Το τελικό προειδοποιητικό μήνυμα απεικονίζεται στο ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ, στο εδάφιο σαράντα τέσσερα:
Αλλά ειδήσεις από την ανατολή και από τον βορρά θα τον ταράξουν· γι’ αυτό θα εξέλθει με μεγάλη οργή, για να καταστρέψει και να αφανίσει ολοκληρωτικά πολλούς. Δανιήλ 11:44.
Οι αγγελίες από τον βορρά αντιπροσωπεύουν το μήνυμα του βασιλέα του βορρά. Ο αληθινός βασιλέας του βορρά είναι ο Χριστός και η παπική εξουσία είναι η επίγεια απομίμηση του Χριστού ως του αληθινού βασιλέα του βορρά. Η επίγεια απομίμηση είναι ο εκπρόσωπος του Σατανά.
«Για να εξασφαλίσει εγκόσμια οφέλη και τιμές, η εκκλησία οδηγήθηκε να επιζητήσει την εύνοια και την υποστήριξη των ισχυρών της γης· και έχοντας έτσι απορρίψει τον Χριστό, παρακινήθηκε να υποταχθεί στον εκπρόσωπο του Σατανά — τον επίσκοπο της Ρώμης». Η Μεγάλη Διαμάχη, 50.
Ο Σατανάς έχει επιθυμήσει να ανατρέψει και τους δύο θρόνους του Θεού και χρησιμοποιεί τον πάπα της Ρώμης σε μια αποτυχημένη απόπειρα να εκπληρώσει την επιθυμία του.
Πώς έπεσες από τον ουρανό, ω Εωσφόρε, υιέ της αυγής! Πώς καταρρίφθηκες στη γη, εσύ που αποδυνάμωνες τα έθνη! Διότι είπες μέσα στην καρδιά σου: Θα ανέβω στον ουρανό, θα υψώσω τον θρόνο μου πάνω από τα άστρα του Θεού· θα καθίσω και στο όρος της σύναξης, στα απώτατα μέρη του βορρά· θα ανέβω πάνω από τα ύψη των νεφών· θα γίνω όμοιος με τον Ύψιστο. Ησαΐας 14:12–14.
Η επιθυμία του Σατανά είναι να καθίσει στον πολιτικό θρόνο του Θεού, ο οποίος συμβολίζεται από «τα άστρα του Θεού». Τα «άστρα» είναι άγγελοι.
Το μυστήριο των επτά αστέρων που είδες στο δεξί μου χέρι και των επτά χρυσών λυχνιών. Οι επτά αστέρες είναι οι άγγελοι των επτά εκκλησιών· και οι επτά λυχνίες που είδες είναι οι επτά εκκλησίες. Αποκάλυψη 1:20.
Ο Σατανάς επιθυμεί επίσης να καθίσει στον θρησκευτικό θρόνο του Θεού, ο οποίος συμβολίζεται από τις «πλευρές του βορρά».
Ωραίο στη θέση του, χαρά ολόκληρης της γης, είναι το όρος Σιών, στις πλαγιές του βορρά, η πόλη του μεγάλου Βασιλιά. Ψαλμοί 48:2.
Ο Σατανάς ανέπτυξε την παπική εξουσία, επιδιώκοντας να ανατρέψει τη βασιλεία του Θεού και να κυβερνήσει τον πλανήτη Γη ως δική του επικράτεια.
«Αυτός ο συμβιβασμός μεταξύ ειδωλολατρίας και χριστιανισμού είχε ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη του “ανθρώπου της αμαρτίας”, ο οποίος προαναγγέλθηκε στην προφητεία ως εκείνος που εναντιώνεται στον Θεό και εξυψώνει τον εαυτό του πάνω από Αυτόν. Εκείνο το γιγαντιαίο σύστημα ψευδούς θρησκείας είναι ένα αριστούργημα της δύναμης του Σατανά—ένα μνημείο των προσπαθειών του να καθίσει στον θρόνο για να κυβερνά τη γη σύμφωνα με το θέλημά του». Η Μεγάλη Διαμάχη, 50.
Οι «αγγελίες» από τον βορρά στο εδάφιο σαράντα τέσσερα είναι το μήνυμα του Σατανά και η προσπάθεια του επίγειου εκπροσώπου του να θέσει υπό τον έλεγχό του τον πλανήτη Γη. Οι αγγελίες από την ανατολή είναι το μήνυμα του «ανατολικού ανέμου» της βιβλικής προφητείας. Ο «ανατολικός άνεμος» είναι το μήνυμα του Ισλάμ—των υιών της ανατολής στη βιβλική προφητεία. Ο άγγελος του σφραγίσματος στο έβδομο κεφάλαιο της Αποκάλυψης ανέρχεται από την ανατολή, και το διττό μήνυμα του κίβδηλου βασιλιά του βορρά και του Ισλάμ είναι το μήνυμα του σφραγίσματος που διακηρύσσεται αμέσως πριν από τη λήξη του χρόνου της χάριτος.
Και θα στήσει τις σκηνές του ανακτόρου του ανάμεσα στις θάλασσες, στο ένδοξο άγιο όρος· όμως θα φτάσει στο τέλος του, και κανείς δεν θα τον βοηθήσει. Και εκείνον τον καιρό θα εγερθεί ο Μιχαήλ, ο μεγάλος άρχοντας που υπερασπίζεται τους υιούς του λαού σου· και θα υπάρξει καιρός θλίψης, τέτοιος που δεν υπήρξε ποτέ αφότου υπήρξε έθνος έως εκείνον τον καιρό· και εκείνον τον καιρό ο λαός σου θα διασωθεί, καθένας που θα βρεθεί γραμμένος στο βιβλίο. Δανιήλ 11:45, 12:1.
Το τελικό προειδοποιητικό μήνυμα είναι ένα διπλό μήνυμα που προτυπώνεται σε διάφορες βιβλικές περικοπές, καθεμία από τις οποίες συνεισφέρει τη δική της ιδιαίτερη μαρτυρία στον συμβολισμό του τελικού διπλού μηνύματος. Ο ανατολικός άνεμος παρουσιάζει ενδιαφέρον ως ένα από τα δύο μηνύματα που συναπαρτίζουν το τελικό προειδοποιητικό μήνυμα πριν λήξει ο χρόνος της χάριτος. Το Ισλάμ, σε σχέση με τις αγγελίες από τον βορρά στο εδάφιο σαράντα τέσσερα, αντιπροσωπεύει ένα εσωτερικό μήνυμα, ενώ οι αγγελίες από τον βορρά αντιπροσωπεύουν ένα εξωτερικό μήνυμα. Ο λόγος για τον οποίο αυτό παρουσιάζει ενδιαφέρον είναι ότι το Ισλάμ αποτελούσε το ένα μέρος του διπλού μηνύματος που κήρυξαν οι Μιλλερίτες το 1844. Στην ιστορία των Μιλλεριτών το Ισλάμ ήταν ένα εξωτερικό μήνυμα, ενώ στο εδάφιο σαράντα τέσσερα είναι ένα εσωτερικό μήνυμα. Το εσωτερικό μήνυμα στην ιστορία των Μιλλεριτών ήταν οι 2.300 ημέρες, οι οποίες ευθυγράμμιζαν την παραβολή των δέκα παρθένων με την έναρξη της κρίσης. Το Ισλάμ στις 11 Αυγούστου 1840 ήταν ένα εξωτερικό μήνυμα, και η 12η Αυγούστου 1844 ήταν ένα εσωτερικό μήνυμα. Η ενδέκατη και η δωδέκατη Αυγούστου δίνουν ως άθροισμα είκοσι τρία, και το είκοσι τρία αντιπροσωπεύει την ιστορία των Μιλλεριτών, διότι αυτή ήταν η ιστορία των δύο πρώτων αγγέλων του δέκατου τέταρτου κεφαλαίου της Αποκάλυψης, και το τρία στον αριθμό είκοσι τρία αντιπροσωπεύει το μήνυμα του τρίτου αγγέλου. Τα δύο πρώτα μηνύματα προηγούνται του τρίτου, όπως ακριβώς το δύο προηγείται του τρία στον αριθμό είκοσι τρία.
Ο τρίτος άγγελος έφθασε στις 22 Οκτωβρίου 1844, όταν ο πρώτος και ο δεύτερος άγγελος ολοκλήρωσαν το έργο τους. Το έργο τους ολοκληρώθηκε εκεί όπου έληξαν οι 2300 ημέρες, σηματοδοτώντας την έναρξη της κρίσης των νεκρών. Η κρίση των νεκρών συνεχίστηκε έως την 11η Σεπτεμβρίου, όταν το διττό μήνυμα του δέκατου όγδοου κεφαλαίου της Αποκάλυψης κατήλθε με τις δύο φωνές.
Όταν έφθασε η 11η Σεπτεμβρίου και επαναλήφθηκε η 11η Αυγούστου 1840, το Ισλάμ σηματοδότησε την έναρξη της όψιμης βροχής και του σφραγίσματος των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Το εξωτερικό μήνυμα για τους εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες είναι το Νάσβιλ ως το σημείο που δείχνει ότι έχει αρχίσει ο σχηματισμός της εικόνας του θηρίου. Στην ιστορία των Μιλλεριτών, όταν επιβλήθηκε ο περιορισμός στο Ισλάμ στις 11 Αυγούστου 1840, αυτό ήταν ένα εξωτερικό μήνυμα. Όταν το Ισλάμ αφέθηκε ελεύθερο την 11η Σεπτεμβρίου, το Ισλάμ κατέστη εσωτερικό μήνυμα. Οι αγγελίες από την ανατολή και τον βορρά αντιπροσωπεύουν τις δύο φωνές της Αποκάλυψης 18.
Η πρώτη φωνή εκπλήρωσε τα τρία πρώτα εδάφια, και η φωνή του τέταρτου εδαφίου αντιπροσωπεύει το κάλεσμα για έξοδο από τη Βαβυλώνα, το οποίο είναι η δυνατή κραυγή που αρχίζει με τον επικείμενο νόμο περί Κυριακής. Τα εδάφια από το πρώτο έως το τρίτο εκπληρώθηκαν όταν τα μεγάλα κτίρια της Νέας Υόρκης γκρεμίστηκαν με ένα άγγιγμα του Θεού.
«Τώρα διαδίδεται ότι έχω δηλώσει πως η Νέα Υόρκη πρόκειται να σαρωθεί από ένα παλιρροϊκό κύμα; Αυτό δεν το έχω πει ποτέ. Έχω πει, καθώς έβλεπα τα μεγάλα κτίρια να υψώνονται εκεί, όροφο με τον όροφο: “Τι τρομερές σκηνές θα εκτυλιχθούν όταν ο Κύριος εγερθεί για να σείσει τρομερά τη γη! Τότε θα εκπληρωθούν τα λόγια της Αποκάλυψης 18:1–3”. Ολόκληρο το δέκατο όγδοο κεφάλαιο της Αποκάλυψης αποτελεί προειδοποίηση για όσα πρόκειται να επέλθουν στη γη. Δεν έχω όμως ιδιαίτερο φως σχετικά με το τι πρόκειται να συμβεί στη Νέα Υόρκη· γνωρίζω μόνο ότι κάποια μέρα τα μεγάλα κτίρια εκεί θα γκρεμιστούν από τις αναστατώσεις και τις ανατροπές που θα επιφέρει η δύναμη του Θεού. Από το φως που μου έχει δοθεί, γνωρίζω ότι η καταστροφή είναι παρούσα στον κόσμο. Ένας λόγος του Κυρίου, ένα άγγιγμα της κραταιάς δύναμής του, και αυτά τα ογκώδη οικοδομήματα θα καταρρεύσουν. Θα εκτυλιχθούν σκηνές των οποίων τη φρίκη δεν μπορούμε να φανταστούμε». Review and Herald, 5 Ιουλίου 1906.
Τα πρώτα τρία εδάφια παρουσιάζουν την έλευση του τρίτου ουαί του Ισλάμ. Η 11η Σεπτεμβρίου σηματοδοτεί την έναρξη της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων και της όψιμης βροχής. Το μήνυμα της σφράγισης είναι το εσωτερικό μήνυμα και το κάλεσμα του τέταρτου εδαφίου για έξοδο από τη Βαβυλώνα είναι το εξωτερικό. Τα πρώτα τρία εδάφια αντιπροσωπεύουν την κρίση επί της εκκλησίας και το τέταρτο εδάφιο σηματοδοτεί την έλευση της κρίσης επί εκείνων που βρίσκονται εκτός του λαού της διαθήκης του Θεού.
«Έτσι, στο τελικό έργο για την προειδοποίηση του κόσμου, απευθύνονται στις εκκλησίες δύο ξεχωριστές κλήσεις. Το μήνυμα του δεύτερου αγγέλου είναι: “Έπεσε, έπεσε η Βαβυλώνα, η μεγάλη πόλη, επειδή πότισε όλα τα έθνη με το κρασί του θυμού της πορνείας της”. Και στη δυνατή κραυγή του μηνύματος του τρίτου αγγέλου ακούγεται μια φωνή από τον ουρανό που λέει: “Βγείτε από αυτήν, λαέ μου”». Review and Herald, 6 Δεκεμβρίου 1892.
Οι δύο εκείνες φωνές του δέκατου όγδοου κεφαλαίου της Αποκάλυψης είχαν προτυπωθεί στις δύο περιστάσεις κατά τις οποίες ο Χριστός καθάρισε τον ναό.
«Όταν ο Ιησούς άρχισε τη δημόσια διακονία Του, καθάρισε τον Ναό από την ιερόσυλη βεβήλωσή του. Ανάμεσα στις τελευταίες πράξεις της διακονίας Του ήταν ο δεύτερος καθαρισμός του Ναού. Έτσι, στο τελικό έργο για την προειδοποίηση του κόσμου, απευθύνονται δύο διακριτές εκκλήσεις προς τις εκκλησίες. Το μήνυμα του δεύτερου αγγέλου είναι: “Έπεσε, έπεσε η Βαβυλώνα, η μεγάλη πόλη, επειδή πότισε όλα τα έθνη με το κρασί του θυμού της πορνείας της” (Αποκάλυψη 14:8). Και στη δυνατή κραυγή του μηνύματος του τρίτου αγγέλου ακούγεται μια φωνή από τον ουρανό να λέει: “Εξέλθετε από αυτήν, λαέ μου, για να μη γίνετε συμμέτοχοι στις αμαρτίες της και για να μην υποστείτε τις πληγές της. Διότι οι αμαρτίες της έχουν φθάσει μέχρι τον ουρανό και ο Θεός θυμήθηκε τις ανομίες της” (Αποκάλυψη 18:4, 5).» Επιλεγμένα Μηνύματα, βιβλίο 2, 118.
Η αφετηρία
Μεταξύ του 1838 και της 1ης Αυγούστου 1840, ο Ιωσίας Λιτς προσδιόρισε την αφετηρία της προφητείας των 391 ετών και δεκαπέντε ημερών του ένατου κεφαλαίου της Αποκάλυψης, η οποία ακολουθούσε τη δεύτερη πεντάμηνη προφητική περίοδο. Η ανακάλυψή του τού επέτρεψε να προβλέψει με ακρίβεια όχι μόνο το έτος και τον μήνα, αλλά και την ίδια την ημέρα του μήνα κατά την οποία θα εκπληρωνόταν η πρόβλεψη. Μετά την πρώτη απογοήτευση της 19ης Απριλίου 1844, ο Σαμουήλ Σνόου ανακάλυψε την αφετηρία των 2300 ημερών του όγδοου κεφαλαίου του Δανιήλ. Η ανακάλυψή του τού επέτρεψε να προβλέψει με ακρίβεια όχι μόνο το έτος, αλλά και τον μήνα και την ημέρα του έτους. Η ανακάλυψη της αφετηρίας από τον Λιτς ενδυνάμωσε το μήνυμα του πρώτου αγγέλου και η ανακάλυψη της αφετηρίας από τον Σνόου ενδυνάμωσε το μήνυμα του δεύτερου αγγέλου.
Ο πρώτος και ο δεύτερος άγγελος αντιπροσωπεύουν το μιλλεριτικό κίνημα από το 1798 έως τις 22 Οκτωβρίου 1844, όταν η μεγάλη απογοήτευση σηματοδότησε την έλευση του τρίτου αγγέλου. Στην ιστορία του τρίτου αγγέλου, η ανακάλυψη του σημείου έναρξης της πεντάμηνης προφητείας του ένατου κεφαλαίου της Αποκάλυψης προσδιορίζει πότε το μήνυμα της μεσονύκτιας κραυγής και το Ισλάμ ενδυναμώνουν το μήνυμα. Αυτή η ανακάλυψη ενός σημείου έναρξης για την τελική προειδοποίηση του τρίτου αγγέλου περιλαμβάνει το έργο που επιτέλεσαν ως προτύπωση οι Λιτς και Σνόου. Το μήνυμα του Νάσβιλ πρέπει να διορθωθεί, και η διόρθωσή του συντελείται όταν ανακαλύπτεται το σημείο έναρξης.
Στην ιστορία των Μιλλεριτών, η αφετηρία της προφητείας των πέντε μηνών ήταν η 27η Ιουλίου 1299, αλλά η ανακάλυψη που έγινε το 2026 εντοπίζει μια δεύτερη και προγενέστερη προφητεία των πέντε μηνών στο ένατο κεφάλαιο της Αποκάλυψης. Η αναγνώριση αυτή ενοποιεί ολόκληρη την ιστορία που παρουσιάζεται στο ένατο κεφάλαιο και, με τον τρόπο αυτό, αναδεικνύει τη μάχη της Νινευή ως το κλειδί που ξεκλειδώνει την προφητική ιστορία η οποία οδηγεί στην πεντάμηνη περίοδο που αρχίζει το 632.
Τη μάχη της Νινευή το 627 ακολούθησε, πέντε χρόνια αργότερα, ο θάνατος του Μωάμεθ. Ο θάνατός του σηματοδότησε την έναρξη της πρώτης προφητείας των πέντε μηνών, η οποία ολοκληρώθηκε το 782 με την ταπείνωση της Ανατολικής Ρώμης από το Ισλάμ. Την πενταετία από το «κλειδί» της Νινευή έως τον θάνατο του Μωάμεθ ακολούθησε το τέλος της περσικής δύναμης, η οποία υπήρξε μία από τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές στη μάχη της Νινευή. Το τέλος της Περσίας επήλθε δέκα χρόνια μετά τον θάνατο του Μωάμεθ. Έτσι, πέντε χρόνια μετά το «κλειδί» της μάχης της Νινευή, το οποίο απελευθέρωσε τις ακρίδες του Ισλάμ, επήλθε ο θάνατος του Μωάμεθ, ο οποίος σηματοδότησε το σημείο έναρξης της προφητείας των πέντε μηνών. Έπειτα, δέκα χρόνια μετά τον θάνατο του Μωάμεθ, η Περσία έπεσε. Έτσι, από το γύρισμα του κλειδιού της Νινευή μεσολάβησε μια περίοδος πέντε ετών, την οποία ακολούθησε μια περίοδος δέκα ετών.
Η συμβολική σχέση του πέντε με το δέκα είναι το «κλειδί» της προφητείας των πέντε μηνών. Σε εκείνο ακριβώς το πρώτο συμβολικό πέντε και δέκα της προφητείας έχει την αφετηρία της η πρώτη από τις ‘δύο’ προφητείες των πέντε μηνών του κεφαλαίου. Πέντε μήνες αντιπροσωπεύουν εκατόν πενήντα ημέρες. Η πρώτη προφητεία των πέντε μηνών βρίσκεται στο εδάφιο πέντε και η δεύτερη στο εδάφιο δέκα. Η τρίτη χρονική προφητεία, των τριακοσίων ενενήντα ενός ετών και δεκαπέντε ημερών, βρίσκεται στο εδάφιο δεκαπέντε. Η τρίτη προφητεία, του εδαφίου δεκαπέντε, παρουσιάστηκε το 1838, και πριν από τον Αύγουστο του 1840 ο Λιτς είχε ανακαλύψει την αφετηρία της προφητείας. Δημοσίευσε τη δεύτερη παρουσίασή του την 1η Αυγούστου 1840, δέκα ημέρες πριν από την εκπλήρωση στις 11 Αυγούστου 1840. Τότε δημοσίευσε την τελευταία του παρουσίαση δέκα ημέρες πριν από την εκπλήρωση, κατά την πέμπτη ημέρα των τελευταίων δεκαπέντε ημερών της προφητείας.
Τη μάχη της Νινευή το 627 ακολούθησε πέντε χρόνια αργότερα ο θάνατος του Μωάμεθ. Ο θάνατός του σηματοδότησε την έναρξη της πρώτης προφητείας των πέντε μηνών, η οποία ολοκληρώθηκε το 782 με την ταπείνωση της Ανατολικής Ρώμης από το Ισλάμ. Την πενταετία από το «κλειδί» της Νινευή έως τον θάνατο του Μωάμεθ ακολούθησε η αποφασιστική ήττα της περσικής στρατιωτικής ισχύος στη μάχη του Ναχαβάντ το 642, δέκα χρόνια μετά τον θάνατο του Μωάμεθ. Έτσι, πέντε χρόνια μετά το «κλειδί» της μάχης της Νινευή που απελευθέρωσε τις ακρίδες του Ισλάμ, επήλθε ο θάνατος του Μωάμεθ, ο οποίος σηματοδότησε την αφετηρία της προφητείας των πέντε μηνών. Στη συνέχεια, δέκα χρόνια μετά τον θάνατο του Μωάμεθ, η περσική στρατιωτική ισχύς υπέστη την αποφασιστική της ήττα στο Ναχαβάντ. Έτσι, από το γύρισμα του κλειδιού της Νινευή μεσολάβησε μια περίοδος πέντε ετών, την οποία ακολούθησε μια περίοδος δέκα ετών.
Οι προφητείες του πρώτου και του δεύτερου ουαί ολοκληρώθηκαν στις 11 Αυγούστου 1840, με τον περιορισμό της οθωμανικής ισχύος στην Κωνσταντινούπολη, όταν συμπληρώθηκαν οι δεκαπέντε ημέρες του Λιτς σε συνάρτηση με το γεγονός αυτό. Τα τριακόσια ενενήντα ένα εκείνα έτη αντιστοιχούν στην προφητεία του τέταρτου κεφαλαίου του Ιεζεκιήλ. Εκεί ο Ιεζεκιήλ έλαβε την εντολή να παραμείνει ξαπλωμένος στην αριστερή του πλευρά επί τριακόσιες ενενήντα ημέρες. Η εντολή αυτή του δόθηκε σε μια περικοπή που αρχίζει στο πρώτο κεφάλαιο και στο πρώτο εδάφιο.
Και κατά το τριακοστό έτος, τον τέταρτο μήνα, την πέμπτη ημέρα του μήνα, ενώ βρισκόμουν ανάμεσα στους αιχμαλώτους κοντά στον ποταμό Χεβάρ, ανοίχθηκαν οι ουρανοί και είδα οράματα του Θεού. Ιεζεκιήλ 1:1.
Το «τριακοστό έτος» είναι το τριακοστό έτος του δέκατου έβδομου ιωβηλαϊκού κύκλου, ο οποίος άρχισε κατά τη βασιλεία του Ιωσία. Η πέμπτη ημέρα του τέταρτου μήνα αντιστοιχούσε στην 21η Ιουλίου 1844, η οποία ήταν το ακριβές μέσο της περιόδου αναμονής των Μιλλεριτών ανάμεσα στην απογοήτευση της 19ης Απριλίου 1844 και στην απογοήτευση της 22ας Οκτωβρίου 1844. Την ημερομηνία εκείνη ο Σάμιουελ Σνόου χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τη φράση «ιδού, ο νυμφίος έρχεται», όταν παρουσίασε στη Βοστόνη το αληθινό μήνυμα της μεσονύκτιας κραυγής. Αυτό το χρονικό μέσο στην ιστορία των Μιλλεριτών προσδιορίζεται από τη θεοπνευστία.
«Το καλοκαίρι του 1844, στο μέσο του χρονικού διαστήματος μεταξύ της εποχής κατά την οποία είχε αρχικά θεωρηθεί ότι θα έληγαν οι 2300 ημέρες και του φθινοπώρου του ίδιου έτους, έως το οποίο διαπιστώθηκε αργότερα ότι εκτείνονταν, το μήνυμα διακηρύχθηκε με τα ίδια τα λόγια της Αγίας Γραφής: “Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται!”» Η Μεγάλη Διαμάχη, 398.
Το σημαντικό σημείο εδώ αφορά κυρίως τον βιβλικό υπολογισμό του χρόνου, διότι, αν μετρήσουμε τριακόσια ενενήντα έτη προς τα πίσω από το 30ό έτος του 17ου ιωβηλαϊκού κύκλου, φτάνουμε στη διαίρεση του βασιλείου το 977 π.Χ. Τότε η ανταρσία του Ιεροβοάμ, βασιλιά του Ισραήλ, οδήγησε στην προφητεία για τον Ιωσία, όπως τη διακήρυξε ο ανυπάκουος προφήτης στο Α΄ Βασιλέων 13. Στο πρώτο κεφάλαιο του Ιερεμία, στο δεύτερο εδάφιο, διευκρινίζεται ότι ο Ιερεμίας άρχισε τη διακονία του κατά το 13ο έτος της βασιλείας του βασιλιά Ιωσία.
Στον οποίο ήρθε ο λόγος του Κυρίου κατά τις ημέρες του Ιωσία, γιου του Αμών, βασιλιά του Ιούδα, κατά το δέκατο τρίτο έτος της βασιλείας του. Ιερεμίας 1:2.
Το δέκατο τρίτο έτος της βασιλείας του Ιωσία ήταν το 627 π.Χ., σαράντα χρόνια πριν από την πολιορκία του 587 π.Χ. Τα σαράντα χρόνια κατά τα οποία ο Ιεζεκιήλ ήταν ξαπλωμένος στη δεξιά πλευρά του για τον Ιούδα άρχισαν τότε και τελείωσαν με την πολιορκία, οπότε ολοκληρώθηκαν και τα τριακόσια ενενήντα χρόνια κατά τα οποία ήταν ξαπλωμένος στην αριστερή πλευρά του. Η αφετηρία των τριακοσίων ενενήντα ετών ήταν το 977 π.Χ., όταν εξαγγέλθηκε η προφητεία για τον Ιωσία κατά της εξέγερσης του Ιεροβοάμ, βασιλιά των δέκα βόρειων φυλών του Ισραήλ. Η εξέγερση της νότιας φυλής του Ιούδα αντιπροσωπεύεται από τη διακονία του Ιερεμία, η οποία άρχισε σαράντα χρόνια πριν από την πολιορκία. Ο Ιωσίας αντιπροσωπεύει μια περίοδο από το 977 π.Χ. έως το 627 π.Χ., η οποία άρχισε με την άλφα εξέγερση των δέκα βόρειων φυλών και τελείωσε όταν εκδηλώθηκε η ωμέγα εξέγερση του νότιου βασιλείου του Ιούδα. Η περίοδος των τριακοσίων ενενήντα ετών που άρχισε το 977 π.Χ., η οποία απεικονίστηκε με τον Ιεζεκιήλ ξαπλωμένο στην αριστερή πλευρά του, είναι ιστορικά και προφητικά ακριβής στο πλαίσιο του μη συμπεριληπτικού υπολογισμού του χρόνου.
Ωστόσο, στον Λόγο του Θεού απαντούν τόσο ο αποκλειστικός όσο και ο συμπεριληπτικός τρόπος υπολογισμού του χρόνου. Όταν προσεγγίζουμε την ίδια ακριβώς περίοδο με συμπεριληπτικό υπολογισμό, πρέπει να συμπεριλάβουμε το έτος 978 π.Χ., διότι η λήξη της προφητείας τοποθετείται στα μέσα του έτους (στις 21 Ιουλίου του 1844). Επομένως, η συμπεριληπτική εφαρμογή της περιόδου αντιστοιχεί όχι σε τριακόσια ενενήντα έτη, αλλά σε τριακόσια ενενήντα ένα έτη. Από τα ένα κόμμα πέντε έτη της πολιορκίας που άρχισε το 587 προκύπτει μια προφητεία η οποία, με συμπεριληπτικό υπολογισμό, αντιστοιχεί σε τριακόσια ενενήντα ένα έτη, ακολουθούμενα από «ένα κόμμα πέντε» έτη. Τα ένα κόμμα πέντε έτη, ή δεκαοκτώ μήνες, στο τέταρτο κεφάλαιο του Ιεζεκιήλ βρίσκονται στο ίδιο ακριβώς κεφάλαιο όπου προσδιορίζεται η αρχή ότι μία ημέρα ισοδυναμεί με ένα έτος. Το ενάμισι έτος της πολιορκίας νοείται επίσης συμβολικά ως δεκαπέντε ημέρες.
Η πολιορκία του Ιεζεκιήλ παρουσιάζει την ίδια ακριβώς αρίθμηση με την προφητεία της Αποκάλυψης 9:15. Σε αυτήν ακριβώς την ιστορία, οι ειδήσεις από τον βορρά αντιπροσωπεύονται από τις δύο καταστροφές της Ιερουσαλήμ. Και οι δύο καταστροφές προκλήθηκαν από βασιλείς του βορρά, οι οποίοι προεικόνιζαν την παπική εξουσία των εσχάτων ημερών. Οι ειδήσεις από την ανατολή, τις οποίες αντιπροσωπεύει το Ισλάμ, εντάσσονται στην ίδια ιστορία, καθώς τα εξωτερικά και εσωτερικά μηνύματα του Δανιήλ 11:44 συνθέτουν ένα διττό μήνυμα που αναγγέλλει τη λήξη του χρόνου δοκιμασίας της ανθρωπότητας. Το μήνυμα αυτό συγκροτείται σε ενιαίο σύνολο μόλις αποσφραγιστεί το κρυμμένο σημείο έναρξης της πεντάμηνης προφητείας. Όταν αυτό αποσφραγιστεί, το έργο του Λιτς στην ενδυνάμωση του μηνύματος του πρώτου αγγέλου και το έργο του Σάμιουελ Σνόου στην ενδυνάμωση του μηνύματος του δεύτερου αγγέλου συνενώνονται στην ενδυνάμωση του μηνύματος του τρίτου αγγέλου.
Η διόρθωση του προηγούμενου μηνύματος, όπως αντιπροσωπεύεται από τους Λιτς και Σνόου, προτυπώνει εκείνη τη διόρθωση του μηνύματος του Νάσβιλ της 18ης Ιουλίου 2020, και η αποσφράγιση του σημείου έναρξης συντελέστηκε το 2026, τριάντα χρόνια αφότου το μήνυμα που είχε αποσφραγιστεί το 1989 διατυπώθηκε επίσημα το 1996.
Θα συνεχίσουμε την ανάπτυξη αυτών των σκέψεων στο επόμενο άρθρο.