It has been shown that the history of August 11, 1840 until October 22, 1844 is the history represented by the seven thunders which were sealed up until just before the close of probation. In this article I will begin by reviewing some of what we have identified about the symbolism of the seven thunders. We are using historical lines upon historical lines to present these truths. There are four prophetic waymarks from August 11, 1840 until and including October 22, 1844; the empowerment of the first angel’s message, the first disappointment, the Midnight Cry and the Great Disappointment.
Ἔχει καταδειχθεί ὅτι ἡ ἱστορία ἀπὸ τῆς 11ης Αὐγούστου 1840 ἕως τῆς 22ας Ὀκτωβρίου 1844 εἶναι ἡ ἱστορία ποὺ παριστάνεται ἀπὸ τοὺς ἑπτὰ βροντὰς, οἱ ὁποῖες ἐσφραγίσθησαν ἕως ὀλίγον πρὸ τοῦ κλεισίματος τῆς δοκιμασίας. Στὸ παρόν ἄρθρο θὰ ἀρχίσω ἀνασκοπώντας μέρος ἐκείνων ποὺ ἔχομε ἐντοπίσει σχετικὰ μὲ τὸν συμβολισμὸ τῶν ἑπτὰ βροντῶν. Χρησιμοποιοῦμε ἱστορικὲς γραμμὲς ἐπὶ ἱστορικῶν γραμμῶν γιὰ νὰ παρουσιάσουμε αὐτὲς τὶς ἀλήθειες. Ὑπάρχουν τέσσερα προφητικὰ ὁρόσημα ἀπὸ τὴν 11η Αὐγούστου 1840 ἕως καὶ τὴν 22α Ὀκτωβρίου 1844· ἡ ἐξουσιοδότηση τοῦ μηνύματος τοῦ πρώτου ἀγγέλου, ἡ πρώτη ἀπογοήτευση, ἡ Κραυγὴ τοῦ Μεσονυκτίου καὶ ἡ Μεγάλη Ἀπογοήτευση.
August 11, 1840 was typified by Moses at the burning bush. The first disappointment in the spring of 1844 was typified by the wife of Moses, Zipporah when she sorrowfully and fearfully circumcised their son. The Midnight Cry that began at the Exeter camp meeting from August 12–17 was typified by the arrival of Moses in Egypt and his initial warning about the death of Egypt’s firstborn. The Great Disappointment of October 22, 1844 was typified by the Hebrews at the Red Sea.
Η 11η Αυγούστου 1840 προτυπωνόταν από τον Μωυσή στη φλεγόμενη βάτο. Η πρώτη απογοήτευση την άνοιξη του 1844 προτυπωνόταν από τη σύζυγο του Μωυσή, τη Σεπφώρα, όταν με λύπη και φόβο περιέτεμε τον γιο τους. Η Κραυγή του Μεσονυκτίου, η οποία άρχισε στη συνάθροιση του στρατοπέδου στο Exeter από τις 12 έως τις 17 Αυγούστου, προτυπωνόταν από την άφιξη του Μωυσή στην Αίγυπτο και την αρχική του προειδοποίηση σχετικά με τον θάνατο των πρωτοτόκων της Αιγύπτου. Η Μεγάλη Απογοήτευση της 22ας Οκτωβρίου 1844 προτυπωνόταν από τους Εβραίους στην Ερυθρά Θάλασσα.
In the time of King David August 11, 1840 was typified by the Philistines returning the ark of God. The first disappointment in the spring of 1844 was typified by Uzzah touching the ark of God. The Midnight Cry that began at the Exeter camp meeting from August 12–17 was typified by David bringing the ark into Jerusalem. The Great Disappointment of October 22, 1844 was typified by David’s wife Michal as she despised David for entering Jerusalem with the ark.
Στον καιρό του βασιλέως Δαβίδ, η 11η Αυγούστου 1840 προτυπώθηκε από την επιστροφή της κιβωτού του Θεού από τους Φιλισταίους. Η πρώτη απογοήτευση την άνοιξη του 1844 προτυπώθηκε από τον Ουζζά, όταν άγγιξε την κιβωτό του Θεού. Η Κραυγή του Μεσονυκτίου, η οποία άρχισε στη συγκέντρωση του στρατοπέδου στο Έξετερ από τις 12 έως τις 17 Αυγούστου, προτυπώθηκε από τον Δαβίδ, όταν έφερε την κιβωτό στην Ιερουσαλήμ. Η Μεγάλη Απογοήτευση της 22ας Οκτωβρίου 1844 προτυπώθηκε από τη Μιχάλ, τη σύζυγο του Δαβίδ, καθώς καταφρονούσε τον Δαβίδ επειδή εισήλθε στην Ιερουσαλήμ με την κιβωτό.
August 11, 1840 was typified by the baptism of Christ. The first disappointment in the spring of 1844 was typified by the disappointment of Lazarus’ death. The Midnight Cry that began at the Exeter camp meeting from August 12–17 was typified by the Triumphal Entry of Christ into Jerusalem. The Great Disappointment of October 22, 1844 was typified by the disappointment of the cross.
Η 11η Αυγούστου 1840 προτυπωνόταν από τη βάπτιση του Χριστού. Η πρώτη απογοήτευση την άνοιξη του 1844 προτυπωνόταν από την απογοήτευση του θανάτου του Λαζάρου. Η Κραυγή του Μεσονυκτίου, η οποία άρχισε στη συνάθροιση κατασκήνωσης του Exeter από τις 12–17 Αυγούστου, προτυπωνόταν από τη Θριαμβευτική Είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα. Η Μεγάλη Απογοήτευση της 22ας Οκτωβρίου 1844 προτυπωνόταν από την απογοήτευση του σταυρού.
We have pointed out that these four waymarks, represent only a partial segment of the complete structure of every reformatory movement. We are identifying the four waymarks as witnesses of the history that began on September 11, 2001. One of the prophetic characteristics of each of the four lines, is that the waymarks in each line possess the same theme.
Έχουμε επισημάνει ότι αυτά τα τέσσερα ορόσημα αντιπροσωπεύουν μόνον ένα μερικό τμήμα της πλήρους δομής κάθε μεταρρυθμιστικού κινήματος. Προσδιορίζουμε τα τέσσερα ορόσημα ως μάρτυρες της ιστορίας που άρχισε την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Ένα από τα προφητικά χαρακτηριστικά καθεμιάς από τις τέσσερις γραμμές είναι ότι τα ορόσημα σε κάθε γραμμή έχουν το ίδιο θέμα.
For Moses, all four of the waymarks addressed God’s work of entering into a covenant with a chosen people in fulfillment with the prophecy of Abraham. With King David’s reform line all four of the waymarks were associated with the ark of God. In Christ’s line all four of the waymarks were associated with death and resurrection.
Για τον Μωυσή, και τα τέσσερα ορόσημα αφορούσαν το έργο του Θεού να εισέλθει σε διαθήκη με έναν εκλεκτό λαό, σε εκπλήρωση της προφητείας του Αβραάμ. Στη γραμμή μεταρρύθμισης του βασιλιά Δαβίδ, και τα τέσσερα ορόσημα συνδέονταν με την κιβωτό του Θεού. Στη γραμμή του Χριστού, και τα τέσσερα ορόσημα συνδέονταν με τον θάνατο και την ανάσταση.
August 11, 1840 was a confirmation of the day for a year principle. The first disappointment in the spring of 1844 was caused by a failed application of the day for a year principle. Samuel Snow’s message of the Midnight Cry was the correction and a perfection of the failed application of the day for a year principle. The corrected message was based upon the day for a year principle and was fulfilled on October 22, 1844. All four waymarks are identifying the day for a year principle.
Η 11η Αυγούστου 1840 υπήρξε επιβεβαίωση της αρχής ημέρα αντί έτους. Η πρώτη απογοήτευση, την άνοιξη του 1844, προκλήθηκε από εσφαλμένη εφαρμογή της αρχής ημέρα αντί έτους. Το μήνυμα του Samuel Snow περί της Κραυγής του Μεσονυκτίου υπήρξε η διόρθωση και η τελειοποίηση της εσφαλμένης εφαρμογής της αρχής ημέρα αντί έτους. Το διορθωμένο μήνυμα βασιζόταν στην αρχή ημέρα αντί έτους και εκπληρώθηκε στις 22 Οκτωβρίου 1844. Και τα τέσσερα ορόσημα προσδιορίζουν την αρχή ημέρα αντί έτους.
Sister White informs us the seven thunders represent the events that transpired during the first and second angels’ messages; but she teaches that the seven thunders also represent “future events that will be disclosed in their order.” The seven thunders represent four prophetic events that began on August 11, 1840 and ended on October 22, 1844 and those four waymarks will be repeated in our history in the same order.
Η αδελφή Γουάιτ μάς πληροφορεί ότι οι επτά βροντές αντιπροσωπεύουν τα γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια του μηνύματος του πρώτου και του δευτέρου αγγέλου· αλλά διδάσκει επίσης ότι οι επτά βροντές αντιπροσωπεύουν και «μελλοντικά γεγονότα, τα οποία θα αποκαλυφθούν κατά τη σειρά τους». Οι επτά βροντές αντιπροσωπεύουν τέσσερα προφητικά γεγονότα που άρχισαν στις 11 Αυγούστου 1840 και έληξαν στις 22 Οκτωβρίου 1844, και αυτά τα τέσσερα ορόσημα θα επαναληφθούν στην ιστορία μας με την ίδια σειρά.
September 11, 2001 was typified by August 11, 1840 and both of those dates are connected with Islam, thus tying the beginning of Adventism together with the end of Adventism. Both August 11, 1840 and September 11, 2001 were a confirmation of the primary prophetic rule of their respective histories.
Η 11η Σεπτεμβρίου 2001 προτυπώθηκε από την 11η Αυγούστου 1840, και αμφότερες αυτές οι ημερομηνίες συνδέονται με το Ισλάμ, συνδέοντας έτσι την αρχή του Αντβεντισμού με το τέλος του Αντβεντισμού. Τόσο η 11η Αυγούστου 1840 όσο και η 11η Σεπτεμβρίου 2001 αποτέλεσαν επιβεβαίωση του πρωτεύοντος προφητικού κανόνα των αντίστοιχων ιστοριών τους.
On September 11, 2001, the angel of Revelation eighteen descended and on August 11, 1840 the angel of Revelation ten descended. The first disappointment of Future for America was a failed prediction concerning Islam on July 18, 2020. The message that is unsealed, as was the Midnight Cry at Exeter in the summer of 1844, is a correction of the failed prediction that had been previously given. For the Millerites the correction was in relation to the previously failed application of the day for a year principle identifying 1843 as the time of the Lord’s return. Today the correction which is represented by the Millerite Midnight Cry message must be a waymark that represents Islam, as the previous two waymarks were. The correction typified by the work of Samuel Snow was not to disregard the previous failed prediction, but to fine tune the prediction that had previously failed.
Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 κατέβηκε ο άγγελος της Αποκάλυψης δεκαοκτώ, και στις 11 Αυγούστου 1840 κατέβηκε ο άγγελος της Αποκάλυψης δέκα. Η πρώτη απογοήτευση του Future for America ήταν μια αποτυχημένη πρόβλεψη σχετικά με το Ισλάμ στις 18 Ιουλίου 2020. Το μήνυμα που αποσφραγίζεται, όπως ήταν η Κραυγή του Μεσονυκτίου στο Έξετερ κατά το θέρος του 1844, είναι μια διόρθωση της αποτυχημένης πρόβλεψης που είχε δοθεί προηγουμένως. Για τους Μιλλερίτες, η διόρθωση αφορούσε την προηγουμένως αποτυχημένη εφαρμογή της αρχής ημέρα αντί έτους, η οποία προσδιόριζε το 1843 ως τον χρόνο της επιστροφής του Κυρίου. Σήμερα, η διόρθωση η οποία παριστάνεται από το μήνυμα της Μιλλεριτικής Κραυγής του Μεσονυκτίου πρέπει να είναι ένας σταθμός που να αντιπροσωπεύει το Ισλάμ, όπως ήταν και οι δύο προηγούμενοι σταθμοί. Η διόρθωση που προτυπωνόταν από το έργο του Σάμιουελ Σνόου δεν ήταν να παραμεριστεί η προηγούμενη αποτυχημένη πρόβλεψη, αλλά να προσδιοριστεί με μεγαλύτερη ακρίβεια η πρόβλεψη που είχε προηγουμένως αποτύχει.
“The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844.” Early Writings, 247.
«Οι απογοητευμένοι είδαν από τις Γραφές ότι βρίσκονταν στον χρόνο της καθυστέρησης και ότι έπρεπε με υπομονή να αναμένουν την εκπλήρωση της οράσεως. Η ίδια απόδειξη που τους είχε οδηγήσει να προσδοκούν τον Κύριό τους το 1843, τους οδήγησε να Τον αναμένουν το 1844». Early Writings, 247.
Today the message that is typified by the message that came out of the Exeter camp meeting will be a perfection of the previously failed prediction. The Great Disappointment of Millerite history represents a great disappointment that takes place at the Sunday law, but it will be in the context of a prediction about Islam. Samuel Snow’s message was an identification of the exact date. It was the right date, but the wrong event. The message today represented by Snow’s message will be a message of Islam that is the perfection of the message that failed at the first disappointment of July 18, 2020.
Σήμερα, το μήνυμα που προτυπώνεται από το μήνυμα το οποίο εξήλθε από τη συνέλευση του στρατοπέδου στο Exeter θα αποτελεί την τελείωση της προηγουμένως αποτυχημένης πρόβλεψης. Η Μεγάλη Απογοήτευση της ιστορίας των Μιλλεριτών αντιπροσωπεύει μια μεγάλη απογοήτευση που λαμβάνει χώρα κατά τον νόμο της Κυριακής, αλλά θα είναι στο πλαίσιο μιας πρόβλεψης σχετικά με το Ισλάμ. Το μήνυμα του Samuel Snow ήταν ο προσδιορισμός της ακριβούς ημερομηνίας. Ήταν η σωστή ημερομηνία, αλλά το εσφαλμένο γεγονός. Το μήνυμα σήμερα, το οποίο αντιπροσωπεύεται από το μήνυμα του Snow, θα είναι ένα μήνυμα περί του Ισλάμ, το οποίο αποτελεί την τελείωση του μηνύματος που απέτυχε κατά την πρώτη απογοήτευση της 18ης Ιουλίου 2020.
There are no times or dates involved now, for since October 22, 1844 time setting is no longer to be a part of God’s prophetic message.
Δεν εμπλέκονται πλέον τώρα χρόνοι ή χρονολογίες, διότι από τις 22 Οκτωβρίου 1844 ο καθορισμός χρόνων δεν πρόκειται πλέον να αποτελεί μέρος του προφητικού μηνύματος του Θεού.
“The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, and that it should not be hung on time; for time never will be a test again. I saw that some were getting a false excitement arising from preaching time; that the third angel’s message was stronger than time can be. I saw that this message can stand on its own foundation, and that it needs not time to strengthen it, and that it will go in mighty power, and do its work, and will be cut short in righteousness.” Experience and Views, 48, 49.
«Ο Κύριος μού έδειξε ότι το μήνυμα του τρίτου αγγέλου πρέπει να προχωρήσει και να κηρυχθεί στα διασκορπισμένα τέκνα του Κυρίου, και ότι δεν πρέπει να εξαρτηθεί από χρόνο· διότι ο χρόνος δεν θα αποτελέσει πλέον ποτέ δοκιμασία. Είδα ότι μερικοί αποκτούσαν έναν ψευδή ενθουσιασμό, ο οποίος προερχόταν από το κήρυγμα περί χρόνου· ότι το μήνυμα του τρίτου αγγέλου ήταν ισχυρότερο από όσο μπορεί να είναι ο χρόνος. Είδα ότι το μήνυμα αυτό μπορεί να σταθεί επάνω στο δικό του θεμέλιο, και ότι δεν χρειάζεται τον χρόνο για να το ενισχύσει, και ότι θα προχωρήσει με δυνατή ισχύ, και θα επιτελέσει το έργο του, και θα συντομευθεί εν δικαιοσύνη.» Experience and Views, 48, 49.
The fourth waymark of our history must be the Sunday law, for the sacred histories of all the reform lines added together line upon line, in conjunction with the inspired commentary of those histories through the Spirit of Prophecy are conclusive that the Sunday law is the fourth waymark after the mighty angel descends in our history. The fourth waymark in the history of the seven thunders that are “future events that will be disclosed in their order” must be connected with Islam, based upon the fact that the same theme always exists in the same four waymarks in every reformatory movement.
Το τέταρτο ορόσημο της ιστορίας μας πρέπει να είναι ο νόμος της Κυριακής, διότι οι ιερές ιστορίες όλων των γραμμών μεταρρύθμισης, προστιθέμενες όλες μαζί, γραμμή επί γραμμής, σε συνδυασμό με το θεόπνευστο σχόλιο αυτών των ιστοριών μέσω του Πνεύματος της Προφητείας, αποδεικνύουν αδιαμφισβήτητα ότι ο νόμος της Κυριακής είναι το τέταρτο ορόσημο μετά την κάθοδο του ισχυρού αγγέλου στην ιστορία μας. Το τέταρτο ορόσημο στην ιστορία των επτά βροντών, οι οποίες είναι «μελλοντικά γεγονότα που θα αποκαλυφθούν κατά τη σειρά τους», πρέπει να συνδέεται με το Ισλάμ, βάσει του γεγονότος ότι το ίδιο θέμα υπάρχει πάντοτε στα ίδια τέσσερα ορόσημα σε κάθε μεταρρυθμιστικό κίνημα.
Islam will be part of the prophetic events at the Sunday law for a second reason. Jesus, the Lion of the tribe of Judah has specifically taken the history of these four events and defined them as a symbol unto themselves. That symbol is the seven thunders. There are other waymarks in every reformatory movement that exist both before and after the four waymarks that the Lion of the tribe of Judah specifies as the seven thunders. As a symbol unto themselves, the first waymark of the symbolic history containing these four waymarks represented the attack by Islam on the United States on September 11, 2001. The fact that Alpha and Omega identify the end with the beginning, establishes Islam at the Sunday law, for the first of those four waymarks was the attack of Islam on September 11, 2001, therefore the fourth and last waymark must also be an attack by Islam against the United States.
Το Ισλάμ θα αποτελέσει μέρος των προφητικών γεγονότων κατά τον νόμο της Κυριακής για έναν δεύτερο λόγο. Ο Ιησούς, ο Λέων της φυλής του Ιούδα, έχει ειδικώς λάβει την ιστορία αυτών των τεσσάρων γεγονότων και την έχει ορίσει ως σύμβολο καθ’ εαυτό. Το σύμβολο αυτό είναι οι επτά βροντές. Υπάρχουν και άλλα ορόσημα σε κάθε μεταρρυθμιστικό κίνημα, τα οποία υφίστανται τόσο πριν όσο και μετά τα τέσσερα ορόσημα που ο Λέων της φυλής του Ιούδα προσδιορίζει ως τις επτά βροντές. Ως σύμβολο καθ’ εαυτό, το πρώτο ορόσημο της συμβολικής ιστορίας που περιέχει αυτά τα τέσσερα ορόσημα αντιπροσώπευε την επίθεση του Ισλάμ εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών στις 11 Σεπτεμβρίου 2001. Το γεγονός ότι το Άλφα και το Ωμέγα ταυτοποιούν το τέλος με την αρχή, εγκαθιστά το Ισλάμ στον νόμο της Κυριακής, διότι το πρώτο από αυτά τα τέσσερα ορόσημα ήταν η επίθεση του Ισλάμ στις 11 Σεπτεμβρίου 2001· επομένως, και το τέταρτο και τελευταίο ορόσημο πρέπει επίσης να είναι επίθεση του Ισλάμ εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών.
It might very well be that the Sunday law is another attack by Islam on New York City, and that would answer as an end that is identified by the beginning, but at minimum it will be an attack by Islam as was the prediction of July 18, 2020.
Είναι πολύ πιθανόν ο νόμος της Κυριακής να είναι μία ακόμη επίθεση του Ισλάμ εναντίον της Νέας Υόρκης, και αυτό θα ανταποκρινόταν σε ένα τέλος που προσδιορίζεται από την αρχή· αλλά, τουλάχιστον, θα είναι επίθεση του Ισλάμ, όπως ήταν η πρόβλεψη της 18ης Ιουλίου 2020.
We have also pointed out that the Alpha and Omega hid a history within those four histories. In fact, that hidden internal history is a primary revelation that is now being brought out in conjunction with the command to “seal not the sayings of the prophecy of the book of Revelation.” That hidden internal history is recognized when we see within the four waymarks that are represented by the seven thunders that there is a period within the four waymarks that begins with a disappointment and ends with a disappointment. From the arrival of the second angel until the arrival of the third in Millerite history is a specific history that represents a symbol unto itself. It begins with an angel’s message that must be eaten, thus marking the tarrying time in the parable of the ten virgins. It then identifies the Midnight Cry which is also a message that must be eaten and then leads to the arrival of the third message that must be eaten.
Έχομεν επίσης επισημάνει ότι το Άλφα και το Ωμέγα απέκρυψαν μία ιστορία εντός εκείνων των τεσσάρων ιστοριών. Πράγματι, εκείνη η κεκρυμμένη εσωτερική ιστορία αποτελεί μία πρωταρχική αποκάλυψη, η οποία τώρα αναδεικνύεται σε συνάρτηση με την εντολή να «μη σφραγίσης τους λόγους της προφητείας του βιβλίου της Αποκαλύψεως». Εκείνη η κεκρυμμένη εσωτερική ιστορία αναγνωρίζεται όταν διακρίνουμε, εντός των τεσσάρων οροσήμων που παριστάνονται από τις επτά βροντές, ότι υπάρχει μία περίοδος εντός των τεσσάρων οροσήμων η οποία αρχίζει με μία απογοήτευση και τελειώνει με μία απογοήτευση. Από την άφιξη του δευτέρου αγγέλου έως την άφιξη του τρίτου στη Μιλλεριτική ιστορία υπάρχει μία συγκεκριμένη ιστορία που αποτελεί σύμβολο αφ’ εαυτής. Αρχίζει με ένα αγγελικό μήνυμα που πρέπει να φαγωθεί, σημειώνοντας έτσι τον χρόνο της βραδύτητος στην παραβολή των δέκα παρθένων. Έπειτα προσδιορίζει την Κραυγή του Μεσονυκτίου, η οποία επίσης είναι ένα μήνυμα που πρέπει να φαγωθεί, και κατόπιν οδηγεί στην άφιξη του τρίτου μηνύματος που πρέπει να φαγωθεί.
The hidden internal line within the line of the seven thunders is confirmed prophetically not only by the beginning representing a disappointment, and an angel’s arrival and a message to eat, that is then repeated at the great disappointment, but it is also confirmed by the “truth.”
Η κρυμμένη εσωτερική γραμμή μέσα στη γραμμή των επτά βροντών επιβεβαιώνεται προφητικώς όχι μόνο από το ότι η αρχή αντιπροσωπεύει μια απογοήτευση, καθώς και από την άφιξη ενός αγγέλου και από ένα μήνυμα να φαγωθεί, το οποίο κατόπιν επαναλαμβάνεται κατά τη μεγάλη απογοήτευση, αλλά επιβεβαιώνεται επίσης και από την «αλήθεια».
The Hebrew word “‘ĕmeṯ” that is translated as “truth” in the Old Testament was created by the wonderful linguist by using the first letter of the Hebrew alphabet, followed by the thirteenth letter of the alphabet and then ending with the last letter of the alphabet to form the word translated as truth. We have shown that those letters represent the principle of the rule of first mention, the principle that identifies the end from the beginning. The first letter is the letter “alpha”. The middle letter is the thirteenth letter of the Hebrew alphabet and represents rebellion. The last letter is the last, the end, the omega. We have shown that these three letters represent the three steps of the everlasting gospel as confirmed by several prophetic lines.
Η εβραϊκή λέξη «’ĕmeṯ», η οποία μεταφράζεται ως «αλήθεια» στην Παλαιά Διαθήκη, σχηματίσθηκε από τον θαυμαστό Γλωσσολόγο με τη χρήση του πρώτου γράμματος του εβραϊκού αλφαβήτου, ακολουθούμενου από το δέκατο τρίτο γράμμα του αλφαβήτου, και κατόπιν καταλήγοντας στο τελευταίο γράμμα του αλφαβήτου, ώστε να σχηματισθεί η λέξη που μεταφράζεται ως αλήθεια. Έχουμε δείξει ότι αυτά τα γράμματα αντιπροσωπεύουν την αρχή του κανόνα της πρώτης μνείας, την αρχή που προσδιορίζει το τέλος από την αρχή. Το πρώτο γράμμα είναι το γράμμα «άλφα». Το μεσαίο γράμμα είναι το δέκατο τρίτο γράμμα του εβραϊκού αλφαβήτου και αντιπροσωπεύει την ανταρσία. Το τελευταίο γράμμα είναι το έσχατο, το τέλος, το ωμέγα. Έχουμε δείξει ότι αυτά τα τρία γράμματα αντιπροσωπεύουν τα τρία βήματα του αιωνίου ευαγγελίου, όπως επιβεβαιώνεται από αρκετές προφητικές γραμμές.
Those three letter’s meanings correspond to the meaning of each of the three angels’ messages. Those three letter’s meanings correspond to the purification process of the wise and wicked in Daniel twelve verse ten who are purified, made white and tried. The three Hebrew letters that were brought together to create the word “truth,” possess the signature of Alpha and Omega and the three steps which they identify in the first angel’s message, is called the everlasting gospel. The three steps represented by those letters also represent the work of the Holy Spirit as set forth in John sixteen.
Οι σημασίες εκείνων των τριών γραμμάτων αντιστοιχούν στη σημασία καθενός από τα μηνύματα των τριών αγγέλων. Οι σημασίες εκείνων των τριών γραμμάτων αντιστοιχούν στη διαδικασία καθαρισμού των σοφών και των ασεβών στο Δανιήλ δώδεκα, εδάφιο δέκα, οι οποίοι καθαρίζονται, λευκαίνονται και δοκιμάζονται. Τα τρία εβραϊκά γράμματα που συνενώθηκαν για να σχηματίσουν τη λέξη «αλήθεια» φέρουν την υπογραφή του Άλφα και του Ωμέγα, και τα τρία βήματα τα οποία προσδιορίζουν στο μήνυμα του πρώτου αγγέλου ονομάζονται το αιώνιο ευαγγέλιο. Τα τρία βήματα που παριστάνονται από εκείνα τα γράμματα παριστάνουν επίσης το έργο του Αγίου Πνεύματος, όπως εκτίθεται στο Ιωάννης δεκαέξι.
And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment: Of sin, because they believe not on me; Of righteousness, because I go to my Father, and ye see me no more; Of judgment, because the prince of this world is judged. John 16:8–11.
Και όταν εκείνος έλθει, θα ελέγξει τον κόσμο περί αμαρτίας και περί δικαιοσύνης και περί κρίσεως· περί αμαρτίας, επειδή δεν πιστεύουν σε εμένα· περί δικαιοσύνης, επειδή υπάγω προς τον Πατέρα μου και δεν με βλέπετε πλέον· περί κρίσεως, επειδή ο άρχων του κόσμου τούτου έχει κριθεί. Ιωάννης 16:8–11.
The first disappointment is represented as sin, as illustrated by Moses, Uzzah, Mary and Martha, and the Millerites for as John sixteen describes the work of the Holy Spirit in convicting of “sin;” it was because “they believe not.” Each of the symbols we just cited represent the first disappointment, and each of their histories testify that the disappointment was caused by the sin of not believing something that had been previously revealed to them. The first step is the conviction of sin. The first step is the first letter of the Hebrew alphabet.
Η πρώτη απογοήτευση παριστάνεται ως αμαρτία, όπως απεικονίζεται από τον Μωυσή, τον Ουζά, τη Μαρία και τη Μάρθα, και τους Μιλλεριτές· διότι, καθώς το Ιωάννην 16 περιγράφει το έργο του Αγίου Πνεύματος στον έλεγχο περί «αμαρτίας», αυτό συνέβη επειδή «δεν πιστεύουσι». Καθένα από τα σύμβολα που μόλις παραθέσαμε αντιπροσωπεύει την πρώτη απογοήτευση, και καθεμία από τις ιστορίες τους μαρτυρεί ότι η απογοήτευση προκλήθηκε από την αμαρτία τού να μη πιστεύσουν κάτι που είχε προηγουμένως αποκαλυφθεί σε αυτούς. Το πρώτο βήμα είναι η επίγνωση της αμαρτίας. Το πρώτο βήμα είναι το πρώτο γράμμα του εβραϊκού αλφαβήτου.
The second waymark of the hidden history is righteousness, which is where the manifestation of the power of God is manifested in the righteousness of those carrying the Midnight Cry message. They manifest God’s righteousness at the conclusion of the tarrying time, for John sixteen says Christ went to his Father and they saw Christ no more. Christ had tarried in advance of the manifestation of righteousness. With the Millerites, when Christ removed His hand, the mistake was recognized. Then the content of the corrected message produced two classes of worshippers. One class manifested righteousness, for they had oil, and the other class manifested the rebellion represented by the thirteenth letter of the Hebrew alphabet.
Το δεύτερο ορόσημο της κρυμμένης ιστορίας είναι η δικαιοσύνη, όπου η εκδήλωση της δυνάμεως του Θεού φανερώνεται στη δικαιοσύνη εκείνων που φέρουν το μήνυμα της Κραυγής του Μεσονυκτίου. Αυτοί φανερώνουν τη δικαιοσύνη του Θεού στο τέλος του χρόνου αναμονής, διότι το δέκατο έκτο κεφάλαιο του Ιωάννη λέγει ότι ο Χριστός υπήγε προς τον Πατέρα Του και δεν έβλεπαν πλέον τον Χριστό. Ο Χριστός είχε καθυστερήσει πριν από την εκδήλωση της δικαιοσύνης. Με τους Μιλλερίτες, όταν ο Χριστός απέσυρε το χέρι Του, το σφάλμα αναγνωρίσθηκε. Τότε το περιεχόμενο του διορθωμένου μηνύματος παρήγαγε δύο τάξεις προσκυνητών. Η μία τάξη φανέρωσε δικαιοσύνη, διότι είχαν έλαιο, και η άλλη τάξη φανέρωσε την ανταρσία που παριστάνεται από το δέκατο τρίτο γράμμα του εβραϊκού αλφαβήτου.
“The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.
«Οι κεχρισμένοι, οι ιστάμενοι πλησίον του Κυρίου πάσης της γης, κατέχουν τη θέση που είχε κάποτε δοθεί στον Σατανά ως επισκιάζον χερουβείμ. Διά των αγίων όντων που περιβάλλουν τον θρόνο Του, ο Κύριος διατηρεί αδιάκοπη επικοινωνία με τους κατοίκους της γης. Το χρυσούν έλαιον συμβολίζει τη χάρη με την οποία ο Θεός διατηρεί τις λυχνίες των πιστών εφοδιασμένες, ώστε να μη τρεμοσβήνουν και σβήσουν. Εάν δεν εξεχύνετο το άγιο αυτό έλαιον από τον ουρανό μέσω των μηνυμάτων του Πνεύματος του Θεού, οι δυνάμεις του κακού θα είχαν πλήρη εξουσία επάνω στους ανθρώπους.»
“God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.
«Ο Θεός ατιμάζεται όταν δεν δεχόμαστε τις επικοινωνίες που μας αποστέλλει. Έτσι αρνούμαστε το χρυσό έλαιο, το οποίο θα εξέχεε στις ψυχές μας, για να μεταδοθεί σε εκείνους που βρίσκονται στο σκοτάδι. Όταν ακουσθεί η κλήση: “Ιδού, ο νυμφίος έρχεται· εξέλθετε εις απάντησιν αυτού”, εκείνοι που δεν έλαβαν το άγιο έλαιο, που δεν διαφύλαξαν τη χάρη του Χριστού στις καρδιές τους, θα διαπιστώσουν, όπως οι μωρές παρθένες, ότι δεν είναι έτοιμοι να συναντήσουν τον Κύριό τους. Δεν έχουν, μέσα στον εαυτό τους, τη δύναμη να αποκτήσουν το έλαιο, και η ζωή τους συντρίβεται. Αλλ’ αν ζητηθεί το Άγιο Πνεύμα του Θεού, αν ικετεύσουμε, όπως ο Μωυσής, “Δείξον μοι την δόξαν σου”, η αγάπη του Θεού θα εκχυθεί στις καρδιές μας. Μέσω των χρυσών σωλήνων, το χρυσό έλαιο θα μεταδοθεί σε εμάς. “Ουχί διά δυνάμεως ουδέ διά ισχύος, αλλά διά του Πνεύματός μου, λέγει ο Κύριος των δυνάμεων”. Καθώς δέχονται τις λαμπρές ακτίνες του Ηλίου της Δικαιοσύνης, τα τέκνα του Θεού λάμπουν ως φώτα εν τω κόσμω». Review and Herald, July 20, 1897.
Take note that those who receive the message of the Midnight Cry have been typified by Moses in the cave of Horeb, pleading for God to show him His glory. Those two classes had finalized their characters before the Midnight Cry, during the tarrying time.
Σημειώσατε ότι όσοι δέχονται το μήνυμα της Μεσονύκτιας Κραυγής έχουν προτυπωθεί από τον Μωυσή στο σπήλαιο του Χωρήβ, εκλιπαρώντας τον Θεό να του δείξει τη δόξα Του. Αυτές οι δύο τάξεις είχαν οριστικοποιήσει τον χαρακτήρα τους πριν από τη Μεσονύκτια Κραυγή, κατά τον χρόνο της καθυστέρησης.
“We are now living in a most perilous time, and not one of us should be tardy in seeking a preparation for the coming of Christ. Let none follow the example of the foolish virgins, and think that it will be safe to wait until the crisis comes before gaining a preparation of character to stand in that time. It will be too late to seek for the righteousness of Christ when the guests are called in and examined. Now is the time to put on the righteousness of Christ,—the wedding garment that will fit you to enter into the marriage supper of the Lamb. In the parable, the foolish virgins are represented as begging for oil, and failing to receive it at their request. This is symbolic of those who have not prepared themselves by developing a character to stand in a time of crisis.” The Youth’s Instructor, January 16, 1896.
«Ζούμε τώρα σε έναν εξαιρετικά επικίνδυνο καιρό, και κανείς από εμάς δεν θα πρέπει να αργοπορεί στο να επιζητεί μια προετοιμασία για την έλευση του Χριστού. Ας μη μιμηθεί κανείς το παράδειγμα των μωρών παρθένων, και νομίσει ότι θα είναι ασφαλές να περιμένει έως ότου έλθει η κρίσιμη ώρα προτού αποκτήσει προετοιμασία χαρακτήρα, ώστε να σταθεί εκείνον τον καιρό. Θα είναι πολύ αργά να ζητήσει κανείς τη δικαιοσύνη του Χριστού όταν οι προσκεκλημένοι καλούνται να εισέλθουν και εξετάζονται. Τώρα είναι ο καιρός να ενδυθείτε τη δικαιοσύνη του Χριστού,—το ένδυμα του γάμου που θα σας καταστήσει κατάλληλους να εισέλθετε στο δείπνο του γάμου του Αρνίου. Στην παραβολή, οι μωρές παρθένες παρουσιάζονται να ζητούν λάδι, και να μην το λαμβάνουν κατόπιν του αιτήματός τους. Αυτό συμβολίζει εκείνους που δεν έχουν προετοιμάσει τον εαυτό τους διά της ανάπτυξης χαρακτήρα ικανού να σταθεί σε καιρό κρίσεως.» The Youth’s Instructor, January 16, 1896.
At the midnight cry one class had the necessary oil, and the other did not. The second step is the manifestation at the conclusion of the tarrying time of either righteousness or unrighteousness “because” the bridegroom went “to” his “Father, and ye see me no more.” The second step is the thirteenth letter of the Hebrew alphabet. The third step in the hidden history is judgment and the great disappointment and the last letter of the alphabet.
Κατὰ τὴν κραυγὴ τοῦ μεσονυκτίου, ἡ μία τάξη εἶχε τὸ ἀναγκαῖο ἔλαιον, καὶ ἡ ἄλλη δὲν εἶχε. Τὸ δεύτερον βῆμα εἶναι ἡ φανέρωσις, στὸ τέλος τοῦ χρόνου τῆς βραδύτητος, εἴτε δικαιοσύνης εἴτε ἀδικίας, «ἐπειδὴ» ὁ νυμφίος ὑπῆγε «πρὸς» τὸν «Πατέρα» αὐτοῦ, «καὶ δὲν μὲ βλέπετε πλέον». Τὸ δεύτερον βῆμα εἶναι τὸ δέκατον τρίτον γράμμα τοῦ ἑβραϊκοῦ ἀλφαβήτου. Τὸ τρίτον βῆμα στὴν κεκρυμμένη ἱστορία εἶναι ἡ κρίσις καὶ ἡ μεγάλη ἀπογοήτευσις καὶ τὸ τελευταῖον γράμμα τοῦ ἀλφαβήτου.
The hidden history within the seven thunders is testified to by the word “truth,” by the beginning disappointment identifying the last disappointment, by an angel arriving with a message at the beginning and end. The hidden history will only be recognized by those who have accepted the rules of Bible study that have been given by the highest authority. Miller’s rules in the beginning and Prophetic Keys at the end.
Η κρυμμένη ιστορία μέσα στους επτά βροντές μαρτυρείται από τη λέξη «αλήθεια», από την αρχική απογοήτευση που ταυτοποιεί την έσχατη απογοήτευση, από έναν άγγελο που έρχεται με ένα μήνυμα στην αρχή και στο τέλος. Η κρυμμένη ιστορία θα αναγνωρισθεί μόνο από εκείνους που έχουν αποδεχθεί τους κανόνες της μελέτης της Αγίας Γραφής οι οποίοι έχουν δοθεί από την υπέρτατη εξουσία. Οι κανόνες του Μίλλερ στην αρχή και το Prophetic Keys στο τέλος.
With the history of the seven thunders, as we have just set forth, there is an emphasis that should be repeated and remembered. The first disappointment in every reform line is a disregard of previously established truth. Moses forgot to circumcise his son, though it was the very symbol of the Covenant that Abraham’s prophecy was identifying. Uzzah forgot that only the priesthood could touch the ark. Mary and Elizabeth give testimony in the story of Lazarus that they previously knew of Christ’s resurrection power. When the 1843 chart was produced the leaders (peer pressure) leaned upon Father Miller to disregard what he had always said about the year 1843. They insisted he change his established testimony that allowed for wiggle room unto the date of 1843 as their prediction of the fulfillment of the twenty-three hundred days. Miller’s testimony identifies that peer pressure brought by the other leaders in the movement led him to drop his vague identification of the fulfillment of the date for the fulfillment of the prophecy and state directly that it would be fulfilled in 1843.
Με την ιστορία των επτά βροντών, όπως μόλις εκθέσαμε, υπάρχει μια έμφαση που πρέπει να επαναληφθεί και να ενθυμούμαστε. Η πρώτη απογοήτευση σε κάθε γραμμή μεταρρύθμισης είναι η παραγνώριση προηγουμένως εδραιωμένης αλήθειας. Ο Μωυσής λησμόνησε να περιτμήσει τον γιο του, μολονότι αυτό ήταν το ίδιο το σύμβολο της Διαθήκης, την οποία προσδιόριζε η προφητεία του Αβραάμ. Ο Οζά λησμόνησε ότι μόνο το ιερατείο μπορούσε να αγγίξει την κιβωτό. Η Μαρία και η Ελισάβετ δίδουν μαρτυρία, στην ιστορία του Λαζάρου, ότι προηγουμένως γνώριζαν την αναστατική δύναμη του Χριστού. Όταν καταρτίσθηκε ο πίνακας του 1843, οι ηγέτες (πίεση από τους ομοτίμους) ώθησαν τον Πατέρα Μίλλερ να παραβλέψει εκείνο που πάντοτε έλεγε σχετικά με το έτος 1843. Επέμειναν να μεταβάλει την παγιωμένη μαρτυρία του, η οποία άφηνε περιθώριο ευελιξίας ως προς τη χρονολογία του 1843 ως προς την πρόβλεψή τους για την εκπλήρωση των δύο χιλιάδων τριακοσίων ημερών. Η μαρτυρία του Μίλλερ καταδεικνύει ότι η πίεση από τους άλλους ηγέτες του κινήματος τον οδήγησε να εγκαταλείψει την αόριστη διατύπωσή του σχετικά με τον χρόνο εκπλήρωσης της προφητείας και να δηλώσει ευθέως ότι αυτή θα εκπληρωνόταν το 1843.
With Future for America, we knew that there was never to be another message “hung upon time.” Future for America had repeatedly taught that fact throughout the history of the movement. The first disappointment is always premised upon a disregard of an established testing truth. It was a sinful disregard of a truth, but more significantly it was a sinful disregard of the primary rule of William Miller, which had been specifically identified as ending in 1844.
Με το Future for America, γνωρίζαμε ότι δεν επρόκειτο ποτέ να υπάρξει άλλο μήνυμα «κρεμασμένο επί χρόνου». Το Future for America είχε επανειλημμένα διδάξει αυτό το γεγονός σε όλη την ιστορία του κινήματος. Η πρώτη απογοήτευση πάντοτε εδράζεται στην παραγνώριση μιας καθιερωμένης δοκιμαστικής αλήθειας. Ήταν αμαρτωλή παραγνώριση μιας αλήθειας, αλλά, ακόμη σημαντικότερο, ήταν αμαρτωλή παραγνώριση του πρωταρχικού κανόνα του William Miller, ο οποίος είχε προσδιορισθεί ρητώς ως καταλήγων στο 1844.
And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer. Revelation 10:5, 6.
Και ο άγγελος, τον οποίον είδα να στέκεται επάνω στη θάλασσα και επάνω στη γη, ύψωσε το χέρι αυτού προς τον ουρανό, και ορκίσθηκε εις Εκείνον που ζει εις τους αιώνας των αιώνων, ο οποίος έκτισε τον ουρανό και όσα είναι εν αυτώ, και τη γη και όσα είναι εν αυτή, και τη θάλασσα και όσα είναι εν αυτή, ότι χρόνος δεν θα υπάρχει πλέον. Αποκάλυψις 10:5, 6.
The angel that stood upon the land and sea according to Sister White was “no less a personage than Jesus Christ.” Future for America disregarded a direct command from Jesus Christ! Personally, I have only interacted with a handful of persons that I was associated with before July 18, 2020. Only two of those few persons, and one of those two is now sleeping in Jesus have I studied with and tested what was coming from God’s Word concerning the experience of July 18, 2020. But based upon Millerite history, which is the beginning of which we are the end, I am certain that there are still those that were in the movement at that time, that are still producing applications of prophecy that are “hung upon time.” There is nothing new under the sun.
Ο άγγελος που στάθηκε επάνω στη γη και στη θάλασσα, σύμφωνα με την Αδελφή White, δεν ήταν «κανείς λιγότερο από τον Ιησού Χριστό». Το Future for America αγνόησε μια άμεση εντολή του Ιησού Χριστού! Προσωπικά, έχω έλθει σε επαφή μόνο με ελάχιστα πρόσωπα με τα οποία ήμουν συνδεδεμένος πριν από τις 18 Ιουλίου 2020. Μόνο με δύο από αυτά τα λίγα πρόσωπα, και το ένα από αυτά τα δύο τώρα κοιμάται εν Ιησού, έχω μελετήσει και δοκιμάσει εκείνο που προερχόταν από τον Λόγο του Θεού σχετικά με την εμπειρία της 18ης Ιουλίου 2020. Αλλά, με βάση τη Μιλλεριτική ιστορία, η οποία είναι η αρχή της οποίας εμείς είμαστε το τέλος, είμαι βέβαιος ότι υπάρχουν ακόμη εκείνοι που ήσαν στο κίνημα εκείνον τον καιρό και που εξακολουθούν να παράγουν εφαρμογές της προφητείας που είναι «κρεμασμένες επάνω στον χρόνο». Δεν υπάρχει τίποτε νέο υπό τον ήλιο.
Time is much too short to continue with that type of prophetic excitement, but let each man be fully persuaded in his own mind. And let each of the men that takes a position on the side that is still playing with time that Future for America rejects all of those applications, for they are nothing less than satanic delusions.
Ο χρόνος είναι υπερβολικά σύντομος για να συνεχίσουμε με αυτού του είδους την προφητική έξαψη· αλλά ας είναι κάθε άνθρωπος πλήρως πεπεισμένος στον δικό του νου. Και ας απορρίψει καθένας από τους άνδρες που λαμβάνει θέση στην πλευρά η οποία εξακολουθεί να παίζει με τον χρόνο, όλα εκείνα τα εφαρμοζόμενα σχήματα που το Future for America απορρίπτει, διότι δεν είναι τίποτε λιγότερο από σατανικές πλάνες.
The internal hidden prophetic line within the four waymarks that make up the seven thunders is what is now being unsealed by the Lion of the tribe of Judah. This article has simply been a review of what we have stated about the Hebrew word “‘ĕmeṯ” that is translated as truth. It did not touch all that we have previously shared but the purpose of the review is to demonstrate that John chapter sixteen verse eight absolutely agrees with the prophetic model we are proposing for the hidden internal prophetic line within the seven thunders.
Η εσωτερική, κρυμμένη προφητική γραμμή εντός των τεσσάρων οροσήμων που συγκροτούν τις επτά βροντές είναι εκείνο ακριβώς που τώρα αποσφραγίζεται από τον Λέοντα της φυλής του Ιούδα. Το παρόν άρθρο υπήρξε απλώς μία ανασκόπηση όσων έχουμε δηλώσει σχετικά με την εβραϊκή λέξη “‘ĕmeṯ”, η οποία μεταφράζεται ως αλήθεια. Δεν άγγιξε όλα όσα έχουμε προηγουμένως κοινοποιήσει, αλλά ο σκοπός της ανασκόπησης είναι να καταδείξει ότι το κατά Ιωάννην, κεφάλαιο δεκαέξι, εδάφιο οκτώ, συμφωνεί απολύτως με το προφητικό υπόδειγμα που προτείνουμε για την κρυμμένη εσωτερική προφητική γραμμή εντός των επτά βροντών.
There is still a little more review necessary before we reach a conclusion that we will take up in the next article.
Υπάρχει ακόμη ανάγκη για λίγη περισσότερη ανασκόπηση προτού καταλήξουμε σε ένα συμπέρασμα, το οποίο θα εξετάσουμε στο επόμενο άρθρο.
Seal not the sayings of the prophecy of this book, for the time is at hand: He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. And, behold, I come quickly; and my reward is with me, to give every man according as his work shall be. I am Alpha and Omega, the beginning and the end, the first and the last. Revelation 22:10–13.
Μὴ σφραγίσῃς τοὺς λόγους τῆς προφητείας τοῦ βιβλίου τούτου· διότι ὁ καιρὸς εἶναι πλησίον. Ὁ ἄδικος, ἄς ἀδικήσῃ ἔτι· καὶ ὁ μολυσμένος, ἄς μολυνθῇ ἔτι· καὶ ὁ δίκαιος, ἄς δικαιωθῇ ἔτι· καὶ ὁ ἅγιος, ἄς ἁγιασθῇ ἔτι. Καὶ ἰδού, ἔρχομαι ταχέως, καὶ ὁ μισθός μου εἶναι μετ’ ἐμοῦ, διὰ νὰ ἀποδώσω εἰς ἕκαστον ὅπως θέλει εἶσθαι τὸ ἔργον αὐτοῦ. Ἐγώ εἰμι τὸ Ἄλφα καὶ τὸ Ὦ, ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος, ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος. Ἀποκάλυψις 22:10–13.