἶκός μου θέλει ὀνομασθῆ οἶκος προσευχῆς διὰ πάντας τοὺς λαούς.
The Lord God which gathereth the outcasts of Israel saith, Yet will I gather others to him, beside those that are gathered unto him. Isaiah 56:1–8.
Ο Κύριος ο Θεός, ο συνάγων τους εκδιωγμένους του Ισραήλ, λέγει· Έτι θέλω συνάξει προς αυτόν και άλλους, εκτός εκείνων που έχουν ήδη συναχθεί προς αυτόν. Ησαΐας 56:1–8.
Peter, James and John, as well as Moses represent the “outcasts of Israel,” who are cast out by their brethren which hated them.
Ο Πέτρος, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης, καθώς και ο Μωυσής, αντιπροσωπεύουν τους «ἀποβεβλημένους τοῦ Ἰσραήλ», οι οποίοι εκβάλλονται από τους αδελφούς τους που τους μίσησαν.
Thus saith the Lord, The heaven is my throne, and the earth is my footstool: where is the house that ye build unto me? and where is the place of my rest?
Οὕτως λέγει Κύριος· Ὁ οὐρανὸς εἶναι ὁ θρόνος μου, καὶ ἡ γῆ τὸ ὑποπόδιόν μου· ποῖος εἶναι ὁ οἶκος τὸν ὁποῖον οἰκοδομεῖτε δι’ ἐμέ; καὶ ποῖος εἶναι ὁ τόπος τῆς ἀναπαύσεώς μου;
For all those things hath mine hand made, and all those things have been, saith the Lord: but to this man will I look, even to him that is poor and of a contrite spirit, and trembleth at my word. He that killeth an ox is as if he slew a man; he that sacrificeth a lamb, as if he cut off a dog’s neck; he that offereth an oblation, as if he offered swine’s blood; he that burneth incense, as if he blessed an idol. Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before mine eyes, and chose that in which I delighted not.
Διότι όλα αυτά τα έκαμε το χέρι μου, και όλα αυτά έγιναν, λέγει ο Κύριος· αλλά εις τούτον θέλω επιβλέψει, εις τον πτωχόν και συντετριμμένον το πνεύμα, και τον τρέμοντα εις τον λόγον μου. Όστις σφάζει βουν, είναι ως να εφόνευσε άνθρωπον· όστις θυσιάζει αρνίον, ως να απέκοψε τον τράχηλον κυνός· όστις προσφέρει προσφοράν, ως να προσέφερε αίμα χοίρου· όστις καίει θυμίαμα, ως να ευλογούσε είδωλον. Ναι, αυτοί εξέλεξαν τας οδούς αυτών, και η ψυχή αυτών ευφραίνεται εις τα βδελύγματα αυτών. Και εγώ θέλω εκλέξει τας πλάνας αυτών, και θέλω επιφέρει επ’ αυτούς εκείνα που φοβούνται· διότι όταν εκάλεσα, ουδείς απεκρίθη· όταν ελάλησα, δεν ήκουσαν· αλλά έπραξαν το πονηρόν ενώπιόν μου, και εξέλεξαν εκείνο εις το οποίον δεν ευηρεστήθην.
Hear the word of the Lord, ye that tremble at his word; Your brethren that hated you, that cast you out for my name’s sake, said, Let the Lord be glorified: but he shall appear to your joy, and they shall be ashamed. Isaiah 66:1–5.
Ακούσατε τον λόγο του Κυρίου, σεις που τρέμετε στον λόγο αυτού· Οι αδελφοί σας, που σας μίσησαν, που σας απέβαλαν εξαιτίας του ονόματός μου, είπαν: Ας δοξασθή ο Κύριος· αλλά αυτός θα εμφανισθή προς χαράν σας, και εκείνοι θα καταισχυνθούν. Ησαΐας 66:1–5.
The word “joy” occurs numerous times and ways in the Scriptures, as does the word “ashamed.” In the context of Peter’s message from the book of Joel, the shame versus joy is a parallel, such as the wise and the foolish or the wheat and the tares. Shame and joy represent, in the context of Joel, those who have the oil, or the latter rain message, versus those who don’t. It is only when you see this detail that you can get to the deeper meaning of, “Your brethren that hated you, that cast you out for my name’s sake.” Those brethren are those who in Spalding and Magan, page one and two, are the “nominal Adventists, like Judas,” that will “betray us to the Catholics,” “for they hated us on account of the Sabbath, for they could not refute it.” Your brethren that hate you, cast you out over the message of the Sabbath of the land, Moses seven times, which cannot be refuted. The point here is that you get cast out over a doctrinal argument, a debate, as Isaiah calls it, and the doctrinal debate is the message of the latter rain.
Η λέξη «χαρά» απαντά πολυάριθμες φορές και με πολλούς τρόπους στις Γραφές, όπως και η λέξη «καταισχυμένος». Στο πλαίσιο του μηνύματος του Πέτρου από το βιβλίο του Ιωήλ, η αντιπαράθεση καταισχύνης και χαράς αποτελεί παραλληλισμό, όπως οι φρόνιμες και οι μωρές ή ο σίτος και τα ζιζάνια. Η καταισχύνη και η χαρά αντιπροσωπεύουν, στο πλαίσιο του Ιωήλ, εκείνους που έχουν το έλαιο, ή το μήνυμα της όψιμης βροχής, έναντι εκείνων που δεν το έχουν. Μόνον όταν διακρίνετε αυτή τη λεπτομέρεια μπορείτε να φθάσετε στο βαθύτερο νόημα του «Οι αδελφοί σας, που σας μισούσαν, που σας απέβαλλαν εξαιτίας του ονόματός μου». Αυτοί οι αδελφοί είναι εκείνοι που, στο Spalding and Magan, σελίδες μία και δύο, είναι οι «τυπικοί Αντβεντιστές, όπως ο Ιούδας», που θα «μας προδώσουν στους Καθολικούς», «διότι μας μισούσαν εξαιτίας του Σαββάτου, επειδή δεν μπορούσαν να το αντικρούσουν». Οι αδελφοί σας που σας μισούν, σας αποβάλλουν εξαιτίας του μηνύματος του Σαββάτου της γης, του επτά φορές του Μωυσή, το οποίο δεν μπορεί να αντικρουσθεί. Το σημείο εδώ είναι ότι αποβάλλεστε εξαιτίας ενός δογματικού επιχειρήματος, μιας συζήτησης, όπως το αποκαλεί ο Ησαΐας, και η δογματική αυτή συζήτηση είναι το μήνυμα της όψιμης βροχής.
Joel calls that message “new wine,” and if you have that message, you have joy. If you do not have it, you awaken as the drunkards of Joel do to find that the new wine is cut off from your mouth. At that point you are prophetically “ashamed.” The class that has the oil, has joy and the class that has no oil is ashamed. The oil is also new wine, and it is associated with joy. This is why Isaiah says, “Hear the word of the Lord.” One class chooses to hear, and the other hearkens not to the sound of the trumpet. Isaiah specifically identifies the class who hear, when he states, “ye that tremble at his word.” The Lord gathers those who have been cast out over the message that arrived at 9/11, and at the Sunday law, He gathers Isaiah’s eunuchs, who are represented as dry trees. If they will take hold of the covenant, they will no longer be separated from God’s holy mountain.
Ο Ιωήλ αποκαλεί εκείνο το μήνυμα «νέον οίνον», και αν έχεις εκείνο το μήνυμα, έχεις χαρά. Αν δεν το έχεις, αφυπνίζεσαι, όπως οι μέθυσοι του Ιωήλ, για να διαπιστώσεις ότι ο νέος οίνος αφαιρέθηκε από το στόμα σου. Τότε είσαι προφητικώς «καταισχυμένος». Η τάξη που έχει το έλαιον έχει χαρά, και η τάξη που δεν έχει έλαιον καταισχύνεται. Το έλαιον είναι επίσης νέος οίνος, και συνδέεται με τη χαρά. Γι’ αυτό ο Ησαΐας λέγει: «Ακούσατε τον λόγον του Κυρίου». Η μία τάξη επιλέγει να ακούσει, και η άλλη δεν προσέχει εις τον ήχον της σάλπιγγος. Ο Ησαΐας προσδιορίζει συγκεκριμένως την τάξη εκείνων που ακούν, όταν δηλώνει: «οι τρέμοντες εις τον λόγον αυτού». Ο Κύριος συνάγει εκείνους που έχουν εκβληθεί εξαιτίας του μηνύματος που έφθασε την 11η Σεπτεμβρίου, και κατά τον νόμο της Κυριακής συνάγει τους ευνούχους του Ησαΐα, οι οποίοι παριστάνονται ως ξηρά δένδρα. Εάν κρατήσουν τη διαθήκη, δεν θα είναι πλέον χωρισμένοι από το άγιον όρος του Θεού.
A eunuch or a dry tree represent death. A eunuch cannot reproduce and a dry tree has no life. The promise is that if those Gentiles, or eleventh-hour workers will accept the covenant represented by Sabbath, they will have sons and daughters. First He gathers the outcasts of Israel, then lifts those outcasts up as an ensign and then gathers His other flock. The first and second gatherings represent the period from 9/11 unto the Sunday law when the Holy Spirit is sprinkling, and also the period from the Sunday law until Michael stands up and the latter rain is poured out without measure. In both periods the latter rain is a message, which if you have, brings joy, and if you don’t have, brings shame.
Ένας ευνούχος ή ένα ξηρό δέντρο αντιπροσωπεύουν τον θάνατο. Ένας ευνούχος δεν μπορεί να τεκνοποιήσει και ένα ξηρό δέντρο δεν έχει ζωή. Η υπόσχεση είναι ότι, εάν εκείνοι οι Εθνικοί, ή οι εργάτες της ενδεκάτης ώρας, δεχθούν τη διαθήκη που αντιπροσωπεύεται από το Σάββατο, θα έχουν υιούς και θυγατέρες. Πρώτα συνάγει τους εξόριστους του Ισραήλ, έπειτα υψώνει αυτούς τους εξόριστους ως σημείο και κατόπιν συνάγει το άλλο ποίμνιό Του. Η πρώτη και η δεύτερη σύναξη αντιπροσωπεύουν την περίοδο από την 11η Σεπτεμβρίου έως τον νόμο της Κυριακής, όταν το Άγιο Πνεύμα ραντίζει, καθώς και την περίοδο από τον νόμο της Κυριακής έως ότου εγερθεί ο Μιχαήλ και η όψιμη βροχή εκχυθεί χωρίς μέτρο. Και στις δύο περιόδους η όψιμη βροχή είναι ένα μήνυμα, το οποίο, εάν το έχεις, φέρνει χαρά, και εάν δεν το έχεις, φέρνει ντροπή.
The book of Matthew is divided into three lines, that represent the three angels of Revelation fourteen. Each of the three lines also contain fractals of the three angels. The second line from chapter eleven unto chapter twenty-two is the center, for it is the second angel, which is positioned between the first and third angels. The book of Matthew is itself a center line, when we consider chapters eleven through twenty-two in the context of Genesis and Revelation’s covenant chapters.
Το βιβλίο του Ματθαίου διαιρείται σε τρεις γραμμές, οι οποίες αντιπροσωπεύουν τους τρεις αγγέλους της Αποκαλύψεως δεκατέσσερα. Καθεμιά από τις τρεις γραμμές περιέχει επίσης φράκταλ των τριών αγγέλων. Η δεύτερη γραμμή, από το κεφάλαιο ένδεκα έως το κεφάλαιο είκοσι δύο, αποτελεί το κέντρο, διότι είναι ο δεύτερος άγγελος, ο οποίος τοποθετείται μεταξύ του πρώτου και του τρίτου αγγέλου. Το βιβλίο του Ματθαίου είναι το ίδιο μια κεντρική γραμμή, όταν θεωρούμε τα κεφάλαια ένδεκα έως είκοσι δύο στο πλαίσιο των διαθηκικών κεφαλαίων της Γενέσεως και της Αποκαλύψεως.
The center of the twelve covenant chapters is Matthew’s, and the center line of Matthew’s three lines is found in the same twelve chapters. The center of those twelve chapters is the sealing of the one hundred and forty-four thousand. That center point is represented by three verses, which align with the three center verses of Genesis and Revelation’s twelve covenant chapters.
Το κέντρο των δώδεκα κεφαλαίων της διαθήκης είναι του Ματθαίου, και η κεντρική γραμμή των τριών γραμμών του Ματθαίου βρίσκεται στα ίδια δώδεκα κεφάλαια. Το κέντρο αυτών των δώδεκα κεφαλαίων είναι η σφράγιση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Αυτό το κεντρικό σημείο αντιπροσωπεύεται από τρία εδάφια, τα οποία αντιστοιχούν στα τρία κεντρικά εδάφια των δώδεκα κεφαλαίων της διαθήκης της Γένεσης και της Αποκάλυψης.
Peter is a the center point of the center point of the center point, and he represents the first and last Christian bride. That is the signature of Alpha and Omega. Palmoni also placed His signature upon Peter’s name change, when He designed the enigma of Peter’s name in English. Jesus spoke to Peter in Hebrew, and the conversation was recorded in Greek and thereafter put into English. In English, Palmoni named Peter by using the 16th letter of the English alphabet, followed by the 5th letter, that is followed by the 20th, that is followed by the 5th that is followed by the 18th, fully knowing that when He, as Palmoni created the name that would go from Hebrew, to Greek to English. He also designed that the English name would allow an enigma of multiplying those five letters in order to reach the number one hundred and forty-four thousand. Palmoni, who is also the first and the last, designed that the first of those five and last of the five English letters that make up the name Peter are the 16th and 18th letters, for the name Peter was to occur in Matthew 16:18.
Ο Πέτρος είναι το κεντρικό σημείο του κεντρικού σημείου του κεντρικού σημείου, και αντιπροσωπεύει την πρώτη και την έσχατη χριστιανική νύμφη. Αυτή είναι η υπογραφή του Άλφα και του Ωμέγα. Ο Παλμωνί έθεσε επίσης την υπογραφή Του επάνω στην αλλαγή του ονόματος του Πέτρου, όταν σχεδίασε το αίνιγμα του ονόματος του Πέτρου στα Αγγλικά. Ο Ιησούς μίλησε στον Πέτρο στα Εβραϊκά, και η συνομιλία καταγράφηκε στα Ελληνικά και κατόπιν αποδόθηκε στα Αγγλικά. Στα Αγγλικά, ο Παλμωνί ονόμασε τον Πέτρο χρησιμοποιώντας το 16ο γράμμα του αγγλικού αλφαβήτου, ακολουθούμενο από το 5ο γράμμα, το οποίο ακολουθείται από το 20ό, το οποίο ακολουθείται από το 5ο, το οποίο ακολουθείται από το 18ο, γνωρίζοντας πλήρως, όταν Εκείνος, ως Παλμωνί, δημιούργησε το όνομα που θα περνούσε από τα Εβραϊκά, στα Ελληνικά και στα Αγγλικά. Σχεδίασε επίσης ώστε το αγγλικό όνομα να επιτρέπει ένα αίνιγμα πολλαπλασιασμού αυτών των πέντε γραμμάτων, προκειμένου να φθάσει στον αριθμό εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες. Ο Παλμωνί, ο οποίος είναι επίσης ο πρώτος και ο έσχατος, σχεδίασε ώστε το πρώτο από αυτά τα πέντε και το τελευταίο από τα πέντε αγγλικά γράμματα που συνθέτουν το όνομα Peter να είναι το 16ο και το 18ο γράμμα, διότι το όνομα Peter επρόκειτο να εμφανισθεί στο Κατά Ματθαίον 16:18.
With all of that about Peter, we still need to address the “golden ratio.” The golden ratio is represented by Matthew 16:18, for the ratio is 1.618. The golden ratio is associated with nature’s fractals, and when Palmoni locates Peter in Matthew 16:18, Palmoni is identifying that the prophetic key that is placed upon the shoulder of Eliakim in Isaiah 22:22, and the prophetic keys that are given to Peter and the church in the passage, includes prophetic fractals.
Με όλα όσα αναφέρθηκαν περί του Πέτρου, εξακολουθούμε να πρέπει να εξετάσουμε τη «χρυσή αναλογία». Η χρυσή αναλογία αντιπροσωπεύεται από το κατά Ματθαίον 16:18, διότι η αναλογία είναι 1.618. Η χρυσή αναλογία συνδέεται με τα φράκταλ της φύσεως, και όταν ο Palmoni τοποθετεί τον Πέτρο στο κατά Ματθαίον 16:18, ο Palmoni προσδιορίζει ότι το προφητικό κλειδί που τίθεται επί του ώμου του Ελιακίμ στο Ησαΐας 22:22, και τα προφητικά κλειδιά που δίδονται στον Πέτρο και στην εκκλησία στο εν λόγω χωρίο, περιλαμβάνει προφητικά φράκταλ.
Caesarea Philippi at the third hour unto Caesarea Maritima at the ninth hour represents a fractal of the third hour when Christ was crucified until the ninth hour of Cornelius sending for Peter. The Pentecostal season from the third hour of the crucifixion until Peter in the temple at Pentecost at the ninth hour, is a fractal of the 1,260 days from the cross to Cornelius. The three times the Father spoke is a fractal of the three angels, as is the three times Jesus took only Peter, James and John. The prophetic information that is encoded into the verses where Peter illustrates the one hundred and forty-four thousand is as profound as any truth has ever been, and yet we have not yet placed Peter at Panium in Daniel eleven.
Η Καισάρεια Φιλίππου κατά την τρίτη ώρα έως την Καισάρεια τη Θαλασσία κατά την ενάτη ώρα αντιπροσωπεύει ένα φράκταλ της τρίτης ώρας, όταν ο Χριστός σταυρώθηκε, έως την ενάτη ώρα, όταν ο Κορνήλιος έστειλε να καλέσουν τον Πέτρο. Η Πεντηκοστιανή περίοδος, από την τρίτη ώρα της σταυρώσεως έως τον Πέτρο στον ναό κατά την Πεντηκοστή, κατά την ενάτη ώρα, είναι ένα φράκταλ των 1.260 ημερών από τον σταυρό έως τον Κορνήλιο. Οι τρεις φορές που μίλησε ο Πατέρας είναι ένα φράκταλ των τριών αγγέλων, όπως και οι τρεις φορές που ο Ιησούς έλαβε μαζί Του μόνο τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη. Η προφητική πληροφορία που είναι κωδικοποιημένη στα εδάφια όπου ο Πέτρος απεικονίζει τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες είναι τόσο βαθιά όσο οποιαδήποτε αλήθεια υπήρξε ποτέ, και όμως δεν έχουμε ακόμη τοποθετήσει τον Πέτρο στο Πάνειον στο ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ.
We will continue this study in the next article.
Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.
Peter, an apostle of Jesus Christ, to the strangers scattered throughout Pontus, Galatia, Cappadocia, Asia, and Bithynia, Elect according to the foreknowledge of God the Father, through sanctification of the Spirit, unto obedience and sprinkling of the blood of Jesus Christ: Grace unto you, and peace, be multiplied. Blessed be the God and Father of our Lord Jesus Christ, which according to his abundant mercy hath begotten us again unto a lively hope by the resurrection of Jesus Christ from the dead, To an inheritance incorruptible, and undefiled, and that fadeth not away, reserved in heaven for you, Who are kept by the power of God through faith unto salvation ready to be revealed in the last time.
Πέτρος, απόστολος του Ιησού Χριστού, προς τους παρεπιδήμους της διασποράς στον Πόντο, τη Γαλατία, την Καππαδοκία, την Ασία και τη Βιθυνία, εκλεκτούς κατά την πρόγνωση του Θεού Πατρός, διά του αγιασμού του Πνεύματος, εις υπακοήν και ραντισμόν του αίματος του Ιησού Χριστού· χάρις και ειρήνη να πληθυνθούν σε σας. Ευλογημένος ο Θεός και Πατήρ του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο οποίος, κατά το πολύ έλεός του, μας αναγέννησε εις ελπίδα ζώσα διά της αναστάσεως του Ιησού Χριστού εκ νεκρών, εις κληρονομίαν άφθαρτον και αμίαντον και αμάραντον, πεφυλαγμένην εν τοις ουρανοίς διά σας, οι οποίοι διά της δυνάμεως του Θεού φυλάττεσθε διά της πίστεως εις σωτηρίαν έτοιμην να αποκαλυφθεί εν καιρώ εσχάτω.
Wherein ye greatly rejoice, though now for a season, if need be, ye are in heaviness through manifold temptations: That the trial of your faith, being much more precious than of gold that perisheth, though it be tried with fire, might be found unto praise and honour and glory at the appearing of Jesus Christ: Whom having not seen, ye love; in whom, though now ye see him not, yet believing, ye rejoice with joy unspeakable and full of glory: Receiving the end of your faith, even the salvation of your souls.
Δι’ αὐτοῦ αγαλλιάσθε μεγάλως, αν και τώρα, αν είναι αναγκαίο, λυπείσθε για λίγο διάστημα μέσα σε ποικίλους πειρασμούς· ώστε η δοκιμασία της πίστεώς σας, πολύ πολυτιμότερη από το χρυσάφι που φθείρεται, αν και δοκιμάζεται με φωτιά, να βρεθεί σε έπαινο και τιμή και δόξα κατά την αποκάλυψη του Ιησού Χριστού· τον οποίο, αν και δεν είδατε, αγαπάτε· στον οποίο, αν και τώρα δεν τον βλέπετε, όμως πιστεύοντας, αγαλλιάσθε με χαρά ανεκλάλητη και δεδοξασμένη· λαμβάνοντας το τέλος της πίστεώς σας, δηλαδή τη σωτηρία των ψυχών σας.
Of which salvation the prophets have enquired and searched diligently, who prophesied of the grace that should come unto you: Searching what, or what manner of time the Spirit of Christ which was in them did signify, when it testified beforehand the sufferings of Christ, and the glory that should follow. Unto whom it was revealed, that not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.
Περὶ ταύτης τῆς σωτηρίας ἐξεζήτησαν καὶ ἐξηρεύνησαν μετὰ ἐπιμελείας οἱ προφῆται, οἱ προφητεύσαντες περὶ τῆς χάριτος τῆς μέλλουσας εἰς ὑμᾶς· ἐρευνῶντες εἰς τίνα ἢ ποῖον καιρὸν ἐδήλου τὸ ἐν αὐτοῖς Πνεῦμα Χριστοῦ, ὅτε προεμαρτύρετο τὰ εἰς Χριστὸν παθήματα καὶ τὰς δόξας τὰς μετὰ ταῦτα. Εἰς οὓς ἀπεκαλύφθη ὅτι οὐχὶ εἰς ἑαυτούς, ἀλλ’ εἰς ἡμᾶς διηκόνουν αὐτά, τὰ ὁποῖα νῦν ἀνηγγέλησαν εἰς ὑμᾶς διὰ τῶν εὐαγγελισαμένων ὑμᾶς ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ ἀποσταλέντι ἀπ’ οὐρανοῦ, εἰς ἃ ἐπιθυμοῦσιν ἄγγελοι παρακύψαι.
Wherefore gird up the loins of your mind, be sober, and hope to the end for the grace that is to be brought unto you at the revelation of Jesus Christ; As obedient children, not fashioning yourselves according to the former lusts in your ignorance: But as he which hath called you is holy, so be ye holy in all manner of conversation; Because it is written, Be ye holy; for I am holy.
Διό, αναζωσθέντες τας οσφύας του νοός σας, εγκρατεύεσθε και ελπίσατε τελείως εις την χάριν, ήτις μέλλει να φερθή προς εσάς κατά την αποκάλυψιν του Ιησού Χριστού· ως τέκνα υπακοής, μη συμμορφούμενοι προς τας προτέρας επιθυμίας, τας οποίας είχατε εν τη αγνοία σας· αλλά καθώς είναι άγιος εκείνος όστις σας εκάλεσεν, ούτω και σεις γίνεσθε άγιοι εν πάση διαγωγή· διότι είναι γεγραμμένον· Άγιοι γίνεσθε, διότι εγώ είμαι άγιος.
And if ye call on the Father, who without respect of persons judgeth according to every man’s work, pass the time of your sojourning here in fear: Forasmuch as ye know that ye were not redeemed with corruptible things, as silver and gold, from your vain conversation received by tradition from your fathers; But with the precious blood of Christ, as of a lamb without blemish and without spot: Who verily was foreordained before the foundation of the world, but was manifest in these last times for you, Who by him do believe in God, that raised him up from the dead, and gave him glory; that your faith and hope might be in God. Seeing ye have purified your souls in obeying the truth through the Spirit unto unfeigned love of the brethren, see that ye love one another with a pure heart fervently: Being born again, not of corruptible seed, but of incorruptible, by the word of God, which liveth and abideth forever. For all flesh is as grass, and all the glory of man as the flower of grass. The grass withereth, and the flower thereof falleth away: But the word of the Lord endureth forever. And this is the word which by the gospel is preached unto you. 1 Peter 1:1–25.
Και εάν επικαλείσθε ως Πατέρα Εκείνον ο οποίος, χωρίς προσωποληψία, κρίνει κατά το έργο εκάστου, διάγετε με φόβο τον καιρό της παροικίας σας εδώ· επειδή γνωρίζετε ότι δεν ελυτρώθητε με φθαρτά πράγματα, με άργυρο ή χρυσό, από τη ματαία διαγωγή σας, την παραδοθείσα από τους πατέρες σας, αλλά με το πολύτιμο αίμα του Χριστού, ως αμνού αμώμου και ασπίλου· ο οποίος, αληθώς, είχε προορισθεί προ καταβολής κόσμου, αλλά εφανερώθη στους εσχάτους αυτούς καιρούς για χάρη σας, οι οποίοι δι’ αυτού πιστεύετε εις τον Θεόν, τον αναστήσαντα αυτόν εκ νεκρών και δόντα εις αυτόν δόξαν, ώστε η πίστη σας και η ελπίδα σας να είναι εις τον Θεόν. Επειδή εκαθαρίσατε τας ψυχάς σας διά της υπακοής εις την αλήθεια, διά του Πνεύματος, προς ανυπόκριτη φιλαδελφία, αγαπήσατε αλλήλους εκ καρδίας καθαράς, ενθέρμως· επειδή ανεγεννήθητε, όχι από σπορά φθαρτή, αλλά άφθαρτη, διά του λόγου του Θεού, ο οποίος ζει και μένει εις τον αιώνα. Διότι πάσα σαρξ είναι ως χόρτος, και πάσα η δόξα του ανθρώπου ως άνθος χόρτου. Ο χόρτος εξηράνθη, και το άνθος αυτού εξέπεσε· αλλά ο λόγος του Κυρίου μένει εις τον αιώνα. Και αυτός είναι ο λόγος ο οποίος εκηρύχθη προς εσάς διά του ευαγγελίου. 1 Πέτρου 1:1–25.